Në seritë e mëparshme të LOST...
Nuk është faji yt që vdiq.Është faji im.
Unë e binda që të qëndronte sepse nuk doja të isha i vetëm.
Mund të kthehesh tek Tempulli para se të errësohet.
Më vjen keq që u detyrove të më shohësh në këtë gjëndje.
Përshëndetje Richard!
- Ti? - Unë.
Jam shumë i zhgënjyer.Nga të gjithë ju.
Çfarë po bëje në Australi? Punë apo qejf?
Të them të vërtetën shkova për një walkabout.
Mirëseerdhët në Los Angeles.
Jepi!
John?
- Gjithçka në rregull? - Po, jam mirë..
Duro, tani le të shkojmë brenda.
Ok...
Sa kohë do të duhet?
Dasma është në Tetor.
Duhet të iki.Do tju telefonoj sërish.
Po
Ma ka ardhur në majë të hundës...
të merrem me catering-un, muzikantët dhe...
të zgjedh stofin për shpinoret e karrikeve.
Çfarë do të thoje nëse...
do të ftonim prindërit e mi dhe tët atë...
e të bënim një dasëm pa shumë ceremoni në Las Vegas?
Jo ti...
meriton më shumë Helen dhe do ja dalim.
E di që do ja dalim.
Më pëlqen...
Kjo këtu.
- Kjo? - Doja të thoja kjo.
Je një burrë shumë i ëmbël.
E di.
Atëherë, si ishte konferenca?
E mërzitshme.
Kush... kush është ky doktori Jack Shephard?
Oh, e njoha tek zyra e sendeve të humbura, ndërsa isha duke përpiluar modulin.
- Edhe ai kishte humbur diçka. - Është kirurg i shtyllës kurrizore?
Po. Është një tip simpatik...
- Më ofroi një konsultë falas. - Duhet ti telefonosh.
Po përpiqej të ishte i sjellshëm, Helen.
E pastaj?
Dua të them...
Sa gjasa ka të njohësh rastësisht një kirurg të shtyllës kurrizore?
Dua të them, ku i dihet...
ndoshta është e shkruar.
Ndoshta po.
Atëherë Richard.
Është koha të flasim pak.
Lost S06E04: "The Substitute".
Mirëseerdhe Kolonel!
Qënke nxirë goxha në Australi...
- E ndjeve mungesën tonë? - Sigurisht, Randy.
Atëherë si shkoi konferenca, John?
Normal... Nuk mësova ndonjë gjë të madhe,
- Nga ana tjetër njoha ca njerëz. - Me të vërtetë? Interesante...
Ken Fisher telefonoi dhe më tha që e kishe anulluar drekën e punës.
Drejt, drejt... nuk isha në humor atë ditë.
Ndoshta ishte faji i ndryshimit të orës.
Me të vërtetë? Sepse pastaj telefonuan ata të seminarit...
për të më thënë që nuk kishe kaluar për të tërhequr kredencialet.
Bëra ca kontrolle...
dhe me sa duket nuk ke marrë pjesë në asnjërin nga evenimentet.
Dhe meqë të dërguam në Sydney me shpenzimet e shoqërisë...
- Ku dreqin ishe? - Më dëgjo Randy, më vjen me të vërtetë keq...
le të themi që e mora këtë javë pushim.
Mendoja që e doja javën e pushimit në Tetor... me rastin e dasmës.
Të lutem, Randy...
e di që s'duhet të të gënjeja, por atje ku shkova...
Është një çështje personale dhe... nuk kam qejf të flas për të.
Ok, John.
Ej...
Je i pushuar.
Ke etje?
Richard, më vjen keq që të godita në fyt e të zvarrita larg bregut.
- Por duhet të bëja diçka. - Çfarë do?
Atë që kam dashur gjithmonë.
Që ti të vish me mua.
Përse more pamjen e John Locke?
E dija që do arrinte të më shpiente deri tek Jacobi.
Sepse Johni është një kandidat.
Ose të paktën ishte një kandidat.
Çfarë do të thuash...
me ishte një "kandidat"?
Jacob nuk të ka thënë asgjë mbi këtë?
Asgjë mbi çfarë?
Oh, Richard, më vjen keq.
Po thua...
që për gjithë këtë kohë ke bërë gjithçka që të thoshte...
dhe nuk të ka shpjeguar asnjëherë arsyen?
