Wat voorafging:
We zijn pioniers, jij en ik.
Mijn vader, je gootvader, die goeie oude kerel...
zo maken ze geen mannen meer, schat...
Annie Wilkes uit Bakersfield, Californië.
..zei tegen me, Annie...
twee soorten mensen hebben Amerika gemaakt...
pioniers en kolonisten.
Hij deinsde nergens voor terug. Mijn moeder was een kolonist.
Als ze ergens toekwam, maakte ze een thuis. Ze maakte het perfect.
Ik ben een mengelmoes van beide.
Soms erg verwarrend.
Ik ben een pionier die zich wil vestigen.
Dat wil ik zo graag.
Ik kan de Lachende Plaats niet vinden die goed genoeg is voor jou.
Heb je iets gedaan, ma?
Maakt niet uit hoe eenzaam, iedereen heeft een...
achterstand?
Ga verder.
Broer Konijn zei tegen Broer Vos...
iedereen heeft een Lachende Plaats.
Heel goed, Diego. Annie?
Kan ze wel lezen?
Broer Konijn wist dat het beter was om vriend te zijn...
dan te vechten, dus nam hij...
Leest ze wel het juiste?
Broer Vos en Grote Beer mee naar de Lachende Plaats...
waar ze allemaal voor eeuwig leefden als dierenvrienden.
Dat staat er helemaal niet.
Zo is het genoeg. -Ze kan niet lezen.
Ze is zo vreemd.
Hé, achterlijke. Dierenvrienden voor eeuwig.
Ik wed dat je dit niet kunt lezen.
Auw, mijn gezicht.
Waar mekker je nu over, kluns?
Het is duidelijk dat verder onderzoek nodig is, in haar belang.
Mijn Annie is niet het probleem, wel jouw school.
Je stuurt mijn dochter niet naar een tehuis voor mentale dwergen.
Dit is haar derde incident.
We praten over pathologisch gedrag.
Mag ik enkel zeggen dat... -Jezus Carl, doe dat niet.
Wat is dit verdomme? Broer Konijn?
Carl, je taal. -Bedoel je Broeder Konijn?
Zijn dat aangepaste verhalen? -Ja, een meer eigentijdse editie.
Politiek correct. Dat is de term die jullie gebruiken.
Je lepelt haar die zoetsappige propaganda in.
Carl, Kerstmis. -Ze verveelt zich.
Annie had beter buiten gewacht tijdens dit gesprek.
Ik hou haar liever in het oog in dit gekkenhuis van je. Mijn Annie is puur...
en deze plaats is een open riool.
Mr en mrs Wilkes hebben jullie al een psychiater overwogen voor Annie?
Want er bestaan veel goede medicijnen.
Jullie soort mensen stoppen kinderen vol chemicaliën.
Vanaf nu doen we het zelf. We nemen de hele opvoeding op ons.
Kun je dat aan? -Dat weten we als we het proberen.
Ik wil niet ontdekken dat... -Ik doe het Crysilda. Het zal werken.
Het is onze dochter. -Je zult het wel zien. Wacht maar af.
Kom meid, we gaan naar binnen.
Nu.
Niet slecht, hè?
We gaan hier boven een echte school maken.
Een school voor ons.
Is er iets mis met mij, papa? -Wat? Nee hoor.
Kan ik daarom niet naar een normale school?
Annie.
De kinderen zijn zo gemeen en de leraren...
zien me niet op de juiste manier. -Annie-beer, luister.
Ken je het echte verhaal van de Lachende Plaats?
Ik heb het niet over dat blabla gedoe. Ik bedoel het echte verhaal.
Broeder Vos is geen vriend van Broeder Konijn.
Broeder Vos wil Broeder Konijn opeten.
Zo zit de echte wereld ineen, Annie-beer.
Doden en eten. Rennen en je verstoppen.
Maar weet je wat die slimme Broeder Konijn had ontdekt?
Je Lachende Plaats is overal waar jij zegt dat die is.
Echt waar? -Natuurlijk.
En weet je wat nog? Je zult heel snel kunnen lezen.
Hoe dan, papa?
Ik zal je een verhaal vertellen. -Ik hou van papa-verhalen.
Ik heb een nieuw verhaal om te vertellen Annie-beer...
en het is zo lang dat jij me zult moeten helpen.
