‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪โอเค เด็กๆ พ่อจะไปกับบีทีจี ‪และบอนนี่สองสามสัปดาห??
‪อีกเดี๋ยวมาร์จี้ก็มาถึงแล้ว
‪เราต้องดูดีที่สุด
‪เด็กๆ พร้อมจะเจอแม่ไหมจ๊ะ
‪ไบรอัน เลิกยืนหลังค่อมได้แล้ว
‪ดีทริค ไปได้แล้ว ไม่งั้นเราพลาด ‪การอพยพของกวางคาร??
‪เชื่อฟังแม่เขานะ คอยหลบแดดด้วยล่ะ!
{an8}‪เราอยู่ลึกเข้าไปในทุ่งทุนดราที่ปกคลุมด้วยหิมะ ‪??
{an8}‪ออกเดินทางตามแผนที่ลึกลับ ‪ที่บันนี่ ที. กรีฟแม่ข??
‪ที่หายตัวไปเมื่อ 35 ปีก่อนทิ้งไว้ให้
‪เกือบถึงแล้ว!
‪เกือบถึงไหนล่ะ
‪หนูไม่เห็นอะไรเลย มันเหมือนกันไปหมด
‪คุณเห็นอะไร เราอยู่ในอันตรายหรือเปล่า
‪ว่าไงนะ ฉันไม่ได้ยินคุณเลย ‪เพราะพายุหิมะกลบหมด!
‪มีกิ้งก่าหิมะเหรอ คุณพระ!
‪มันจะคลานลงมาในคอ ‪แล้วทำให้หลอดลมผมแข็งแน่
‪ฉันไม่ได้ยินที่คุณพูดหรอก!
‪แต่จะเดาว่ามันงี่เง่ามากจนไม่รู้ซะดีกว่าแล้วกัน
‪ตามพิกัดที่แม่ฉันให้มา
‪มันน่าจะมีตราประจำตระกูลกรีฟอยู่แถวๆ นี้
‪ไอ้รังแคน้ำแข็งน่ารำคาญ
‪แบรดลีย์!
‪แม่ฮะ แม่เหรอ เรานึกว่าแม่ตายแล้วซะอีก
‪แบรดลีย์! แม่รู้ว่าลูกจะต้องตามหาแม่
‪โอ้ แม่ฮะ! มีเรื่องมากมายที่ผมอยากถามแม่
‪ผมโตมาเป็นคนแบบที่แม่อยากให้เป็นไหม
‪แล้วถั่วชิกพีนี่มันอะไร ไม่เห็นสมเหตุสมผลเลย
‪แล้วเมื่อไรผมจะเลิกคิดถึงแม่
‪แบรดลีย์!
‪จงยอมรับความเขลาของลูก
‪มันเป็นคุณสมบัติที่ดีที่สุดของลูกเลย
‪หมายถึงให้แสวงหาความรู้ต่อไปใช่ไหม
‪คงงั้นมั้ง
‪ใช่เลยจ้ะ
‪- แบรดลีย์! ‪- น้าบี!
‪น้าบี!
‪มีใครได้ยินเสียงคลิกๆ นั่นไหม
‪อ๋อ โทษที นิ้วโป้งผมข้อต่อเคลื่อนน่ะ
‪เปล่าๆ นั่นไม่ใช่ดนตรีจากนิ้วโป้ง ‪พิกลพิการของนาย
‪นั่นเสียงฝูงกวางเรนเดียร์ต่างหาก
‪พวกมันมีเส้นเอ็นที่เท้า ‪ที่ทำให้เกิดเสียงคลิกๆ เว
‪เสียงนั้นจะบอกเรนเดียร์ตัวอื่น ‪ให้รู้ว่าตัวมันให?
‪และช่วยให้ฝูงเกาะกลุ่มกันไว้
‪แม้แต่ในพายุหิมะขาวแสบตาแบบนี้
‪คุณพระช่วย
‪ไม่ต้องห่วง
‪หัวนมเทียมน่ะ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกหรอก ‪ที่น้าถูกกวาง
‪หมาป่า!
