/Dwa dni wczeniej
Skażenie.
Chcesz wody?
Co to jest?
Postęp.
.:: GrupaHatak.pl ::.
.:: HELIX ::. 01x01-02 Pilot/Nosiciel
Tłumaczenie i synchro: Sabat1970
Kwatera Główna CDC Atlanta
Prezentacja za 5 minut.
- Nie mogę tego znaleć. - Szukałe pod biurkiem?
Czemu miałoby tam być?
Tam znalazłam twój medal Seaborga.
Tak trudno znaleć 160-letni uchwyt od pompy?
- To zależy. - Od czego?
Od tego kto szuka.
- Gdzie... - Tam gdzie zostawiłe.
- Jeste nieoceniona. - Tak słyszałam.
W 1854, Londyn dotknęła straszliwa epidemia cholery.
Miejscowi lekarze przypisali jš wyziewom...
czy też brudnemu powietrzu i nakazali palenie kadzideł...
i sprzedaż pachnšcych kwiatów.
Ewidentnie niewiele to pomogło około szeciuset osobom,
które zmarły w wyniku zarazy.
Ale doktor oraz ksišdz umiejscowili ofiary na mapie.
i jest to pierwsze studium w dziedzinie epidemiologii.
Odkryli bowiem grupę przypadków w okolicy Broad Street,
gdzie znajdowała się miejska pompa.
Wbrew lokalnym władzom zrobili co niesłychanego.
Zdjęli z pompy uchwyt.
Epidemia dobiegła końca,
ale dowiadczenie przetrwało.
Jak również, niestety, cholera.
Gdy lekarz partaczy, pacjent umiera.
Gdy my odstawiamy fuszerkę, umierajš tysišce.
Jako nowi agenci CDC,
zostaniecie wysłani w misje do najodleglejszych zakštków wiata.
I dowiadczycie niewyobrażalnych okropieństw.
Koszmarów, przy których cholera to katar.
Czekajš was powięcenia nie do pomylenia dla innych.
A wasze rodziny i przyjaciele będš ponosić je wraz z wami.
I będziecie robić to wszystko...
bo nie wyobrażacie sobie innego życia.
To nie gra.
Ryzyko... jest niezwykle prawdziwe.
To tylko szkocka, jednosłodowa. Odrzuć jš z powrotem.
Powodzenia wszystkim.
Wczoraj wieczorem nasłuch wojskowy przechwycił wezwanie o pomoc
z prywatnej bazy naukowej, należšcej do Arctic Biosystems.
Gigant farmaceutyczny. Czytałam o nich.
Przekaz wskazywał na możliwe skażenie retrowirusowe.
Wiemy o dwóch ofiarach, trzecia osoba już zarażona.
- Przepraszam, kim pan jest? - Major Sergio Balleseros,
Wojskowy Instytut Medyczny, Korpus Inżynieryjny.
Mam rozkaz odeskortować pana i pańskš ekipę,
w tym doktor Walker, do bazy,
żeby stwierdzić czy to rzeczywicie retrowirus.
Z uwagi na to, że to wojsko przechwyciło sygnał,
podzielimy się jurysdykcjš z CDC.
Tam chyba nie ma żadnej jurysdykcji.
Jeli baza leży za 83. równoleżnikiem, to terytorium międzynarodowe.
Nie mamy tam władzy.
Arctic Biosystems zezwala na dostęp. Póki co.
- Jak miło z ich strony. - Wszystko pięknie, ale czemu ja?
W CDC mamy szeciu głównych naukowców,
którzy mogš się tym zajšć, w tym dr Walker.
W wiadomoci wspomniano konkretnie o dr Walker.
Pomylała, że najlepiej włšczyć w to pana.
Wcišż nie nadšżam.
Trzeciš zainfekowanš osobš jest Peter.
Kim jest Peter?
Moim bratem.
{c:$0000FF}/Dzień 1
Nasz główny cel to rozpoznanie patogenu. Sarah...
wraz ze mnš i Peterem zajmiesz się zmarłymi,
żeby okrelić rozmiar zakażenia.
Julia okreli przyczynę choroby.
Doreen, zbadaj każdy centymetr laboratorium Petera
i każde zwierzę, by okrelić ródło infekcji.
A ty, żołnierzyku? Co ty masz tu robić?
Jestem inżynierem. Zajmę się infrastrukturš bazy.
Powietrze, woda, cieki.
Sprawdzę, czy wirus mógł się roznieć przez rury albo wentylację.
Więc jeste wielkim hydraulikiem?
Tylko jeli ty jeste wielkim weterynarzem.
Słuchajcie, nie wiemy co to jest,
więc traktujemy to jako niebezpieczne.
Protokół BSL-4, pełne kombinezony
i za każdym razem prysznice odkażajšce.
- To zajmie mnóstwo czasu. - Strzeżonego Pan Bóg strzeże.
Powiedział goć, który spędził noc w chacie pełnej ofiar Eboli.
- To jego była żona? - No.
- Nie tego się spodziewałam. - Jest od ciebie mšdrzejsza.
- Wštpię. - W laboratorium też jest lepsza.
Tym bardziej wštpię.
Nigdy o niej nie mówi ani o bracie.
Może dlatego, że złapał ich razem w łóżku.
Nie przejmuj się, to zawodowcy.
Poradzš sobie.
Czemu miałabym się przejmować?
Bo widzę, jak na niego patrzysz.
To będzie najbardziej pokręcone spotkanie rodzinne w historii.
