Alles goed met je? Is ze ongedeerd? Kom, lieverd.
Kom. Kom. Laat mama even kijken. Laat eens zien.
Je hoofd? Deed de auto boem? Rustig maar.
Neem haar mee. Drie kilometer naar het noorden wacht iemand op ons.
Ga met mama mee. Gaan jullie maar. Rennen, rennen. Ik kom zo.
Kijk uit waar je loopt. Voorzichtig. Naar links, lieverd.
Toe, snel. Naar links. Ja, zo.
Zie je haar?
Ze is die kant op gegaan.
Blijf staan.
Kom, schat. Kom. We gaan ons hier verstoppen. Snel.
Hoofd omlaag. En nu moet je heel stil zijn, oké?
Stil. -Kijk achter die boom.
Mammie...
Stil, lieverd. Stil.
Ze kunnen niet ver zijn.
Ik zie haar niet.
Kom hierheen.
We gaan. Kom.
Mammie, ze komen. -Hou haar tegen.
We hebben haar. -Mammie.
Neem haar mee. -Neem haar alsjeblieft niet mee.
Nee, nee. Hannah. Alsjeblieft. -Mammie.
Nee. Nee, nee, alsjeblieft.
Alsjeblieft.
Nee.
Een stoel.
Een tafel.
Een lamp.
Een raam met witte vitrage. Het glas is onbreekbaar...
maar ze zijn niet bang dat ik wegloop.
Een dienstmaagd komt niet ver. Ze zijn bang voor een andere ontsnapping.
Die je in jezelf kunt openen als je iets scherps hebt.
Of als je een laken en een kroonluchter hebt.
Daar wil ik niet aan denken. Op Ceremoniedagen is het moeilijk...
maar nadenken kan je kansen verkleinen.
Mijn naam is Offred.
Ik had een andere naam, maar die is nu verboden.
Er is nu zoveel verboden.
Je bent er. Ga maar zitten.
Ik maak er geen gewoonte van. Alleen deze keer.
Dus met die oude hoe-heet-hij-ook-weer is het niks geworden?
Nee, mevrouw. -Dat is pech.
Dit is dus je tweede post.
Ja, mevrouw.
Mooi. De vorige was net een pup die alles nog moest leren. En niet erg slim.
Ik neem aan dat je de regels kent.
Ja, mevrouw. -Zeg geen mevrouw.
Je bent geen Martha.
Kijk eens wie we daar hebben.
Dit is de nieuwe.
Hallo.
Gezegend zij de vrucht. -Moge de Heer openen.
Ik ben bevelvoerder Waterford.
Wees geprezen. Moge God me werkelijk waardig maken.
Juist. Nou. Goed.
Leuk om kennis te maken.
Insgelijks.
Ga staan.
Ik wil je zo weinig mogelijk zien. Duidelijk?
Ja, mevrouw. -Mrs Waterford.
Hij is m'n man, tot de dood ons scheidt. Haal je maar niks in je hoofd.
Als ik last van je krijg, ga ik het jou lastig maken.
Rita maakt brood helemaal zelf. Ze willen dat de Martha's dat doen.
Een terugkeer naar traditionele waarden. Daar zijn ze gek op.
Je komt altijd als ik ergens mee bezig ben. Geduld.
Vanmorgen alleen koffie? -De plicht roept.
Ik ga naar m'n kantoor. -Is er iets?
Overleg met m'n veldcommandanten. Daarna vergaderingen.
Altijd veel vergaderen. -Vanavond moet je op tijd zijn.
Uiteraard. Ik weet dat het zwaar is.
Blijf geloven. We zullen beloond worden, ik beloof het.
De bevelvoerder eet veel eieren. Zorg dat ze vers zijn.
Anders dan de vorige keer. Zeg voor wie het is...
dan halen ze geen geintjes uit.
Goed. Dank je.
Blijf je hier staan? Onbeleefd om je vriendin buiten te laten wachten.
Ik wil zeggen dat Ofglen m'n vriendin niet is.
