UNIWERSYTET WICHITA
Pomogę.
Dam radę, tylko mi pokaż jak.
Ciągle się dziś psuje.
Więc powinna być odłączona.
Trzeba sięgnąć.
Wiersze?
Wywieście informację, że jest popsuta.
Gdzie reszta?
Proszę zabrać oryginał.
Potrzebuję reszty.
Ktoś z serwisu ją wyciągnie.
Więc go wezwij.
To moja własność. Nie wyjdę bez niej.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Ciała rozczłonkowano
i wepchnięto do worków.
Spędziły od 15 do 40 dni w rzece Hudson.
Ofiar nie zidentyfikowano.
Przyczyny zgonu nie ustalono.
Policja odkryła pochodzenie paru części stroju.
Sklep na Christopher Street ma skóry dla fetyszystów.
Jest też tatuaż lambdy.
Może to grecki uczony?
Paul Bateson bywał w pubie gejowskim w Meatpacking,
ale nie powiązali go z ciałami.
Skazali go za zabójstwo,
bo zadzwonił do prasy i się przyznał.
Ostatnia ofiara, Addison Verrill.
Nie rozczłonkowano go, nie był w worku.
Po co z nim gadać? Może to nie on?
Bo powiedział kumplowi, że to on.
I że lubi zabijać.
Czy ktoś, kto lubi sado i maso, nie podnieca się przemocą?
- Jest o... - Sado-maso.
Prawidłowo mówi się sado-maso. Sadomasochizm.
Nie „Sado i masochizm”.
Sado-maso to wymiana władzy między dominującym a uległym.
Ból i przemoc to dwa rodzaje obowiązującej waluty.
Jest jeszcze upokorzenie, strach, a nawet łaskotki.
Załaskotać na śmierć. Nowość.
Jedna z ofiar miała obrożę.
Oprawca chyba lubił dominować.
Ze względu na stan ciał
nie wiemy, jak zabijał ani czy sado-maso to sposób działania.
Kto by na nich żerował?
Seks ich łączył. Jego podniecała przesada.
To nie kwestia kogoś, kto czasami
przekraczał granice.
To zorganizowany zabójca.
Rozczłonkowanie i pozbycie się ciał bez świadków?
To wymaga planowania i poświęcenia.
Bez wątpienia ofiary to grupa, która daje mu przyjemność seksualną.
- Łatwe zdobycze. - Zgadzam się.
Przyjęli go do środowiska, a on wie, jak ich skusić.
Chcą być wiązani.
Wybór ofiar to kwestia okazji?
Mówię tylko, że byłoby ciekawie poznać rolę,
jaką praktyki seksualne grały w tym, jak zabijał.
I dlaczego.
Czy sadomasochizm był...
dla Batesona wygodnym sposobem na znalezienie ofiar,
czy to podstawa jego...
To Atlanta.
Komendant policji.
Chcemy przyklasnąć
decyzji Departamentu Sprawiedliwości,
żeby FBi rozpoczęło śledztwo
w sprawie zaginionych i zabitych dzieci w Atlancie.
Dyrektor Webster zapewnił mnie,
że Biuro będzie współpracować z naszymi ludźmi
i przyślą do naszego miasta swoich ludzi.
Już byliśmy w Atlancie.
Prace przygotowawcze.
Wice-prezydent nadał sprawie najwyższy priorytet.
Nie chcę, żeby wyglądało to na projekt badawczy.
Oczywiście.
Doprowadzimy do skazania.
Dobrze. Dam znać Wymanowi, że wysyłamy wydział,
zamiast oddziału psów, o który prosił.
Oby byli wytresowani.
I na krótkiej smyczy. Obiecuję.
To był...
Dyrektor Webster.
Prezydent nie chce, by ta sprawa rzutowała na początek kadencji.
Więc George Bush ma się tym zająć.
Dyrektor chce mieć pewność,
że Biuro będzie dobrze wypadać w tej kadencji.
Wybierali między nami i Lassie.
Zasadniczo.
Holden, jedź tam natychmiast.
Bill, możesz lecieć w poniedziałek, po wyjeździe kierownictwa.
Webster dużo ryzykuje.
Musi zrozumieć, kim jesteśmy mieć pewność, co umiemy.
Tak jest.
Mamy to zamknąć. Spakujcie się odpowiednio.
To 17 spraw.
Może chwilę potrwać.
Jeśli Webster w tym siedzi, chce zamknąć sprawę.
Chcemy mieć w tym udział.
Róbcie, co chcecie, ale już wiemy,
że nasze metody nie zawsze będą budzić nieokiełznany entuzjazm, więc...
Byle grzecznie.
Byle mądrze.
Bill.
Będzie dobrze.
Tak jest.
Jak mamy zrealizować wielką wizję Gunna,
skoro wciąż was odsyła?
Tym razem to polecenie z samej góry.
Mogę wybrać personel wspierający, ale nie przeszkolę agentów.
Muszę być w mieście co piątek. Mam sprawy z Brianem.
Poświęcę na to popołudnia, zrobię, co mogę.
Zajmij się Batesonem z Greggiem. Rozmawiajmy dalej.
Zostawisz Holdena na trzy dni w tygodniu?
