Je raadt nooit wat er nu gebeurd is.
Mevrouw Bute is ziek, gevallen en zal nog weken buiten strijd zijn.
Wat betekent dat? - Ze hebben me in Londen gevraagd om in te vallen
en ook dat jij mee zou komen.
Ik dacht ze ons enkel nodig hadden om met het bal van dame Rose te helpen.
De plannen zijn veranderd, dus jij komt met me mee
en Ivy blijft hier om te koken voor mijnheer Branson en dame Edith.
Waarom ziet dame Edith er zo moe uit?
Ze verdwijnt acht maanden naar Genève, en...
komt uitgeputter terug dan toen ze vertrok.
We zijn allemaal moe.
We zijn nog niet zo moe als we weldra zullen zijn.
Ik ga misschien wel met hen mee. Ik moet eens naar Michaels kantoor nu ik terug ben.
Ga met mij mee.
Nee. Ik heb nog één en ander te doen.
Denk niet dat je aan het bal zult ontsnappen.
Waarom werd Grantham House niet verkocht...
toen Downton in moeilijkheden verkeerde?
Dat zou onafwendbaar zijn geweest, maar het zou...
niet genoeg hebben opgebracht om ons te redden.
Goddank voor Matthew dus.
Lieve Matthew.
Ik mis hem zo.
Kijk je er naar uit? - Waarom zou ik?
Welk verschil maakt het als ik aardappelen schil in Londen of in Yorkshire?
Kunt u me een plezier doen wanneer u in Londen bent?
Zeg juffrouw Baxter dat ik uitkijk naar de verhalen die ze te vertellen heeft.
Da's een rare boodschap. Welke verhalen? - Zeg het haar maar. Ze zal het begrijpen.
Ik vertrek dinsdag. Robert bezorgde me een...
uitnodiging voor de maaltijd na de presentatie.
Gelukzak. Wanneer ga je naar Londen? - Morgen, denk ik.
Ik heb nodig nieuwe kleren nu ik terug normale proporties heb.
Ik...
Ik weet dat we niet over de baby praten.
Maar ik ben me bewust dat het je constant bezighoudt.
Kunnen we alsjeblieft 'ze' zeggen en niet 'het'?
Ik wou dat je niet zo lang weg was geweest.
Ze dachten dat het goed was voor de baby...
om gespeend te worden door haar echte moeder.
Ja... Nu, ik ben er zeker van dat dit de beste oplossing was.
Per slot van rekening, je Frans moet 'superbe' zijn!
Dat klopt, grootmoeder. Laat ons terug keren naar wat écht belangrijk is.
Moeten we hier naartoe? - Natuurlijk moeten we.
Als dame Wimborne een concert en een diner houdt
dan moeten we dankbaar zijn.
Wanneer arriveert de Amerikaanse afvaardiging?
En hoe gaan we hen in hemelsnaam in het gareel houden?
Wees niet beschaamd voor mijn moeder. Ze is ook jouw grootmoeder.
't Is erg vriendelijk van hen om naar hier te komen voor mijn bal.
Je hebt haar nog niet ontmoet.
En waar zal iedereen slapen? Dit huis is niet voorzien op feestjes.
Het lukt wel.
Misschien kun je samenhokken met Edith? - Je maakt een grapje?
Wel, misschien kan er iemand boven slapen, bij de bedienden.
Ik slaap nog liever op 't dak dan bij Edith.
Kom, we zullen te laat zijn.
Carson, al deze commotie bezorgt het personeel heel wat extra werk
dus zou ik je vragen een soort uitstap voor hen te organiseren na het bal
voor we terugkeren. - Begrepen, Mevrouw.
Oh, nu ik eraan denk, Madeleine Allsopp vroeg me om nadien naar
de Embassy te komen.
Vanavond, na het diner? - Je vindt het niet erg, toch?
Rose, eens we dinsdag doorkomen... - Ik denk niet dat je voorgedragen
moet worden voor de Embassy Club.
Ik hou toch zo van Ambrose en zijn orkest. Alsjeblieft!
Je nicht is een bakvis. leer ermee leven. - Ik ben geen bakvis.
Maar ik mag gaan?
Lord Merton, mevrouw. - Oh, God!
Heb ik iets over het hoofd gezien?
Nee, nee. Ik ben op weg om te dineren met de Scroops
en ik ben vroeg.
Ik passeerde door het dorp. - Godzijdank.
Ik dacht al dat ik naar boven moest lopen om me te tooien met de familiejuwelen.
Na dertig jaar met dame Merton, ben ik immuun voor plaagstoten.
Excuseer me voor mijn nederige soep.
Kan ik u iets aanbieden? - Nee, dank u.
Ik vroeg mij af of u naar het bal van Rose ging?
Ik ben uitgenodigd maar ik betwijfel het.
Spijtig. Ik dacht dat, zou u gaan, ik zou overwegen om ook te gaan.
Een debutantenbal in de hoge klasse is niet bepaald mijn habitat, Lord Merton.
Ik ben veel saaier en meer serieus dan u wel denkt.
U mag dan serieus zijn, de rest zou ik in vraag durven stellen.
Genoeg. Ik zal u laten genieten van uw soep.
Waar? Daar zijn ze.
Nee. - Wat is er? - Daar is mijn vader en hij heeft me gezien.
Ik vind het nogal wild dat je vader naar een nachtclub gaat.
Dat zou je niet vinden als het elke week was.
Kunnen we niet gewoon zwaaien en het daarbij laten?
Zie je niet met wie hij is?
De Prins van Wales!
Uwe Koninklijke Hoogheid, mag ik U mijn dochter voorstellen, Madeleine?
Mevrouw Dudley Ward, mijn dochter, Madeleine.
En dit is...?
Dame Rose MacClare.
Uw vader is toch Shrimpie Flintshire? - Inderdaad, Uwe Koninklijke Hoogheid.
Goeie ouwe Shrimpie.
Komt u erbij? - Het zou een eer zijn, sir.
Hoe gaat het met ouwe Shrimpie? - Goed, denk ik.
Weet u, hij gaf me onderdak in Bombay vorig jaar, toen ik rondtrok in India?
Hij schreef me er over. Uw bezoek was een grote eer.
Dat weet ik zo nog niet. Hij was erg gastvrij.
Maar ik vond het daar zo verschrikkelijk warm.
Hoe houdt hij het in hemelsnaam uit?
Ik denk niet dat hij veel keus heeft, sir.
Nee, inderdaad. Geen enkele keus, de arme drommel.
Ik kan u niet zeggen hoe blij ik ben met de versterking.
Hij was nogal humeurig. Kijk welk verschil jullie hebben gemaakt.
Heb je alles, Daisy? - Ik denk van wel.
Wel, het beste dan. We zien elkaar in Londen.
Vaarwel.
Hebt u orders voor Ivy, mijnheer? - Iets simpels voor de lunch.
Maar ik ga naar de pub voor het avondmaal.
Ik wil geen last zijn.
Hallo! Wat brengt u hier?
Ik hoop Mary een lunch te kunnen aanbieden,
en haar mee te nemen naar de zomer expositie.
't Is een speciale, niet? Mijn nicht gaat.
Wat een leuke verrassing voor Mary. - 't Is niet echt een verrassing.
We regelden het vorige week. Wat is dat hier allemaal?
Dingen voor Rose. Ze waagden het niet om ze...
via de keldertrap naar beneden te brengen.
Sommigen hebben alle geluk.
Zorg dat je op tijd terug bent voor grootmoeder.
Wil mijnheer Branson nog iets anders? - Hij zegt van niet.
En hij gaat vanavond eten in het dorp.
Geweldig, niet? Het ene ogenblik is hij de chauffeur
en bij een normale gang van zaken, zou hij nu onder me staan.
Maar in plaats daarvan moet ik hem bedienen
staan wachten terwijl hij beslist wat hem vervolgens nog zou plezieren.
Zo komt hij bij mij niet over.
Hij lijkt altijd vriendelijk.
Maar we moeten hem wel 'mijnheer' noemen.
O God, mevrouw Levinson is aangekomen. - Wie is die man met de bontkraag?
Dat moet de broer zijn van mevrouw.
Help me alles naar beneden te brengen en wees stil.
Mijnheer Start zal een handje helpen.
Grootmoeder, je bent hier al. Mama zei dat je later kwam.
Het is duidelijk dat ze dat dacht, en ook iedereen anders.
Carson zegt dat er niemand in het huis is om me te ontvangen.
Wel, ik ben nu hier. Hoe was je reis?
Hoe kan die zijn geweest, als mijn meid ontslag nam net toen we vertrokken?
Waarom? - Wie weet waarom zulke mensen doen wat ze doen.
Carson, kunnen we helpen? - Zullen we mevrouw Hughes binnenlaten, Mevrouw
en dan kan ze een planning opmaken?
Mevrouw Hughes, ik wist niet dat u ook dit huis draaiende hield.
Normaal gezien niet, Mevrouw, maar mevrouw Bute is ziek
dus neem ik over tot ze beter is.
Wel, ik ben blij dat er hier toch iemand is...
die weet wat er in hemelsnaam aan de hand is.
Kom. - U bent oom Harold, niet?
't Is gek dat we elkaar nog nooit ontmoetten.
Wel, ik voelde nog nooit de behoefte om Amerika te verlaten
en, om eerlijk te zijn, die voelde ik nu ook niet.
Grootmoeder dacht dat het leuk zou zijn om wat van het gebeuren mee te pakken.
Je kent me misschien niet, maar ik denk dat...
je wel genoeg gehoord hebt om te begrijpen
dat debutantes bekijken in een balzaal niet mijn idee van plezier maken is.
Misschien, maar nu en dan moet je eens iets nieuws proberen, niet?
Wel, misschien wel, en mischien ook niet.
Ik ben Jimmy, één van de lakeien. Hebt u een handje nodig?
Hoe maakt u het? Ethan Slade, kamerdienaar van Mevrouw Levinson.
En u? Werkt u hier?
Ik werk in het huis in Yorkshire, maar ik ben nu eventjes hier.
Ben je een kamermeisje? - Nee, ik werk in de keuken.
Omdat we een kamermeisje nodig hebben, en wel direct,
bij voorkeur één met een olifanten vel.
Daisy is onze hulpkok
en ik ben mevrouw Hughes, de huishoudster.
Kent u Londen? - Ik was nog nooit over de oceaan.
Wel, ik hoop dat u zich vermaakt.
Bent u opgewonden? - Ik ben nooit opgewonden.
Die boiler lijkt te gaan ontploffen.
