NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Ekranizacja oparta na faktach.
Niektóre sceny, postaci,
miejsca i zdarzenia zostały zmienione.
Dziękujemy, że przyszliście uczcić państwa młodych.
Chodźcie zatańczyć z nami. Kapela.
Jak wieść głosi, kobiety w Laredo słyną z urody.
- Gratuluję, Danny. - Dzięki, że wpadłeś.
Gratulacje.
Ostatni raz widziałem Danny'ego, gdy jeździł rowerkiem po chodniku.
Ciocia się cieszy, że przyjechałeś.
- Don Chucho. - Witaj, Luis.
Witam pana.
- Javi. - Cześć, Luis.
Słyszeliśmy o Kolumbii. Jesteśmy z ciebie dumni.
- Dzięki. Miłego wieczoru. - Wzajemnie.
Cześć, Paco.
Całe Laredo się tu zeszło.
Zaraz wracam, tato.
- Proszę, skarbie. Dobre? - Pycha.
Słyszałam, że wróciłeś.
Całe miasto o tym mówi.
Mam urlop.
I postanowiłeś tu przyjechać?
W zasadzie, to...
próbuję rzucić.
Żuję Nicorette.
No popatrz. Inny człowiek.
Słuchaj...
Dużo myślałem o różnych rzeczach
i chciałbym cię przeprosić.
Czekałeś na to dziesięć lat?
Wiem, co zrobiłem.
Wiem...
źle postąpiłem.
Wybaczyłam ci dawno temu.
A nawet jestem wdzięczna.
Wszystko skończyło się dobrze.
Dla nas obojga.
Gdybyś nie pojawił się w moim życiu i nie zniknął,
nie miałabym tego.
Wyobrażasz sobie, gdybyśmy się pobrali?
- Proszę, skarbie. - Dziękuję.
Jak się masz? Dobrze. Ja tylko... Chciałem się przywitać.
Głodna?
Rośniesz jak na drożdżach.
Wiem, że to ci się nie podobało,
ale każdy chciał ci pogratulować.
Jesteś dla nich bohaterem.
Nie jestem.
Mogę o coś spytać?
Co się tam z tobą stało?
- Nie wiem. Zrobiło się bagno. - Ale chcesz wrócić?
Kiedy byłeś mały, bardzo chciałeś stąd wyjechać
w wielki świat.
Wielki świat cię rozczarował.
Jak wielu innych.
Ale nie próbuj go zmienić,
bo to on zmieni raczej ciebie.
To tutaj, prawda?
Ostatnio o tym rozmawialiśmy.
Wtedy też mnie nie posłuchałeś.
Nie.
A zatem Cali.
Proszę bardzo.
Dziękuję.
Nie jestem bohaterem.
Było ich kilku, gdy ścigaliśmy Escobara.
A nawet wielu.
Ale trudno ich dostrzec w morzu krwi.
ZA PRZYJAŹŃ Z ESCOBAREM
By zabić potwora, trzeba flirtować z innymi.
Zaskoczeni? Poczytajcie podręcznik historii.
Tak to się kręci.
Wróg mojego wroga jest moim przyjacielem, dopóki nie stanie się moim wrogiem.
Gdy do tego dochodzi, niech Bóg ma go w opiece.
W dniu, gdy zginął Pablo, kartel z Cali stał się wrogiem publicznym nr 1.
To, że pomogli nam dopaść Escobara, niczego nie zmieniło.
Wielu obserwatorów obawia się, że drugi wielki kartel, z Cali,
zwiększy własną produkcję narkotyków.
I tak się stało.
Świat obserwował Escobara,
a działalność kartelu z Cali rozwijała się,
choć w diametralnie różny sposób.
Pablo pragnął uwielbienia i pomocy ze strony biedoty z Medellin,
a ci z Cali dogadywali się z elitami
i nazywali się Dżentelmenami z Cali.