‪ไปกันเร็ว! พวกมันกินพวกพลัดฝูง!
‪แต่ผมกินไส้กรอกพวกนั้นหมดแล้ว!
‪หมาป่ากำลังหอนเพื่อประสานการโจมตี
‪ระวังการซุ่มโจมตีไว้!
‪ช่วยเร็วขึ้นหน่อย! พวกมันรู้แน่ ‪ว่าตัวผมเต็มไปด้ว??
‪ไปให้พ้นเลย ไอ้หมาป่าเส็งเคร็ง!
‪เยส!
‪กลัวอยู่เลยว่าพวกมันจะเป็น ‪หมาป่าแคนาดาจอมหยิ่ง
‪ที่จะแกล้งทำเป็นไม่เข้าใจ ‪สำเนียงฟิลิปปินส์อเมริ?
‪เราแน่ใจนะว่าพวกหมาป่าไปแล้ว
‪ไม่ต้องห่วง
‪ฉันบอกให้พวกมันเลิกยุ่งกับเราแล้ว
‪เลิกยุ่งกับเราเหรอ พูดอะไรน่ะ ‪คุณคุยกับสัตว์ได้แล
‪เป็นฉันจะเรียกว่าสื่อสารกับธรรมชาติ ‪แต่พูดแบบนั้?
‪สัตว์พูดไม่ได้หรอก บอนนี่ ไม่งั้นผม ‪คงรู้ไปว่าทำไ??
‪ไม่จริงเลย ดูนกนั่นนะ
‪มันบอกว่า "ดีทริค ฉันเอง มาเรีย
‪ทำไมคุณถึงไม่ตอบข้อความฉัน"
‪โอ้โฮ นี่คุณเทนกตัวนั้นเหรอ
‪ว่าไงนะ นกตัวนั้นไม่รู้จักผมสักหน่อย ‪หุบปากไปเลย ??
‪บีทีจี บอกบอนนี่ทีว่านกพูดไม่ได้
‪นั่นนกติ๊ดกระหม่อมดำ
‪พวกมันจะร้องแบบเดิมซ้ำไปเรื่อยๆ
‪แล้วก็แอบฟังเหมือน "ติ๊ดกะดี" ด้วย
‪เพราะแบบนั้นมันเลยได้ชื่อว่านกติ๊ด
‪เห็นไหม บอนนี่
‪เจ้านกโง่นั่นก็แค่พูดชื่อตัวเองซ้ำๆ
‪โอ้ เปล่าเลย
‪มันพูดมากกว่านั้นเยอะ
‪นกติ๊ดจะเน้นเสียง "ดี" เพิ่มในการร้องปกติ ‪เพื่อบอก?
‪ยิ่งมีเสียง "ดี" เยอะเท่าไร ‪ยิ่งเป็นภัยร้ายแรงเท่า?
‪- ฉันว่าฉันเจอแล้วละ ‪- ขอบคุณพระเจ้า
‪ผมต้องละลายน้ำแข็งที่กางเกงในแล้ว
‪อยากเห็นจะแย่แล้วว่า ‪คุณยายบันนี่ทิ้งอะไรไว้ให้เ?
‪คิดว่าเป็นกุญแจไขที่ฝังศพใต้ดิน ‪ที่เต็มไปด้วยกระ?
‪นั่นเจาะจงดีจัง แต่เปล่าหรอก
‪มันเป็นแคปซูลเวลาบางอย่างน่ะ
‪อาจมีกุญแจกระดูกอยู่ในนั้นก็ได้
‪นั่นมีเสียง "ดี" เยอะเลย
‪ขึ้นต้นไม้ เดี๋ยวนี้เลย!
