NETFLIX – SERIAL ORYGINALNY
Sraj-chatka!
Mówią „sraj”.
Powinnyśmy zaszyć jej tyłek, by nie mogła robić kupy.
Tak powinnyśmy.
A co by było z kupą?
Wypełniałaby jej płuca, aż by ją zadusiła.
Nic ci nie jest, Leanne?
Ktoś powinien to obejrzeć.
Albo chociaż zdejmij ten papier i recepturkę i załóż opatrunek.
Nigdzie nie idę, póki nie dostanie należnej kary.
„PRAWO I PORZĄDEK”
W Ameryce każdy ma prawo do sprawiedliwego procesu.
Poza ciemnoskórymi.
- I biednymi. - Sławnymi.
Białymi chrześcijanami.
Dobra, porozmawiam z klientką
o bezprawnym uwięzieniu.
Nie ma mowy.
Ty, Britney Spears na sterydach.
Odsuń się, żebym mogła pogadać z koleżanką.
Twoja koleżanka oddała nasz jedyny pistolet strażnikowi,
który mi odstrzelił mój ulubiony palec i uciekł.
Ta wieśniaczka musi spłonąć na stosie.
Na skwarek.
Przybijesz czwórkę?
Sraj-chatka!
Dobrze już.
Spokojnie.
Spokojnie!
A gdyby to była jedna z was?
Nie chciałybyście móc wyjaśnić, zanim ktoś was zamknie w sraczu?
Zachowujmy się lepiej niż strażnicy.
Przestrzegajmy prawa.
Prawo.
Jakby się zacięła.
Masz pięć minut.
Uważaj na garniak.
- Coś ty sobie myślała? - Jesteś na mnie zła?
- I to jak. - Zamordują mnie?
Prawdopodobnie.
Co zrobimy?
Damy przedstawienie, dobra?
Musisz mieć skruszoną minę.
- Jakby ci było przykro. - Smutna.
Dobra, dam radę.
Bez problemu.
Mam wprawę z czasów okradania sklepów z mamą.
„Pokaż mamie smutną minę.
Powiedz miłemu panu, że nie chciałaś
schować szamponu w majtki”.
Obrabiałyśmy tanie sklepy na całego.
A kiedyś
udało mi się ukraść osiem opakowań skrzydełek kurczaka.
Ale przyłapali mnie z krakersami, bo mają kanciaste pudełka,
więc są sztywne.
Smutna mina nic nie dała, bo kierownik był pedałem.
I nie cierpiał dzieci.
Ale puścił nas, bo mama obiecała mu poppersy.
- Wiem, co to takiego. - Tak?
Dobra, ale patrz.
To niesamowite.
Pokażmy paniom.
No już.
- Biedactwo. - Nie chciałam, mamo.
- Przykro mi, mamo. - Tak, wiem.
Nie potrzebuję medalu, ale może minimum uznania.
Przyniosłam światło, więc powinnam dostać chociaż ciastko.
Powiedziałam przed wszystkimi: „Zgadnijcie, kto naprawił prąd”.
Zero reakcji.
Trudna publiczność.
Masz tam jakąś rodzinę?
Ja też nie.
Hej, kochani. Więc...
taki piękny makijaż zajął mi tylko minutę.
A ja robiłam się dla was na bóstwo tylko 30 sekund.
Niegrzeczna.
Co? Jestem dwa lata młodsza od ciebie.
Mama mi mówiła, że wszystko zaczyna zwisać po 29. roku życia.
Czemu nikt mi nie powiedział?
Może starali się cię chronić.
Ale dobrze, że teraz wiesz.
Możesz zacząć działać.
Codziennie wsadzam twarz w lód. Jak mięso w zamrażarkę.
Dłużej zostaje jędrna.
Wyłącz tę kamerę, ale już.
Dobra, koniec.
Nic nie wiem.
Nic nie widziałem.
Mogę już do domu? Chcę do domu.
Wnieście je do środka.
Co pani wyprawia?
Wykonuję polecenia gubernatora Hutchinsona. A pan?
Ja tu rządzę, a pani wpierdala mi się w drogę.
Zawsze pan tak mówi do kobiet?
Nic dziwnego, że się buntują.
Niech pani wyjaśni, jak gubernator chce rozładować tę sytuację,
nagradzając osadzone tym,
co jest w tych pudłach.
W przyszłości radzę pytać, a nie żądać.
GISW nie gwarantuje przejęcia więzienia bez ofiar.
Gubernatora obchodzą ludzie. W przeciwieństwie do niektórych.
Mówię o panu.
Podejmujemy niezbędne kroki,
żeby pokojowo rozwiązać sytuację. Dziękuję.
Rozładowujcie dalej.
Co jest?
Skóra ci wiotczeje, co? Ile masz lat?
Miałyście zamiar komuś powiedzieć,
że w czasie waszej zmiany pojawiła się sterta pudeł?
Zrób jej zdjęcie.
Mamy problem przy wejściu.
Ile? 30?
