Eerder...
Ik leek door de tijd te zijn gevallen. - Voor mij hoef je niet bang te zijn,
of voor iemand anders hier, zolang ik bij je ben.
Ik vertrek morgen, en ik neem jou mee.
Ik denk dat het verstandig is om een genezer mee te nemen,
Jij bent Frank niet. - Nee, mevrouw, die ben ik niet.
Jij kent Black Jack Randall?
Ik riskeer het niet dat jij of iemand anders gevangen wordt genomen door die man.
Kapitein bij de Dragonders in het Britse leger en jouw directe voorvader.
Precies. Ook wel bekend als Black Jack.
Geselde mij twee keer in een week.
De activiteiten waarin Dougal en zijn mannen in waren betrokken waren politiek.
Dougal haalde geld op voor een Jacobitisch leger.
Een genoegen U weer te zien.
Wederom vraag ik U, is alles in orde?
Vertaling en Sync: Het Outlander Team
Vertel mij, mevrouw. Bent U hier uit vrije wil?
Ik waardeer Uw bezorgdheid, luitenant, en ik kan U verzekeren
dat ik een gast van de MacKenzieclan ben.
Zoals U wilt. Desalniettemin, ik weet zeker dat mijn commandant U wil spreken.
Hij verblijft momenteel in de taveerne in Brockton. Wilt U mij vergezellen?
Als de dame gaat, ga ik ook.
Goed dan.
Zelfs al ging ik niet uit vrije wil,
ik voelde een last van mij afvallen.
En voor de eerste keer sinds ik door de staande stenen van Craigh na Dun was gekomen,
vond ik mijzelf omgeven door mijn eigen mensen.
Ze werden dan wel Roodjassen genoemd in plaats van Tommies,
maar ze waren nog steeds het Britse leger waar ik zes jaar lang deel van uitmaakte.
Op de een of andere manier voelde het bevrijdend om met sympathie en respect aangekeken te worden,
in plaats van vijandigheid en achterdocht.
Ik wist maar al te goed hoe Dougal zich voelde.
Het was dan wel een Schots dorpje en bovendien gelegen in Mackenzieland,
maar voor Dougal was het nu vijandelijk terrein,
en was hij de buitenlander.
Afstijgen.
Elke man ziet erop toe dat zijn paard haver en water krijgt.
Ik vertrouw hun zorg niet toe aan onze Schotse gastheren.
Als U mij wilt volgen?
Mijn Heer, mag ik U mevrouw Claire Beauchamp en de heer Dougal...
Kom binnen. Kom binnen.
Dit is een leuke verrassing.
Een zeer plezierige verrassing. Het is veel te lang geleden
dat ik mijn blik mocht laten vallen op een lieftallige Engelse roos.
De luitenant beweert dat U nogal een verhaal te vertellen hebt.
Ik ben zo dankbaar dat U bereid bent mij aan te horen.
Nee, onzin. Ik hou van verhalen.
Ik hoorde geen goede sinds ik deze vervloekte grond betrad.
U moet totaal uitgehongerd zijn. Ik hoop dat U hertenvlees lekker vindt.
Alleen de beste kwaliteit, dat verzeker ik U.
Dank U.
Ik schoot het beest zelf. Het is een fantastisch land om te jagen,
dat moet ik ze nageven. De kaas is ook verrassend goed te eten,
en de Bordeaux is van mijzelf, in '35 gebotteld.
Moet ik nog meer zeggen?
Luitenant Foster, U gaat mij aan deze edele Schotse heer voorstellen.
Mijn Heer, mag ik U voorstellen aan Dougal MacKenzie,
krijgsleider van de MacKenzieclan en broer van de Laird.
U hebt de eer brigade-generaal, Sir Oliver, Lord Thomas, te ontmoeten.
Ridder van de Bath en bevelhebber van het noordelijke Britse leger.
Krijgsleider?
Ik moet het U nageven, U lijkt erop.
Een prima voorbeeld van de lokale bewoners, mijn Heer.
Hoe moet ik U aanspreken, meneer?
U kunt mij MacKenzie noemen, als U dat behaagt,
of als we formeel blijven, kunt U mij met Chief MacKenzie aanspreken,
want in zaken van oorlog en conflicten
staan wij tegenover elkaar als gelijken.
Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik verstond niets van wat het creatuur zei.
Ik geloof, mijn Heer, dat hij probeerde duidelijk te maken dat Chief MacKenzie acceptabel is.
Er was meer, maar ik moet bekennen dat het mij ontging.
Echt waar...
iemand zou deze mensen het officiële Engels moeten leren.
Ik geloof dat hij Engels spreekt, meneer. Hun vorm van Engels, eigenlijk.