{c:$0000FF}/Raptor 47 do Artic Biosystems, {c:$0000FF}/odbiór.
{c:$0000FF}/Słyszymy cię, Raptor 47, {c:$0000FF}/głono i wyranie.
{c:$0000FF}/Podchodzimy do lšdowania.
Daniel Aerov, szef ochrony.
Wybaczcie brak czerwonego dywanu, ale nie często miewamy goci.
Obejdzie się bez ceremonii.
To dr Hiroshi Hatake, kierownik badań.
- Alan Farragut, CDC. - Brat Petera. Oczywicie.
Przebylimy kawał drogi. Kiedy możemy go zobaczyć?
Został przeniesiony do izolatki.
Obawiam się, że nie mam dobrych wieci.
W cišgu ostatnich 8 godzin tracił i odzyskiwał przytomnoć.
A reszta waszych ludzi?
Zastosowalicie pełnš czy półkwarantannę?
- Żadnej. - Nie zamknęlicie bazy?
Zaraz wyjanię...
Macie trzy ofiary nieznanego patogenu.
Tylko trzy, które pracowały w tym samym laboratorium.
Nie było innych zakażeń.
Skoro infekcja nie ogarnęła całej bazy,
jestemy całkiem pewni, że nie przenosi się w powietrzu.
Przynajmniej jestecie całkiem pewni.
- To nasz transport. - Nie mogš tu zostać.
Temperatura spada do -70. Paliwo zmienia się w galaretę.
I nie możemy odlecieć, póki nie zabezpieczymy wirusa.
Protokół CDC.
Po prostu czułam się lepiej, wiedzšc, że tam sš.
Spokojnie, Camp Eisenhower jest tylko 320 km stšd.
Mogš wrócić w trymiga.
Niech każdy da lewš rękę.
Wstrzykujemy pod skórę znacznik RFID. Wszyscy je mamy.
Zapewni wam pełny dostęp do bazy.
Główna winda. Dostęp bezpieczeństwa udzielony.
Poziom B.
więta Mario Matko Boża.
Ilu ludzi tu pracuje?
106 naukowców z 35 krajów,
15 osób dodatkowego personelu.
- To wielu potencjalnych pacjentów. - Skupmy się na tym, co wiemy.
Potrzebuję osobiste akta zainfekowanych,
historię pracy oraz medycznš.
Muszę zobaczyć ich kwatery i miejsca, gdzie przebywali.
Potrzebuję dostępu do zwierzšt dowiadczalnych i wyników badań.
Muszę znaleć wszystkich, z którymi mieli kontakt
w cišgu ostatnich... 48 godzin.
Oczywicie.
Poziom E.
Teraz chcę zobaczyć brata.
Poziom F.
Długo nie rozmawiałam z Peterem.
Jak długo?
Od tamtej nocy?
Wróciłam do domu, spakowałam się i poleciałam do La Paz.
Zawsze miała problemy z impulsywnym zachowaniem.
Martwię się.
To normalne.
Jestemy tu i zrobimy dla niego, co tylko zdołamy.
To nie o niego się martwię.
Jego funkcje życiowe skaczš jak szalone.
Przypuszczalnie nie przeżyje nocy.
Peter.
Zadam ci kilka pytań.
Jeli nie możesz mówić,
potakuj lub zaprzeczaj.
- Macie tu łšcze T1? - Nie.
Szkoda, wiecznoć zajmie mi przesłanie tych danych do Atlanty.
Nie mamy łšcza T1, ponieważ jest zbędne.
To synchroniczna sieć optyczna. 10 gigabajtów na sekundę.
Musi być szybka,
bo łšcznoć z satelitš mamy tylko przez godzinę dziennie.
Zdajesz się sporo wiedzieć o medycynie i technologii,
jak na szefa ochrony.
Dr Hatake wszystkiego mnie nauczył.
Gdzie się poznalicie?
W sierocińcu w Barrow.
Adoptował mnie.
Jestem z nim, od kiedy pamiętam.
Peter, to ja, Alan.
Doktorze Farragut, czy wiesz, gdzie jeste?
Czy wiesz co ci się stało?
Tak.
Biały Pokój.
Peter... Peter, popatrz mi w oczy.
Spójrz mi w oczy. Dasz radę?
Spójrz mi w... Tak.
Peter, to ja.
Alan.
Alan, krew...
jest czarna.
Ochrona do kwarantanny. Natychmiast!
Kłamiesz! Wszyscy kłamiecie!
Wszyscy kłamiš!
Wszyscy!
Wszyscy kłamiš!
Jak długo Peter tu pracował?
Ostatnich szeć miesięcy.
Nad...?
Obawiam się, że to ponad moje kompetencje.
Proszę spytać dr. Hatake.
Oczekujecie naszej pomocy,
ale nie chcecie powiedzieć, nad czym pracujecie?
Sprawdzamy to co tydzień.
To dobrze.
Duża dziewczynka.
Czy raczej chłopczyk.
Nie majš narzšdów płciowych.
Mamy sposób na zahamowanie rozwoju genitaliów.
To ułatwia pracę.
Wypróbowałabym to na byłym mężu.
- Gdzie małpy? - Nie mamy małp.
Żartujesz?
Co wy tu w ogóle robicie?
Po prostu nie mamy małp.
To dwie ofiary znalezione razem z Peterem.
Gotowa?
Tak.
Otwórz worek.
Co, do diabła?
To się już nie powtórzy. Obiecuję.
