NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
O nie.
Co?
Myślałem, że mój styl to studencka nonszalancja,
ale chyba jednak boho posh.
Tak naprawdę Lionel preferuje klasyczną elegancję,
ale zorientuje się dopiero za parę lat.
Zły krawat.
I nie wiem, jak go zawiązać.
Pomogę ci.
Wcześniej Lionel nie poświęcał uwagi modzie,
bo uważał, że nie ma znaczenia.
Jak do tego doszło? Patrzcie uważnie.
Zaczęło się od „bam”.
Miałeś nie pisać o pierdolonych Hancockach.
To dla mnie ważne.
Jeśli mam pisać, to tylko na takie tematy.
Nie podoba ci się? To się...
Iskra.
Zanim do tego wrócimy,
przyjrzyjmy się pewnym mechanizmom.
Rok 1924. William Landis, twórca magazynu Winchester Bugle,
publikuje tekst o tajnych stowarzyszeniach Ivy League
i zdobywa posadę w New York Timesie.
Rozpoczyna tradycję nepotyzmu i podziałów klasowych
w swoich piekielnie przełomowych publikacjach.
Uwielbiam aliterację „P”.
Rok 1965. Donald Hancock, skłócony z wydawcą Bugle'a
przez swe prawicowe poglądy, zakłada Winchester Independent.
Punkt widzenia Hancocka był inny.
Absolutnie nie piszemy o Hancockach.
Czasy i nastroje się zmieniły.
Poglądy Hancocka zniknęły z gazety,
choć nadal mógł odpisywać ją sobie od podatku.
CZARNI PRZEJMUJĄ AKADEMIK. CO PLANUJĄ?
Do czasu... Lionel stał się gwoździem do trumny finansów gazety.
Szantażują administrację w celu zintegrowania Armstrong-Parker!
Dość, młody człowieku.
Za chwilę dostaniecie powiadomienia ze strony Winchester Independent.
Można by pomyśleć, że to koniec.
Ale Lionel widzi w tym nowy początek.
TAJNE STOWARZYSZENIA W WINCHESTER
RZEKOME TAJNE STOWARZYSZENIA
ZAKON X
Drogie panie.
Lionel? Gdzie ja jestem?
A mówiłeś, że to był najlepszy seks w twoim życiu.
- Serio? - Nie. Przyszedłeś pijany
i spóźniony o godzinę. Od razu zasnąłeś.
Ale ze mnie Ramona.
Jedna z Gospodyń z kasą?
Tak, ale nie ma męża.
Jest oderwana od rzeczywistości. Moja bohaterka.
Masturbujesz się do tego?
Jestem ciekawy świata. I mam dużo wolnego czasu.
Czyli tak?
- Dziś Noc Równości. - Dlatego jestem pijany.
- No co? - Nic.
Zachowujesz się, jakby to była randka.
Powinieneś wrócić do domu i wytrzeźwieć.
Nie. Noc jeszcze młoda.
Byłoby fajnie spędzić ją razem.
- Znowu się reklamujesz? - Laski poszły do domu.
Bardzo się starałem o ten trójkąt.
To jednak prawdziwe lesbijki. Chciały kupić zioło.
Kobiety mogą być razem z innego powodu niż przyjemność faceta?
- Oburzające. - Wiem.
Nie ma nieprawdziwych lesbijek.
Seksualność obejmuje szerokie spektrum...
Jestem problematyczny,
- ale innym razem, dobra? - Dobrze.
Wam jest łatwiej. Nie macie żadnych ograniczeń.
Liczę, że przynajmniej ty dziś zaliczysz.
Zawsze jest ten pierwszy raz.
Czy on w ogóle ma koszule?
Zaraz coś zarzucę.
Tego nie sugerowałem. Lionel, gotowy?
- A wy dokąd? - Noc Równości.
Darmowe alko i samotne dziewczyny? Idę z wami.
Jak postępowo. Vámonos.
Kiedy to się wydarzy?
Idę z tobą. Potrzebujesz mnie.
- Któryś z nas musi dziś zaliczyć. - Dobra.
Raczej.
Nie musisz zginać szyi.
- Ani się głupio uśmiechać. - Dobra.
Impreza w akademiku?
Literaci mają najlepsze alko.
Przejmują się deadline'ami, więc to dobre na początek.
Jesteśmy.
- Jest królowa. - Jestem.
