Wat een pech, jongen.
Ik weet me geen raad, oom George. -Je moet meer oefenen op de 19e.
Het wordt alleen maar erger.
Iedereen heeft wel eens een dipje. -U heeft gelijk.
Hoe gaat het met je rechtenstudie?
Niet slecht. Ik ben bezig met de Romeinse wetgeving.
Je hoeft niet in het hotel te blijven. -Dat weet ik.
Als je moet studeren, is een saai hotel daar de uitgelezen plek voor.
Hoe gaat het met Beersdale?
Hij denkt een advocaat van me te kunnen maken.
Hij is heel vriendelijk tegen me. -Werkelijk? Beersdale?
Elke ochtend neemt hij de stof met me door.
Dan verbaast het me niets.
Dat het golfen slechter gaat.
Je staat 's ochtends heel vroeg op om 'n balletje te slaan voor 't ontbijt.
Je bent voor de koffie bij Beersdale...
en 's avonds bestudeer je de Romeinse wetgeving.
Je neemt te veel hooi op je vork. -Maar m'n ijzerslagen...
Het ligt aan de zwaai. Linkerarm recht, doorzwaaien en niet omhoog kijken.
Goedemiddag, kolonel. Bill.
Vindt u het niet raar om hier te zijn? Dit is uw familiehuis geweest.
Ik heb hier nooit gewoond, maar u drinkt hier vaak, net als oude Harry.
Sorry. -Ik snap wat je bedoelt. Die oude Harry.
Nee, ik zou niet kunnen voldoen aan al die verplichtingen. Wat jij?
Huurders, ik moet er niet aan denken.
Ik heb een fijn huis, een golfclub voor de deur en goede wijn bij het eten.
Heer des huizes worden? Nee, bedankt.
Ik vind dat ik het uitstekend getroffen heb.
En ik proost op de man die het familielandgoed vergokt heeft...
en mij in deze begerenswaardige positie gebracht heeft.
M'n grootvader Gekke Harry.
Was hij niet betrokken bij een schandaal?
Hij heeft een moord opgebiecht op z'n sterfbed.
Ik weet het niet meer precies. Het had iets te maken met een vrouw.
Waarom heette hij Gekke Harry? -Hij werd gek door z'n schuldgevoel.
Er zijn vast leukere onderwerpen dan m'n moordlustige opa en jouw golf.
Onze familie is vrij normaal. Mijn enige misstap was m'n huwelijk met Mags.
Had m'n nicht Florence geen schandaal op haar naam staan?
Dat viel wel mee. Ze is stiekem getrouwd met de hoefsmid.
Majoor Hartington? -Dodds, ken je m'n neef Jack?
Hoe maakt u het?
Wat een genoegen. Ik ben blij dat ik u tegenkom.
Ik heb de hand weten te leggen op een Isaak Walton in perfecte staat.
In kwartoformaat, niet verkleurd.
En 'n Jorrocks met mooie aquatinten. Kwartoformaat en in kalfsleer.
Ik krijg ze over enkele dagen binnen. Zal ik ze langsbrengen?
Nee. Ik ga morgen naar m'n vrouw in Italië.
Zal ik ze bij u afgeven, zodat u ze rustig kunt bekijken?
Graag. Geef maar aan Mrs Emmett.
En niet schrikken. Ze lijkt alleen op Attila de Hun.
Goedemiddag, Hartington. -Dr. Lavington.
Ik heb die J.W. Dunne gevonden die u zocht. Geheel toevallig.
'An Experiment with Time'.
Hij verblijft in het hotel. Wie is hij? -Dr. Lavington. Hij werkt aan een boek.
Dodds heeft 'm laatst uitgenodigd. Hij heeft m'n Blake-verzameling laten zien.
Weet je hoe hij zichzelf noemt? 'Dokter van de ziel'.
Dokter van de ziel? Is hij van lotje getikt?
Niet zo snel, jongen. Er is meer tussen hemel en aarde.
Neem die Gandhi nou.
Die dwerg met z'n kromme beentjes.
Waar blijft de thee?
Mrs Emmett werkt minder hard sinds je tante vertrokken is.
Waar had ik het ook alweer over? -Dr. Lavington.
O ja, Gandhi.
Jij vindt Lavington misschien vreemd, maar ik ben in het oosten geweest.
Als je zegt dat we India kwijtraken aan 'n halfnaakte oplichter met 'n bril...
die alleen 'n omslagdoek van kasjmier bezit, dan zou niemand je geloven.
