Ik heb nagedacht.
Het wordt tijd dat ik vertrek.
Waar wil je dan naartoe? Wat ga je doen?
Voor jou is het het beste als ik wegga.
Er gebeuren vreselijke dingen met mensen die in jouw buurt komen.
De regels zijn hier anders. -Nee, ze zijn net zo...
als toen de eerste mens voor het eerst een stok pakte om een ander te slaan.
Mensen zoals jij en ik hebben geen tralies nodig.
We bouwen onze eigen cel.
Telkens als ik weet wat ik moet doen, gebeurt er iets en ben ik terug bij af.
Ik weet niet wat er nu komt, maar het komt.
Wie heeft dat ding hier neergezet? -Hij komt niet hier vandaan.
Die arrogante klojo denkt dat hij een mooie auto heeft.
Hij denkt dat de wereld van hem is.
Wauw. -Wat een schitterende wagen.
Ik moet pissen. -Snel. We moeten verder.
Dat ding heeft vast een fortuin gekost.
Wat is er? Hij bijt niet.
Excuses, heren. Ik zet hem wel even weg.
Nee, maar. Dat is 007. -Nee, het is Austin Powers.
Nul nul homo, stap in die kar van je en ga terug naar je eigen land.
Weet je, het is gevaarlijk om te roken bij een tankstation.
Veiligheid voor alles. -Wie denk je wel dat je bent?
Godverdomme.
Alex Longshadow. Wat kom jij hier doen?
Zij mag horen wat je te zeggen hebt.
George Hunter wil dat ik opstap als opperhoofd.
En? -Een meerderheid wil me wegsturen.
Je hebt een probleem.
Als Hunter opperhoofd wordt, kun je dat casino vergeten.
Jij wilde ook geen casino.
Ik ben jong, zoals je graag benadrukt. Ik kan van mening veranderen.
Geef me de lijst. -Welke lijst?
Van de leden van de Raad die tegen je stemmen.
Ze vergaderen volgende week. -Tijd zat.
Oké, bedankt. -Geen dank. We zijn compagnons.
Compagnons.
De nieuwe jij.
Paspoort, creditcards, ID, alles.
Goed, goed.
Pas er goed op, oké? Niet mee rotzooien.
Hartstikke bedankt. -Je moet Job bedanken. Mij niet.
Sorry. We gaan pas om twaalf uur open.
Heren, doe mij maar hetzelfde als m'n jonge vriend Jason.
Hallo, Jason. -Ik zei dat we nog niet open zijn.
Waar is het geld? -Waar heb je het over?
Je weet toch wie ik ben?
Dan weet je dat ik het meen als ik zeg dat ik voor het laatst vraag...
waar het geld is. -Sugar...
zijn er geen huisregels omtrent wapens? -Ja. Geen wapens.
Hoor je, Clover? Wapens verboden.
Ik denk dat we dan een probleem hebben.
Alles goed?
Welk geld?
Waarom is het casino zo belangrijk voor je?
Je hebt al die andere bedrijven al. -Ik heb geen illusies over wat ik ben.
Die andere bedrijven kunnen m'n dood wel worden. Ik laat niks achter.
En ik heb ook geen kinderen.
Het casino heeft geen last van de plaatselijke politie.
Daar kan ik iets legaals doen wat na m'n dood blijft voortbestaan.
Snap je het nu?
Ga door. -We dronken koffie...
en toen renden die lui binnen. -Had je ze ooit gezien?
Nooit. Ze maakten ruzie met elkaar.
Agent. -Gaat het?
Die ene vent had een zwaar Brits accent. -Wie schoot er het eerst?
Je moet beter op jezelf gaan passen. -Ik ben nog heel.
De dag is net begonnen. De schutter loopt nog vrij rond.
Het gaat best. Oké?
We zoeken z'n auto. Een rode Jaguar. -Die valt wel op.
Jezus Christus.
Komt elke rotzak met een automatisch wapen naar Banshee of lijkt dat zo?
Dat lijkt maar zo.
Alles in orde? -Ja. Aardig dat je dat vraagt.
Heb je hem goed gezien? Je was natuurlijk hier.
Ik woon hier. -Ja. Dat is in elk geval waar.
Hou je gedeisd. De sheriff is net beschoten.