‪ทำไมสัตว์ถึงพยายามกินผมอยู่เรื่อย
‪เราได้อะไรมาล่ะเนี่ย
‪ดูเหมือนจะมีรหัสผ่าน หกตัวอักษร…
‪รหัสผ่านเหรอ เราน่าจะกังวล ‪เรื่องหมาป่าหิวโซก่อนน
‪พวกมันไม่ได้หิวโซสักหน่อย ฟังสิ
‪เจ้าตัวนั้นพูดว่า
‪"ดีทริค นี่ฉันเอง ชารอน
‪คุณทิ้งฉันกับเด็กๆ หลังจากสัญญา ‪เป็นมั่นเป็นเหมาะ
‪ดีทริค หมาป่านี่ภรรยาคุณเหรอ
‪ไม่มีทาง ผมไม่มีวันแต่งงานกับหมาป่าแน่
‪มีคำจารึกด้วยแฮะ
‪"รหัสผ่านง่ายกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว"
‪ง่ายกว่านี้…
‪ก. ข. ค. ง. จ. ฉ.
‪- โอ้ น้าบี! ‪- ผมไม่กล้ามองลงไป!
‪ฟันเต็มไปหมดเลย!
‪ไม่เคยเห็นหมาป่าจากมุมนี้มาก่อนแฮะ
‪ใช่ เรารู้ มาเรีย!
‪ชารอน ถ้าคุณเคยรักผมละก็ ‪หยุดทำแบบนี้เดี๋ยวนี้เลย
‪ช่วยฉันหน่อยสิ ดีทริค ‪ไม่งั้นเราได้เป็นอาหารหมาแน
‪ผมก็ช่วยอยู่เนี่ย!
‪นิ้วโป้งเคลื่อนๆ ของผม!
‪โอ้ แม่ฮะ แม่ไม่เคยชอบทำอะไร ‪ให้มันง่ายเลยใช่ไหม
‪แบรดลีย์!
‪แม่ แม่เป็นผีหมาป่าเหรอ
‪เยส! ผมรู้มาตลอดเลยว่ามีเลือดหมาป่าในตัว
‪รหัสผ่านง่ายกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว
‪หมายความว่ายังไง
‪รหัสผ่านง่ายกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว
‪ติ๊ดกะดีดีดีดี!
‪ลูกแม่ทำได้แน่นอน
‪"ง่าย-กว่า-นี้"
‪ต้องแบบนั้น! สำเร็จ!
‪มันเป็นกุญแจกระดูกใหญ่ๆ ดอกเดียว ‪หรือพวงกุญแจกระด
‪ไม่มีกุญแจกระดูกหรอก
‪มันเป็นตัวส่งสัญญาณบางอย่างกับพิกัดอีกแล้ว
‪ดูเหมือนเราต้องไปคองโกกันละ
‪ให้ตายสิ คุณยายบันนี่ไม่อยาก ‪ให้ใครเจอเจ้านี้จริง
{an8}‪หลังจากเจอตัวส่งสัญญาณของแม่
{an8}‪เราก็ออกเดินทางไปยังลุ่มแม่น้ำคองโก
‪โดยหวังว่าจะได้พบความลับของแม่ ‪ที่ถูกฝังไว้ที่นั?
‪คุณทำอะไรน่ะ
‪อยากได้ยาอมแก้เจ็บคอไหม เพราะผมไม่มีแล้ว
‪สบายคอเลย
‪ฉันกำลังเรียกนกกระสาปากพลั่วต่างหาก
‪เห็นๆ อยู่
‪เลิกอัญเชิญปีศาจนกยุคก่อนประวัติศาสตร์สักที
‪ฉันไม่ได้อัญเชิญ แค่ทักทายต่างหาก
‪ฮิปโป
‪น้าบี นั่นแม่น้ำโล่งๆ ต่างหาก ‪น้ากำลังเข้าวัยทองห??