Maar het ziet er steeds meer naar uit. De kracht van de geest, jongen.
Waar blijft onze thee nou? -De kracht van de geest?
Ja, die mag je nooit onderschatten.
Op Madras Day heb ik mannen langzaam over hete kolen zien lopen.
Ze hadden geen pijn of verbrande voeten. De kracht van de geest.
Daar bent u, Mrs Emmett. Vriendelijk bedankt.
Bedankt voor de thee. Fijne vakantie. Doe tante Mags de groeten.
Ik heb een hekel aan vakanties. Boten, treinen, buitenlanders.
Bedankt voor het golfen. Ik ga hard oefenen.
Linkerarm recht, doorzwaaien en niet omhoog kijken.
Moord, help. Moord.
Is alles in orde met u? -Ja, natuurlijk.
Hebt u zojuist geschreeuwd? -Nee, waarom zou ik?
Waar kwam het dan vandaan? -Wat?
Een gil. Het kwam hier vandaan. -Een gil?
Ik heb niets gehoord. Weet u 't zeker? -Natuurlijk. Het kwam uit deze richting.
Wat voor gil? -Een vrouw gilde moord en brand.
Moord en brand? Wat is dat?
Ik denk dat iemand u in de maling neemt.
Excuseer mij. M'n vader is ziek.
Goedemorgen, meneer.
Jongeman?
De kraag van uw jas staat omhoog. -Dank u wel.
Ik weet het niet. Pap en toast, verder niets.
Goedenavond. Een pils, graag.
Mag ik even? -Ja, ga uw gang.
Bent u op zoek naar iets speciaals? -Nee, hoor.
Ik wil weten wat er hier zoal gebeurt. -Dat ligt eraan wat u zoekt.
Aanstaande zaterdag dansavond in het parochiehuis, inclusief drankjes.
Donderdag is er pas 'n echt feest. -Nee, dat is niet wat ik bedoel.
De landelijke dagbladen staan vol nieuws.
Sport, criminaliteit, schandalen. -Daar wordt hier niet over geschreven.
Dat proberen ze uit de krant te houden. Dat geeft een negatief dorpsbeeld.
De ideale plek voor een vakantie.
Vakantie? De heilige koe van ons industriële tijdperk.
Het is meer een werkvakantie. U bent dr. Lavington, nietwaar?
Ik golf tussen het studeren door. Ik ben in de leer bij 'n advocatenbureau.
Ik vond al dat u te hard werkte. -Te hard? Hoezo dat?
Het is u aan te zien. U zat nogal verstrooid aan het ontbijt.
Ik dacht dat u hier op vakantie was. -Nee, niet echt.
Ik werk nog wel in Hove, nu ik weg ben uit Harley Street.
Zij die het zich kunnen veroorloven hebben verandering van activiteit nodig.
Nee, ik ben hier om een boek te schrijven.
Oom George houdt ook niet van vakantie. Ik hoop dat hij het volhoudt.
Dit is inderdaad een perfecte plek voor bezinning. De stilte regeert.
Gelukkig gebeurt hier nooit veel.
Moord, help. Moord.
Mademoiselle. -Ja, wat is er?
U moet 't deze keer gehoord hebben. -Ik heb niets gehoord, helemaal niets.
Zojuist niet? U moet het gehoord hebben.
Voelt u zich wel goed, monsieur? -Hoe bedoelt u?
Voelt u zich wel goed? Bent u ziek?
Niet overdrijven. Je bent maar één keer jong.
Ik vond al dat u te hard werkte. -Voelt u zich wel goed, monsieur?
Moord, help. Moord.
Pardon, dr. Lavington. Mag ik bij u komen zitten?
Maar natuurlijk. Ga zitten.
Wat kan ik voor u doen? -Ik had een idee.
Ik ben hier om te studeren... -Ik vond u hier al niet echt passen.
M'n oom woont hier vlakbij. Als ik heimwee heb, kan ik...
We spelen allebei graag golf. Dan kan ik me even ontspannen.
Hij is een weekje weg, dus vroeg ik me af of u ook golft speelt.
Spelen is een groot woord. Ik ken de regels, maar ik heb geen uitrusting.
Geen probleem, u kunt golfclubs lenen.
Ik ben er toch elke ochtend. Maar alleen als het u iets lijkt.