Unë nuk do ta bëja asnjëherë një gjë të tillë. Nuk do të të mbaja asnjëherë në terr.
- E çfarë do të kishe bërë? - Do të të trajtoja me respekt.
Eja me mua
dhe të premtoj që do të të shpjegoj gjithçka.
- Jo. - Je i bindur, Richard?
Sepse rrallë njerëzve ju jipet një mundësi e dytë.
Nuk do të vi gjëkundi me ty.
Në rregull.
Çfarë ka?
Do të shihemi Richard.
më shpejt se ç'e mendon.
Po të shqetësoj?
Tregomë çfarë ndodhi.
Në rregull.
Ka mundësi që nuk do të më besosh.
Përpiqu.
John Locke i vrau.
- I vetëm? - Po.
U shndërrua në një shtyllë tymi të zi.
dhe i vrau para syve të mi.
Vrau edhe Jacobin?
- Po. - Atëherë ku është kufoma e tij?
Locke e shtyu me një shkelm në zjarr dhe aty u dogj.
Locke... e di arsyen pse e zvarriti Richardin në xhungël?
Po rekruton.
Përshëndetje, James.
Kujtoja se kishe vdekur.
Në fakt po.
Për të qenit i vdekur!
Po e merr goxha lehtë...
- Çfarë po marr goxha lehtë? - Faktin që unë jam këtu.
Nuk më plas fare nëse ke vdekur...
ose nëse po udhëton në kohë...
ose nëse je shpirti i Krishtlindjeve të shkuara.
Interesohem vetëm për këtë whiskey-n.
Kështu që ktheje një gotë...
dhe shporru jashtë shtëpisë sime.
Kjo nuk është shtëpia jote James.
Sigurisht që është.
Jo.
Thjesht jetove për ca kohë. Kjo s'ka qenë kurrë shtëpia jote.
Kush je ti?
Jam i bindur që nuk je John Locke.
- Përse e mendon këtë? - Sepse Locke ishte i frikësuar,
edhe kur hiqej që nuk ishte.
Por ti...
ti nuk ke frikë.
Po sikur të thoja...
që mund të jem ai...
që mund ti përgjigjem pyetjes më të rëndësishme në botë?
Dhe kush do të ishte pyetja?
Përse je në këtë ishull.
Jam në këtë ishull...
sepse avioni im u rrëzua...
sepse varka ime u hodh në erë...
sepse helikopteri ku isha po udhëtonte me një person më shumë.
Nuk je për këto arsye këtu.
Dhe nëse vjen me mua...
mund të ta provoj.
Atëherë mendoj se do bëja mirë të vishja një palë pantallona.
Në rregull.
Shkojmë.
Oh, dreq!
Robo!
- Çfarë po bën? - Çfarë po bëj?
Ti çfarë dreqin bën!
A ke parkuar ndonjëherë në jetën tënde? Praktikisht më ke "pushtuar" vendin.
- Më fal por... - Si jo.
Ka një parkim për invalidët pak më poshtë.
Po, po por nuk jam i deyruar të parkoj aty.
Mund të parkoj ku të dua. Ju duhet të parkoni brenda vijave.
Më vjen shumë keq... duhet të më kishin rezervuar një vend.
Kështu që thjesht...
parkova këtu.
Nuk ju kam parë më parë.Punoni këtu?
Të them të drejtën kjo shoqëri është imja.
Hugo Reyes.
John Locke.
Gëzohem!Çfarë po bën këto John?
Asgjë.Shefi im sa më pushoi nga puna.
Kush është shefi yt?
Quhet Randy, por...
- Randy Nations? - Po, po.
Po, ai tipi është një trap i paparë.
- Do që ti flas ca? - Jo, nuk ka rëndësi.
Dëgjo çfarë do të bëjmë, John...
Kam dhe një shoqëri punësimi sezonal.
Telefono në këtë numër...
dhe thuaji që Hugo tha të të gjejnë një punë sa më shpejt.
Duro!
Gjërat do të rregullohen.
Ka filluar të qelbet ca.
- Ku janë të tjerët? - Ikën.
Thanë që po shkonin tek Tempulli.
Tani për tani është vendi më i sigurtë në ishull. Duhet të shkojmë edhe ne.
A je mirë?
Jam mirë.
- Eja ikim. - Përse mendon që do të vij me ty?
Sepse...
do të takohesh me Jinin.
Çfarë di për tim shoq?
