‪อำนาจเป็นสิ่งที่คนปรารถนามาก
‪ใครๆ ก็เสาะแสวงหา ใครๆ ก็อยากได้
‪และทุกคนที่หามาได้ ‪ก็พึงพอใจกับความสุขที่มันนำมา
‪เห็นเขาไหม
‪ผู้ชายตรงนั้นใช่ไหม
‪- ไปกันเลยไหม ‪- ไม่ ผมไปคนเดียวดีกว่า
‪เราต้องไม่กระโตกกระตาก
‪แต่เมื่อมีใครที่มีอำนาจเหนือคุณ
‪คุณจะรู้สึกถึงความอ่อนแอของตนเอง ‪อย่างที่รับไม่ไ?
‪นี่คือสิ่งที่คุณขอมา
‪(ข่าวล่าสุด)
‪ผมมีข่าวร้ายมาบอก
‪ผมไม่สามารถช่วยคุณได้
‪ผมไปสืบมา
‪ลิเดีย อากีลาร์ไม่ใช่นักโทษธรรมดา
‪ดูเหมือนมีความสนใจเป็นพิเศษ ‪ที่จะกักขังตัวเธอไว้
‪คุณสัญญาแล้วว่าจะช่วยพาเธอออกจากค่ายนั้น
‪แต่สิ่งที่ผมทำมันผิดกฎหมาย
‪ผมต้องคำนวณความเสี่ยงให้ดีๆ
‪เธอเป็นภรรยาผม ‪และผมไม่เจอเธอมาเจ็ดเดือนแล้ว
‪ยิ่งนานวันก็ยิ่งอันตรายสำหรับเธอ
‪ถ้าผมช่วยคุณ
‪ผมจะเสี่ยงเปิดเผยตัวเองมากเกินไป
‪ผมขอโทษ แต่ด้วยเงินจำนวนนี้...
‪บางครั้งทางที่เสี่ยงที่สุด
‪คือทางรอดทางเดียวที่จะช่วยคุณไว้
‪ถ้าผมจ่ายให้สองเท่าล่ะ
‪ชอบทำตัวเป็นฮีโร่ใช่ไหม
‪เอาเกลือมา
‪แต่บางครั้งแม้แต่วิธีนี้ก็ยังไม่พอ
‪เพราะพวกคนที่มีอำนาจจะทำทุกวิถีทาง
‪เพื่อไม่ให้เสียอำนาจนั้นไป
‪คุกเข่าลง
‪คุกเข่า!
‪เธอจะต้องขอโทษต่อการกระทำของเธอ
‪คุณต่างหากที่ต้องขอโทษ
‪ผู้คนมากมายกำลังจะตายเพราะคุณ
‪คุณมันฆาตกร
‪ก็ได้
‪เธอจะต้องชดใช้ด้วยวิธีอื่น
‪ฉันจะทำให้ชีวิตเธอที่นี่เหมือนอยู่ในนรก
‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(48 ชั่วโมงก่อนหน้านั้น)
‪เร็ว ลุกขึ้น
‪คนที่ไม่พร้อมในหนึ่งนาทีจะไม่ได้กินข้าวเช้า
‪ "ข้าวเช้า" เรียกมาได้...
‪พวกเขาให้เราแค่น้ำนิดหน่อยกับขนมปังหนึ่งชิ้น
‪เป็นอะไรไป ดูไม่ค่อยสบาย
‪เตียงแข็งอย่างกับหิน
‪หลังฉันเหมือนโดนทุบ
‪เลิกคุยแล้วเร่งมือเข้า
‪มาแล้วค่ะ เราพร้อมแล้ว
‪เวโรนิกา
‪- ลิเดีย มีอะไรหรือเปล่า ‪- ฟังนะ นี่โดโลเรส
‪อยู่ในค่ายพักเดียวกับฉัน
‪เขาบ่นว่าไอหนักและปวดหลัง
‪เมื่อคืนตัวเรือดทุกตัวในค่ายพักคงมากัดฉัน
‪นั่นไม่ใช่รอยกัดธรรมดา
‪นี่เป็นผื่นจากโรคไข้รากสาดใหญ่
‪ไข้รากสาดใหญ่เหรอ
‪แล้วเราทำอะไรได้บ้าง
‪(บทที่ 38: อำนาจ)
‪เขาควรพักผ่อนและอยู่ห่างๆ
‪จากนักโทษอื่นๆ เพื่อเลี่ยงการแพร่เชื้อ
‪- แต่ที่นี่เป็นไปไม่ได้ ‪- ใช่ ฉันรู้
‪เราจึงควรควบคุมโรคนี้โดยเร็ว
‪เพราะเขายังอยู่ในระยะแรก
‪เขาต้องกินยาคลอแรมเฟนิคอล
‪งั้นเราไปเอาที่ห้องพยาบาลกัน
‪พวกเขาเลิกจ่ายยาหลายวันแล้ว
‪บอกว่ายาหมด
‪พวกเขาต้องการให้เราป่วยและอ่อนแอ ‪จะได้ยอมเชื่อฟั?