Hoor ik het geluid van de redding?
Redding of chaos. Ik kwam net Mevrouw Levinson tegen op de trap.
Ze is hier zonder meid.
Wat gebeurde er met de laatste? - Ze beet één keer te veel haar kop eraf.
Juffrouw Baxter, kunt u naar boven gaan en Mevrouw Levinson installeren?
Ik wil wel, maar zij en Mevrouw zullen toegevingen moeten doen.
Ik denk niet dat Mevrouw Levinson ervoor gekend is om toegevingen te doen.
Je komt als geroepen.
We hebben een diner vanavond, en ook een achterafje, dus er is genoeg te doen.
Wat is een 'achterafje'? - Gasten komen langs...
voor muziek en wat bij te praten en dies meer.
We dienen een licht avondmaal op om elf uur
maar weten niet voor hoeveel man, dus moeten we flexibel zijn.
Hallo, mijnheer Molesley. Ik hoop dat het u goed vergaat.
Soms is er niets te doen, dan is het plots alle hens aan dek
maar dat maakt me niet uit.
Thomas zond een bericht. Hij zei dat hij benieuwd was naar de verhalen die je hem
te vertellen hebt.
Welke verhalen? - Dat weet ik niet. Dat is wat hij zei.
En welke intriges ben je aan het plannen om de hogere stand er onder te krijgen?
U ziet me meer als een republikein dan ik werkelijk ben.
Wel, ik veronderstel dat ik dat moet aanvaarden in een naoorlogse wereld
wij edelen zijn de schurken in elk verhaal.
En denkt u dat ik het zo zie? - Wel, ik hoop dat u uitzonderingen maakt.
Natuurlijk sluit ik alle redders van zwijnen uit.
Hallo. Wat doet Tony Gillingham hier? - Praten tegen Rose, blijkbaar.
U zei nooit dat u hierheen kwam.
Wel, ik ben blij dat ik nog wat geheimen heb.
Mary, kent u Mevrouw Dudley Ward? Mijn nicht, Dame Mary Crawley.
Hoe kent u Rose? - Via Billy Aysgarth. - Madeleine Allsopps vader.
Ik heb hen beiden gevraagd vanavond. - Heb je dat aan moeder gezegd?
Dat zal ik doen wanneer ik terug ben.
Kent u Charles Blake? - Ik ken mijnheer Blake.
Ga jij naar die grootse soiree, Gillingham? - Ja. Dat hield je goed verborgen.
Ocharme ik. Wij blijken de enigen te zijn die niet zijn uitgenodigd.
Wat hebben we mispeuterd, denk je? - Eh... U zou welkom zijn
zou u willen komen.
Zal Lady Grantham geen bezwaar hebben?
Bespeur ik hier iemand die 't licht in een ander zijn ogen niet gunt?
Helemaal niet.
Zo iemand probeert iets te beschermen waar hij zelf geen nood aan heeft
terwijl ik mij erg verheug op deze avond.
Aardig blijven, kinderen.
Weet je hoe dit werkt?
Er is eerst een diner, en dan arriveren de meesten na half tien.
Dan zal ik doen wat de meeste mensen doen.
Blij dat ik je zie! We waren wat aan het sukkelen zonder mevrouw Bute.
En zal Mevrouw Levinsons aanwezigheid de dingen eenvoudiger maken, denk je?
Inderdaad... A propos, ik zou je mening willen horen.
Mevrouw vroeg me iets te organiseren
voor het personeel na het bal, om hen te bedanken.
Wel, dat is erg aardig.
Ze zijn begonnen met het openstellen van het...
nieuwe wetenschapsmuseum in Zuid Kensington
en al is het niet af, kan ik niet kiezen tussen dat
en een bezoek aan het Crystal Palace op zijn nieuwe locatie in Sydenham Hill.
Zo. En dit hoort een aangename dag te worden, bij wijze van bedankje, dus...
Inderdaad. Ik vind het erg genereus. - Ik ook...
Erg... genereus...
Misschien moet je het voorleggen aan het personeel
zien wat hun enthousiasme opwekt...
Moeder! Het spijt me zo. Ik had begrepen dat je hier pas na vijven ging zijn.
Wel, we vertrokken gewoon vroeger.
Ik wist niet dat ik een afspraak hoefde te maken.
Ik moest nog een laatste keer passen, en...
Hallo, Harold. - Hallo.
Hoe gaat het met je? - Ver weg van huis, is hoe ik me voel.
Harold en ik gaan wat rondtoeren in Europa...
Madrid, Rome, Parijs...
en we gaan ons vermaken. - Ik hoop het
maar om één of andere reden betwijfel ik het.
Ik veronderstel om wat afstand te nemen van de Teapot-Dome-zaak?
Begin daar niet weer over. - Het had alle kans op slagen.
Ik ben misschien niet thuis in theekransjes, maar ben wel goed in zaken...
Harold, Harold, we... Nee.
We hebben 3500 mijl gereisd om van onderwerp te kunnen veranderen.
Kan ik u daarmee helpen?
Ik droeg er te veel.
U probeert me te ontlopen.
Nee nee, ik heb het enkel druk gehad de voorbije maanden.
Hoedanook, ik ben hier nu.
Ik moet verder verbeteren. - Ik ga wat eten in de pub.
Waarom komt u niet mee?
Ik neem aan dat Edith vertrokken is? - Ja, inderdaad,
en ze nam mevrouw Hughes en Daisy mee.
Ik ben op weg naar de Grantham Arms om iets te eten.
Mag ik u juffrouw Bunting voorstellen? Ze geeft les in de school.
Zo?
Ik wilde vaarwel zeggen. Ik zie u misschien niet meer voor ik vertrek.
Mijn nicht wordt dinsdag voorgesteld.
Ik schuif aan bij de maaltijd achteraf... in het Paleis!
Wat leuk...
En jij komt later voor haar bal, niet, Branson?
We zijn weg! Sorry.
Wel, ik zal u vaarwel zeggen. - Geldt uw uitnodiging voor het diner nog?
Goed, de eerste gang kan naar boven.
De soufflé mix is voor de amuse-bouche
en ik maak een bechamelsaus voor bij de bloemkool.
Goddank dat jij er bent, Daisy. Ik heb je...
nog nooit naar waarde weten te schatten tot nu.
Jij lijkt de leiding te hebben, a-typisch voor een hulpkok.
We werken al lang samen...
Nog nooit aan gedacht om je eigen weg te gaan?
Probeert u altijd iemands leven te veranderen als je ze een half uur kent?
Mijnheer Levinson, mag ik u vragen of u bereid zou...
zijn als lakei te fungeren terwijl u hier bent?
Wat? - Niet voortdurend, maar bij speciale gelegenheden, zoals vanavond
of het bal van dame Rose.
In Engeland is het gebruikelijk dat kamerdienaars zo bijspringen,
maar dat is misschien niet zo in Amerika?
We dienen normaal niet op, maar OK. - Dat is vriendelijk van u.
Ik heb wat reserve kostuums meegebracht
u kunt James of Molesley vragen u te helpen.
Zal ik doen. Maar, mijnheer Carson, mijn werkgever noemt Levinson, niet ik.
In dit huis, is dat uw beider naam.
Ze was je niet aan het afschrikken. - Klonk anders wel zo.
Was ze erg tegen je?
Sybil verliezen was erg.
Daarbij vergeleken, was al de rest makkelijk.
Toon je me het huis? - Wat?
Mag je geen vrienden uitnodigen?
't Is geen kwestie van niet mogen. - Wat is dan het probleem?
Ja, inderdaad.
Ik wou dat Tom er al was. - Goed dat uit uw mond te horen.
Nee, ik bedoel, hij brengt Isis mee, en ik mis haar.
Kent u Lady Grantham's moeder, Mevrouw Levinson, en haar zoon?
Dit is Lord Aysgarth. - Aangenaam.
Veel volk. - Inderdaad, maar ook veel oude bekenden.
Excuseer me.
Dat is Lord Harrowby. Ze hebben elkaar al tijden niet meer gezien.
Hij vindt Lord Harrowby blijkbaar interessanter dan ons.
Lady Rosamund Painswick en Mr Terence Sampson.
Alle donders...? - Ik ging bij de Warwicks langs op weg naar hier.
En mijnheer Sampson zei dat hij nog niet lang geleden op Downton was
dus verplichtte ik hem mee te komen. - Ze aanvaardde geen 'nee'.
We zijn blij u hiet te zien, mijnheer Sampson. - Dank u.
Kent u Lord Aysgarth? - Jawel! - Sampson en ik zijn oude vrienden.
Hoe gaat het met je, Billy?
Hield je het echt geheim voor Charles dat je vanavond kwam?
Ik hield het niet geheim, ik vertelde het hem enkel niet.
U geeft alleszins niet vlug op.
Wel, ik zal het helemaal niet opgeven.
U staat voor een saaie avond.
Geen ophefmakende zaken rond deze familie.
Ik had een zure ervaring met hen in Yorkshire vorig jaar.
Wie zijn zij? - Lady Granthams moeder en broer,
overgekomen uit Amerika, veronderstel ik. - Interessant.
Zou het wel zijn als ie met de kaarten zou spelen. - Waarom? - Ze stinken in 't geld.
Hoe denkt u dat het droog blijft onder het dak van Downton?
Hoor je dat, Madeleine?
Wilt u hier één van? Ik vind ze nogal goed.
Bent u gek geworden? - Waarom? Wat heb ik gedaan?
Je bent een lakei, geen deur-aan-deur-verkoper.
Gelieve uw mening over het eten voor uzelf te houden.
Hoe vordert het? - Mevrouw lijkt tevreden.
We beginnen nu met het buffet. Ik hoop enkel maar dat er genoeg is.
Diner, avondmaal, en ongetwijfeld een uitgebreid ontbijt morgen?
Het mag een wonder heten dat ze niet allemaal moddervet zijn.
Oh, Anna, er is een ophaling voor oude kleren aan de Schotse kerk in Pont Street.
Het is voor Russische vluchtelingen.
Je zal wel niets bijhebben dat je kwijt wil
maar je kan het misschien rondvertellen. - Natuurlijk.
Ik heb het erover gehad met mijnheer Bates om, nu we in Londen zijn ervan
te profiteren wat inkopen te doen.
Het probleem is dat hij winkelen haat. - Dat is omdat het een man is.
Ken je Engeland een beetje, mijnheer Levinson? - Eigenlijk niet.
Hij is hier niet meer geweest sedert het huwelijk van mijn dochter.
Maar maak u geen zorgen. Ik ben goed voorbereid op koude baden, warme drank
en, bovenal, het eten.