Di që nëse është në ishull dhe nëse është gjallë...
atëherë gjëndet tek Tempulli.
Ikim.
Çfarë do bëjmë me Johnin?
Duhet ta varrosim.
Çfarë po bëje i vetëm në atë shtëpi James?
- Po pija. - Ku janë shokët e tu?
Diku, në një tempull.
Pse nuk je me ta?
Më dëgjo pak, pse nuk rrimë ca në heshtje?
Në rregull.
Po ky kush dreqin është?
- Mund ta shohësh? - Fëmijën? Sigurisht që e shoh.
Çfarë...
I di rregullat.
Nuk mund ta vrasësh.
Mos më thuaj çfarë nuk mund të bëj.
Locke!
Dëgjo, kushdo qofsh, të jap 20 sekonda kohë dhe pastaj do të iki.
- Ku është ai? - Ti çfarë dreqin bën këtu?
- Ku është? - Locke?
Vrapoi në xhungël për të ndjekur një fëmijë.
- Duhet të ikim, shpejt. - Të ikim ku?
Tek Tempulli, eja, ikim.
E di çfarë?Isha njëherë tek Tempulli dhe mendoj që do rri me Locke.
- Ai njeri nuk është John Locke. - E di.
- Atëherë pse je me të? - Sepse ka përgjigje.
Thotë që e di përse jam në ishull. Për sa kohë nuk ma thua ti Richard.
Mos u trego i marrë, nuk do të të thotë asgjë. Do të të vrasë.
Po të donte të më vriste, mund ta kishte bërë ja dhjetë herë.
Nuk e kupton se me kë ke të bësh. Nuk do të vrasë vetëm ty.
Do ti vrasë të gjithë, çdo njeri që ti kujdesesh. Të gjithë! Dhe nuk do të ndalet...
Me kë po flisje?
Me askënd.
E arrite djalin?
Kë djalë?
Po.
- Vazhdojmë? - Sigurisht, James.
Vazhdojmë.
Me kë kafshë do ta cilësoje veten?
Më falni?
Me kë kafshë do ta cilësoje veten?
- Nuk kuptoj se çfarë ka... - Thuaj gjënë e parë që ju vjen në mendje.
Do ta përshkruanit veten si njeri të shoqërueshëm?
A mund të flas me përgjegjësen?
Sigurisht.
Po e thërras.
- Mirëdita zoti, ... Locke? - Po.
Jam Rose Nadler, përgjegjësja.
Çfarë mund të bëj për ju?
Ajo që mund të bëni zonja Nadler, është
të më kurseni pyetjet se çfarë kafshe jam...
dhe me shpresë të më gjeni një vend pune.
Sigurisht.
Çfarë lloj pune po kërkoni?
Shoh që keni një vend të lirë si kordinator.
Kordinator kantieri.
Nuk mendoj se është një zgjidhje me mënd...
Nëse problemi qëndron tek eksperienca...
Eksperienca nuk është problem.
Dëgjo zoti signor Reyes më tha
që nëse vija këtu, ju do kujdeseshit për mua.
Zoti Reyes është shefi im dhe nëse ka thënë kështu...
mund ta bëj këtë gjë.
Nëse doni të punoni në sektorin e ndërtimit
do të bëhet.
- Ju faleminderit! - Nuk kam mbaruar.
Do tju dërgoj vetë nesër, dhe pasnesër,
ju do të jeni sërish në zyrën time.
Më dëgjo zoti Locke.
Le të përpiqemi të jemi realistë.
Çfarë dini ju për të qenit realistë?
Jam me kancer.
Në fazën terminale.
- Më vjen keq!. - Kur doktorët ma thanë...
e pata shumë të vështirë ta pranoja.
Por më vonë e kalova fazën e mohimit,
dhe u ktheva të jetoja çfarë më kishte mbetur.
Kështu që...
si thoni nëse ju gjejmë një punë...
që mund ta bëni.
Lexon?
Si?
Libra.A lexon libra?
Sigurisht, kush nuk lexon.
I preferuari im është Steinbeck,
"Njerëz dhe minj".
E njeh?
Jo. Ca i vonshëm për mua.
Protagonistët janë George dhe Lennie.
Lennie është ca i ngathët,
dhe i nxjerr telashe Georgeit.
Dhe George e shpie në një pyll
i thotë të shohë para tij
dhe të ëndërrojë shtëpinë ku do të jetojnë një ditë.
