Në seritë e mëparshme të LOST...
- Robo, po kjo nga doli? - Locku.
Por nëse po përpiqet që të vrasim njeri-tjetrin?
Nuk do të rri këtu, pa bërë gjë!
Duhet të më besosh!
Më vjen keq dok, nuk të besoj!
Sayid!
- Ik! Do ta çliroj unë. - Jo, mund ta bëjmë bashkë!
Ik! Shpëto Sawyerin!
Nuk do të të lë!
- Të dua, Sun. - Edhe unë të dua!
Po Jini dhe Suni?
'Gjes!
Bëra mëngjesin.
E di që teknikisht, të hapësh një kuti
nuk quhet të bësh mëngjesin?
Pra do të vish tek koncerti sonte?
Sigurisht.
Edhe jot ëmë do të vijë?
Po.
Pse?
- Nuk do të sillesh çuditshëm, apo jo? - Pse duhet të sillem çuditshëm?
Thjesht mos e bë.
Nuk do ta bëj.
'Gjes!
- 'Gjes! - 'Gjes!
Do pak drithëra?
Ë, po, faleminderit!
Si ndihesh?
Shumë mirë.
Netëve shkelmon si i tërbuar por...
Jack Shephard.
Përshëndetje zoti Shephard!
Ju marrim nga Oceanic Airlines
për t'ju informuar që , ë...
e gjetëm bagazhin tuaj të humbur.
Arkivolin e tim eti... e gjetët?
Po zotëri.
Do të jetë në Los Angeles në darkë vonë.
Lajm i mirë. Faleminderit!
Nuk ka gjë zotëri.
Ne të Oqeanicut na vjen shumë keq që zgjati kaq shumë.
Ditën e mirë zotëri!
Vetëm kaq mund të bëj tani
dhe do të të dhembë pak.
Plumbi kaloi tejpërtej por nëse nuk e bëj këtë do të infektohet.
Ok. Më vjen keq.
Kishin një vajzë të vogël, e dije?
Ajo quhej...
Ji Yeon.
Jini as që e kishte parë.
Locku e bëri këtë.
Duhet ta vrasim, Jack.
E di.
Lost Sezoni 06 Pjesa 16. What They Died For.
Duhet të ikim tani.
Të ikim ku?
Para se Sayidi të vdiste, më tha që Desmondi ishte në një pus.
Nëse Locku e donte Desmondin të vdekur, atëherë ne do të na duhet ai.
Mirë se u kthyet zoti Locke! Është bukur t'ju shohim sërish!
Faleminderit! Edhe për mua.
Hej! As mos guxo!
Është ai! Ai që shtypi zotin Locke!
Dikush të thërrasë policinë.
- E pashë se ç'bëre dhe do të të arrestojnë. - Mos i fut hundët!
Mos...
Nuk do të të lë ti bësh keq zotit Locke sërish!
Por nuk jam këtu për ti bërë keq. Jam këtu...
- për ta ndihmuar që të heqë dorë. - Kush je ti?
Do ta dish se kush jam?
Je i sigurtë që këndej i bie për shkurt?
Kam jetuar në ato shtëpi për shumë kohë, Miles.
Ma ha mendja se më kujtohet rruga.
Unë jetova në ato shtëpi 30 vjet para se ti ta bëje...
ose siç quhet ndryshe, java e shkuar.
- Dhe as që e di ku dreqin jemi. - Atëherë, gjë e mirë që po më ndjek mua.
A mund të të pyes se sa eksploziv mund të gjesh, Ben?
Aq sa mjafton për ta shpërthyer 10 herë avionin
dhe ta ndalojmë të lërë ishullin.
Ka kaluar shumë kohë. Je i sigurtë që është ende aty?
Është C4, Richard. Më shkoi mendja ta fshihja.
Prit ta gjej... tek kutia ëmbëlsirave?
Mos ja fut kot.
Është në një dhomë sekrete, pas bibliotekës.
Çfarë ka?
Thjesht, unë, unë dridhem pak pranë gjërave të vdekura.
Ka ndonjë gjë që mund të na e thuash dhe ne, Miles?
Unë... nuk mendoj...
- Çfarë është? - Është Alexi.
Është jot bijë.