Escobar pragnął świateł reflektorów, oni woleli pozostawać w cieniu,
dopracowując swoją strategię.
Tworzyli misterne sieci przemytu i dystrybucji w Meksyku,
Europie i na Dalekim Wschodzie, nie zostawiając najdrobniejszego śladu.
Nawet ich pracownicy nie wiedzieli, że handlują koką z Cali.
To była cholerna kokainowa korporacja.
Kierowali nią jak wielką spółką giełdową.
Przejdźmy do sedna,
poznajcie kierownictwo kartelu z Cali:
Pacho Herrera, dyrektor dystrybucji i bezpieczeństwa.
Jego zespół młodych psychopatów robił czegokolwiek żądał.
Tak. Co jest?
Pokaż.
Dorastał z braćmi Rodriguez.
Odpowiadał za działania w USA
i klejnot w koronie Cali - Nowy Jork.
Nawet mieszkał tam pod fałszywym nazwiskiem.
Numerem dwa w kartelu był szef operacji, Miguel Rodriguez.
Komisarz policji w Palmirze.
Zajęliśmy się nim.
- Chodzi mi o tego nowego, Arango. - Ile?
- Dać mu 20 patyków? - Nie.
Siedemnaście.
- Siedemnaście? - Tak.
Miguel nadzorował wszystkie wpływy
i wypłacanie łapówek.
Na koniec, dyrektor generalny i mózg kartelu, Gilberto Rodriguez.
Zwano go Szachistą, bo zawsze uprzedzał ruch przeciwnika.
Znajdowali się na samym szczycie przemytniczej ewolucji.
Po cichu udało im się stworzyć
największy kokainowy kartel w historii.
Ale sytuacja się zmieniła.
Człowiek, który absorbował uwagę, nie żył,
więc oni stali się wrogiem numer 1.
NOWI NARKOKRÓLOWIE
Żaden ruch szachowy by im nie pomógł.
Ale miałem nadzieję, że spróbują.
Przesuń to wszystko w lewo.
Stoły stoją za blisko siebie.
Powiesz coś dziś wieczorem?
Nie.
Przemówię za nas obu.
- Gadałeś z kartelem z North Valley? - Tak.
No i?
Starali się mi przypodobać,
ale dziś, po moim oświadczeniu, dowiemy się prawdy.
Jesteś bardziej przesądny niż ciotka Luz.
Cześć, szefie.
Wszystko gotowe?
Tak jest.
Zajęło to całą noc, ale jest gotowe.
Dasz radę, jesteś młody.
Spotkamy się z Cordovą. Chce omówić plan działania.
Dziś wielki dzień, prawda?
Spore towarzystwo.
Panowie, zaczniemy od spraw oczywistych.
To cholernie ważny wieczór.
Bracia Rodriguezowie nigdy
nie zwołują wszystkich członków razem.
Zwykle nie ma takiej opcji. Ale dziś wieczór będzie inaczej.
Dlatego musimy być czujni.
- Oczy dookoła głowy, zrozumiano? - Tak jest.
- Jorge. - Skoncentrujcie uwagę.
Pamiętajcie o radiu. Komunikujcie się.
To jego ostatnia operacja.
Zostawia nas, by zostać szpanerskim biznesmenem.
Zróbmy dobre wrażenie.
Może kiedyś nas zatrudni.
Do roboty.
Co twoim zdaniem Gilberto ogłosi?
Myślę, że wejście na rynek azjatycki.
Nie mam pojęcia.
Od piątku to już nie mój problem.
Naprawdę odchodzisz?
Obiecałem Paoli.
Ja codziennie żonie coś obiecuję.
Spoko, znajdziesz kogoś do pomocy.
Mam nadzieję, stary.
Bo teraz otaczają mnie same dupki.
AMBASADA STANÓW ZJEDNOCZONYCH AMERYKI
Gratuluję awansu.
Czym się zajmujesz?
Jestem zastępcą attaché. Będę też pańskim kierowcą.
Wolę jeździć sam.
