TOEN
Waarom zijn we eigenlijk hier? Omdat je paps bevelen volgt als een brave soldaat?
Ben je zo wanhopig op zoek naar z'n goedkeuring?
Dit ben jij niet, Sam. - Dat is het verschil tussen ons.
Ik denk zelf na. Ik ben niet zielig zoals jij.
Voordat pap stierf, vertelde hij me iets. Hij zei dat ik je misschien moest vermoorden, Sammy.
Wat bedoelt hij daar nou weer mee? - Geen idee.
We hebben het over de Colt, toch?
Als je nog steeds het idiote plan hebt om de duivel te vermoorden,
dan is dat de manier. - Jullie spelen een rol, of niet?
Pardon? - Een levensecht rollenspel.
Jullie zijn fans? - Fans waarvan?
"Supernatural", door Carver Edlund.
Z'n naam is Chuck Shurley en hij is een genie. - Ik ben Dean en dit is Sam.
De Dean en Sam waarover je hebt zitten schrijven.
Ik schrijf dingen die waarheid worden. Dan ben ik dus een God.
Hij is een profeet Gods. - Jij. Jij bent...
Carver Edlund, ja. Hoi, Becky. - Ik ben uw grootste fan.
Maar ik weet dat "Supernatural" maar een boek is, oké?
Becky, het is allemaal echt. - Ik wist het!
Alles goed, mevrouw? - Sam! Ben jij dat echt?
En je bent zo gespierd!
NU
Dean, kom op!
Chuck! Daar ben je!
Jongens? - Wat is er aan de hand?
Niets, alleen een...
Ik was net... Wat doen jullie hier? - Je zei dat we moesten komen.
Nee, dat heb ik niet gedaan. - Jawel, je hebt me een sms-je gestuurd.
Dit adres, "een leven-of-dood situatie", komt dat je niet bekend voor?
Nee, ik heb je geen sms-je gestuurd.
We hebben de hele nacht gereden! - Het spijt me, ik snap niet...
O, nee. - Wat?
Sam? Je bent er!
Becky, of niet? - Je hebt het onthouden.
Je hebt aan me zitten denken. - Ik...
Het is in orde, ik blijf ook constant aan je denken.
Heb je m'n telefoon gepakt? - Ik heb het alleen maar geleend uit je broek.
Becky... - Wat? Dit zullen ze willen zien.
Wat willen we zien? - Wat willen we zien?
Mijn God! Ik hou ervan als ze tegelijkertijd praten!
Hé, Chuck. Kom op, maat, het is tijd om te beginnen.
Jongens, het spijt me.
Voor alles.
Hé, Dean, je ziet er goed uit! - Wie ben jij in hemelsnaam?
Ik ben ook Dean, duh.
Het zijn Sam en Dean, nu zit ik in de problemen. Veel plezier jullie twee.
Wat?
Becky, wat is dit?
Het is fantastisch! Een "Supernatural" bijeenkomst. De allereerste.
Welkom bij de eerste jaarlijkse "Supernatural" bijeenkomst.
Om kwart voor vier in de Magnolia kamer, wordt er gesproken over:
"Het bange, kleine jongetje: Het geheime leven van Dean".
En om half vijf hebben we de homo-erotische subtext van "Supernatural".
En natuurlijk, de Grote Jacht begint om zeven uur precies.
Oké, maar nu... Nu wil ik de grote meneer zelf introduceren:
de maker en schrijver van de "Supernatural" boeken,
de enige, echte Carver Edlund!
Oké, mooi... Dit is lang niet zo gênant als ik...
Sorry, ik heb een droge mond.
Zijn er vragen?
Jij. - Hé, Mr Edlund, ik ben een grote fan.
Oké, ik vroeg me gewoon af waar het idee van Sam en Dean vandaan is gekomen.
Het kwam gewoon in me op.
Ja, de...
De man met de haak.
Oké, waarom wordt in elke vechtscène...
het mes of pistool van Sam of Dean weggeslagen door de slechterik?
Waarom maken ze het niet vast aan een soort elastiek?
Ja, dat weet ik eigenlijk niet. - Oké, vervolgvraag...
Waarom hebben Sam en Dean niet door dat Ruby kwaadaardig is?
Ik bedoel, ze manipuleert Sam overduidelijk tijdens een morele inzinking. Het is toch...
overduidelijk, of niet?