‪- เธอพูดว่าคลอแรมเฟนิคอลใช่ไหม ‪- ใช่
‪- เดี๋ยวฉันมานะ ‪- ไม่ๆ
‪- เขาจะทำอะไร ‪- ไม่ต้องห่วง
‪ฉันกลับมาเพราะฉันลืมสิ่งนี้ ‪และตอนนี้ฉันต้อง
‪- ใช้มันเรียกผู้คุม ‪- ไม่ค่ะ ได้โปรด
‪นักโทษคนหนึ่งป่วยมาก
‪- เธอเป็นหมอหรือไง ‪- ฉันไม่ใช่ แต่...
‪แต่นักโทษเวโรนิกา เอร์นันเดซเป็น
‪มีเรื่องอะไรกัน
‪ไม่มีค่ะ
‪เขากำลังขอยา
‪ฉันบอกเขาว่าเรากำลังรอยามาส่ง
‪เป็นอะไร เธอกัดลิ้นและวางยาพิษตัวเองเหรอ
‪เมื่อไหร่ยาจะส่งมาถึงคะ
‪ที่นี่มีผู้หญิงและเด็กหลายคนป่วย
‪เธออยู่ที่นี่มาหลายเดือน
‪ก็ยังไม่รู้ตัวว่าเธอไม่ใช่คนสำคัญ
‪เธอไม่มีสิทธิ์เรียกร้องคำอธิบายใดๆ
‪ไปให้พ้นหน้าฉัน ‪ไม่งั้นฉันจะส่งเธอเข้าห้องลงโทษ
‪ส่วนคุณ...
‪ไม่รู้หรือไงว่าห้ามสนิทสนมกับนักโทษ
‪โดยเฉพาะกับคนนั้น
‪ค่ะ คุณนายคาร์เมน
‪แล้วเรื่องยาล่ะคะ
‪ยาจะมาส่งวันพรุ่งนี้ กลับไปทำงานได้แล้ว
‪ยินดีต้อนรับครับ ขอบคุณครับ
‪ถ่ายรูปหน่อยครับ...
‪- สวัสดีครับ ยินดีต้อนรับ ‪- ฟังทางนี้ครับทุกท่าน
‪ก่อนอื่นผมขอขอบคุณสถานทูตอิตาลี
‪ที่อนุญาตให้เราจัดงานนี้ในสถานที่นี้
‪ไปหาที่ลับตาคนกว่านี้กัน
‪ของท่านอธิบดีทางสถาปัตยกรรม
‪ผมภูมิใจเสนอโครงการ
‪บูรณะโฮเซ่ อันโตนิโอ อเวนิว
‪ได้ข่าวลิเดียหรือยัง
‪เราได้รูปของค่ายนักโทษหญิงมาและ...
‪ดูสิ
‪ลิเดีย
‪เธออยู่ห่างจากที่นี่ไปสองสามกิโลเมตร
‪ในค่ายปรับทัศนคติของผู้หญิงที่อารังฆูเอซ
‪อารังฆูเอซเหรอ
‪แต่ตอนที่ผมเริ่มสอบถาม มันเป็นที่แรกๆ ที่ผมเช็ก
‪- ลิเดียไม่อยู่ในรายชื่อนักโทษ ‪- อาจจะเป็นเพราะนี่ ??
‪คาร์เมน
‪หล่อนเป็นพัศดีเรือนจำ
‪- นึกว่าหล่อนตายแล้วเสียอีก ‪- ยังน่ะสิ
‪หล่อนบิดเบือนรายชื่อนักโทษ
‪ไม่อยากให้เราหาลิเดียเจอ
‪วิธีนั้นอาจจะได้ผลจนถึงตอนนี้ ‪แต่เราจะช่วยลิเดีย?
‪เอาเรลิโอ การ์เซีย ผู้ชายตรงนั้น
‪ดำรงตำแหน่งสูงในฝ่ายตรวจการเรือนจำ
‪ผมรู้มาตลอดว่าเราจะได้ใช้จุดนั้น
‪ผมจะไปคุยกับเขา
‪เราจะรอคุณอยู่ข้างนอก
‪ขอบคุณ
‪เอาเรลิโอ
‪เขาว่าไง
‪เราต้องยื่นหนังสือรับรองเพื่อลบประวัติของลิเดีย
‪แล้วเราก็พาเธอออกจากที่นั่นได้
‪แล้วเราจะเอาหนังสือรับรองมาได้ยังไง
‪ด้วยการให้สินบนแก่อดีตมุขนายกแห่งมาดริด
‪ที่ชื่อว่า รามิโร เด เตฮาดา
‪แต่ผมไม่รู้ที่อยู่เขา
‪ไม่เป็นปัญหาหรอก ฉันรู้ว่าถามใครได้
‪มาร์กามีรายชื่อลูกค้าทุกคนของบริษัท
‪หนูจะถามเธอเมื่อเจอกันพรุ่งนี้ ‪แล้วเราจะเจอมุขนา?
‪ในที่สุดเราก็เจอลิเดีย
‪เราจะพาลิเดียกลับบ้าน
‪พ่อสัญญา
‪มาเถอะ เข้านอนกัน
‪ทันทีที่เราได้ที่อยู่ผู้ชายคนนี้ ‪ฉันจะบอกฟรานซิส?