Już teraz będzie tam sam do poniedziałku.
Gunn wysyła mnie na wyjazd kierownictwa.
Ostatnio was wyrzucili, a wtedy byłeś tam z nim.
Zadzwonię do Barneya.
Poproszę, żeby wspierał Holdena.
To trzy dni.
Właśnie.
Nance?
Tutaj!
Jezu.
Zjesz coś?
Mam spaghetti i udko z kurczaka.
Nie, padam z nóg.
Jak Bri?
W porządku.
Jak twój dzień?
Super.
Czyli jak?
W porządku.
Podaj mi tę torbę.
Dzięki.
Jest tak źle?
Trzeci raz w tym tygodniu.
Jeśli znowu się dziś zmoczy, wyrzucę je.
Mam tańsze.
- Nie moczył się... - Trzy lata i pięć miesięcy.
Pamiętam.
Dziś bawił się zabawkami dla niemowląt.
Ludzikami w wannie.
Jakby się cofał.
A już robił się samodzielny.
Nagle znowu uczę go nocnika.
Porozmawiamy z dr. Moritzem.
Może to część procesu.
Nie spakowałam cię.
Ale garnitur wrócił z pralni.
Jasne. Sam to zrobię.
Nie przejmuj się.
Rozmawiałeś z Gunnem?
Bill. Musisz wziąć wolne.
Brian cię potrzebuje.
Potrzebna mi pomoc.
Właśnie się dowiedziałem.
Po kierownictwie lecę do Atlanty.
Zaczynamy tam śledztwo w sprawie zabójstw.
Nie mam wyboru.
Dobrze.
Słuchaj.
Będę wracać w czwartki wieczorem,
żeby być na spotkaniach.
Będę przez cały weekend.
- Co tydzień. - Powiedziałam dobrze.
Mówiłeś, że nie masz wyjścia, więc...
decyzja zapadła.
Najgorsze, że nie mogę iść do Joffrey.
WIĘZIENIE RIKERS NOWY JORK
Wytrzeźwiałem tu.
Piłem dwie butelki wódki dziennie, póki nie straciłem pracy.
Byłeś technikiem radiologii.
Potem bileterem w kinie porno.
Teraz jestem trzeźwy, codziennie ćwiczę.
Zwykle bez nadzoru.
Właściwie to przydałoby mi się więcej dyscypliny.
Jak poznałeś Addisona Verrilla?
Siedział w barze Anvil.
Wzięliśmy działkę.
Zaczęliśmy gadać o pornosach.
Wszystkie znał.
Lubił te dobre.
Dobre?
Każdy może nakręcić jakiegoś mięśniaka posuwającego kogoś do upadłego.
Mogę to zobaczyć na żywo w metrze.
Sztuką jest pokazać to
w odpowiednim rytmie.
Znaleźć więź w przemocy.
Oglądasz porno?
Więź w przemocy.
Tak lubisz wiązać się z ludźmi?
Pewnie na głębszym poziomie.
- Miłość to przemoc. Seks to przemoc. - Tak?
Każda relacja to przemoc. To tylko kwestia skali.
Ile chcemy poczuć?
Miło, gdy kochanek chwyta twoją rękę, gdy się tego nie spodziewałaś?
Milej, gdy chwyta sutki?
Wykręca je?
Co Addison myślał o przemocy?
Lubił ją.
Poznałem po filmach, które lubił, po tym, co mówił.
Tak go wybrałeś?
Wybieramy się nawzajem, nie?
Był w twoim typie.
Niezupełnie.
Zwykle nie lubię ciotowatych.
Przez nich źle o nas mówią.
Addison był w centrum uwagi.
Mógł wyjść z każdym, a wybrał mnie.
To było miłe.
Czy idąc do niego, wiedziałeś już, że go zabijesz?
Nie.
Wypaliliśmy zioło. Wypiliśmy szkocką.
Było dużo seksu.
Lubił na ostro.
Stąd wiedzieli, że to ja, bo...
powiedziałem reporterowi,
że kanapa była wysmarowana Crisco.
Policja na to nie wpadła.
Co było potem?
Wciąż byłem na haju.
Zapytał mnie, czy chcę jointa.
Uderzyłem go patelnią i dźgnąłem.
To było naturalne następstwo pobudzenia seksualnego?
Wasz „ostry” seks
był coraz intensywniejszy?
- Czy... - Jasne.
Zawsze chcesz mieć cel.
Ból to ukojenie.
Strachem chcesz się bawić.
Zabicie Addisona było etapem przemocy seksualnej?
Nie, skończyliśmy już.
Byliśmy wyczerpani.
Nie dało się dłużej.
Dlaczego go zabiłeś?
To nie było...
dla niego duchowe.
Szukałem związku.
W Anvil udawało ci się wcześniej takie znaleźć?
Nie.
Ale zawsze jest moment,
gdy coś może zmienić się w coś prawdziwego.
Tu tak nie było.
Wszyscy tego szukają.
Związku.
Byłeś dominującym czy uległym?
Wtedy byłem tylko dominującym.
Wtedy?
Zaczynałem jako uległy. Jak większość. Tak uczysz się, co robić.
Czego oczekuje uległy. Jak daleko się posunąć.
