Kooplui worden vet, terwijl mensen sterven. - Werk aan hervorming vanuit het Huis.
Je zult doen wat ik zeg. - Dan vermoord ik je zoon.
Mijn vrouw is niet te helpen. Ze is beter af in een instelling.
Sarah zal niet leven. Ze heeft een afwijking aan het hart.
Je bent in liefde gestrikt, maar er is geen betere vrouw dan Rosina Hoblyn.
Wanneer bezoekt je man zijn familie? - Elke donderdag om acht uur, gedurende drie uur.
Dat is de betere regeling.
En terwijl ik in dit huis blijf zal ik nooit grip krijgen op haar verlies.
Waar ga je heen? - Naar Londen.
Ik doe mijn best Caroline terug te brengen.
Vertaling Bertus D Kluts
Liefste Ross, je wordt heel erg gemist door je kinderen, je vrouw, je hond,
en door iedereen thuis voor wie je spreekt.
Orde, orde. Heren.
Meneer de voorzitter, het geachte parlementslid voor Ilchester suggereert dat armoede
een conditie is die het christendom kan vergoelijken.
Mag ik hem erop wijzen dat zijn argumenten stuitend zijn,
zoals ze dwaas zijn. - Ga zitten.
Deze week hoorden we opnieuw dat het gebrek aan voedsel zijn tol eist.
Er is koorts in Sawle. Zes zieken, vier doden.
Als ze sterker waren konden ze het bevechten, maar ze hebben geen kruimel.
Schandelijk genoeg vinden sommigen hier het acceptabel,
dat kinderen worden beschouwd als onvermijdelijke slachtoffers,
van onze voedseltekorten.
Sommigen schrijven het toe aan de oorlog, anderen aan de magere oogst,
maar hoe kan het dat een man met werk zijn gezin niet kan voeden?
Meneer de voorzitter, opnieuw weigert dit Huis de wet te steunen,
om een vaste prijs voor graan af te dwingen. Is het louter toeval,
dat veel leden hier ook graanhandelaren zijn? En hoe lang
sluiten we onze ogen voor het lijden van de behoeftigen?
Als ze zo behoeftig zijn, laat ze dan naar het armenhuis gaan.
Niets verafschuwt het Huis meer dan lastige waarheden in het gezicht.
Hoe krijg je ooit iets gedaan? - Geduld, stilletjes, water bij de wijn.
Guinees.
Dit kind is ondervoed. - Ross beloofde hier een eind aan te maken.
Nee, Sam, hij ging naar Westminster om het proces te beginnen.
Maar wat heeft hij bereikt? Is er iets veranderd?
Hoe gaat het met uw vrouw? Thuis het huis commanderen?
Met meer onderscheiding dan ik hier kan doen.
Voor mijn nut hier kan ik beter in Cornwall zijn. - U kunt Zijne Lordship zeker van nut zijn.
Komt zijn wet niet in het Huis?
De nieuwe weg door St Day. - En er een half dorp voor slopen.
Hij rekent op uw steun. - Ja, dat maakte hij heel duidelijk.
We blijken harteloze bruten te zijn. - Wie zegt dat?
De 'hongerende armen'? 'Door samenzweren de graanprijzen hoog houden',
we 'vullen onze kluizen op hun kosten'. - De hongerende armen moeten je bedanken,
voor het bieden van werkgelegenheid. - En hoe doe ik dat? Door winst te maken.
Juist. - Als de hongerende me dwingt tot minder winst,
door daling van de graanprijs te eisen, kan ik er niet zoveel gebruiken,
en blijven ze des te armer.
Kapitein Poldark, ben je hier om voor je kiezers te zorgen?
Dat is de taak van een MP, nietwaar?
Hebben we elkaar ontmoet? - Niet in het Huis in ieder geval.
My Lord, willen u en de kapitein u vanavond bij me voegen? Een kleine samenkomst.
Niet meer dan honderd van uw beste vrienden. Een genoegen, mevrouw.
Wat een vervelende kerel.