Trzydzieści pięć?
Nie powinnyśmy jej pytać.
Czarna skóra rządzi się innymi prawami.
Kiepsko szepczecie.
Mamy dostawę?
FedEx, UPS, kurierzy mili
Dostarczcie nam towar Nie traćcie ani chwili
Nigdy więcej tak nie rób. Przenigdy.
To był Kanye?
Mamy jej otworzyć?
Podoba mi się jej strój.
Nienachalny, ale oryginalny.
Otworzę.
Witam. Jak mogę pomóc?
Cześć. Jestem Nita.
Chyba rozmawiałyśmy przez telefon.
Możliwe.
Mam dostawę od gubernatora Hutchinsona.
Dziękuję, dziękuję bardzo.
Będziemy w kontakcie. To mój numer.
Utrzymujmy kontakt, dobrze?
Dobra. Miłego.
Co jest, kurwa?
Dobra, dawaj... Cholera!
Dzięki za pomoc. To bardzo miłe.
Niektóre z nas wiedzą, żeby nie ruszać nieoznaczonych pudeł.
Może być w nich wszystko. Bomba albo wąglik.
Mali żołnierze.
Kurwa. Jedna dla ciebie...
Cheetosy!
- Takis! - Tampony?
Cheetosy, takis i tampony -
razem nie brzmi to zbyt dobrze.
Spełniają nasze żądania.
Mówiłam ci, stara! Udało ci się.
Nikt nie musi za nas mówić. Tak, kurwa!
Jesteś bohaterką.
Mała, to pomyłka.
Tak czy siak, bez ortodonty się nie obejdzie.
Naprawdę sądzisz,
że Kandy przez K wygra konkurs piękności,
mając naturalne zęby? O nie!
- Możemy pooglądać 106 & Park? - Jasne.
Nie poprosiłeś o pozwolenie.
Nie muszę nikogo prosić o pozwolenie.
Pani Tendler każe prosić, bo inaczej cię spierze.
Mówisz jak staruszka.
Od dziś jestem stara.
Teraz ja oglądam. Poprosiłam, więc...
Nikt nie ogląda tego co ty.
Co wy wyprawiacie?
Dante, żadnej TV przez tydzień.
Cholera jasna! Nie cierpię tego miejsca.
Ja za tobą też nie przepadam.
Taystee, czekam w gabinecie.
- Pora na ciebie, babciu. - Zamknij się.
Wejdź.
Usiądź.
Nie siądę, bo wiem, o co chodzi.
Skończyłam 18 lat, więc muszę wymyślić, gdzie zamieszkam.
Wiem, że mam na to tylko rok,
ale mam pracę i kilkoro przyjaciół.
Myślę, że sobie poradzę.
Tak?
Usiądź, Taystee.
Wszystkiego najlepszego.
Kupiła mi pani kartkę?
Nie. Twoja biologiczna matka się zgłosiła. Nie mogliśmy powiedzieć ci wcześniej.
Jej dane kontaktowe są w kopercie.
Nie wiń mnie. Nie ja ustalam prawa, tylko biali. Ich obwiniaj.
Jest tu?
Coś w tym stylu.
Dzień dobry, śpiochu.
Co, do kurwy?!
Spokojnie. To tylko ślina.
Czegoś się wczoraj nałykał? To jakieś nowe prochy?
Bayley.
- Wychodzisz. - Nie.
Nie. To pomyłka.
Nie możecie mnie puścić. Jestem groźny.
Może, ale tu cię nie zatrzymamy.
Nikt nie wniósł oskarżeń. Idziemy.
Frank, Janie dzwoniła.
Przyjedzie po ciebie, jak odwiezie dzieci na piłkę.
Dzięki, Tom.
Nie martw się, mały.
Dlatego Bóg stworzył gorzałę i izbę wytrzeźwień.
Chcesz uciec od kłopotów,
możesz zaszaleć i spędzić tu noc.
Wszystko się ułoży.
Bayley, chodź.
Nie chcesz takis?
Zostaw mnie.
Trochę mi trudno, bo siedzisz na mojej pryczy.
To jej łóżko, a więc i moje. Pieprz się.
Czemu nic nie mówisz?
Nie...
Nie potrzebuję.
To jakiś czarny terror milczenia?
Raczej...
szkoda mi energii.
Mam własne smutki.
Kiedyś tu spała.
Tutaj.
Naprzeciw mnie.
Miała taki nawyk, że czasami
bujała nogą, gdy próbowała zasnąć.
Cała prycza skrzypiała.
Wkurzało mnie to i chciałam jej przywalić.
A teraz nie mogę zasnąć,
bo leżę tu
i czekam na to skrzypienie.
Nie wiedziałam o tym.
Nigdy obok niej nie spałam.
O to chodzi.
Nie jestem smutna, tylko zła.
Wszystkich nienawidzę.
Każdego, kto się śmieje, uśmiecha albo...
nawet to, że żyje, mnie obraża. Wszyscy powinni, kurwa, umrzeć.