Wyćwiczyłeś się w znajdywaniu chwili, gdy wszystko może się zmienić.
W nic albo w związek,
albo w poważniejszą przemoc.
Zwłoki w workach.
Sześciu mężczyzn wrzuconych do rzeki w workach na śmieci.
Myślisz, że osoba, która ich zabiła,
mogła eksperymentować?
Sprawdzała, jak to jest, posunąć się za daleko?
Próbują przypisać je mnie.
Gejowi, który lubi skórę.
To takie oryginalne.
To coś więcej.
Pracowałeś w szpitalu, wiedziałeś co nieco o anatomii,
miałeś dostęp do sprzętu.
Nie bałem się krwi. Ale nie byłem chirurgiem.
Przyznałeś się kumplowi.
Powiedziałeś mu, dosłownie:
„Lubię zabijać”.
Wszyscy byliśmy wtedy zjarani.
Powiedzieli, że jeśli się przyznam, dostanę mniejszy wyrok.
Mniejszy wyrok?
Wariactwo, nie?
Chcieli zamknąć sprawę.
Zadowolić gejów.
Ale wiecie co?
Geje chcą, żeby winny był hetero.
Dlaczego ich to obchodzi?
Kwestia postrzegania „innych”, Anito.
Nie możemy niszczyć się nawzajem.
Myślisz, że to wściekły heteryk?
Fani skóry wyczuwają heteryków na kilometr.
Nikt by z nim nie wyszedł.
Bywalcy szukają obytych.
Zabójca był doświadczony.
Szukałby kogoś...
kto chce dokładnie tego, co on chce dać.
Widział tysiące, zabrał do domu setki,
szukał odpowiedniego tętna, tempa oddechu.
Szukał gościa, który tego chciał.
Nikt nie chce umrzeć.
Nie, ale niektórzy chcą poczuć, jak to jest prawie umrzeć.
Pozwalają na nieco więcej.
Może nawet błagają.
To by go podniecało?
Oczywiście.
Czyli znał ofiary. Może był z nimi tuż przed zabójstwem.
Po co tracić czas na nieznajomych?
I co potem?
Potem...
pracował nad nimi.
Ciężko.
Aż powstał związek.
Jaki związek?
To cała tajemnica.
Zaufanie i strach.
Totalna wrażliwość.
Pozwala władcy zabrać się poza tę granicę.
Jak?
Jak by go zabił?
Jak długo by to trwało?
Czego by użył?
Jakie ślady by zostawił?
Każdy ma swój sposób. Musicie jego zapytać.
Alan.
- Tak? - Jestem gotów.
Zabierzmy go.
Tylko zabójca by to wiedział.
Dzień dobry.
Holden.
Jim.
Rozrosło się. Chyba zawęzili to do połowy miasta.
Panuje chaos.
Czuć desperację.
Wczoraj znaleźliśmy ślad. Musisz to usłyszeć.
Całe pokolenie czarnuchów zniknie dzięki tym martwym dzieciakom.
Ostatni jest w lesie przy Sigman Road.
I możecie liczyć na kolejnego co miesiąc.
Może pan podać dokładne miejsce...
Proszę pana?
Nie wiem.
Wszyscy brzmią tak samo.
Sama podłość.
Przykro mi, że musiała pani tego słuchać. Dziękuję.
Nadal szukacie mojego Earla?
Miałby teraz 11 lat. Może być wyższy.
Tak.
Zapewniam, że szukamy.
Dzwoniono wczoraj w nocy.
Wyznaczyliśmy zakres pięciu kilometrów od Sigman Road. Nic.
Po wschodzie słońca wyślemy zespoły poszukiwawcze.
Agenci przesłuchują Klan w tamtej okolicy.
Znajdziemy ciało, ale Jim mówi, że możecie pomóc znaleźć dzwoniącego.
- Nie znajdziecie go. - Znajdziemy.
Szuka go 250 ludzi i oddział z psami.
Nie ma ciała. To nie on.
Słucham?
Może to ten sam, co w sprawie Terrella,
ale to nie zabójca. To podróbka.
Wiesz to po jednym przesłuchaniu taśmy?
Tej, której słuchamy od północy?
Pomyślcie.
Celem takich organizacji jak Klan jest sianie terroru.
Dlaczego czekaliby do 18 ofiary, by się przyznać?
Młody człowieku, zajmuję się Klanem całe życie.
Czasami jedyny cel to zabicie czarnego,
który wpadnie im w ręce.
Nie będę w to wątpić,
bo nie usłyszałeś tego, co chciałeś.
Dlaczego nie zadzwonili do prasy?
Po Berkowitzu i Zodiaku wiemy, że chcą rozgłosu.
Chcą stać się mitem.
Po to idą prosto do prasy.
Policja dowiaduje się na końcu.
Brzmi to jak poważna teoria.
Jakbyś dużo o tym myślał
przez te dwie minuty tutaj.
A ja działam na faktach. Pięć dni temu...
Lubie Geter, numer 18,
został na parkingu, żeby sprzedawać odświeżacze.
Nie wrócił do domu.
Matka dzwoni dwa razy dziennie.
