Wat voorafging:
Hier mogen zijn is een privilege. Tijd om te gaan.
Het spijt me. Mag ik bij u blijven? Alstublieft?
Wil je blijven? Kus me dan alsof je het meent.
Ik mag hier niet zijn.
Als ze ons samen zien, word ik naar de Koloniën gestuurd.
Jou kunnen ze niets maken. -Offred.
Noem me niet zo. Mijn naam is June.
Luke, ken jij June Osborne? -Ja, dat is mijn vrouw.
Dit is voor jou.
Ik hou van je. Zo veel.
Luke leeft nog.
Ik strek m'n armen naar hem uit, maar...
hij verdwijnt, als een geest bij het ochtendgloren.
En ik blijf achter. Hier.
Ik zou willen dat dit verhaal anders verliep.
Ik zou willen dat ik er anders in naar voren kwam.
In een ander verhaal...
zou ik misschien niet zo'n zwakkeling zijn.
En dus ga ik steeds terug naar Nick. Iedere keer weer. Uit mezelf.
Ik wil hem kennen. Ik wil hem me herinneren...
zodat ik later door kan met die herinnering.
Dat had ik met Luke ook moeten doen, want de herinnering aan hem vervaagt.
Elke dag en elke nacht vervaagt hij een beetje meer...
en verlies ik steeds meer vertrouwen.
Ik kan zeggen dat dit een daad van verzet is.
Een dikke vinger naar het patriarchaat. Maar dat zijn allemaal smoezen.
Ik ben hier omdat het goed voelt.
En omdat ik niet alleen wil zijn.
June.
Hoe lang heb je bij die dealer gewerkt?
Een maand? -Vijf weken.
Die baan was een gunst. -Hij paste niet bij me.
Er paste blijkbaar veel niet bij je.
Twee maanden bij Walmart, twee weken in de bouw...
Ik kan gewoon geen baan vasthouden.
Ik weet niet meer wat ik nog voor je kan doen.
Kom op, man. We staan te wachten.
Ik pak alles aan. De detailhandel? In Ann Arbor?
Hé, kneus. Je hoorde hem toch: Geef het op.
Rot toch op, man.
Kom op, mensen. -Zo is het wel genoeg.
Jij daar, wegwezen.
Jezus.
Rustig.
Gaat het?
Gaat u me aanklagen of zo?
Kom, dan krijg je koffie van me.
En toen ging de staalfabriek dicht.
Pa ging met pensioen. Ik zocht een andere baan.
Joshua gaf het gewoon op. Dat is m'n broer. Joshua.
Wat deed hij dan?
Hij deed een tijd alsof hij invalide was, maakte van z'n hobby z'n werk...
en drinkt z'n koffie met een flinke scheut whisky.
'Een nietsnut roept het kwaad op,' volgens de Bijbel.
U weet dat dit niet zo in de Bijbel staat.
Nee, dat klopt.
Maar er staat wel in dat door luiheid het huis instort.
Zoiets, ja.
Hij gaat er vaak vandoor. Soms is hij wekenlang weg.
Dat lijkt me moeilijk.
Het is heel nobel van je dat je hem helpt, Nick.
Je neemt vrij voor je familie. Daar zijn bazen vaak niet blij mee.
Iedereen heeft zo z'n dingetjes. Toch?
Wat ga je nu doen?
Ik vind wel iets.
Het is lastig 't te maken in een wereld die alleen geeft om winst en plezier.
Geen wonder dat God ons de rug heeft toegekeerd.
Geen wonder dat er geen kinderen zijn.
Hij wil niet dat ze opgroeien...
in deze verknipte wereld.
En geef Hem eens ongelijk.
Er is niets wat u eraan kunt doen. -Daarin vergis je je.
Er is een groep die de orde wil herstellen...
en dit land wil zuiveren.
Ze hebben afdelingen in dertig staten. Eén daarvan leid ik.
We noemen onszelf de Zoons van Jacob.
Ga mee naar een bijeenkomst. Het spreekt je vast aan.
En misschien heb ik wel werk voor je.
Je staat er niet alleen voor, Nick.
Hoe gaat het met mijn mooie meisje?
Goed, dank u.
Zin om iets leuks te doen?
Ik dacht: Misschien kunnen we vanavond eens iets anders doen.