‪เปล่า บอนนี่ ไม่ใช่แม่น้ำ
‪อึที่อยู่ในแม่น้ำต่างหาก
‪หนูต้องบอกว่าน้าตาไวเรื่องอึๆ ดีนะคะ
‪ของเสียของสัตว์เต็มไปด้วยข้อมูลส่วนตัว
‪เช่นอายุ เพศ สุขภาพ อาหาร
‪เพราะแบบนั้นแพนด้าถึงได้ยืนกลับหัวฉี่ไงล่ะ
‪แพนด้ายักษ์ตัวผู้ทำเครื่องหมายอาณาเขต ‪ด้วยการฉี่?
‪โอเค ไม่มีอะไรพิเศษ ‪หมาของหลานก็ทำแบบเดียวกัน
‪แต่แพนด้ายักษ์จะฉี่
‪ระหว่างยืนกลับหัวละ
‪โอ้ เจ๋งเลย
‪เหตุผลก็คือยิ่งมันฉี่ได้สูงเท่าไร
‪แพนด้าตัวอื่นที่ผ่านมาได้กลิ่นทีหลัง ‪ก็ยิ่งคิดว่?
‪นี่จะทำให้ตัวเมียปลื้ม ‪และข่มขวัญตัวผู้คู่แข่งขอ?
‪ส่วนแรดทุกตัวก็จะมาอึไว้ในจุดเดียวกัน
‪เป็นวิธีส่งผ่านข้อมูลกันในฝูง
‪มันเหมือนกระดานข้อความออนไลน์ที่มีแต่อึล้วนๆ
‪งั้นก็เหมือนกระดานข้อความออนไลน์ทั่วไปสินะ
‪ถูกเผงเลย
‪เอาละ เราจะเอาตัวอย่างนี้กลับไปที่แคมป์ฐาน
‪ดูไม่มีอนามัยเท่าไรเลย
‪ใช่ ฉันน่าจะล้างกระปุกก่อน
‪เราใกล้แล้ว
‪แคปซูลต้องอยู่ใต้ก้อนหินนี้แน่
‪หนูจะไปหากิ่งไม้มาเป็นชะแลงนะ
‪ไม่ต้องหรอก บอนนี่
‪น้าเป็นแชมป์ยกหินปี 2006 ‪ของฮาปิตี เฟรนช์โปลินีเซียเ?
‪ให้ตาย หนักชะมัด! ‪น้าว่ากล้ามเนื้อหูรูดหน้าเคล็ดแ??
‪พระเจ้า เสียงใบไม้สวบสาบ!
‪ปกติกอริลลาไม่ก้าวร้าวหรอก นอกจากถูกคุกคาม
‪มันแค่กำลังสร้างรังน่ะ
‪เอาหน่อยน่า!
‪ผมกำลังจะถูกกิน!
‪หนอนฟ้า!
‪นี่เป็นสไตล์ของแม่เป๊ะเลย
‪โอ้ พระเจ้า
‪ไม่นะ มันจะแหกกล้วยของผมแล้ว!
‪ไม่เป็นไร
‪แค่ระวังสิ่งที่นายพูดกับน้ำเสียงที่ใช้ด้วย
‪กอริลลามีระบบสื่อสารที่ซับซ้อน
‪พวกมันทำเสียงแตกต่างกันได้ถึง 25 แบบ ‪และใช้สัญญาณมื
‪ถึงกับพัฒนาคำสแลงเฉพาะถิ่นขึ้นด้วย
‪ผมพูดภาษากอริลลาไม่เป็นอะ ‪ตอนม.ปลายผมเรียนแค่ภาษา
‪นี่! หยุดร้องเพลงได้แล้ว ดีทริค!
‪คุณกำลังทำให้ทั้งป่าทรมานนะ!
‪เก่งมาก บอนนี่!