‪ถนนทุกสายถูกทิ้งระเบิดหมด ไอ้พวกชั่ว
‪- โซเฟีย ‪- ก็มันจริงนี่ มาร์กา
‪ผู้คนกำลังอดอยาก แต่ไม่มีใครกล้าพูดออกมา
‪ลดเสียงเธอลงหน่อยเถอะ มา รีบไปกัน
‪ไปเอาที่อยู่ผู้ชายคนนั้นกัน
‪- โซเฟีย ‪- ถึงคุณจะถูกเนรเทศ...
‪- ได้แล้ว ‪- เขียนมาหาเรา...
‪- ดูสิ ‪- เล่าเรื่องราวของคุณ
‪ "รามิโร เด เตฮาดา 32 ถนนกัลวัน"
‪จากตูลูซ ฝรั่งเศส ‪ส่งจดหมายที่จับใจมากมาหาเรา
‪เธอยังฟังวิทยุลับอยู่เหรอ
‪หนูรู้ว่ามันผ่านมานานแล้ว
‪แต่เฟลิเป้อาจยังส่งข้อความหาหนู
‪หนูยังมีหวังค่ะ
‪ขอโทษครับ สาวๆ
‪- มาร์กา มีเวลาสักครู่ไหม ‪- ค่ะ
‪โทรบอกทุกคน เราต้องไปหาเขา
‪มีอะไรเหรอ อิซิโดร
‪ทำไมทำตัวลึกลับ
‪สิ่งที่ผมกำลังจะบอกคุณมันสำคัญมาก
‪อิซิโดร คุณกำลังทำให้ฉันวิตกนะและฉัน...
‪แต่งงานกับผมนะ
‪อะไรนะ
‪ผมพูดจริงๆ
‪ผมเชื่อว่านี่เป็นสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับคุณ
‪สำหรับความมั่นคงด้านการเงิน ‪ของคุณและของลูก
‪และเพราะผมรักคุณ
‪ผมรักคุณมานานแล้ว
‪ผมไม่ได้บอกคุณมาก่อนเพราะ...
‪ความรักของเราเคยเป็นไปไม่ได้ ‪แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว
‪- พาโบลตายแล้ว ‪- ขอร้อง อิซิโดร หยุดเถอะ
‪มาร์กา ฟังผมนะ
‪ผมรู้จักเขาดีที่สุด
‪และผมมั่นใจว่าเขาจะอยากให้ผม ‪ดูแลคุณและลูก
‪มีบางอย่างที่ฉันไม่ได้บอกคุณ
‪คุณตามฉันมานะคะ
‪เรื่องอะไรเหรอ มาร์กา
‪รอดูแล้วคุณจะรู้เอง
‪มาที่ครัวค่ะ
‪ฉันเอง
‪พาโบล
‪อิซิโดร
‪ผมอยากเจอคุณมานาน
‪เป็นไปได้ยังไง
‪พาโบลกับฮูลิโอซ่อนตัวอยู่ที่นี่ ‪ตั้งแต่สงครามยุต?
‪ทำไมต้องซ่อนตัว
‪เพราะว่า...
‪สถานการณ์บังคับให้เรา ‪ต้องทำบางอย่างที่แนวหน้า
‪ตอนนี้มีหมายจับพวกเรา
‪เขาเป็นพี่ชายผมที่เคยเล่าให้ฟังไง
‪ตำรวจแวะมาสองสามครั้งแต่...
‪โชคดีที่มีห้องลับ ตำรวจไม่เจอพวกเขา
‪พระเจ้าช่วย
‪ผมคิดมานานว่าคุณตายไปแล้ว
‪ทำไมถึงไม่บอกผม
‪ตลอดเวลามานี้ คุณทำให้ผมเชื่อว่า ‪คุณตัวคนเดียว
‪ฉันขอโทษค่ะ แต่ฉันบอกคุณเรื่องนี้ไม่ได้
‪ความคิดผมเอง ผมขอไม่ให้เธอบอก
‪เราไม่อยากให้ใครต้องเสี่ยง
‪ยิ่งคนรู้เรื่องนี้น้อยเท่าไหร่ก็ยิ่งดี
‪ตำรวจจริงจังมาก
‪มีหูตาสอดส่องอยู่ทุกที่
‪และสมัยนี้มิตรภาพมาเร็วไปเร็วเหมือนลมพัด
‪คุณไม่รู้หรอกว่ามันยากขนาดไหน ‪ที่ต้องปิดบังคุณเร?
‪อ้อ งั้นเหรอ
‪คุณไม่รู้หรอกว่าผมเสียใจ ‪กับการตายของคุณนานขนาดไ?
‪คุณน่าจะบอกผมตรงๆ
‪ไม่มีใครควรต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ ‪โดยเฉพาะผม
‪- หลังจากทุกอย่างที่ผมทำเพื่อคุณ ‪- เรารู้ อิซิโดร
‪และเราเสียใจจริงๆ
‪ผมขอโทษ แต่คุณต้องเข้าใจ ‪สถานการณ์ของเรานะ
‪ชีวิตเราตกอยู่ในอันตราย ‪และเราต้องตัดสินใจเรื่อง?