Ik ben hier nu twee maanden en heb nauwelijks met haar gepraat.
Ik wil eigenlijk zeggen dat ik Ofglen een vroom, stijf, vervelend kreng vind.
Onder Zijn oog. -Onder Zijn oog.
Sorry.
Hij is de chauffeur van de bevelvoerder.
Lage status. Heeft nog geen vrouw gekregen.
Ga je boodschappen doen?
Nee, ik ga zuipen in de Oyster House Bar. Ga je mee?
Ja.
Bij Alleen Vlees moet je geen kip kopen. Die zit vol dioxine, zeggen ze.
Ik ga naar Brood en Vis.
Dan moet je in ieder geval geen tonijn kopen.
Kwik? -Nee, ik hou gewoon niet van tonijn.
Misschien is hij eenzaam. Misschien kijkt hij wel naar me.
Misschien is hij een Oog. -Vrede zij met je.
Gezegend zij de vrucht.
Moge de Heer openen.
Offred, alles in orde? -Ja, hoor.
Vervelend vroom kreng.
Uitstekend. Lief dat je het vraagt.
We gaan overal met z'n tweeën heen. Ter bescherming. Voor het gezelschap.
Het is onzin. Hier bestaat geen vriendschap. Onmogelijk.
In werkelijkheid houden we elkaar in de gaten. Ze bespioneert me.
En ik haar.
We hebben goed weer gekregen.
Dat ik met vreugde ontvang.
Het gaat goed met de oorlog, zeggen ze.
Door Zijn hand. -We hebben meer rebellen verslagen.
Ze hadden een bastion in de Blauwe Heuvels.
We hebben ze uitgerookt.
Wees geprezen.
Een paar kunstzinnige, graag. O, jawel.
Offred.
We moeten gaan.
Hoi. Onder Zijn oog. Heb je gezien dat ze sinaasappels hebben?
Wees geprezen. De strijd in Florida gaat zeker goed.
Je meesteres houdt van sinaasappels.
Zorg dat ze weet dat jij ze hebt gekocht. -Ik heb geen bon voor sinaasappels.
Zeg dat je van Waterford bent. Hij is belangrijk. En in het nieuws.
Dat heb ik echt niet gelezen. -Laten we snel sinaasappels halen.
Geprezen zij Zijn overvloed.
Pak er ook een paar.
Ik hoef geen sinaasappels. Ik wil schreeuwen.
Ik wil het dichtstbijzijnde machinegeweer pakken.
Zullen we langs de rivier teruglopen?
Dat lijkt me leuk.
Een priester, een dokter.
Een homofiele man.
Daar heb ik een keer een grap over gehoord.
En dit was niet de clou.
Ze hebben overal een zootje van gemaakt.
Ze stopten de lucht vol met chemicaliën, straling en gif.
Dus kwam God met een bijzondere plaag.
De plaag van onvruchtbaarheid.
Welkom. Ga zitten.
Het geboortecijfer daalde en ze maakten het nog erger.
Anticonceptiepillen. Morning-afterpillen.
Ze vermoordden baby's, alleen om orgies te kunnen houden. En Tinder.
Nu jij. -Nee, dank je.
Hoezo niet? -Ik moet nog een werkstuk schrijven.
Voor Dietrichs college? Waarover? -Aanranding op de campus.
Voor of tegen? -Moira, ga mee zwemmen.
Het is te koud, meisje. Stop. -Kom.
Goed, ik kom eraan. Ik kom. -Wat zei ze tegen je?
Ze zei: Laten we naar de kerk gaan. -Echt? Hoe heet ze?
Je weet niet hoe ze heet, hè? -Ga jij je werkstuk maar schrijven.
Hier is plaats.
Daar.
Het waren smerige vrouwen.
Het waren sletten.
Maar jullie zijn bijzondere meisjes.
Vruchtbaarheid is een geschenk van God.
Hij liet jullie intact met een Bijbelse bedoeling. Zoals Bilha Rachel diende...
zullen jullie de Leiders van de Gelovigen dienen...
en hun onvruchtbare vrouwen. Jullie zullen kinderen voor hen dragen.