Zoals ik al zei, hij reist niet veel.
Ze beginnen aan het avondmaal. - Harold, begeleid je juffrouw
Allsopp naar de eetzaal?
Wel...
Je moet niet als je niet wil.
Bent u vastbesloten om mij af te wijzen?
Oké! Wel, als het dat is dat u wil.
Zullen we? - Ik zou niet weten waarom niet.
Hoe bedoelt u, waarom niet?
Sommigen van ons gaan nadien naar de Embassy.
Hoe leuk.
U kunt ook mee, als u wil. - Doe ik.
Wat doet Sampson hier? - Tante Rosamund bracht hem mee.
Papa is razend, maar er is niets aan te doen. Hij kan geen scène geen maken.
Ik denk soms dat we wel wat eens meer ophef zouden mogen maken
over dingen waarover we een sterke opinie hebben.
Zou niet erg 'Brits' zijn. - Nee, maar ik ben er afgunstig van.
Al die Latino's, roepend en schreeuwend
tekeergaand als een duivel in wijwatervat.
Ik verzeker je dat ze zich nadien veel beter voelen.
Ik vraag het me af. Ik denk dat, eens de pot gebroken is, het moeilijk is
om de scherven nog te lijmen.
Laat ons ook binnengaan.
Maar wanneer gebruikt u dit? - Dit is onze zitkamer, eigenlijk.
Het salon is formeler.
Dit is voor de thee of het schrijven van brieven, of zulke dingen.
Ik zou het gevoel hebben dat ik thee dronk in het Victoria en Albert Museum.
Nee, 't is aangenaam, wanneer iedereen hier is, en het haardvuur brandt.
En ik wed dat je zult zeggen dat je niet veranderd bent.
Zo, je hebt alles gezien. Welja, de belangrijkste ruimten.
Laat me nog eens kijken van daarboven, daarna kan je me thuisbrengen.
Het spijt me. Ik voel me een beetje ongemakkelijk, om eerlijk te zijn
omdat ze er niet zijn.
Wel, ik... Ik vroeg of het toegestaan was.
Dat is niet wat ik bedoel, eigenlijk.
Is dat allemaal van de Crawleys? - Dat zijn de huwelijken.
Aan de ene zijde Crawley, de andere zijde toont het wapen van elke gravin.
En de huidige Lady Grantham? Ik zie er gene met een dollarteken.
Kan ik u helpen, mijnheer?
Eh, nee.
We gingen net weg. Ik bedoel, we kwamen pas naar boven.
En nu gaan we terug naar beneden. - Om het even, mijnheer.
Ik breng juffrouw Bunting naar huis. Gelieve...
niet af te sluiten voor ik terug ben.
Goed, mijnheer.
U deed het goed. Iedereen was te spreken over de vis met rijst.
Wel, dat was het werk van Daisy. - Mijnheer Levinson tankte drie keer bij
en hij liet zich laatdunkend uit over Engels eten.
Je hebt hem bekeerd, Daisy, en dat is iets om trots op te zijn.
Wat is er zo grappig? - Freda toonde ons een brief.
Wat is er zo speciaal aan een brief? - Het gaat erom wie hem schreef.
Rose, je bent dronken. - Misschien wel een beetje.
't Is mijn schuld. Ik had het niet moeten opbrengen.
Danst niemand? - Mijnheer Levinson,
Madeleine zou dolgraag dansen.
Wilt u haar niet redden? - Ik kan er wel naar kijken
maar ik dans zelf niet.
Dat geloof ik niet. Hupsakee!
En jij, Freda? - Goed, als je belooft niet op mijn tenen te trappen.
Ik ben bang dat mijn vader me opdringt.
Maak je geen zorgen, dat ben ik gewend.
Wat gewend? - Vaders die willen dat ik met hun dochters dans.
Mag ik u ten dans vragen? - Daar is Nell Foster! Hoe leuk.
Zorgt u voor onze handtassen? - Natuurlijk...
Het is niet nodig dat u blijft. - Ik hou de boel graag in de gaten, mijnheer.
Op de manier van mijnheer Carson.
Over vorige nacht...
Ik maakte me zorgen dat je het misschien verkeerd interpreteerde.
Mijnheer?
Ik was uit eten met juffrouw Bunting in het dorp,
en ze wilde het huis wel eens zien...
mijnheer Barrow.
Ze zou het misschien beter kunnen zien bij daglicht, mijnheer.
Ja. En ik ben er zeker van dat ze hier terug zal zijn.
Wat ik wil zeggen is dat we enkel naar boven gingen
zodat ze het zicht naar beneden in de hal kon bewonderen.
Ik zou niet willen dat je iets anders denkt.
Hoe u mij ook wil commanderen, ik ben uw dienaar, mijnheer Branson,
maar ik was me niet bewust dat kon worden bepaald wat ik moet denken.
Ik was bang dat ik u hier niet meer zou vinden, dat u al naar Londen zou zijn.
In feite, ik vertrek deze morgen met Lady Grantham.
Ik wilde enkel zeggen dat het aardig was dat u schreef. Dat is alles, eigenlijk.
Wel, toen ik besliste om naar het bal van Rose te gaan,
vond ik het verkeerd het u niet te zeggen, gezien u het vroeg.
Wat deed u van gedacht veranderen? - Ik denk dat ik mij realiseerde
dat deze bals en presentaties en dies meer
niet enkel aristocratische flauwekul is, maar ook traditie
aan de hand waarvan deze familie zijn vorderingen door het leven afweegt.
En u wilde daar deel van uitmaken?
Wel, ik dacht dat als ik het afdeed als iets onbeduidends
ik mij zelfvoldaan en onverdraagzaam opstelde.
Weten ze wel wat ze aan u hebben? - Ik weet wat ik aan hen heb.
Dus, hebt u beslist of al dan niet naar het bal gaat?
Hoe kunt u dat vragen? Natuurlijk ga ik!
Maar ik versta het niet. Hoe kun je plots redacteur zijn?
Dat zal ik niet zijn, of toch niet echt
maar Michael gaf me volmacht.
Voorheen maakte dat niet uit, maar nu moeten er beslissingen worden genomen.
En jij moet die nemen tot hij...?
Wel, ofwel tot hij terug komt, ofwel...
Is er een testament, weet je dat? Dat zou wel handig zijn.
Zo zou je weten zijn wensen waren.
Zijn!
Ik ben er zeker van dat er één is, maar...
maar ik weet niet wat er in staat.
Ik zoek het uit.
Maar wat met zijn kind? Heeft zij geen rechten?
Zijn kind is zijn kind niet meer, evenmin als dat het van jou is.
Ze is van het aardige echtpaar Schroder, en woont in Genève, bij haar familie.
Je kan dat wel zeggen, maar het verandert niets.
Alleen maar omdat je het niet toelaat.
Er was geen formele overeenkomst. - Dat kan wel zijn
maar het zou niet eerlijk zijn tegenover de Schroders om op je woord terug te komen.
Lieve tante Rosamund, ik ben zo dankbaar voor al hetgeen je gedaan hebt
en ik wil me niet belangrijker voordoen dan jou, maar het blijft een feit,
jij bent nooit moeder geweest.
Je raadt 't nooit. - Probeer maar. Wat is 't?
Alfred heeft zijn opleiding afgemaakt en ze hebben hem aanvaard.
Wat, vastbenoemd in de Ritz?
Als sous-chef. Maar dat zal niet lang duren.
Hij wordt beroemd. - Wie wordt beroemd?
Alfred Nugent. Hij was lakei in Downton
maar hij werkt nu in de Ritz. Hij komt er.
Dat lijkt wel de Amerikaanse droom
arme drommel uit de sloppen wordt beroemde hotelier.
Wel, ik weet niet of het Amerikaans is of niet, maar ik vind het geweldig.
was hier nog. Nonsens!
Wat doet hij? - Hij kwam me enkel uitwuiven.
Maar we mogen geen tijd verliezen of we missen onze trein.
Ik weet dat ik laat ben. Niets aan te doen.
Cora stond er op dat ik zonder meid kwam.
Ik kan niet verstaan dat ze daar de gevolgen...
niet van ziet. - En die zijn?
Wie zal er voor een bagagedrager zorgen?
En eens in Londen, wat gebeurt er dan?
Vrees niet. Ik heb nog nooit mét een meid gereisd.
Ik maak je wel deel van mijn kennis over de jungle.
Kan je voor één keer geen hulp aanbieden
zonder te klinken als een klaroenblazer op de top van het morele hooggebergte?
En moet jij altijd klinken als de zus van Marie-Antoinette?
De koningin van Napels was een admirabel figuur.
Ik beschouw dat dus als een compliment.
U beschouwt alles als een compliment. - Ik raad u aan om hetzelfde te doen.
Het hoedt je voor ongemakkelijke situaties.
Vaarwel.
Gelukt! Ik heb mijnheer Bates kunnen overhalen om een nieuwe overjas te kopen.
Dus kunnen de vluchtelingen deze hebben. - Dat is net wat ze nodig hebben.
Ben je 't zeker? - Hier. Hij zou het enkel maar blijven dragen als het voorhanden is.
Wel, ze zullen erg dankbaar zijn. - Ik ga maar beter terug.
Er is altijd veel gedoe voor een presentatie.
Dat is zo, maar ik vind het wel opwindend.
Het lijkt mij vreemd dat een plichtpleging en een knik van de troon
je van een meisje in een vrouw kunnen veranderen, maar dat is hoe ze het doen
en wie zijn wij om te oordelen?
Kan ik helpen, Mevrouw Hughes? - Ik zocht net Anna,
maar het maakt niet uit.
Nu moeten we elke onze eigen weg gaan.
Ik ben nogal nerveus. - Nonsens. 'Op naar de bres'.
De gravin van Grantham presenteert de Lady Rose MacClare.
Dank u, Lady Grantham.
Ik hoop dat je je neus niet wil poederen. - Waarom niet?
Omdat er enkel een wc-emmer beschikbaar is achter dat scherm daar.
De glamour van het leven aan het Hof!
Wie stelt er jou voor? - De oudste zuster van mijn vader.
Tante Violet wilde me voorstellen maar daar raakten we onderuit.
Ze mag naar de maaltijd als troost.
Papa komt. - Mijn moeder en mijn broer ook.
Mijnheer Levinson is hier, en Mevrouw Levinson?
Hoe kreeg u dat voor elkaar?
Lord Grantham is een luitenant van de Koning.
En hij gebruikte zijn invloed om ze binnen te krijgen? Vader zal in zijn nopjes zijn.