Monopoly?
Niet raden.
Maar eerst moeten we wat doen aan die benen van je.
Eén keer per maand wacht Rita buiten terwijl ik m'n benen scheer in bad.
Ze vertrouwen ons niet met messen.
Niet langer dan nodig in elk geval, om begrijpelijke redenen.
Dit moet een speciale gelegenheid zijn.
Stil zitten.
Voelt dit niet fijn?
Hij is hier goed in.
Hij heeft het dus eerder gedaan.
Deze zul je ook nodig hebben.
Weet je nog hoe het moet?
Daar komen we gauw genoeg achter.
Prachtig.
Wat is dat?
Ik hoop dat alles past. Ik heb de maten moeten gokken.
Je ziet er...
beeldschoon uit.
Maar...
er ontbreekt nog iets.
Waar is dit allemaal voor?
Vanavond...
neem ik je mee uit.
Zullen we?
Heb je haar pas ook? -Ja, meneer.
Mrs Waterford is bij haar moeder. Ze komt morgen pas terug.
Waar gaan we naartoe?
Je wilt toch niet dat ik de verrassing verklap?
Daar zie je de verbeteringen die we hebben aangebracht.
De flats zijn gesloopt. Er is een park. Alles werkt op zonne-energie.
Fantastisch.
We komen bij een checkpoint.
Doe je capuchon op, Mrs Waterford.
Geen zorgen, je bent bij mij.
Stoppen.
Identiteitsbewijs.
Goedenavond.
Bevelvoerder Waterford. Mrs Waterford. Fijne avond.
Ze mogen doorrijden.
Laat ze erdoor.
Wat ben je stil. Vermaak je je niet?
Het is zo mooi 's avonds. Zo zie ik het nooit.
Maar vanavond ben je even niet jezelf.
We zijn bijna bij de rivier.
Ik moet je vragen om te gaan liggen.
Echtgenotes mogen niet verder dan de poort.
Vrouwen mogen niet verder dan de poort.
We steken vast de rivier de Charles over, naar Boston.
Dat wat ooit Boston was, in elk geval.
In orde.
Onder Zijn oog.
Ik ben nog nooit zo ver geweest. Niet sinds het Rode Centrum.
Kom maar, was het eng?
Maar ook wel spannend, toch?
En er staat nog veel meer spannends op stapel.
Ik kan niet wachten.
We moeten deze vrouwen met respect behandelen...
ondanks de schandvlekken uit hun verleden.
Pryce, inbinden. Er is geen geld voor die façade.
Het menselijk ras is in gevaar. Efficiëntie is van groot belang.
Wat stel je voor? -Het is geen hogere wiskunde.
Alle vruchtbare vrouwen moeten bezwangerd worden...
door hooggeplaatsten, uiteraard.
Ordinaire bijvrouwen dus. -Hoe je het noemt, interesseert me niet.
De Echtgenotes accepteren dit niet. -Nou en?
Zonder hun steun zal dit plan niet slagen.
Misschien moeten de echtgenotes aanwezig zijn bij de daad.
Dan komt het minder heftig over.
We kunnen ons beroepen op de Bijbel.
'Daad' lijkt me geen goede benaming als je dit idee aan de man wilt brengen.
'Ceremonie' lijkt me beter.
Klinkt goed. Godvruchtig. Dat slikken de echtgenotes als zoete koek.
Bevelvoerder Pryce, bevelvoerder Guthrie...
we zijn er.
Na de lunch leggen we ons idee voor aan de Commissie.
Het klinkt allemaal veelbelovend.
Sorry, Guthrie is een geweldige bevelvoerder.
Hij heeft God in z'n hart, ondanks de godslasterlijke praat.
Dat was me nog niet opgevallen. -Wat vindt u van de kwestie?
Het is inderdaad beter om je niet te hechten.
Beter voor wie?
Voor iedereen.
Hoe heet je?
Nick Blaine, meneer.
Aangenaam kennis te maken.
Dit is de achteringang. We kunnen niet via de voorkant naar binnen.
Je bent smokkelwaar.
Meneer.
Doe die maar uit.
Dat zou ik bijna vergeten.
Zo, ziet ze er niet prachtig uit?
Ja, meneer.
Deze kant op.