Dhe e qëllon Lennien drejt pas qafe.
Nuk duket si fund i lumtur.
Nuk është.
Ç'ke në mendje, James?
Pyes veten se çfarë do të ndodhte nëse të fusja një plumb kokës.
Përse nuk e zbulojmë?
Çfarë je?
Unë jam... një i burgosur.
Dhe jam i burgosur prej aq shumë kohësh,
saqë as nuk e mbaj mend se si ndihesh kur je i lirë.
Ndoshta ti mund të më kuptosh.
Por para se të isha i burgosur isha një njeri ashtu si ti James.
E kam të vështirë ta besoj.
Mund të besosh ç'të duash por është e vërtetë.
E di ç'do të thotë të jesh i lumtur,
të provosh dhimbje,
inat, frikë...
dhe si ndihesh kur të tradhëtojnë.
Di ç'do të thotë të humbësh dikë që do.
Nëse do të qëllosh James, bëje.
Por je kaq pranë.
Do të ishte vërtetë mëkat të kthehesh pas pikërisht tani.
Përse ju desh ta sillnit deri tek Statuja?
Sepse ata që gjëndeshin atje duhet ta shihnin ç'fytyrë kishte gjëja me të cilën përballeshin.
Dhe ç'e ndalon gjënë që përballemi të ndryshojë pamje sërish?
Nuk mund ta bëjë, jo më.
Ka ngecur në këtë formë.
Dikush dëshiron të thotë diçka?
Askush nuk e njihte?
Në rregull, unë e njhja.
John Locke ishte një njeri...
Një njeri që besonte.Një njeri i besimit.Ishte...
një njeri më i mirë...
sa ç'mundem unë ndonjëherë të jem.
Dhe më vjen shumë keq që e vrava.
Dreq, ky është varrimi më i çuditshëm që kam marrë pjesë ndonjëherë...
Përshëndetje!Zyra e Dr. Shephard.
Alo?
A mund tju ndihmoj?
Jo.Jo nuk mundeni.
Kush ishte në telefon?
Askush.
Askush?
John, sapo të dëgjova tek flisje në telefon.
Po...
po i telefonoja Dr.Shpehardit.
Sa lajm i mirë!
- Kur do të vizitohesh? - Nuk do të vizitohem..
Nuk po kuptoj. Përse vallë...
Më pushuan nga puna Helen.
Erdha!
Zonjë, më dërgon Oceanic.
Duhet të dorëzoj një valixhe të humbur.
Ok...
Firmosni këtu për të pranuar dërgesën.
- Falemindeirt! - Falemindeir juve!
Ok, John...
Tani mi trego të gjitha.
Përse të pushuan?
I gënjeva Randyt. Nuk shkova tek ajo konferenca në Sydney.
Çfarë?
Hape valixhen, Helen.
Po këto për çfarë duhen?
Për walkaboutin tim.
Për çfarë tëndin?
Walkaboutin tim.
Një aventurë në qiell të hapur.
Njeriu kundër natyrës.
Por nuk më lejuan që të mirrja pjesë.
Dhe... qëndrova i ulur aty duke iu bërtitur...
duke i klithur që nuk mund të më thonin se çfarë nuk mund të bëja.
Por kishin të drejtë.
Jam i lodhur duke menduar si do të ishte jeta ime pa këtë karrike, Helen.
Dhe sa bukur do të ishte,
të ecja përkrah teje deri në altar.
Sepse nuk do të ndodhë.
Kështu që nëse do që të shoh doktorë të tjerë... të bëj vizita të tjera,
nëse do që të shpëtoj nga kjo karrike, nuk të vë faj.
Sepse nuk dua që ti ta kalosh jetën tënde duke pritur për një mrekulli Helen, sepse...
nuk do të ngjasë asgjë e ngjashme.
Mrekullitë ndodhin, John.
Dhe gjëja e vetme,
që unë kam pritur ndonjëherë...
je ti.
Pamje e bukur.
Po tani?
Tani do zbresim.
Do zbresim ku?
Aty poshtë.
Pa dashur të ofendoj, por ti je i vdekur tashmë...
dhe më bëhet qejfi që kjo nuk është ndonjë problem për ty...
por nëse mendon që do të zbres i pari, ke luajtur mendsh.
Nuk ka problem, po zbres unë i pari.
Eja, James?
James!
Locke!
Hidhu!Të mbaj unë.Jepi!