Een verloren kind is niet makkelijk vergeten.
Tenzij men naar Londen komt.
Een lichte koorts, maar geen reden tot ongerustheid.
Ik maak me teveel zorgen.
Vergeef me, Mrs Whitworth,
weet je dat je man suggereerde dat je het kind iets aan zou kunnen doen?
Ik zou dat nooit doen. - Ik geloof je helemaal,
maar waarom zeg je het? - Het is mijn enige wapen tegen mijn man's...
...attenties.
Het is een beetje kaal en ongezellig maar de hand van een vrouw...
Van Rosina?
Je voelt iets voor haar, toch? - Iets.
Maar het is geen liefde, zus.
Ten minste niet wat ik me herinner van liefde. - Die liefde komt nooit terug.
Ik weet het. - Rosina ratelt niet zoals andere meisjes.
Ze is stil, attent en vriendelijk.
Met de tijd kan de liefde groeien. - Ging het zo bij jou?
Nee. Het was er bij mij altijd,
maar bij Ross niet. Hij hield niet van me toen we trouwden.
Maar hij kwam er.
Denk je niet, dominee, dat mijn nieuwe jurk bijpassende slippers verdient?
Ik moet deze bezoeken beperken. - Ja, dominee.
Sterker, het is het beste als ik niet meer kom. - Wat je zegt, dominee.
Mrs Parkins, weet u of in de buurt een armenhuis is?
St Leonard, meneer.
Mijn neef is daar, tot mijn schande. - Heeft hij schulden?
Is hij zijn werk kwijt? - Nee, meneer, hij had loon,
alleen niet genoeg om van te leven.
Miss Cane, uw ervaring in de omgang met onstabiele,
en agressieve patiënten zal onschatbaar blijken.
Telkens als ik mijn vrouw benader en haar gerief, zoals alleen een echtgenoot kan,
zweert ze onze zoon te vermoorden. Wat kan er gedaan worden?
Nee, alstublieft. Doe het alstublieft niet.
Je moet weten dat ik iets voor je voel.
En daarom wil ik uitleggen wat er leeft in mijn hart.
Want je hoorde misschien geruchten over een meisje dat ik ooit liefhad.
En misschien was het verkeerd vanaf het begin,
maar ik hield van haar.
En ik zal altijd van haar houden.
Dat is moeilijk om te horen, ik weet het.
Maar ik kan het volgende niet zeggen,
zonder dat je de waarheid kent.
Ik vind je leuk.
Geniet van je gezelschap.
Ik kan je een thuis bieden.
Een haard.
Een rustige, comfortabele woning.
Misschien denk je erover na,
en geef je me een keer je antwoord.
Nee, Drake,
ik heb geen tijd nodig.
Je bent een dapper en eerlijk man,
en ik geloof dat ons leven samen goed zal zijn.
Mag ik morgen komen om je vader's toestemming te vragen?
Wie zijn deze mensen? - Mijn nieuwe kennissen uit Londen, Oxford, Bath.
Niet uit Cornwall. - Soms wil men niet herinnerd worden aan thuis.
Daar is kapitein Adderley.
Zie je zijn spel?
Haar escorteren in Londen om zich in te gratie van de high society te werken.
Enys zou niet blij zijn. - Noch Demelza.
Is er scheurbuik in Mellin? - Mijn steward bracht aardappels en wortelen.
Er zijn geen sinaasappels te verkrijgen. - Dat is voor de mijn,
maar hoevelen zal het voeden?
Vragen jullie je niet af wat het Londen volk uitvreet?
Ik hoop dat ze voor elkaar zorgen, zoals je Mistress en ik hier doen.
Niet netjes.
Ik ben dit inderdaad meer gaan zien als een thuis dan Killewarren.
Het lachen van de kinderen troost me.
Op Killewarren vind ik de stilte benauwend. - Vooral 's nachts.
Stel je je Ross en Caroline ooit samen voor, in een wereld waar wij geen rol spelen?
Ik zou er niet passen zoals zij er passen.
Ik vraag af... - Als ze elkaar eerder hadden ontmoet?