Vraag jij je niet af waarom er steeds wat met hem is?
Ja, maar hij is de baas.
Dus stel je geen vragen. Daarin ben ik anders.
Jij bent anders, omdat je nog steeds niet beseft dat hij de baas is.
Ik wil graag weten wie de schade betaalt.
Wie is die Engelsman? -Quentin. Brantleys klusjesman.
De man van wie je het geld hebt gejat. -Ja.
Ik had Quentin één keer gezien. Een legende. Vier man...
Mooi verhaal. Wat heb je gejat?
Drugsgeld, weet ik veel? Brantley doet van alles.
Ik moest het geld ophalen. -Maar je ging ermee vandoor.
Dat moest. Ik zag iets wat ik niet mocht zien. Brantley is totaal gestoord.
Ik wist dat ze ervanuit gingen dat ik niet terugkwam.
Kop dicht.
Over hoeveel hebben we het? -62 000.
Jezus Christus. -Ik raakte in paniek, man.
Waar is het nu?
Als ik heel ver weg ging, dacht ik dat ze het...
wel vergaten. -Dat ze het vergaten?
Ze zullen het nooit vergeten. Die lui hebben regels.
Dit is maar 49. Er is 13 te weinig. Waar is dat?
Ik had geld nodig om van te leven. -Dan heb je er goed van geleefd.
Godverdomme.
Ik ga hier vandaan. -Waarheen?
Hij zoekt me nog. -Waar ga je heen? Waarheen?
Hij is je het hele land door gevolgd. Hij vindt je wel. Wat ga je doen?
Ik ben zwaar de lul.
Er is geen oplossing. -Goed. Hé.
Luister. Jason. Je moet naar me luisteren. Ik bedenk wel wat.
Oké? Je moet kalmeren.
In de tussentijd blijf je in deze kamer.
Zeg het. -Ik blijf in deze kamer.
Mooi. Misschien moet je wat opruimen.
Kijk voor je. Let op je positie op de weg.
Ze is een freak en haar moeder is totaal gestoord.
Dag, lieverd.
Je mag hier niet komen.
Ik wilde jou zien. -Mam, nee.
Deva, je snelheid. -Dit kun je niet steeds doen.
Het huis binnensluipen en speeltjes voor me achterlaten. Het is eng.
Deva, langzamer rijden.
Sorry dat ik heb gelogen. Ik wilde je beschermen.
Deva, remmen.
Ik had geen moeder die me beschermde. -Langzamer, langzamer.
Deva.
Lieverd, ik ben het. -Langzamer rijden.
Wie is dat?
Hallo, Sugar. -Hoe is het, Brock?
Best goed.
Ik ben op zoek naar Hood. -Daar heb je toch radio's voor?
Hood heeft die van hem nooit aan en ik was in de buurt.
Hoe is het, na dat gedoe gisteren? -Ik zit niet vol kogels.
Ik ga weer. Leuk je gezien te hebben.
Ik zeg tegen Hood dat je hem zoekt. -Bedankt.
Alles goed? -Ja, hoor.
Wat was dit? -Niks. Een ongeluk.
Onzin. Je had wel iemand dood kunnen rijden.
Ze maakten rotopmerkingen over mam.
We waren bijna dood geweest. -Het spijt me.
Spijt het je? -Je moet bij mij zijn.
Die freak bracht m'n dochter in gevaar.
Nog één woord over m'n dochter en ik prop je longen in je bek. Klootzak.
Mam. -Max.
Kom bij me.
Ik wist niet dat je kwam. -Heeft papa niks gezegd?
Hij zei dat je kwam, maar niet wanneer.
Ik ben er nu. -Hoe is het met je?
Ik ben blij je te zien. -Deva is er niet.
Weet je, deze keer ben ik speciaal voor jou gekomen.
Laat me die trick nog eens zien.
Lag deze foto in z'n woning? -Je gezin. Waarom heeft de sheriff dit?
Ik zou het niet weten.
En de lui die gisteren op hem schoten?
De dode is nog niet geïdentificeerd en de ander is gevlucht. We weten niks.
Gordon, gaat het wel?
Ja, Brock. Het gaat fantastisch.
Het kan verdomme niet beter.
Jij had mij dit gevraagd, weet je nog? -Het spijt me. Ik ben...
Het gaat de laatste tijd niet geweldig.