Pasi ti ike, unë e varrosa.
Faleminderit Richard!
Po kjo ç'është? Një dhomë akoma më sekrete?
Aty më thanë që mund të thërrisja përbindëshin.
Ishte para se ta kuptoja që ishte ai që më thërriste mua.
Okay. Richard, idea është jotja.
Po përpiqemi ta dëmtojmë avionin apo ta shpiem në dreq?
Ta shpiem në dreq!
Atëherë më mirë ta marrim të gjithin.
Mos luaj!
Duart lart!
Qetësohu! Nuk... nuk ka gjë.
Kush dreqin je ti?
Ajo është me mua.
Përshëndetje Benjamin!
A mund të hy?
Çfarë do këtu?
Ule armën, Benjamin.
Shko tek moli!
Merr pajisjet nga kanoeja dhe fundose.
- Në rregull. - Nuk do të shkojë kund.Nëse s'më përgjigjesh,
- të betohem se... - Nëse më vret,
mundësia jote e fundit për të mbijetuar do të vdesë me mua.
Shko! Ai s'do të të bëjë gjë.
Çfarë po bëni këtu, Richard?
Po marrim eksplozivë të shkatërrojmë avionin tek ishulli tjetër.
- Dhe pse doni ta bëni këtë? - Nuk janë punët e tua.
E kam mbushur atë avion me eksploziv që kur erdha këtu.
Si gjithmonë, Benjamin, jam tre hapa para teje.
Si munde të kthehesh këtu, Charles?
Më ftoi Jacobi.
Gënjen. Ti as që e ke parë ndonjëherë Jacobin.
Sigurisht që po. Ai më vizitoi
jo më vonë se kur të tutë shkatërruan anijen time.
Më bindi për rrugën time të gabuar
dhe më tha gjithçka duhej bërë për të arritur qëllimin.
Cilin qëllim?
Charles?
Po.
Është Locku. Po vjen.
- A të pa? - Jo, mendoj se jo.
Varka është akoma atje. Nuk pata kohë që...
Vrapo. Kthehu këtu sa më shpejt mundesh.
Nëse nuk do të vdesësh, duhet të fshihemi.
Kjo do t'ju djegë pak zoti Linus.
Është Dr. Linus, në të vërtetë.
Po shkoj t'ju marr pak akull.
Dr. Linus?
Jeni mirë. Dëgjova që ndodhi
- një... një aksident tek parkingu. - Po, pata një zënkë.
Një zënkë. Me kë?
Pashë burrin që ju shtypi zoti Locke.
Ishte kthyer. Ju afrova dhe ai...
më sulmoi.
Pastaj ndodhi diçka e çuditshme.
Ndërsa po më rrihte,
më duket... më duket se pashë diçka.
Çfarë po bëni?
Po lajmëroj policinë.
- Bën mirë që të mos e bësh. - E pse nuk duhet ta bëj?
Ai burrë më tha që nuk po përpiqej t'ju bënte keq.
Më tha se po përpiqej t'ju bindte të hiqnit dorë.
Policia e Los Angelesit.
Dhe nuk e di pse por i besova.
Alo? Policia e Los Angelesit.
A e dini se për çfarë po fliste zoti Locke?
A ka ndonjë kuptim për ju?
Alo? Policia e Los Angelesit.
Më falni!
Më duhet të takoj një oficer.
Ç'më je veshur kështu? Ka vdekur njeri?
Mbrëmja tek muzeu i tim eti?
Koncerti që ka një javë që po të them?
- E mban mend? - Po, vetëm për atë kam menduar.
- Mund të vish me mua nëse do. - Do të jetë dhe kokëkuqja që më urren?
Charlotta. Po.
Atëherë s'bëhet gjë.
Oficeri Ford, ky tipi do t'ju thotë diçka.
Po?
Ë...
dikush shtypi një burrë pak ditë më parë
në shkollën Washington Tustin.
Dhe këtë mëngjes
njëri nga mësuesit atje...
u rrah rëndë nga... nga i njejti i dyshuar.
Po? Edhe?
Unë jam i dyshuari.
Rrofsh që ja kurseve taksapaguesve
mundimin që të të kërkonin.
Nuk ka pse.
Mirëdita!
Po ju si po ja kaloni sot?