Ostatecznie ta złość mnie spali i zostanie ze mnie pył.
Nie wiem, jak przestać.
Ja wiem.
Chodź! Idziesz ze mną.
Mam dziecko.
Co z tego? Zostawimy je u twojej kuzynki.
Wisi mi za akryl.
Jak wyglądam?
Rany, pero, wyglądasz jak...
Diane Sawyer.
Chodź. Idziemy się zabawić.
Nagle wszystkim się wydaje, że siedzą na Copacabanie?
Ja sobie wyobrażałam Miami. Dzięki, że mi zepsułaś fantazję.
Drake też miał przyjechać.
Cholera, myślisz, że Pitbull też będzie?
Nie, mała.
Fat Joe, jak ci się pofarci.
To Pitbull do kwadratu.
Co ty tu robisz?
Byłam zazdrosna i chciałam się opalić.
Nie przynoś nam tutaj tego gówna ze środka.
Próbujemy odpocząć.
Próbujecie odpocząć?
Po tym, co zaszło?
Raczej staram się bardziej wszystkiego nie schrzanić.
Racja.
Zamierzasz to przeczekać?
Tak sądzę.
Chcę pewnego dnia wrócić do domu, do mojej córeczki.
To jedyny sposób, żeby uniknąć tego gówna, które się mnie czepia.
Jakbym je przyciągała.
To nie ty, tylko więzienie.
Tak sądzisz?
Mam nadzieję.
Muszę wierzyć, że na wolności będzie lepiej.
Za przeczekanie.
Za tyłeczek Drake'a.
Wypiję za to.
Spójrz na Neri! Jaki ma brzuszek.
- Piszesz z Calem? - A co mam innego do roboty?
Nie mam żadnych obowiązków związanych z buntem.
Boże. Przeczekiwanie musi cię wykańczać.
Ulegniesz spontanicznemu spaleniu, jeśli niebawem nie zaczniesz rządzić?
Cokolwiek mówisz, najwyższa przywódczyni.
Jestem tu, by ci służyć, najwyższa przywódczyni.
Podoba mi się.
No cóż.
Możesz płakać za Hugonem albo podjąć inną decyzję.
Trudno utracić zwierzątko.
Szczególnie gdy ginie z ręki byłego męża
w trakcie nieudanego zamachu na życie sąsiada.
Historia stara jak świat.
Ktoś, a nie był to instruktor medytacji
na odwyku w Sedonie,
powiedział mi kiedyś, że depresja to trzymanie się,
a smutek to odpuszczenie.
Myślę, że pora puścić Hugona.
Masz rację. Jak najbardziej.
Muszę puścić.
Co robisz?
- Dziękuję. - Dobrze.
Granice, tak? Proszę.
Zachowajmy profesjonalizm.
Nazywam się Lorna Morello Muccio.
Niemka?
Włoszka.
Wiem, że jesteś Włoszką.
Mogłabyś się nazywać Lorna Lasagna.
Proszę...
mówić dalej.
Mam pewne sny.
Proszę dalej.
To takie seksowne sny.
Czy w tych snach...
pojawiają się penisy?
Bo w takim przypadku moje zainteresowanie się zmniejszy.
Żadnych penisów.
Może nie do końca.
To nieco zawstydzające.
Jadę na wielorybie...
w oceanie.
Woda na mojej skórze jest cudowna.
Wieloryby wypluwają wodę przez te dziury...
Hej, daj spokój.
Koniec sesji.
Proszę, przeleć mnie.
A Vinnie?
Potrzebuję twojej pomocy.
Jestem taka napalona, że nie mogę wytrzymać.
Przeleć mnie.
- Błagasz? - Błagam.
- Błagasz? - Tak.
- Wiesz, że jestem lekarzem? - Tak.
- Mówisz serio? - Naprawdę serio.
Zadbaj o pacjentkę.
Masz cudowne cycki.
Boże, tak za tobą tęskniłam.
To zostanie tajemnicą buntu?
Podaj mi ten olej.
Chyba się nie nasmarujesz, jak reszta na zewnątrz?
Nie opalałam się od 1962 roku.
W tym tempie na długo nam nie wystarczy.
Ludzkie ciało wytrzyma do trzech tygodni bez jedzenia.
Mnie się udało osiem dni.
W czasie wędrówki w Wirginii zaskoczyła mnie pogoda.
Ostatecznie pojawiają się omamy,
ale może być fajnie, jeśli ktoś wie, co robi.
Cholera.
Takie wakacje by mi się teraz przydały.
Trochę spokoju.
Osiągnę to bez głodówki i wychodzenia na dwór?
Znajdziesz coś dla siebie.
- Kurka blaszka. - Widziałaś to wideo?
„Hot Cheetos and Takis”? Piękne.
Dzieci są takie zmotywowane.
Te przekąski są pyszne. Pikantne. Serowe. Chrupkie.
Świetnie. Nawet dorośli postradali zmysły.
Przysłał je prezydent Stanów Zjednoczonych.
Spełniają nasze żądania.