Waren ze een beter match. - En wij?
Gelukkig, zus, Rosina zei ja. - Dat is vrolijk nieuws.
En een zegen, want hoewel Rosina niet van onze geleding is,
is ze godvrezend en zal ze zijn weg volgen. - En zijn hart hopelijk.
Dat vooral.
Mrs Warleggan, Kapitein P is uit de gratie.
Waarom zegt u dat? - De relatie tussen u lijkt minder warm,
dan die avond in Trenwith.
Ross was bij mijn huis?
In uw tuinen.
Ik nam hem voor een dolende troubadour. - Weet je niet meer dat ik je dat zei?
Je geest was aangenamer bezig. Je zei die avond terug te gaan naar het Parlement.
Natuurlijk, dat zou het verklaren.
Ik betwijfel of zoiets me ontsnapte.
De gedachte aan Ross op mijn terrein... - Moeten we dit oprakelen?
Waren we het niet eens?
Achterdocht hoort niet thuis in een huwelijk. - We waren het eens.
Uw hoed, meneer.
De avond is jong. - Maar ik niet, ik heb morgen een lange dag.
Ik ga niet rusten tot ik in slaap val op het moment dat ik mijn ogen sluit.
Dat begrijp ik.
Ossie?
Waarom ben je hier?
Wat doe je, Ossie? Je weet wat ik je gezegd heb.
Ja, mijn liefste, dat je onze zoon zult vermoorden.
Maar Miss Cane is er nu.
Ze verliest hem nooit uit het oog, dus je dreiging is nogal zinloos.
Maar je plicht blijft,
laten we een klein gebed zeggen,
en dan zul je je aan mij onderwerpen.
Volgende.
Jij daar.
Wegwezen.
In de paasweek, dachten we. - Haast?
Helemaal niet, meneer.
Mijn Rosie is een kwieke meid. Handig met naald en draad.
Ik moet worden beloond.
Is een passende dochter geen beloning? - Als ik je gereedschap gratis repareer?
Belangeloos. - Omkoping dus?
Vader. - Mijn broer Tom waarschuwde me voor jou.
Wat zegt hij? - Wat een glibberige kleine worm je bent.
Rosina.
Jij en ik praten over het huwelijksontbijt. - Ze zal geen waarlijker,
eerlijker man vinden dan mijn broer. - Amen daarop.
Hoe de vreugde je echtelijke plicht te hervatten,
verbleekt bij het plezier van de daad zelf.
Is het geen zegen om te weten dat we praten over God's heilige werk?
Een armenhuis? Tot mijn schande ben ik er nooit geweest.
Ik zou willen dat elke MP dat zou doen.
Ze zouden zien waarom mensen liever verhongeren dan in zo'n vernederende instelling te gaan.
Maar als mensen geen werk hebben... - Velen kunnen het brood niet betalen,
en het Parlement wil dat niet verhelpen. - Misschien is er geen remedie.
Misschien moet ik me overgeven en naar huis gaan.
Is dat nieuw?
Hoe kunnen we ons zulke mooie dingen veroorloven?
Hoe denk je, lieve? Elke week bewaar ik een paar cent van je loon,
zodat we ons deze kleine aflaten kunnen permitteren.
Je bent te goed voor mij, Rowella.
Elke dag denk ik met zo'n godin te trouwen. Jij bent Artemis,
Athena, Aphrodite. - Lieve, je moeder en zussen.
Zo lief, altijd denken aan anderen. - Geef ze mijn liefde.
Zeg dat ik volgende week kom bezoeken.
Komt u uw geluk proberen, meneer? - Een roekeloos trekje?
Alleen met mijn eigen geld.
Dr Enys? - Mr Solway, uw zussen hebben koorts,
niets om u zorgen over te maken, maar ze moeten ongestoord rusten.
Dank u, meneer. Ik zal ze morgen bezoeken.
Het huis wint.
Ik ben echt hopeloos, zal ik het veld verlaten? - Dat is jammer,
als u er zoveel plezier aan beleeft. - Interessant advies.