Langs de smalle doorgang van de doodlopende kloof, voorbij de Paleiswagen...
strompelen de ossen, dun en schuimend in karrensporen, over beenderen...
terwijl Prester Jack, met zijn geweer in de aanslag...
de heuveltoppen afspeurde naar wilden.
Is dat je nieuwe verhaal?
Inderdaad.
Er wordt gezegd dat de dochters van Bach...
de blaasbalg van het orgel bedienden... terwijl hij componeerde.
Dat is wat wij ook gaan proberen.
Zie je...
ik heb mijn typemachine nodig om mijn magie te weven.
Ik hou van die diepe toetsen. Maar de moderne uitgeverswereld...
wil alles op computer hebben.
Carl?
Jij gaat dit typen op het toetsenbord.
Elke pagina, woord voor woord.
Papa, ik weet niet of ik dat kan. -We zetten het hier neer.
Wat is eerste letter hier?
Ik wil niet dat het verkeerd is, geen enkel woord.
O, Annie-beer.
Warmer, warmer. Heet, heet.
Het begint al te lukken. Je zult snel zelf een schrijver worden.
Carl. -Ik kom, verdomme.
Ik neem haar maar mee dansen en kom snel terug met meer pagina's, lieveling.
Meer pagina's voor wie, papa?
Mijn allergrootste fan.
Prester Jack, met zijn geweer in de aanslag de heuveltoppen afspeurde naar wilden.
Hij wist dat ze op de duisternis wachtten, ernaar hunkerden.
Een nieuwe maan zou haar binnen leiden als hun belofte standhield.
Die belofte werd 's middags afgelegd, op het water bij de Kiplinger Ford.
Annabel hield haar woord.
Prester Jack hield zijn woord.
En elke avond ontmoetten ze elkaar...
achter de pal-ijs...
Paleis.
Paleis, schatje. -..wagen.
Ze stapten uit hun buff...
buffet... buffalokleren...
stapten uit hun leven.
En de westelijke maan schil...
Schil?
Schilde? -Eens kijken.
Nee, ik weet het. Schilderde.
Schilderde hun lichamen wit.
Vind je het goed?
Papa, ik ben er dol op.
Ik hoor mijn verhaal graag met jouw stem, Annie-beer.
Dat maakt het echter. Vind je deze versie goed?
Ik veranderde nogal wat. -Ik vind het prachtig.
Vooral Annabel.
Ik hoop dat ze McCall verlaat voor Prester Jack.
O, ja? -McCall is vreselijk.
Hij bedriegt. Ik wil hem haten. Dat is gemakkelijker.
Maar weet je, hij is gecompliceerd, McCall. Dat maakt hem net interessant.
Slecht zijn maakt je niet interessant.
Mama zegt altijd, het maakt je enkel slecht.
We zijn allemaal niet slechts één ding, Annie-beer.
We zijn allemaal goed, we zijn allemaal slecht.
Nee, maak McCall erger dan hij nu is, dan weten we voor wie we moeten duimen.
Je moet je moeder gaan helpen. -Dat kan ik wel doen, ma.
Bedankt, lieveling.
Er staan nog een paar tassen in de auto. -Komt in orde.
Niet meer roken binnen. -Ik wet het.
Is ze klaar voor het staatsexamen?
Ze denkt als een schaakgrootmeester, altijd drie stappen vooruit.
Ik maak me geen zorgen over wiskunde.
Mama?
Zetten we weer alles alfabetisch in de bergkast?
Waarom lees je me niet voor, Annie?
Neem deze pagina's maar.
Geef ze in op de computer. -Nee, ik wil ze horen.
Toen...
Mc...
Toen hij...
Toen Mc...
Toen hij...
Toen hij super... toen hij...
Sorry. Toen hij super...
greep van de...
handeling...
Jij maakt haar nerveus. Ze doet het goed bij mij.
Ze wordt er niet vlotter in.
Ik ben elke godverdomde dag bij haar... -Let op je taal.
..en ik kan je verzekeren dat ze er beter in wordt.
Jij bent hier elke dag omdat je geen baan hebt.
Ik werk.
Jij verpakt 's avonds look in dozen. Dat is niet werken.
Ik schrijf 's ochtends beter. -Natuurlijk. Alles draait om jou.
Ik heb een echte baan. Ik doe het huishouden.