We zijn er.
Niet zo staren. Zo verraad je jezelf. Gedraag je gewoon zoals altijd.
Niet bang zijn.
Het is alsof je zo het verleden in wandelt.
Deze gelegenheden zijn verboden. -Officieel wel.
En onofficieel? -We knijpen een oogje toe.
We zijn allemaal ook maar mensen.
We halen wat te drinken voor je. Eentje kan geen kwaad.
Als je niet drinkt, valt het te veel op.
Wat wil je drinken?
Een Manhattan, alsjeblieft. -Een vrouw met smaak.
Een Manhattan en een whisky.
Wie zijn al deze mensen?
Officieren, hoge ambtenaren...
en buitenlandse gasten, in het kader van diplomatie en zakelijke belangen.
Ik bedoelde de vrouwen.
Dit zijn niet-geassimileerde vrouwen. Sommige waren vroeger al prostituee.
Zij daar is docent sociologie. Nou ja, dat was ze.
We hebben advocates, een CEO, wat journalistes.
Je schijnt een goed gesprek met ze te kunnen voeren. Als dat is wat je wilt.
We hebben hier een interessante collectie.
Ze zijn liever hier.
Waar zijn de toiletten?
Daar om de hoek. -Excuseert u me even.
Het spijt me zo dat ik je heb achtergelaten op het station.
Het is oké.
Ik wist niet wat ik moest doen. -Dat weet ik. Het is oké.
O, mijn god, Janine zei dat je dood was.
En jij geloofde dat gekke wijf? Niet te geloven dat je hier bent.
Wat heb je misdaan? Gelachen om z'n lul?
Ik ben hier maar even. Ik ben binnengesmokkeld.
Dat doen sommige. Machtsvertoon. -Hé, jij was hier net ook al.
Je kent de regels. Terug naar binnen.
Kom straks naar de slaapzaal op de tussenverdieping.
Doe wat aan je gezicht. Je ziet er niet uit.
Cognac, whisky, wodka...
Het komt van de Russische gasten.
Haarverf?
De echtgenotes houden van illegale chemicaliën.
En nu we het daarover hebben... -Ik heb alles.
Pijnstillers, speed...
zwangerschapstests.
Waar is die ketamine voor?
Sommige gasten hebben Doornroosje-fantasieën.
En de meiden doen het bij mannen in hun drankje zodat ze out gaan.
De Ogen bedanken je voor je diensten.
Alles in orde?
Dank je. -Uit de tuin van mevrouw. Vers.
Blijf nog even, dan maak ik m'n beroemde pasta met pesto.
Een andere keer.
Vanavond niet.
Het was een genoegen om zaken met je te doen.
Hallo daar. Jou heb ik hier nog niet eerder gezien.
David, zij hoort bij mij.
Ik heb haar ingehuurd voor vanavond. -Natuurlijk, neem me niet kwalijk.
Je hebt uitstekend werk verricht met de Mexicaanse delegatie.
Ik dacht dat ik je kwijt was.
Hier ben ik weer.
Help haar.
Wat had je dan verwacht?
Davidson is een hielenlikker.
Zo doet hij ook bij Pryce. Ik kan hem niet vertrouwen.
Er gaan geruchten over zuiveringen in andere districten. Of het waar is?
Hier is nog niets geprobeerd, maar ik voel me niet veilig.
Zo gaat het, denk ik, als je de baas bent.
Jij begrijpt me.
En?
Wat vind je van ons clubje?
Waarom heeft u me hier mee naartoe genomen?
Ik dacht dat je het wel leuk zou vinden.
Op deze manier...
kunnen we even fijn...
samen zijn.
Vind je dat fijn?
Je hoeft niet zachtjes te doen.
Jeetjemina, je ziet eruit als de hoer van Babylon.
Dat was ook de bedoeling, toch? -Zout eens even op.
Heb jij dit zelf uitgezocht?
Gekregen van de overheid. Past het niet bij me?
Alles goed met je? -Ja, top.
En met jou? Hoe is Waterford? -Ik wil het niet over hem hebben.
Ik wil het over jou hebben. Vertel me alles.
Ik ging met de trein naar Boston, zoals we hadden gepland.
Ik herinnerde me een onderduikadres, bij Quakers. Ze schrokken zich kapot.