Od czasu Escobara stał się pan tu grubą rybą.
- Katie. - Dzień dobry.
Mogę o coś zapytać?
Jaki był Escobar?
Nie znałem go.
KARTEL Z CALI
Przez kilka lat zajmowaliśmy się Escobarem,
ale nie lekceważyliśmy ojców chrzestnych z Cali.
Niech Duffy i Lopez dostarczą mi info o Cornerstone.
- Już. - Tak jest.
To wyciąg z wywiadu na temat Cali.
Nie potrzebuję wyciągów. Gdzie reszta?
Przez cały czas obserwowali ich agenci.
I to dobrzy.
Ostatnio się nam poszczęściło.
Masz jakieś problemy zdrowotne?
Nie. Rozumiem.
Ostatni przełom w sprawie Cali
nastąpił w wyniku wspólnej akcji celników i DEA: Cornerstone.
W USA zamknięto wielu średniej rangi dilerów.
Choć nie spieszyli się, by nam pomóc,
mogliśmy liczyć na jakiegoś biednego krewnego w Kolumbii,
który zrobiłby wszystko, by odzyskać brata lub syna.
Z kim mówię?
Brzmi to bezwzględnie? Bo tak było.
Jestem Andres, jego brat.
DEA się nie pieprzy.
Jak mogę mu pomóc?
Idzie.
Cześć, bracie. Siadaj.
Napijesz się czegoś?
Wyluzuj. Nikt nas tu nie zna.
Nawet gliny z Cali.
Spoko. Jesteś tu bezpieczny.
Powiedz mu.
Pogadajmy o dzisiejszej imprezie.
Musimy wiedzieć, kto tam będzie.
Policjanci, politycy.
- Gliny i politycy? - Tak.
Ci, którzy pracują dla kartelu. Rujnują twój kraj.
Powiedz mu dlaczego.
Słuchaj, ci ludzie nigdy nie zbierają się razem w jednym miejscu.
Musimy wiedzieć dlaczego teraz.
Podejrzewamy, że Gilberto Rodriguez
wygłosi ważne oświadczenie.
Kapujesz?
Jak nie...
żegnaj, bracie.
- Jak tam w Texasie, agencie Peña? - Gorąco.
A rodzina? Miałeś jeszcze parę tygodni wolnego.
Mogłeś spędzić je w domu.
Nie mogli się doczekać, by się mnie pozbyć.
Ta operacja w Miami, Cornerstone, nieźle zamieszała.
To może być przełom.
- Ktoś chce zeznawać? - Nie, ale wprowadzono informatora.
Może namierzy kolejny ruch.
Z nimi nie będzie jak z Escobarem.
Nie może być. Wiele się tu zmieniło.
Wybrano nowego prezydenta.
Może nie być tak pobłażliwy jak Gaviria.
Nie spiesz się.
Stań mocno na nogi, przywyknij do nowej pracy.
Szef placówki CIA
i ja mieliśmy pewne zatargi.
Mam nadzieję, że to przeszłość.
Wiem, że macie różne poglądy.
- To nie problem. - Nie podzielam tej wiary.
Zgodził się na twoją nominację.
Wręcz chciał, żebyś wrócił.
CIA i DEA muszą w tej sprawie współpracować.
Mamy wspólny cel.
Wejdź.
Hola, bracie.
Zaczynaliśmy się niepokoić. Wszystko gra?
Tak, ale chyba ktoś mnie śledził.
- Uważa, że ktoś go śledził. - Domyśliłem się.
Musiałem się upewnić, że jestem sam.
Przygotujmy cię i powtórzmy plan.
Zdejm koszulę. Usiądź.
Gotowe.
Możesz iść.
Nie sądzisz, że powinieneś wyjaśnić sprawę z Pacho?
On jest tu szefem.
To ich terytorium, no nie?
No tak.
Załatwię to dziś.
Dla naszych dzieci i dzieci naszych dzieci.
