We zijn ontdekkers, jij en ik.
Mijn vader, jouw gootvader, die goeie oude kerel,
zo maken ze geen mannen meer, lieveling.
Annie Wilkes uit Bakersfield, Californië.
Hij zei tegen me, Annie
er zijn twee soorten mensen die Amerika hebben gemaakt,
ontdekkers en kolonisten.
Hij deinsde nergens voor terug.
En mijn moeder was een kolonist.
Als je haar ergens neerpootte, maakte ze er een thuis van.
Ze maakte het perfect.
En ik...
ik ben een mengelmoes van beiden.
Soms erg in de war.
Ik ben een ontdekker die zich enkel wil vestigen.
Dat wil ik zo graag.
Ik kan die Lachende Plaats niet vinden
die goed genoeg is voor jou.
Heb je iets gedaan, mam?
Maakt niet uit hoe eenzaam, iedereen heeft een...
Achterstand?
Ga verder.
Broer Konijn zei tegen Broer Vos,
iedereen heeft een Lachende Plaats.
Heel goed, Diego. Annie?
Kan ze wel lezen?
Broeder Konijn wist dat het beter was om vrienden te zijn
dan om te vechten, dus nam hij...
Leest ze wel het juiste?
Broer Vos en Grote Beer mee naar de Lachende Plaats,
waar ze allemaal voor eeuwig leefden als dierenvrienden.
Dat staat er helemaal niet.
Zo is het genoeg. - Ze kan niet lezen.
Ze is zo vreemd.
Hé, achterlijke. Dierenvrienden voor eeuwig.
Ik wed dat je dit niet kunt lezen.
Auw, mijn gezicht.
Waar mekker je nu over, kluns?
Het is duidelijk dat verder onderzoek nodig is in haar belang.
Nee, mijn Annie is niet het probleem, dat is jouw dekselse school.
Je stuurt mijn dochter niet naar een tehuis voor mentale dwergen.
Dit is haar derde incident.
We praten over pathologisch gedrag.
Mag ik enkel zeggen dat... - Jemineetje Carl, wil je dat niet doen?
Wat is dit verdomme? Broer Konijn?
Carl, taalgebruik. - Bedoel je Broeder Konijn?
Zijn dat aangepaste verhalen? - Ja, een meer eigentijdse editie.
Politiek correct. Dat is de term die jullie daar aanmoedigen.
Jij lepelt haar die zoetsappige propaganda in.
Carl, Kerstmis. - En zij verveelt zich.
Ik wil dat Annie buiten wacht
terwijl wij deze discussie afronden. - Ik laat haar uit mijn zicht
in dit gekkenhuis dat jij leidt. Mijn Annie is puur
en deze plaats is een open riool.
Mijnheer en mevrouw Wilkes,
hebben jullie al een psychiater overwogen voor Annie?
Want er bestaan veel goede medicijnen.
Jullie soort mensen, jullie allemaal, jullie stoppen kinderen vol chemicaliën.
We zullen het vanaf nu zelf doen. Wij zijn verantwoordelijk voor haar hele opvoeding.
Kan je dat aan? - Dat weten we pas als we het proberen.
Ik wil niet ontdekken dat... - Ik doe het Crysilda en het zal werken.
... want het is onze dochter. - Je zult het wel zien, wacht maar af.
Kom meid, we gaan naar binnen.
Nu.
Niet slecht, hè?
We gaan hier boven een echte school maken,
een school voor ons.
Is er iets mis met mij, papa?
Wat? Nee hoor.
Is het daarom dat ik niet op een normale school kan zitten?
Annie.
De kinderen zijn zo gemeen en de leerkrachten,
zien me niet op de juiste manier. - Annie-beer, luister naar me.
Ken je het echte verhaal van de Lachende Plaats?
Ik heb het niet over dat halfbakken gedoe.
Ik bedoel het echte verhaal.
Broeder Vos is geen vriend van Broeder Konijn.
Broeder Vos wil Broeder Konijn opeten
en zo zit de echte wereld in elkaar, Annie-beer.
Doden en eten.
Rennen en je verstoppen.
Maar weet je wat die slimme Broeder Konijn had ontdekt?
Je Lachende Plaats is overal waar jij zegt dat die is.
Echt waar? - Natuurlijk wel.
En weet je wat nog meer? Je zult heel snel kunnen lezen.
Hoe dan, papa?
Ik zal je een verhaal vertellen. - Ik hou van papa-verhalen.