Llahtar!
E di se ku është fiks ky pusi?
Sayidi tha që ishte pranë kampit.
Jemi thuajse një orë larg.
Nëse Locku e donte Desmondin e vdekur, pse thjesht nuk e vrau?
Kush e di. Ndoshta është një nga rregullat.
Për bombën në nëndetëse.
The që nuk do të na vriste.
Jam gabuar dhe më parë.
I vrava unë apo jo?
Jo.
I vrau ai.
Je mirë?
Po, jam mirë.
Okay.
Më jep hirin.
Çfarë? Kush je ti?
Më jep hirin që more nga gjërat e Ilanës pasi vdiq.
E di që e ke në xhep.
- Pse? - Sepse është imi.
Pse të duhet?
Hej!
Ç'kemi Hugo!
Robo!
Po prisja që të vije. Ku ishe?
Nuk ka rëndësi. Jam këtu tani.
A pe një fëmijë këndej me hirin tënd në dorë?
Hiri im është aty mbi zjarr.
Kur të digjet i gjithë nuk do të më shohësh më.
Ë, çfarë?
Duhet të thërrasësh shokët e tu.
Jemi shumë afër fundit, Hugo.
Charles, ikim!
Nuk kemi kohë. Linusi ka një dhomë të fshehtë. Shkojmë!
- Çfarë po pret? - Nuk dua të fshihem më.
Gjithsesi herët a vonë do të më gjejë.
- Më mirë ta heq këtë barrë. - Plane të mirë, por unë zgjedh mbijetesën.
Nëse na do, do të jemi duke vrapuar në xhungël.
Miles, prit!
- Më jepni radiot! - Pse?
Sepse jua kërkova.
Faleminderit! Në rast se më duhesh.
Do të të vrasë. E di këtë.
Atëherë kjo është një lamtumirë.
Do të vish me mua jashtë ndërsa presim të pashmangshmen?
Unë... unë do ti flas pak. E njoh këtë njeri.
Gjithçka do, është që unë të bashkohem me të
dhe nëse e bind të ikim bashkë,
- ndoshta do t'ju japë dhe ju një mundësi. - Paç fat me këtë gjë!
Fiks ai që po kërkoja.
Epo më gjete.
Do të të sjell një gotë limonatë?
Dua që ti...
të vrasësh disa njerëz, Ben.
Dhe pse do ta bëj këtë?
Sepse pasi të jem larguar nga ishulli,
ti do ta kesh të gjithin për vete.
Në rregull.
Mirë.
Tani... kanoeja e kujt është ajo tek moli?
Besoj se është e Charles Widmorit.
Dhe di se ku mund ta gjej?
Po fshihet tek një dhomë.
Oh, Zot! Hej, Dr. Linus!
Ç'kemi Alex!
Oh, Zot! Çfarë ju ndodhi?
U ballafaqova me dikë
- që kishte një karakter të keq. - Çfarë?
Si mundet dikush të zihet me ju?
- Ju jeni burri më i mirë... që ka parë bota. - Ndoshta më morën për dikë tjetër.
Nuk mund ta ngisni makinën kështu.
Ime më po më pret atje.
Na lejo t'ju shoqërojmë ne.
Oh, jo. Nuk dua t'ju bezdis.
Dr. Linus, të lutem!
Ke vetëm një dorë. Dukesh si Napoleoni.
Vërejtje me vend.
Hej, ma!
A mundemi ta shoqërojmë Dr. Linusin për në shtëpi?
Sigurisht.
Pas gjithë atyre që keni bërë për time bijë,
kjo është më e pakta që mund të bëjmë.
Jam Danielle.
Benjamin Linus.
Mama a mundet Dr. Linusi të rrijë për darkë?
Është mbrëmja e "coq au vin".
- Oh, nuk është e nevojshme... - Oh, jo, jo, ngul këmbë të vini,
edhe nëse do të më duhet t'ju rrëmbej.
Këtu, të lutem.
A mund të ma sillni pjatën?
Dr. Linus...
Faleminderit!
Është bukur të gatuaj për dikë tjetër përveç Alexit.
Nëse mund t'ju pyes, ku është i ati?
Vdiq kur Alexi ishte 2 vjeçe.