Świetnie to ująłeś.
Zacznę od początku.
Kogo obchodzi ta twoja mowa? Posłuchamy jej po...
Chodź tu, szalony skurczybyku.
Jak leci?
Jak tam w Nowym Jorku?
Zimno. Ale jak ładnie poprosisz, dziewczyny to ci rekompensują.
Mam coś dla ciebie, bobasie.
Super. Dzięki.
Już dawno nie spotykaliśmy się w pełnym gronie.
Dzisiejszy wieczór należy do nas. Zasłużyliśmy na to.
- Dżentelmeni z Cali, zdrowie. - Zdrowie.
Musimy chyba najpierw omówić interesy.
Mówisz, jakby cię ktoś wkurzył.
Jesteś bogatszy od papieża, bracie.
Pracuję ciężej niż on.
A więc zdrowie!
Za papieża!
Zdrowie.
Witaj, Chepe.
Słuchaj, Gilberto...
wiesz, że mam na pieńku
z tym skurwielem Claudio Salazarem z North Valley.
Jest na dole.
Chciałbym to załatwić.
Dobra, Pacho.
Rozumiem, że chcesz się zemścić, ale nie czas na to.
Zbyt duże ryzyko.
To co, zaczynamy tę wypasioną imprezę?
Nie. Posłuchajmy jeszcze mowy Gilberto.
Chepe, ty skurczybyku.
Patrz, to komendant policji w Menga.
Co miesiąc płacę mu kasę.
Wszystkim im odpalam działkę.
Super, gruba rybo.
Tyle że nie ze swoich.
Ale ja mam nad tym kontrolę.
- Kto ci kupił te kolczyki? - Przestań.
Jasne. Robi się z ciebie Al Capone.
Cholera. Zejdź mi z drogi.
- Witam. - Pallomari.
- Dobrze się pan bawi? - Tak.
Tak.
Miło pana widzieć.
Dobry wieczór, Don Gilberto.
- Witam, panie burmistrzu. - Co tam, Don Gilberto?
Dobry wieczór, Don Gilberto.
- Patrz, tu jest. - Skurczybyk.
Witam.
- Dobry wieczór. - Wódkę z lodem.
- Już podaję. - Dziękuję.
Czy pani...
dobrze się bawi?
Tak. Bardzo dobrze, dziękuję.
Miguel Rodriguez, bardzo mi miło.
Dziękuję za zaproszenie.
Dobry wieczór.
Pan Rodriguez prosi wspólników na arenę.
Wygłosi oświadczenie.
Proszę, śmiało.
Panowie, proszę przechodzić za porządkowymi do stajni. Dziękuję.
A ty gdzie?
Musisz mieć luksusowy sprzęt,
by coś wyszło w tym marnym świetle.
Kim pan jest?
Szefem ochrony braci Rodriguezów.
Widzisz tego faceta?
To Navegante.
Zgadnij, co robi.
Możesz pójść ze mną albo z nim.
Rozumiesz?
Chodź ze mną.
Nazywasz się Andres Restrepo.
Mieszkasz z matką w dzielnicy nr 3.
Masz dziewczynę w Libertadores.
Masz brata, Lucho.
Siedzi w areszcie federalnym w USA.
Dlatego zgodziłeś się pracować dla DEA.
Nie kłam.
Podjąłeś złą decyzję.
Myślę, że zdajesz sobie z tego sprawę.
Musisz podjąć kolejną decyzję. Tylko tak wyjdziesz stąd żywy.
Wyjedź z Cali.
Nie żegnaj się z matką ani z dziewczyną.
Musisz zniknąć.
Wspólnicy.
Przyjaciele.
Nasz wróg nie żyje.
Nasz interes kwitnie.
Wspólnie go rozwinęliśmy do rozmiarów,
o jakich naszym poprzednikom się nie śniło.
Ale, przyjaciele, są pewne okoliczności, z którymi musimy się pogodzić.