‪ว้าว นั่นออกมาดีกว่างานรับจ้าง ‪เลี้ยงเด็กของหนูอี
‪ฉันเกือบช่วยนายได้แล้ว ดีทริค
‪เหลือเชือกแค่สองเส้น สีน้ำตาลกับสีแดงแจ๋
‪แหงละ ในธรรมชาติ ‪สีสดๆ มักหมายถึงอันตราย งั้นก็…
‪หนูมาช่วยแล้ว
‪อะไรเนี่ย เป็นกับดักทุกเส้นเลยเหรอ
‪ว่าแต่เชือกพวกนี้มาจากไหนกัน
‪หนอนฟ้ามักเดินทางไปตามต้นไม้น่ะ
‪หนอนฟ้าไม่มีจริงสักหน่อย ดีทริค!
‪ฉันอยู่ในนรกแหงๆ
‪เพลงนี้ยาวแค่ไหนกันเนี่ย
‪แม่ฮะ บอกทีว่าเราจะหนีออกจาก ‪สิ่งประดิษฐ์ของแม่ได
‪จำเต่าไม้ได้ไหม
‪ว่าไงนะ ทำไมล่ะ
‪ช้างป่าแอฟริกา
‪เราต้องเงียบๆ เลยนะ
‪เจ้าพวกนี้ไม่ใช่ช้างทั่วไปที่เราเคยเจอ ‪พวกมันดุเ?
‪ขอบคุณพระเจ้า
‪ช่วยเอางาใหญ่ๆ แหลมๆ นั่นมาแทงหูฉันที
‪นั่นไงล่ะ!
‪บอนนี่ จำตอนที่เราไปติดเครื่องติดตาม ‪พวกเต่าไม้ใน
‪จำได้สิคะ หนูไม่มีทางลืมได้อยู่แล้ว
‪เต่าไม้จะกระทืบเท้าและกระแทกท้องลงพื้น
‪เพื่อเลียนแบบการสั่นสะเทือนของฝนตก
‪ลูกไม้นี้จะหลอกไส้เดือน ‪ให้ขึ้นมาบนผิวดินเพื่อหล?
‪ที่จริงหนูจำเรื่องนั้นไม่ได้เลย
‪ช้างรู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนของผลไม้ที่ตกพื้น
‪ด้วยเท้าของมัน
‪เราต้องให้พวกมันมาตรงนี้
‪เก่งมากจ้ะ
‪ผมทำถูกหรือเปล่า
‪น้าบีคะ มันเริ่มมืดแล้วนะ ‪เราน่าจะควรรีบๆ ได้แล้ว
‪ลิงหน้านกฮูกกับหมูป่าแม่น้ำแดง
‪ผลไม้คงดึงดูดพวกมันมาแน่ๆ
‪โอเค
‪ถือนี่ไว้นะ
‪ยกให้หินมันดูเลยครับ!
‪วางก้อนหินลงได้แล้ว น้าบี
‪จะให้ไปทับลิงเละไม่ได้!
‪ก็แค่วางมันลง เดี๋ยวลิงก็หนีเองแหละ
‪จะเสี่ยงไม่ได้!
‪แม่ร่วง!
‪แขนสวยๆ ขนดกของคุณ! ‪คุณต้องมีแขนเพื่อคอยช่วยผมนะ
‪สัญญาณ!
‪แคปซูลเวลาไม่ได้อยู่ใต้หิน มันอยู่ในหินต่างหาก
‪บอนนี่ มีค้อนทุบหินอยู่ในเคราของน้า
‪นี่เป็นค้อนที่เล็กที่สุดที่เคยเห็นเลย
‪พวกลิงไปไหนหมดแล้ว
‪ทำไมถึงเงียบจัง
‪ความเงียบเป็นสังหรณ์ร้ายที่สุด ‪ของการสื่อสารทุกแ?
‪เวลาที่สัตว์หยุดคุยกัน
‪พวกมันกำลังบอกนายว่ามีบางอย่าง ‪ผิดปกติ ผิดปกติมาก
‪พวกฮิปโป
‪ถ้าฮิปโปพวกนั้นเจอเราในอาณาเขตของพวกมัน
‪พวกมันได้กำจัดเราแน่
‪ไม่เอาน่า ไอ้หินโง่!
‪ไม่มีเวลาแล้ว!