Czworo innych nadal jest zaginionych...
numer sześć, osiem, dwanaście i czternaście,
jeśli nie chcesz imion.
A ten telefon to nasz jedyny ślad.
Idziesz?
Brian...
Powiesz, dlaczego zabrałeś chłopców do domu?
Dlatego, że dziecko płakało?
Myślałeś, że w domu poczuje się lepiej?
W porządku.
Możesz powiedzieć.
Pamiętasz, jak chłopcy trzymali dziecko?
Myślałeś, że chcą mu pomóc?
Żeby przestało płakać?
Muszą wiedzieć, że nikt za nich nie odpowie.
Rozumiem.
Musi wszystko sobie przypominać?
Dla nas to może niekomfortowe,
ale to pozwala mu poznać swoje uczucia
w przyjaznym środowisku.
Według nauczyciela Brian jest pasywny,
nie nawiązuje kontaktu z klasą.
Rozmawiał pan z nauczycielem?
Pani Leland była w szkole.
- Zaobserwowała... - Przepraszam.
Była w jego klasie?
Pracownicy nie muszą informować o wizytach w szkole.
Zauważyliście zmiany w jego zachowaniu?
Brian zaczął znów moczyć łóżko...
czasami.
Prawie co drugi dzień.
Każde zdarzenie dużo mówi o postępach pacjenta.
Na przykład co?
Co to nam mówi?
- Wtórna enurezja... - Wtórne co?
Enurezja.
Moczenie po nauce korzystania z toalety.
Najczęstszą przyczyną jest trauma psychologiczna.
Śpi z zabawkami z dzieciństwa,
nie ruszał ich od lat.
Regresja emocjonalna to też oznaka przechodzenia silnego niepokoju.
Coś jeszcze?
Zaczął ssać kciuk.
Przepiszę niewielką dawkę desmopresyny na moczenie.
Ma brać tabletkę?
Ważne, by nie rozwinął zachowań,
które spowodują regres stanu emocjonalnego.
Trzeba ustalić granice.
Jeśli zmoczy łóżko, niech zrobi pranie.
Nie pomyśli, że to kara?
Pomagacie mu uporać się z tym doświadczeniem, zamiast je wypierać.
Brian nigdy o tym nie mówi.
Niedawno jechaliśmy obok tego domu.
Spojrzał na niego i wymamrotał, że chce naleśniki.
Czy to naprawdę przez traumę moczy łóżko?
Może to przez zmuszanie go do cotygodniowych wizyt u lekarza,
kobietę, która zjawia się w szkole i się na niego gapi,
i dawanie mu tabletek?
Może to przez to cofa się w rozwoju?
Codziennie przypomina mu się, że nie jest normalny.
Gdyby był w domu, robił to, co zwykle...
Dzieci sobie radzą. Zapominają.
Pani Tench,
dzieci...
nie zapominają traumy.
Nikt nie zapomina.
OŚRODEK STONERIDGE
Pomogę panu.
- Dzięki. - Z przyjemnością.
- Na spotkanie Biura. - Tak.
Bill.
Dopiero przyjechałeś?
To już niedługo.
Chciałem zamknąć kilka spraw, zanim wyjechałem.
Samolot sędziego się spóźnił. Masz chwilę.
Sędziego?
Dyrektor Webster był sędzią przed nominacją.
Woli, by nazywać go sędzią, co jest zgodne z protokołem.
Lubi, gdy trzymamy się hierarchii.
Dobrze wiedzieć.
Forpoczta sędziego.
Panowie, jak długo?
Już podjeżdża.
- Proszę. - Dziękuję.
Dobrze być królem.
Zgadza się.
Masz godzinę, ale zmieść się w 40 minutach.
I może zdejmij marynarkę i krawat.
To w 90 procentach rekreacja, a w 10 procentach sympozja.
Dam ci trochę czasu.
- Panie sędzio. - Ted, dobrze cię widzieć.
- Już była jedna runda. - Wyman wisi nam kolejkę.
Włączymy pana.
Panowie.
Brian.
Kanapka gotowa.
Brian?
Brian!
Adele!
Widziałaś Briana?
Brian?
Brian!
Słyszałeś, jak cię wołam?
Idź, skarbie.
Idź.
Możesz się z nią pobawić.
Chodźmy, Paige.
Pora wracać.
Chodźmy. Babcia na nas czeka.
Brian, nie gapimy się. Pamiętasz?
To niegrzeczne.
Spójrz na mnie.
Musisz iść do domu...
żebyśmy mogli...
Sektor Delta, melduj.
- Komendancie, mam wrażenie... - Tu Delta, nic.
...nic.
Proszę pana, helikopter musi zatankować.
Zawieśmy akcję na noc.
Do wszystkich, zawiesić.
Wracajcie.
Zrozumiałem.
- Nie ma ciała. - Zbieramy się!
To chciałeś usłyszeć?
Nie.
Źle, jeśli go nie znajdziemy.
Gorzej, jeśli znajdziemy.
Chyba źle zaczęliśmy współpracę.
Można tak powiedzieć.
Nie chcę marnować naszych...
waszych zasobów na każdą poszlakę.
Od roku wyciągam ciała dzieci z dna rzek,
z lasów, z pustostanów.
Komendancie, wkrótce otworzymy drogę.