Ik zou het leuk vinden. U neemt altijd de trein van 08:56 uur, nietwaar?
Kwart over zeven? -Is zeven uur te vroeg voor u?
Ik kijk ernaar uit. Ik kom niet verder met m'n boek.
De buitenlucht zal me goed doen.
Maar wees gewaarschuwd, u zult gegarandeerd winnen.
Die tweede slag was mooi. Vlakbij de green.
Zou deze geschikt zijn? -Dat denk ik wel.
Mooie slag.
Wat een pech.
Het wordt een mooie dag, als de mist optrekt.
U begint bij de volgende hole, hè?
Moord, help. Moord.
Jij had vier slagen gemaakt, hè?
Wat schort eraan?
Dat wilde ik net aan u vragen. U bent dokter, nietwaar?
Ik weet maar weinig van u. Ik weet dat u onder aanzienlijke druk staat.
Ik ben benieuwd waardoor dat komt. -Dat kan ik u zo vertellen.
Ik begin spoken te zien. Ik word gek. -Wat vreemd. Bijzonder vreemd.
Is dat alles? Die artsen van tegenwoordig.
Kom, ik heb medicijnen gestudeerd, maar ik ben geen conventionele arts.
Wat bent u dan? Een heks? -Ik ben geen dokter van het lichaam.
De geest. -Dat lijkt er meer op.
Al zie ik de geest meer als het instrument van het rationele vermogen.
O ja, de ziel dus. De dokter van de ziel.
Ik hoor de minachting in uw stem. Maar u begrijpt waarom ik 'geest' niet gebruik.
'Psyche' wordt gebruikt door de Weense school.
'Hersenen' is de benaming van het orgaan.
'Ziel' vind ik beter. Dat overstijgt religies en filosofieën.
Kies zelf maar, als het maar staat voor bewustzijn, zelfbesef...
wat losstaat van het geraamte, het lichaam.
Zal ik u vertellen wat ik vreemd vind?
Dat een gezonde jongeman de misvatting heeft dat hij gek wordt.
Het is zo, er zit een schroefje los. -Dat geloof ik niet.
Ik lijd aan waanideeën. Ik hoor dingen die niemand hoort.
O, dat is heel iets anders. -Pardon?
Dat is anders. Dat hoeft geen waanidee te zijn.
Het kan het bewijs zijn van een zeer goed werkend zintuig.
Dat begrijp ik niet.
Er zijn mensen die de manen van Jupiter kunnen zien.
Maar voor de komst van de telescoop geloofde niemand het.
Mensen ruiken van mijlenver water in de woestijn...
honden horen ultrasone geluiden...
er zijn blinden die zo'n verfijnde tastzin hebben dat ze kleur kunnen ontwaren.
En zo kan ik doorgaan.
Mensen met dergelijke gaven noemen we dus niet gek.
Wat dan wel?
Moet u vanmiddag naar de stad? -Ik moet naar Beersdale voor civiel recht.
Eerst ontbijt. Als u zich omkleedt, zie ik u over tien minuten beneden.
Dan zien we wel of u gek bent en of we u moeten opsluiten.
Dat was het. Ik heb u alles verteld.
Wat ik niet begrijp, is waarom het vanochtend enige minuten later was.
Ja, dat is raar. Welke tijd geeft jouw horloge aan?
08:25 uur. -Je horloge loopt voor. Het is 08:22.
Dat is een interessante kwestie. En uiterst belangrijk.
Hoezo? -Dit zou een verklaring kunnen zijn:
De eerste ochtend hoorde je iemand gillen, wellicht als grap.
Maar de ochtend erop heb je jezelf wijsgemaakt dat je het hoorde.
Maar dat kan niet, want dan had je moeten weten dat het 08:25 uur was.
Wat nu? -De enige plausibele theorie...
is dat de gil zelf gebonden is aan tijd en ruimte.
Ofwel de omgeving van dat huis, en wel om 08:25 uur.
Ja, maar waarom ik? Ik geloof niet in geesten.
Al dat spookgedoe vind ik maar onzin. Waarom ik?
De grootste sceptici zijn vaak de beste mediums.
Mensen die erin geloven, hoeven niet degenen te zijn die het ook ervaren.
Maar wat moeten we doen? -Jij moet civiel recht gaan studeren.
Als je opschiet, haal je je trein nog. Ik zie je om 18:00 uur in de pub.
Nog één ding over dat meisje.