Het is een vorm die pijn doet aan de oren.
Mag ik U eraan herinneren, Lord Thomas,
dat er delen in Engeland zijn, Newcastle bijvoorbeeld...
waar het plaatselijke accent evenzeer onbegrijpelijk klinkt voor onze oren.
Ja, dat klopt. Daar hebt U gelijk in, mevrouw.
De wereld zou veel begrijpelijker zijn als iedereen als Londenaren sprak.
Als U Londenaren wenst te horen, dan had U misschien in Londen moeten blijven.
Mijn Heer, hij zegt... - Niet nodig, luitenant.
Deze keer verstond ik hem heel goed.
Ik zou U dat plezier heel graag doen, meneer,
als jullie je zouden gedragen als de loyale Britse onderdanen die jullie zouden moeten zijn.
Dan konden mijn troepen en ik terugkeren naar meer beschaafde omgevingen.
Alhoewel ik moet zeggen dat het veldleven mij goed bevalt.
Konden alleen mijn dienaren maar zo snel vooruit komen als mijn soldaten.
Als ik hier lang genoeg blijf zou ik een laird kunnen worden.
Laird Thomas. Wat vinden jullie daarvan?
Maar dan word ik verondersteld van die wollen rokken te gaan dragen.
Het is mij verteld dat het een grove belediging is om aan een clanlid te vragen
wat hij onder dat ding draagt... - Het wordt een kilt genoemd, meneer.
Ik weet heel goed hoe het wordt genoemd, luitenant.
Dus vertel me eens,
van een laird tot de andere...
Probeer je nu bewust het meisje voor schut te zetten
of ben je gewoon een arrogante snotneus?
Lieve hemel, man. Weet je wel tegen wie je het hebt?
Let op Uw woorden, meneer, of U krijgt met mij te maken.
Trek die naald en we zullen zien wie wie prikt.
Dougal, luitenant, genoeg.
Jullie gedragen je allebei als kinderen.
Ja. Inderdaad. Het gevoel voor goede manieren van de dame zet ons voor schut.
De vraag betreffende de kilt zal een raadsel blijven.
Ik moet zeggen, mevrouw.
Zou ik dapper genoeg zijn, kreeg U een aanstelling
als kolonel in een van mijn regimenten.
U weet hoe U mannen moet commanderen. - Aye, dat doet ze.
Het was een plezier U te ontmoeten maar ik ben bang dat het hertenvlees afkoelt,
Ik zou U graag willen uitnodigen maar zoals U kunt zien
is er geen plaats.
Het spijt me beestachtig.
Je kunt je restjes houden.
Ze serveren nog steeds goede Schotse ale in de gelagkamer.
Ik ben beneden.
Hoe moeten we ooit in vrede leven met zulke slechtgemanierde mensen?
Ik moet zeggen, Mrs Beauchamp, U had een betoverend avontuur.
Ja, inderdaad, maar door hier gebracht te zijn
en na al deze charmante heren ontmoet te hebben,
hoop ik dat mijn avontuur nu voorbij is.
Ja. Ik dacht al dat U genoeg had van Schotland.
Om de waarheid te zeggen, ik vond het platteland heel mooi,
mijn verblijf niet geheel onplezierig,
maar mijn grootste wens is om herenigd te worden met mijn familie.
Ja. Frankrijk.
Luitenant Foster, ik neem aan dat het geen probleem is om mevrouw Beauchamp
naar Inverness te begeleiden, waar zij passage kan boeken
naar waarheen zij ook wenst te gaan.
Helemaal geen probleem, meneer.
Ik zal U altijd dankbaar zijn. - Het is niets, mevrouw. U hebt mijn woord erop.
In dat geval wil ik nog wel een beetje wijn.
Ik denk dat we allemaal meedoen.
Inverness, en van daaruit een korte reis
die mij naar de stenen van Craigh na Dun zou brengen
en een kans terug te keren naar mijn eigen tijd.
Op thuisreizen. Dat er niets zal voorvallen.
Mijn Heer, weet U dat er op ditzelfde moment...
Kapitein Randall, worden wij aangevallen, meneer?
Dat worden we niet.
U brengt de Bordeaux in gevaar. Ik stel voor dat U naar buiten gaat en zich ontdoet
van al dat stof.
Natuurlijk, we moeten de Bordeaux beschermen.
Heb ik het verkeerd of kennen jullie twee elkaar?
Voor een kort moment leek de dame bekend,
maar...
ik zie nu dat ik het verkeerd had.
Ik had precies dezelfde ervaring.
Hoe ongewoon.
Welaan, kapitein Randall, sta mij toe U voor te stellen
aan Vrouwe Claire Beauchamp uit Oxfordshire.