Ik ruim je rommel op en waarvoor?
Zodat jij onze dochter vieze dingen kunt voorlezen of laten voorlezen.
Het is niet vies maar historische fictie.
Het is gelul, dat is het. -Gelul?
Je hebt tien jaar gehad, Carl. Het zal niet gebeuren.
Vertel me niet wat ik niet ben. -Je maakte je school niet af.
Denk je dat ik geloof dat je een boek wel zal afmaken?
Je moet de juiste hoek hebben of het gaat mis.
O, man.
Mijn dochter maakt me af.
Nee, ik win. Wat?
Vanaf nu blijf ik bij jou.
Ik werk alleen nog in het weekend bij dr. Nixon...
en je vader gaat terug naar zijn oude baan bij de bank.
Maar papa onderwijst me goed. -Hij leert je helemaal niets.
Het is altijd speeltijd voor jullie. Doe open.
Wat ik voor jou wil, is meer...
dan deze smerige plek.
Jij bent veel beter dan dit. -Ja?
O, schat, natuurlijk.
Laat je nooit iets anders wijsmaken.
Vergeet dat stomme boek van papa.
Concentreer je op het examen. Als je daarvoor slaagt, kun je hier weg.
Wil je eindigen als je moeder?
Deze vodden dragen? -Mama, ik vind je uniform leuk.
Ga voor een witte jas.
Dat is het uniform dat mensen groeten.
Meisjes die dit dragen, maken enkel schoon.
Er is niets smeriger op aarde dan de menselijke mond, Annie.
Je poetst en poetst...
en hij wordt gewoon opnieuw vuil.
Je vader heeft je snoep laten eten, hè? Alleen als er een hoofdstuk af was.
Let op voor je kiezen.
Het verderf sluipt langs achteren binnen.
Kom binnen.
Ik moet ergens naartoe. -Goed, ik red me wel.
Hoe gaat het ermee?
Bedankt om langs te komen. Ik wil je dit laten zien.
Zal het tegen morgen klaar zijn?
Ik zei tegen Abdi vijf minuten.
We zijn klaar als ik zeg dat we klaar zijn.
Eerst en vooral...
ik zou jou nooit pijn doen.
Wat er in de blokhut gebeurde...
ik had een slecht moment.
Maar daar ben ik nu doorheen en het zal beter gaan als we hier vertrekken.
Je moet met iemand praten.
Als ik mijn hoofd in de handen van die dokters leg...
wil dat zeggen dat ik jou ook in hun handen leg.
Ik heb genoeg van die wereld gezien...
om te weten dat ze niet te vertrouwen zijn, Joy.
Je ging vrijwillig naar het ziekenhuis in Missouri en je werd beter.
Ik ben je moeder. Ik hoef niets te bewijzen.
Hoe heet hij?
Wie? -Pa.
Hoe minder je weet, hoe veiliger je bent.
Dat geloof ik niet langer. -Hij is een slechte man.
Dat is niet genoeg. -Het is geen leuk verhaal, Joy.
Vertel het me toch maar. Ik ben volwassen.
Nee, dat ben je niet. -Vertel het me.
We zijn uitgepraat. Stap uit, of ik ga gillen.
Lieveling.
Alles in orde daarbinnen? -Prima, ze gaat vertrekken.
Uitstappen. Vooruit.
Komaan.
Er zijn twee soorten...
mensen...
in deze wereld, Annabel...
zei Prester Jack.
Er zijn pioniers en er zijn kolonisten.
Hallo.
Ik ben Rita.
Annie, zeg hallo.
Annie, we hebben hierover gepraat.
Je vader is niet professioneel, in wat dan ook.
Je hebt echt speciale hulp nodig...
voor dat grote staatsexamen volgend jaar en dat is Rita.
Misschien kunnen Annie en ik even alleen praten om elkaar te leren kennen.
Mooi, bedankt.
Geweldig.
Wat lees je zoal graag?
Vooral het boek van mijn vader. -Is het dit?
Je kunt niet zomaar in het midden beginnen.
Het is een lang verhaal.
Je ma zegt dat jij hem helpt om het te vertellen.
Nee, niet echt.
Ik bedoel...
soms verliest hij de draad en vergeet hij waar hij gestopt was...
dus zorg ik ervoor dat alles klopt.