Hé! Als je de boeken niet leuk vindt, moet je ze niet lezen, Fritz!
Volgende vraag?
Ja, jij.
Oké, aan het einde van het laatste boek gaat Dean naar de hel, dus...
Wat gebeurt er daarna?
Daar heb ik eigenlijk een aankondiging over. Daar komen jullie allemaal achter.
Dankzij een rijke Scandinavische investeerder, gaan we weer beginnen met uitgeven.
Ik heb een "geel-ogig" drankje voor je gehaald.
Bedankt, Chuck. - Geen probleem.
Dus Becky, ik vroeg me af...
doe je iets... - Hé, Sam!
Excuseer ons, voor het geval je het nog niet doorhad, hebben we het nogal druk.
De Colt vinden, op de duivel jagen. We hebben geen tijd voor deze onzin!
Ik heb jullie niet gebeld. - Hij bedoelt de boeken, Chuck.
Waarom geef je meer boeken uit?
Voor eten en onderdak? - Wie gaf je de rechten...
op ons levensverhaal? - Een aartsengel, en ik wilde het niet eens.
De deal gaat niet door, oké. Geen boeken meer, onze levens zijn niet voor het publiek bedoeld.
Becky, zou je ons even kunnen excuseren?
Weten jullie wat ik doe als werk?
Ja, Chuck, dat weten we. - Zeg het eens dan. Want ik weet het niet.
Ik ben geen goede schrijver, heb geen commerciële vaardigheden,
ben geen held die kan reizen om tegen monsters te vechten, oké?
Tot de wereld ten einde komt, zal ik moet leven, oké? En ik heb alleen de "Supernatural" boeken.
Wat moet ik anders?
Nee, jongens, wacht!
Hé, alles goed? - Ik denk het.
Wat is er gebeurd? - Ik zag een spook.
Een spook? - Pardon?
Mevrouw, kunt u ons vertellen hoe het eruit zag? - Laat dit aan de volwassenen over, maat.
Een vrouw. Ze had een ouderwetse jurk aan.
Heel oud. Als zo'n strikte schooljuffrouw. - Zei ze iets tegen je?
Oké, kom allemaal dichtbij me voor een angstaanjagend verhaal van verschrikking.
Ik zag een spook, niemand minder dan het spook van Leticia Gore.
Ik was op de tweede verdieping...
Iedereen begint in z'n rol te komen.
Wat is dat ook alweer? - Een levensecht rollenspel.
Het is een spel georganiseerd door de bijeenkomst.
De verschrikking maakte me meester met z'n ijzige vingers.
"Paps dagboek."
"Beste Sam en Dean, het spookt in dit hotel. Jullie moeten op de spook jagen."
"Interview getuigen, vind aanwijzingen en vind de botten."
"Het eerste team die dat lukt, wint een cadeaubon van 50 dollar voor Sizzler. Liefs, Pap."
Jullie gaan zeker weten winnen.
Ja, agenten Lennon en McCartney...
als manager van deze mooie zaak, kan ik jullie verzekeren dat het hier inderdaad spookt.
Dit gebouw was ooit een weeshuis, onder leiding van de oude en gemene Leticia Gore.
Honderd jaar geleden, op dezelfde avond als deze, werd Miss Gore gek,
en slachtte ze vier jongetjes af, voordat ze zelfmoord pleegde. Nu wordt er gezegd...
dat de zielen van die vier zielige jongetjes hier vastzitten,
en dat de kwaadaardige geest van Miss Gore ze straft.
Tot op de dag van vandaag.
Nou, meer toneel kan ik niet aan. - Ja, vreemder dan dit kan het niet.
"Pap zei... Hij zei dat ik je misschien moest vermoorden."
"Me vermoorden. Wat bedoelde hij daar mee?" "- Geen idee."
Ik heb een drankje nodig. - Ik heb een drankje nodig.
De EMV gaat tekeer.
Ik ben de gemene, oude Leticia Gore. Ze hebben me begraven in de kelder.
Je hebt me te pakken.
Je hoort te verdwijnen. - Hoe moet ik verdwijnen?
Ja, oké, Dean, ik zie je over vijf minuten. Maar serieus, eet m'n skittles niet op.
Help ons!
Miss Gore laat ons geen lol trappen.