Geheel zonder belang. Ik heb niets te verliezen en niets te winnen.
Hoe vaak zien we hen die niets te verliezen hebben anderen helpen verliezen wat ze hebben.
Geen inzet meer.
Verdomme, meneer, u betaalt me volledig of geeft me voldoening.
Maak ik mezelf duidelijk, Poldark? - Vallen deze heren je lastig?
Wie bent u, voor de duivel?
Interessante manoeuvre.
Niet een die ik zou aanraden na twee flessen port.
Ik geloof niet dat we zijn voorgesteld. - De geachte Jasper Inchcliffe.
En ik ben Viscount Bollington.
Ik heb de eer bekend te zijn
met uw beider vaders in Westminster.
Dus, hoe lossen we dit op naar ieders tevredenheid?
Spelers, zet in alstublieft.
Ik hoop dat dit uw last zal compenseren. - Geen probleem, meneer.
Het is mijn werk, er is altijd een heer die me betaalt om te dweilen na hun handelen.
Anders zou ik nooit rondkomen.
Zie ik er vreselijk uit?
Goede nacht.
Ross? - Gelukkig misverstand.
Gelukkig? - Ik was het doelwit, niet Geoffrey Charles.
Waar is hij? - Terug naar Harrow, les geleerd.
Weet je zeker dat hij gokte? - Ik vereffende zelf de schuld.
Ik moet je terugbetalen. - Het minste wat ik kan doen voor mijn neefje.
Ross, denk je... Wordt dit een gewoonte? Is hij zoals...
Zoals zijn vader? Ik hoop het.
Want een waarachtiger, genereuzer hart is moeilijk te vinden.
Ik zal hem schrijven en berispen. - Niet doen.
Dan vertrouwt hij me niet langer. Ik kan een oogje op hem houden.
Die rol zou voor George moeten zijn. - We weten beiden dat hij dat niet wil.
Noch Geoffrey Charles.
Ik ben je verplicht, Ross.
Mee eens, Geoffrey Charles hoeft dit niet te weten,
net zo min als George. - Dan is het onderwerp gesloten.
Mijn liefste Demelza, gedachten aan jou troosten me,
en sterken mijn besluit voor de uitdagingen van het Huis,
waar ik weinig bondgenoten heb.
Ik heb een plan voor ogen, maar betwijfel of het goed zal worden ontvangen.
Maar al die tijd blijven de voedseltekorten voortduren.
Mijn liefste Ross,
ons lot hier moet nog verbeteren.
In Sawle droeg de koorts drie jonge Nanfans weg.
Dwight kon niets doen, ze waren verzwakt door de honger.
Door het verlies van onschuldige levens voel ik me beter over ons eigen verlies,
en de afstand tussen ons.
Jij lijkt heel ver weg.
Waar ben je?
Nampara, denk aan mijn dochter.
Lieve Clowance? - Nee, Julia.
Vergeef me, ik wil niet storen. - Heb ik je verteld hoe ze stierf in mijn armen?
Hoe ik naar haar keek,
toen ze haar laatste adem uitblies?
Ik kon me niet voorstellen hoe het leven uit haar weg kon gaan,
toen ik de dag ervoor,
haar liet dansen op mijn knie.
Ons wordt geleerd sterk te zijn.
Geen zwakte te laten merken,
maar die avond leerde ik dat sterk zijn zwakheid is.
Pijn moet niet worden vermeden.
Tranen moeten vloeien.
Ik bezoek Nat Pearce vandaag.
Buitengewoon hoe hij treuzelt.
Buitengewoon ook dat jij niet het minste plezier beleeft aan onze gemeenschap.
Nogal verbijsterend.
Gods zegen zij op u.
U hebt het nodig waar u heen gaat.
Toch moet ik u bedanken voor het treuzelen.
Mijn bezoeken hier boden mij de perfecte dekking
om mijn vurige jonge schoonzus te bedienen.
Nu ik mijn vrouw heb overgehaald om haar plichten te hervatten,
heb ik die diensten natuurlijk niet langer nodig.