Jullie boffen echt enorm. Jullie zijn bevoorrecht.
Welkom in het gekkengesticht.
Meisjes, stil nu. Stil als muisjes.
Oké.
Welkom in het Rachel en Lea Centrum.
Ga staan. -Flikker toch op.
Zalig zijn de zachtmoedigen, lieverd.
Zalig zijn de zachtmoedigen. Dat die de aarde beërven, laten ze altijd weg.
Blijf verdomme met je poten van me af.
Kijk voor je.
Waar horen je handen?
Meisjes.
Ik weet dat dit waarschijnlijk heel raar voelt.
Maar wat 'gewoon' is, is slechts dat wat je gewend bent.
Dit komt op jullie nu misschien niet gewoon over...
maar na een tijdje komt dat wel.
Dit wordt normaal.
Ik probeerde met haar te vluchten.
Maar ze was zo zwaar.
Ik heb het echt geprobeerd.
Ik weet het.
Maar je krijgt haar wel terug.
Zorg dat je niet opvalt. Er komt een eind aan deze gestoorde shit en dan...
gaan we haar zoeken. Ik zweer het.
Zweer je dat met je pink? -Ik zweer het met m'n pink.
En Odette?
Ze is opgepakt bij een van de pottenzuiveringen.
Ze werd heringedeeld als Onvrouw en naar de Kolonies gestuurd.
Moira, wat hebben ze met haar gedaan?
Als m'n rechteroog u doet struikelen, ruk het uit.
We zijn fokmateriaal. Daar heb je geen ogen voor nodig.
Moira hangt er niet bij. Dat geeft me hoop.
Valse hoop misschien, maar toch. -Nemen we de lange route?
Dat gaat niet. Ik moet me voorbereiden op de Ceremonie.
Wees geprezen. Dan gaan we rechtstreeks naar huis.
Moge God je poging zegenen en voor wonderen zorgen.
Wees geprezen.
Voor de Ceremonie is een bad vereist.
Ik moet me reinigen.
Wassen en borstelen, als een wedstrijdvarken.
In bad zie ik haar zo duidelijk.
Wanneer ziet zij mij?
Herinnert ze zich mij nog?
Alstublieft, God.
Zorg dat ze zich mij nog herinnert.
Ik wil weten waaraan ik dit heb verdiend.
De jongens kwamen steeds weer in de kelder.
Het leek wel uren te duren.
Ik weet niet. Twee, misschien drie tegelijk.
De meesten kende ik wel. Van school.
Ik kon niet geloven dat ze het deden.
Dat het echt gebeurde.
Maar het gebeurde wel.
Toch? -Ja.
En wie verleidde ze?
Wie was hier schuldig?
Dat weet ik niet.
Wie was hier schuldig, meisjes?
Het was haar schuld. Haar schuld. -Haar schuld.
Haar schuld. -Haar schuld.
Toe dan. Toe.
En waarom stond God toe dat er zoiets vreselijks kon gebeuren?
Leer haar een lesje. Leer haar een lesje.
Leer haar een lesje.
De eieren die je vandaag hebt gehaald, waren lekker vers.
Laten ze opschieten. We hebben meer te doen.
Schiet op. Wacht.
Te laat, zoals gewoonlijk.
Wat hebben mannen toch?
Kloppen is verplicht, want vanavond is deze kamer haar domein.
Binnen.
Een kleinigheidje, maar in dit huis zijn kleinigheden erg belangrijk.
Goedenavond.
Lieverd...
Laten we maar beginnen.
Neem me niet kwalijk.
Toen Rachel merkte dat zij Jakob geen kinderen baarde...
werd Rachel jaloers op haar zuster en zei tegen Jakob:
Geef mij kinderen, en zo niet, dan sterf ik.
Daarop zei ze: Zie, hier is mijn slavin Bilha.
Kom bij haar.
Zodat zij op mijn knieën zal baren...
en ook ik uit haar nageslacht zal krijgen.