‪ผมติดอยู่ที่นี่หกเดือน ออกมาไม่ได้
‪เรื่องนี้ก็ไม่ง่ายสำหรับผม
‪แต่ผมคิดถึงคุณนะ เพื่อน
‪เพื่อนเหรอ
‪เพื่อนอะไรกัน
‪ขอโทษนะ ผมทนอยู่ที่นี่ต่อไปไม่ไหว
‪โอเปอเรเตอร์ ช่วยต่อสายไปที่ 14567 ‪ในกัวโตร เวียนโตส
‪ซาลกาโด นี่อิซิโดรนะ
‪ผมเจอกบฏที่หลบหนีสองคน
‪เราแค่กำลังแสดงละคร
‪- เกิดอะไรขึ้น ‪- เขาเป็นลมล้มพับขณะกวาดพื้น
‪เหมือนโดโลเรสเลย ไข้รากสาดใหญ่
‪- ดูสิ ‪- ผู้หญิงหลายคนในค่ายพักฉันมีผื่น
‪เราต้องหยุดยั้งเรื่องนี้
‪เราต้องรักษาพวกเขา ฉีดวัคซีนให้นักโทษทุกคน
‪เพราะนี่จะกลายเป็นโรคระบาด
‪ยามาแล้ว
‪ต้องมีประมาณยี่สิบกล่อง
‪มากเกินพอ
‪แต่เราต้องเร่งแจกจ่ายให้ทุกคนในค่าย
‪ถ้าเราต้องการหยุดการแพร่เชื้อ
‪ขนกล่องพวกนั้นไปวางข้างหลัง ‪แล้วขนแค่ห้ากล่องไปท?
‪คุณคะ ช่วยต่อสายไปที่ 56923 ในการาบานเชล
‪ใช่ ฉันเอง
‪ฉันได้ของตามที่สัญญาไว้แล้วค่ะ
‪สิบห้ากล่อง
‪ไม่ค่ะ 1,500 เปเซตาชาตินิยม
‪ตอนนี้เงินรีพับลิกันไม่มีค่าแล้ว
‪แล้วแต่คุณนะ ไม่เอาก็ตามใจ
‪มารับตอนกลางคืนภายในสองวัน
‪เราต้องระวังตัว
‪สวัสดีครับ สวัสดียามบ่าย
‪ขอโทษนะครับ ‪คุณคือรามิโร เด เตฮาดาหรือเปล่า
‪เราเป็นนักข่าวจากนิตยสารปาเตรีย
‪และเรากำลังเขียนเรื่องเกี่ยวกับโบสถ์
‪เราอยากถามอะไรคุณหน่อย
‪เกร็ดประวัติจากสมัยที่คุณเป็นมุขนายก...
‪ผมไม่อยากเสียมารยาทนะ ‪แต่ช่วงเวลาเหล่านั้นมันจบไ?
‪เราได้ยินมาว่าคุณไม่ได้แค่ทำสวน
‪เราต้องการหนังสือรับรอง ‪และต้องการมันเดี๋ยวนี้
‪เราเต็มใจที่จะจ่าย ‪ตามจำนวนที่คุณเห็นว่าเหมาะสม
‪รู้ไว้นะว่าผมไม่ได้ทำแบบนี้เพื่อเงิน
‪แต่โชคร้าย มีคนบริสุทธิ์มากมาย ‪ลงเอยในค่ายพวกนั้น
‪และผมถือเป็นหน้าที่ของผมที่จะต้องแก้ไขสิ่งผิด
‪อาจจะเพราะไม่ควรมีค่ายพวกนั้น
‪ถ้ารัฐบาลสร้างสถานที่พวกนี้ ‪ก็เพราะว่ามันจำเป็น ล
‪หลังสงครามยุติ ‪สเปนจำเป็นต้องได้รับการชำระล้าง
‪เราไม่ได้มาที่นี่เพื่อถกเรื่องนั้น
‪เราอยากให้คุณช่วยเราพาเพื่อนออกจากคุก
‪ผมรับรองว่าเธอบริสุทธิ์
‪คุณจะช่วยเราไหม
‪ขอร้องเถอะค่ะ
‪คุณเต็มใจจะจ่ายเท่าไหร่
‪- เราต้องการยานั่น ‪- ฉันให้เธอมากกว่านั้นไม่ได้
‪เราต้องการยารักษาคนที่ป่วย
‪ไม่งั้นโรคไข้รากสาดใหญ่จะทำให้เราตายกันหมด
‪ก็บอกอยู่นี่ว่ายาหมด
‪เป็นไปไม่ได้ เราเห็นกับตา ‪ว่ามีการขนของลงมา 20 กล่อ??
‪เราได้มาแค่ห้ากล่อง และก็หมดแล้ว
‪ไม่ต้องห่วงค่ะ เราจะไปละ ไปเถอะ
‪มียามากกว่านี้อีกเยอะ เธอก็เห็นเหมือนที่ฉันเห็น
‪ใช่ แต่ปาลมิร่าเป็นหนึ่งในคนดีไม่กี่คนที่นี่
‪คุณนายคาร์เมน
‪คุณปินิญโญส รู้สึกเป็นเกียรติที่คุณมาในวันนี้
‪ผมต่างหากรู้สึกเป็นเกียรติ
‪ค่ายนี้เป็นแบบอย่างที่ดี
‪เชิญตามฉันมาทางนี้ค่ะ
‪ถ้าพวกเขาจับเราได้ ‪รู้ใช่ไหมว่าพวกเขาจะทำอะไรกับ?