Dus vandaag is de laatste keer dat ik elk van jullie bezoek.
En mag ik blijmoedig zeggen, de duivel hale jullie beiden.
En u, meneer.
Ik heb hierover nagedacht. Stel, je bent een ober, je verdient een schijntje,
maar met een fooi van mij en van anderen zoals ik,
kom je een eind om rond te komen. - Ja.
Zo redt je jezelf van het armenhuis. - En?
Aldus bespaart de staat financiering voor een instelling die iedereen haat.
Met andere woorden... - Help de werkers te blijven werken...
Door hen te helpen eten.
Dominee, zei ik al dat het dak is gaan lekken? - Goed om te weten.
Het zorgt ervoor dat Arthur de hele week in zijn bed weent.
Maar reparaties zijn zo duur... - Gaat het je lukken?
Nou, ik hoopte... - Gezegend zijn zij die leven in hoop,
want zij zullen God's gunst ontvangen.
Ga voort, zegt de Heer, en tel je zegeningen,
want jij hebt de laatste gehad.
Ik had niet gedacht dat ik je nog zou zien lachen. - Dat is niet makkelijk, zelfs nu.
Dan moet je meer oefenen, want morgen ga je trouwen,
en mettertijd zoals Ross en ik...
Kan liefde groeien? - Liefde zal groeien.
Dominee Whitworth. - Ja? Wie is het?
Wat wit u? - Dit is wat ik wil.
Jij?
Je bent later dan anders. Gaat het goed met je zussen?
Arthur?
Dood?
Waarom vertel je het me, zus?
Waarom houd je me niet in het duister en laat me dat lieve meisje trouwen?
Drake, je weet waarom.
Dit was geen ongeval.
Ik kan het u niet zeggen, ik was er niet. - Nee, ik zeg het u.
De wonden en kneuzingen...
Zijn consistent met een val van een paard. - Hetgeen onmogelijk is.
Mijn zoon was een uitstekende ruiter. Ging hij niet op vossenjacht?
Maar iemand is schuldig en ik rust niet voor ik weet wie het is.
Ik vond in de smederij geen spoor van hem.
Zacky zag hem met Rosina.
Toen ging hij weg, niemand weet waarheen.
Judas, Sam, had ik het hem wel moeten vertellen?
Had ik hem eerst met Rosina moeten laten trouwen? - Ja.
Zij zou een goede vrouw voor hem zijn, ze zouden gelukkig zijn en Christus dienen.
Ja.
Maar dan had hij mij nooit vergeven.
Demelza.
Drake is weg. - En Rosina?
Rosina is dapper, Jack en het halve dorp woest. - Geen wonder.
Haar op haar trouwdag de bons geven? - Wat moet ik doen?
Ik ben zo moe van het vrede bewaren,
ik wou dat iemand voor mij zou zorgen. - Ja.
Ross zou hier moeten zijn. - En Caroline.
Eerst kwel je me en dan laat je me in de steek?
Ga mee terug naar Cornwall.
Sir Francis heeft ruimte in zijn rijtuig. We maken de snelst mogelijke reis.
Dwight zou me niet danken dat ik mijn demonen weer meebreng.
Je weet goed dat hij je zal omhelzen, demonen en al.
Ik heb niet gehuild. Kon het niet.
Zelfs toen Sarah koud werd in mijn armen.
Ik dacht dat als ik haar maar kon vasthouden,
ik haar weer tot leven kon brengen.
Toen Dwight haar eindelijk van me wegnam, was de pijn...
...zo overweldigend.
Ik moest mezelf verwijderen, en de mogelijkheid om het nog eens te voelen.
Door naar Londen te komen? - In Londen kun je de zintuigen verdoven.
Is dat wat je verlangt?
Nog steeds?
Voor nu.
Maar ik ben begonnen te huilen, Ross.
En ik zal het opnieuw doen.
Heb je honger? Help jezelf. - Hier, neem wat brood.