Zrozumiałem.
Mamy olbrzymi zaniedbany obszar.
Gdy wskazówka zawęża go do ulicy,
muszę ją sprawdzić.
Wiemy, jak tacy zabójcy myślą.
Wiemy, czego oczekiwać,
nie musimy wyłącznie reagować.
W poniedziałek jest spotkanie z władzami.
Jeśli możesz zawęzić poszukiwania, z chęcią posłuchamy.
Muszę poinformować burmistrza.
Cholera.
Cofnąć się!
Komendancie!
Znaleziono kolejne ciało?
- FBI inicjuje poszukiwania? - Ktoś dzwonił?
Znaleźliście ciało?
Nie mam nic do powiedzenia.
Znaleziono ciało?
FBI wszczęło poszukiwania? Czy FBI będzie współpracować z policją?
Macie jakieś ślady? Podejrzanych?
To lokalna sprawa, ale znana w całym kraju.
Reakcja Biura jest jak języczek u wagi.
Agencie Tench,
jedzie pan tam.
Co pana wydział może zrobić?
Będziemy szukać powiązań.
Sprawy mogą się łączyć.
To, co robią, jest przełomowe.
Rozmawiali z Mansonem.
Manson to wariat.
Możemy się czegoś dowiedzieć od kogoś takiego?
Rozmawialiśmy też z bardziej przekonującymi.
Na przykład?
Ed Kemper.
„Zabójca Studentek”.
- Uciął głowę dziesięciu. - Sześciu.
Ale zabił dziesięć.
Jaki był?
W rozmowie?
Cóż...
Ma 205 cm wzrostu.
Może onieśmielać, gdy siedzi się z nim bez strażników
i broni, a on nie jest skuty.
Ale trzeba wypracować zaufanie.
Kiedyś zjedliśmy z nim pizzę.
Jedliśmy, a on opowiadał, jak ciężko jest uciąć głowę.
Koleś ma ręce jak rękawice łapacza,
a siedzi kilka kroków dalej.
Jak to zrobił?
Jak je zabił?
Zabierał autostopowiczki,
wiózł je do lasu,
a potem dźgał i dusił.
Potem je gwałcił i ucinał im głowę.
A potem gwałcił głowy.
Dlaczego ścinał głowy?
Zbierał je...
jako trofea.
Kemper jako pierwszy pokazał nam,
że tacy zabójcy czymś się wyróżniają.
Wiemy, że zaczynają fantazjować w bardzo młodym wieku.
Ćwiczą na lalkach, zwierzętach. Jest eskalacja.
Miałem z nimi do czynienia jako sędzia.
Większość z nich była zła od zawsze, od dziecka.
Uciekali. Byli samotnikami. Niedostosowani.
Gdy trafiałem na złego nieletniego,
chciałem go zamknąć na zawsze.
To widać w ich oczach.
Panowie,
za barem mają niezłe cygara,
a ja udaję, że nie widzę.
Zapalimy?
Halo?
To ja.
Jest późno. Która godzina?
Prawie 22.
Dzwonię kontrolnie.
Jak Brian?
W porządku.
Teraz.
Jak to?
Wyszedł. Nie mogłam go znaleźć.
Wyszedł?
Szukałam wszędzie.
Znalazłam go w parku.
Gapił się na dziecko. Po prostu...
gapił się.
Ale wystraszył mnie.
Co mam zrobić?
Nic.
Wszystko zrobione.
Chciałam ci powiedzieć.
Nie wiem, co powiedzieć.
Może: „Wezmę wolne, żeby pomóc”?
Wiesz, że teraz nie mogę.
Wiem.
Musisz pracować.
Tylko...
szczerze mówiąc, nie wiem, czy dam radę sama.
Nie jesteś sama.
Muszę się przespać.
- Poproszę whiskey. - Jasne.
Chcę usłyszeć o Mansonie.
Podwójną.
„Czy czujesz, że tak zagubiłaś się we własnych myślach,
że ignorujesz i zapominasz o otoczeniu?
Bez przerwy.
Czasami.
Sporadycznie.
Nigdy”.
Wen.
Mam odpowiedzieć za ciebie? Chyba znam odpowiedź.
- Skąd to masz? - Znalazłam w autobusie.
No weź, będzie fajnie.
Zaznaczę odpowiedź...
„Czasami”.
„Czy ciężko cię podniecić?”
Ty powinnaś na to odpowiedzieć.
Musisz podejść do tego poważnie.
Ciężko podejść poważnie do testu psychologicznego,
zwłaszcza takiego z reklamą wkładek na okładce.
Muszę się skupić.
Zostało tylko kilka pytań.
„Czy myślisz, że inicjujesz rozmowy?”
- Tak. - Naprawdę?
Tak. Zaczęłam rozmawiać z tobą.
Chciałaś mnie zerżnąć.
Cały dzień inicjuję rozmowy.
Przesłuchania to nie rozmowy.
Kogo testujemy?
Ciebie czy mnie?
Próbuję cię poznać.
Chyba próbujesz mnie poprawić.
Więc może opowiesz mi o tym,
co cię tak pochłonęło?
Przepraszam, zadaj kolejne pytanie.
Nie.