To nic, Sarah.
Widziałam już paskudne infekcje, ale nigdy czego takiego.
- Nikt nie widział. - Wcišż mylisz, że to retrowirus?
Przypomina bardziej goršczkę krwotocznš.
Krwotok pasuje do Ebola czy Marburga, ale...
taka skala rozpadu tkanki...
To co nie zabija, to unicestwia.
Więc jak Peter nadal żyje?
Nie wszystko na raz. Gdzie Doreen?
Z majorem Balleserosem. Badajš laboratorium Petera.
Zacznijmy od analiz, Sarah.
Muszę to poznać, żeby to pokonać.
- Już. - Jules, pogadaj z Hatake.
Dowiedz się nad czym pracowały ofiary.
Musimy znaleć przyczynę tego.
Powiniene być tam z Peterem.
Nie wiadomo, ile czasu mu zostało...
Nie. Nie chciałby, żebym tam był i patrzył jak umiera.
Co zrobisz?
Tak jak mylałam.
Co robisz?
Testy na tych szczurach dowodzš niezbicie,
że Hatake ma rację. Wirus nie przenosi się w powietrzu.
To dobrze.
Tyle, że nie odkryłam ródła...
i wcišż nie wiem, jak się rozprzestrzenia.
- Nie cierpię szczurów. - A ja nie.
Ojciec był wojskowym. Często nas przenosili.
Szczurom nie przeszkadza podróżowanie.
Często musisz to robić?
Rozbierać rury i klozety w poszukiwaniu wirusów?
Pierwszš turę spędziłem w Iraku.
- Szukałem broni masowego rażenia. - Byłe w akcji?
- Rzadko opuszczałem bazę. - Brzmi gronie.
Pewnie masz kilka brzydkich papierowych cięć.
Przez ostatnich kilka lat męczyłem kartele w Ameryce Płd.
Pewnie drżeli ze strachu.
Strzelałe kiedy?
Tylko w koszarach.
Pokaż mi to.
Co to?
Macaca mulatta.
Jeli się nie mylę,
to pochodzi od rezusa.
Więc majš małpy. I co z tego?
Okłamali nas.
Małpy to główni nosiciele zakanych wirusów,
przenoszonych ze zwierzęcia na człowieka i odwrotnie.
Zatem co chcieli przed nami zataić?
Dr. Hatake?
Nie do wiary.
Arktyka posiada ponadczasowš wartoć.
Zgodzi się pani?
Tylko ciężko tu dojechać.
Możemy osišgnšć więcej bez wtršcania się wiata zewnętrznego.
Jak na przykład agencji nadzorczych?
Muszę wiedzieć wszystko o ostatnich poczynaniach Petera.
- Nad czym pracował, z kim... - Tak przypuszczałem.
- Co to jest? - Badania Petera.
Jest jeszcze 20 pudeł w jego laboratorium.
Przejrzenie tego zajmie mi dni.
Powie mi pan chociaż, czym się zajmował?
Głównie mutagenami.
Przypieszaniem mutacji?
To niebezpieczne.
Nie dałaby pani tego dzieciom do zabawy.
Ma pani dzieci?
Nie, nie mam.
Mylał pan o jakim zwišzku między jego badaniami,
- a czynnikiem zakanym? - Nie.
Przykro mi.
Zmiana pierwsza, raport. Zmiana pierwsza, raport.
Alan, próbki tkanek...
Nie chciałam przeszkadzać.
Nic się nie stało.
Zapis numer 224.
Rano byłem na solarium.
Zrobiłem 4,5 kilometra na bieżni.
Coraz trudniej odróżnić dzień od nocy,
ale to chyba bez znaczenia.
Wcišż widzę T.
Jest... niesamowita.
Ale zaczynam się zastanawiać,
czy jestem naprawdę stworzony do zwišzków.
Nie chodzi o to, że się nie nadaję.
Raczej że one nie nadajš się dla mnie.
Bardziej niż z czegokolwiek, cieszę się z bycia tutaj.
Teraz rozumiem pewne rzeczy.
...z bycia tutaj.
Teraz rozumiem pewne rzeczy.
- O co chodzi? - Spójrz na jego rękę.
Robilimy tak, kiedy ojciec wracał pijany lub zły,
czyli przez większoć czasu.
Co to znaczy?
Uciekaj ile sił w nogach.
Musisz przyjć do izolatki. Chodzi o Petera.
Skażenie.
Jak mogłe go tam zostawić bez nadzoru?
- Byłem zajęty... - Zbyt zajęty, by przestrzegać protokołu?
To teraz nieistotne. Jak się wydostał?
Rano był miertelnie chory. Teraz zerwał pasy?
Zamknęlimy całe piętro. Dezaktywowalimy jego czip.
Jest w pułapce.
Ale i tak musimy go stšd zabrać.
Wpucimy haloten w przewody wentylacyjne.
To go unieruchomi na 4 godziny.
Kiedy gaz się ulotni, wycišgniemy jego ciało.
Peter to najlepsza szansa, by zrozumieć, jak ten patogen działa.
Może mieć antyciała, które zwalczyły infekcję.
Potrzebujemy go żywego.
Przykro mi, ale odpowiadam za życie 120 innych ludzi.
Nikt nie jest bezpieczny, póki nie opanujemy wirusa.
Zamknięcie poziomu potwierdzone.
Kiedy gaz się ulotni, sprowadzimy go z powrotem do izolatki.