Mistress of niet, denk niet dat je onze gunst kunt kopen.
Als hij zijn gezicht laat zien, zal je broer betalen voor wat hij deed.
Het is jammer dat we de begrafenis niet kunnen bijwonen. Ik schrijf mijn zus,
leef mee met haar vreselijke nieuws.
Sommigen denken dat het moord was.
Ja?
Maar zou er dan geen wapen zijn gevonden?
Waar, ja.
Er zijn plannen gemaakt. Ik neem de leiding over John Conan.
Als mijn kleinzoon en erfgenaam zal hij fatsoenlijk worden opgevoed.
Zijn moeder is totaal incapabel. Geen wonder dat Osborne wanhoopte.
Miss Cane, haal het reukzout, Mrs Whitworth is flauw gevallen.
Morwenna.
Oprechte deelneming. Je moet het verlies scherp voelen.
Ik voel niets.
Alleen opluchting.
Ik walgde van hem met elk bot in mijn lichaam.
Hij probeerde me op te sluiten.
Hij heeft mijn zoon weggenomen.
Hij heeft me geschonden, opnieuw en opnieuw,
en opnieuw.
Ik wist het niet.
Wij konden het onmogelijk weten, nicht.
Onze enige gedachte was een gunstige match. - Gunstig voor wie?
Hij is weg.
Maar waar?
Morwenna. - Niet doen.
Wat is er? - Alsjeblieft, ga weg.
Ik moest komen, ik heb gezworven. Ik zie er niet goed uit.
Ik smeek je dat te excuseren. - Ik verdraag het niet.
Als het te vroeg is, kan ik morgen terugkomen.
Vertel me wanneer... - Nooit.
Wat?
Ik ben ziek.
Bevlekt.
Het is over. Voorbij.
Verlaat me alsjeblieft en kom nooit meer terug. - Morwenna, we kunnen zo niet scheiden.
Wie is deze persoon, Morwenna?
Pardon, mevrouw.
Ik ben een vriend. Een sympathisant.
Ik kom informeren... - Naar binnen, Morwenna.
Alstublieft, mevrouw. - Elliot, Clegg.
Morwenna... - Verwijder deze persoon van het terrein.
Drake Carne werd gevonden, loerend naar de pastorie.
Osborne's dood is misschien geen ongeval. - Je denkt toch niet...
Waar is Harry?
Moeten we kapitein Ross niet laten halen?
Hij moet aandacht geven aan Londen. Trouwens, wat kan hij hier doen?
Ik hoopte dat het snel over zou waaien.
Geen kwaad gedaan.
Mr Warleggan stuurde me in zijn plaats. Uw kleine broer wordt gezocht.
Ik heb bevel om het huis te doorzoeken. - Warleggan geeft hier geen bevelen,
maar ik en u zet geen voet over deze drempel.
Wilt u dat gokken, Missus?
Lunchen in Ashbourne, of zullen we doorgaan? - Het laatste.
Als we willen slagen, hoe eerder we het plan voorleggen...
U hebt de instemming van Lord Falmouth nodig.
Als belangrijkste landeigenaar passeert niets zonder hem.
Hij moest niet dreigen. - Als ze een schurk onderdak...
Welk bewijs heb je dat Drake Carne een schurk is?
Je gaat te ver, George. - Lieve, ik wil alleen gerechtigheid.
Voor wie? Morwenna? Ze is blij dat Osborne dood is.
Niettemin... - George, die man was een monster,
en we dwongen haar te trouwen. Als je mijn liefde waardeert...
Dat weet je wel. - ...ga je niet achter Drake Carne aan.
Zoals je wilt, mijn lieve.
We blazen de zoektocht naar Drake Carne af. - Ja, meneer.
Er zijn andere manieren om hem te straffen.
Jack, vreselijk wat Carne met je dochter deed. - Vertel mij wat.
De vorige keer liet Tom hem wegkruipen. Deze keer doen we het goed.
Lieve God, het wordt erger en erger.
Wat kunnen we doen?
Bidden om vergeving voor zonden en zondaars. - Waarom?