Ik heb een nieuw verhaal om te vertellen Annie-beer,
en het is zo groot, dat jij me zult moeten helpen.
Langs de smalle doorgang van de doodlopende kloof, voorbij de Paleiswagen,
de ossen dun en schuimend, strompelend in karrensporen, over beenderen,
terwijl Prester Jack, zijn geweer in aanslag,
de heuvelstoppen afspeurde naar wilden.
Is dat jouw nieuwe verhaal?
Inderdaad.
Er wordt gezegd dat
de dochters van Bach de blaasbalg van het orgel bedienden,
terwijl hij componeerde.
Dat is wat wij ook gaan proberen.
Zie je,
ik heb mijn typmachine nodig om mijn magie te weven.
Ik hou van die diepe toetsen, maar de moderne uitgeverswereld,
wil alles hebben
op computer.
Carl?
Je gaat dit typen
op het toetsenbord.
Elke pagina, woord voor woord.
Pappa, ik weet niet of ik dat kan. - We gaan het hier neerzetten.
Wat is eerste letter hier?
Ik wil niet dat het verkeerd is, geen enkel woord.
O, Annie-beer.
Warmer, warmer. Heet, heet.
Boem.
Je begint het al onder de knie te krijgen. Je zult snel zelf een schrijver worden.
Carl. - Ik kom, verdomme.
Neem haar maar mee dansen en ik kom snel terug met meer pagina's, lieveling.
Meer pagina's voor wie, papa?
Mijn allergrootste fan.
- The Laughing Place -
Vertaling: Dweez
Prester Jack, zijn geweer in aanslag, speurde de heveltoppen af naar wilden.
Hij wist dat ze op het duister wachtten, ernaar hunkerend.
Een nieuwe maan zou haar binnen leiden, als hun belofte standhield.
Die belofte werd 's middags gedaan, bij het water op de Kiplinger Ford.
Annabel hield haar woord.
Prester Jack hield zijn woord.
En elke avond
ontmoetten ze elkaar,
achter de pal-ijs...
Paleis.
Paleis, schatje. - Wagen.
Ze stapten uit hun buff...
buffet... buffalokleren,
stapten uit hun leven.
En de westelijke maan schil...
Schil?
Schilde? - Eens kijken.
Nee, ik weet het. Schilderde.
Schilderde hun lichamen wit.
Vind je het goed?
Papa, ik ben er dol op.
Ik hoor mijn verhaal graag met jouw stem, Annie-beer.
Dat maakt het echter.
Vind je deze versie goed?
Want ik veranderde nogal wat.
Ik denk dat het prachtig is.
Vooral Annabel.
Ik hoop dat ze McCall verlaat voor Prester Jack.
O, ja?
McCall is vreselijk.
Hij bedriegt. Ik wil hem haten.
Haten is beter voor hem.
Maar weet je, hij is ingewikkeld, die McCall.
Dat maakt hem net interessant.
Slecht zijn maakt je niet interessant.
Mama zegt altijd, het maakt je enkel slecht.
We zijn allemaal niet slechts één ding, Annie-beer.
We zijn allemaal goed, we zijn allemaal slecht.
Nee, maak McCall erger dan hij nu is,
dan weten we voor wie we moeten duimen. - Je moet je moeder gaan helpen.
Dat kan ik wel doen, mam.
Bedankt, lieveling.
Er staan nog een paar tassen in de auto.
Komt in orde.
Niet meer roken binnen.
Weet ik.
Is ze klaar voor het staatsexamen? - Ze denkt als een schaakgrootmeester.
Ze is altijd drie stappen vooruit. - Ik maak me geen zorgen om haar wiskunde.
Mama?
Zetten we weer alles alfabetisch in de bergkast?
Waarom lees je me niet voor, Annie?
Waarom neem je deze pagina's niet?
Geef ze in op de computer. - Nee, ik wil ze horen.
Toen...
Mc...
Toen hij...
Toen Mc...
Toen hij...
Toen hij super... toen hij...
Sorry. Toen hij super...
greep van de...
handeling...
Jij maakt haar nerveus. Zo doet het goed bij mij.
Ze wordt er niet vlotter in.
Ik ben elke godverdomde dag bij haar. - Jij moet op je taal letten.
En ik kan je verzekeren dat ze er beter in wordt.
Jij bent elke dag hier omdat je geen baan hebt.
Ik werk. - Jij pakt 's avonds look in dozen.
Dat is niet werken. - Ik schrijf 's ochtends beter.