‪เราทิ้งให้บีทีจีตายที่นี่ก็แล้วกัน ‪คุณไม่ว่าอะไร?
‪บอนนี่ เคราน้า
‪มีสีพาสเทล แล้วก็เอาอึฮิปโปออกมาด้วยนะ
‪ให้ใช้ศิลปะแบบสื่อผสมแปลว่าน้าหมดมุกแล้ว
‪แล้วไงต่อ
‪- เอาสีออกมาวาดหน้าฮิปโปให้เหมือนจริงเลย ‪- จัดไป
‪ดีทริค ทาอึฮิปโปให้ทั่วก้อนหินเลยนะ
‪- ผมขอสลับงานกับบอนนี่แล้วกัน ‪- ก็ได้
‪ให้ตาย เหม็นชะมัด
‪พระเจ้า ดูเกรี้ยวกราดไปหรือเปล่า
‪ดูมีหวังไปไหมนะ
‪ตัดสินงานตัวเองไม่ถูกเลย
‪ดีทริค อะไรเนี่ย
‪- นั่นหน้าหนูน้อยแตงโมใช่ไหม ‪- ก็ผมวาดเป็นแค่รูปนี้
‪มันจบแบบนี้สินะ
‪วันนี้เราไม่จำเป็นต้องตายกันทุกคน ‪หนีไปจากที่นี่?
‪ไปสิ เดี๋ยวนี้เลย!
‪ผมถูกฮิปโปกระทืบแล้ว!
‪ไม่มีใครคิดได้แน่ว่ามันจะเป็นแบบนี้!
‪เยส!
‪ดีทริค!
‪กระเป๋าคาดเอวของดีทริค!
‪เขาไม่มีทางทิ้งเจ้านี่เอาไว้แน่ ‪ถ้าเขายัง… มีชีวิ
‪ไม่ ไม่! เป็นไปไม่ได้!
‪ดีทริค!
‪- ข่าวดีละ ‪- อะไรคะ
‪น้าหานาฬิกาข้อมือของดีทริคเจอละ ‪เราจะได้ส่งมันไป?
‪ดีทริคไม่เคยสวมนาฬิกาสักหน่อย
‪งั้นน้าก็มีข่าวดีเพิ่ม ดีทริคอาจยังมีชีวิตอยู่
‪และต้องมีจระเข้ทะเลทรายในแม่น้ำนี้แน่
‪เราควรขึ้นจากน้ำจริงๆ นะ
‪ไม่มีเหตุผลเลย
‪มันไม่เคยมีอยู่แล้ว
‪ดีทริคแค่อยากเป็นศาสตราจารย์ ‪ที่ม.แคลิฟอร์เนีย เด??
‪น้าไม่เคยช่วยพวกเขาได้เลย
‪แบรดลีย์!
‪อย่าโทษตัวเองเลย
‪แม่เหรอฮะ
‪ยอมรับซะเถอะ
‪นี่คือตัวตนของเรา
‪ไม่มีนักสัตววิทยาในตระกูลกรีฟคนไหนได้แก่ตาย
‪นี่จึงเป็นเหตุผลสำคัญที่เราต้องเขียนหนังสือ
‪เพื่อส่งต่อสิ่งที่เราได้เรียนรู้ให้แก่บีทีจีรุ่นต
‪ก่อนที่มันจะสายเกินไป
‪ลาก่อน แบรดลีย์!
‪ลาก่อนครับ แม่
‪อยากรู้จังว่าใครจะได้อ่านหนังสือของฉัน
{an8}‪เพราะแบบนั้นเอง…
{an8}‪ตำนานของตระกูลกรีฟจึงถูกสร้างขึ้นต่อไป
{an8}‪เป็นหนังสือทีละเล่ม
{an8}‪จบเล่มหนึ่ง
{an8}‪เล่มสองกำลังมา
{an8}‪น้ามีเรื่องจะบอกหลานอีกเยอะเลย
‪คำบรรยายโดย มนัสวี ศักดิษฐานนท์