Wygrałyśmy. Ameryka jest wspaniała!
Cholera. To szaleństwo do czegoś prowadzi?
Co oznacza, że niebawem wróci tu status quo.
- Alleluja. - Dlatego mamy mało czasu,
żeby odurzyć Piscatellę, wciągnąć go do środka
i zmusić do podpisania zeznania.
O rany.
Jak sądzisz? Jak to zrobimy?
Czym możemy go podtruć, ale nie zabić?
Mogę wygooglować!
- Cholera. - Que?
- Skończyły się takis. - Musimy iść.
Zostawmy ten problem komuś innemu.
Tylko mówię.
Jakaś firma powinna się była mną zainteresować.
Byłam w znanym magazynie i występuję w popularnym memie o kawie.
Gdzie ten Starbucks?
Znowu zaczyna.
Sodówka uderzyła jej do głowy.
Cholera!
Kwatera główna buntu.
Jak możesz dziś spełnić nasze marzenia w więzieniu?
To Nita z biura gubernatora Hutchinsona.
Hej, Nita! Co słychać?
Przekąski były wspaniałe.
Serio. Zachwycałyśmy się.
Bardzo się cieszę.
Nita, wybacz. Tak, mówi Taystee.
Włącz ją na głośnik.
Taystee. Cieszę się, że cię dziś poznałam.
Kurde, jaka grzeczna.
Jak najbardziej.
„Jak najbardziej”.
Cieszę się, że podobają się wam przekąski i tampony.
Chciałabym omówić kwestię zwolnienia zakładników.
Jak chciałybyście to załatwić?
Co ona pierdoli?
Przepraszam, chyba źle cię usłyszałam.
Może to wina zasięgu.
Mówię, że chcę omówić kwestię zwolnienia zakładników.
A co z resztą naszych żądań?
Gubernator zrobi co w jego mocy, by je spełnić,
ale dostarczyliśmy dobra w akcie dobrej woli
i oczekujemy tego samego od osadzonych.
Przekąski i zakładnicy nie są sobie równi.
Panno Jefferson, proszę nie uważać nas za wrogów.
Pragniemy pokojowego rozwiązania.
Ale musicie nam pomóc.
Jeśli wypuścicie zakładników, postaramy się spełnić wasze żądania.
Myślisz, że jestem tępa?
Że nie słyszę tej formułki: „postaramy się”, panno...
- Reddy. - Zginęła moja przyjaciółka, panno Reddy.
Wasze „postaramy się” to dla mnie za mało.
„Postaramy się”.
Mój adwokat mówił to samo.
Minęło tyle czasu, a oni wciąż to samo.
A gdzie my w tym wszystkim?
W punkcie wyjścia.
Tasha?
Wyglądasz jak...
Miło mi, pani Jefferson.
Mów mi Mia.
Usiądziesz?
Tak, dziękuję.
Dziękuję za spotkanie.
Czemu mnie nie chciałaś?
Tasha...
Teraz mam na imię Taystee.
Miałam 15 lat.
Byłam biedna.
Nie miałam mieszkania ani rodziców.
Mieszkałam z chłopakiem w pokoiku u jego wrednej ciotki.
Zaszłam w ciążę.
Ciotka zagroziła, że nas wyrzuci, jeśli je...
Ciebie.
Cholera.
Gadam jak w kiepskim filmie na kanale dla białych.
- Lifetime. - Słucham?
Kanał, gdzie białe ciągle płaczą,
nazywa się Lifetime.
Pokazują tam też tych strasznych rodziców, którzy ubierają dzieci
jak małe laleczki?
Tak. Toddlers and Tiaras.
Kocham ten program.
Długo rozmyślałam o tym, jak wyglądasz,
na kogo wyrosłaś
i co cię rozśmiesza.
A ty jesteś...
lepsza niż w moich marzeniach.
Dziękuję, że dałaś mi szansę.
Dziękuję, że mnie znalazłaś.
Mamo!
Kochanie, co ty tu robisz?
Cześć, kotku. Idziemy do kościoła.
Mam nadzieję kupić małej nowe buty na kiermaszu.
Kto to?
To Taystee.
Pamiętasz Robin?
Mieszkała na Troy? To jej córka.
No tak. Cześć, Taystee.
Tatusiu, chodźmy.
Dobrze, kotku. Do zobaczenia w domu.
Pa, mamusiu! Pa, druga pani!
Nie wiedzą o mnie.
Ale im powiem. Obiecuję.
Nie byłam...
Nikt nie mówi, jak się przygotować.
Chciałam się spotkać, odnowić naszą więź.
Naprawię to.
Chcę, byś należała do rodziny.
Grubasku, możesz przesłuchać świadka.
Panie i panowie, stepowanie.
Panno Rice. Mówiła pani, że jej ulubionym programem jest Byle do dzwonka.
- Zgadza się? - Sprzeciwność!
Nie. Siadaj. Proszę odpowiedzieć.
Zgadza się. Byle do dzwonka.