Madeleine. - O God, mijn beurt! - Veel geluk.
Dus ze is in de bibliotheek en ze is alleen. Ben je't zeker?
Wat moet u met haar? - Niets dat u kan interesseren.
Mijnheer Carson, ik vraag mij af...
Excuseer. - Let niet op mij. Ik ging net weg.
Kan ik u helpen?
Ik wilde u vragen, van man tot man
of er iets gaande is tussen Daisy en die kerel uit de Ritz.
Gaande is? In geen enkel huis waar ik het voor het zeggen heb zal iets 'gaande' zijn.
Natuurlijk niet. Ik bedoelde het niet zo. - Wat bedoelde u dan?
Ik denk dat u het weet. - De 'kerel' noemt Alfred.
Er is geen romance tussen hem en Daisy.
Hij werkt niet meer bij ons. Ik betwijfel of ze elkaar nog zullen zien.
Omdat ik me niet zou willen opdringen waar het niet hoort.
De gravin van Margam stelt voor: de Lady Elizabeth Bailey George.
De gravin van Grantham stelt voor: de Lady Rose MacClare.
Lady Rose is Lord Flintshires dochter, mijnheer.
De Prins van Wales heeft verteld
over de gastvrijheid van uw vader in Bombay.
Hij was vereerd om Zijne Koninklijke Hoogheid te ontvangen, Uwe Majesteit.
De India-reis was een groot succes, dankzij Lord Flintshire.
De prins deed het uitstekend, mijnheer. Overal waar hij kwam was hij erg populair.
Inderdaad. De prins heeft geen gebrek aan populariteit.
Lady Grantham.
De gravin van Derwentwater stelt voor: de Lady Jane Radcliffe.
Dus Bates was die dag in Londen.
U zegt het alsof u het al wist.
Vermoedt Anna iets?
Zeker niet. Ze weet van niets.
Zult u het haar nu vertellen, Mevrouw? - Ik begrijp dat u het niet zult doen.
Neen. Nee, ik laat dit aan u over.
U bedoelt we laten het zo?
We kunnen niet weten wat er op die straat is gebeurd.
Misschien was hij in Londen voor een onschuldige reden
en niet eens in de buurt van Piccadilly.
Maar dit kan ik zeggen. Als hij daar was om de eer van zijn vrouw te wreken
zal ik hem daarvoor niet veroordelen.
Het spijt me, maar dat kan ik niet.
Klaar? - Voorgesteld, gefotografeerd, klaar.
Jullie zagen er beiden prachtig uit! - Jij zag er ook niet slecht uit.
Het oneerlijke voordeel van een positie aan het Hof.
Ik hoorde dat de Koning erg spraakzaam was, voor zijn doen.
En hoe was de Koningin? - U weet wel, ze zit daar zo'n
beetje Koningin Mary te wezen.
Bestaat de mogelijk ze later te ontmoeten? - Dat denk ik niet.
Zijne Majesteit is geen bewonderaar van de Nieuwe Wereld.
U hebt meer kans bij de Prins van Wales.
Ik ben niet één van die Engelsen die New York haat
maar een grote stad kan een eenzame plaats zijn.
Kan dat niet overal? - Maar je bent alleen maar eenzaam als je dat zelf wil.
Kent u Newport? - Waarom?
Ik verbleef daar voor de oorlog met de moeder van de gravin van Marlborough.
Ik vond het daar prachtig. - Eigenlijk, ik ben dikwijls in Newport.
Ik heb wat ze noemen een 'cottage', in Bellevue Avenue.
Echt? Dat wist ik niet.
U wist dat niet?
Ik voel me wat schuldig dat we Isobel achterlieten. - Waarom?
Ze bracht een boek mee. Dat geeft haar wel iets om handen.
Welk boek? - Ik kan je enkel zeggen
dat die op de trein veel interessanter was dan ik.
Uw vader heeft nogal veel aandacht voor mijn moeder.
Vindt u dat we hem moeten zeggen dat ze enkel een levenslang inkomen heeft.
U bent grappig! - Ja, dat klopt.
De Engelse hogere klasse praat nooit over geld. - Dat doen we niet graag.
Maar erover denken geeft geen bezwaren.
Of tenminste, niet bij je vader.
We moeten het hem vertellen voor hij zijn nek te ver uitsteekt.
Wanneer zij sterft, gaat al het geld naar mij. Hij hoort dat te weten.
Rose. - Bent u op al de presentaties?
U bent goed! - Er zijn er maar vier
en David... Ik bedoel de prins, heeft me hier graag.
Hij zei dat u vol lof was over hem.
Is er iets mis?
Herinner je je die brief waarmee we laatst lachten? - Ja.
Wel, het rare is, toen ik thuiskwam was hij weg.
Ze zat niet in mijn handtas en ik weet dat ik ze terug stak. - Dat zag ik.
Ik hoopte zo dat jij ze nam, bij wijze van grap.
Ik zal niet boos zijn als het zo is.
Ik ben bang van niet. Misschien Madeleine...
Zij was het niet. Het... Het is maar...
Als het in de verkeerde handen terecht komt... - Niet nodig om uit te leggen.
Heeft niemand contact opgenomen, vragend om geld?
Ik wou van wel. Dan zou ik weten hoe ik ze terug kon krijgen.
Praten ze veel, de koning en Koningin?
Ze waren erg aardig. - Wel, je wordt niet voorgesteld om een praatje te doen.
Dit is mevrouw Dudley Ward. - Natuurlijk bent u dat!
Kennen we elkaar? - Nee, ik las over u in de Amerikaanse dagbladen.
Roddels, eigenlijk. Niets om u zorgen over te maken.
Maar geef hen nooit een écht verhaal.
Hoe maakt u het? Harold Levinson.
U vergist zich, mijnheer. Ik ben niet Harold Levinson, wie dat ook mag wezen.
Nee, nee, nee. Ik ben Harold Levinson.
Waarom zei u dan dat ik hem was?
Neef Robert?
Ik heb een rare vraag.
Het lijkt een vreselijke gedachte
maar acht u uw vriend mijnheer Sampson in staat tot iets oneervols?
Hij is niet mijn vriend.
Waarom vraagt u dat? - Wel...
Toen we in het paleis waren, tijdens de receptie.
Ga verder. - Herinnert u zich mevrouw Dudley Ward?
Hebt u gezien hoe ontzet ze was?
Hij wilde met juffrouw Allsopp naar een picknick lunch in het park?
De picknick was mijn idee. Hij denkt dat...
hij haar beledigd heeft en wil het goedmaken.
Hij kan niet naar een picknick gaan met een onbegeleide jongedame.
Waar zitten z'n gedachten? - Waarom niet?
Omdat we niet in Amerika zijn en zij is geen lichtekooi.
Maak je geen zorgen! Hij heeft haar vader en Mevrouw Levinson erbij gevraagd.
En wie gaat die picknick klaarmaken, als het doorgaat?
Daisy kan het doen! En meekomen, om me te helpen met opdienen.
Doe niet mal. Ik werk in de keuken, ik dien niet op.
Dan zal ik opdienen! Jij maakt het klaar en zet het uit en...
Ik zal opdienen! - Ik begrijp het.
Wat begrijp je? - Het staat niet in steen...
gebijteld dat je niet mag helpen bij een picknick.
Ik kan wel zonder je, als je denkt dat het doorgaat.
Lord Aysgarth zal wel komen als hij hoort dat moeder Levinson erbij is.
Erg respectvol, moet ik zeggen!
Ik hoop dat hij niet de weg op gaat van zijn grootvader
lonkend naar elke schoonheid in de opera.
Het moet een eenzame job zijn. - Al dat het publiek wil, is een
gelukkig huwelijk in het paleis.
Is dat te veel gevraagd?
En trouwens, waarom had Mevrouw Dudley
Ward een brief van de Prins in haar handtas?
Ik veronderstel dat het met liefde te maken had.
Met liefde zal het niet veel van doen hebben
wanneer het in de Amerikaanse kranten komt.
Dat je dat hij het daarom wegnam? - Sampson nam het om geld te verdienen.
De vraag is of hij Mevrouw Dudley Ward zal chanteren of het zal verkopen aan
de Amerikaanse pers.
Geen wonder dat ze in alle staten was. Ik kan u niet vertellen wat er in stond.
Ik wil het niet weten! Ik ben een monarchist en daarom wil ik dat de
brief terechtkomt en wil ik zijn inhoud niet kennen.
Ik voel me zo schuldig!
Had ik er niet over gegrapt, had hij niet geweten dat ze in haar handtas stak.
Goeie God.
Dan moeten we iets ondernemen, en wel onmiddellijk.
Als we geluk hebben ligt de brief in de flat van Sampson.
We moeten hem daar weglokken, en iemand moet er binnengaan en...
Het stelen? - Je kan niet iets stelen dat al gestolen werd.
Maar hoe raken we daar binnen? We kunnen toch het slot niet forceren.
James, kunt u Bates in het salon vragen?
Zijn we klaar? - We zijn klaar, mijnheer.
Alleen, Ivy heeft een mand met keukengerei te dragen,
en het zal een beetje krap zijn, zij, ik en de mand vooraan.
U bedoelt, u wilt bij mij zitten achteraan.
En indien ik de Lord was, zou u vragen om naast hem te zitten?
Wel, ik denk niet dat we in dezelfde auto zouden zitten, mijnheer.
Maar indien wel?
We zouden de mand achterop kunnen binden.
Ik denk dat dat inderdaad de beste oplossing zou kunnen zijn.
Goed. Dat is geregeld dan.
Heb je alles gemaakt wat ik vroeg? - Het was niet echt moeilijk.
Mijnheer Levinson houdt niet van gesofisticeerd eten.
Daarm houdt hij van de Engelse keuken.
Hoe ga je het klaarspelen, nu de oude
Lady Grantham ook gaat, en Mevrouw Crawley?
't Is heel wat werk.. - Je zou beter James meenemen.
We kunnen het wel aan met mijnheer Molesley...
voor de lunch. - Jawel...
Vind je het erg? - Ik ben een lakei. Ik heb het recht niet het erg te vinden.
Dank u, 'Wat'Tyler.
Waar hebt u afgesproken? - Een plaats genaamd de Albert Memorial,
maar...zal ik het herkennen wanneer ik het zie?
Dat zul je zeker, dat verzeker ik je.
Nu, ik heb tapijten, kussens en klapstoelen.
Allée. Je zet beter aan.
Aardig van u om haar te laten gaan. - Daar ga ik niet dood van.
Ze verdient wat geluk.