Wróciłeś, żeby dokończyć przemowę o tym, dlaczego Ramona jest „naszą królową”?
Nie pamiętam tego, ale podtrzymuję.
Szkoda, że nie masz już gdzie tego napisać.
Zawsze możesz publikować w Bugle'u.
- I w Liberty. - Nie będę pracował dla was, pedały.
My możemy.
Siema. Troy Fairbanks.
Wiem. Spróbuj nie potłuc szyb. Żart. Albo i nie.
- Jestem Lionel. - Nie dotykaj naszej strony.
- Jestem Topper. - Ale lubi być na dole.
Jesteś obrzydliwy. I mylisz się. Od czasu wakacji z Victorem.
Jasne. Możemy pogadać?
Tak jak ostatnio?
- To twoi ludzie? - Są gejami i pisarzami. Może...
- Gdzie oni idą? - Dam ci radę.
Silvio nie może cię widzieć samego.
Zaczynamy korepetycje.
Przepraszam.
- Jak hummus? - Bez szału.
- Deondre. - Lionel.
- Znasz tu kogoś? - O nie. I to jest najlepsze.
Piszesz?
Jestem redaktorem rocznika poezji i opowiadań Griffins Shorts Collection.
Duże wyzwanie.
Nie bierz tego do siebie, ale nie lecę...
na czarnych.
Żebyś wiedział.
Zatopiłeś Independenta w miesiąc.
Powinieneś zabrać się za dupków z Liberty.
- Cześć, George. - Nie wstydź się. Było, minęło.
Zawsze się wstydzę, nie mam na to wpływu.
Chodź do nas.
Świetnie.
Idziemy do Webster House?
To oni zrobili spa z łazienek?
- Tak. Muszę iść. - Tam jest okropnie.
W zeszłym roku złapałem coś od samego oddychania parą.
Jasne. Od oddychania.
Raz zwymiotowałem w saunie. Było za gorąco.
Poza tym co roku muszę zrobić coś, co zniesmaczy moich rodziców.
Prawda.
A spałem z każdym kolesiem tutaj.
Oprócz ciebie.
Bo sypia tylko z białymi.
Jak fontanna z wodą pitną z lat 50.
Wytrysk tylko dla białych.
Za dużo.
Tak naprawdę sypia ze wszystkimi Amerykanami,
odkąd Freddie z komparatystyki nazwał go problematycznym gejem.
- Możemy nie używać tego słowa? - „Gej”? Pewnie.
„Problematyczny”. Każdy ma swój typ.
- George lubi czekoladki. - Winny.
Yates lubi pyzatych. Dexter jest królową ryżu.
A ja bzykam wszystko, co się rusza.
Masz wysokie standardy.
Ja lubię niedostępnych facetów wysyłających sprzeczne sygnały.
Możemy w ogóle mówić „królowa ryżu”?
Jesteśmy pedałami.
Dla połowy świata nie istniejemy. Nie musimy grać według jego zasad.
Biali faceci redukujący Azjatów do węglowodanów.
- Przepraszam. - Nie martw się.
Nicolas jest wrażliwy na punkcie swojej białości.
Gdzie byliście?
Chodźmy. Ta impreza umiera szybciej niż demokracja.
- Dopiero przyszliśmy. - Co sądzicie o Alt Ivy W?
To potwór albo performer.
To ten prowokator?
- Nazwał Sam White mieszańcem. - To na pewno żart,
ale jego fani posuwają się za daleko.
A ten podcast...
Może to nie był żart.
- Oglądasz New Jersey? - Wolę Beverly Hills.
Dużo tracisz.
Możemy już iść.
Kochanie, to głęboka analiza relacji...
Za bardzo się tym emocjonujesz.
Może skoczymy na coś mocniejszego?
Zadzwoń.
Przepraszam.
- Co to było? - Służba publiczna.
Robisz im mammografię?
Jej kumpela od 20 minut siedzi w łazience z jakimś Thadem.
Więc za kilka sekund dostanie opryszczki.
Skąd znasz George'a?
Pisałem kiedyś dla Bugle'a. Mieliśmy niezręczną sytuację.
Co robisz, gdy ktoś cię prosi o Hershey's Kisses?
Daję mu Hershey's Kisses. Z orzeszkami.
George cię o nie poprosił?
Próbowałeś już Donny?
- To rodzaj ecstasy? - Nazwa imprezy.
Co drugi piątek didżej DJ...