Kapitein Jonathan Randall.
Kapitein.
Het is mij een genoegen.
Ik neem aan dat ik presentabel genoeg ben?
Ja, laat iemand een glas inschenken voor de kapitein. - Nee.
Zou U dan nu zo vriendelijk willen zijn en ons een verklaring geven hier zo binnen te vallen?
Mijn Heer, op ditzelfde moment,
zit Dougal Mackenzie, krijgsleider van de MacKenzieclan beneden ale te drinken.
Dat is niets nieuws, kapitein. Hij was degene die Mrs Beauchamp naar ons bracht.
Is dat zo?
Waagt U het aan mij te twijfelen, meneer?
U bent misschien van mening dat een generaal zich moet verklaren tegenover een kapitein?
Nee, ik bedoelde er niets mee, meneer.
Nu U het erover hebt,
een Engelse dame en een Schotse krijgsleider,
dat kan ik mij van mijn leven niet rijmen.
Het is een fascinerend verhaal, kapitein. Vol van roof en moord.
Het is jammer dat U het miste.
Ik weet het. Wat als kapitein Randall U naar Inverness vergezelt?
Op die manier kunt U hem onderhouden met de verhalen over Uw avontuur.
Het zal zeer zeker de tijd voorbij laten vliegen.
Mrs Beauchamp onder de barbaren.
Ik betwijfel of Mrs Beauchamp zou kiezen voor zo een provocerende titel.
De dame beweert dat ze zeer goed is behandeld door haar Schotse vrienden.
Ik was me er niet van bewust dat de Engelsen Schotse vrienden hadden.
Ik weet zeker dat soldaat McGreavey het met me eens zou zijn, als hij dat kon.
Begin niet over dat droevige onderwerp.
U bezorgt Mrs Beauchamp een flauwte. - Ik bezwijm niet snel.
Alstublieft, kapitein, vertel het mij.
Twee weken geleden maakte soldaat McGreavey de fout af te dwalen van zijn patrouille.
We vonden hem twee dagen later, zittend, zijn benen gekruist,
vastgebonden aan een boom, zijn armen gevouwen in zijn schoot.
Dat klinkt meer als een grap dan een bestraffing.
Hij hield zijn onthoofde hoofd vast, mevrouw.
Het was een droevige dag voor soldaat McGreavey toen hij in Schotland gelegerd werd.
Voor ieder van ons.
Is dat alles wat U hebt te zeggen?
Gisteren, op de weg hierheen kwamen we twee Hooglanders tegen,
hangend aan kruisen.
De mannen in mijn groep schreven deze handelingen toe aan Engelse soldaten.
Als dat zo is, dan zou dat het resultaat zijn van Engelse rechtspraak.
Een grove rechtspraak, naar het blijkt. - Ongetwijfeld verraders.
Ja, dat zeiden de letters die in hun borst waren gekerfd ook al,
maar ik betwijfel of er een rechtszaak plaatsvond om het te bewijzen.
U kunt er zeker van zijn dat de straf van soldaat McGreavey werd uitgevoerd zonder rechtspraak.
Dus beide zijden maakten zich schuldig aan misdaden
waarvoor ze zich zouden moeten schamen.
Goede grutten, als dat niet het standpunt van een vrouw is.
Daarom zorg ik ervoor nooit politiek te bespreken met een dame.
Ik had de indruk dat we ethiek bespraken, niet politiek.
Ik word gedwongen te vragen of de ethiek van de dame
duidelijker is dan haar politiek.
Wat insinueert U, meneer?
Al die tijd bij wilden wonen,
ik moet mij afvragen of Dougal Mackenzie meer deelde met de dame dan alleen brood en onderdak.
Misschien deelde hij ook zijn bed. - Hoe durft U?
Dat is een vulgaire beschuldiging. - U gaat te ver, meneer.
Als ik het verkeerd heb, dan verontschuldig ik mij. Maar wat voor reden
kan de dame dan hebben om deze barbaren te verkiezen boven haar eigen mensen?
Deze agressievelingen die willens en wetens Engels bloed vergieten?
De Schotten willen alleen dezelfde vrijheden die wij genieten.
Vrijheden die wij voor lief nemen.
Zij zijn niet de agressievelingen, kapitein, wij zijn dat.
Het is hun land, en wij bezetten het.
Ik geloof dat het land van de koning is.
Ik moet zeggen, mevrouw, ik vind Uw sympathieën bijzonder verwarrend.
Hoor, hoor.
Ik kan U verzekeren, Lord Thomas, mijn loyaliteit ligt bij de koning.
Zonder twijfel heeft Uw tijd hier Uw juiste Engelse manier van denken vertroebeld.
