sync & correction by f1nc0 ~ addic7ed.com ~
Μωρό μου? Είσαι καλά?
Δεν μπορούσα να κοιμηθώ.
Κι άλλος εφιάλτης?
Κοίτα, ξέρω ότι δεν ήμουν ο εαυτός μου τελευταία.
-Δεν πειράζει. -Κι εσύ ήσουν τόσο υπομονετικός.
Είμαι ο σύζυγος. Αυτή είναι η δουλειά μου.
Ήθελα να σιγουρευτώ πρίν να σου το πώ.
Εντάξει, τώρα αρχίζεις να με φρικάρεις λίγο.
Τις τελευταίες μέρες...
-Νιώθω ότι τρελαίνομαι. -Τι συμβαίνει?
Αυτά που έχω... σκεφτεί και δεί...
Είμαι έγκυος.
Η ζωή είναι σκληρή όταν δεν ξέρεις ποιός είσαι.
Είναι ακόμα πιο σκληρή όταν δεν ξέρεις τι είσαι.
Η αγάπη μου φέρει μια θανατική καταδίκη.
Ήμουν χαμένη για χρόνια.
Ψάχνοντας ενώ κρυβόμουν.
Για να ανακαλύψω ότι ανήκα σ'ένα κόσμο κρυμμένο απ'τους ανθρώπους.
Δεν θα κρύβομαι πια.
Θα ζήσω την ζωή που επιλέγω.
3x09 - Ceremony
Νωρίτερα...
Γειά! Είμαι η Βο.
Ωραίο καιρό δεν έχουμε?
Γειά... Πώς νιώθεις?
Σαν το Κογιότ...
-Εσύ? -Ναι, είναι γρήγορος...
αλλά η Στέλλα λέει ότι τον χρειάζομαι.
-Λοιπόν, ο ιδρώτας του. -Σωστά, σωστά...
Τουλάχιστον δεν ρισκάρουμε μια καρδιακή προσβολή για κάτι αηδιαστικό.
Εκκρίνει φερομόνες που χρειάζομαι για να μπώ στο Ναό.
Είναι ένα Ου'Γκλάγκ. Δεν στο είπε ο Τρίκ?
Εγώ κι ο Τρίκ μιλάμε για εκκρίσεις μόνο κάθε Τρίτη.
Την βρίσκουμε κάπως έτσι.
Τέσπα, όχι ότι δεν απολαμβάνω τα υπόλοιπα...
...αλλά δεν αρχίζει, η πιο σημαντική τελετή
-της ζωής σου, σε μία ώρα? -Ναι, έχεις δίκιο.
Το διάλειμμα τελείωσε.
Όχι, το...! Όχι, το παίρνω πίσω!
Έχουμε άφθονο χρόνο!
Που είναι η εταιρεία ACME όταν την χρειάζεσαι?! Περίμενε!
Που πήγε?
Εντάξει...αρκετά με το κυνηγητό. Δώσε μου το τηλέφωνο.
Εντάξει...
Χα! Φαίνεται ότι το αγόρι μας είναι έτοιμο να ξεμείνει απο διεξόδους.
Αυτό οδηγεί απ'ευθείας σε αδιέξοδο στην περιοχή με τις αποθήκες.
-Η τύχη μας ίσως να αλλάζει. -Θα ήθελα απλά να τονίσω ότι...
...καμία διέξοδο γι'αυτόν σημαίνει καμία διέξοδο και για μας.
Ναι...μπορώ να το έχω πίσω?
-Όχι. -Θέλω να τσεκάρω τα μηνυματά μου.
Ηρέμησε. Μπορεί να υπάρχουν χίλιοι δύο λόγοι
γιατί η Λόρεν δεν έχει απαντήσει ούτε σε ένα απο τα 27 σου μηνύματα.
Όπως ότι την έγραψα για να παίξω σε Σπαγγέτι Γουέστερν με την Τάζμιν?
Δώσ'της λίγο χρόνο, ε? Και αυτό ήταν λίγο αναίσθητο.
Εσύ και η Τάζμιν να κάθεστε στο διαμέρισμα της Λόρεν,
-να μοιράζεστε ένα ποτήρι Σαρντονέ. -Σαμπάνια ήταν.