Ik ben niet erg goed in lezen, maar ik begrijp verhalen.
Ben je een fan van dit boek?
Dat is een kinderboek. -Niet echt. Niet het echte verhaal.
Dit lijkt niet op het stripverhaal.
Daarin werden zijn voeten eraf gebrand, om te beginnen nog maar.
Omdat hij liegt? -Ja.
Het gedeelte over liegen is hetzelfde maar er zijn gevolgen.
Ik zeg mijn pa altijd dat een verhaal gevolgen moet hebben.
Zo niet gebeuren er gewoon dingen en dat is geen echt verhaal, vind ik.
Misschien zit er meer dan één schrijver in de familie.
Pro... Prah.
Het lukt niet.
Lees langzamer en luister naar de klanken.
Jongens.
Jongens altijd...
Haal adem.
Adem in. Adem uit.
Voel je je beter?
Goed, we proberen het nog eens. -Hier schrijft mijn vader zijn boek.
Dat is zo fijn.
Hier werkt hij bijna altijd.
Heb jij jouw boek ook?
Pinokkio zei tegen zichzelf met grote voldoening...
Hoe belachelijk was ik als...
marionet...
en hoe gelukkig ben ik...
nu ik een echte jongen ben geworden.
Hij verandert dus gewoon in een echte jongen?
Ja, dat is zijn verlossing.
Herinner jij je dat woord nog? -Ja, ik ken dat woord.
Waarom staat dat op het einde van het verhaal? Dat begrijp ik niet.
Pinokkio is een leugenaar.
Waarom moet het verhaal goed eindigen? Omdat hij een fee wat geldstukken gaf?
Zo werk het niet.
Hoe moet het dan werken? -Ze hadden hem moeten doden.
Het grappige is, dat ze dat ook deden.
In de eerste versie van Collodi wat dat het einde.
Zie je wel? Waarom veranderden ze dat? -Omdat de uitgever het te duister vond.
Omdat het kinderen zou bang maken. -Dat moeten ze ook zijn.
In deze wereld ben je ofwel goed, ofwel slecht.
Als je slecht bent, moet je boeten. -Heeft je moeder je dat verteld?
Sorry, kunnen wij praten? Kunnen we snel even babbelen?
Zeker. Neem maar even een pauze.
Weet je... -Mr Wilkes, vooreerst...
..ik ben geen professional maar jij laat haar kleuterboeken lezen.
Hoe moet dat haar helpen?
Annie is intelligent. -Dat weet ik.
Ze heeft vast wat ontwikkelingsstadia overgeslagen in het begin.
Laat mij je vertellen hoe de hersenen van mijn dochter werken.
Mr Wilkes, ik vraag je om me niet te onderbreken.
Je stelde een vraag en daar geef ik antwoord op, maar je moet me wel laten.
Oké.
Je dochter is slim. Heel slim.
Ze kan niet groeien als lezer, als ze enkel jouw werk leest.
Jij bent haar vader. Je verstikt haar.
Dit alles is veelbelovend.
Kolonisten en pioniers.
Dat is prachtig.
Maar dat is jouw verhaal, niet dat van haar.
Je moet haar haar eigen verhaal laten schrijven.
Vind je dat mooi?
Sorry, inderdaad.
Het is heel goed. -Dank je wel.
Ik ben al schrijver vanaf zeer jonge leeftijd.
Dat weet ik. Annie heeft me over je verteld.
Ik heb ook heel wat andere dingen geschreven.
Vast wel. -Ik heb wat eerste versies.
Ik hoor het haar graag voorlezen, daarom blijf ik haar pagina's geven.
Bewis... -Bewijs.
Bewijs.
Dat is een lastige, omdat hij lijkt op bus.
Skaam...
Schaam...
Denk aan de I.
Schud het eruit.
Laat het maar gaan.
Goed, maar dat is een E.
Rond je nek.
Zo?
En uit.
Schaamteloos.
Marionet.
Kom, haast je. -Zo lekker.
Snoep of je leven.
Oppositie. Oppositie.
Oppositioneel.
Interpretatie.
Weet je waarom ma en pa me uit de gewone school haalden?
Dat is al lang geleden.
Ze lieten me niet teruggaan, dat betekent dus dat ik niet beter werd.
Annie, dat maakt nu niets meer uit.