Natuurlijk. Alles draait om jou.
Ik heb een echte baan. Ik leid het huishouden.
Ik ruim je vuilnis op en waarvoor?
Zodat jij onze dochter vieze dingen kan voorlezen of zij leest ze voor jou?
Het is niet smerig. Het is historische fictie.
Het is geklets, dat is het. - Geklets.
Je hebt tien jaar gehad, Carl.
Tien. Het gaat niet gebeuren.
Vertel me niet wat ik niet ben. - Je maakte je school niet af, Carl.
Verwacht je dat ik geloof dat je een boek wel zal afmaken?
Je moet de juiste hoek hebben of het gaat mis.
O, man.
Mijn dochter maakt me af
Nee, ik win.
Wat?
Luister, vanaf nu blijf ik bij jou.
Ik werk alleen nog in het weekend nog bij dokter Nixon
en je vader gaat terug naar zijn oude baan bij de bank.
Maar papa onderwijst me goed. - Hij leert je helemaal niets.
Het is altijd speeltijd voor jullie twee. Doe open.
Wat ik voor jou wil, is meer
dan deze smerige plek.
Jij bent veel beter dan dit.
Ben ik dat?
O, schat. Natuurlijk ben je dat.
Laat je nooit iets anders wijsmaken.
Vergeet dat stomme boek van papa.
Concentreer je op het examen.
Als je daarvoor slaagt, kun je hier weggaan.
Wil je eindigen als je moeder?
Deze pyjama dragen? - Mama, ik vind je uniform leuk.
Ga voor de witte jas.
Dat is het uniform dat mensen groeten.
Meisjes die dit dragen, maken enkel schoon.
Er is niets smeriger op aarde dan de menselijke mond, Annie.
Je poetst en je poetst
en hij wordt gewoon opnieuw vuil.
Je vader heeft je snoep laten eten, hè?
Alleen als we een hoofdstuk af hebben.
Let op voor je kiezen.
De rot sluipt langs achter binnen.
Kom binnen.
Ik moet ergens naartoe.
In orde, ik red me wel.
Hoe gaat het ermee?
Bedankt om langs te komen. Ik wil je dit laten zien.
Zal het tegen morgen klaar zijn?
Ik zei tegen Abdi vijf minuten
en we zijn klaar als ik zeg dat we klaar zijn.
Eerst en vooral,
ik zou jou nooit pijn doen.
Wat er in de blokhut gebeurd is,
ik had een slecht moment.
Maar daar ben ik nu doorheen en het zal beter gaan als we hier vertrekken.
Je moet met iemand praten.
Als ik mijn hoofd in de handen van die dokters leg,
wil dat zeggen dat ik jou ook in hun handen leg.
En ik heb genoeg van die wereld gezien
om te weten dat ze niet te vertrouwen zijn, Joy.
Je ging vrijwillig het ziekenhuis in toen we in Missouri waren
en je werd beter.
Ik ben je moeder. Ik hoef niets te bewijzen.
Hoe heet hij? - Wie?
Pap.
Hoe minder je weet, hoe veiliger je bent.
Dat geloof ik niet langer. - Hij is een slechte man.
Dat is niet genoeg.
Het is geen leuk verhaal, Joy.
Vertel het me toch maar. Ik ben volwassen.
Nee, dat ben je niet. - Vertel het me.
We zijn uitgepraat. Stap uit, of ik ga gillen.
Lieveling.
Alles in orde daar binnen? - Prima, ze gaat vertrekken.
Uitstappen.
Vooruit.
Kom op.
'Er zijn twee soorten
'mensen...
'in deze wereld, Annabel',
zei Prester Jack.
'Er zijn onderzoekers en er zijn kolonisten'.
Hallo.
Ik ben Rita.
Annie, kun je hallo zeggen?
Annie, we hebben hierover gepraat.
Je vader is geen professional, in wat dan ook.
Het is een feit lieveling, dat je speciale hulp nodig hebt
voor dat grote staatsexamen volgend jaar en dat is Rita.
Misschien kunnen Annie en ik even alleen praten,
elkaar leren kennen.
Mooi, bedankt.
Geweldig.
Wat lees je zoal graag?
Vooral het boek van mijn vader. - Is het dit?
Je kunt niet zomaar in het midden beginnen.
Het is een groot verhaal.
Je mam zegt dat jij hem helpt om het te vertellen.
Nee, niet echt.
Ik bedoel,
soms verliest hij de draad en vergeet hij waar hij gestopt was,
dus zorg ik ervoor dat alles klopt.