Ω, φίλε... ακόμα χειρότερα.
-Κι ένα φιλί. -Ένα τί?!
-Έι!!! -Έλα, μικρούλα!
Γύρνα πίσω, νεαρή μου, και πές μου γι'αυτό το φιλί!
Αυτού του είδους η φιλία έχει κανόνες, ξέρεις!
Γειά.
-Γειά. -Ο Χέιλ, ε, ήθελε να φέρω αυτά εδώ.
-Θα μπορούσες να στείλεις κάποιον. -Ήταν στο δρόμο μου.
Δουλεύω πάνω σε ένα αντίδοτο για της Βο...την κατάσταση.
Δεν αισθάνομαι την συγκίνηση της νίκης.
Ναι, αυτή η επερχόμενη τελετή της Χαραυγής μ'έχει ανησυχήσει, Ντάισον.
-Ναι, κι εμένα. -Εύχομαι μόνο να μπορούσα
να βρώ έναν τρόπο να επιβραδύνω ή να σταματήσω, την πτώση της Βο...
Ξέρεις ότι δυσκολεύομαι να το πιστέψω ακόμα
ότι βρήκα κάποια σαν την Βο?
Ακόμα και το ότι υπάρχει.
Ναι, ξέρω τι εννοείς.
Θα είναι μια χαρά. Έχω καλό προαίσθημα γι'αυτό.
Λοιπόν...δυσκολεύομαι να σταθμίσω τα "καλά προαισθήματα"
επιστημονικά μιλώντας.
Ναι, μερικές φορές δεν παίζει ρόλο τι μπορείς να αποδείξεις...
αλλά τι πιστεύεις.
Λόρεν...
Χαίρομαι πολύ που εσύ κι η Βο είστε σε τόσο καλό σημείο.
Ώρα να πιάσουμε τον Ου'Γκλάγκ μας.
Σε παρακαλώ άσε με να ζήσω για να το μετανιώσω αυτό.
-Ε...ουόα... -Το ιδρωμένο αγόρι ξέρει πώς να γλεντά...
Δαντελωτές...
Τι στο καλό είναι αυτό?
Εσένα περιμένουν, Βο.
Καλώς ήρθες στην πρώτη φάση της Χαραυγής σου.
Αυτά τα υπέροχα ανθρώπινα δείγματα είναι για σένα.
-Να κάνω τί με αυτά? -Να γλεντήσεις, φυσικά.
Να χορτάσεις πρίν μπείς στη Χαραυγή.
Είναι της Βικτόρια Σίκρετ!
Μου λές ότι όλο αυτό το κυνήγι του ιδρώτα του Ου'Γλάγκ...
Το όνομα του είναι Κήθ, είναι ένας απ'τους τακτικούς μου παίκτες.
Ήταν όλα στημένα για να με φέρεις εδώ.
Απο-κρουστικό!
Αύτη είναι επωνυμία ποτού?
Είσαι η Βο... η ατζέντης απ'το Ρίο.
Δεν το περίμενα ότι θα ήσουν τόσο...
...εκθαμβωτική.
Θα περάσουμε πολύ ωραία.
Ω, σκύλα... είσαι κακιά.
Γιατί? Γιατί είμαι η μόνη που δεν αρνούμαι ότι είσαι Δαιμόνισσα?
Το ξέρω ότι έχεις μπεί στον πειρασμό.
Πάρ'την. Πάρ'τους όλους.
Πλήρως ταϊσμένη είναι ο πιο ασφαλής τρόπος να μπέις στον Ναό.
Όχι...
Τότε πάρε αυτόν. Η Μόριγκαν του έχει κάνει αποκλειστικό συμβόλαιο.
Φεύγω.
-Θα πεθάνει σε 6 μήνες ούτως η άλλως. -Όχι απ'το δικό μου χέρι.
Κοίτα πόσο κουρασμένη είσαι απ'το κυνήγι του Κήθ,
Πολλαπλασίασε το επί δέκα και μπορεί να καταλάβεις
τις εξαντλητικές δοκιμασίες που θα σε ρίξει η Χαραυγή.