A pani ulubiony odcinek?
Proste. Ten, gdzie Jessie uzależnia się od tabletek z kofeiną.
Wiem, jakie to uczucie.
Tak, klasyka.
Tak, Jessie nie dawała sobie rady
z presją związaną z egzaminami i zespołem,
prawda?
Nie podobało mi się, że ciągle powtarzali:
„Dragi są złe. Bla, bla, bla”.
Bo to nie jest dobre przesłanie dla dzieci.
A co myślisz o odcinku „Szefowa”?
Tym, w którym dzieciaki pracują w Malibu Sands.
Stacey musi być szefową i wszystko idzie zgodnie z planem.
Tak, ten.
Zabawny. Taki prosty.
Panno Rice.
Czy możemy założyć, że jeśli to pani ulubiony serial,
to zna pani wszystkie odcinki?
Oczywiście.
Cieszę się, że się zgadzamy.
Nie wiem, jak reszta państwa,
ale jeśli serial jest moim ulubionym,
to na pewno oglądałabym każdy odcinek wiele razy.
A ja znam ten serial na pamięć.
Zatem proszę wybaczyć moje zmieszanie,
ale dlaczego nie widziała pani odcinka dziesiątego z trzeciego sezonu,
gdzie, pomimo uroczego zakończenia,
kiedy wszystkie dzieciaki wspólnie pomagają Stacey,
wszystko idzie nie tak?
Kto to jest Stacey?
Stwierdzam, że świadek kłamie.
Nie jest wiarygodna.
Nie mam dalszych pytań.
Momencik!
To nie ma z niczym związku!
I tak widziałyśmy, że dała Pączkowi pistolet.
Tak! Jest winna!
Nawet jeśli najbardziej lubię Lisę Turtle!
- To absurd. Dajcie spokój. - Kłamie.
Nikt tak nie lubi Lisy Turtle.
Sraj-chatka!
- Cisza na sali! Cisza! - To niedorzeczne!
Musi być lepszy sposób.
Kurde, będę sławna.
Co za popieprzony szajs.
Aleida? Jestem April. Rozmawiałyśmy przez telefon.
Chodź. Zrobimy ci makijaż.
Słyszałaś? „Zrobimy ci makijaż”.
Ape, pozwól, że o coś zapytam. Zapłacicie mi za to, tak?
Możesz mi dać tego tysiaka w gotówce z góry?
Ktoś ci mówił, że zapłacimy?
Nie płacimy gościom. To wbrew...
- To tylko żart, kurwa. - W porządku.
Musimy pozbyć się tych „kurew”,
zanim wejdziemy na wizję.
Nie uwierzysz, ile kosztuje nowa instalacja elektryczna.
Astronomiczna kwota.
Spróbujemy sami się tym zająć?
- Kupiłem podręcznik. - Nie jesteś elektrykiem.
Dobra, chociaż spróbuję.
Co będzie, jak cały dom stanie w płomieniach,
spłonie nasz dobytek,
albo porazi cię prąd i się usmażysz...?
Przestań, bo stresujesz dzidziusia.
- Masz rację. - Kotku...
Co u ciebie?
Mam ochotę umrzeć.
Ostrożnie.
Mama nie może słyszeć słowa na U.
Bo cię zamknie w pokoju bez klamek.
Kiepsko teraz u ciebie,
ale wiesz...
będzie dobrze.
Czemu wszyscy mi to powtarzają?
Że będzie dobrze?
Jak to działa?
Istnieje jakaś...
magiczna różdżka albo specjalny Bóg, który kocha białych morderców?
Nie będzie dobrze.
Życie polega na czekaniu na kolejny dzień, ale...
ja wiem, jak mój będzie wyglądał.
Więc jaki to ma sens?
Powinienem umrzeć.
- Biegać? - Biegać.
Tak szybko, jak możesz, aż poczujesz, że zapadają ci się płuca.
Aż będziesz mogła myśleć tylko o tym, jak bardzo bolą cię nogi.
Chyba wciąż jestem pijana.
Po tym nie będziesz.
Dalej.
Potrzebne nam wasze przekąski.
Wiesz, że użyłaś słowa „wasze”,
jakby należały do nas?
To ważne.
A wy co? Przekąskowa policja?
To była łapówka.
Ten cały gubernator myślał, że da nam przekąski i tampony,
a my się poddamy.
Chcą nam zatkać wszystkie dziury.
Więc je wyrzucisz? Świetny plan.
Pokażemy, że mówimy poważnie.
- Pojechane. - Głupie.
Nie chcemy, żeby to się skończyło?
- Chcemy sprawiedliwości. - Wy chcecie.
My chciałybyśmy w końcu wyjść i być z rodzinami.
Niektóre z nas nie mają domów.
To mój dom i będę o niego walczyć.
Myślicie, że tak by nas traktowali, gdybyśmy były mężczyznami?
Co za poniżenie.
- Właśnie. - Znowu to samo.
- Co? - Znowu zaczyna.