Zo gaf zij hem haar slavin Bilha tot vrouw...
en Jakob kwam bij haar.
Ga staan.
Ben je doof?
De kans is groter als ik erna op m'n rug blijf liggen.
Ga weg.
De maan is hetzelfde. Dat is tenminste iets.
Die hebben ze niet veranderd.
Ik denk aan de maan.
Ik voel dat het zaad van de bevelvoerder uit me loopt.
Ik ruik het.
Hallo. Hoe is het met je?
Goedemorgen. Hoe is het met je?
Hallo. Goedemorgen.
Hoe is het vanmorgen? Hallo?
Goedemorgen. Ik ben u vandaag van dienst. Wilt u koffie?
Kleed je om. Tante Beth controleert. Ik wil niet extra moeten bidden.
Alma, ga naar bed. Toe nou. -Je droomt. Word wakker.
Toe, ophouden. -Hoe is het?
Hou op, Janine. -Goedemorgen.
Toe. -Hoe is het?
Kom op.
Daar ben je niet meer. Dat is voorbij.
Ga weer in bed. -Waarom sloeg je me?
Was hij niet goed? Wil je andere? -Ik ben Moira.
Dit is het Rode Centrum. -Ik ken geen Moira.
Weet je niet wat ze zullen doen?
Ze sturen je naar de Kolonies om gif op te ruimen. Dan laat je huid los...
en ga je dood. Dan ga je dood, Janine.
Ik wil...
Ik wil m'n moeder.
Ik wil naar huis.
Weet ik. Trek dit aan. Toe maar.
Nu ga je naar bed, oké?
Kom op. -En hou je stil.
Als ze dit doet als ik er niet ben, sla je haar.
Ja, oké. -Hé, die shit is besmettelijk.
Wil je je dochter weer zien? Dan moet je de boel op een rijtje houden.
De boel op een rijtje houden.
Hij zag me gisteravond buiten, maar de Ogen kwamen me niet halen.
Geen zwart autootje.
Hij heeft het niemand verteld. Nog niet. Waarom niet?
Drie klokslagen.
Vandaag is er een Redding.
Gezegende dag. Ik ben geroepen... -Ik heb het gehoord.
Nu moet ik naast m'n werk ook nog boodschappen doen.
Het spijt me.
Goedemorgen. -Ook goedemorgen.
Wees gezegend.
De bevelvoerder wil meer sinaasappels, als ze er nog zijn.
Jawel. Met genoegen. Nog meer speciale verzoeken?
Gisteren hadden ze tonijn bij Brood en Vis.
Die zag er goed uit.
Neem daar wat van mee.
Sinaasappels en tonijn.
Klinkt heerlijk.
Onder Zijn oog. -Onder Zijn oog.
Ga in genade.
Gezegend zij het fruit. -Moge de Heer openen.
Onder Zijn oog. -Onder Zijn oog.
Hoi. -Hoi.
Waar ben jij geplaatst? -Bevelvoerder Ellis.
Hij krijgt hem nauwelijks omhoog.
Waar zit jij? -Waterford.
Deftig, hoor. Mooi huis, neem ik aan.
Heb je nog van iemand gehoord? Gabby heeft een miskraam gehad.
Dat is klote.
Heb je wat van Moira gehoord? -Sinds het Rode Centrum niet meer.
Ik ook niet.
Ze is dood. -Janine?
Stil.
Janine, wie is er dood?
Moira. Ja. Ze probeerde te vluchten.
Ze is gepakt en naar de Kolonies gestuurd.
Ze is dood. Ze is inmiddels wel dood.
Op jullie plaatsen. Snel, snel.
Knielen.
Kijk eens aan. Goedemorgen, meisjes. -Goedemorgen, Tante Lydia.
We weten wat de onfortuinlijke aanleiding is...
waarom we op deze prachtige ochtend bijeen zijn.
Ik weet zeker dat we allemaal liever iets anders zouden doen.
De plicht is een harde meesteres...
en we zijn hier vandaag bijeen in naam van de plicht.