Gelukkig kenden ze iemand bij de Ondergrondse.
Wat is de Ondergrondse? -De Vrouwenweg. Klinkt lief, hè?
Ze smokkelen dienstmaagden 't land uit.
Maar zo ver kwam ik niet. Het bedrijventerrein buiten de stad.
M'n helper schoten ze dood.
Hoe waren ze erachter gekomen?
Ik heb geen idee. Maar het maakt ook niet meer uit.
Tante Lydia schrok zich vast kapot toen je terugkwam in 't Rode Centrum.
Ze namen me niet terug.
Ik was verderfelijk, dus ik werd ergens anders heen gebracht.
Toen ze klaar waren met hun vragen, kreeg ik de keus:
De Koloniën of de Jezebels.
Je hebt een paar goede jaren tot je poes is uitgelubberd.
Zoveel drank en drugs als je wilt. Goed eten.
We werken alleen 's avonds, dus het valt mee.
We bedenken wel iets om je hieruit te krijgen.
June, de enige weg hieruit is liggend in een zwarte auto.
Je kunt niet ontsnappen.
Dit is Gilead. Niemand ontsnapt. -Luke is ontsnapt.
Godzijdank.
Maar wij zijn Luke niet en Luke zit niet hier.
We zijn alleen, June.
Pas goed op jezelf.
Je moet gaan.
Kom eens hier.
Ik hou van je.
Ik ook van jou. Zo ontzettend veel.
Geen zorgen, je bent thuis voor je in een pompoen verandert.
Volgens z'n Martha deed Guthrie het met z'n laatste twee dienstmaagden.
En hij zou geld gebruiken uit het transportbudget.
Uitstekend. Dat is allemaal eenvoudig te verifiëren.
De geüniformeerde Ogen vormen ons zichtbare gezicht.
Maar de beste informatie komt van de Ogen in burger.
Ik doe alles om u te helpen, bevelvoerder Pryce.
Je begrijpt dat je als Oog...
verslag uitbrengt over de activiteiten van je eigen bevelvoerder. Waterford.
Heel triest, het verlies van jullie dienstmaagd.
Ik hoop maar dat Waterford beter nadenkt als de nieuwe komt.
Niemand staat boven de wet.
Wij halen de bezem door Gilead.
Je bent terug.
En? Hoe was het met haar?
Hetzelfde. Hoe was het hier?
Eenzaam.
Nick, wil jij m'n tassen halen? Ze staan nog achter.
Natuurlijk, Mrs Waterford.
Is ze thuis?
Zien we elkaar straks?
We kunnen dit niet meer doen.
Je begrijpt toch dat ik gisteravond met hem mee moest? Ik had geen keus.
Waarom?
Ga je nog iets tegen me zeggen?
Zeg iets.
Ik weet helemaal niets van je.
Jij vertelt me niets, Nick.
Dus ik weet ook niets. Ik weet niets over jou.
Jezus, Nick.
Is dit het? Is dit rotleven genoeg voor jou?
Is dit wat je wilt?
Z'n auto poetsen...
en af en toe een dienstmaagd zwanger proberen te maken?
Is dat genoeg voor je?
Wat we doen, is dom.
Je weet dat het dom is.
Het is te gevaarlijk.
Nee, dat is het niet.
Straks hang jij ook aan de Muur.
Maar dan zal in elk geval...
iemand zich me herinneren.
Hier.
Dan zal tenminste iemand het iets kunnen schelen.
Dat is iets.
Wacht.
Wat is er?
Mijn naam is Nick Blaine en ik kom uit Michigan.
Onder Zijn oog, Bewaarder Blaine.
Offred.
Welkom thuis, Mrs Waterford.
Dank je.
Ik heb iets voor je.
Het stond vroeger op m'n kamer. Het leek me wel iets voor jou.
Hier is de sleutel.
Dank u.
Het perfecte cadeau.
Een meisje gevangen in een kistje.
Ze danst alleen als iemand het deksel opendoet...
en haar opwindt.
Als dit een verhaal is...
moet ik het aan iemand vertellen.
Er is altijd iemand.
Ook als er niemand is.
Ik weiger dat meisje in het kistje te zijn.
Vertaling: Charlotte Tielemans BTI Studios