Dit hoort bij het spel, toch?
Allemachtig!
Dat was...
Stout! Stout! Stout!
Hoe gaat het met je? - Ik heb het druk.
Je ziet er mooi uit vanavond. Helemaal voor een dode meid.
Ik heb dat nu al 17 keer gehoord vanavond, oké? En allemaal hadden ze MacGyver jassen aan.
Maar je lijkt anders... - Hoezo dat?
Nou, je lijkt niet bang voor vrouwen. - Voor de laatste keer, ik verzin dit niet, oké?!
Ze is boven. Een echte, dode spook.
Pardon. - Het was vast een van de acteurs.
Die me verrot sloeg en daarna verdween?
Je zag iets? - Luister, dit hoort niet bij het spel, eikel.
Tim, ik ga hier vandoor, en jij zou hetzelfde moeten doen.
Alex, wacht...
Hé, kom terug! - Wat denk je?
Dat hij niet goed genoeg als acteur is om te acteren.
Ja, agenten Jagger en Richards...
als manager van deze mooie zaak, kan ik jullie verzekeren dat het hier inderdaad spookt.
Het gebouw was ooit een weeshuis...
Pardon, mogen we u wat vragen stellen?
Luister, ik heb geen tijd om Star Wars te spelen, vraag het de man met de ascot maar.
Eigenlijk willen we erg graag met u praten. - Oké, jullie zijn wel erg serieus.
U heeft geen idee.
Wat willen jullie weten? - Al dat gedoe dat ze zeggen...
dat het hier spookt, het verhaal over Leticia Gore... Is er iets waar van?
Normaal gesproken bazuinen we dit niet rond tegen normale mensen, maar ja.
In 1909 werd dit het Gore Weeshuis genoemd, Miss Gore...
vermoordde vier jongens met een slagersmes, waarna ze zelfmoord pleegde.
En is vanavond echt het jubileum? - Ja.
De mensen van de bijeenkomst wilden het authentiek hebben, denk ik.
Is er weleens wat gezien? - Ja, over de jaren...
Een paar dienstmeisjes zijn gestopt omdat ze de jongens hoorden of zagen.
Een conciërge heeft Miss Gore zelf eens gezien. - Waar heeft Miss Gore de kinderen vermoord?
Luister, ik wil niet dat jullie gaan rondneuzen. Veel is verboden terrein voor jullie nerds.
De zolder.
De EMV gaat tekeer. - Geweldig.
We hebben een echte spook, en een stel gasten die ons proberen te zijn, die ermee klooien.
Dit kan nooit goed aflopen. - Weet je wat? Het komt ze toe.
Dean. - Nou, ik zeg het alleen maar.
Het moet hier ergens in de buurt zijn.
Ik weet het niet, man. Niemand anders zoekt naar de zolder.
Oké, ten eerste, blijf in je rol. Oké? Als ik het alleen ben, zie ik er stom uit.
En ten tweede, je hoorde die vent beneden. Ik denk dat dit bij het spel hoort.
Help ons!
Mijn God!
Die make-up is ongelofelijk. - Amateur.
Blijf in je rol! - Sorry... Sorry.
Help ons! Miss Gore laat ons geen lol trappen.
Waar ligt het lijk begraven, joch? Dan zullen we haar goed in de fik zetten.
Inderdaad.
Die kan snel rennen!
Moet je zien.
Dat is griezelig.
Dat probeerde hij ons vast te vertellen. - Meen je dat nou, Sammy?
Oké, dit is het coolste spel ooit.
Inderdaad.
M'n mama houdt van me.
Ik zei dat m'n mama van me houdt.
Dat geloof ik graag. - M'n mama houdt zoveel als dit van me!
Geweldig.
Oké, dat was dus iemand die de historie van de gemeente hier kent.
En? - Leticia Gore slachtte niet alleen vier jongens af,
maar een van hun was haar eigen zoon.
Haar zoon? - Ja.
Volgens de politie van toentertijd, heeft ze dat arme joch gescalpeerd.
Oké, dat is de druppel. Ik ga die trut extra knapperig frituren.
Zei hij waar ze begraven ligt? - Hij weet het niet.
Moet je zien. Daar is het weeshuis, hier het koetshuis...
En hier, het kerkhof. - Ligt Leticia daar begraven, denk je?
Het is het proberen waard.