‪ฉันจะเข้าไปคนเดียว
‪เธออยู่ดูต้นทางที่นี่
‪เป็นไงเป็นกัน
‪อัลวาโร
‪เร็วสิ ไปกับป้าหนูนะ
‪อย่าเข้าใจผิด
‪ถ้าคุณอยู่ที่นี่ นั่นเป็นเพราะคุณ ‪ได้ออกนอกลู่นอก
‪แต่สเปนต้องการคุณ และพวกเราจะช่วยคุณ
‪ด้วยความมานะและระเบียบวินัย
‪ผมรู้ว่าพวกเราจะทำให้คุณเข้าใจถูกต้อง
‪เราจะทำให้คุณเป็นผู้หญิงที่ซื่อตรงและเชื่อฟัง
‪และในไม่ช้าคุณจะเป็นที่ภาคภูมิใจของประเทศ
‪มาตุภูมิอันเป็นที่รักของเรา
‪รับไป ทั้งหมดนี้เพื่อพวกคุณ
‪มันคือยา
‪ห้ามทุกคนขยับ
‪ถ้าใครก้มเก็บของจากพื้น
‪ทุกคนจะต้องถูกลงโทษ
‪- นี่มันเรื่องอะไรกัน ‪- มัวยืนเฉยทำไม
‪ไม่ได้เรื่อง เร็วเข้า หยุดพวกเธอ
‪ลงมาเดี๋ยวนี้นะ
‪ฉันไม่ลงจะทำไม ‪ฉันไม่ยอมทำตามจะทำไม คุณนายคาร์เมน
‪เพราะคุณ ฉันไม่กลัวอีกต่อไป
‪ผู้หญิงและเด็กๆ ที่นี่ทั้งหนาวและหิวโหย
‪เราไม่ได้กำลังถูกปรับทัศนคติ
‪- เรากำลังถูกทรมาน ‪- ผู้คุม
‪ผู้คุม จับหล่อน ส่วนเธอ ลงมาซะ
‪ผู้ตรวจการคะ ในคุกนี้ ‪โรคไข้รากสาดใหญ่กำลังระบาด
‪และนี่คือยาที่พัศดีคนนี้ไม่ยอมแจก
‪- โกหก ‪- เป็นความจริง
‪ฉันเจอยาในห้องเก็บของ ‪คุณขโมยมันเพื่อเอาไปขาย
‪- พาหล่อนไปที่ห้องลงโทษ ‪- ฉันพูดไม่ถูกเหรอ
‪พาหล่อนไปที่ห้องลงโทษ
‪คุณปินิญโญส ฉันรับรองว่าจะไม่เกิดเหตุแบบนี้อีก
‪แน่นอนว่าจะไม่เกิดขึ้นอีก
‪เรื่องนี้จะส่งผลร้ายแรงกับคุณ คุณนายคาร์เมน
‪พรุ่งนี้เราจะส่งยามาใหม่
‪และคราวนี้คุณจะแจกให้หมด
‪เข้าใจไหม
‪(ช่องรับพนัน)
‪เราแน่ใจแล้วเหรอ
‪พนันทุกอย่างที่เรามี ‪ในการแข่งขันเดียวดูจะเป็นเร?
‪ฉันเห็นด้วย
‪เราต้องเดิมพันเป็นสองเท่าเดี๋ยวนี้เท่านั้น ‪เขาถึ?
‪เราต้องตัดสินใจ การแข่งจะเริ่มในห้านาที
‪ฉันเห็นด้วยกับฟรานซิสโก เราไม่อาจพลาด ‪โอกาสที่จะช
‪โปเดโรโซ ชนะครับ
‪ทุกท่านครับ การแข่งนี้น่าตื่นเต้นมาก ‪เป็นการแข่งท
‪จ็อกกี้แปดคนกับม้าของพวกเขา
‪แข่งกันเพื่อเป็นผู้ชนะที่การแข่งม้าเดอร์บี้มาดริด
‪- มันกำลังตามหลัง ‪- ไปเลย โปเดโรโซ ไป
‪กำลังวิ่งสุดแรงในเลนด้านในสุด
‪แต่ติโลกับเปเดโรโซตามมาติดๆ
‪ทั้งสองตัวยังตามหลังใน 100 เมตรสุดท้าย
‪- ราโยและเอสปาร์ตาโก แต่ก็ยัง... ‪- ไปเลย โปเดโรโซ
‪เร็วเข้า เร็ว
‪นี่คือรอบสุดท้าย และยังมีระยะห่าง ‪ระหว่างม้าที่นำ
‪โปเดโรโซวิ่งสู่เส้นชัย ‪ด้วยกำลังทั้งหมดที่ออมไว้.