Oh!
Ndoshta për këtë arsye është kaq e lidhur pas jush.
Si thatë?
Tërë përkujdesjet tuaja,
tërë ndihma që i keni dhënë...
Ju jeni gjëja më e afërt me një baba që ajo ka pasur ndonjëherë.
A jeni...
a jeni mirë?
Po. Ndoshta e kam nga qepa.
Do ti hedh më pak rradhës tjetër.
Pas teje.
Charlesi dhe mikja e tij janë këtu.
Ajo ka armë,
por mendoj se ti nuk e ke problem.
Prit këtu!
- Nuk duhet ta shohësh këtë. - Unë dua ta shoh këtë.
Më fal Charles!
Sa surprizë e këndshme!
Sa bukur të flasim pa atë gardhin mes nesh.
Dhe ti kush je?
Zoe. Quhem Zoe. Unë...
Mos i fol. Mos i thuaj asgjë.
Pse e bëre këtë?
Ti i the të mos më fliste. Kjo e bëri të ishte e kotë këtu.
Tani, Charles,
duket qartë se s'ke frikë të vdesësh.
Pra kam vetëm një mënyrë për të të motivuar
për të më thënë çka dua të di.
Së shpejti e gjithë kjo do të marrë fund. Do të arri atë që dua.
Dhe do të mundem të iki nga ishulli.
Dhe kur të ndodhë gjëja e parë që do të bëj
është të vras tët bijë.
Pennyn.
Do ta vrasësh edhe po fola me ty.
Jo, s'do ta bëj. Të jap fjalën.
Dhe unë duhet ti zë besë fjalës sënde?
Më thuaj se pse u ktheve këtu
dhe s'do ti bëj keq sat bije.
Unë solla këtu Desmond Humin
për shkak të rezistencës së tij unike ndaj elektromagnetizmit.
Ishte "fisheku i fundit".
Ç'do të thuash me "fisheku i fundit"?
Nuk do të them as dhe një fjalë me atë këtu.
Atëherë ma thuaj në vesh.
Nuk duhet që ai ta shpëtojë vajzën e tij.
Ben... ti nuk resht së më çudituri.
Fatmirësisht ma tha atë që duhej të dija.
pra... nuk bëre keq.
Mirë.
The që duhej të vrisja dhe disa të tjerë.
Ç'kemi Kate!
James.
Jack.
- Është pranë zjarrit. Ju përshëndeti... - E dëgjova.
Çfarë, mund ta shohësh?
Po, mund ta shoh.
Kate? Sawyer? Edhe ju?
Pra ti je ai që shkroi emrat tanë në mur?
Unë jam.
Sun, Jin Kwon dhe Sayid Jarrah...
- shkrove dhe emrat e tyre? - Po.
Për këtë vdiqën ata?
Më vjen shumë keq!
Të vjen keq?
- Kate. - Jo, dua të di përse.
Dua të di që Suni, Jini dhe Sayidi nuk vdiqën më kot.
Ejani dhe uluni e unë do t'ju them se pse vdiqën.
Do ju them se pse zgjodha ata...
Dhe pse ju zgjodha ju.
Dhe pastaj do t'ju them gjithçka duhet të dini
si ta mbroni këtë ishull, sepse kur
ai zjarr të digjet i gjithi
njëri nga ju duhet të fillojë e ta bëjë këtë.
Keni një sekondë?
Zoti Locke. Po.
Po, ejani!
Është yt bir?
Po, ishte vitin e kaluar.
Të ngjan shumë.
Mos ja thuaj atij këtë.
Çfarë mund të bëj për ju zoti Locke?
Dr. Shephard, ju dhe unë ishim në të njejtin avion nga Sidnei.
Më dhatë kartvizitën tuaj dhe...
të nesërmen e grisa. Pa dashur t'ju ofendoj.
Nuk u ofendova.
Gjithsesi...
Pas disa ditësh më shtyp një makinë
dhe nga të gjithë doktorët në Los Angeles,
unë përfundova tek ju.
Dhe pa... pasi më shpëtuat jetën,
doni akoma të më "ndreqni" dhe unë...
nuk dua të "ndreqem".
Okay.
Atëherë...
ai që më shtypi,
bëhet i gjallë tek shkolla ime sërish sot.