Mijn Heer, ik denk dat de dame te lang onder de wilden heeft vertoefd.
Ze moet zo snel mogelijk terugkeren naar de boezem van haar familie.
Ik kan vandaag nog naar Inverness vertrekken, als U het toestaat.
Meneer, drie manschappen zijn door onbekende personen, net buiten de stad, beschoten.
Zijn deze Schotse boeven zo brutaal dat ze een bewapend Engels kamp durven aanvallen?
Mijn Heer, ik weet dat U pas kort geleden hier arriveerde,
maar kleine hinderlagen komen bijna wekelijks voor.
Dank U, kapitein. Ik las de rapporten. Zijn er verliezen?
Een dood. Twee gewond. Eén van de mannen is er slecht aan toe, meneer.
Hij ligt beneden. We wilden de chirurgijn laten komen,
maar niemand weet waar hij uithangt.
Ik ga. Ik zei U al, ik heb medische ervaring.
Claire. Ben je in orde, meisje? - Ik ben in orde.
Toen ik die klootzak Randall naar boven zag gaan...
Jamie en de anderen zijn niet verantwoordelijk voor deze aanval?
Nee. Ik verspil geen tranen aan Roodjassenbloed,
maar mijn mannen zouden nooit zo een actie ondernemen zonder mijn goedkeuring.
Het is Randall waarover je je zorgen moet maken.
Het leger zal iemand de schuld willen geven. - Zonder bewijs kunnen ze me niet vasthouden.
Ik zou me toch beter voelen als je zou verdwijnen.
Mij gebeurt niets.
Ga aan de kant en verplaats die bank.
Goed dan, soldaat.
Toen de Duitsers zich overgaven, dacht ik dat ik deelnam
aan mijn laatste amputatie, maar het leek wel alsof
ik gedoemd was te blijven dromen over jonge mannen die verminkt werden op het slagveld.
Die arm moet eraf.
Je kunt mijn korte zwaard lenen. Heb het gisteren zelf geslepen.
Dat moet dan maar en ik zal iets nodig hebben dat ik als tourniquet kan gebruiken.
Je kunt zijn arm hiermee afbinden. Het is van mijn vrouw.
Ze gaf het aan me als geluksbrenger. - Goed.
Iemand moet kokend water en schone lappen voor me halen.
Ik ben hier de chirurgijn. - Snel.
Heb je medische ervaring?
Genoeg om te weten dat je die arm niet kan redden.
Je valt niet flauw als ik begin te zagen?
Ik heb wel erger meegemaakt. Pak zijn knieën vast.
Jij, pak zijn schouder. - Opium. In zijn keel, als het lukt.
Bijt, soldaat. Bijt tot je tanden kraken.
Rustig blijven.
Zuster Beauchamp.
Ben je terug van levens redden?
Waar is Lord Thomas?
Hij is rebellen jagen, niet dat hij er een zal vinden.
Als je hem op een paard ziet, mag hij blij zijn als hij in het zadel blijft zitten.
Probeer alstublieft niet te praten, kapitein.
Mijn barbierstalenten zijn niet van dien aard dat ik een bewegend doel kan scheren.
Ik werd niet zo vertroeteld sinds ik opgeroepen werd.
Dat mag ik toch hopen.
Ik ben de enige die jou mag vertroetelen, vergeet dat maar niet.
Daarover ga ik niet in discussie.
Ik wil niet dat je een mes op mijn keel houdt.
Een 200 jaar oud scheermes heeft zeer zeker zijn scherpte bewaard.
Het is niet alleen het lemmet.
Het is de mooie hand die het hanteert.
Kom hier.
Weet je zeker dat je het niet liever met je meeneemt?
Wat, en het risico lopen het te verliezen? God, nee.
Nee, daarvoor is het al te lang in mijn familie.
Nee, ik zal gewoon nog een paar ruwe scheerbeurten moeten doorstaan
totdat ik je weer zie.
Kun jij het veilig voor mij bewaren?
En wie houdt mij veilig?
Dat is mijn taak.
Het spijt me, kapitein.
Op mijn leven, het was een ongeluk.
Op je leven?
Ga zitten.
Heeft een soldaat geen vaste hand nodig?
Anders raakt hij nooit het doelwit waarop hij mikt.
Je houdt je zenuwen onder controle.
Je zenuwen controleren jou niet.
Maar, maar, zijn wij niet de baardeloze knaap?
Breng mijn spullen terug naar mijn verblijf,
kom terug en zie erop toe dat we niet gestoord worden.
Ja, kapitein.
Ik wil luitenant Foster spreken.
Ik ben bang dat Foster weg is met Lord Thomas en de anderen.