No dalej.
Powiedz o tym, co czytasz.
Rozmowę z Batesonem.
Jest cienka granica poświęcania im dość uwagi,
by się zaangażowali,
ale też żeby móc sterować rozmową.
A kiedy po chwili jest po wszystkim...
Nie było warto?
Na początku był wyjątkowo otwarty.
Odpowiadał na pytania, dodawał wyjaśnienia.
Ale gdy zadałam pytania, na których mi zależało,
po prostu wyszedł.
Pozwolił ci się wyprztykać.
Co takiego?
Grzmoty w dżungli?
Ali dał się znokautować Foremanowi.
Jasne. Pozwolił mi się „wyprztykać”.
Na pewno dużo ćwiczył wyprowadzanie ludzi w pole.
Nie, powinnam była to przewidzieć. Całe życie badam manipulatorów.
Na papierze.
Mówię tylko, że nie musisz być specjalistką
w każdej kwestii tak od razu.
Rozczarowałam się.
Kolejny smutny rozdział w epidemii zabójstw dzieci
rozegrał się dziś w Rockdale,
gdzie FBI prowadziło bez skutku poszukiwania wzdłuż Sigman Road.
Nie udało nam się potwierdzić,
że ktoś zadzwonił ze wskazówką, gdzie można znaleźć ciało.
FBI i policja nie komentują sprawy.
Nadal trwają poszukiwania 14-letniego Lubiego Getera.
To tyle na dziś.
Jest 22.30.
Wiecie, gdzie są wasze dzieci?
Agencie Ford.
Tanya.
Cześć.
Tak myślałam, że to ty.
Zameldowałeś się na dłuższy pobyt.
Póki się nie skończy.
Myślałam, że będziesz szybciej.
Przyjechałem, gdy zaczęło się śledztwo FBI.
I...
wiedz, że szukamy poza rodzinami.
Przyjechałem, by ukierunkować działania policji.
Ponoć ktoś dzwonił w sprawie ciała.
Jest podejrzany?
Nie mogę omawiać sprawy, ale...
Jeśli ktoś się przyznaje, warto go wziąć pod uwagę.
Nie mogę rozmawiać o szczegółach, ale...
mamy skupić się na tym, co uważamy za najbardziej prawdopodobne.
Dla każdego dziecka?
Każde czymś się różni.
Niektóre pracowały, nosiły zakupy, załatwiały sprawunki.
Część mogła się nieświadomie wplątać
w coś niebezpiecznego.
- To znaczy? - Szukacie tam, gdzie pracowały?
Parkingi, bary dla zmotoryzowanych?
Sprawdzimy je.
Ostatnia ofiara sprzedawała odświeżacze przed centrum handlowym.
Lubie Geter.
Zgadza się.
Nie wszyscy mają odświeżacze na sprzedaż.
Robią, co mogą.
Czyli? Narkotyki?
Narkotyki, żebranie.
Niektórzy uczą się kraść drobiazgi i je sprzedają.
Mówi się, że niektórzy chłopcy
mogli sprzedawać siebie.
Mają po 11-12 lat.
Każdemu mówi się, żeby uważał na obcych.
Większość nie ma pojęcia, jacy mogą być niebezpieczni.
Mówię tylko, że im też powinniście się przyjrzeć.
Hotel Omni. Mówi Tanya. W czym mogę pomóc?
Oczywiście. Moment.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Co wiesz o dziecięcej prostytucji w Atlancie?
Wiem, że jest.
Jak wszędzie.
Nie miałem z tym do czynienia,
ale mogę zapytać policji.
A co?
Potrzebuję akt znanych pedofili w metropolii Atlanta.
Jasne. Zajmiemy się tym.
Metropolia właśnie przyszła.
Ciekawe, jak nas przyjmą.
Czemu mieliby nie chcieć pomocy?
Bill!
Cześć!
Dobrze cię widzieć.
Witaj.
Tak to wygląda.
Przepraszam za nieobecność.
Od czego zaczynamy?
Weźmiemy udział w spotkaniu z naczelnikami hrabstw.
Mamy radzić komendantowi, na czym się skupić.
Brzmi nieźle.
Na przykład David Berkowitz, Syn Sama,
powiedział, że musiał wracać w miejsce,
gdzie wcześniej zabił.
Żeby przeżyć to jeszcze raz.
- Rozmawialiście z Synem Sama? - Tak.
Proponujemy, żeby zamiast szukać w całej Atlancie,
skupić się na miejscach, gdzie zabójca może wrócić.
Zespoły będą obserwować miejsca porwań i znalezienia ciał.
Zawęzimy działania do prawdopodobnych obszarów.
Już sprawdzaliśmy te tereny.
Sąsiedzi mogli kogoś widzieć. Może coś poruszono lub zostawiono.
Zakładacie, że to jeden sprawca.
Mamy 18 spraw, w całym regionie.
Zabójstwa dzieci w tym samym wieku z podobnego środowiska
muszą się łączyć. Przynajmniej niektóre.
Tak będziemy działać?
Chyba ignorujemy wiele możliwości.
Nikt niczego nie wyklucza.
Ale skoncentrujmy działania.