Didżej o ksywie DJ.
...gra genialny set dla radia.
Zwłaszcza w Noce Równości. Jak możesz nie wiedzieć? To twoi ludzie.
Dlaczego mi o tym nie powiedziałeś? Podoba mi się tu.
Niżej, dawaj!
Wypad! Nie życzę sobie być oglądaną.
A ja owszem. Ale nie przez ciebie.
- Zaraz wrócę. - On ode mnie ucieka.
To gra. Laski też tak robią.
- Zaufaj mi. To moja specjalizacja. - Myślałem, że ekonomia.
Udawaj trudnego do zdobycia.
Jakbyś mógł obyć się bez niego.
Rozumiem.
Nie potrzebuję go.
- Lionel! - Jezu.
Jesteś bezczelny.
- Miło cię widzieć. - A ciebie nie.
Wiesz, ile mnie kosztował twój wybryk? A biednego Silvia?
- Przyszedłem z nim. - Zgrywa twardego, ale uwierz,
kompletnie się załamał, gdy gazeta padła.
Napisał do mnie kilka razy, by spytać, czy wszystko dobrze.
Taka empatia to dla niego zupełna nowość.
Ile ich już wypiłaś?
- Dziewiętnaście. Problem? - Ty możesz mieć.
Mam dwie zupełnie puste godziny dziennie.
Żadna redakcja mnie nie chce. Ani Bugle, ani Liberty.
Dlaczego? Piszesz... dobrze.
Powiedzmy, że nie mają etatów.
- Przepraszam. - O kurde! To moja piosenka!
Poznajcie Lionela, waszą nową obsesję.
OPÓR
Wroga rasistowskich imprez, niszczyciela gazet.
- Mówiłem, że to nasz człowiek. - Ubrania mnie zmyliły,
- ale teraz to widzę. - Więc...
Mam w dupie, czy to się komuś podoba czy nie.
Cały ten uniwerek jest problematyczny.
Nie boję się tego słowa.
Może gdybyś tyle nie gadał,
biali nie musieliby ośmieszać się w radiu.
Nie kłam.
DRODZY PRAWI
Sam chciałeś, żeby zwolnili szefa kuchni, bo zrobił sushi.
To przywłaszczenie kulturowe.
To były California maki. Smakowały ci.
Przywłaszczenie to ich raison d'être.
Parlez-vous français, dziwko?
Przywłaszczyli sobie ziemię Indian,
przywłaszczyli ludzi z Afryki do pracy na tej ziemi.
Biali przywłaszczają sobie dominację.
To nowy singiel Katy Perry?
- Migos na featuringu. - Nie będę się sprzeczać.
W stylu Alicii Keys
przywłaszczam tę rozmowę do kolejnego odcinka audycji.
- Pewka. - No raczej, królowo.
Twoje buty sugerują, że lubisz białą muzykę.
Co sądzisz o scenie popowej?
Lubię czasem posłuchać Taylor Swift.
Mamy umowę, Leo.
Złe słowo o Tay Tay, a dostanie się Germanotcie.
- Zostaw Gagę w spokoju. - Złóż broń, dziwko.
Czy musimy zawsze rozmawiać o białych?
To mnie relaksuje.
- Rihanna. Dniem i nocą. - Kto wyprzedaje wszystkie bilety?
Kto ma największe hity?
RACHEL DOLEZAL PROSI O ODDANIE PERUKI.
Alt Ivy W?
Jakby był szefem mojego fanklubu, a ja – Seleną.
Nie wiem, co gorsze. To, co on pisze, czy jego fani.
Dlaczego naziści wrócili?
A w ogóle odeszli?
Tu jesteś. Wszędzie cię szukam. Poznajesz ludzi...
Ty jesteś zacofany. Ja piję kool-aid, nie lemoniadę.
Tak, nieźle się bawię.
Może poszlibyśmy do jakiegoś spokojniejszego miejsca?
Dlaczego nie.
Znowu oni. Słyszałeś o Zakonie X?
- Tak. Czytałem o... - Idziemy?
Idź. Pogadamy później.
Zawołać Troya?
To nie moja sprawa.
Byłeś duszą towarzystwa.
- Cóż. Ludzie się do mnie garną. - Jasne, Gandhi. Spokojnie.
Nie miałem wyjścia.
Od razu uwiesiłeś się na podwójnym didżeju.