Ik ben niet erg goed in lezen, maar verhalen, die begrijp ik.
Ben je een fan van dit boek?
Dat is een kinderboek. - Niet echt.
Niet het echte verhaal.
Dit lijkt niet op het stripboek.
In het originele werden zijn voeten eraf gebrand
en dat was nog maar het begin.
Omdat hij liegt? - Dat klopt.
Het gedeelte over liegen is hetzelfde, maar nu zijn er consequenties.
Ik zeg altijd tegen mijn vader dat er in zijn verhalen consequenties moeten zijn,
anders zijn het gewoon een hoop dingen die gebeuren
en dan is het geen echt verhaal, denk ik zo.
Misschien zit er meer dan één schrijver in de familie.
Pro...
Prah.
Het gaat niet.
Lees langzamer en luister naar de klanken.
Jongens.
Jongens die allemaal...
Haal adem.
Adem in.
Adem uit.
Voel je je beter?
Goed, we proberen het nog eens. - Hier schrijft mijn vader zijn boek.
Dat is zo fijn.
Hier werkt hij haast altijd.
Heb jij jouw boek ook?
Pinoccio zei tegen zichzelf met grote zekerheid,
'Hoe belachelijk was ik als een
marionet
en hoe gelukkig ben ik
nu ik een echte jongen ben geworden'.
Hij verandert dus gewoon in een echte jongen?
Ja, dat is zijn verlossing.
Herinner jij je dat woord nog? - Ja, ik ken dat woord.
Maar waarom staat dat op het einde van het verhaal?
Dat begrijp ik niet. - Wel, Pinoccio is een leugenaar,
dus waarom moet het verhaal goed eindigen? Omdat hij een fee wat geldstukken gaf?
Zo werk het niet. - Hoe moet het dan werken?
Ze hadden hem moeten doden.
Het grappige is, dat ze dat ook deden.
In de eerste versie van Collodi wat dat het einde.
Zie je wel? Waarom hebben ze dat dan veranderd?
Omdat de uitgever het te duister vond.
Hij dacht dat het de kinderen zou afschrikken.
Ze moeten ook bang zijn.
In deze wereld ben je ofwel goed, ofwel slecht
en als je slecht bent, betaal je daarvoor.
Annie, heeft je moeder je dat verteld?
Sorry, kunnen wij praten?
Kunnen we snel even babbelen?
Zeker. Waarom neem jij niet even pauze?
Weet je... - Mevrouw Wilkes, voordat je begint,
ik ben geen professional, maar jij laat haar kleuterboeken lezen.
Hoe moet dat haar helpen?
Annie is intelligent. - Dat is ze, dat weet ik.
Ze heeft vast wat ontwikkelings- stappen overgeslagen in het begin.
Laat mij je iets vertellen over hoe de hersenen van mijn dochter werken.
Mijnheer Wilkes, ik vraag je om me niet te onderbreken.
Je stelde een vraag en daar geef ik antwoord op, maar je moet me wel laten.
In orde.
Je dochter is slim. Heel erg slim.
Ze kan niet groeien als lezer, al ze enkel jouw werk leest.
Jij bent haar vader. Je verstikt haar.
Dit alles, het is veelbelovend.
Kolonisten en onderzoekers.
Dat is prachtig.
Maar dat is jouw verhaal, niet dat van haar.
Je moet haar haar eigen verhaal laten schrijven.
Vind je dat mooi?
Sorry,
ja, dat doe ik.
Het is heel goed. - Dank je wel.
Ik ben al schrijver vanaf zeer jonge leeftijd.
Dat weet ik. Annie heeft me over je verteld.
Ik heb ook heel wat andere dingen geschreven.
Vast wel. - Ik heb wat eerste versies.
Ik hoor het graag voorlezen, daarom
blijf ik haar pagina's geven, één per keer.
Bewis... - Bewijs.
Bewijs.
Dat is een lastige, omdat hij lijkt op bus.
Skaam...
Schaam...
Denk aan de I.
Schud het eruit.
Laat het maar gaan.
Goed, maar dat is een E.
Rond je nek.
Zoals deze?
En uit.
Schaamteloos.
Marionet.
Kom op, haast je. - Zo lekker.
Snoep of je leven.
Oppositie. Oppositie.
Oppositioneel.
Interpretatie.
Heb je ooit gehoord waarom mam en pap me uit de gewone school haalden?
Dat is al lang geleden.