Ik ben bang dat die jongens interesse in haar niet geheel fatsoenlijk is.
Mijnheer Carson, elke vrouw heeft nu en dan wat aandacht nodig,
bij voorkeur op een niet geheel fatsoenlijke manier.
Bates, toen je... weg was
leerde je daar niemand kennen die iemands handschrift kon nadoen.
U bedoelt een schriftvervalser, mijnheer? - Ja, dat bedoel ik.
En wat zou van hem worden verwacht?
We moeten in iemands appartement binnenraken
dus moet de portier ertoe bewogen worden de deur te openen.
De opdracht zal worden gegeven onder de vorm van een geschreven bericht. - Ach zo.
Ik neem aan dat we een staal hebben van deze persoon zijn handschrift.
Hebben we dat? - Hij zond een bedankbriefje na
ons feestje laatst.
Dan kan ik het voor elkaar krijgen. - Hoelang zal dat duren?
Als ik de staal onmiddellijk krijg
denk ik dat ik het in orde krijg voor het eind van deze namiddag.
Dus die man is hier in Londen? - Jawel, mijnheer. - Wat een geluks slag.
Ik weet dat dit nogal verdacht overkomt, Bates
maar er is niets achterbaks aan wat we proberen te bereiken... eerder het tegendeel.
Uw woord is genoeg voor mij, mijn heer.
Help alsjeblieft niet alles om zeep, nu alles...
in kannen en kruiken is en niemand het weet.
Oma weet het. - Zal ze het bastaard-kind van haar eigen kleindochter uitbrengen?
Herinner je, je zou het nooit aanhalen, zelfs niet zou hij terugkomen.
Ik weet dat ik dat gezegd heb, maar ik denk niet dat ik me er aan kan houden.
Waarom? Is er nieuws?
Niet echt. Een beetje.
Blijkbaar kwam hij in een vechtpartij terecht met een bende onverzettelijken
tijdens zijn eerste nacht in München. - Een bende 'onverzettelijken'?
Ze zijn daar wel bekend, naar verluidt.
Ze dragen bruine hemden en preken de meest afgrijselijke dingen.
Hoe dan ook, iemand die daar was vertelde...
dat Michael aanstoot nam aan wat ze zeiden.
Hij moest het verstand gehad hebben om zich er niet van aan te trekken.
Maar bovenal, als deze mannen gekend zijn
kunnen ze bevraagd worden om te weten te komen wat er gebeurd is.
Dat zou je denken.
Mijn lieveling. - Ik kan mij meestal lang goed houden
maar dan denk ik dat ik hem misschien nooit meer zal zien, en...
Ik weet het. - Maar dat is het punt niet.
Als Michael dood is, en ik erf
dan moet ik tenminste de helft aan de baby geven.
Begrijp je? - Nee, dat begrijp ik niet.
Maar als het echt moet, doe het dan anoniem.
Dat is niet moeilijk.
Dit is de beste oplossing.
Als je dit bedekt houdt
zullen er andere liefdes komen, andere kinderen.
Ontzeg jezelf dat niet, ik smeek het je.
Ik weet het niet.
Vertrouw dan op mij... dat doe ik ook.
Wat doe je daar?
Iets voor mijnheer.
Bent u graag in London? - Jawel.
Het zorgt voor een leuke afwisseling. - Dat vind ik ook, zeker weten.
Ik ben hier niet meer geweest sedert de begrafenis van mijn moeder, halverwege
de oorlog.
Is het zo lang geleden?
Tjongejonge.
Natuurlijk versta ik dat de brief moet worden gerecupereerd.
Maar ik begrijp niet waarom ik daarin moet betrokken worden.
Iemand moet de brief halen terwijl wij Sampson afleiden.
Kan Rose niet gaan? - Alleen? Wees serieus.
Wel jij dan. - Ik ben degene die de kaarting inricht.
De vraag is, wie kan er nog deelnemen?
Tenminste één ervan moet aannemelijk zijn, anders zal het verdacht lijken.
Tony Gillingham zal wel komen maar ik veronderstel dat we hem
dan alles moeten vertellen.
Ik weet wie er kan spelen en Sampson meebrengen...
en we zouden niets moeten vertellen.
Lord Aysgarth. - Grootmoeder kan op zijn schoot zitten.
Ik wil haar niet hier. Die flapuit zal de boel om zeep helpen, ze kan
zichzelf niet beheersen.
Wat kunen we met haar doen?
Zend een bericht naar Rosamund. Vraag haar dat ze Martha meeneemt
naar een voorstelling.
En mama, én Isobel.
Zeg haar dat ze hen achteraf te eten geeft.
Ze moeten zich omkleden na hun picknick, dus ze zullen hier niet lang zijn.
Ik haat liegen. - Ik zal het doen. Ik maak er niet van om te liegen.
We zouden de mannen een diner moeten aanbieden. Dat zal het meer normaal
doen lijken.
Maar zal Sampson niet achterdochtig zijn?
Hij moet toch weten dat je 'm niet graag hebt.
Ik zal Aysgarth zeggen dat Harold zal spelen.
Aan een kans om je oom kaal te plukken zal Sampson niet kunnen weerstaan.
En als oom Harold liever naar het theater zou gaan, met de rest?
Hij komt als je aan Lord Aysgarth vraagt om zijn dochter mee te brengen.
Het gaat mij niet dat jullie twee in zijn flat gaan inbreken.
Ik kan het niet toestaan. - We kunnen het vragen aan Evelyn Napier.
Hij zit in Frankrijk.
Mijnheer Blake, dan. - Maar ik moet mee, ik weet hoe de brief er uitziet.
En als de portier de politie belt?
Wil je dat de dauphin gehekeld wordt over de hele wereld
met een verhaal dat nooit zal rusten
zelfs niet wanneer hij gekroond zal zijn en gehuwd met een prinses?
Nee, maar ik vind wel dat hij het over zichzelf heeft uitgeroepen.
Zelfs al is dat zo, wij hebben Sampson...
in contact gebracht met Mevrouw Dudley Ward
en Rose heeft hem zo goed als de brief gegeven.
Deze familie is verantwoordelijk voor deze onverkwikkelijke zaak.
De paté was heerlijk, nu is ook de mousse van vis heerlijk
en al heel mijn leven word ik gewaarschuwd voor Engels eten.
Ik ben blij dat we toch op één front scoren.
Het menu was nochtans niet erg origineel.
Ik heb graag goed eten. Het hoeft niet origineel te zijn.
Dus is Engeland de juiste plaats voor u.
Nu, ik weet dat u een Heer bent, maar welke heer bent u precies?
Er zijn er verschillende?
De Britse adelstand is een bron van verscheidenheid.
't Is enkel een eenvoudige barontitel, vrees ik
maar 't is wel één die ver teruggaat.
Dus u bent niet 'Lady' Madeleine?
Nee, maar ze is wel een eerwaarde.
Wie kan daar aan twijfelen?
Dus wanneer keert u terug?
Vrijdagavond vertrekken we naar Parijs, daarna gaan we naar Rome.
Ik benijd u, om Europa te zien zoals u het zult zien.
Hoe bedoelt u? - Reizen van het ene riante hotel naar het andere
niemand die u opjaagt, niemand die u lastigvalt
net zoals het vroeger was. - U bedoelt, zonder kosten te sparen.
Ik bedoel hoe heerlijk het moet zijn om het te ervaren met mevrouw Levinson.
Nog een whisky, als u wilt?
Alles naar wens? - Wat u betreft wel.
Maar de oude dame behandelt de lord als een paria.
Rose vertelde dat u bepaald wel een reputatie hebt.
U bedoelt als playboy?
Ik weet dat het moeilijk voor te stellen is, maar het is waar.
Ik... Ik heb een jacht, en ik hou van mooie meisjes...
en...
Mag ik eerlijk zijn? - Alstublieft.
Het beste van al is dat die meisjes niets van mij verwachten
buiten een leuke tijd en een diamanten armband bij wijze van bedankje.
En u hebt het graag zo? - Niemand voelt zich te kort gedaan.
En ik doe niet graag iemand te kort.
Bent u daarom nooit getrouwd? - Wat een pertinente vraag.
Ik dacht dat Engelse meisjes van goeie komaf
terughoudend en verfijnd behoorden te zijn.
Dat was zo voor de oorlog.
Wel dan, ik zou het moeilijk hebben respect op te brengen voor een vrouw
die met mij zou willen trouwen.
Maar er zijn veel leuke vrouwen die met u zouden willen trouwen, mijnheer Levinson.
Omdat ik rijk ben, wil u zeggen?
U bent vreemd. U nodigt mij hier vandaag uit als verontschuldiging
en toch lijkt u er op gebrand om mij terug voor het hoofd te stoten.
Ik hoop van niet.
Want ik heb u erg graag, juffrouw Allsopp.
Meer dan om het even welke dame die ik al gekend heb
als ik het zo mag uitdrukken.
Maar u leent zich niet tot de intrige van papa? - Inderdaad.
En u zou dat ook niet willen. - Hoe weet u dat?
Omdat u beter bent dan uw vader, juffrouw Allsopp.
Zult u uw moeder waarschuwen voor hem?
Mijn moeder kan wel voor zichzelf zorgen, gelooft u mij.
Krijg je het voor elkaar? - Ja.
Er waren er tien voorzien, en nu is iedereen hier
dus veertien lukt ook wel.
Ik hoop dat Mevrouw Hughes de slaap aangelegenheid voor elkaar krijgt.
Mm. We zijn als sardines opeengepakt, maar 't is niet voor lang.
Als de familie sardines zijn, Mevrouw, dan is het personeel als maden.
Waar is Bates? - Hij was daarnet in het personeelskwartier.
Dank u, mevrouw Patmore. - My Lady.
Mijnheer vraagt of er al nieuws is over het briefje voor vanavond.
Ik heb het hier, Mevrouw.
Maar dat is ongelooflijk. Hoe is ie daar zo snel in geslaagd.
Hij had niets anders om handen. - Het is te goeder trouw, wat het
ook mag lijken.
Zoals mijnheer me verzekerde.
Succes met het 'terugvorderings plan' eens in mijnheer Sampsons appartement.
We laten wel iets weten.
Wel, ik laat mijnheer weten dat we er klaar voor zijn.
't Is iets raars met Londen, niet
hoe het je steeds in eigenaardige toestanden lijkt te brengen.
Zoals elke grote stad.
Ik veronderstel dat veel mensen zich dingen...
die ze uitspookten in Londen beklagen.
Kan ik u helpen, Mevrouw?