Jakbyś nie chciał spędzać czasu ze mną.
Po pierwsze, nie uwiesiłem się.
Po drugie, z kim teraz jestem?
Czemu mnie pocałowałeś?
- W noc... - Wiem kiedy.
Całuję wszystkich.
Ty nie jesteś taki jak wszyscy.
Dobrej Nocy Równości.
Dobrej...
Przyszły królowe musicalu.
Jestem metr od ciebie. Po co krzyczysz?
Podobno ktoś znalazł klucze.
Klucze? Gdzie?
- Chodź ze mną. - Zaraz wrócę. Naprawdę.
Dzięki Bogu za komórki.
Co ludzie kiedyś robili na imprezach?
- Rozmawiali? - Daleko zaszliśmy.
Można jeszcze palić.
Czym jest rak, jeśli nie masz co zrobić z rękoma?
- Mam na imię Wesley. - Lionel.
- Co cię tu sprowadza? - Miłość mojego życia.
Adam.
Zorientowałem się, że coś nie tak,
bo ciągle przedstawiał mnie kolegom, którym „naprawdę podobają się Latynosi”.
Dlaczego ludzie zachowują się, jakby robili mi przysługę, tolerując mnie?
Lubimy odrzucać naszych.
Pierwsze przykazanie gejów: „Czyń drugiemu, co tobie niemiłe”.
- Jestem Lionel. - Mówiłeś.
- Wreszcie. - Co wreszcie?
Co to za klucze?
Zgubiłem je jakiś czas temu.
Dlatego znikasz? Bo szukałeś kluczy?
- Spędzam też czas z tobą. - To za dużo powiedziane.
Na ilu imprezach byłeś, zanim przyszedłeś do mnie?
- Nie bądź jak Kenya Moore. - Wiesz, że nie wiem, kto to jest.
Co... kurwa, jest?
Przeklina.
Lionel! Mam cię gonić?
Czy ty mnie nienawidzisz?
Nagle mnie całujesz. Zapraszasz gdzieś, a potem zostawiasz samego.
Nawet nie rozmawialiśmy o gazecie.
- Nie ma o czym. - No nie wiem.
Rozmawiasz o niej z innymi.
Z Brooke i George'em. Tylko nie ze mną. O co ci chodzi?
Coś między nami jest.
Nie wiem, czy to będzie przyjaźń, romans czy współpraca.
Nie muszę tego wiedzieć.
Więc póki co trzymasz mnie w niepewności?
Karzesz mnie za upadek gazety.
Jasne, Freudzie. Jestem zły, ale jednocześnie...
Zrobiłeś coś odważnego.
Nie wiem...
Nie wiem, co do ciebie czuję.
Czyli coś do mnie czujesz?
Jesteś uroczy.
Ale za bardzo się różnimy.
Tak.
- Chyba tak. - Kierowanie gazetą to nie hobby.
To początek kariery.
Za moich rządów wieloletnia instytucja eksplodowała.
Wszyscy się ze mnie śmieją.
Co z tego? Mamy XXI wiek.
Nikt nie zdobywa uznania za utrzymywanie instytucji przy życiu,
tylko za tworzenie nowych.
W tej chwili Winchester terroryzują prawicowe trolle.
Nikt o tym nie pisze.
Zajmijmy się tym. To jest bomba.
Piszmy o rzeczach ważnych.
I prawdziwych. Sami. Bez deadline'ów, budżetów
i całej reszty tego gówna.
Co nam przeszkadza? Stwórzmy coś naprawdę niezależnego.
To musiałoby być coś wyjątkowego.
Wykraczającego poza uniwersytet.
Tego chcesz?
Oczywiście.
Pomyślę o tym.
- Kurwa. - Co znowu?
Nigdy nie kupiłbym hyundaia. Ktoś będzie miał ciężką noc.
- Chcesz iść ze mną... - Jestem trochę zmęczony.
Ale...
powodzenia.
Uważaj, jak chodzisz. A Troy niech trzyma się, kurwa, z daleka.
ZAPROSZENIE DO ZNAJOMYCH OD WESLEYA ALVAREZA!
LICZĘ, ŻE TO NIE DZIWNE, ŻE ZNALAZŁEM CIĘ W NECIE.
NIE MIAŁEM CO ZROBIĆ Z RĘKOMA. CHCESZ SIĘ SPOTKAĆ?
Napisy: Natalia Zawadzka-Paluektau