Is het een zonde om geluk te zoeken voor onszelf en anderen?
Alleen onze barmhartige Vader weet dat. - Ja?
Soms voelt het alsof Hij helemaal niet aan geluk denkt.
Het is kwaadaardig wat er is gebeurd.
Ik kan niet denken dat het een ongeluk was.
Rosina, toen Drake bij je kwam,
vertelde hij je waar hij heen ging? - Nee, mevrouw.
Alleen dat hij weg moest vanwege zijn 'vroegere liefde'.
Rosina, het spijt me heel erg.
Als het een uur later was gebeurd, waren we nu getrouwd.
En ik weet dat hij me nooit zou hebben verlaten.
Dus als ik u goed begrijp, na een jaar,
waarin u niet één keer hebt gestemd zoals ik regisseerde,
en mijn voorstel voor een weg door St Day negeerde,
komt u nu mijn steun vragen voor een voorstel van u,
hetgeen me veel zal kosten en mij niets oplevert?
Prijs God. We hebben gebeden dat je thuiskomt.
Besteed daar geen aandacht aan, broer. - Ze is veranderd.
Ze wil me nooit meer zien.
Het is goed. Broer, Sam neemt je mee naar huis.
Ross.
Ik wou dat de wereld zou verdwijnen.
Welke wereld?
Beloof me dat je niet achter George aan gaat.
Ik zou niet verdragen dat de vete weer werd opgestookt.
Ik zal het deze keer laten passeren.
Voor jouw bestwil. - Niet voor de jouwe?
Heb je zijn instemming niet nodig voor je plan? - Wat hij in principe zal weigeren.
Dan is het dus een verloren reis.
Niet helemaal.
Dus, in het kort stel ik voor, een inkomensafhankelijke,
glijdende schaal van loonsupplementen, en zo het effect van de voedselcrisis bezweren.
Zo houden we onze mijnen en molens werkend,
en onze arbeiders gevoed. - En de kosten?
Zijn voor de landeigenaren. Wij die hier vandaag bijeen zijn.
En waar is de prikkel om te werken als men mensen betaalt om inactief te zijn?
U begrijpt het principe verkeerd. - Is dat zo?
De hulp is zolang de graanprijs onbetaalbaar is, om mensen te laten leven,
en niet te sterven. De handelaren kunnen ook de prijzen verlagen.
Waarom? Moeten zij geen geld verdienen? Voor mezelf gesproken,
ik kan geen kapitaal besteden. - Omdat je een hele gemeente opkocht.
En als het plan werkt, is het alleen maar eerlijk dat alle landeigenaren deelnemen.
Waar is Lord Falmouth?
Als hij niet wil, waarom iemand anders dan wel?
Ik stel voor dat we stemmen. Degenen voor.
En degenen tegen.
Aangezien er geen meerderheid is... - Ik denk het wel.
Ik geloof dat ik net op tijd kom om mijn stem uit te brengen.
De Wet die ik in gedachten heb, heeft een speciale plek in mijn hart.
Mocht de betreffende weg worden aangelegd,
bevordert het mijn plan om de krotten van St Day te slopen,
en in hun plaats een uitbreiding op mijn landgoed te bouwen.
En specifiek de inwoners van St Day?
Zij zullen worden geherhuisvest,
op mijn kosten.
U hebt mijn woord.
U hebt mijn stem.
Zoals u het mijne had.
Ik wou dat ik langer kon blijven. - Je deed waarvoor je kwam.
Nu moet je het Westminster vertellen.
Als het wil luisteren.
Zorg dat het luistert.
Dus stel ik voor dat dit nieuwe systeem van armoede bestrijding,
bedacht in mijn eigen kiesdistrict,
geïmplementeerd met groot succes, nationaal moet worden aangenomen,
zodat gezondheid, welzijn en onderhoud geboorterecht worden,
niet van de weinigen, maar van allen.
Laat de geachte afgevaardigde voor Truro mij bezoeken.
Hij heeft een paar interessante dingen te zeggen.