Ik neem aan dat iemand anders mij dan naar Inverness brengt?
Als de tijd daar is.
Lord Thomas zei dat ik vandaag zou vertrekken.
Ik zou de Bordeaux van de generaal niet aanraken.
Misschien had U het niet in de gaten, maar Lord Thomas is een volslagen hufter.
Hij ging met Uw vertrek akkoord voor hij
Uw zorgwekkende uitspraken hoorde.
Uitspraken die...
Zelfs Lord Thomas is slim genoeg zich dat te realiseren
en vraagtekens te zetten bij Uw loyaliteit.
Mevrouw...
sinds onze eerste ontmoeting, voel ik mij zeer onbehaaglijk.
Ik weet niet goed wat U bedoelt, meneer, ook weet ik niet zeker of ik dat wel wil.
Laat mij U geruststellen.
Ik wil mijn verontschuldigingen aanbieden.
Die afschuwelijke dag in de bossen...
Wie ben jij?
De herinnering eraan beschaamt mij.
Uw excuses doen mij meer genoegen dan U denkt.
Ik haat het te denken dat een officier van de koning zich op zo een ongepaste wijze gedraagt.
Ik voel mij niet op mijn gemak bij vrouwen.
Ik kijk uit naar de gelegenheid mijn ware aard aan U te openbaren,
en ik kan alleen hopen dat eerlijkheid beantwoord wordt met eerlijkheid.
Mijn eerlijkheid zal die van U evenaren, kapitein.
Alstublieft.
Laten we beginnen met mij vertellen wie U bent
en waarom U hier in Schotland bent.
Ik kom oorspronkelijk uit Oxfordshire. - Nee.
We beloofden eerlijkheid, mevrouw.
Voor zover ik weet zijn er geen Beauchamp's in Oxfordshire.
Ik kan U amper als een expert beschouwen aangezien Uw familie uit Sussex afkomstig is.
Mag ik vragen hoe U dat weet?
Uw accent. Het is duidelijk Sussex.
Mijn leraren noch mijn ouders zouden dankbaar zijn te horen
dat mijn uitspraak zo duidelijk mijn geboorteplaats verraadt, mevrouw,
aangezien zij zich grote moeite en onkosten hebben getroost om dat te verhelpen.
U hebt niet het uiterlijk van een vrouw die haar tepels zou kleuren.
Ik neem aan dat ik U daarvoor moet bedanken.
Wat was Uw meisjesnaam, Mrs Beauchamp?
Kapitein, ik geef toe dat ik enkele onverstandige opmerkingen maakte
ter ondersteuning van mijn Schotse kennissen,
mijn nalatigheid moet niet worden opgevat als verraad,
noch zou het mij mogen beletten mijn reis voort te zetten.
Ik ben al te lang opgehouden.
Mevrouw, U helpt Uw zaak niet door deze onderdanige houding aan te nemen.
Ik heb geen zaak om te helpen.
Ik stel geen eisen aan U, het garnizoen of de Mackenzies.
Mijn enige wens is mijn reis in vrede voort te zetten,
en ik zie geen reden waarom U hierop tegen zou moeten zijn.
Ziet U dat niet?
Sta mij toe U nader te informeren en misschien worden mijn bezwaren dan duidelijker.
Ik vond U rondzwervend op het platteland, gekleed in niets meer dan Uw onderkleding.
Toen ik U probeerde te ondervragen werd ik neergeslagen
en bewusteloos achtergelaten door een stuk geboefte die, waar ik later achterkwam,
lid is van een groep Schotse rebellen.
Een groep die geleid wordt door Uw metgezel van vandaag,
Dougal MacKenzie.
Deze feiten schilderen je of af als een leeghoofdige sloerie,
of als een agente die samenwerkt met de vijanden van de koning.
Zijn dat mijn enige twee keuzes?
Als er een andere is, mevrouw, dan adviseer ik U om die niet voor Uzelf te houden.
Kapitein, U...
dwingt mij te spreken over zaken die geen vrouw hardop zou moeten zeggen.
Het gaat om een zaak van het hart.
Ik ontmoette hem in Engeland.
Een officier van de infanterie.
Hij bezwoer mij dat ik de enige voor hem was.
Toen hij in Schotland werd gelegerd, ik...
Ik volgde hem.
Alstublieft. Ga door.
Toen kwam ik erachter dat...
ik ontdekte dat hij een zeer losbandige man was,
een rokkenjager en een hoerenloper.
Het was geen liefde wat hij voor mij voelde. Het was lust.
Toen ik hem afwees, viel hij mij aan.
Ik vluchtte, alleen gekleed in mijn onderhemd.