Εντάξει, νομίζω ότι τελειώσαμε απο'δώ...Στελ.
Συμπάθεια σου για το ανθρώπινο είδος είναι αξιέπαινη.
Αλλά δεν είναι ο αρχαίος τρόπος των Φέι.
Ίσως όχι.
Αλλά είναι ο δικός μου τρόπος. Δε λές συνέχεια ότι δεν ξέρω ποιά είμαι?
Λοιπόν, ξέρω αυτό... Δεν θα δολοφονήσω για ευχαρίστηση.
Χωρίς πλήρη τροφή, θα αποτύχει στη Χαραυγή.
Θα μεταμορφωθεί. Θα πεθάνει.
Θα σου εκπλήξει τον κόσμο σου.
Και ξέρεις, νομίζεις ότι θα βαρεθώ να βλέπω, αλλά...
Ποτέ δεν το κάνω. Και ποτέ δεν θα το κάνω
Στέλ.
Δεν την πιστεύω. Εννοώ...
Ποιά νομίζει ότι είναι??
Πρόσεχε μωρό μου. Στη μαμά αρέσει το κρασί της.
Όποτε νομίζω ότι την παλεύω με όλα τα Φέι θέματα...
Πάς και φιλάς το κορίτσι που προσπάθησε να σε βάλει φυλακή.
Αναποδογυρίζουν και ρίχνουν ύπουλα σκατά όπως αυτά!
Και θα σου έλεγα γι'αυτό.
Εντάξει. Έχουμε σημαντικότερα πράγματα να ασχοληθούμε.
Θα μιλήσουμε για τα χείλη της Βαλκυρίας όταν θα επιστρέψεις. Γιατί θα το κάνεις.
Η Στέλλα είναι τόσο αόριστη σχετικά με το χρόνο μου μέσα στο Ναό.
Και ποιός ξέρει τι θα συμβεί αν βγώ έξω!
-Τι σκέφτεσαι? -Σκέφτομαι:
τι συμβαίνει στις γάτες όταν πεθαίνουν οι ιδιοκτήτες τους?
Ποιός θα πληρώνει τον λογαριασμό ύδρευσης...Τι είναι η ύδρευση?
-Κένζι... -Όχι.
Όχι! Όχι, φίλε... προπονείσαι χωρίς σταματημό.
-Φίλε...τό'χεις. -Αν μου συμβεί κάτι...
πρέπει να ξέρεις ότι θα σε φροντίσουν.
-Μην ανησυχείς. -Όχι, όχι...
Αυτό δεν είναι το ανήσυχο πρόσωπο μου. Είναι το παιχνιδιάρικο πρόσωπο μου.
Ξέρω ότι θα το ξεπεράσεις αυτό.
Και θα σε περιμένω στην άλλη πλευρά με μοχίτο.
Γιατί με κέρατα ή χωρίς, θα τα πιούμε όταν τελειώσει.
Κι αν μου τρέχουν τα σάλια κι έχω τρίχες στην πλάτη?
Θα σε...αποτριχώσουμε!
Πάντα θα είσαι το κορίτσι μου, Βο.
Ακόμα κι αν έρθεις εδώ με πέος.
Όου!
-Όχι πέος. -Όχι πέος.
Δεν υπήρξε ποτέ πρίν ανθρώπινη παρουσία σε Χαραυγή.
Ήρέμησε, Στέλ. Υπόσχομαι να μην τουιτάρω.
Απλά δεν είναι πρέπον.
Η Βο είναι η ΚΦγΠ...που σημαίνει Καλύτερη Φέι για Πάντα.
Αυτή είναι μια γκόμενα που τα όμορφα Πράντα της είναι καρφωμένα στο έδαφος.
-Οι πληγές σου είναι τόσο βαθιές. -Τί?
Γειά σου, Λό... Κοίτα, δεν σε παρακολουθώ...
Απλά, αναρωτιέμαι αν, ε...
-Φοβόμουν ότι δεν θα έρθεις. -Δεν θα τό'χανα για τίποτα στον κόσμο,Βο.
Λοιπόν αυτά τα 27 μηνύματα που δεν απάντησες...