Deze man...
is veroordeeld voor verkrachting. Zoals jullie weten...
staat er op verkrachting de doodstraf.
Dit walgelijke schepsel geeft ons geen keus.
Heb ik gelijk, meisjes? -Ja, Tante Lydia.
Offred... -Maar dat is nog niet het ergste.
Jullie weten dat ik m'n uiterste best doe om jullie te beschermen.
De wereld kan ontzettend lelijk zijn.
Maar die lelijkheid verdwijnt niet omdat wij dat graag willen.
We kunnen ons niet verstoppen voor die lelijkheid.
Deze man...
heeft een dienstmaagd verkracht.
Ze was zwanger.
En de baby is overleden.
Stil, alsjeblieft. Meisjes, ga staan.
Vleugels.
Jullie mogen nu naar voren komen en in een kring gaan staan.
Jullie kennen de regels...
voor onze particicutie.
Als ik fluit, mag je zelf weten wat je doet.
Tot ik weer fluit.
Offred.
Gaat het?
Nog een fijne dag.
Hoi. Sorry, klote-Uber.
Geeft niet. -Heb je onze naam gegeven?
Ja, het gaat 20 minuten duren.
We vriezen dood. Zullen we ergens anders heen gaan?
Wat is er?
Ik probeer Luke te bereiken. Hij zit in Essex. Het bereik is daar slecht.
O, oké.
Ik denk dat ik zwanger ben. -Wat? Ben je... Jezus.
Kom eens bij me. Mijn god. Wat? Maak je geen zorgen.
Zwanger worden is het moeilijkst, zeggen ze. Het is gelukt.
Ze zeggen wel meer. Vijf vrouwen op het werk hebben een miskraam gehad.
Sommigen waren al best ver heen.
Dat overkomt jou niet. -Ken je Linda van Marketing?
Haar zoon was voldragen en leefde maar een paar dagen.
Dat gaat niet gebeuren. -Dat weet je niet, Moira.
Dat weet je niet. Het kan gebeuren. -Oké. Goed.
Als het gebeurt, heb je een prima man. En je hebt mij.
En wat er ook gebeurt, ik ben er voor je.
Jij en ik. Net als altijd.
Ik vind het echt heel erg van je vriendin. Moira.
Kende je haar van het Rode Centrum?
En van daarvoor.
Is er daarvoor ooit iets geweest?
Dit was een ijssalon.
Ze hadden ontzettend lekkere salted caramel.
Die was lekkerder dan seks.
Dan goede seks.
Ik dacht altijd dat jij zo'n ware gelovige was.
Dat was jij ook. Zo verdomd vroom.
Daar zijn ze erg goed in. Zorgen dat wij elkaar niet vertrouwen.
Ogen. -Kom, doorlopen.
Hoe oud is je dochter?
Acht.
Ze zou nu acht zijn. -M'n vrouw en ik hadden een zoon.
Oliver. Hij is bijna vijf.
Ze hadden een Canadees paspoort.
Ik niet. Ik ben op het vliegveld opgepakt.
We probeerden in Maine de grens over te steken. Met m'n man.
We gingen zonder hem verder.
Ze hebben hem doodgeschoten.
Ze wilden geen van ons laten ontkomen.
Niemand met een rood label.
Je bent er, zeiden we vroeger altijd.
Leuk om eindelijk kennis met je te maken.
Vind ik ook.
Er zit een Oog in jullie huis.
Kijk uit.
Gezegend zij het fruit.
Ben je er klaar voor? Kom dan.
We gaan naar m'n kantoor.
Nooit even rust. We eten met jou samen.
Ga naar je kamer.
Er kijkt iemand. Hier.
Er kijkt altijd iemand. Er kan niets veranderen.
Het moet er allemaal hetzelfde uitzien. Want ik ben van plan om te overleven.
Voor haar.
Haar naam is Hannah.
M'n man was Luke.
Mijn naam is June.
Vertaling: Lieuwe Osinga BTI Studios