Ik kan alleen hopen dat U de heer bent die U beweert te zijn
en niet verder doorvraagt.
Wat is de naam van de man?
Met alle respect, kapitein,
ik wens mij niet te verlagen tot het niveau van deze heer.
Door zijn naam te onthullen als ook zijn wangedrag aan U,
riskeer ik dat zijn carrière en reputatie geruïneerd worden.
Alstublieft.
Ik wil graag Uw mening horen.
Het lijkt erg goed. - Vindt U?
Daar ben ik blij om.
Ik noem het 'Prachtige Leugens'.
U wilt naar Inverness? Goed dan.
Ik weet dat Dougal MacKenzie geld ophaalt voor de Jacobitische zaak.
Mij ontbreekt het noodzakelijke bewijs om hem op te pakken.
U gaat mij dat bewijs leveren.
Jacobitische zaak? Ik heb geen idee waar...
Sta daar niet te doen alsof je bij de MacKenzies woonde de afgelopen maanden
en hen geen steun hoorde betuigen aan die mislukkeling James,
en zijn achterlijke nakomeling Charles.
Mr MacKenzie zou inderdaad gek zijn om verraad te bespreken in bijzijn van een Engelse vrouw.
Tenzij die Engelse vrouw welwillend stond tegenover zijn zaak.
Ik ben die vrouw niet. - Bewijs dat dan.
Hebt U enige van Uw Schotse metgezellen geld zien ophalen voor de opstand?
Nee, dat heb ik niet.
U hebt geen enkele MacKenzie horen spreken over Jacobitisch verraad?
Hoe vaak moet ik het zeggen?
Ik zou U nog niet geloven als U mij zou zeggen
dat de nacht donker is en de dag helder.
Kapitein, sta ik onder arrest?
Zo niet, dan weiger ik mijzelf nog langer te onderwerpen aan dit verhoor.
Ik zal de terugkeer van Lord Thomas afwachten, ongeacht hoe lang het duurt.
Ik zal mijn lot in zijn handen plaatsen.
Als U mij in de tussentijd wilt laten bewaken zal ik niet protesteren.
Je verlaat deze kamer niet voordat ik ervan overtuigd ben
dat je zo onschuldig bent als je beweert.
Of je werkt met mij mee, of ik word gedwongen
methoden toe te passen die minder plezierig zijn dan praten.
Ik heb van Uw methoden gehoord, kapitein.
Wat wilt U doen, mijn rug tot op het bot openleggen?
Ik begreep dat geselen voor U zoiets als een sport is.
Het tegendeel. Ik neem dat heel serieus.
Ik weet zeker dat U blij zult zijn te horen dat U een hele reputatie hebt op Castle Leoch.
Mij is verteld geworden dat U ooit 100 zweepslagen toediende
over 100 slagen heen bij een arme Hooglandse jongen.
Een arme Hooglandse jongen?
U moet goed begrijpen, die jongen is
een gezochte dief en moordenaar.
Mij is verteld dat hij alleen maar een brood had gestolen.
Vertelde Dougal Mackenzie U dat?
Hij was daar. Hij zag het.
De dief was eerder gegeseld vanwege een ontsnappingspoging.
100 zweepslagen toegediend door de korporaal,
een man zonder enige oefening in het gebruik van de kat-met-de-negen-staarten,
maar de dief brak niet.
Nee, hij onderging zijn bestraffing zonder enig geluid te maken.
Het was een slecht voorbeeld voor de verzamelde toeschouwers,
zowel soldaten als burgers, ik kon niet toestaan
dat die belediging van de Kroon gepasseerd werd,
dus ja.
Ik besloot dat nog eens 100 zweepslagen terecht waren.
Schiet op.
Deze keer zou ik ze zelf toedienen.
Ik werk liever op een maagdelijk canvas. Het...
stelt iemand in staat de voortgang van de aangebrachte schade te beoordelen.
Je trilt.
Ben je bang?
Ik ben bang dat ik bevries voordat jij klaar bent met praten.
Ik zal je breken.
Hebt U ooit een man gegeseld zien worden, mevrouw?
Het is geen prettig gezicht,
en de gedachte aan de zweep neerkomend op dat meelijwekkende, rauwe vlees
liet mijn maag verkrampen en mijn benen trillen.
Ik deed... Ik had mij voorgenomen
mijzelf in te houden.
100 zweepslagen zijn vermoeiend voor de arm.
Weer weigerde de jongen het uit te schreeuwen.
Ik vroeg me af,
hoopte hij mij tot medelijden te bewegen?
Als hij dat deed, had hij het hopeloos fout. Ik was...
Ik deed hem pijn.
Dat kon ik voelen.