Luister. Laat Hood maar aan mij over. Goed?
Ik heb het gevoel dat er een doorbraak aan zit te komen. Nog even geduld.
Goed, bedankt.
Leuke plek.
Sheriff Hood.
Ik drink al een aantal jaren niet meer.
De drank was geen vriend van me. Volgens sommigen juist wel.
In elk geval voer ik nu drank aan de vogels.
Om de een of andere reden maakt dat me rustig.
Je probeert je niet echt te verstoppen.
Jij vecht niet als een gewoon sheriffje.
Zoals jij vecht, leer je alleen door het veel te doen.
We zijn allemaal vroeger iets anders geweest, nietwaar?
Ik denk het.
Mannen zoals wij hebben alle reden om een dag als vandaag te waarderen.
Mannen zoals wij?
Vechters. Moordenaars.
Legers van één man.
Ik weet niks van je, maar ik weet genoeg.
Zoals wij leven, kan elke dag onze laatste zijn.
Vroeg of laat komt die dag. -Vroeg, denk ik.
Misschien. Maar laten we het nu over het geld hebben.
Als ik langer op een plaats blijf, kijk ik altijd naar de plaatselijke politie.
Die gewoonte heb ik ontwikkeld, omdat zorgvuldigheid gepast is.
Toen ik ontdekte dat de sheriff Hood heette...
was dat een complicerende factor.
Dus?
In elke andere situatie zouden jij en ik het professioneel kunnen oplossen.
Maar een vader geeft z'n zoon niet op. -Je vertrekt niet zonder hem.
Nee. Ik heb opdracht de jongen en het geld naar Brantley te brengen.
Hij handelt zulke zaken het liefst persoonlijk af.
Dus...
Dus zal een van ons de ander moeten doden.
Dat is jammer, aangezien wij deze ellende niet hebben veroorzaakt.
Het is mijn ervaring dat er meestal wel een deal in zit.
Ook de mijne. Nu zie ik dat niet gebeuren.
Vijftig bovenop de 62 die de jongen schuldig is.
Dus je biedt me steekpenningen. -Nee, het is een gebaar.
Als ik meer had, gaf ik je meer. 50.000 en dan zeg je tegen hen dat hij dood is.
En jij en ik...
kunnen allebei blijven leven.
Wat is dat? -De 13 die je mist. Samen weer 62.
Geef je mij je geld? -Nee, ik geef het aan Quentin. En dit.
Wat doe je? -We hebben een afspraak.
Ik kan je dit niet laten doen. -O nee? Lul niet zo.
Wanneer brengen we het geld? -Niet 'we'. Ik.
En wat doe ik? -Jij neemt de trein naar Canada.
112.000, alles bij elkaar.
Wil je het niet tellen? -Hou je aan je afspraak.
Dat doe ik. -Dan condoleer ik je.
Waarom? -Je hebt net een zoon verloren.
Inderdaad. -Laten we het hopen. Voor ons allemaal.
Waarom help je me?
Je bent niet de eerste die een fout maakt.
Er gaat weleens wat mis.
Mr Proctor.
Juliet, ik heb al zo vaak gezegd dat je Kai moet zeggen.
Kom je je geld halen? -Is dat goed?
Natuurlijk. -Het spijt me.
Nee. Nooit excuses maken omdat je vraagt om wat van jou is.
Het punt is dat ik soms een beetje huurachterstand heb.
Geen probleem. De salarisadministratie is hiernaast. Kom maar mee.
Ik moet m'n zoon zo bij de oppas vandaan halen, dus...
kan ik beter maar gaan. -Blijf nog even.
Godverdomme.
Hallo, Jason. Maak je klaar.
Dus het ging gesmeerd? -Eigenlijk wel.
En nu ben je blut. -Tijdelijk.
Je geeft wel een hoop geld aan een vreemde. Waarom voor die jongen?
Je bent hem niks verschuldigd. -Nee, maar misschien z'n vader wel.
Ik heb gif in de kelder gespoten tegen de ratten. Ik dacht dat ze weg waren.
Blijkbaar deden ze maar alsof ze weg waren.
Dus kom ik nu met zwaar geschut.
Bij de neus genomen door een stelletje knaagdieren.
Ik dacht dat we een afspraak hadden.