‪เร็วเข้า
‪- ในตอนท้าย แต่ระวัง ‪- มันจะนำ
‪มันกำลังไล่ตาม
‪- โดยม้าหมายเลขห้า... ‪- ไป
‪ซุลตาน
‪การแข่งสิ้นสุดแล้ว หมายเลขสอง
‪โปเดโรโซ เป็นตัวแรกที่เข้าเส้นชัย
‪ฉันคิดไว้แล้วว่าคุณจะทำแบบนี้
‪แต่คุณทำอะไรฉันไม่ได้หรอก
‪เราจะได้เห็นกัน
‪คราวหน้าที่เธอรู้สึกอยากทำตัวเป็นวีรสตรีละก็
‪คิดให้ดีก่อนว่าเธออาจทำร้ายคนที่เธอรัก
‪ไม่นะ ได้โปรด
‪เขาไม่ได้ทำอะไร ได้โปรด ปล่อยเขาไป
‪ได้โปรด ปล่อยเขาไป เขาไม่ได้ทำอะไร
‪- ปล่อยเขาไป ‪- เธอก็รู้ว่าฉันต้องการอะไร
‪ขอโทษในสิ่งที่เธอทำลงไป
‪ฉันขอโทษ
‪ฉันขอโทษ ฉันขอโทษ
‪ไม่ยากใช่ไหมล่ะ พาแม่นั่นไปให้พ้น
‪ส่วนเธอ... เธอจะถูกขังเดี่ยวสักพักใหญ่ๆ
‪ถ้าหนังสือรับรองใช้ได้ เราจะรีบไปยุโรป
‪เราไปปารีสหรือเบอร์ลินก็ได้ เหมือนเจมส์
‪และเราจะบอกพวกเขาว่าเกิดเรื่องอะไรที่นี่
‪เธอน่าจะไปกับเขาตอนที่เขาขอร้องเธอ
‪ทำไมถึงพูดแบบนั้น
‪เธอก็รู้ว่าฉันอยากอยู่กับเธอ
‪รู้ไหมว่าฉันคิดถึงอะไรมากที่สุด ‪คิดถึงเราตอนทำงา?
‪และสามารถเขียนเกี่ยวกับความจริง
‪เราไปรอพวกเขาที่ห้องโถงได้หรือยัง
‪เธอไม่อยากให้ฉันแตะต้องตัวเธอ
‪เธอไม่...
‪เธอไม่ใช่คนเดิม
‪เธอเปลี่ยนไป
‪แน่นอนว่าฉันเปลี่ยน
‪เธอไม่รู้นี่ว่าชีวิตที่หลอกลวงมันเป็นยังไง
‪เธอเห็นอะไรเมื่อมองฉัน คาร์ลอตตา
‪ฉันเห็นคนที่ฉันรักมากที่สุดในโลก
‪ฉันไม่สนว่าเธอแต่งตัวยังไง หรือใช้ชื่ออะไร
‪ครั้งแรกฉันหลงรักซาร่า แล้วต่อมาก็ออสการ์
‪- ฉันไม่สน ‪- แต่ฉันสน
‪ฉันมองดูเงาตัวเองในกระจก ‪และไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใ?
‪ฉันไม่ปกติ คาร์ลอตตา
‪ฉันไม่ปกติ ฉันไม่รู้สึกดีกับตัวเองหรือกับเธอ
‪ฉันขอโทษ แต่ฉันคิดว่า...
‪ความสัมพันธ์นี้เป็นไปไม่ได้
‪เราต้องเลิกกัน
‪มันไม่ยุติธรรมกับเราทั้งสองคน
‪ฉันกำลังทำร้ายเธอ ‪และเธอไม่สมควรเจอแบบนั้น
‪- มีอะไรหรือเปล่า ‪- อือ ไม่มีอะไร
‪สวัสดีครับ
‪เรามารับนักโทษที่ได้รับการปล่อยตัววันนี้
‪- ชื่ออะไร ‪- ครับ เธอชื่อลิเดีย อากีลาร์
‪ไม่มี เธอไม่อยู่ในรายชื่อผู้ได้รับการปล่อยตัว
‪- คุณแน่ใจเหรอ ‪- แน่ใจ
‪ขอบคุณครับ
‪ไม่อยากจะเชื่อเลย
‪รอเดี๋ยวนะ
‪- หวัดดีครับ อรุณสวัสดิ์ ‪- สวัสดี
‪เรามารับนักโทษที่ได้รับการปล่อยตัววันนี้
‪แต่มีคนบอกเราว่าเธอไม่อยู่ในรายชื่อ
‪- คุณส่งหนังสือรับรองมาไหม ‪- ครับ
‪จากโรมิโร เด เตฮาดา
‪- นักโทษชื่ออะไร ‪- ลิเดีย
‪ลิเดีย อากีลาร์
‪- มีปัญหาหรือเปล่า ‪- เปล่า
‪เท่าที่รู้ไม่มี
‪คุณช่วยดูได้ไหมว่า ‪เกิดอะไรขึ้นกับหนังสือรับรอง
‪ทำไมเธอถึงไม่ถูกปล่อยตัว
‪ฉันจะลองดูให้ว่าเกิดอะไรขึ้น ‪แต่คุณไม่ควรรอตรงนี?
‪ให้เบอร์โทรคุณมา แล้วฉันจะติดต่อกลับไป
‪โทรมาทันทีที่คุณรู้นะครับ เราจะรอรับสายจากคุณ
‪- ค่ะ ‪- ขอบคุณ
‪คุณนายคาร์เมน ยาที่ผู้ตรวจการสั่งมาถึงแล้ว
‪ขอบใจ ปาลมิร่า ไปได้แล้ว
‪ขอโทษค่ะ คุณนายคาร์เมน ‪ครอบครัวของลิเดีย อากีลาร์??