Ze mag er best wezen. -Je hebt niet verteld dat ze knap was.
Kop op. Als ik me niet vergis, is het mysterie ver voor haar tijd begonnen.
Bent u naar haar huis gegaan? -Je had gelijk. Ze is erg aantrekkelijk.
Maar ik ben er niets wijzer geworden. Ik heb wel twee zaken vastgesteld:
Mademoiselle Marchaud is een Française uit Tours.
Felise Marchaud. Haar vader is ziek. -Dat weet ik.
Ik heb vernomen dat het huis een reputatie heeft in de buurt...
en dat ze ergens bang voor is, naast het overlijden van haar vader.
Waar is ze bang voor? -Ik heb niet te veel gevraagd.
Ik ben naar de boekhandelaar gegaan.
Zonder hem had ik dagen moeten zoeken naar dat familielid van je.
Harry Hartington. Hij werd Gekke Harry genoemd. Wat weet je over hem?
Hij schijnt 'n moord bekend te hebben. Oom George zei er niet veel over.
Hij heeft bekend dat hij 30 jaar eerder z'n maîtresse vermoord had.
Nog een glas?
Ik kom het zo brengen.
Z'n maîtresse? Wat weet u nog meer? -Ik ken het alleen in grote lijnen.
Of ze werd betaald door Harry of ze chanteerde hem voordat ze verdween.
Ze zat goed in de slappe was en op 'n dag was ze spoorloos verdwenen.
Er waren destijds veel bossen en houtskoolbranders.
De bossen werden uitgekamd, maar er is niets meer van haar vernomen.
Dus meer weten we niet? -Jawel, dit is ongelooflijk.
Ze is voor het laatst gezien in het huis waar de familie Marchaud nu woont.
Pardon, meneer. Normaal gesproken zou ik u niet zomaar storen.
Er is een jongedame die u wil spreken. Ze is buitenlands.
Ze noemt zichzelf Fleas Marsha.
Het is dringend, zegt ze. -Waar is ze?
In de foyer, daar heeft u privacy. -Ik kom eraan.
Ik loop even naar m'n kamer. Ga maar vast naar haar toe.
Mademoiselle, kan ik iets aanbieden? Een glas sherry, of koffie?
Ik kan niet lang blijven. M'n vader... -Bedankt, Agnes.
Ik ben u m'n excuses verschuldigd. -Nee.
Jawel. Ik twijfelde aan u en daar moet ik nu voor boeten.
Ook ik heb de stem gehoord. De gil. -God zij dank.
U kent dr. Lavington, nietwaar? -Ja, maar ik wist niet...
Hij weet er al van. Wat ik gehoord heb, wat wij gehoord hebben.
Ik heb het ook gehoord. -Wanneer?
Vanochtend, in de tuin. Het was bijna half acht. Ik zocht je.
Ik heb niet gegolft. -Wat zei de stem?
Murder, help. Moord. -Dat was het. Ziet u, dokter?
Vertel verder, mademoiselle.
Moet dat? -Ik wil dat je me alles vertelt.
Aanvankelijk zag ik geen verband met de droom. Maar ik dacht...
De droom? Wat voor droom? -Dat is moeilijk uit te leggen.
Ik droom en toch droom ik niet.
De eerste keer was ik wakker. Er heerste grote angst.
Ik rook een sterke geur, zoals die van een vuur na een regenstorm.
Ik stond op en liep het hele huis na, maar er was geen vuur.
De keer daarna was het een ware droom.
Ik ben in het huis en ik ruik weer diezelfde geur.
Maar nu droom ik van de geur.
Een meisje in ouderwetse kleding staat voor me.
Eerst zie ik alleen haar gezicht.
Ik zie schoonheid, maar ook veel pijn.
Veel pijn.
Dan zie ik dat ze me iets aanreikt.
Een grote...
kruik? -Een kruik, ja.
Ik kijk naar de kruik.
Hij is prachtig.
Een blauw motief, met bloemen en fruit.
En toen? -Ik weet het niet.
Ik zie haar smekende gezicht nog voor me.
Ik herinner me m'n eigen angst. Dat is me vooral bijgebleven.
Hoe lang is dit al gaande?
Het begon enkele weken nadat we in het huis kwamen wonen.
Ik zie altijd erg op tegen de nacht. -Breng mademoiselle maar naar huis.
Ik kan u niet zeggen dat u zich geen zorgen hoeft te maken...
maar u staat er niet meer alleen voor.