Jepi!Të mbaj unë.
Jepi!
Forca...
Kujdes!
Ç'është ky vend?
Dhe kjo çfarë kuptimi kishte?
Një shaka mes miqsh.
Pra kjo është ajo që doje të shihja,
një gropë në shkëmb dhe ca gurë në një peshore?
Për këtë jam këtu?
Jo.
Kjo, është arsyeja për të cilën je këtu.
Kjo, James,
është arseja për të cilën të gjithë ju jeni këtu.
Ok, më shpejt, forca!
Deri në fund, mos mashtroni, jepini!
Jepini, deri në fund.Mund tja dilni.
Mund tja dilni.Më shpejt!
Me të gjitha forcat.Deri në fund!
Shumë mirë!
Atëherë, më dëgjoni të gjithë!
Ju lutem, hapeni librin tek kapitulli i katërt.
Sot do të flasim...
për sistemin riprodhues.
E di ku është...
Më fal, e di ku është salla e mësuesëve?
- Po, atje në fund. - Faleminderit!
Mirë, e di që dukem si disk i prishur, por...
sa herë duhet ta përsëris?
I fundit që bën kafen,
duhet ta heqë filtrin dhe ta hedhë tutje.
Po mos u shqetësoni, si gjithmonë e bëj unë, kafenë.
Në të vërtetë do më pëlqente një Earl Grey.
Çaj?
Kjo po që është një pije zotërinjsh.
Nuk besoj se jemi prezantuar.
Ben Linus, jap Historinë e Europës.
John Locke. Jam zëvëndësuesi.
Mirëseerdhët!
Kush i ka shkruar këto gjëra?
Quhej Jacob.
"Quhej" Jacob?
Vdiq dje.
Nuk më duket sikur po të vjen dhe aq shumë keq.
Jo dhe aq.
Përse emrat janë fshirë të gjithë?
Nuk janë fshirë të gjithë.
"Shephard".
Është Jack Shephard?
Dhe nuk është i vetmi.
"Reyes".
Është Hugo apo jo?
Po teta çfarë do të thotë?
Jacob kishte një fiksim për numrat.
"16, Jarrah".
"42, Kwon". Nuk e di nëse flitet për...
Sunin apo për Jin.
Ja këtu.
"4, Locke".
Më duket se e njohim që të dy.
E, më së fundi,
numri 15,
Ford.
Që je ti.
Përse do shkruante emrin tim në mur? As që e kam njohur ndonjëherë.
Oh, jo, jam i bindur që ti e ke njohur.
Në një moment të jetës sënde, James,
ndoshta kur ishe i ri, kur ishe i trishtuar dhe i lënduar,
ai erdhi tek ty.
të ka përdorur
i ka tërhequr telat si të ishe një kukull.
Dhe në përfundim...
zgjidhjet që mendon se i ke bërë nuk ishin zgjidhje të mirëfillta.
Po të shtynte James.
Po të shtynte...
drejt ishullit.
E pse dreqin e ka bërë?
Sepse ti...
je një kandidat.
Kandidat për çfarë.
Ai mendonte që kishte detyrimin të mbronte këtë vend.
Dhe ti James je kandidat, për ta...
zëvëndësuar në këtë detyrë.
- Dhe ç'do të thotë? - Do të thotë që ke tre zgjedhje.
E para është të ... mos bësh asgjë
dhe...
të shohësh se si do të përfundojë.
Dhe ndoshta
emri yt...
do të fshihet.
Mundësia e dytë:
mund ta pranosh detyrën, të bëhesh Jacobi i ri,
e të mbrosh ishullin.
Ta mbroj nga çfarë?
Nga asgjë James.
Kjo është gjëja për të qeshur, nuk ka asgjë prej të cilës ta mbrosh.
Është vetëm një ishull i mallkuar.
Dhe s'do ti ndodhë asgjë, edhe pa Jacobin, pa ty ose pa...
ata njerëz të tjerë, jetët e të cilëve ai i hodhi tej.
Më the që kisha tre mundësi.
Mundësia e tretë, James është të ikim dhe pikë.
Të ikim nga ky ishull i mallkuar.
Pa e kthyer kokën pas.
Dhe si mund ta bëjmë?
Së bashku.
Atëherë çfarë më thua, James?
A je gati për të shkuar në shtëpi?
Më shumë se çdo gjë në botë.
Titrat: Hell Of Steel.