Δούλευα σαν τρελή για να βρώ έναν ορρό,
ή ένα αντίσωμα, απλά κάτι που θα μπορούσε...
Έι...
-Είναι εντάξει, μωρό μου. -Δεν είναι.
Φίλοι μου! Μπορώ να έχω την προσοχή σας, παρακαλώ?
Μια πρόποση, για την εγγονή μου. Είμαι τόσο περήφανος για σένα.
Όλοι είμαστε.
Πέρασες τόσα πολλά τα τελευταία χρόνια,
αλλά πάντα έμενες πιστή στον εαυτό σου. Στην καρδιά σου.
Είθε αυτή η Χαραυγή να είναι ο μεγαλύτερός θρίαμβος σου.
Τώρα έλα. Ήρθε η ώρα.
Λίγη Βολιβιανή σκόνη για το δρόμο, Σημαδεμένε?
Η λευκή πικροδάφνη ως συστατικό συμβολίζει την αγνότητα σου.
Ω, νομίζω ότι αυτό το πλοίο έχει σαλπάρει.
Από πρόθεση και πράξη. Απο δέσμευση στη Χαραυγή.
Δεν μπόρεσα να το κάνω, Τρίκ. Την πλήρη τροφή...
Ποτέ δεν θα σκοτώσω αθώους ξανά. Προτιμώ να πεθάνω.
-Για ποιό πράγμα μιλάς?? -Το μπουφέ μοντέλων της Στέλλας.
-Περίμενε...δεν το γνώριζες αυτό? -Όχι. Δεν το γνώριζα.
Δεν ξέρω αν σ'ευχαρίστησα ποτέ.
Σωστά.
-Δεν είναι αναγκαίο. -Όχι, αλλά είναι.
Ξέρω ότι δεν ήμουν πάντα η τέλεια εγγονή.
Και εσύ ήσουν πάντα εκεί για μένα.
Έχοντάς μου εμπιστοσύνη. Αγαπώντας με.
Πάντα υπερβαίνεις τις προσδοκίες όλων. Και αυτό?
Αυτό δεν είναι αντίο.
Τώρα...
Σαν συμβολο του αληθινού σου εαυτού, όσο βρίσκεσαι στο ναό.
Αγκαλιάζοντας την παράδοση, αναγνωρίζεις την κληρονομιά σου.
Είσαι η μοναδική "κληρονομία" που μου έχει απομείνει.
Κανείς δεν θα μου το πάρει αυτό.
"...και με πλήρη επίγνωση ο μυημένος εισέρχεται οικειοθελώς
στην ιερή τελετή."
-Δέχεσαι την πρόσκληση? -Δέχομαι.
Ήρθε η ώρα να διαλέξεις μια βοήθεια
για να πάρεις μαζί στη Χαραυγή.
Αλλά δεν μπορείς να διαλέξεις όπλο μέχρι να επιλέξεις μια πλευρά.
-Ξέρεις ήδη την απάντησή μου. -Τότε ξέρεις τις συνέπειες.
Παρουσία μαρτύρων,η μυημένη συναινεί στο να εισέλθει στη Χαραυγή άοπλη.
Προσφέρω τον εαυτό μου ως Χέρι.
Και βέβαια το κάνεις.
Ξέρεις τι σημαίνει αυτό?
Ξέρω πότε κάνεις κάτι που δεν πρέπει.
Η μυημένη έχει το δικαίωμα να διαλέξει ένα "Χέρι",
ή...ένα σύντροφο για το ταξίδι.
Δεν είναι σαν να πάμε κατασκήνωση, Ντάισον.
-Καταλαβαίνει... -...την προσφορά που έκανε.
-Δέχεσαι? -Με τίποτα.
-Ή...ίσως? -Κένζι!
Θα της πείς σε παρακαλώ ότι αυτό είναι το σωστό?
Είναι.
Κάθε πλεονέκτημα. Ο Ντάισον θα σε κρατήσει ασφαλή.
-Για καλή τύχη. -Πίστεψέ με, νιώθω τυχερή.
Τα λέμε σύντομα.
Ας το κάνουμε.