't Is enkel dat we mevrouw Patmore...
onverwacht met dit diner hebben opgezadeld.
Ik kwam kijken of ze het wel aankon.
Mevrouw Patmore is erg veerkrachtig.
Ik weet niet of ik het kan laten rusten, ik bedoel dat van dat bonnetje.
We praten hier wel over een mensenleven, mevrouw Hughes.
Hoe wij er ook over denken, hebben we wel het recht om niets te ondernemen?
Dus moet mijnheer Bates maar ten onder gaan, of zelfs de strop krijgen
omdat een onmenselijk beest niet meer onder ons is?
Het spijt me. Wat u me vraagt is verkeerd.
Wie ook de man, wat ook het motief, het is verkeerd.
Wat? Een kaartspel? Hier?
En wat moeten de dames dan doen?
Veren in hun haar steken en de sigaren van de heren aansteken?
Weet u, Rosamund nodigt u uit naar het theater. - Dat gaat niet door.
Nee. Ik ben te moe voor een avond vol van gespeelde emotie.
Ik ook. Eén uitje is genoeg, en ik zou liever meespelen.
Poker is niet uw spel.
Ik hoop dat je er niet van maakt om op je eerste avond hier te spelen.
Helemaal niet.
Als u niet wil uitgaan, dan praten we wat en laten we de mannen hun gang gaan.
Dus het komt u niet vreemd voor? - Nee, niet echt. Wel, eigenlijk niet.
En de mannen van Mary, waarom komen zij?
Noem hen niet 'de mannen van Mary'!
Ze komen om te spelen, mama, buiten Charles Blake dan.
Hij kaart niet. Of tenminste, hij zal vanavond niet spelen.
We zouden een ander spel kunnen spelen. - Nee, hij gaat uit.
Hij neemt Mary en mij mee naar een show. - Een korte show...
Ik wou dat je vertelde wat er aan de hand is.
Welnu, Isis, ouwe meid. Ben je gelukkig dat je in Londen bent?
Ze is blij je te zien. Ik was een slechte vervanger.
Wel, heel de bende is hier, zie ik.
Is dat Amerikaans voor hallo?
Harold, ik denk niet dat je Tom al hebt ontmoet, Sybils man.
Het lijkt vreemd dat we elkaar niet ontmoetten toen ze hier was om ons
voor te stellen.
Wel, ik ben blij dat ik u nu leer kennen.
Wat een rare uitspraken allemaal! - Kunnen we thee krijgen?
Met melk?
Wel, ik hoop dat u hebt genoten van de picknick.
Natuurlijk hebben we dat.
Ook al geeft de combinatie van picknicken in open lucht en pokeren na het diner
me een gevoel alsof ik door een spiegelglas gevallen ben
in Le Déjeuner Sur L'Herbe.
Gelukkig overdrijf je nooit, mama.
Pokeren na het diner? Rosamund liet weten dat ze ons meeneemt naar het theater.
Niet ons. U. - Waarom ben ik uitverkoren voor deze eer?
Ze klaagde dat ze u niet genoeg zag.
Genoeg waarvoor?
Wel, als ik naar het theater ga, hoor ik me om te kleden.
Inderdaad. Dat zou ik ook doen...
Hebben jullie nog iets gehoord van Alfred? - Waarom zouden we?
Wij zijn waarschijnlijk wel 't verste van zijn gedachten, nu hij kookt voor filmsterren en
miljonairs en de gekroonde hoofden van Europa.
Ik zal jou kronen als je dat niet terug op 't vuur zet.
Nee, maar hij is ontsnapt, niet? - Ontsnapt aan wat?
Wel, je weet wel: het gewone leven.
Voor u binnengaat, mijnheer. - Wat is er?
Ik twijfelde om het u te zeggen, maar ik droeg de verantwoordelijkheid voor
Downton terwijl u weg was.
Is er iets mis? - Niet als dusdanig.
En u kunt menen dat het niet mijn zaken zijn,
maar wanneer de eer van de familie op het spel staat, mijn heer, maakt
het dat mijn zaken.
Ga door. - Op een avond controleerde ik de wandelgangen
om zeker te zijn dat alles in orde was voor ik ging slapen
toen ik mijnheer Branson tegenkwam, met een jongedame.
Boven? - Zoals ik zei, mijnheer. In de gang aan de kamers.
En hoe laat was dat? - Erg laat.
Ik weet niet in welke kamer ze waren, als ze al in een kamer waren, maar...
ik zou niet weten waarom ze anders boven waren.
Hoedanook, ze gingen terug naar beneden en hij voerde haar terug naar het dorp.
Wie was die dame? - Hij maakte haar bekend als juffrouw Bunting,
ene juffrouw Sarah Bunting.
Natuurlijk is mijnheer Branson nog een jonge man,
en kan van hem niet verwacht worden dat hij de rest van zijn leven alleen
blijft, maar toch...
Dank u, Barrow. - Ja, mijn heer.
Hebben we iets waar ijs in kan? - Waarom hebt u ijs nodig?
Mijnheer Levinson lijkt ijs te willen in alles wat hij drinkt.
Ik ben blij dat u er allen bent.
Ik heb u iets te vertellen.
Mevrouw wil ons een dagje uit schenken terwijl we in 't zuiden zijn.
Ik dacht aan een bezoek aan het Wetenschapsmuseum.
Of misschien te kijken waar ze het Crystal Palace gelaten hebben!
Of misschien naar het Koninklijke Instituut.
Of het Natuurhistorisch Museum.
En natuurlijk staat Westminster Abbey altijd garant voor een geslaagde uitstap.
Wel, ik ben er zeker van dat we er wel uitkomen.
Hebt u dat ijs?
Mevrouw Hughes, hebt u die oude jas weggedaan?
Jawel. Ze waren erg dankbaar. - We zouden dat aan mijnheer
Bates moeten zeggen.
Ik nam ze weg zonder het te zeggen, en hij was wat ontstemd dat hij
niet eerst zijn zakken kon legen.
Er stak toch niets in?
Niets dat nog belang heeft.
Dat is een raar antwoord.
Kan ik iets voor u doen, juffrouw Baxter? - Nee, nee.
Ik neem aan dat Daisy je mijn bericht overmaakte.
Dat deed ze, ja. - Dus, wat is er gaande?
Ik ken je. Er is iets.
Bent u beschikbaar, juffrouw Baxter? Ik heb een boek dat ik u wilde tonen.
Dank u, mijnheer Molesley.
Wat wilde u zeggen? - U moet beloven dat u niet onmiddellijk zult antwoorden.
Wat niet beantwoorden? - Mijnheer Levinson wil dat u naar Amerika komt
om voor hem te koken.
We toeren een maand door Europa. U hebt ruim de tijd om een beslissing te nemen.
Wanneer u toestemt, zal hij het vervoer betalen en zie ik u in New York.
Meent u dat? - Hij zegt dat hij uitgelachen...
zal worden om een Engelse kok aan te nemen
maar hij houdt van uw eten... echt.
Dat was niet wat ik verwachtte.
Ik ben verschrikkelijk uit vorm. Heb niet meer gespeeld sedert Downton.
Het is droevig dat mijnheer Gregson er niet bij kan zijn.
Weet u daarvan? - Iedereen weet het.
Het is nogal een mysterie, maar ik moet toegeven dat ik in zekere zin opgelucht ben
dat hij niet aan de kaarttafel zit vanavond.
Heeft hij het u moeilijk gemaakt?
Om eerlijk te zijn, ik was niet zeker of hij wel volgens de regels speelde,
maar we zullen het maar laten rusten, gezien de arme drommel vermist is.
Ik hoop dat we vanavond iedereen aan de tafel kunnen vertrouwen.
Ik ben teleurgesteld. Ik hoopte eigenlijk mevrouw Levinson hier te treffen vanavond.
Daar twijfel ik niet aan.
Ik hoorde dat je bezoek had tijdens onze afwezigheid.
Ach zo? - Barrow sprak van een vriendin die kwam dineren op een avond.
Niet dineren, ze kwam na het eten mee naar het huis.
Na het eten? Ze... wilde het eens zien.
We zouden ons beter concentreren of Sampson rijdt met ons rond.
Dit is zo aardig van u.
Het spijt me te horen dat mijnheer Sampson ziek gevallen is, juffrouw.
Ik ben zeker dat het niet te erg is
maar we moeten wel één en ander ophalen.
Laat me weten wanneer u gedaan hebt en ik kom afsluiten. - Dank u.
't Is nogal zielig om de werkelijkheid achter...
mijnheer Sampsons gladde façade te ontdekken.
Vals spelen bij het kaarten is blijkbaar toch...
niet zo lucratief. - Daar zijn we hier niet voor.
Charles, u kijkt in het bureau, en Mary, wij doorzoeken de slaapkamer.
Naar verluidt verbergen mannen dingen in hun sokkenlade.
Waarom is dat, denk je? - Voor de afschrikking.
Wat is er meer weerzinwekkend dan de...
sokken van een vreemde man te doorzoeken?
U bent wel erg attent, juffrouw Baxter.
Is dat zo?
't Heeft geen zin aan te pappen met mijnheer Molesley.
Hij kan u niet beschermen zoals ik dat kan.
En hij weet niet wat ik weet, is het niet?
Hij weet wel hoe hij aardig moet zijn, mijnheer Barrow.
Daar heeft hij wel een voordeel op u.
De mijne, geloof ik. Sorry!
De kaarten zitten wel bij u! - Ik moet meer spelen.
Je zei dat Sampson ons onder tafel zou spelen.
Ik heb de hele avond nog geen deftige hand gehad.
Heren, hebben we het gehad? - Zeker niet.
We zijn net begonnen. - Nee, nee, ik denk dat het genoeg is geweest.
Ik neem aan dat we er niet in geslaagd zijn om de Prins te
beschermen tegen zijn roekeloosheid?
Dus nu is de pers aan zet. - Ik vrees ervoor.
Maar ik durf zeggen dat zijn indiscreties...
hem vroeg of laat wel zuur zouden opbreken.
Nogal somber voor een monarchist. - Ik ben een realistische monarchist.
Ik denk dat er iemand op u wacht.
Ik moet weg. - Ik ben zo dankbaar. Echt.
Wel, als het echt allemaal ontploft, hoop ik dat hij te weten komt hoe
hard we ons best deden.
Ik kan echter niet triestig zijn. - Nee?
Je was in nood en je riep mij ter hulp.
Dat lijkt mij een stap in de goede richting,
die ik graag zo vlug mogelijk herhaald wil zien.