Ze lieten me niet teruggaan, dus
dat betekent dat ik niet beter werd.
Annie, dat maakt nu niets meer uit.
Het enige dat ertoe doet is dat je over minder dan een maand
gaat slagen voor dat examen.
Aan wie ga je dan lesgeven?
Dit kleintje, denk ik.
Ik kan niet wachten om haar te zien.
Waar is haar papa?
Dat is,
het is ingewikkeld.
Hij is ingewikkeld.
Nee, dat is het niet.
Ofwel is hij een goede man, ofwel niet.
Annie, niets is zo simpel.
Jij bent goed.
En dat is simpel.
Kijk eens wat ik geleerd heb.
Zijn ze...
Mam?
Ben je...
Ben je in orde?
Arm ding.
Denk je dat ik niet zal slagen? - O, jij zult slagen.
Je zult slagen en slagen en dat zal genoeg zijn.
Wat scheelt er?
Ik overleef het wel.
Dat zal genoeg zijn, zullen ze zeggen.
Wie zal dat zeggen?
Vuilakken die je dichtbij en op de grond willen hebben
zodat ze kunnen grijpen wat ze willen, telkens ze dat willen,
net zoals je vader met mij deed, toen ik amper een vrouw was.
Nadat de laatste aarde op de lijkkist was gevallen,
gooide Prester Jack de spade er achteraan.
Rita heeft je zo goed onderwezen. - Daarna nam hij Annabels hand
en ze liepen weg van het graf en naar de zon toe
en naar een horizon waarvan ze hoopten die nooit te zullen vinden.
Vind je het mooi?
Ik ben er dol op.
Weet je dat ik een uitgever geïnteresseerd heb gekregen?
Papa.
Die kerel heeft het nog niet officieel gelezen
maar ik kwam hem tegen in de bank
en zei dat ik binnenkort klaar zou zijn en hij kan niet wachten.
Hij zal er weg van zijn.
Je hebt het gevonden. - Wat dan?
Jouw Lachende Plaats.
Wel, weet je,
dat is het hem nu net, Annie-beer.
Er is iets waarover ik met je wil praten.
Ik ga verhuizen.
Voor hoe lang?
Een tijdje.
Ik moet mijn plaats zoeken in deze wereld.
Zoals Prester Jack?
In feite misschien een beetje meer zoals Annabel.
Weet je, op het einde vestigt Jack zich.
Maar Annabel zal nooit stoppen met zoeken
en dat is zoals ik ook ben, schat.
Waar ben jij dan naar op zoek?
Dat weet ik niet.
Dat is een onderdeel van het zoeken, niet weten waarnaar je op zoek bent.
Alsjeblieft, vertrek niet papa.
Ik moet, lieveling. - Papa, alsjeblieft.
Schat, ik moet gaan.
Ik moet wat dingen regelen en dat zijn volwassenenzaken.
Het komt door mij, nietwaar? - Nee, nee.
Zeg zoiets nooit.
Dit zijn dingen tussen mij en je moeder.
Luister nu naar me.
Volgend jaar gaan wij je samen naar school rijden
en ik ga op mijn boekentournee
en alles zal perfect zijn.
Echt waar?
Vergeet dit niet, Annie-beer.
Wat er ook gebeurt,
ik zal altijd je allergrootste fan zijn.
Wat mag het zijn? - Wodka.
Mama's drankje.
IJs?
Mam.
Mam, ik ben geslaagd.
Ik slaagde.
Goed gedaan.
Ik moet pap bellen.
Hallo?
Dag, ik ben het. Luister, ik slaagde voor het examen.
Kun je dat geloven? - Ik ben zo trots op je.
Vertel me alles. Ik mis je. - Ik mis jou ook.
Kan niet wachten om je te zien. Hoe gaat het met het boek?
Precies waar hij je hebben wil.
Weet ik.
Was de zoektocht niet geweldig?
Ik weet dat SPCC maar een begin is, mama
maar voor een gemeenschapscollege heeft het zelfs een cursus creatief schrijven.
Kun je dat geloven?
Waarom wil je niet verder gaan?
Verder? - Verder weg.
Daar ging papa naar school
en hij zei dat hij me vaak zou komen bezoeken in mijn studentenhuis.
Het is geen plaats voor een goede vrouw,
deze smerige wereld.
Dan moeten we hem toch gewoon opruimen, niet?
Ik sta aan jouw kant, Annie. - Dat weet ik.
Ik ben de enige die ooit echt aan jouw kant heeft gestaan.