De trilling
van de zweep die door mijn arm omhoog kroop,
exploderend in mijn hart...
maar de jongen wilde niet om genade smeken.
De jongen wilde niet smeken.
Kijk me aan.
Is het genoeg?
Toen veranderde er iets.
Een van mijn mannen viel flauw als een vrouw,
en de menigte barstte uit in lachen.
Stilte.
Ik denk dat ik op dat moment besloot hem tot op het bot te laten bloeden.
De wereld vernauwde zich opeens tot mijn arm en zijn rug,
de zweep die ons beiden verbond.
Het lachen veranderde,
eerst naar ademsnakken, toen naar snikken.
De menigte moest wegkijken.
Ze waren ontzet.
Blinde idioten.
Ik denk dat het enige dat ze zagen de gruweldaad was.
Ik kon de schoonheid zien.
Ik zag de waarheid.
Die jongen en ik...
wij creëerden een meesterwerk.
Een goed uitgevoerd
bloedig meesterwerk.
Het was het mooiste dat ik ooit zag.
De waarheid draagt een gewicht dat geen leugen kan imiteren.
Ik beloofde dat ik mijzelf aan U zou openbaren, en...
dat deed ik.
Ja.
Dat geloof ik ook.
Zonder twijfel denkt U dat ik een monster ben.
Dat kan zo zijn.
Het feit dat U er om geeft wat ik denk
schenkt mij enige hoop voor Uw ziel.
Ik weet één ding, mevrouw.
Ik ben niet de man die ik ooit was.
Ik kwam naar Schotland om de verantwoordelijkheid van een militair te vervullen,
Om mijn koning te dienen en mijn land te beschermen.
In plaats daarvan...
ben ik de bewaker van smerige,
achterlijke mensen die neigen tot het meest lage bijgeloof en geweld.
De duisternis is in mij gegroeid.
Een haat tegen de wereld zelf.
Ik zie mijzelf zulke dingen doen,
bloedrood werk,
totdat ik niet langer de man herken die ik geworden ben.
U bent niet de eerste soldaat die veranderd is door oorlog.
Het feit dat U het kan toegeven
is weer een hoopvol teken.
Van wat?
U zegt dat daarbinnen
een fatsoenlijke man is begraven,
een man die nog steeds het goede kan verkiezen boven het slechte.
Ik geloof dat dat deel van U nog steeds leeft.
Het zou fijn zijn dat te denken.
De dingen die U deed kunnen niet ongedaan worden gemaakt,
maar het is niet te laat Uw menselijkheid terug te winnen.
U kunt kiezen om de man te zijn die U wilt zijn.
Denkt U dat het mogelijk is dat ik op een dag
mijzelf aankijk en niet vervuld wordt van walging?
Ik geloof,
dat een man met Uw inzicht en zelfkennis
kan doen wat hij wil.
De rehabilitatie van Black Jack Randall.
U kunt een fortuin winnen door daartegen te wedden.
Misschien moet ik beginnen met U naar Inverness te laten begeleiden.
Ik maakte U blij.
Ja, dat deed U.
Een vreemde sensatie.
Een begin, misschien.
Daar ben ik het mee eens.
Korporaal Hawkins.
Mrs Beauchamp en ik...
hebben je hulp nodig.
Kapitein Randall, U hebt mijn grootste dankbaa...
Ik zwerf in duisternis, mevrouw, en de duisternis is waar ik thuis hoor.
Ik hoef geen sympathie van U en U krijgt het ook niet van mij.
Op de een of andere manier zal ik de waarheid uit je krijgen.
Korporaal...
Heb je ooit een vrouw geschopt? - Meneer?
Het is...het is zeer bevrijdend.
Kom.
Schop haar.
Ik zei, schop haar, melkmuil.
Schop haar.
Zie je?
Ze zijn zo zacht.
Nog een keer.
Ik kan mij niet herinneren dat ik om Uw aanwezigheid verzocht.
Opstaan, meisje. Je bent hier klaar.
Wacht.
Ik kwam niet om te vechten.
Zeg tegen je kleine jongetjes dat ze aan de kant gaan
voordat ik mijn kalmte verlies.
U hebt geen recht op deze vrouw, niet terwijl ze ondervraagd wordt door een Britse officier.
Ze is een gast van de MacKenzieclan. - Ze is eerst een Engels onderdaan.
Ze is hierheen gebracht omdat men bang was dat ze gevangen werd gehouden door mijn broer.
Ze zal U er nu van overtuigd hebben dat dat niet het geval is,
en door recht, moet ze bij mij terugkeren voor bescherming.
Ik ben bang dat er verdere vragen zijn gerezen.
Die zul je niet stellen op MacKenzieland.