Jeli tam idziecie, to idę z wami.
Nie zgadzam się. To zbyt niebezpieczne.
Jeli istnieje szansa, że Peter żyje, muszę tam być.
Jak pan chce.
Plšczemy się tu od ponad godziny i wcišż żadnych małp.
Skoro Hatake dał nam pełny dostęp, po prostu go zapytajmy.
Powiemy, że znalelimy małpiš sierć.
Wštpię, żeby udzielił szczerej odpowiedzi.
Poza tym, tak jest ciekawiej.
Odmowa dostępu.
I masz swój pełny dostęp.
Jeszcze jakie super pomysły?
Ciekły azot.
Zamrażanie zmienia wytrzymałoć materiałów.
Północno-zachodni A, czysto.
Sekcja B, czysto.
Południowo-zachodni B, czysto.
Dr. Farragut, proszę się zgłosić. Dr. Farragut.
Jeste pewien, że mój brat tu jest?
Zamknęlimy ten sektor,
a takie stężenie gazu musiało go powalić.
Rany.
Co się tutaj stało?
Co to za zapach?
Małpi. To jedyne stworzenia,
które mierdzš gorzej niż ludzie.
Musiały być ich setki. Gdzie się wszystkie podziały?
Nie wiem, ale kto rozwalił tę klatkę. Od rodka.
Mam tu co. Czarny luz.
Południowo-zachodni...
tak, południowo-zachodni C.
Na pewno tu był.
Co to było?
Peter?
Peter!
Sprytna jest.
O wiele za sprytna.
Tu jeste,
przystojniaczku.
No, wychod.
Peter!
Chod.
- Jest tutaj! Peter jest tutaj! - Czekaj na wsparcie!
Jeste cała?
Jestem podrapana? Widzisz co na skórze?
- Chyba nie. - Upewnij się. To ważne.
Nic ci nie jest.
Jest tu. Peter tu jest.
To nie on. To...
To nie Peter.
O mój Boże.
Pracował w ochronie. Joseph Kneizeh,
31 lat, z Talkeetna, na Alasce.
- Został zaatakowany i okaleczony. - To nie ma sensu.
Pytanie: dlaczego?
Czemu Peter go zaatakował? Czemu odcišł mu dłoń?
Czemu patogen czyni go silniejszym?
Trzeba zamknšć tę częć bazy.
Cały zbędny personel trzeba umiecić w bezpiecznych kwaterach.
Wszyscy poruszajš się w parach,
przynajmniej do czasu ujęcia Petera.
Uwaga, kod 830, Poziom G, Onkologia.
Co z pierwszego zestawu kultur?
Komórki mocno zniszczone, większoć całkiem zdeformowana.
Jakby dotknšł ich Armageddon.
Ale nie ma ladu wirusa?
Sprawdziłam pod kštem aktualnych struktur.
Filamenty, cylindrowce, sferowce...
nawet ikosahendralne.
A jeli to nie aktualne?
Naukowcy z MIT udowodnili istnienie starożytnych wirusów
w wiecznej zmarzlinie Grenlandii.
Znaleli je w strukturach datowanych na 140 tysięcy lat wstecz.
Muszę przyznać to Alanowi. Ma nosa do tych mšdrych.
To nie tak.
Nie jak?
Alan to wietny mentor, ale nic między nami nie ma.
Powiedziałabym dokładnie to samo.
Tylko że to było osiem lat temu.
Popatrz na to.
Co? Co tam masz?
Tutaj.
Ma tylko 15 nanometrów.
Nie ma tak małych wirusów.
Znanych nie ma.
- Musisz to skończyć. - Dokšd idziesz?
Po Alana. Musi to zobaczyć.
Chcielimy mieć pewnoć, że sprawdzimy wszystko.
Dr Walker zaczęła szukać struktur paleoneurologicznych.
To pewna forma sferycznego kapsydu,ale...
nie widzielimy nic takiego wczeniej.
To się nie zdarza. Przynajmniej nie w tym stuleciu.
To powiększenie razy 100 tysięcy.
A tu razy 500 tysięcy.
- Jak twój spacer po niegu? - Dobrze, dzięki.
Trochę tu zimniej, niż przywykłe.
Nie rusza mnie to. Dostosowuję się.
Wiesz co mówiš o tych, którzy tego nie potrafiš.
Przesyłka będzie w terminie.
Termin uległ zmianie, kiedy zjawiło się CDC.
Nie miałem z tym nic wspólnego.
Tak czy siak, nasi pracodawcy sš niezadowoleni
i teraz muszę po tobie sprzštać.
Co to, do diabła?
Czekaj, jest więcej.
Mój Boże.
Mylałymy, że tylko replikuje, ale jest co jeszcze.
Mutuje tylko w częci próbek.
Minimalnie, ale statystycznie znaczšco.
Co wyjania, czemu Peter żyje, a tamci umarli.
Ale co to mu robi?
Z braku innego wyjanienia, zmienia go.
W co?
{c:$0000FF}/Dzień 2
- Zaraził nas? - Umrzemy?
Nie wiem co się stało.
Nagle, Peter, dr Farragut, skoczył na mnie.
Przydusił mnie,
przyssał się do mnie jak jakie zwierzę.
Nigdy nie czułam się tak zbrukana.
- Dusiłem się. - Nie mogłem oddychać.
Jakby chciał mnie udusić.
A inni?
Jacy inni?
Były tam jeszcze trzy osoby. Po ataku...
uciekli.
Dokšd?