‪พวกเขาอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ‪กับหนังสือรับรองที่?
‪มันถูกคณะกรรมการคัดเลือกปฏิเสธ
‪เพราะพฤติกรรมที่น่าอับอายของนักโทษวันนี้
‪เป็นธรรมดาในฐานะที่ฉันเป็นพัศดี ‪ฉันได้แสดงความคิ?
‪ลิเดีย อากีลาร์ไม่พร้อมที่จะกลับไปเข้าสังคม
‪แต่ถ้าคุณไม่ปฏิเสธที่จะแจกยา
‪เธอก็คงไม่ทำตัวแบบนั้น
‪หยุดพูดได้แล้ว ไม่งั้นฉันจะไล่คุณออก
‪วันนี้ฉันทนความโอหังมามากพอแล้ว
‪ออกไปซะ
‪เธอพูดถูก
‪คุณนายคาร์เมนขายยาส่วนใหญ่ ‪ที่เราได้มาให้กับตลาด?
‪คุณมาบอกฉันทำไม
‪เพราะฉันน่าจะเชื่อเธอ
‪และเพราะฉันไม่คิดว่าจะมีโอกาสได้บอกเธออีก
‪ฟังฉันให้ดีนะ ลิเดีย เพราะเรามีเวลาไม่มาก
‪เดินข้ามลานไป ข้างๆ โรงเก็บของ
‪ในซอกด้านซ้าย บนพื้น
‪มีประตูกลอยู่ประตูหนึ่ง มันถูกล็อกด้วยแม่กุญแจ
‪กุญแจดอกนี้ไขได้
‪ที่อุโมงค์อีกด้านหนึ่ง คุณจะเจอกำแพง
‪ที่นั่นไม่มีผู้คุม
‪เธอจะหนีไปคืนนี้
‪คุณทำแบบนี้ทำไม
‪ไม่ต้องห่วงนะ
‪เพราะเธอ เราได้ยามาเพิ่มแล้ว
‪เรากำลังฉีดวัคซีนให้นักโทษทุกคน ‪และเราจะหยุดโรคร?
‪เธอช่วยพวกเราไว้
‪ตอนนี้ถึงเวลาที่จะช่วยตัวเธอเอง
‪นั่นใครคะ
‪เรามาจากกองพลสืบสวนทางสังคม
‪ฮูลิโออยู่บนหลังคา ไปหลบซะ
‪ไป
‪เรากำลังค้นบ้านในละแวกนี้ตามปกติ
‪เปิดประตู
‪มาแล้วค่ะ
‪ขอโทษที่ใช้เวลานาน ฉันเพิ่งถึงบ้าน
‪และกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้า
‪- เราจะใช้เวลาไม่นาน ‪- ค่ะ
‪นี่เป็นการค้นครั้งที่สองในเดือนนี้ ‪มีอะไรเหรอคะ
‪เราแค่พยายามรักษาความเรียบร้อย
‪แน่นอนค่ะ
‪คุณจะคลอดเมื่อไหร่
‪ประมาณหนึ่งเดือนค่ะ
‪ผมเองก็มีลูกคนหนึ่ง ลูกเปลี่ยนชีวิตเรานะ
‪โดยเฉพาะชีวิตของภรรยาผม ‪เธอนอนไม่หลับเลย
‪ทุกอย่างเรียบร้อยดี เราแค่ยังไม่ได้ค้นห้องครัว
‪อยู่ไหนเหรอ
‪ทางนี้ค่ะ ตามฉันมา
‪อ้อ ฉันนี่เสียมารยาทจัง
‪- ต้องการดื่มอะไรไหมคะ ‪- เราอยู่ในหน้าที่
‪- ไม่รับน้ำหน่อยเหรอคะ ‪- ไม่ ขอบคุณ
‪ค้นตรงนั้น
‪ท่านครับ ผนังฟังดูกลวง
‪มีห้องลับเหรอ
‪ในนี้ไม่มีใคร
‪มีคนมา
‪มาร์กา เหลือคุกกี้ที่ผมชอบอีกไหม
‪เราต้องซื้อมาเพิ่มนะ มันอร่อยดี
‪เขาเป็นหนึ่งในนั้น จับเขา
‪พาโบล
‪โชคดีที่คุณซ่อนในนั้น...
‪- ฮูลิโอล่ะ ‪- ไม่รู้ค่ะ ฉันจะไปสืบ
‪ไม่ คุณอยู่นี่
‪หยุดนะ หยุดเดี๋ยวนี้ หยุด!
‪- หยุดนะ ไม่งั้นฉันยิง ‪- อย่ายิง
‪- หยุด! ‪- ไม่
‪ฮูลิโอ
‪ฮูลิโอ ไม่ ได้โปรด ไม่
‪ฮูลิโอ ฮูลิโอ
‪ฮูลิโอ เร็วเข้า ลุกขึ้น เร็ว
‪อีกคนอยู่ไหน
‪- คุณถูกจับแล้ว ‪- ฮูลิโอ...