Moet ik zo snel terug in moeilijkheden verkeren? - Ik meen het, Mary.
Geef me een kans.
Bent u zeker? Mijn soort gaat de dieperik in, terwijl uw soort de ladder beklimt.
Is dat een recept voor een vredig samenleven?
Ik zou het niet zo stellen. Ik zeg dat ik geloof in de toekomst.
En dat zou u ook kunnen.
Ik zou beter gaan.
Ik zie u op het bal.
Mijnheer Bates, Lady Rose is terug en ze vroeg me u te zeggen
dat het briefje werkte
maar dat ze niet konden vinden wat ze zochten, wat dat ook mag betekenen.
Wat betekent het? - James, wanneer ze vertrekken kan ik
een handje gebruiken met de vesten.
Ik wil wel helpen, mijnheer Carson. Als u dat meent, wordt dat gewaardeerd.
Dank u.
Zo, vanaf morgen, is het alle hens aan dek voor het bal.
Kunnen we hen al vertellen van de uitstap, om de moed er in te houden?
Heeft u ondertussen nog ideeën? - wel, ik vroeg me af of we niet iets meer
voor de hand liggends zouden kiezen.
Madame Tussaud, misschien.
Er zijn daar interessante historische figuren te zien, niet enkel sensationele.
Is dat zo...?
Is alles goed met jou, lieveling?
Ik weet nooit wat er omgaat in dat hoofd van je,
De laatste tijd toch niet.
Maar u weet toch dat ik nooit iets zou doen om u te kwetsen, toch?
Wat een buitengewone opmerking! - Buitengewoon of niet, 't is wel zo.
Wat ik ook zou doen, 't zou nooit zijn om u te kwetsen.
Goedenavond, papa.
Bedoel je dat we allemaal in het ongewisse werden gelaten voor niets?
Ik vrees het. - In het ongewisse gelaten over wat?
Enkel, een romantische intrige.
Niets meer.
Gaat het misschien over mijn oude vriend Aysgarth
die hier kwam voor een bepaalde dame van de overzijde van de zeeën.
Een bepaalde dame voorbestemd om terug naar de overzijde van die zeeën te
vertrekken, met wat geluk.
Lady Grantham, ik ben erg geraakt door de manier waarop u mij ontving.
Ik weet dat wij Engelsen daar niet over spreken
maar ik zal het niet vergeten.
Dat is geen enkele moeite.
Goedenavond. - Goedenavond.
Het was aardig van u om te komen vanavond
na ons gesprek eerder.
Ik hoop dat u op het bal bent.
Waaromzou ik er niet zijn?
Goed.
Ik neem aan dat u morgen terug speelt? - Hoe goed u me kent.
Dank u. - Welke is van mijnheer Sampson? - Geen zorgen, ik heb ze al...
Dank u, mijnheer Carson.
Raakt u het nooit beu? - 't Is een lucratief spel.
Dank u. - Sprak je met mijnheer Levinson?
Alstublieft, mijnheer.
En er is geen kans dat Mevrouw Levinson...? - Goedenavond.
Ik ben versleten, ik ben versleten.
Ik voel me alsof ik de hele avond gevangen...
zat in de bezetting van het spel 'wie deed het'.
Niemand deed het, dat is het probleem.
Goedenavond, mama. - Goedenavond, schat.
Excuseer, mijnheer.
Wat is dit?
Het kwam me voor, mijnheer
dat als ik in het bezit was van een erg gevoelig document
ik het niet onbewaakt thuis zou achterlaten, maar ik het eerder overal zou meenemen.
Dus hielp ik een heerschap met zijn jas.
Het stak in zijn overjas? - Het stak in zijn binnenste borstzak
en nu is het veilig in uw handen.
Ik zie u boven, mijnheer.
Ik kan het niet geloven! Hoe?
Mijnheer Sampson liet het blijkbaar vallen en Bates raapte het op.
Hij liet het vallen? - Hebben we geen geluk?
Geluk is één manier om het te omschrijven.
Dus het was een goede afloop, My Lady? - Een goede afloop voor de prins.
Een crisis voor de monarchie is afgewend
maar zijn aard kennende, vraag ik me af of er geen andere wachten om te gebeuren.
Maar de volgende zal niet de schuld zijn van de familie Crawley.
Maar serieus nu, we hebben dit te danken aan Bates.
Ik zal hem morgenvroeg bedanken, maar kunt u hem zeggen hoe dankbaar we zijn?
Hij zal blij zijn dat hij zich nuttig kon maken, My Lady.
Hij is erg loyaal aan de familie, maar dat weet u wel.
Dat weet ik. En de familie is loyaal aan hem.
Aan u beiden.
We moeten de dans inzetten,
en ik denk dat het passend zou zijn als u zou beginnen met Rose.
Familie-verplichtingen komen in veel vormen.
Wacht eens. Wat is er gaande?
Lady Grantham, ik weet dat we binnenvallen en niet zijn uitgenodigd
wel, ik toch niet, hoe dan ook - maar we hopen dat u het niet erg vindt.
U eert dit huis met uw aanwezigheid, heer.
Ik weet niet of het dansen al begonnen is
maar misschien kunnen Zijne Koninklijke Hoogheid en Rose...?
Staat u me toe het bal te openen?
Als ze geen favoriet van de Londense beau monde wordt na deze aanzet
zal 't alleszins niet aan hem gelegen hebben.
Bent u blij dat u gekomen bent?
Ik bedoel, dit is uw volk nu. U moet dat indachtig zijn.
Dis is uw familie. - Dit mag dan al mijn familie zijn
het is niet echt mijn soort.
Dat klinkt als een uitdaging. - Is dat zo?
Wel, hier is een andere.
Danst u? - Wel...bent u zeker?
Welaan dan, ik accepteer de uitdaging.
Ik weet... Ik weet dat ik op je kan vertrouwen om te leiden.
Hoe kreeg u dit voor elkaar?
Ik vertelde hem dat nooit in zijn leven hij iemand meer verschuldigd was
dan Rose.
En vertelde je hem waarom? - Zekerlijk niet.
Maar hij vertrouwt me en 't is een trouw ventje.
Dat ben ik, Freda.
Vervelend genoeg, ik ook.
Wat bedoel je, nee?
Wat denk je dat ik bedoel? 't Is niet bepaald een moeilijk woord.
Wil je niet 'Lady' Aysgarth zijn en een adelijke titel dragen net als je dochter?
Lord Aysgarth, ik ben modern.
Ik hunker niet achter de tijd van voor de oorlog.
En ik wil al zeker niet de rest van mijn leven doorbrengen
tussen mensen die me luid en eigenzinnig en gemeen vinden.
Maar ik verzeker u, dat zou niet zo zijn. - Jawel, dat zou wel zo zijn.
En, weet u, ze zouden gelijk hebben
want ik vind dat zij bekrompen en gewichtig
en saai zijn.
Wel, waarom moedigde u me dan aan?
Omdat ik dacht dat het de reis wat interessanter zou maken.
En ik had het bij het rechte eind.
Dus waarom komt u Newport niet bezoeken,
en ik zal wat oude rijke weduwes optrommelen
die meer op titels belust zijn dan ik.
Zijn we dan quitte?
Dit ben ik niet. Londen heeft me her uitgevonden.
Misschien heeft London je ware ik bovengebracht.
Miss Allsopp - Madeleine.
En gelieve ons niet te streng te beoordelen.
Vader is bang.
Ziet u, hij weet niet hoe hij moet leven zonder geld.
Wel, dank u voor uw eerlijkheid. Sorry dat ik niet kon helpen.
Maar u hebt geholpen. Ik zal vaders spel niet meer spelen
en u bent degene waar ik dit aan aan te danken heb.
Maar nu ga ik u helpen. - Het is flatterend dat u dat al zou willen.
Daar gaat u weer!
U zegt dat u enkel geschikt bent voor lichtekooien die op voordeel uit zijn.
En u ziet dat niet zo, dan? - Ik weet dat elke vrouw
wie het ook is
vereerd zou zijn met u als haar man.
U bent vriendelijk, slim, en veel te bescheiden.
En ik spreek zonder dubbele agenda
want ik weet dat u aan mijn web ontsnapt bent.
Dank u.
Wanneer vertrekt u? - We nemen vrijdag de boot-trein.
Maar u zult graag horen dat ik een Engelse kok in dienst neem.
Mijn lakei heeft er blijkbaar één gevonden.
Zult u me schrijven? Om te zeggen hoe het u vergaat
Madeleine? - Met graagte...
Harold.
Kunnen we eindigen zonder dat ik u moet doorgeven?
Laten we ons verstoppen.
Amuseert u zich? -'t Is opwindend om de Prins van Wales van dichtbij te zien.
We gaan vanop de keldertrap kijken wanneer hij vertrekt.
Ik weet niet welke macht mijnheer Barrow over u heeft
en ik wil het niet weten
maar hij mag u geen dingen laten doen die niet correct zijn
en u mag hem u niet laten tiranniseren.
Makkelijk gezegd. - Ik weet het.
Maar als hij u meesleept in zijn intriges, zal het er voor u ook niet makkelijker
op worden.
Soms is het beter om een risico te nemen
dan het verkeerde pad te kiezen, dat is wat ik wilde zeggen.
Neemt u dit of moet ik het zelf naar boven dragen?
Sorry.
Ik meen te begrijpen dat alles uiteindelijk toch goed uitdraaide?
Daarom kwam de prins het bal openen.
Ik ben blij.
Is er al zicht op hoe het voor mij zal uitdraaien?
Tony, ik wou dat ik het wist.
Ik voel me zo slecht, alsof jij en Charles en zelfs Evelyn aan een touwtje bengelen.
U wees Charles ook niet af? - Ik probeerde, maar hij aanvaardde het niet.
Bent u zeker dat het niet aan hem ligt?
Mijn lotsbestemming is om Downton te redden voor George
door elke stuiver en elke tel te spenderen om het samen te houden.
Inderdaad. - Charles staat aan de andere kant van de barricade.
Hij is een buitenstaander die een afkeer heeft van de klasse waarvan ik afstam.
Zelfs als hij van me houdt, hoe kunnen we team vormen?
Ik zou natuurlijk verrukt moeten zijn om die woorden van u te horen
maar u schat Charles verkeerd in.
Hoe bedoelt u? - Charles is de erfgenaam van zijn vaders neef
Sir Severus Blake.
Hij zal het baronschap erven van...
één van de grootste landgoeden in Ulster.
Charles?
Maar als dat zo is, zou ik daar toch al iets over gehoord hebben?