Nie wiem.
Potrzebne mi ich nazwiska.
- Mamy problem z opanowaniem tego. - Słyszałem.
Poprosiłem Hatake o ekipę ochrony. Organizujemy poszukiwanie.
To ogromna placówka.
Jeli zawalilimy prosty protokół izolacji...
Nie ma w tym nic prostego.
Skoncentrujmy się na tym, co wiemy.
Wiemy, że wirus nie przenosi się w powietrzu.
Co mówiš ofiary?
Że Peter dokonał jakiego kontaktu oralnego.
Co jak pocałunek czy ugryzienie?
Bardziej jak gwałt.
Współczynnik reprodukcji wirusa wynosi teraz 6.
- Mnoży się odpowiednio do... - Możemy mieć 18 nowych przypadków.
A nie wiemy nawet, czy Peter już skończył.
Jules, natychmiast zacznij ze szczurami.
Musimy poznać szybkoć zakażania.
Sarah, zajmiesz się izolatkš, póki nie wróci Doreen?
Tak, oczywicie.
Jeli zauważysz wyrane objawy infekcji...
Goršczkę, pocenie, wysypkę, ból gardła, mdłoci,
wymioty, ból mięni i stawów, limfadenopatia...
Cokolwiek z tego. Wskakuj w kombinezon i daj mi znać.
Doktorze Farragut.
Nasza trójka zaginionych doktorów, Tracey, Raver i DeKlerk.
Nikt ich nie widział, od kiedy uciekli z solarium.
Czemu mnie to nie dziwi?
Czy kto próbował opucić bazę w cišgu ostatnich 8 godzin?
Nie.
Więc musimy to zrobić po staremu.
Major Balleseros i ja sprawdzimy każde piętro i pokój.
A jeli odmówiš współpracy? Jak pański brat?
Pamiętajmy, że on wcišż tam jest.
Będę musiał ich przekonać.
Oby pan umiał. Ale w razie czego,
nasi ochroniarze wezmš paralizatory i pasy.
Chce pan załatwić to siłš?
Najważniejsze jest bezpieczeństwo tej bazy.
Również nie aprobuję wišzania ludzi,
ale najpierw ich znajdmy i spróbujmy przekonać,
by zrobili to, co najlepsze dla tej placówki.
Będziesz mnie potrzebował przy tych zbiegłych pacjentach.
Nie tak bardzo jak w laboratorium.
Powstrzymanie infekcji jest ważniejsze od jej wskanika.
Uganiam się za zarażonymi od dwóch lat. Umiem z nimi rozmawiać.
- Nie chodzi o twoje kwalifikacje. - Więc o co?
- O nasz brak rodków tutaj. - Pieprzenie.
Kiedy ostatnio w ogóle opuszczałe Atlantę?
Cholera, Jules, nie możemy oboje dowodzić.
Musisz mi się podporzšdkować.
- Jak długo tu będziemy? - Najwyżej kilka tygodni.
Kilka tygodni?
- Co z moimi badaniami? - A jeli się nie zaraziłem?
Siedzimy jednym pokoju. Oddychamy tym samym...
- Zamknij się, Bryce. - Uspokójcie się, proszę.
Wiem, że to bardzo stresujšce.
Nic nie wiesz. Ile masz lat?
Dwadziecia szeć.
Wyglšdasz na 15.
Mam dwie magisterki i doktorat z wirusologii i biogenetyki.
Jestem najmłodszym doktorem przyjętym przez CDC od dekady,
a dr Farragut przydzielił mnie tu, bo mam kwalifikacje.
Zrobię wszystko, żeby zaspokoić wasze potrzeby,
ale wyjanijmy sobie jedno...
będziemy mieć tu porzšdek.
Zaczniemy od kwatery dr Tracey.
Wyważę drzwi i wejdę pierwszy.
Nie wchodcie, póki nie usłyszycie, że jest czysto.
Co to jest?
Paralizator. Na niedwiedzie polarne.
Nie zabijajš, ale dajš kopa.
Sprawdziłyby się na misiach.
Jeli wpadniemy na Petera, na pewno się przyda.
Oderwał człowiekowi głowę. Mylisz, że to go zatrzyma?
- Masz lepszy pomysł? - Owszem.
Żadnego wyważania i paralizatorów. Po prostu zapukamy.
Jeli dr Tracey tam jest, porozmawiamy sobie.
A jeli nie będzie w nastroju?
Nauczyłem się ufać własnym rękom.
Dr Tracey?
Dr Tracey, tu Alan Farragut z CDC.
To z solarium. Była tu.
Ale nie chciała tu być.
Próbowała się wydostać.
Więc dokšd, do cholery, poszła?
Kto ty?
Doreen Boyle.
Skšd mam wiedzieć, że to prawda?
Tak mam napisane w prawie jazdy.
Jest tam też, ile ważę, ale tego ci nie powiem.
Kto cię tu przysłał?
Pracuję dla CDC.
Zajmuję się chorobami zakanymi.
- Może pomożesz mi... - Nie zbliżaj się do nas! Słyszysz?
Do nas? Do kogo mówisz?
Mieszasz mi w głowie.
Nie skrzywdzę cię.
- Potrzebujesz lekarza. - Jestem lekarzem.
Po to tu jestem. Zabiorę cię do izolatki.
Nie, nie! Nie tam.
Robiš ci tam straszne rzeczy.
Nie, nie powiem ci. Zabiorš mnie do Białego Pokoju,
jak dr Hvit. Chcę się stšd wydostać!