Posłuchajcie.
Organy prawa skierują na nas reflektory, tak jak to zrobili z Escobarem.
Podczas gdy my świętujemy,
zrobią wszystko, co w ich mocy, by nam odebrać to, co zbudowaliśmy.
Pewien Amerykanin, Joseph Kennedy,
zbił fortunę na nielegalnym bimbrze,
ale obrócił ją w praworządny interes.
Jego dzieci to wielcy politycy.
Jedno z nich zostało nawet prezydentem.
Tak, panowie, prowadzimy negocjacje z władzami
i wkrótce zawrzemy ugodę.
Za sześć miesięcy nasza organizacja skończy z kokainowym biznesem.
Oddamy nasze laboratoria, kryjówki
i ujawnimy trasy przemytu.
Ale, panowie, nie myślcie, że nie będzie to na naszych warunkach.
Wszystkie kary więzienia będą minimalne.
Pieniądze pozostaną w naszych rękach.
Nasze legalne interesy będą nadal prosperować.
Mamy pół roku, żeby się obłowić.
Na znak naszej przyjaźni
damy każdemu z was sporą część
z tegorocznych zysków.
Za świetlaną przyszłość dla nas wszystkich.
Dla naszych dzieci i dzieci naszych dzieci.
- Zdrowie... - Zdrowie.
- Zdrowie, panowie. - Zdrowie.
- Co ty na to? - Świetny ruch.
- Gratulacje. - Za przyszłość.
Dziękuję, bracie, że wpadłeś.
Co panu podać?
Wytrawną whiskey.
Witam.
Możemy panu postawić drinka?
Dzięki, nie trzeba.
Sześć miesięcy.
Wycisnę Nowy Jork jak cytrynę.
Stanę za Statuą Wolności i wyrucham ją w dupę.
A co potem?
Mamy tylko sześć miesięcy, by sobie pohulać?
Witam.
Kocham cię, bracie.
Do zobaczenia na parkiecie.
- Wsiadaj do auta. - Czemu wychodzimy?
Bo już czas.
- Nie traktuj mnie tak. - Dość.
Wsiadaj do auta.
Jak minął wieczór?
Bardzo dobrze.
Myślisz, że zaskoczyliśmy ich?
Tak. Myślę, że wiele osób nie spodziewało się tego.
Ponoć mieliśmy nieproszonego gościa. O co chodziło?
Nie bądź taki skromny.
Cordova mi powiedział.
Masz prawdziwy talent.
Dostrzegasz groźbę, wiesz, kiedy chcą nas wydymać.
Jest bezcenny.
Ponoć chcesz od nas odejść.
Jestem wdzięczny panu i pana rodzinie,
ale zakładam własną firmę ochroniarską.
Miałem zostać tylko do czasu, gdy Escobar przestanie zagrażać.
Jesteśmy bardzo wdzięczni. Serio.
Przez te lata wiele dla nas zdziałałeś.
Dla mojej rodziny. Dla mnie.
Nie mogę przyjąć twojej rezygnacji.
Z całym szacunkiem, ale już podjąłem pewne kroki...
Kroki można zmienić.
Nie osiągnęliśmy tego wszystkiego pozwalając odjeść dobrym pracownikom.
W najbliższych miesiącach będziesz potrzebny jak nigdy.
To tylko pół roku.
Mogę na ciebie liczyć?
Tak?
Oczywiście, szefie.
Niezła laska.
Ale ma kiepski gust co do facetów.
Witaj z powrotem.
Gratuluję awansu.
Te dodatkowe 9 patyków rocznie na pewno się przyda.
To samo.
No nie?
Parafowałeś mój powrót do Bogoty.
W samej rzeczy.
Wiesz, jak tu wszystko działa.
Co to ma znaczyć?
Dla Waszyngtonu śmierć Escobara to zwycięstwo.
Dzięki.
Ale my wiemy, ile ono kosztowało.