Skończyłam z opalaniem. Trudna część już za nami.
O to mi chodzi. Teraz musimy czekać.
Jesteśmy to sobie winne.
Zgadza się.
Jak mogę pomóc?
Możesz zbierać.
Nikomu się to nie spodoba.
Nic nowego.
- Dawaj te cholerne... - Dopiero je otworzyłam!
Oddawajcie wszystkie cheetosy!
DARY NIEDOSKONAŁOŚCI
„SZUKASZ SWOICH?”
- Sześćdziesiąt sekund. - Gotowa?
Gdyby jak-jej-tam nie gadała o subtelności i świeżości,
już wczoraj bym była gotowa.
Wyglądasz wspaniale.
Dziękuję.
Dobra. Powodzenia. Udzielaj długich odpowiedzi.
Wypadniesz mądrzej.
Odwracaj się prawą stroną do kamery. Jest ładniejsza.
I często powtarzaj imię dziennikarki.
Na każde pytanie odpowiadaj pytaniem.
Piętnaście sekund.
Bądź tak miła i nie zniszcz mi kariery.
Zniszczyć? Jeszcze awansujesz.
Aleido, to Susan. Przeprowadzi z tobą wywiad.
- Wchodzimy za pięć, cztery, trzy, dwie... - Cześć.
Witamy z powrotem w New York Metro, gdzie dalej śledzimy
rozwój sytuacji w więzieniu federalnym Litchfield.
Jest dziś z nami Aleida Diaz, była osadzona.
Panno Diaz, o ile wiem, niedawno pani wyszła.
Czy niedawno wyszłam?
Nie rozumiem.
Właśnie, Susie Q.
Mam na imię Susan.
Czy od wybuchu buntu miała pani kontakt z jakąś osadzoną?
Ma pani przyjaciółki w Litchfield?
Tak. I nawet z nimi rozmawiałam.
Czy dobrze się czują?
Trudno coś wyciągnąć od tych suk.
- Mogę mówić „suki”? - Może pani.
- Kurwa. - Tego pani nie może.
Co to za pojebana zasada?
Jak sądzisz, co teraz robi?
Pewnie siedzi na werandzie,
zajadając sałatkę ze świeżych warzyw
z orzechami włoskimi i kozim serem.
Może popija ją tropikalną mrożoną zieloną herbatą.
Kozi ser.
To w stylu Judy.
Pewnie nawet zna kozę, która dała mleko.
Myślisz, że nas lubiła?
Może.
Zanim ją porwałyśmy i przybiłyśmy do krzyża.
Oddawać wszystkie cheetosy i takis.
Chapman daje!
Nie dostałyśmy.
Dalej. Oddawać.
Nie wiemy, o czym mówisz.
Kłamiesz.
Mówił ci ktoś o łapaniu pszczół na miód?
- Trzeba wyznaczyć granicę. - Leży ona 30 metrów za tobą.
- Sprawdź jej palce. - Jasne.
Bo na dziś zaplanowałam molestowanie staruszki.
Dobra.
Ja to zrobię.
Pokaż palce.
Pokaż... Pokaż palec.
Pokaż palce.
Widzicie?
Cholera. Sherlock Holmes znalazł podejrzaną.
- Przeszukajmy je. - Chwila moment.
Nie macie prawa przeglądać naszych rzeczy. Ale...
- Mam cię. - A gdzie szacunek wobec starszych?
- Będziesz tęskniła? - Nie.
Zazdrościsz mi, bo ja mam rodzinę, a ty nie.
Rodzina nie ma z tym związku.
Myślisz, że oni cię polubią?
Siedzą w domu, wiodą poukładane życie,
ale wprowadzi im się dzieciak z getta, i wszystko będzie jak u Cosbych?
Chyba zwariowałaś.
Cóż...
Może kiedyś też znajdziesz rodzinę.
Mówiłam wam!
Nie przejmuj się nimi.
Mogę to włożyć do bagażnika?
Bardzo mi przykro.
Nie możesz z nami zamieszkać.
Ale...
Czemu? Pani Tendler mówiła...
Chyba źle mnie zrozumiała.
Czemu nie mogę?
To dla nas kiepski czas.
Dla nas.
- Jasne. - Proszę.
Weź to.
To niewiele, ale chcę ci pomóc.
Powiedziałaś im... o mnie?
Tak chcesz wszystko naprawić?
Myślisz tylko o sobie!
- Ja też powinnam. - Taystee, zaczekaj.
Dobra. Teraz ja mam pytanie.
Ile z was zeznawało na swoich procesach? Podnieście rękę.
Ale bzdura, co? Ja też nie.
Adwokat powiedział, że mogę sobie tylko zaszkodzić.
Wtedy się nie obraziłam, bo byłam nieźle nawalona
i mój mózg nie funkcjonował prawidłowo,
jeśli wiecie, o co mi chodzi.
Ale dziś stoję tu i tak na was patrzę.
I myślę, że potrafimy lepiej.
Nie, pieprzyć to. Musimy lepiej.
