'De valk hoort de valkenier niet meer.
Alles gaat stuk...
het midden houdt geen stand.
De beste mensen willen niks...
de slechtste zijn vol vuur en volledig overtuigd.
Welk ruig beest, nu eindelijk zijn tijd komt...
kruipt richting Bethlehem...
en wordt daar dan geboren?'
Hallo, Lily.
Kom binnen.
Waar is Katie?
Die is hier, in een van de laboratoria. We zien haar straks.
Over ongeveer een half uur.
Ik weet niet meer wat ik ben.
Iets dat geen beslissingen neemt, dat geen eigen keuze heeft...
en een pad volgt dat ik niet kan zien.
Ik heb niet eens de regie over de woorden die ik nu zeg.
Ik heb je die woorden vaak zien zeggen. Heel vaak, zelfs.
En ik heb mezelf zien antwoorden.
Wanneer ik eenmaal praat, voelt het niet alsof ik bewust zinnen herhaal.
Dit zijn gewoon de dingen die ik op dit moment wil zeggen.
Je hebt alles van me afgenomen.
Het spijt me...
hopelijk kom ik nu niet bot over, maar ik heb niets van je afgenomen.
Ik kan je niet iets afnemen wat je nooit hebt gehad.
Het idee dat je deelnam aan het leven is altijd slechts een illusie geweest.
Het leven is simpelweg iets wat we zien gebeuren.
Zoals beelden op een scherm.
Dus dit is wat Devs maakt.
Ja.
Een film van je dochter.
Het is geen film, Lily.
Determinisme is misschien wel vreemd, maar het is ook heel mooi.
Een klein stukje informatie bevat alle informatie.
De toestand van elk deeltje houdt verband met de deeltjes eromheen.
Als je de toestand van één deeltje begrijpt...
begrijp je ook de toestand van het andere.
Als je zo door blijft gaan...
weet je de toestand van alles.
Dat is onmogelijk.
Nee. Het is gewoon big data.
De data van alle dingen ter wereld. In je eigen hand...
toegeëigend.
En daar houdt het niet op. Daar begint het pas.
Als je alle data hebt, heb je ook de emergentie-eigenschappen van die data.
Hoe haar huid en haar aanvoelen.
Haar adem en haar stemgeluid.
Haar gedachten en herinneringen.
Haar liefde voor mij.
Haar wetenschap dat ik van haar hou.
Het is geen film van Amaya.
Het is Amaya.
Ze leeft.
Maar ze leeft niet echt.
Het is een computersimulatie.
Wat is precies het verschil?
Ze doet voorgeprogrammeerde dingen. -Net als jij. Net als ik. Net als alles.
Jamie zei vanochtend iets tegen me.
Hij zei...
dat de mensen die tech-bedrijven runnen allemaal fanatiekelingen worden.
Ze denken dat ze messiassen zijn.
Dit het moment waarop je het pistool pakt.
Het pistool waarmee Kenton Jamie heeft vermoord.
Je pakt hem uit je zak waarin je hem verstopt.
Geen zorgen, je gaat 'm niet gebruiken.
Nog niet, althans.
Je wist dat ik hierheen zou komen.
En je weet tot in detail wat zich hier gaat voltrekken.
Maar dan werkt het opeens niet meer.
Ik doe iets waardoor je systeem kapotgaat.
Dat klopt. -Wat doe ik?
Ik wil dat je me het niet vertelt...
maar dat je me het laat zien.
Laat me precies zien wat jij ook hebt gezien.
Ik zou dit uit je hoofd willen praten, maar ik weet al dat dat niet lukt.
Ga zitten.
We weten allemaal wat we hier komen doen.
Maak de deur dan open.
Waar wacht je nou op? -Ik weet het niet.
Je bent bang. -Ja, ik ben bang, ja.
Ik heb dit zo vaak gezien, maar om het echt mee te maken...
Geen zorgen. Het komt goed.
Hoe kom je daar nou bij?
Genoeg. Ik kan dit niet langer aan.
Nu dan... Dit is het moment waarop je de sluis binnen stapt.
En dit is het moment waarop je afscheid neemt.
Waar denk je dat we naartoe gaan, Lily?
Naar het standbeeld van je dochter. Waar je Sergei hebt begraven.
En wat ga je daar precies doen? Wraak nemen, soms?
Lily, je weet toch wel wat er met messiassen gebeurt?
Die staan op uit de dood.
Loop naar de hel.
Doe het.
Vacuümafdichting beschadigd.
Ik ga hier dood.
Wij gaan hier dood.
Ik vermoord ons allebei.
Ja.
En er valt niets tegen te doen. Niets kan het tegenhouden.
Helemaal niets.
En we kunnen niet na dat moment in de toekomst kijken.
Dan lukken de voorspellingen niet meer. Alles raakt de kluts kwijt.
Weet je waarom je de trekker overhaalt?
Voor Jamie.
Wanneer gaan we dit doen?
Hoelang hebben we nog te leven?
Nog maar een paar minuten, ben ik bang. Meer niet.
Het spijt me.
Het is echt waar, hè?
Jullie tech-magnaten...
denken dat jullie messiassen zijn.
Ik zal je een geheim verklappen, Lily.
Iets wat ik al een tijdje aan iemand wil vertellen.
De naam van het project is niet Devs.
De V is Romeins.
Het is dus eigenlijk een U.
Deus.
Het was gewoon een grapje van me.
Volgens mij zit onze tijd erop.
Ja...
dat klopt.
We weten allemaal wat we hier komen doen.