Zabierz mnie do helikoptera. Obiecujesz?
Załatwię ci nawet miejsce obok pilota.
- Chodmy... - Czemu...
Czemu nas okłamujesz?
Tu nie ma helikoptera.
Teraz nie, ale mogę zadzwonić...
Ty wstrętna, obłudna kłamczucho.
I co my z tobš poczniemy?
W porzšdku?
Tak.
Mylałam, że co słyszałam.
Wcišż mylę o Peterze.
To tylko baza osiada.
Spała od przyjazdu tutaj?
Godzinę czy dwie.
Nic mi nie jest.
Sen na Arktyce jest bardzo ważny.
Umysł potrafi płatać figle.
Wezmę to pod uwagę.
Zaraz... co tam się stało?
- Widziałe to? - Tak.
Co tam robilicie?
Mówiłem ci.
Peter badał mutageny.
Chyba oboje wiemy, że to nieprawda.
Nad czym naprawdę pracował?
Wypućcie nas. To porwanie.
- Żšdam prawnika! - To otwarty kryzys zdrowotny.
CDC ma pełnš jurysdykcję.
Na pewno tu pomożecie! Sami prędzej znalelibymy lekarstwo.
- Daj spokój, Bryce. - Sama sobie daj!
Nie musisz dzielić kibla z Krzysiem Tyfusem.
Przepraszam. Postaraj się nie ruszać.
Albo co?
Zachoruję i umrę?
Musi być kiepsko, skoro znów włożyła kombinezon.
Nie bardzo wiemy, co to jest.
Wszystko może być w porzšdku.
Nie wiecie, więc nie jest w porzšdku.
Nie wiecie, a tamci dwoje zwrócš się przeciwko mnie.
To tylko kwestia czasu.
Nie pozwolę, żeby co ci się stało. Obiecuję.
To obietnica, której nie chcesz składać.
Macie tu morfinę?
Potrzebna mu morfina. Gdzie jest?
Poziom G, magazyn apteczny.
Wstawaj!
Kto to?
Jeden z uciekinierów. Ukrywał się na klatce schodowej.
To dr DeKlerk z wydziału aerozoli.
Nie musiałe go tak sponiewierać.
Trzymajcie się regulaminu.
Powiedzcie nam, co się dzieje.
Co mu jest? Zaraził się?
Nie wiemy. Jak się nazywa?
- Mówiłem, DeKlerk. - Na imię!
- Henrik, chyba. - Henrik, pomożemy ci.
Zajmiemy się tobš. Nadal oddycha.
Zaniecie go do ambulatorium.
Koniec pokazu. Wracajcie do siebie.
Najpierw powiedzcie, czemu nas nie ewakuowano.
Nie odpowiedziałe.
Robimy co możemy.
Gówno prawda. Jeste z CDC.
Mógłby nas stšd zabrać, gdyby chciał.
Wiesz co? Masz rację. Serio.
Moglibymy was ewakuować
helikopterem do najbliższego szpitala. I co potem?
Zaczęłoby się od lekarzy i pielęgniarek,
od waszych opiekunów. Wróciliby do domu, do swoich rodzin,
ucałowali dzieci na dobranoc i przekazali im wirusa.
Na drugi dzień, w szkole, te dzieci zaraziłyby inne
i w cišgu dwóch tygodni wirus dopadłby ogólnš populację,
a za cztery tygodnie...
każde większe miasto na planecie.
Zatem, nie,
nie ewakuujemy was.
Ale też was nie zostawimy.
Zostaniemy z wami.
Tak długo, jak będzie trzeba, żeby to opanować.
A teraz, proszę,
wróćcie do swoich kwater.
Niezła przemowa.
Nie słyszałam jej od... Kikwit, w 1995?
To był Johannesburg, w 1996. Co tu robisz?
Co dziwnego działo się w pracowni Petera.
Przeglšdałam nagrania...
Miała pracować nad wskanikiem infekcji.
To wydało mi się ważniejsze.
- Chyba wyraziłem się jasno... - O co chodzi, Alan?
Zawsze byłe uparty, ale chociaż racjonalny.
- Rozmawialimy o tym... - Chodzi o Petera?
- To absurd. - Karzesz mnie?
Bo uwierz mi, sama doć się już ukarałam.
To nie czas ani miejsce...
Nigdy nie było czasu ani miejsca! To był nasz problem.
Jules.
Jeste tu...
- Co? - Jeste tu po co!
Tak... jestem...
Jestem z CDC.
- Chcemy wam pomóc. - Nie! Nie ty.
Walker.
Co tu mam.
Rejestry iniekcji z ostatnich 3 miesięcy.
Tu jest data pasujšca do nagrania.
19 lutego. Partia 14.
Wstrzyknšł 0,2 cm3 NARVIK-A.
Partia 15, 0,2 cm3 NARVIK-B.
Co to jest?
Zachęcam mój personel do bycia nowatorskim,
do testowania nowych formuł.
Peter eksperymentował z tym?
Nic o tym nie wiem.
Kto jeszcze tu z nim pracował?
Oboje poznała wczoraj.
W workach na zwłoki.
Musimy odtworzyć test.
Badania Petera. Sami zweryfikujemy wyniki.
Skłujemy więcej szczurów?
I zobaczymy co będzie.
Powinnam była wiedzieć.
Nie zamierzali użyć tego w dobrym celu.
Pozamieniać geny, aktywować cykl replikacji.