Het enige wat ertoe doet is dat je over minder dan een maand...
zult slagen voor dat examen.
Aan wie ga je dan lesgeven?
Dit kleintje, denk ik.
Ik kan niet wachten om haar te zien.
Waar is haar papa?
Dat is...
ingewikkeld.
Hij is ingewikkeld. -Nee, niet waar.
Ofwel is hij een goede man, ofwel niet.
Annie, niets is zo simpel.
Jij bent goed.
En dat is simpel.
Kijk eens wat ik geleerd heb.
Zijn ze...
Ma?
Ben je in orde?
Arm ding.
Denk je dat ik niet zal slagen? -O, jij zult slagen.
Je zult slagen en slagen en dat zal genoeg zijn.
Wat scheelt er?
Ik overleef het wel.
Dat zal genoeg zijn, zullen ze zeggen.
Wie zal dat zeggen?
Vuilakken die je eronder en laag willen houden...
zodat ze kunnen grijpen wat ze willen, wanneer ze willen...
net zoals je vader met mij deed, toen ik amper een vrouw was.
Nadat de laatste aarde op de lijkkist was gevallen...
gooide Prester Jack de schop er achteraan.
Rita heeft je zo goed onderwezen. -Daarna nam hij Annabels hand.
Ze liepen van het graf weg, de zon tegemoet...
naar een horizon die ze hoopten nooit te zullen vinden.
Vind je het mooi?
Ik ben er dol op.
Weet je dat ik een uitgever geïnteresseerd heb gekregen?
Papa.
Hij heeft het nog niet officieel gelezen maar ik ontmoette hem in de bank.
Ik zei dat ik weldra klaar zou zijn.
Hij is ongeduldig. -Hij zal er weg van zijn.
Je hebt het gevonden. -Wat dan?
Jouw Lachende Plaats.
Wel, weet je...
dat is het hem nu net, Annie-beer.
Er is iets waarover ik met je wil praten.
Ik ga verhuizen.
Voor hoelang?
Een tijdje.
Ik moet mijn plaats zoeken in deze wereld.
Zoals Prester Jack?
In feite misschien een beetje meer zoals Annabel.
Weet je, op het einde vestigt Jack zich...
maar Annabel stopt nooit met zoeken en zo ben ik ook, schat.
Waar ben jij dan naar op zoek?
Dat weet ik niet. Een deel van het zoeken is niet weten waarnaar je op zoek bent.
Alsjeblieft, ga niet weg papa. -Ik moet, lieveling.
Schat, ik moet gaan.
Ik moet wat dingen regelen en dat zijn volwassenenzaken.
Het komt door mij, nietwaar? -Nee, nee.
Zeg zoiets nooit.
Dit zijn dingen tussen mij en je moeder.
Luister nu naar me.
Volgend jaar brengen wij je samen naar school...
en ik ga op mijn boekentournee en alles zal perfect zijn.
Echt waar?
Vergeet dit niet, Annie-beer.
Wat er ook gebeurt, ik zal altijd je allergrootste fan zijn.
Wat mag het zijn? -Wodka.
Mama's drankje.
IJs?
Ma.
Ma, ik ben geslaagd.
Ik ben erdoor. -Goed gedaan.
Ik moet pa bellen.
Hallo?
Dag, ik ben het. Ik slaagde voor het examen.
Kun je dat geloven? -Ik ben zo trots op je.
Vertel me alles. Ik mis je. -Ik mis jou ook.
Kan niet wachten om je te zien. Hoe gaat het met het boek?
Precies waar hij je hebben wil.
Weet ik.
Was de zoektocht niet geweldig?
Ik weet dat SPCC maar een begin is, mama...
maar voor een gemeenschapscollege heeft het zelfs een cursus creatief schrijven.
Kun je dat geloven? -Waarom wil je niet verder gaan?
Verder? -Verder weg.
Daar ging papa naar school...
en hij zei dat hij me vaak zou komen bezoeken in mijn studentenhuis.
Het is geen plaats voor een goede vrouw, deze smerige wereld.
Dan moeten we hem gewoon poetsen, niet?
Ik sta aan jouw kant, Annie. -Dat weet ik.
Ik ben de enige die ooit echt aan jouw kant heeft gestaan.
Er zijn dingen die je niet weet, Annie.
Ik zie het nu. -Wat?