Alsjeblieft, loop maar niet verder mee vanwege m'n vader.
Begrijp je dat? -Natuurlijk.
Ik blijf wel even wachten tot je binnen bent.
Je bent een goed mens.
Fantastisch. Zie ik je morgen weer?
Ik wil horen wat de dokter te zeggen heeft. Jij niet?
Ik ook.
Dan zie ik je morgen.
Tot ziens. -Au revoir.
Verdulleme.
Riep u mij?
Deze koffie... -Te heet, meneer?
Alweer. Zal ik 'm meenemen? -Nee, laat maar staan.
Het is geen moeite, meneer.
Goedemorgen. Jij bent vroeg. -Ik ben niet gaan golfen.
Ik heb eens zitten denken. Die kruik waar dat meisje het over had.
Die de vrouw in haar droom vasthield? -Volgens mij heb ik zo'n kruik gezien.
Ik weet alleen niet waar.
Ik heb vandaag overdrachtsrecht. Daar ben ik niet slecht in.
Ik weet het. -Wat?
Waar we het vanochtend over hadden.
Mr Hubble, één pils. Wat wilt u? -Een kleine whisky, graag.
De blauwe kruik, weet u nog? -O ja, de blauwe kruik.
Oom George heeft 'm in de hal staan. -Je meent het.
Is er iets? -Nee.
Mr Dodds is 'n goede informatiebron. Hij heeft werkelijk van alles verteld.
Weet je nog dat ik zei dat er hier houtskoolbranders leefden?
Ze trokken door de bossen heen, maar ze hadden één basisplaats.
De laatsten vertrokken 20 jaar geleden en hun kampeerplek werd bebouwd.
Toen de fundering gelegd werd, is er een kistje gevonden...
met wat munten en gouden sieraden en 'n zak vol Victoriaanse soevereinen.
Die zouden nu een fortuin waard zijn.
Die kruik kan erg belangrijk zijn.
Ik ben niet eerlijk tegen je geweest. Er is wel iets aan de hand.
Ik ben bij de familie Marchaud geweest.
Ik maak me zorgen om haar. Misschien loopt ze gevaar.
Geen direct gevaar, maar toch.
De kracht van de geest.
Een blauw motief, met bloemen en fruit.
Onderschat het niet, de kracht van de geest.
Ik herinner me m'n eigen angst. Dat is me vooral bijgebleven.
Jij had vier slagen gemaakt, hè?
Mag ik alleen koffie? Ik ben ontzettend laat.
Ik heb me verslapen.
Ik ben heel dom geweest.
Het antwoord lag zeer voor de hand. De oplossing zit 'm in de kruik.
Dat probeerde ik te vertellen. -Ja, ik volgde m'n eigen theorie.
We moeten vanavond met z'n drieën bijeenkomen.
Absoluut. In de pub?
Sorry, ik moet gaan. Regelt u het verder?
Stel dat het als volgt ging:
Harry heeft de houtskoolbranders betaald om het lijk te verbranden.
Dat was goed voor de schatkist. -Dat verklaart de brandlucht.
De brandlucht keerde steeds terug in de dromen van mademoiselle.
Maar wat betekent het? -Dat is me niet duidelijk.
Maar ik weet wel dat onschuldig bloedvergieten...
vaak centraal staat in de krachtigste occulte fenomenen:
'De stem van uw broeders bloed schreeuwt me toe van onder de grond.'
Het bloed van het meisje schreeuwt ons nu toe. Ze heeft lang gewacht.
Ze heeft nu twee gevoelige personen gevonden om mee te communiceren.
Nu begrijp ik het. -Maar wat betekent die blauwe kruik?
Die zie ik het duidelijkst in m'n droom. Wat is het voor kruik?
Wat denk jij? -M'n oom heeft eenzelfde kruik.
Die kan uit het familiehuis komen. Maar wat we ermee moeten, weet ik niet.
Het kan de sleutel zijn dat ons naar grootse dingen leidt.
De kruik kan 'n opening zijn in de energie- velden waardoor jullie haar stem horen.
De stem vraagt iets van ons, wij moeten ernaar luisteren.
Ja, maar hoe?
Kun jij die kruik halen? -Natuurlijk.
M'n oom gebruikt 'm als paraplubak. En hij is toch op vakantie.
Gelooft u dat het gaat lukken, dr... -Lavington.
We leggen een verwarde geest te ruste.