Bingo i mamy broń idealnš.
To nie moja wina.
Skšd miałam wiedzieć, jak to się skończy?
Nie można stworzyć wirusa i oczekiwać, że będzie posłuszny, prawda?
Nie zgrywaj się! Nikogo nie oszukasz.
Cały czas wiedziałe, co robimy.
Nie wezmę na siebie całej winy, słyszysz?!
O Boże! Przepraszam.
Co się ze mnš dzieje?
Sarah!
Wszystko dobrze?
Nie bardzo.
Dotknšł cię? Doszło do kontaktu?
- Opryskał cię jakš wydzielinš? - Nie, nic mi nie jest.
Nie zaatakował mnie.
Pełno tu pustych fiolek i strzykawek.
Morfina.
Cierpi.
- To dobrze. - Słucham?
Skoro jest wiadomy, by się leczyć,
może uda się go namówić, by wrócił do izolatki,
zanim zarazi innych.
No, nie wiem. Miał taki...
taki wzrok. Taki...
...nieludzki.
Co jeszcze zrobił?
Oprócz wspinania się jak Spiderman?
Powiedział co.
Powiedział: "Jeste tu po co".
- Znaczy, nie ja, tylko Walker. - Jules?
Chyba zostawił nam trop.
Wezwę ekipę.
Idę z wami.
Nie tym razem, doktorze.
Sprawy wymykajš się spod kontroli, a nie możemy pana stracić.
Ale co panu powiem,
może zostanie pan moim skrzydłowym?
Teraz wiem, jak się czuje żarcie z mikrofali.
Mylałem, że jeste za młody, żeby to znać.
"Die Hard"? Pewnie, że oglšdałem.
Chyba w 3. klasie.
Widzisz tam co?
Nic. Skšd w ogóle wiemy, że wcišż tu jest?
Jak go znam, nadal tam jest.
Skšd ta pewnoć?
Jak bylimy dziećmi, zawsze chował się na strychu,
kiedy ojciec pił albo się złocił,
czyli całkiem często.
Skończcie pogaduszki. Nie chcemy go spłoszyć.
Bez obrazy, ale to chyba nie on ma stracha.
Zerkniesz w górę? Niczego nie widzę.
- Witaj w klubie. - Co to było?
Co było co?
Przechyl głowę o 20 stopni.
Teraz spójrz w lewo.
Ciemno tu. Rozumiesz?
Odwróć się. Sprawd, czy nie jest za tobš.
Ja pierdolę!
Balleseros!
- Co z nim? - Nie wiem.
Zaraził się?
Wcišż oddycha. Brak tego czarnego syfu.
Puls w normie.
Co tam się stało?
Nie mam pojęcia. Byłem zupełnie sam...
a nagle pojawił się twój brat.
Chyba poraziłem nas obu tym ustrojstwem.
Paralizator ma 600 kV. Powinien go powalić.
Wiele powinno się z nim dziać, ale się nie dzieje.
Baza 1.
Tak, już idziemy.
Włšczył się alarm w windzie na górze. Kto chce opucić bazę.
Obiekty NARVIK-A zdziesištkowane.
Prawie stuprocentowa miertelnoć.
- A NARVIK-B? - Zachorowalnoć 100 procent,
ale miertelnoć zero.
Sš zarażone, ale żyjš.
Dużo czasu upłynęło, od kiedy pracowałem w laboratorium.
Pewnie zapomniałe jakie to nudne.
Nie. Brakowało mi tego.
Dokładnoć, zaangażowanie, powięcenie...
Wszystko prowadzi do radoci odkrycia.
Podobnie mawiała moja matka.
Też była naukowcem?
Biologiem komórkowym.
Zmarła, gdy byłam bardzo młoda.
Przykro mi.
A ojciec?
O mój Boże.
Mógłby przestać?
Morfina nie działa. Większa dawka może go zabić.
Może to nie taki zły pomysł.
Gadałby tak samo na jego miejscu?
Żal mi go, ale tak to wyglšda.
Okażcie trochę cierpliwoci.
Łatwo ci mówić, siedzšc w tym skafanderku.
To tylko zabezpieczenie, póki nie wymylimy leczenia.
Wy nie wymylacie leczenia.
W ogóle nic nie wiecie o tym wirusie.
Przestańcie, doć. Wszyscy jestemy naukowcami, tak?
Zamiast się sprzeczać, pomylmy wspólnie.
- Dobra, więc niech nas stšd wypuci. - Wiecie, że nie mogę.
Możecie zarazić innych lub stać się agresywni...
A jeli kto stanie się agresywny tutaj? Co wtedy?
- Otwórz drzwi. - Przynajmniej wpuć nas do naszych pracowni.
Nie.
Rób co chcesz, ale i tak was nie wypuszczę.
Więc wezwiesz kogo, kto to zrobi.
Baza 1.
- Musimy wracać. - Dlaczego?
Kilku zamkniętych domaga się uwolnienia.
Przetrzymujš dr Jordan.
Idcie. Ja sprawdzę na zewnštrz.
Zabezpieczę teren.
Ekipy nadzoru, potwierdzić zamknięcie poziomu.
Natychmiast wypućcie dr Jordan. Wówczas porozmawiamy.
Wypućcie nas, a ona wyjdzie z nami. Nikomu nic się nie stanie.
Pozwólcie nam wrócić do pracowni, to pomożemy przy wirusie.
Bryce jest hematologiem, a ja biochemikiem.