Rreh një mësues në parking.
E dini se ç'i tha atij?
Tha që nuk donte të më bënte keq.
Tha që ishte aty që të më ndihmonte "të hiqja dorë",
që është e njëjta gjë që më thatë dhe ju
herën e fundit që u takuam bashkë.
Më falni. Mos... po thoni që...
isha unë ai që e dërgoi atë që ju shtypi?
Jo. Jo. Jo, jo, jo.
Por... por nëse të gjitha këto,
të jenë duke ndodhur për një arsye.
Ndoshta është e shkruar të më "ndreqni".
Zoti Locke, unë dua ta bëj këtë,
por më duket se po e ngatërroni rastësinë me fatin.
Ju mund ta quani si të doni, por ja ku jam
dhe unë...
mendoj se jam gati të shpëtoj nga kjo karrike.
Nuk di as nga t'ja filloj.
Po sikur t'ja nisësh se pse na solle në këtë ishull?
Ju solla të gjithëve këtu sepse bëra një gabim.
Një gabim të bërë para shumë kohësh
dhe tani për këtë arsye,
ka shumë mundësi që të gjithë ju
dhe këdo që keni për zemër, të vdesë.
Çfarë gabimi?
Ju e quani "përbindëshi".
Por jam unë shkaktari i asaj që i ndodhi.
Unë e bëra të tillë.
Dhe që nga ajo ditë,
ai është përpjekur të më vrasë.
Ishte thjesht çështje kohe që ai ta gjente mënyrën se si
dhe kur e gjeti, dikush duhej të më zëvëndësonte.
Për këtë ju solla këtu.
Më thuaj diçka, Jacob.
Pse duhet të dënohem unë për gabimin tënd?
Pse mendove që mund të ngatërrohesh me jetën time?
Po ja kaloja mjaft mirë deri kur,
- ti më zvarrite në këtë dreq shkëmbi. - Jo, s'po ja kaloje.
Askush nga ju s'po ja kalonte mirë.
Nuk ju hoqa të gjithëve nga një jetë e lumtur.
Ishit të gjithë me cene.
Ju zgjodha ju sepse ishit si unë.
Ishit të gjithë të vetmuar.
Po kërkonit të gjithë për diçka,
që s'mundët ta gjenit atje.
Ju zgjodha ju sepse ju, ju duhej ky vend po aq sa ju duheshit dhe ju këtij vendi.
Pse e fshive emrin tim nga muri?
Sepse ti u bëre nënë.
Është thjesht një vijë me shkumës në mur.
Detyra është jotja nëse e do, Kate.
Cila është detyra?
Ka një dritë në qendër të këtij ishulli.
Ju duhet të siguroheni që të mos fiket kurrë.
Kështu e mbroni.
Shoky yt përbindësh, tha që këtu s'kishte asgjë për të mbrojtur.
Duhet ta mbroni nga ai.
Duhet të bëni atë që unë s'munda të bëj...
- Atë që s'isha i aftë ta bëja. - Ti do që ne ta vrasim atë.
- A është e mundur kjo? - Shpresoj që po,
sepse ai me siguri do të përpiqet t'ju vrasë i pari.
Pra...
Si do të zgjedhësh?
Nuk do të zgjedh, Hugo.
Dua që ju të keni diçka që unë s'e pata kurrë...
mundësinë të zgjidhni.
Dhe nëse askush nga ne nuk do?
Atëherë kjo do të mbarojë shumë keq.
Do ta bëj unë.
Për këtë jam këtu.
Kjo është...
ajo që është e shkruar të bëj.
Ishte një pyetje kjo, Jack?
Jo.
Mirë.
Atëherë erdhi koha.
Dhe unë që mendoja që ai kujtonte se ishte Zoti më parë...
James.
Po, kuptova.
Unë jam i lumtur që s'më takoi mua ta bëja.
Të kujtohet ajo fusha me bambu, ku u zgjove për herë të parë këtu?
Po.
Matanë asaj fushe, pas një kodrine,
është zemra e ishullit.
Atje është dhe drita.
Atje po përpiqet të shkojë dhe ai.
Dhe atë, ti duhet të mbrosh.
Pas fushës së bambuve?