To oznacza ponowne zbadanie 18 miejsc uprowadzeń i znalezienia ciał
i ponowne przesłuchanie świadków.
To nadwyręży wasze siły.
Rekruci mogą uzupełnić zespoły.
Tylko tak damy radę to zrobić.
Na tej podstawie
przenoszę dzisiejsze poszukiwania na poprzednie miejsce...
Redwine Road.
Tam znaleźliśmy Miltona Harveya.
Zbierzcie zespoły.
Zobaczymy, czy to coś da.
Dziękuję, komendancie.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Dziękuję, panwie.
Pamiętasz Earla Terrella?
Chcę się tym zająć.
Nadal jest zaginiony, a mogliśmy zrobić więcej.
Jasne. Mogę dołączyć do zespołu?
Pójdę z komendantem.
Jasne.
Ostatnio widziano go na basenie za parkiem.
Minęło dużo czasu, ale pamięta go pani?
Widziałam go.
Jego i kilku innych.
Widziała go pani zeszłego lata?
Tak. Wiele razy.
Siedzi tu pani dwa razy w tygodniu?
- Trzy? - Jeśli jest gorąco, to codziennie.
Więc latem widzę wszystkich.
Czasami...
dzieciaki idą do...
tamtego domu.
Tego z cegły?
Czasami chodzą do Elsie. Tam.
Żółty dom?
To okulary korekcyjne?
Do czytania.
Opowieści.
Wszystko, co już mówiła pani policji, może pomóc.
Nikogo tu nie było.
Nikt o nic nie pytał.
Dziękujemy. Bardzo pani pomogła.
Dziękuję.
W domu z cegły nie ma auta.
Najpierw do Elsie.
To trzecia osoba
w okolicy, gdzie dzieciak zaginął.
Nikogo nie przesłuchano.
Chyba wielu rzeczy nie dopilnowano.
Mówiliśmy im, że Earl tu był w dniu zaginięcia,
ale nikt o nic nie pytał.
Szukał Alberta, ale go nie było, więc Earl sobie poszedł.
Albert, chodź tu.
Opowiedz o Earlu.
On i Lubie przychodzili czasem się pobawić.
Nie było mnie.
Lubie Geter?
- On i Earl się znali? - Tak.
Earl czasami zachowywał się jak starszy brat Lubie’ego,
wszędzie go zabierał.
Dokąd na przykład?
No... wszędzie.
Dokąd Earl mógł wtedy pójść?
W porządku.
To FBI. Możesz powiedzieć.
Widzisz?
Chcesz potrzymać?
Z kim jeszcze mógł bawić się Earl?
Kiedyś bawili się z Pat-Manem.
Czy ten Pat-Man ma nazwisko?
To na nic.
Był...
jednym z nich.
Jednym z nich?
Tuż przed Lubiem. Nazywał się Patrick Rogers.
Nie lubiłam, gdy przychodził.
Był starszy niż reszta.
Chcesz coś dodać?
Przepraszam, koroner jedzie na Redwine Road.
Znaleźli coś.
Dziękujemy bardzo.
Spiszmy adres domu z cegły.
Niecałe sto metrów od tego ciała
rok temu porzucono zwłoki Miltona Harveya.
Wraca na miejsce zbrodni.
Co tu robi prasa?
Idź i rozciągnij taśmę. To miejsce zbrodni.
Śledczy już są?
Nie mamy takiej jednostki.
Rekruci zbiorą wszystkie dowody.
To nie Lubie Geter.
Za długo tu leży.
Może to jeden z pozostałej trójki.
Earl miał spodenki, gdy zniknął.
Co macie?
Znalazłem to przy drodze.
Tenisówka, niedopałek i kilka gazetek porno.
- Porno? - Tak jest.
Gallery i Penthouse.
W pobliżu miejsca znalezienia są ślady opon. Ciężki wóz.
Ciało!
Włóż to do toreb na dowody i załóż rękawiczki.
Tak jest.
Musimy ściągnąć prawdziwych kryminalnych.
Trzy ciała w jednym miejscu.
Sprawca jest jeden.
A to jego cmentarz.
Na szczęście był notowany.
Nie znaleźlibyśmy odcisków z gazetek.
Hydraulik.
Prowadzi własną firmę w wynajmowanym domu.
Niewiele danych.
- Jedna drobna kradzież. - Jaka?
- Ubrania? Rzeczy osobiste? - Opony.
Potrzebował kompletu, gdy miał 19 lat.
Wcześniej nie było napaści.
Nic o przemocy rasowej.
To nasz człowiek?
Chwila, jest biały.
To nic nie zmienia, jeśli powiążemy go z miejscem.
Musimy to sprawdzić.
W gazetkach są kobiety, nie czarnoskóre dzieci.
Nawet jeśli badania nasienia coś wykażą, to nie dowód.
Mamy trzy ciała w odległości stu metrów od siebie.
Nie ma wątpliwości, że nasz obiekt je tam porzuca.
Mówię tylko, że zanim ściągniemy...
Picketta Yarborough,
nie jego szukamy.
Co z jego autem?
Biała furgonetka z 1975.
Nie w stylu policyjnym.
Nie, ale jest funkcjonalny.
Można trzymać potrzebne rzeczy bez podejrzeń.