Hé, vind je het erg? - Het is echt.
Het is op z'n minst een eeuw oud, en hij heeft gelijk, er ligt een kerkhof op.
Waar heb je dat vandaan? - Het heet een spel, maat.
Het is geen goed doel. - Oké, geef me de kaart, Chuckles.
Jij bent de Chuckles, Chuckles. Trouwens, Dean luistert naar niemand.
Dean, rustig.
Dean... - Wat?
Ze zijn allemachtige irritant. - Luister, jongens,
we willen allemaal de botten vinden, toch?
We dachten dat het sneller zou gaan als we allemaal samen zouden werken.
We krijgen de cadeaubon voor Sizzler.
Best. - En wij mogen Sam en Dean zijn.
Best. - Mooizo.
Hé, Rufus, Bobby, schiet eens op.
Alles goed? - Ik doe m'n best.
Dus waar waren we? - Dr Ellicot had je hersens net een schok gegeven.
"Waarom zijn we eigenlijk hier, Dean? Treed je in paps voetstappen als een brave soldaat?"
"Ben je zo wanhopig op zoek naar z'n goedkeuring?"
"Dit ben jij niet, Sam." "- Kijk, dat is het verschil tussen ons."
"Ik denk zelf na. Ik ben niet zielig." "- Dus wat ga je doen, Sam? Me vermoorden?"
"En ik ben dat gecommandeer van je zo zat." - Oké, weet je wat. Dat is genoeg.
Genoeg. - Wat is er, Bobby?
Ik ben geen Bobby, oké. Jij bent geen Sam, en jij bent geen Dean.
Wat is er met jullie? Waarom zou je er in hemelsnaam voor kiezen om hun te spelen?
Omdat we fans zijn, zoals jullie. - Nee. Ik ben geen fan, oké?
Geen fans. Om eerlijk te zijn vind ik het "Dean en Sam" verhaal maar kloten!
Het is niet leuk. Het is niet vermakelijk.
Het is een rivier aan zooi wat de meeste mensen huilend het gekkenhuis in zou werken!
Dus luister naar me. Hun pijn is niet voor jullie vermaak.
Ik bedoel, denk je dat ze het leuk vinden om te worden behandeld als een stel circusartiesten?
Ik denk dat het ze niet interesseert, omdat ze fictionele karakters zijn.
Het interesseert ze wel. Geloof me. Het interesseert ze veel.
Hij neemt het verhaal erg serieus op.
Ik heb de vier jongens gevonden. - En hier ligt Leticia Gore.
Wat zijn jullie aan het doen?
We zoeken naar botten, genie. Ze moeten hier ergens in de buurt liggen.
Oké, in het algemeen liggen botten...
in de grond. - Ja, dat weet ik.
Ik ben gewoon...
Wacht, stop eens...
Menen jullie dat serieus? - Doodserieus.
We graven niet echt graven op, jongens. We spelen maar een spel, dus...
Vertrouw ons. Je wilt het spel winnen, toch?
Dat is geen skelet van plastic. Dat is een echt skelet.
Je hebt net een echt graf opgegraven. - Ja.
Jullie zijn gek. - Jullie wilden toch jagers worden?
Jagers zijn niet echt, man. Dit is niet echt. - Mijn God, jullie zijn de greep op de...
Wat? - Stout! Stout! Stout!
Mijn God! - Stout! Stout! Stout!
Was dat echt genoeg voor jullie?
Dat was erg... - Afschuwelijk, of niet? Inderdaad.
Dit rondje krijgen jullie van ons, jongens. - Tot later.
Hoe wisten jullie dat je dat allemaal moest doen?
We hebben de boeken gelezen.
Succes met de "Supernatural" boeken. En je kunt de tering krijgen.
Fans van je? - Ik zou zeggen van niet.
Dat is vreemd. - Inderdaad.
Iets gevonden? - Elke uitgang zit op slot.
Bijna alsof... - Iets on binnen houdt?
Ja. - Dit is niet best.
Meen je dat nou, Sammy?
Ga daar niet naar binnen. - Ga naar beneden, oké? Kom op, ga!
Waarom heb je dat gedaan? Waar heb je m'n mama weggestuurd?
Misschien vanwege het "kapsel" dat ze je heeft gegeven? Wat dacht je van een bedankje?