Maak de deur dan open.
Waar wacht je nou op? -Ik weet het niet.
Je bent bang. -Ja, ik ben bang, ja.
Ik heb dit zo vaak gezien, maar om het echt mee te maken...
Geen zorgen. Het komt goed.
Hoe kom je daar nou bij?
Genoeg. Ik kan dit niet langer aan.
Nu dan... Dit is het moment waarop je de sluis binnen stapt.
En dit is het moment waarop je afscheid neemt.
Dat is onmogelijk.
We zijn nu weg uit je systeem.
Forest, je weet toch wat er aan messiassen mankeert?
Het zijn valse profeten.
Wat heb je gedaan?
Ik heb het elektromagnetische veld om de capsule uitgeschakeld.
Waarom?
Omdat ik besefte wat we hebben gedaan.
Iemand moet dit een halt toeroepen.
Kijk niet naar mij, Katie. Het was voorbestemd.
Forest.
Katie?
Waar ben ik? Waar ben jij?
Ik sta in de visualisatiekamer.
Ik zie je op het scherm.
Ik zit in het systeem.
Wat herinner je je nog?
Ik herinner me...
alles.
Wat heeft Lily in godsnaam gedaan?
Ze heeft een keuze gemaakt. Daarom konden we niet voorbij dit punt kijken.
Omdat ze een echte keuze heeft gemaakt.
Al die praatjes over God en messiassen, en moet je nu zien wat ze eigenlijk was.
Hoe bedoel je? -Ze heeft de erfzonde begaan.
Ongehoorzaamheid.
Nu je het zegt.
Dan is het toch Deus.
Ja, het is Deus.
En dat betekent dat het zover is.
Op zichzelf is het systeem alwetend en almachtig.
Maar alleen volgens Lyndons theorie.
Zeg me dat je precies weet wat dat betekent.
Ja, Katie. Ik begrijp het.
Weet je het heel zeker?
Ja.
Ik wil ze zo graag weer terug.
Dat weet ik.
Oké, doe het maar.
Wens me maar het beste dan.
Ik wens je ook het beste.
Wat is er? Had je een nachtmerrie?
Ik weet het niet.
Gast... Kun je opzij gaan?
Hé, Lily.
Ik wens jullie een fijne dag. Haal het beste uit jezelf.
Forest.
Forest? -Die reed net voorbij.
Jezus, Lily.
Wat heb jij opeens? Je hebt die vent zo vaak gezien.
Was hij het echt?
Ja, natuurlijk.
Ik hou je op de hoogte, oké? -Sergei...
Mag ik even op je telefoon kijken?
Op m'n telefoon?
Wil je soms m'n sms'jes controleren? -Ja.
Echt?
Hoezo? Denk je dat ik vreemdga? -Toe nou.
Er valt niks te zien, hoor. Je kunt niet echt denken dat ik iets verborgen hou.
Geef terug. -Ik wil die app openen.
Het is maar een sudoku-spelletje.
Ik snap niet waarom je zo moeilijk doet. Dit is een heel belangrijke dag voor me.
Laat ook maar. Ik moet gaan. Ik spreek je later wel weer, oké?
Hé, Lily.
Wat gebeurt er allemaal?
We zijn doodgegaan.
Ja, dat klopt.
Wat moet dit dan voorstellen?
Weet je dat dan niet?
We zitten in het systeem.
We zijn opgestaan uit de dood. Zoals beloofd, weet je nog?
We zitten in Devs. -In Deus.
We zitten in de simulatie.
Zie het als een leven na de dood. Het paradijs. In deze versie, althans.
Je hebt je leven weer terug, Lily.
Je bestaan is hersteld, naar een paar dagen voordat Sergei werd vermoord.
Je kunt verdergaan waar je gebleven was.
Als je dat wilt, tenminste.
Weet Sergei van niets? -Dat hij in een simulatie zit? Nee.
Weten zij het?
Niemand weet het, behalve jij en ik.
Katie heeft ons tot leven gebracht met de data van ons overlijden.
Onze herinneringen tot dat moment zijn dus intact gebleven.
Dat is het kruis dat we moeten dragen.
Maar dat is het waard.
Je went er vanzelf aan.
We leven nu in vele werelden.
In deze wereld wonen we in het paradijs, samen met onze dierbaren.
In de andere werelden lijkt het eerder op de hel.
Vergeleken met die zwaardere levens leek me deze kennis een geruststelling.
Juist of niet, het is de keuze die ik heb gemaakt.
Ik dacht, dan hebben we nog een beetje vrije wil.
Maar hoe dan ook...
Je bent een heel bijzonder mens, Lily. Je hebt iets unieks aan je.
Iets dat ik niet wil veranderen.
Hé, lach eens. We hebben geluk gehad. Dit is een van de goede levens.
Wat is er?
Ik weet niet wat ik nu moet doen.
Dat is geen moeilijke vraag.
Je doet gewoon wat je altijd doet: Je gaat je eigen weg.
Dat is precies wat jou zo bijzonder maakt.
Ik zie je vast nog wel een keer.
Laten we een keer een bakkie doen.
Dus leven in de Deus-simulatie voelt net zo aan als leven in de realiteit?
Je merkt geen verschil. Eigenlijk zijn de simulatie en de realiteit identiek.
Afgezien van de mensen die hier werken...
Wie weet hier nog meer van?
Niemand.
Maar ik wil dat jij me helpt.
Hij moet altijd aan blijven staan.
Jamie.
Vertaling: NederSubs