Wel, Sir Severus is verre familie
en Charles loop daar niet mee te koop, maar hij is geen buitenstaander.
In feite is hij een betere partij dan ik.
Waarom werd mij dit nog niet verteld? - Maakt het een verschil?
Te weten dat dat hij en ik aan dezelfde kant staan, ja, natuurlijk maakt dat een verschil.
U klinkt alsof mijn kansen verkleinen.
Tony...
Een jaar geleden dacht ik dat ik voor altijd alleen zou blijven.
Dat ik tot het einde van mijn dagen om Matthew zou rouwen.
Nu weet ik dat dat niet zo zal zijn, dat er een nieuw leven wacht op mij
ooit.
En zelfs al kan ik nog niet beslissen over hoe dat leven er zal uitzien...
is dat niet iets om te vieren?
Dat is het zeker.
Hemeltje. - Wat is er?
Lord Merton, en hij lijkt deze kant uit te komen.
Zonder twijfel om u over een met rozen bezaaid pad te leiden.
Mevrouw Crawley, ik hoop dat u me de eer van deze dans gunt.
Ik ben niet echt een danser.
Ik evenmin, dus zijn we het perfecte paar.
Wel dan...
Excuseert u me.
Beviel het u toch? - Jazeker.
Maar we moeten ons verzetten tegen hen, u en ik.
We mogen hen dan al graag zien,
als we onze hoek niet beschermen, vegen ze ons van de kaart.
U hebt gelijk.
Dank u daarvoor.
Ik ga morgenochtend naar huis, mama. U vindt het niet erg toch?
Natuurlijk niet. Om welke reden?
Verschillende redenen.
Ik ga misschien naar het vasteland.
Niet voor lang. - Echt?
Heeft het iets te maken met Michael Gregson?
Het heeft alles vandoen met Michael Gregson.
Kan er niemand gaan in je plaats?
Ik ben bang van niet, tante Rosamund.
Ik denk echt van niet.
Gaan we naar bed?
Dat is erg verstandig. Een vrouw van uw leeftijd heeft haar rust nodig.
Je hebt een rustkuur nodig als u ingepakt bent door dat uilskuiken Aysgarth.
Violet, vergeef me, en ik wil niet beledigend overkomen,
maar ben je altijd zo verwaand?
Vertel het me, vertel het me...
is de nieuwe nieuwe Lady Aysgarth klaar om Londen te boeien
met verhalen over hoe het Westen werd veroverd?
Wel, eigenlijk, ik heb hem afgewezen. - Neen!
U verrast me. - Zeker wel.
Ziet u, ik heb geen ambitie om een grote dame te zijn. - Neen.
Een beslissing die waarschijnlijk bevestigd wordt
telkens u in de spiegel kijkt.
Violet, ik ben niet bang van de spiegel
want dan zie ik een vrouw die niet bang is van de toekomst.
Mijn wereld komt dichterbij,
en uw wereld glipt steeds verder van u weg.
Goedenavond.
Alles is gereed voor het ontbijt, maar er is nog heel wat volk in de balzaal.
Ga maar naar bed. Neem de anderen met u mee.
Ik red het wel met James, en geef hem morgenochtend vrij.
En u dan? - 't zal niet de eerste keer zijn dat ik doortrek.
We zouden over de uitstap moeten beslist hebben, als we donderdag gaan.
Ik voel me...
een beetje schuldig daarover.
Ik heb hen mijn voorstellen voorgelegd, maar kon geen enthousiasme opwekken.
Dus vroeg ik me af of we er niet gewoon een dagje aan zee van zouden maken.
Ik weet dat het een nederlaag is, maar wat denkt u?
We kunnen de trein nemen in Victoria.
Een retour-ticket kost twaalf shilling de man.
't Is veel, maar mevrouw zal met plezier betalen.
Wel, goddank dat u eindelijk tot dat besluit bent gekomen.
We hebben de hele nacht gedanst. Uw moeder is naar bed.
Wees zeker haar te feliciteren met haar triomf.
Zal ik doen.
Charles, waarom hebt u mij nooit gesproken over uw neef?
Of over het landgoed in Ulster of gelijk wat?
Ik weet het niet, eerlijk gezegd.
Aanvankelijk wilde ik dat u niet aannam dat ik uw vooroordelen deelde
omdat ik eenzelfde achtergrond heb.
En daarna? - Daarna?
Daarna, denk ik dat ik liever had dat je me wilde voor wie ik ben.
Wie vertelde het u? Evelyn? Wel, ik veronderstel...
dat het om het even wie kan geweest zijn.
Tony Gillingham vertelde het me.
Ik zou denken dat het hem beter zou uitkomen...
dat je mij zag als een buitenaards wezen.
Ik denk dat hij een eerlijke strijd wil.
Waarbij hij aanneemt dat wij de enige twee deelnemers zijn.
Dus nu...
Laat de strijd beginnen?
Laat de strijd beginnen...
Dank u. Zet het daar maar.
Dus als u morgen vertrekt, hoe lang bent u dan in Zwitserland?
Drie, maximum vier dagen. - Dan hebben we niet lang om voor te bereiden.
Ik betaal u deze namiddag voor de eerste maand,
maar met drie kinderen, hebt u waarschijnlijk al de meeste spullen.
Da's juist. We zullen niet moeten bijhalen.
En u bent zeker dat uw vrouw dit op zich wil nemen?
Marjie is dol op kinderen, My Lady.
Eigenlijk, ik denk dat er nog komen.
Ze zal ervan houden als was het van haar.
We zullen een plausibel verhaal nodig hebben.
Dat de ouders dood zijn en dat de moeder een geode vriend van u was
of iets dergelijks,
en dat u haar daarom bij u genomen hebt.
Wel, dat is ook zo, behalve natuurlijk dat het mijn vriend is en niet de uwe.
Maar u wil haar niet hier? - Ik kán haar niet hier hebben.
Mijn ouders keurden mijn vriendschap met haar moeder af.
Ze zouden zich ongemakkelijk voelen met de baby in het huis.
Ach zo.
Daarom moet het een geheim zijn.
Ik hoop dat u kan doen inzien hoe belangrijk dat is.
Ik betaal wat u ook vraagt
maar het moet volledig geheim blijven voor mijn familie.
We doen het zo.
Ik vind dat het óns geheim moet zijn, My Lady.
Het onze, en van niemand anders.
Ik za...
mezelf vanavond een brief zenden,
en Marjie vertellen dat het gaat over een oude vriend van me die is overleden
en me gevraagd heeft om voor het kind te zorgen.
Ze zal zich daar geen vragen bij stellen.
Dan weet niemand buiten u en ik iets.
Mijnheer Drewe, zou u dat doen voor mij?
Voor u en het kleine meisje, My Lady
Zeer zeker.
Hoe goed om te weten dat er nog enkele goede mensen op deze wereld zijn.
Ik weet dat je iets verbergt voor mij. Ik zie het.
Dat is niet zo.
Laat me niet hard optreden, juffrouw Baxter, want u weet dat ik dat kan.
U moet doen wat u best lijkt, mijnheer Barrow, net als ik.
Ik moet u bedanken, mijnheer Molesley. - Zo? Waarom is dat?
Er zijn zaken in mijn verleden die me bang maakten
maar...
ik ben niet langer bang.
Ik weet niet wat er zal gebeuren, maar wat het ook is
het is beter dan bang te blijven.
U hebt me sterk gemaakt, mijnheer Molesley.
Uw kracht heeft me sterk gemaakt.
Mijn wat?
Hoe laat vertrekt u morgen? - De trein vertrekt om tien uur.
Ik neem aan dat Spanje en Italië erg heet zijn
dus wanner u me terugziet... Nee, nee.
Ik ga niet naar Amerika.
Neem niet te snel een beslis... - Ik ga niet.
Maar toch bedankt. En maak asjeblief mijn dank over aan mijnheer Levinson.
U weet toch waarom ik het u vroeg? - Ik denk van wel, ja.
Ik heb het niet gezegd omdat ik bang was dat het je zou afschrikken.
Maar we zouden het kunnen proberen.
Daisy? - Ik denk dat we verschillende dingen nastreven, mijnheer Slade.
Maar het betekent veel voor me om u het te horen zeggen. Dank u.
Kan ik het proberen? - Wat proberen?
Om te koken voor mijnheer Levinson. Ik ken al de schotels die Daisy maakt.
Dat kan wel zijn, maar het zou gewerkt hebben met Daisy in New York...
Maar als mijnheer Levinson van haar stijl van koken houdt...
Asjeblief. Gun me een proef.
Ik zal sparen en zelf mijn overtocht betalen als dat moet.
Laat haar komen! U hebt hem verteld dat u een Engelse kok hebt
en hij zal het verschil niet merken.
Goed dan. Ik laat weten wanneer ik terug in New York ben,
en u zult uw ticket niet hoeven te betalen.
Maar ik waarschuw u: hij kan heel kieskeurig zijn.
Maak u geen zorgen. Dit is mijn kans.
Ik beloof u dat ik niet zal teleustellen.
Dat was aardig van je, Daisy.
Waarom zou ze niet naar Amerika gaan als het dat is wat ze wil?
Je bent niet boos dan dat mijnheer Slade avances maakte?
Boos?
Mevrouw Patmore, als u eens wist wat het betekent voor me
dat een jongeman mij waardig vindt om het hof te maken...
Ik zou hem kussen, als dat hem niet het verkeerde idee zou geven.
Boos? Ik ben zo verrukt dat ik er weer tegen kan tot volgende zomer.
Heb ik je al gezegd hoe blij ze waren met je jas voor de Russische vluchtelingen?
Arme drommels.
Ik wou enkel dat je me de zakken nog eens had laten doorzoeken, dat is alles.
Het spijt me.
Kan ik iets doen om het goed te maken?
Laat me denken.
Je kunt me misschien trakteren op een ijsje.
Komaan! Ik daag je uit!
Maar als mijn broek nat wordt...
Als ie nat wordt, drogen we 'm.
En als ik val? - En als er een bom ontploft
en als we getroffen worden door een vallende ster?
Houd mijn hand vast, dan gaan we er tezamen in.
Ik denk dat ik uw hand zal vasthouden.
't Zal me wat meer evenwicht geven.
U kunt me altijd de hand geven als u wat evenwicht zoekt.
Ik weet niet hoe het komt, maar u deed dat wat gewaagd klinken.
En als dat zo is?
We komen goed overeen, mijnheer Carson, u en ik.
We mogen ook wat leven.
vertaald door Schnibbel Controle en bewerking: Goffini
Gedownload van www.ondertitel.com