Ik zeg alleen maar dat wat dankbaarheid wel leuk zou zijn zo op z'n tijd.
M'n mama heeft me dit niet aangedaan? - Wat? Wie dan wel?
Ja, hoe origineel. "Supernatural" met nog meer enge kinderen.
Zucht. - Miss Gore liet ons geen lol trappen.
Jullie lijken in de verste verte niet op echte spoken. Ik zeg het alleen maar.
Maar Miss Gore is weg. - En nu...
Kunnen we allerlei lol trappen.
Nou, jongens, volgens mij is de tijd op dus...
Bedankt voor jullie ongelofelijk uitdagende en rigoreuze vragen.
En nog een fijne avond.
Wat? Godsamme!
Je moet iedereen hier veilig houden, Chuck.
Dit gaat om leven en dood. - Voor hoe lang?
Zolang als nodig is. - Hoe moet ik dat in hemelsnaam doen?
Geen idee. Doe het gewoon.
Oké. Goed nieuws, ik heb jullie nog veel meer te vertellen.
Denk ik. Fantastisch.
Ik moet aan het werk. - Dit wil je zien, vertrouw me.
Het wordt een geweldig optreden.
Natuurlijk zijn er ook veel aardige heksen.
Wat de toekomst voor Sam en Dean in petto heeft? Nou, wat vinden jullie van engelen?
Want laat me jullie vertellen, ze zijn lang niet zo stom als jullie denken.
Oké, nieuwe theorie.
De legendes over Leticia zijn dus overduidelijk achterstevoren.
Laten we zeggen dat die drie wezen...
cowboy's en indianen aan het spelen waren. - Doen alsof, dat is cowboy's en indianen.
Hoe dan ook. En laten we zeggen dat ze Leticia's zoon gescalpeerd hebben, en hebben vermoord.
De moeder betrapte ze, flipte, vermoordde ze en pleegde daarna zelfmoord.
Als dat waar is, hebben we dus drie bloeddorstige ettertjes in het gebouw.
Ja, en Leticia hield hun onder controle. - Tot we haar hebben uitgeschakeld.
Slimme zet van ons. Oké, we moeten terug naar het kerkhof,
en de botten van die kinderen verbranden. - Hoe?
We zitten vast, en we hebben onze wapens niet eens.
De spoken hebben dit gebouw in handen en ze zijn maar voor één ding bang.
Inderdaad. - Wat wil je dat ik doe?!
Je bent een actrice, toch? We willen alleen maar dat je acteert.
Ik werk bij Hooters, in Toledo.
Vergeet het maar. - Je zult veilig zijn.
Dat beloven we. Dit is erg belangrijk. - We willen helpen.
Geef haar de puppy ogen, oké?
Jongens, nee. - Waarom niet?
Omdat dit niet doen alsof is. - Luister, dat weten we. We zijn niet gek.
We zijn echt doodsbang. - Ja, maar als al deze mensen...
serieus in de problemen zitten, dan moeten we iets doen.
Waarom? - Omdat Sam en Dean dat zouden doen.
Nee, er bestaat geen Croatoan virus voor...
daar beneden.
Je kunt beter naar een dokter toe gaan.
Ik wil dit niet doen.
Ik ben hier, liefje. Ik geef je rugdekking. Vertrouw me, dit gaat werken.
Jongens! Jongens!
Kom hier, nu direct.
Jullie komen als ik jullie roep.
Begrepen?!
Miss Gore?
Druk!
Jullie jongens zijn erg stout geweest.
Open de deuren. Open de deuren, onmiddellijk!
Ga!
Erg stout, horen jullie me?
Stout! Stout! Stout!
Verdomme!
Ren.
"Supernatural" laat het opgraven van graven er zo makkelijk uitzien...
Maar dat is het niet. Ik moet opgeven.
Nee, dat moet je niet.
Bedankt.
Eens zien. Wat nog meer...
Ik werd op m'n zestiende voor het eerst verliefd. Toen werd ik ontmaagd, eigenlijk...
Maar toen zei ze tegen iedereen dat het niet telde, dus...
Dat is best wel grappig.
Excuseer me, u kunt echt niet weggaan.
Alstublieft, meneer. Doe die deur niet open!
Ik zei dat er niemand weggaat, verdomme! Zorg dat weer zout voor de deur komt te liggen!