Als dat zou kunnen. -We moeten het snel proberen.
Ik ga 'm direct ophalen. Zie ik jullie bij het huis?
Tot straks, mademoiselle. -Tot straks.
Dag, oom George. -Wat doe je? Kan ik je helpen?
Oom George, u bent vroeg terug. -Ik was zeeziek. Vreselijke overtocht.
Ik kon m'n ontbijt niet binnenhouden. Die vieze tabak en dat rare taaltje.
Waar heb je deze gevonden? Ik dacht dat ik 'm kwijt was.
Ik ben enkele dagen in Parijs gebleven. Ik heb een telegram gestuurd.
Heel laf. Je tante zal wel op wraak uit zijn, maar goed.
Je ziet er slecht uit. Wat is er? -Lang verhaal.
Je kunt wel een borrel gebruiken. Vertel alles.
Wat een verhaal. Denk je dat het waar is?
Zoals ik al zei, is er meer tussen hemel en aarde.
Is het een mooi meisje? -Ze is beeldschoon.
Een Française, zei je?
Ga dan maar vlug aan het werk. Je zult je examen toch moeten halen.
Je buitenlandse schoonfamilie onderhouden zal niet goedkoop zijn.
Neem die kruik mee en ga naar je afspraak.
Het is toch niet gevaarlijk, hè?
Nee, Lavington weet wat hij doet. -Dan is het goed. Ga maar snel.
Goedenavond.
Je bent toch gekomen. -Ik zou je nooit teleurstellen.
Nee, dat weet ik.
Luister, we moeten stil zijn. M'n vader mag niet wakker worden.
Ik heb koffie voor je gezet.
Goed zo, Hartington. Eens kijken of mademoiselle Marchaud 'm herkent.
Rustig maar, we zijn bij je. -Ga even zitten.
We zullen al onze kracht nodig hebben...
een heldere geest en de grootst mogelijke wilskracht.
Hartington, wij hebben sterke koffie gedronken. Doe jij dat ook maar.
Het kan een lange sessie worden, die grote concentratie vereist.
Gaat het wel?
En met jou? -Ja.
Het is nog iets te heet. Zullen we... -Neem de tijd.
Ik weet nog niet wat we gaan doen. -Wellicht lukt het niet.
Maar we moeten het toch proberen. -Dat moeten we zeker.
We moeten onze energie bundelen om aan te voelen wat er aan de hand is.
Een energie-impuls, een overblijfsel van de geest...
half vergaan in de tijd, die zich manifesteert via een stem.
Excuseert u mij. Dat is m'n vader.
Zorg dat hij van alles voorzien is. We mogen niet gestoord worden.
Maar natuurlijk.
Ik kom, papa.
Ik ben zover. -Ga zitten, mademoiselle.
Zal ik... ? -Ja.
Ik voel me niet erg op m'n gemak.
Als we deze geest te ruste leggen, zal ze ons eeuwig dankbaar zijn.
We gaan beginnen. Plaats jullie handen boven de kruik.
Als de ogen ongewild sluiten, hou ze dan niet tegen.
Als je je ogen sluit, voel je de geest rondwaren.
Laat de geest los.
Laat haar meevoeren in de wind en op je adem. Licht als een veertje.
Waakzaam, stil, zoekende.
We vragen je om door het door jou gekozen medium...
jezelf bekend te maken via een van ons.
Wij, de driehoek die deze cirkel vormt...
de ster in de leegte, zeshandig, we zijn niet bevooroordeeld.
We zijn één en we zijn er klaar voor.
Gebruik ons.
En nog eentje. Mooi geïllustreerd op de wijze van Thomas Bewick.
De mooiste houtsneden naast die van de grote meester zelf.
Dit gaat over eider- en slobeenden. -Roeken, verdulleme.
Zijn het roeken? -De stem liet de roeken opschrikken.
Dat zei Jack zelf. Ik wist dat er iets niet klopte.
Stemmen in je hoofd laten de roeken niet opschrikken.
Er is sprake van bedriegerij. Maar waarom, Dodds?
Jij bent intelligent, misschien snap jij het.
Ik wil 't met alle plezier proberen. -Fijn.
M'n neefje is hierheen gekomen om te studeren en te golfen.
We zitten klaar. We zijn één, we zitten klaar.
We hebben de verstopplaatsen van de tijd gevonden en zitten klaar.