Nuk ka asgjë atje.
Po, ka, Jack.
Dhe tani do të mund të shkosh atje.
Ke një gotë?
Po, po kam.
Pije këtë.
Për sa kohë duhet ta bëj këtë detyrë?
Për sa kohë të mundesh.
Tani je si unë.
Në rregull. Ja ku janë Jarrah dhe Hume.
Kjo zonjusha këtu pranë është Austen.
Ishte kënaqësi që ju patëm mes nesh...
Por do ju shpiem jashtë qytetit.
Prandaj paçi fat dhe vaya con dios!
Mundesh akoma të më lësh të iki.
E pse dreqin duhet ta bëj këtë?
Sepse të thashë që jam e pafajshme
dhe ti më besove.
Nuk ka rëndësi.
Nuk mundem. Unë jam polic.
Mua nuk më dukesh si polic.
Ishte kënaqësi që të njoha!
1-F-21 përgjigju!
Mendoj se erdhi koha të ikim.
- Çfarë? - Thashë që erdhi koha të ikim.
Jeni gati të ikim nga këtu?
- Më falni! Kush je ti? - Një i çmendur që u dorëzua vetë.
- Pse u dorëzove? - Shtypa njërin me karrike me rrota.
E more vesh tani?
Në rregull, jam i çmendur.
Por doni të ikni nga këtu apo jo?
Çfarë do ti thuash shoferit të ndalojë?
Shoferi e di kur të ndalojë. Por kur kjo të ndodhë,
ju duhet të më besoni.
- Të besojmë? - Po.
Sepse pasi t'ju kem liruar,
do t'ju kërkoj të bëni diçka
dhe ju duhet të më premtoni që do ta bëni.
- Pra, si thoni? - Oh, sigurisht, ta premtoj.
Po ti?
Okay. Sigurisht.
Në rregull atëherë.
Kush është Hume?
- Jam unë. - Ku është shoku yt me paratë?
Përndryshe do të duhet të them
- që ju vrava ndërsa arratiseshit. - Mos u shqetëso. Do të vijë.
Oh, ja ku është.
- Më fal që jam vonë robo. - Mos e vrit mendjen.
- Nuk më the që do të ishte dhe Ana Lucia. - Njihemi gjë boluc?
Oh, jo. S'jemi takuar kurrë.
Gjithsesi ja ku i ke lekët.
125 mijë apo jo?
Po, aq.
Ishte kënaqësi që nuk ju njoha.
- Ajo nuk do të vijë me ne? - Jo, akoma nuk është gati.
Të solla Camaron time.
Çelësat janë poshtë tapetit.
- Gjithçka tjetër e ke në bagazh. - Në rregull, mirë.
Ti e di se ku po i shpie apo jo?
- Sigurisht. - Në rregull. Duhet të ikim.
- Okay, ti je me atë dhe ti je me mua. - Çfarë do të thuash. Unë jam me ty?
Ne...
do të shkojmë në një koncert.
Shkojmë!
Hej, a mund të të pyes diçka?
Jepi!
Nëse mund të shndërrohesh në tym kur të teket,
pse vazhdon e ecën?
Më pëlqen ndjesia e tokës nën këmbë.
Më kujtojnë që isha njeri.
Mbërritëm.
Ke etje?
Ky është pusi ku hodha Desmond Humin.
Cili është problemi?
Dërgova Sayidin të vriste Desmondin.
Me sa duket nuk e bëri.
Me sa duket e ka ndihmuar dikush.
Jo, Ben. Dikush më ndihmoi mua.
Çfarë të tha Widmori?
Tha që Desmondi ishte një siguracion.
Fisheku i fundit i Jacobit, nëse, Zoti mos e dhëntë,
unë i vras të gjithë kandidatët e tij të dashur,
gjëja e fundit që të sigurohet që unë të mos largohem nga ishulli.
Atëherë... pse je i lumtur që është ende gjallë?
Sepse unë do ta gjej Desmondin.
Dhe kur ta gjej, ai do të më ndihmojë
të bëj të vetmen gjë që s'do të mundesha kurrë ta bëja vetë.
Unë do të shkatërroj ishullin.
Fundi i pjesës së gjashtëmbëdhjetë. Titrat: Hell Of Steel.