Waarom krijgt Dean dit kutding altijd in z'n eerste poging aan?!
Kom op!
Weet je, misschien had die kerel gelijk.
Misschien moeten we deze dingen vastknopen aan elastiek.
Ik moet het jullie nageven, jongens. Jullie hebben ons echt gered daar.
Dus, je weet wel. Bedankt.
Ik ken jullie namen niet eens. - Ik ben Barnes, en dit is Demian.
Wat is jouw naam?
Dean. De echte Dean.
Ja, natuurlijk! - Ja.
Ik ook. - Hoepel toch een eind op, Dean!
Nou, hoe dan ook, bedankt. Echt waar.
Je hebt het fout, weet je.
Pardon? - Over "Supernatural".
Ik wil je niet beledigen, maar ik weet niet zeker of je begrijpt waar het verhaal over gaat.
Is dat zo? - Oké, luister... In het "echte leven"...
verkoopt hij stereoapparatuur, en ik repareer kopieermachines.
Onze levens zijn kloten.
Maar om Sam en Dean te zijn...
Om elke morgen wakker te worden, en de wereld te redden...
Om een broer te hebben die voor je zou willen sterven...
Wie zou dat nou niet willen?
Daar zeg je wat.
Weet je, jullie zijn zelf ook geen slecht team. Waar kennen jullie elkaar eigenlijk van?
Nou, we hebben elkaar online ontmoet, in een Supernatural chatroom.
Zal wel leuk zijn om uit je ouders kelder te komen en vrienden te maken.
We zijn meer dan vrienden.
We zijn partners.
Tot ziens, partners. - Tot ziens.
Luister, Sam. Ik ga niet liegen. We hadden...
onbetwistbare chemie.
Maar als een aap op de zon, was het te heet om te kunnen overleven.
Het kan niet verdergaan.
Chuck en ik hebben elkaar gevonden. M'n Ying en z'n trotse Yang.
En het hart wil wat het hart wil.
Het spijt me zo, zo erg.
Ja, Sam. Je weet wel, sorry.
Red je je wel?
Eerlijk gezegd weet ik het niet...
Ik zal gewoon een manier moeten vinden om te blijven leven.
Denk ik. - God zegene je.
Luister, Chuck. Als je echt meer boeken wilt uitgeven, vinden wij dat goed.
Echt waar? - Nee. We hebben wapens en zullen je vinden.
Oké. Oké. Geen boeken meer. - Ik zie jullie wel weer.
Sam! Wacht, nog één ding!
In hoofdstuk 33 van "Supernatural", "Time Is On My Side",
was deze vrouw, Bela, ze was Brits en een dievegge.
Ja, ik weet het.
Ze stal de Colt van jullie en zei dat ze het aan Lilith had gegeven, weet je nog?
Ja. - Je weet dat ze loog, toch?
Ze heeft het nooit echt aan Lilith gegeven.
Wacht, wat? - Heb je het boek niet gelezen?
Er is een scène waar Bela de Colt geeft aan een demon genaamd Crowley,
de rechterhand van Lilith.
Ook haar geliefde, volgens mij. - Crowley.
Het kwam niet in je op om ons dit eerder te vertellen?
Het spijt me, ik herinnerde me het niet. Ik ben niet zo'n grote fan als haar.
Beckey, vertel me alles.
Alles goed?
Ja, weet je, volgens mij voel ik me goed.
Je gaat het niet geloven, maar ik heb een aanwijzing over de Colt.
Wat? - Lang verhaal. Zal ik je het onderweg vertellen?
Waar wachten we op?
Zoals veel auteurs, begon ik te schrijven uit liefde.
Ja, ik was gigantisch verliefd op Nancy McKeon, die Jo speelde in "The Facts Of Life".
Ik heb haar wel 40 à 50 brieven geschreven. Ze heeft nooit teruggeschreven.
Ik denk niet dat de Benders vleespakken maakten van al hun slachtoffers.
Misschien een paar sjalen.
Eerlijk gezegd was m'n favoriete film "Beaches". Hillary en CC waren gewoon...
zo moedig. En zo sterk.
Zoals ik het zie, is het geen "dieptepunt" als je nooit naar beneden gaat, weet je?
Vertaling & Sync: MugenJin. Controle: MugenJin. - Gedownload van Bierdopje.com