Hoe ik het moet rechtzetten. Hoe ik ongeschonden wegkom.
Wegkomen? -Want, Annie...
Eens het verderf gestart is is het er altijd...
of je het ziet of niet.
Ma.
Het spijt me zo dat ik je hier achterliet.
Ik had nooit mogen weggaan met je moeder, zoals ze was.
Maar ik ben nu thuis en ik blijf.
Annie-beer?
Het is al drie maanden geleden.
We kunnen samen deze schoolaanvragen invullen.
Komt er iemand?
Twee iemanden, in feite.
Rita. -Annie, hoi.
Je hebt je baby.
Ja, dit is Evangeline. -Ze is prachtig.
Ja hè, Annie?
Mag ik haar vasthouden?
We brengen haar naar binnen. -Ja, kom naar binnen.
Ik wil alles horen over het examen en hoe nerveus je was ervoor.
Ik was echt heel nerveus. -Dat zal wel.
Maar ik dacht aan wat je me had gezegd en haalde vier op vier.
Dat is geweldig, Annie.
Het is heel fijn om je te zien, Rita.
Inderdaad.
Dankzij Rita zijn er veel dingen veranderd.
Weet je...
Annie...
Carl, zeg het.
Omdat er iets was, waarover we met jou wilden praten.
Wel, lieveling...
Rita en ik hebben elkaar veel beter kennen het afgelopen jaar.
Jullie kenden elkaar toch al. -Ja, maar...
We hebben heel wat tijd samen doorgebracht.
Dus jullie zijn...
Annie, ik weet dat het heel wat is om nu te verwerken.
Ben jij ook haar papa?
Van Evangeline.
En de rivier was pas zes maanden geleden.
Lezen was mijn probleem.
Rekenen niet. -Natuurlijk is het dat niet, lief...
Annie.
Hoe kon je? -Leg dat mes neer.
Het komt wel goed met haar. Het is gewoon de verrassing.
Ik denk die doos en die in de koffer.
Als je ze in de voorkamer zet zal het wel goed zijn.
Er zal plaats genoeg zijn als de spullen van Annie op zolder staan.
Daar misschien?
Misschien moet je opnieuw medicatie overwegen.
Nee, dat heeft ze niet nodig.
Denk je dat mijn verhaal bijna af zou zijn, als ik nog lithium nam?
Carl.
Ik denk niet dat Annie die troep nodig heeft in haar lichaam...
die haar echte ik verbergt.
Mag ik haar vasthouden?
Het is in orde.
Het is al goed.
Annie?
Het is in orde.
Het is klaar.
Het is af. Rita, ik heb het afgemaakt.
Twaalf verdomde jaren.
Alsjeblieft.
Uitgevers zijn altijd op zoek naar publicerende auteurs.
Neem er één, twee, drie.
Ik heb er 500 gedrukt. -Annie.
Wil je iets? Heb je iets nodig?
Bedankt.
Bedankt vriend, ik ben er erg blij mee.
Laat het achter op een openbare plaats. Een snelle toast.
O, mijn God. -Op Rita.
Hartelijk bedankt om hier te zijn.
Bedankt.
Voor Rita K. Green, mijn Lachende Plaats.
Rita K. Green.
Annie-beer? Wat is er aan de hand?
Annie? -Mijn Lachende Plaats.
Vier uur 's ochtends, wat ben je... Wat is er gaande?
Je droeg dit op aan haar?
Luister, Annie-beer. -Rita is jouw Lachende Plaats?
Wel...
je kunt er meer dan één hebben.
Kom hier.
Pa.
Pa?
Het is in orde. -Nee.
Dit komt wel goed.
Het is prima, lieveling.
Het is goed.
Het komt wel goed.
Het komt goed, Annie.
Nee.
O, mijn God.
Annie.
Wat heb je gedaan?
Ik dacht dat jij goed was.
Nee, niet mijn baby.
Einde.
Ik sta aan jouw kant.
Arm ding.
Maar er is een manier.
Een manier waarop we beiden wegkomen.
Je lacht.
Wil je er nog één?
Hallo? -Is dit Rita?
Schrap me maar van je lijst.
Ken je een boek dat de Verscheurende Engel heet?
Wie is dit?
Vertaling: Dweez Revisie: pvdc - Sync: Stevo