Er zijn dingen die je niet weet, Annie.
Ik zie het nu. - Wat?
Hoe ik het moet rechtzetten. Hoe ik ongeschonden wegkom.
Wegkom? - Want, Annie...
Eens dat de rot heeft ingezet,
is die er altijd, of je hem nu ziet of niet.
Mam.
Het spijt me zo dat ik je hier achterliet.
Ik had nooit mogen weggaan van je moeder,
zoals ze was.
Maar ik ben nu thuis en ik blijf.
Annie-beer?
Het is al drie maanden geleden.
We kunnen samen deze schoolaanvragen invullen.
Komt er iemand?
Twee iemanden, in feite.
Rita.
Annie, hoi.
Je hebt je baby gekregen.
Ja, dit is Evangeline.
Ze is prachtig.
Echt hè, Annie?
Mag ik haar vasthouden?
We brengen haar naar binnen. - Ja, opschieten. Ga naar binnen.
Ik wil alles horen over het examen
en hoe nerveus je was voordat je het aflegde.
Ik was echt heel nerveus. - Dat zal wel.
Maar ik dacht aan wat je me had verteld en
ik haalde vier op vier.
Dat is geweldig, Annie.
Het is heel fijn om je te zien, Rita.
Inderdaad.
Dankzij Rita zijn er veel dingen veranderd.
Weet je,
Annie,
Carl, zeg het.
Omdat er iets was, waarover we met jou wilden praten.
Wel, lieveling
Rita en ik hebben elkaar veel beter kennen
dit afgelopen jaar. - Maar jullie kenden elkaar toch al.
Ja, maar...
We hebben samen heel wat tijd doorgebracht.
Dus jullie zijn...
Annie, ik weet dat het heel wat is om nu te verwerken.
Ben jij ook haar papa?
Van Evangeline.
En de rivier was pas zes maanden geleden.
Lezen was mijn probleem.
Niet rekenen. - Natuurlijk is het dat niet, lief...
Annie.
Hoe kon je? - Leg dat mes neer.
Het komt wel goed met haar. Het is gewoon de verrassing.
Ik denk deze doos en die in de koffer. Ik zet ze in de voorkamer.
Het komt wel goed. - Ja, het zal allemaal erin passen
eens we de spullen van Annie op de zolder hebben gezet.
Bedankt, schat.
Daar misschien?
Misschien moet je opnieuw medicatie overwegen.
Nee, dat heeft ze niet nodig.
Denk je dat mijn verhaal bijna af zou zijn, als ik nog lithium nam?
Carl.
Ik denk dat Annie die troep niet nodig heeft in haar lichaam
dat haar echte ik verbergt.
Mag ik haar vasthouden?
Het is in orde.
Het is goed.
Annie?
Het is in orde.
Het is klaar.
Het is af.
Rita, ik heb het afgemaakt.
Twaalf verdomde jaren.
Alsjeblieft.
Uitgevers zijn altijd op zoek naar gepubliceerde auteurs.
Neem er één, twee, drie.
Ik heb er 500 gedrukt. - Annie.
Wil je iets? Heb je iets nodig?
Bedankt.
Bedankt mijn vriend, ik ben er erg opgewonden over.
Laat het achter op een openbare plaats. Om een snelle toast uit te brengen.
O, mijn God. - Op Rita.
Hartelijk bedankt om hier te zijn.
Bedankt.
Voor Rita K. Green, mijn Lachende Plaats.
Rita K. Green.
Annie-beer? Wat is er aan de hand?
Annie? - Mijn Lachende Plaats.
Vuur uur 's ochtends, wat ben je... Wat is er gaande?
Je droeg dit op aan haar?
Luister, Annie-beer. - Rita is jouw Lachende Plaats?
Wel,
je kunt er meer dan één hebben.
Kom hier.
Pap.
Pap?
Het is in orde. - Neen.
Dit komt wel goed.
Het is prima, lieveling.
Het is goed.
Het komt wel goed.
Het komt goed, Annie.
Nee.
O, mijn God.
Annie.
Wat heb je gedaan?
Ik dacht dat jij goed was.
Nee, niet mijn baby.
Neen.
Einde.
Ik sta aan jouw kant.
Arm ding.
Maar er is een manier.
Een manier waarop we beiden wegkomen.
Je lacht.
Wil je er nog één?
Hallo?
Is dit Rita?
Schrap me maar van je lijst.
Ken je een boek dat
de Verscheurende Engel heet?
Wie is dit?