‪ฮูลิโอ ลืมตาสิ
‪ฮูลิโอๆ ได้โปรด
‪ได้โปรด ไม่นะ ได้โปรด
‪เมื่อคุณตกเป็นเป้าของผู้มีอำนาจ ‪ไม่มีทางที่คุณจะ?
‪แต่คุณจะยอมแพ้ไม่ได้
‪ถ้าคุณยังคงสู้ต่อไป ‪แสงแห่งความหวังอาจส่องสว่าง
‪- ฮัลโหล ‪- คุณโกเมซคะ
‪นี่ปาลมิร่า มอนเตสค่ะ
‪หนังสือรับรองไม่ได้ผลค่ะ
‪อย่าเสียเวลาใช้วิธีที่ถูกกฎหมายอยู่เลย
‪ลิเดียจะไม่มีวันถูกปล่อยตัวไปจากที่นี่
‪ทำไม เกิดอะไรขึ้น
‪ฉันเล่ารายละเอียดให้ฟังตอนนี้ไม่ได้ ‪แต่กรุณาตั้ง?
‪ลิเดียกำลังจะต้องให้คุณช่วยเพื่อหนีออกจากที่นี่
‪- คืนนี้ ‪- หนีเหรอ
‪ยังไง
‪เดี๋ยวนะ ตอนเที่ยงคืน ทางฝั่งตะวันตกของค่าย
‪และห่างจากป้อมยาม 25 เมตร
‪ใช่แล้วค่ะ
‪นั่นเป็นจุดบอดเพียงจุดเดียว
‪ลิเดียจะไปที่นั่น
‪แล้วผมจะรู้ได้ยังไงว่านี่ไม่ใช่กลลวง
‪ตอนเที่ยงคืน นั่นจะเป็นโอกาสสุดท้าย
‪ปาลมิร่า...
‪- ไปเร็ว ‪- คิดว่าเราไว้ใจผู้หญิงคนนั้นได้เหรอ
‪เขาวางเฉยก็ได้ แต่เขาก็ไม่ทำ ‪เราไม่มีอะไรต้องเสีย
‪เราต้องไป ไม่มีเวลาแล้ว
‪- เราควรโทรหามาร์กาไหม ‪- ไม่ อย่าดีกว่า
‪หนูจะไปด้วย
‪ต้องมีคนอยู่กับเอวา เราจะรีบไปรีบกลับ
‪ป้อมยามอยู่ตรงนั้น
‪ห่างไป 25 เมตร...
‪ต้องเป็นตรงนั้น
‪แน่ใจนะ
‪ไม่รู้สิ
‪ตรงนี้
‪ระวัง
‪เฮ้ย มาทำอะไรตรงนี้
‪หยุดนะ หยุด
‪ลิเดีย ลิเดีย
‪ฟรานซิสโก ฟรานซิสโก
‪ปีนไหวไหม
‪รอเดี๋ยวนะ
‪- ลิเดีย ในที่สุด ‪- ลิเดีย
‪- มาเร็ว ‪- เร็วเข้า
‪มาเลยๆ
‪นักโทษกำลังหลบหนี
‪- เดี๋ยว ‪- เร็วเข้า
‪เราไปไม่ได้ มาร์กาอยู่ในนั้น
‪ฉันเห็นเธอลงจากรถที่เต็มไปด้วยนักโทษ
‪เรากลับเข้าไปไม่ได้ เราต้องไปแล้ว ลิเดีย
‪เราทิ้งมาร์กาไม่ได้นะ ‪คุณไม่รู้หรอกว่าพวกนั้นทำอ?
‪- เราต้องไปช่วยเขา ‪- ไปเร็ว
‪- ไม่ ‪- มาเร็ว
‪วิ่ง วิ่ง
‪ไปเร็ว เร็วเข้า ลิเดีย
‪อำนาจที่คนอธรรมใช้กับผู้อ่อนแอนั้น
‪โหดร้าย ไร้มนุษยธรรม
‪เลวร้ายอย่างยิ่ง
‪แต่โชคดี
‪ไม่มีอะไรเทียบได้กับพลังอำนาจอื่นๆ
‪ที่มนุษย์มีมาโดยกำเนิด
‪เช่น พลังของแม่ที่อยากเจอลูกๆ ของตนอีกครั้ง
‪หรือสัญชาตญาณเอาตัวรอดของเรา
‪แต่การใช้อำนาจในทางที่ผิดทุกครั้ง ‪ล้วนทิ้งร่องรอ?
‪ที่จะทำให้คุณเจ็บปวดไปชั่วชีวิต
‪เมื่อนั้นคุณจึงรู้ว่าถึงเวลาแล้ว
‪ที่จะยึดอำนาจกลับคืนมาจาก ‪คนที่ไม่รู้จักใช้อำนาจ
‪เป็นอะไรหรือเปล่า
‪ฉันจะไม่ปล่อยให้คาร์เมนทำร้ายผู้หญิงมากไปกว่านี้
‪โดยเฉพาะมาร์กา
‪แม่จะทำอะไร
‪สิ่งที่แม่ควรจะทำมานานแล้ว
‪แม่จะจัดการหล่อนไม่ว่าต้องแลกกับอะไร
‪คำบรรยายโดย ‪สุดาภรณ์ ปลื้มปิติวิริยะเวช