Ale wiecie co? Proces musi być sprawiedliwy.
Bez paplaniny prawników, sędziów i tego całego systemu.
Zgadzacie się?
Więc słuchajcie...
Pomogłam Pączkowi uciec.
Co? Jezu!
Proszę.
Dobrze ci radzę, zamknij się.
Nie. Wszystko dobrze.
Moja przyjaciółka boi się, że powiem za dużo.
Ale mogę tylko powiedzieć prawdę.
Prawda jest taka,
- że pomogłam mu uciec. - Kurwa.
Byliśmy w związku i nie należał on do łatwych.
Czasem był zagmatwany.
Ale o coś was spytam. Co byście zrobiły, gdybyście go znalazły?
- Odcięły mu jaja. - Zabiły go.
Sraj-chatka!
Najprawdopodobniej trochę byśmy go poobijały.
Wsadziły mu coś w tyłek i zamknęły z resztą w stróżówce.
Po co? Co dalej?
Miałybyście następnego zakładnika.
I następne przewinienie.
Wiecie, co to znaczy?
Że groziłoby wam dożywocie, ot co.
Gówno prawda!
Nie myśli o nas, tylko broni swojego kochasia.
To nieprawda. Dajcie spokój.
Mogę wam tylko powiedzieć, co czuję.
Jestem człowiekiem i mówię do ludzi.
Zostawiam wam decyzję. Może być?
Jeśli uznacie,
że zasługuję na sraj-chatkę, to w porządku.
Nie będziecie lepsze od nich.
A to smutne, bo oni są do dupy.
Miałyśmy szansę na nowe rządy. Nie chcecie rządzić?
KUCHNIA DLA SINGLA
Chciałam ci coś powiedzieć.
Niech zgadnę.
Żałujesz, że 45 minut temu twoja łechtaczka pulsowała na moim języku
i to się nigdy nie powtórzy.
Złożyłaś przysięgę,
chcesz być wierna Vinniemu. Coś w tym stylu?
Tak? Rozumiem.
Znam to na pamięć.
Daruj sobie.
Nie.
Jestem w ciąży.
Tego się nie spodziewałam.
Zrozumiałam to,
gdy patrzyłam w dół na ciebie i zauważyłam,
że moje sutki są dwa, trzy odcienie ciemniejsze niż zazwyczaj.
Kobiety z rodziny Morello tak mają,
gdy spodziewają się potomstwa.
Wspaniale.
- Zrobiłaś test? - Nie.
Nie muszę. Ja to wiem.
Dlatego byłam taka napalona.
Kurwa.
Czemu się śmiejesz? Nie. Ja...
To nie jesteś śmieszne. Mówię poważnie.
Wiem, że mówisz poważnie. Wiem, maleńka.
W tym problem. Bo jesteś też kompletną świruską.
Nie chciałam cię zwodzić.
To hormony.
Zrobiłam to z tobą przez hormony.
Bardzo cię kocham, Lorna.
Ale wiesz...
nie możesz robić tego, co ci się żywnie podoba,
i uważać, że wszystko się ułoży.
A czasy, kiedy...
twoje szaleństwo było zabawne i słodkie,
już minęły. Teraz jesteś żałosna.
Potrzebna ci pomoc, a ja ci jej nie udzielę,
bo muszę zająć się sobą.
Może porozmawiaj z więzienną terapeutką.
Zobaczysz, co na to powie.
Na pewno powie mi,
że jestem głupią idiotką,
bo znowu sobie to zrobiłam.
A potem powie,
żebym nigdy więcej tego nie robiła.
Tym razem jej posłucham,
bo się na tym zna.
Za późno.
Wypiłem osiem butelek.
Przepraszam, że tak nawaliłem.
Bardzo was kocham.
Farba nie jest toksyczna.
Co?
Przez parę dni będziesz miał straszną biegunkę.
Mam w łazience wilgotne chusteczki, jeśli będziesz potrzebował.
Rany.
Nawet nie potrafię się zabić.
Kochanie, tata i ja uważamy,
że potrzebujesz pomocy specjalisty.
Tak uważacie?
Pewnie, że potrzebuję, kurwa.
Dałem się aresztować.
Chcę umrzeć.
A wy tylko powtarzacie:
„Wszystko się ułoży” albo „Życie jest skomplikowane”.
Wreszcie!
Niech mnie zamkną na długi czas.
Proszę.
To tutaj?
Co tu się dzieje?
Nie wiemy.
Nie stójcie tak. Wchodźcie.
Sama to zrobiłaś?
Pewnie.
Jesteś jak ci ludzie krety,
o których kręcą programy telewizyjne i horrory?
Wolimy nazwę „surwiwaliści”.
Nie obrażaj jej.
To wspaniałe, Friedo.
Dziękuję, że nam to pokazałaś.
Ale powinnam wrócić na górę i...
Nie, zostaniemy tutaj.
Wszystkie.
Więc tak to się skończy.
To wasza szansa odciąć się od tego całego bałaganu.