Jestecie w izolatce dla własnego bezpieczeństwa.
Raczej jak szczury w klatce. Nie umrzemy tu.
Pracujemy nad antywirusem.
Po testach na zwierzętach...
To może potrwać tygodnie!
Nie będziemy tu tak długo i pan to wie.
Doktorze Farragut.
Musicie uwolnić dr Jordan.
Ani kroku dalej!
Robimy co w naszej mocy, żeby to rozpracować,
aż do skutku.
- Obaj wiemy, że to bdziny. - Wysłuchaj go, Bryce.
Słuchajcie, jestem tu z wami, nie tam.
Ogarniemy to. Dobrze?
Tylko proszę oddać strzykawkę i wypucić dr Jordan.
Czemu mamy panu zaufać?
Doktorze Farragut...
Teraz siedzimy w tym razem.
Alan, to, co tam zrobiłe...
Dziękuję.
Tylko robiłem swoje.
Ty też, nie pozwalajšc im wyjć.
- Miałam dobrego nauczyciela. - Tak? Znam go?
I tak nie ma ryzyka,
skoro nie przenosi się w powietrzu.
Jules, co się stało?
Muszę ci co pokazać.
Obiekty NARVIK-A zginęły upiornie...
otwarte rany, szok krwotoczny,
dekompozycja organów.
Ale obiekty NARVIK-B nie zdechły.
Stały się wysoce agresywne i pobudzone.
Co jak wirus lyssa. Może jaka forma wcieklizny?
Wcieklizna nie zmusza do zarażania.
Nigdy nie widziałam patogenu z tak zwartym wzorcem zachowań.
Próbki B działajš jak nosiciele.
Nosiciele na sterydach.
Mylę, że wirus B przeprogramowuje mózg,
tworzšc idealnš maszynę do infekowania.
Jak Peter.
Doktorze Farragut, dr Hatake chce z panem porozmawiać.
A ja z nim.
Wracaj do izolatki. Zobacz co z zarażonymi.
Jeli to, co odkryła, to prawda,
nie mamy już do czynienia z pojedynczym wirusem.
Chcesz się karnšć?
Mrona noc. Oby miał kalesony.
To nie ma nic wspólnego z tobš.
I tak muszę cię prosić o powrót do bazy.
Gdyby miał pojęcie, co oni tu wyczyniajš,
sam zwiewałby stšd w podskokach.
Eksperymenty transgeniczne, banki wirusów...
Nieusankcjonowane badania brzmiš wietnie,
póki sam ich nie prowadzisz.
To, co zrobili tym małpom, było... odrażajšce.
Wróć do rodka. Chcę tego posłuchać.
Nie wrócę tam.
Chod. Zamarzniesz tu.
Ludzie muszš wiedzieć, co się tu dzieje.
Trzeba pójć do gazet. Diabła tam, trzeba powiedzieć wszystkim.
Dobrze się czujesz?
Tak, w porzšdku.
Nie musisz tam teraz ić. Poradzę sobie.
Nic mi nie jest. Dzięki.
Pomożecie? Poznajcie dr Tracey.
Jest w zaawansowanym stadium, ale nafaszerowałam jš prochami.
Trochę mi zajęło, żeby jš tu przytaszczyć.
Mamy jeszcze pewien małpi problem.
Dr Farragut pewnie byłby zainteresowany.
Chyba jej tu nie zostawicie?
Idzie prosto do komory tlenowej. Nie będziecie mieli stycznoci.
Chyba trochę na to za póno, nie?
Ma atak! Wózek do reanimacji!
Już.
Teraz.
Dalej, wynomy się stšd!
Wybacz, skarbie.
Ten wirus nie był tak grony, zanim przybyło CDC.
To moich ludzi zaatakowano.
A pańscy byli napastnikami.
Mylałem, że kontroluje pan sytuację.
Myliłem się.
A ja mylałem, że mamy pełen obraz,
nie wspominajšc pełnego dostępu.
Może wyjani mi pan, jak tutejsi pacjenci nagle znikajš
albo czemu członka mojej ekipy atakuje zakażona małpa,
której w ogóle nie powinno tu być.
A może powie mi pan,
czemu mój brat majstrował przy najbardziej zjadliwym wirusie,
jak widział ten wiat, w swojej własnej pracowni?
Powinien pan spytać brata.
Nigdy nie poparłbym czego tak lekkomylnego.
Do rzeczy:
Jak zajmiemy się zarażonymi pacjentami?
Nie zajmiemy się. Nie bez pełnego wglšdu.
A jeli odmówię?
Przyjechalimy z pomocš. Już jej nie potrzebujecie?
W porzšdku, ale chyba jestemy waszš ostatniš szansš.
Więc może damy sobie to, czego chcemy, czego potrzebujemy...
i wówczas może... ujdziemy stšd z życiem.
- Przepraszam. - Za co? To nie twoja wina.
Powinienem tam być.
Nie katuj się. Znajdziemy ich.
Nie odsunšłem cię od poszukiwań przez Petera.
Nie chciałem...
Już raz cię straciłem.
Doceniam to. Naprawdę.
Ale nie jeste już za mnie odpowiedzialny.
Nie możesz wcišż próbować mnie chronić.
Nie wiem, czy umiem przestać.
Julia.
Peter.
Nie. Nie!
Nie! Nie!
Proszę! Peter! Proszę!
Tłumaczenie i synchro: Sabat1970
.:: GrupaHatak.pl ::.