Als je dat dacht, was je me niet gevolgd. -Klopt.
Dus we ouwehoeren allebei maar wat. -Ik denk het.
Zit de jongen in de kofferbak?
Ja. Kop dicht, jongen.
Weet je...
je had al heel ver weg kunnen zijn.
Ik kon het niet. M'n beroepseer zat me in de weg.
Ik snap het.
En wat nu?
Jij bent geen gewoon sheriffje. -Nee.
Hallo. -Hé, we gaan.
Pap?
Pap.
Pap, je bent dronken. -Nee, ik heb gewoon wat gedronken.
We zijn er bijna. Nog twee treden. -Komt goed.
Nog twee treden.
Ga weer naar bed, Max. Nu.
Alles goed met je, pap?
Goed, Max. Ga maar naar bed. -Met papa is alles goed.
Het gaat goed.
Pap.
Het spijt me.
Van je vader gepakt voordat ik hem begroef.
Ik weet niet waarom ik het heb gehouden.
Ik kon het niet weggooien.
Jij hoort het te krijgen.
Morgen om tien uur vertrekt de trein. Ik kom je om halftien halen.
Je stapt op die trein en gaat naar Canada.
Dat kun zelfs jij niet verkloten. -Ik heb het begrepen.
En jij?
Wie weet, stap ik een dezer dagen zelf wel op de trein.
Nog niet?
Nog niet.
Dank je.
Vergeet niet dat je maar één tweede kans krijgt.
Dat weet ik.
Je toast.
Hoef je verder echt niets? -Nee, bedankt.
Ik ken jou niet. Ben je hier nieuw? -Ik ben net uit New York gekomen.
De meeste mensen gaan de andere kant op.
Ik was toe aan verandering.
Wat mag het zijn, marinier?
Ik ben Gordon Hopewell. -Carrie.
Weet ik.
Geen woord.
Zeg het eens.
Bosbessenpannenkoeken met stroop. -Komt eraan.
Wanneer kwam je erachter dat je vader een misdadiger was?
Dus je vertrekt. -Niet zonder afscheid te nemen.
Heb je de boel weer een beetje hersteld? -Zo ongeveer.
Het zou fijn zijn als het heel bleef.
Ik wilde je bedanken. -Nou, nog een laatste voordat je gaat?
Niemand hoeft je plannen te weten. -Ik maak er een leuke laatste avond van.
Blijf ver uit haar buurt. Ze veroorzaakt meer ellende dan jij wilt weten.
De leuke soort ellende.
Wat is er? -Niks.
Dit is lekker.
Waar denk je aan?
Ik weet het niet.
Ik dacht aan iets wat iemand een tijdje geleden tegen me zei.
Je raakt gewend aan een bepaalde manier van bestaan.
Denk je dat we zijn zoals we zijn of kunnen we veranderen?
Mensen zoals jij, bedoel je?
Jij, ik, mensen in het algemeen.
Ik weet niet of iemand ooit wel echt verandert.
Maar we kunnen evolueren.
Proberen we geen betere versie te worden van onszelf?
Denk je dat we evolueren?
Daar ga ik van uit.
Je bent voor me of je bent tegen me.
Begrijp je dat?
Gaat het?
Ja, goed.
Dat was een lange dag. -Je hebt geen idee.
M'n moeder zei altijd dat zelfs een trein weleens moet stoppen.
Ik maak een cocktail voor je. Daarna ga ik sluiten.
Doe maar een dubbele.
Ik maak hem zoals ik dat zelf wil. Alsjeblieft.
Lekker.
Waar is de mijne? -Hallo, Job.
Hoe was het in New York?
Je hebt weer op je flikker gehad, zie ik. -Het begint gewoonte te worden.
Een mens heeft een hobby nodig. Wil ik het weten?
Ik denk het niet. Hoe is het gegaan?
Hoe is het gegaan?
Je hebt ze niet kunnen verpatsen. -Er was een probleempje.
Ik had van tevoren moeten uitzoeken hoe het zat met die diamanten.
Waar ze vandaan kwamen.
Rabbit heeft je genaaid. En niet een klein beetje.
Je hebt vijftien jaar gezeten voor de diefstal van een handvol glas.
Vertaling: Lieuwe Osinga Broadcast Text International
Aangeboden door: Stevo