Medellin to porażka. Tysiące zabitych Kolumbijczyków,
a tony kokainy nadal zalewają amerykańskie ulice.
Daj spokój. Ciebie nie obchodzą ulice ani martwi Kolumbijczycy.
Co osiągnęliśmy?
Cali zajmiemy się inaczej.
Nie będziemy łykać pająka, żeby złapać muchę.
Ameryka ma plany wobec Kolumbii.
Kolejny rozlew krwi je pokrzyżuje.
Więc...
jaki jest plan?
Kapitulacja.
Kartel z Cali się podda,
ujawni największą organizację przestępczą w historii.
DEA może nawet to sobie przypisać.
Sukinsynom ujdzie na sucho?
Negocjacje dobiegają końca z poparciem Waszyngtonu.
To po cholerę jestem wam potrzebny?
Jesteś przystojnym agentem DEA, który pokonał Escobara.
Przyda się bohater na pokładzie.
Nie pękaj. Ci z Cali trochę posiedzą.
Teoretycznie.
To ci wystarczy?
Gdyby na tym świecie istniała sprawiedliwość, sam byś siedział.
Wiem, że twoi ludzie szykują dziś operację przeciw Cali.
Daruj.
Mogę ci tylko powiedzieć, że nic z tego nie wyjdzie.
Ci goście nie popełniają błędów.
Spróbuj się dobrać do szefów Cali, a zbierzesz trupy.
Nie wiem, stary.
Poznałem go w ambasadzie rok temu.
Nie pił ani nie pieprzył.
Nie jest zły.
Byliśmy na tym samym roku w akademii.
Chłopaka nie ma od 8 godzin. Oby coś miał.
Pieprzony debil.
Coś nie tak.
Może go zdemaskowali. Albo wystraszyli.
Zostaniemy tu na noc.
- Wyjdziemy rano. - Dobra.
Andres ma ten numer?
Sami go nie znamy, więc skąd?
Odbierz.
Halo?
Halo? Kto mówi?
Odłóż słuchawkę. Odsuń się od okna.
Obserwują nas.
Okazało się, że przełom z Cornerstone był lipą.
Kartel wydawał rocznie miliard dolarów na łapówki.
Astronomiczną sumę,
dzięki której miał wszędzie oczy i uszy.
Kto przyjeżdżał do Cali był sprawdzany,
zanim postawił walizkę.
POLICJA NARODOWA
Wiedzieli, kiedy ktoś wchodził na komisariat,
wsiadał do taksówki,
gdzieś dzwonił.
Mieli całą telefonię w kieszeni.
Operatorzy zwracali uwagę na telefony
z podejrzanych miejsc, na przykład z ambasady USA w Bogocie.
Taki telefon...
przykuwał uwagę.
Z kim rozmawiam?
I od tej pory...
Żegnaj, bracie.
Kapujesz?
...mieli cię na oku.
Jak Związek Radziecki z ładną pogodą.
- Cholera. - Nazywano ich nawet KGB z Cali.
- Juan. - Proszę.
Dziękuję.
Właśnie przyszły.
Włącz je.
Podmiot: Diaz.
Nagranie z hotelu El Nacional. Pokój 117.
Tym skurwielom pasuje emerytura. Obłowili się.
Właśnie kupiłem nowy samolot.
Skurwiel Gilberto może go sobie wsadzić w dupę.
Poza tym kim oni są, by układać się bez konsultacji z nami?
I decydować o naszej kapitulacji?
Ten skurwiel Diaz.
Wyślę Navegante.
Podmiot: Santos. Nagrano w strefie nr 4.
Nie zamydlą mi oczu cholernym pozłotkiem.
Ma jaja ten cap, żeby dyktować mi, jak mam prowadzić interes.
Nie pójdzie im tak łatwo. To mięczaki.
Sam się tym zajmę.
Ten facet to zwierzę.
Podmiot: Beltre.
Nie będę czekał, żeby Rasguno czy Henao zajęli dobre terytoria.