Możemy go obserwować.
Jeśli nas wyczuje, zniszczy dowody.
Musimy zdobyć nakaz.
Przeszukać dom i furgonetkę.
Trzeba go sprowadzić.
Nawet jeśli mamy go wykluczyć.
Jim, znasz prokuratora Slatona?
Prawnik z dziada pradziada.
Nie trzyma się ślepo zasad,
on je tworzy.
Przepraszam, ale to impreza zamknięta.
Szukamy prokuratora Slatona.
Proszę nam go wskazać.
Przykro mi, to prywatne miejsce.
Przekażę mu, że pan czeka, panie...
Agenci specjalni Tench, Ford i Barney.
Przepraszam.
Państwo Peteet, tędy proszę.
Cóż...
Miłego wieczoru.
Pan Slaton teraz przemawia. Przepraszam.
Państwo Hamilton, tędy proszę.
Przepraszam.
Możecie poczekać...
tutaj? Sprawdzę, czy do was wyjdzie.
Dziękuję.
Państwo Trambley.
Slaton da nam tylko minutę.
Sprawdzę, czy przyszły wyniki.
Z przyjemnością przewodniczyłem funduszowi w tym sezonie.
Mówiłem zarządowi, że nie potrafię na niczym grać,
ale poznam dobrą muzykę, gdy ją słyszę.
Nasza symfonia może konkurować z każdą w kraju.
- Tench, Behawiorystyka. - Choćby nowojorską czy filadelfijską.
Miłośnik muzyki. Kto by pomyślał?
Ale żadna organizacja kulturalna nie zakwitnie...
bez tak hojnych darczyńców jak wy.
Jesteście opoką sztuki w Atlancie.
Tak, końcówkę napisała mi żona.
Ale to sama prawda.
Ci muzycy są dumą swojej społeczności,
naszego miasta i stanu Georgia.
Więc bądźcie hojni.
Miłej zabawy.
Dziękuję.
Mamy wyniki.
Nie ma krwi, ale nasienie owszem.
Będzie ciężko.
Myślałem, że skoro konieczne było
wyciągnąć mnie z imprezy żony,
którą szykowała trzy miesiące,
będziecie mieć lepsze argumenty.
Wyjaśnię nasz sposób działania.
Dla mnie liczą się dowody.
Nie macie świadków, nie był wcześniej karany,
nic, co by wiązało tego człowieka z ciałami.
Takie przestępstwa mają motyw seksualny.
Osoby, które je popełniają muszą zrobić to znowu...
albo odtwarzają morderstwo,
wracając na miejsce zbrodni, żeby poczuć to znowu.
Znalezienie trzech ciał
i dowodów, że się zaspokajał,
w jednym odległym miejscu...
Jeśli będziemy tylko obserwować,
podejrzany zniszczy dowody, których potrzebuje pan do oskarżenia.
Brzmi to bardzo ciekawie,
ale nigdy nie wystawiłem nakazu na podstawie teorii psychologicznych.
Moi wyborcy ufają, że będę ich bronić
przed bezprawnym przeszukaniem.
Lubie Geter zaginął sześć dni temu.
Nie mamy śladów, a czas ucieka.
Wydam nakaz.
Ale żadnej prasy.
Żadnej.
Nikt nie może się dowiedzieć.
Oczywiście.
- W porządku. - Nie.
- Nie martw się. - Co się dzieje?
- Będzie dobrze. - Nie dotykaj mnie.
Będzie dobrze.
- To pomyłka. - Nie dotykaj mnie!
Skarbie, powiedz mi, co się dzieje?
Nie dotykaj mnie.
Skarbie?
Skarbie, wróć.
Nie może wiedzieć, że mamy jego wóz.
Niech przejedzie się po okolicy.
No dalej. Objedź.
No nie wiem.
Kto zaczyna?
Jeszcze nikt.
Musimy przynajmniej zacząć.
Może mieć alibi na wszystko, co mamy.
Najlepiej, jak muszą poczekać. Zwłaszcza nocą.
Jeśli to on, tak go złamiemy.
Na czym stoimy?
Komisarzu.
Mamy pewność, że to nasz sprawca?
Nie dowiemy się, póki nie wejdziemy.
Zaczynajmy. Im dłużej go trzymamy,
tym większa szansa, że ktoś coś zwietrzy.
Slaton wyraził się jasno.
Chodzi o odpowiednie warunki, zyskanie przewagi.
Mamy tylko jedną szansę.
Jeśli nic z niego nie wydusimy i to trafi do gazet,
to będzie druga publiczna wpadka w ciągu tygodnia.
Powinniśmy pracować równie sumiennie,
- co zachowywać pozory. - Holden.
Przygotujmy oświadczenie,
bo wygląda na to, że już wiedzą.
Cholera.
Powiadomię ich, że śledztwo trwa.
Identyfikujemy ciała.
Mowy nie ma.
Skąd prasa zna każdy nasz ruch?
Nie wiem,
ale obyśmy znaleźli coś w aucie.
Nie mogę komentować tego zatrzymania.
Dostaliśmy nakaz aresztowania,
nie postawiono zarzutów.
Będziemy państwa informować.
Napisy: Liliana Reguła