Zonder gedachten zitten we klaar, zonder wil zitten we klaar.
We zijn zo leeg als een vat. Kies een van ons.
Ik dacht dat hij het nooit op zou drinken. Pak de touwen.
Hij moet een goede gesteldheid hebben.
Ik wist al bijna niets meer te verzinnen.
Dat geeft niet.
We hebben 'm.
Is het gelukt? -Ja, het is goed gegaan.
Fantastisch, m'n kind.
Staat alles klaar?
Weet je het zeker? -Honderd procent.
Er was hier helemaal geen bos in de Victoriaanse tijd.
Het bos dat er nu is, is nieuw.
Ik denk dat Lavington dat verzonnen heeft als aanvulling op haar verhaal.
Is ze z'n handlanger? -Er moet een reden zijn.
Het is niet het bos en zeker niet de zigeuners.
Zou het om de kruik kunnen gaan?
Het is de kruik. De blauwe kruik. -Waarom?
Waarom?
Omdat het geen verband houdt met het verhaal. Zie je het niet?
De blauwe kruik is alleen maar toegevoegd als een soort voetnoot.
Lavington is iets van plan met die blauwe kruik.
Het is maar een oude paraplubak. -Is het dat wel? Wat weet je ervan?
Een familiestuk, hij stond in de hal. -Heeft Lavington 'm gezien?
Jij had hem uitgenodigd voor sherry. -Werkelijk?
Ik heb nog zo'n kruik staan. -O ja?
Ik zal 'm even halen.
Kom, we moeten veel doen. -Hij slaapt nog wel even.
Misschien merkt iemand dat hij weg is. Er is geen tijd te verliezen.
Controleer de touwen.
Cheng wat? -Wah. Cheng Wah.
Chinees aardewerk uit de 15e eeuw.
Onlangs is er zo'n kruik geveild voor 10.000 gienje.
Dus voor twee...
Niet zeggen. Bel de politie. Ik heb een borrel nodig.
Goed, zijn we zover?
Hoe lang zou het duren? -Hij zou direct komen.
Het is toch een zaak van leven of dood. -Het is een zaak van 10.000 gienje.
Sorry, heren. Ik kon m'n broekklemmen niet vinden.
M'n vrouw belde op 't laatste moment. Ze had ze gevonden. Wat is er loos?
Stap nou maar in. -Zal ik 'm achterin leggen?
Zet maar tegen de muur, niemand neemt 'm mee.
Ik rijd via Hallow's boerderij. -Dat is privéterrein.
Krijg nou wat.
Ik zie de kruik niet. -Help me liever een handje.
Wacht even.
Is het geloof in het bovenaardse verleden tijd? Nee.
Vooral niet als het in een wetenschappelijk jasje gegoten wordt.
De vriendelijke groeten van Felise, haar invalide vader en mijzelf.
Hoogachtend, Ambrose Lavington. Dokter van de ziel.
Eindelijk wakker? -Oom George.
Voel je je goed? -Ja. Hoe lang heb ik geslapen?
Een uur of vijftien. Het is bijna lunchtijd.
Lavington en z'n handlangers zijn helaas gevlucht.
Handlangers?
Het spijt me, je bent bedrogen. -Toch niet door Felise?
Ze waren uit op m'n blauwe kruik. Hij blijkt veel waard te zijn.
Wat ben ik dom geweest. -Ach, de politie heeft goede hoop.
Zo'n grote kruik krijgen ze nooit ongemerkt het land uit.
Maar goed, ik heb de andere nog. -Het spijt me.
Het geeft niet. Ik wou alleen dat het er thuis rooskleuriger uitzag.
Je tante is terug. -Och jee.
Ze is niet zo kwaad als ik dacht. Ze heeft een familielid meegenomen.
Een achternicht van je. Portia Bickerstaff.
Ik heb haar vijf jaar geleden ontmoet. Een kleine, slissende rekel.
Het spijt me, maar ze verwacht dat je met haar gaat golfen.
En ik wil je niet onder druk zetten, maar ze is golfkampioene geworden.
Net wat je zegt.
Ze wil je graag zien. Mag ze binnenkomen?
Ik red je straks wel met 'n smoesje. -Goed dan. Trouwens...
Het spijt me. -Doe niet zo raar. Vrouwen, hè?
Binnen.
Hallo, neef Jack. Mag ik je Jack noemen?
Portia. Allemachtig.
Wat? Ja, natuurlijk mag dat.