Zorganizujmy się, by działać wspólnie.
Pieprzyć Josepha Kennedy'ego, czy jak tam go zwą.
Niech się tym zajmie El Pecas.
Robi się, szefie.
Podmiot: Salazar.
Mario, zaraz wracam. Wychodzę z kumplami.
Jak to, Claudio? Wychodzisz teraz?
Nie patrz tak na mnie.
Jest pierwsza rano.
Właśnie, pierwsza rano.
Mów ciszej, bo obudzisz gości.
Odpieprz się, Claudio. Idź do swoich dziwek.
Nie wkurwiaj mnie, mam dość
oklaskiwania cały wieczór pierdół tego skurwiela.
Nie wkurwiaj mnie.
Cóż, to problemy rodzinne.
Zostawcie go.
Nie, bracie.
Salazar nie okazuje szacunku.
Lepiej dmuchać na zimne.
Która godzina, skarbie?
Późna.
Śpij dalej.
Jak było w pracy?
W porządku.
Gadałem z Miguelem.
No i?
Prosił, bym nie odchodził.
Jeszcze jakiś czas.
Jak długo?
Pytam, jak długo.
- Sześć miesięcy. - Sześć miesięcy?
I co mu powiedziałeś?
A co mu mogłem powiedzieć? To pół roku.
Rozmawiamy o tym od dawna.
Mówisz, że nie możemy zacząć nowego życia, bo mamy czekać pół roku?
Wiesz co? Myślę, że nie chcesz zrezygnować z tej pracy.
- Jak możesz? - Masz mnie za idiotkę?
Lubisz dla nich pracować.
Ta praca to całe twoje życie.
Ty jesteś moim życiem. I dziewczynki.
- Co mam zrobić? - Ani słowa więcej.
- To sześć miesięcy, nie sześć lat. - Ani słowa.
Ma własne spa.
Wybierzmy się tam. Jedziemy.
Co podać?
Butelkę wódki i puść „Dos Gardenias”.
Z przyjemnością.
Dziękuję.
Proszę, Claudio...
przyjmij to jako znak szacunku.
Zapomnijmy o urazach.
Wiesz co, Pacho?
Myślę, że co było, a nie jest, nie pisze się w rejestr.
Wrócę, by się z tobą napić.
Wybacz.
Jasne.
- Claudito. - A teraz butelka.
Proszę.
- Pacho, ty skurwielu! - Proszę cię.
Nie rób mi tego.
Błagam, Pacho.
Proszę cię, Pacho! Zaczekaj!
Porozmawiajmy, proszę.
Skurwielu, nic ci nie zrobił.
Pacho, ty skurwysynu!
Zaczekaj, Pacho! Skurczybyku!
Błagam, nie!
Skurwielu!
Pacho, ty sukinsynu!
Nie!
Ty skurwielu!
Sukinsynu!
Gdy Pablo Escobar kogoś zabijał, chciał, by wszyscy o tym wiedzieli.
Ale Dżentelmeni z Cali...
w tym też się różnili.
Owijali ciało drutem kolczastym i wrzucali do rzeki Cauca.
Kiedy zwłoki puchły, drut ciął je na kawałeczki...
na karmę dla ryb.
Nie było to zbyt dżentelmeńskie, ale skuteczne.
Właśnie o to im chodziło.
Człowiek i wszelkie związane z nim kłopoty znikały.
Na zawsze.
Nie ma zwłok, nie ma zbrodni.
Bez statystyk kryminalnych...
nie ma problemu.
Tak pewnie najlepiej.
Łatwiej odwrócić wzrok.
Pozwolić im się wyśliznąć.
Udawać, że nie są tak źli jak koleś, który rządził przed nimi.
Krajowi, który miał dość narkotykowej wojny...
może to odpowiadało Kolumbii.
Na pewno ojcom chrzestnym z Cali.
Broń Boże, by ktoś pomyślał, że są złymi ludźmi.