Nie macie dość tych wszystkich głupków?
Walki o jedzenie?
Szukania chwili spokoju, żeby wam ktoś nie skrzeczał do ucha?
Nie czujecie się niedocenione?
Mam tu dość zapasów dla nas wszystkich.
Trochę tu ciasno.
„Dziękuję, Friedo”.
„To miłe z twojej strony, Friedo”.
Nie musicie się bać.
Pewnie to samo mówią krowom tuż przed rzezią.
Może być.
To niesamowite.
Zaklepuję tę grę.
Jest tu Frogger?
Uważajcie na kable.
Coś ty sobie myślała?
Nie męczy cię to pytanie?
Bo ja mam dość odpowiadania.
One cię ukrzyżują.
- Po kilku godzinach będzie po wszystkim. - Co?
Co? To wszystko niebawem się skończy.
Niech mnie zamkną w sraj-chatce.
Wszystko wróci do normy.
Ten stan się nie utrzyma.
Boję się ciebie, gdy mądrze gadasz.
Ja też się boję.
Dziękuję Jezusowi, że dziś wszystko mi styka w mózgu.
Ustaliłyśmy werdykt.
Omówiłyśmy twoją sprawę
i osiągnęłyśmy niemal jednomyślny werdykt.
Tiffany Doggett,
za zbrodnie przeciw społeczności zostajesz skazana...
- na prace społeczne. - Tak jest.
W następnej kolejności omówimy twoje umiejętności
i ustalimy, jak możesz przysłużyć się społeczności.
Porozmawiamy jak ludzie.
- Tak jak mówiłaś. - Bzdury.
Nie wszystkie się zgadzamy, ale dopóki mamy coś do powiedzenia,
system sądowniczy powinien się skupiać na resocjalizacji.
Jedno przestępstwo nie definiuje człowieka.
Dziękuję. Będziecie ze mnie dumne.
Zobaczycie.
Sraj-chatka!
Można ją jakoś zresetować?
ZAKAZ WNOSZENIA BRONI
To jak oglądanie przewidywalnego filmu.
Przynajmniej mam zajęcie.
Poza tym rzeźbię sylwetkę.
Pa, kotku. Miłego dnia w pracy. Jesteś zabawnym człowiekiem.
Te suki załatwiają nas na całego.
Prawda? Co mam zrobić, jak mi się zachce przekąski albo dostanę okres?
Szanuję kod moralny, ale takie ślepe posłuszeństwo...
nie prowadzi do niczego dobrego.
Dobra, dziesięć minut.
Lubię czytać o Indiach,
bo przypominają mi moją odsiadkę,
przymus i brak wygód.
Nie, są jak Strażnicy wagi,
ale mają więcej krów i mniej liczenia punktów.
To są darmowi Strażnicy wagi. Schudłam dwa i pół kilo.
Zauważyłam. Spodnie z ciebie spadają.
Dziękuję.
- Ale jestem głodna. - Ja umieram z głodu.
- Lody ze sklepu? - Tak, kurwa.
Pilnujcie czasu.
„Amando, nie przestanę, aż mój tyłek będzie taki chudy,
że całkiem zniknie.
Słyszałaś o tej diecie, na której je się ciastka i lody
i ciągle chudnie?
Nazywa się bulimia.
Uwielbiam ją. Istny cud”.
„Mackenzie, zazdroszczę ci twojej silnej woli.
Ja tyję na potęgę, odkąd Mark
zainwestował w nowoczesne amerykańskie bistro na naszej ulicy.
Ich domowym napojom nie można się oprzeć.
Brzoskwiniowe, lawendowe, z płatków róż. Poproszę!”
Siemka, Amando.
- Odkąd tu jesteś? - Od wczoraj.
Znasz się na książkach, więc dla mnie jesteś spoko.
Mama dała ci imię oznaczające cipkę?
Serio?
A twoje nie znaczy, że jesteś smaczna?
Masz rację. Cofam.
Daj znać, jak będziesz czegoś potrzebować.
Jasne. Dzięki.
Możesz wypożyczyć Alicję.
To dobre towarzystwo.
Moja ulubiona książka, więc będziesz musiała ją oddać.
Jasne.
Witaj w więzieniu.
Uwaga, wracają.
- Nagrywajcie! - Chcecie łapówkę?
Nagrywajcie!
Chcecie chipsy?
To chyba wszystko.
Minus to, co mamy w brzuchu.
I tampony w waginach.
Dobra, zaczynamy.
Co jest, u diabła?
Spalimy tę łapówkę.
Tak jest. O to chodzi, T.
Zadzwoń do niej.
Hej, Nita. Witaj na przyjęciu.
Co robicie?
Palimy cheetosy!
Powiedz jej, czego chcemy.
Macie nas, kurwa, brać poważnie!
Pa, Nito!
Pa, mała!
Dobra, cofnąć się!
Cholera!
Płoń, suko!
Pieprz się, Piscatella!
Co teraz powiesz?
Napisy: Aleksandra Kulesza-Fink