Niet tenzij je een oorlog wil beginnen, hier en nu.
Ik neem aan dat we voor vandaag klaar zijn.
Zorg ervoor dat ze morgenavond bij Fort William afgegeven wordt.
Als ze niet aanwezig is op het gekozen tijdstip,
zult U beschuldigd worden van het verbergen van een verdachte voor de Engelse wet,
en zult U opgejaagd en bestraft worden, tot in de dood.
Krijgsleider of niet.
Laat hen voorbij.
Kom, meisje.
Ik verheug mij op onze volgende ontmoeting, mevrouw Beauchamp.
Mijn lichaam nog wankelend door de mishandeling,
was het laatste waaraan ik behoefte had een wilde galop door het ruwe terrein van de Hooglanden.
Ik was bang dat ik bijna flauw zou vallen toen Dougal eindelijk halt hield.
Ontmoeten we de anderen hier? - Nee, ze zijn terug bij het kamp,
maar hier is vers water in de buurt, en je ziet eruit alsof je het kan gebruiken.
Water? Waar? - Daar beneden.
Een flinke klim voor een slokje water, vind je niet?
Ja. Het stinkt,
maar het zal je keel goed genoeg bevochtigen.
Ben jij een spion voor de Engelsen of de Fransen?
Hoe vaak moet ik dezelfde vraag beantwoorden?
Ik beloof dat dit de laatste keer is dat ik het je vraag.
Ik ben geen spion.
Ik ben gewoon Claire Beauchamp en niets meer of minder.
Daar. Kunnen we er nu over ophouden?
Nou?
Ja. We houden erover op.
Was je van plan dat tegen mij te gebruiken?
Ik zou het niet leuk hebben gevonden. Je bent een knappe vrouw,
maar als je leugenachtig was gebleken had ik geen keuze gehad.
Ik weet nu dat je de waarheid vertelt.
Mag ik vragen wat je overtuigde? - De bron van St Ninian.
Sommige mensen noemen het de leugenaarsbron. Het stinkt naar de dampen van de hel.
Als je ervan drinkt en je vertelt daarna een leugen,
verbrandt het je strot.
Een magische bron? - Jij bent een genezer.
Jij gelooft toch zeker in magische krachten?
Ik betwijfel of kapitein Randall zo gemakkelijk overtuigd kan worden.
Aye.
Je hoeft hem niet meer te zien.
Niet als je doet wat ik je zeg.
Moet je mij niet morgenavond naar Fort William brengen?
Een Engelse officier kan een Schot niet dwingen,
tenzij er bewijs is dat er een misdaad is begaan,
en zelfs dan kan hij een Schots onderdaan niet verwijderen
van het land van de clan zonder toestemming van de betrokken laird.
Je hebt met Ned Gowan gesproken. - Aye, inderdaad.
Ik vermoedde al dat dit zou kunnen gebeuren.
Ik kan alleen wettelijk weigeren je aan Randall over te dragen
als ik je van een Engelse verander
in een Schotse.
In een Schotse?
De enige manier waarop ik dat kan doen is door je er met een te laten trouwen.
Nee. Absoluut niet. Dat kan ik niet doen.
Ga je liever naar een Engelse gevangenis?
Dus ik moet met jou trouwen?
Ik moet toegeven...
dat het idee over jou heen te kruipen aantrekkelijk is,
maar ik nomineer mijzelf niet voor dat baantje.
Wie dan?
Dougal wil dat wij trouwen. - Ik weet het.
Ben jij daartoe bereid?
Je verzorgde mijn wonden meer dan eens.
Ik vind dat ik daarvoor in je schuld sta.
Trouwens, wat voor vriend zou ik zijn als ik je overliet aan die gekke klootzak Randall?
Maar een jongeman als jij...
is er dan niemand anders in wie jij geïnteresseerd bent?
Of ik met iemand verloofd ben?
Nee. Nee, ik ben niet zo een goede partij voor een vrouw.
Ik bedoel, ik heb niets meer dan mijn soldij om van te leven.
Dan is er nog het probleempje dat er een beloning op mijn hoofd staat.
Geen enkele vader wil zijn dochter getrouwd zien met een man
die elk moment gearresteerd of opgehangen kan worden.
Had je daar al aan gedacht?
Dat is het dan dus.
Voor zover het jou betreft kunnen we morgen gewoon trouwen?
Aye. Wat jou het beste uitkomt.
Hindert het je niet dat...
dat ik geen maagd meer ben?
Nee.
Zolang het jou niet hindert dat ik het wel ben.
Ik neem aan dat een van ons moet weten waarmee ze bezig is.
Vertaling en Sync: Het Outlander Team