♪Εκεί που είναι τα όμορφα κορίτσια, λοιπόν,ξέρεις ότι είμαι εκεί γύρω♪
♪ τα φιλάω και τα αγαπώ ♪
♪ Γιατί για μένα είναι όλα τα ίδια♪
♪ τα αγκαλιάζω και τα ζουλάω αυτά ούτε...♪
Λοιπόν, ελπίζω να μην ξέχασες τίποτα.
"Ναός", ε? Περίμενα περισσότερο μάρμαρο.
Τι, η Χαραυγή δεν μπορούσε να γουστάρει διαφορετικό μπαρ?
Λοιπόν, τουλάχιστον οι βρύσες λειτουργούν ακόμα...
Μπύρα?
Τι στο καλό έκανες εκεί πίσω?
Η Χαραυγή συμβαίνει μια φορά στη ζωή του κάθε Φέι, Βο...
Και άσχετα με το πως θα τελειώσει, η δική σου θα είναι διαφορετική.
Λοιπόν...
Θα μοιραστείς ένα ποτό μ'ένα φίλο όσο ακόμα μπορείς, ε?
Ντάισον, γιατί είσαι εδώ?
Κι εγώ το αναρωτιόμουν!
Χωρίς παρεξήγηση, φίλε, αλλά φίλος ή εχθρός?
Γιατί να μην με λές απλά επιστάτη.
Είμαι εδώ τόσο καιρό, δεν μπορώ να θυμηθώ ακριβώς τ'όνομα μου.
Η μητέρα μου δεν θα το ενέκρινε αλλά...
Δεν μπορώ να θυμηθώ ούτε τ'όνομα μου της μητέρας μου.
Ανεξάρτητη Δαιμόνισσα...
-Σίγουρα αυτό είναι τ'όνομα μου. -Πάνω που πιστεύεις ότι τα έχεις δεί όλα.
Και πιστεψέ με...τα έχω δεί. Τέσπα, ε...
Καλώς όρισες στη Χαραυγή, κτλ, κτλ...
Βλέπω έφερες μαζί και έναν ήρωα.
Θα σου έβγαζα το καπέλο αν φορούσα ένα.
Θα σε πείραζε να με βάλεις σ'αυτή τη συζήτηση? Είναι η μεγάλη μου βραδιά.
Ναι, παρακαλώ, μπές στο ψητό.
Αυτό το πρόβλημα ξεπρόβαλε στην Bo και θα θέλαμε να το λύσουμε.
Είναι πολύ απλό.
Τώρα που είστε μέσα στο Ναό, πρέπει να βρείτε τρόπο να βγείτε.
Μπορείς να μου πείς πώς, για να μπορέσουμε να πάμε σπίτια μας?
Δεν απογοητεύεις, μικρή μου κυρία.
Έχεις ψυχή. Πολύ αστείο.
Ανεξαρτήτως πρέπει ακόμα να βρείς...το Κλειδί.
Το Κλειδί που αναζητάς ξεκλειδώνει την πύλη.
Αποδέξου το κλειδί,στη μορφή που παρουσιάζεται και είσαι ελεύθερη.
Απέρριψε το, και...φαντάσου να σαλιώνεις όλο τον κόσμο.
Ανίκανη να θυμηθείς τους ανθρώπους που αγαπάς.
Υπο-Φέι. Τό'πιασα.
Μέχρι να βρείς το κλειδί στο χέρι...δεν πάς πουθενά.
Τέλος πάντων! Αυτή ήταν η ώρα μου. Ήσουν τέλεια.
Αυτή κι αν ήταν έξοδος.
Λοιπόν, και τώρα τί?
Έχει μείνει μισή πιατέλα νάτσος?
-Δεν πεινάω. -Θέλεις να μιλήσεις?
Εντάξει...
Τότε που είχα αυτό το εξάνθημα απ'την Κιτσούν
και με Κενζο-απήγαγε και τα λοιπά και τα λοιπά...
Μου είπε ότι θα μπορούσα να είμαι Φέι.
-Μήπως αυτή τώρα? -Κάτι...που δεν είναι αλήθεια.
-Είναι? -Τί σου είπε η Στέλλα?
-Φαινόσουν αναστατωμένη. -Μου είπε τι παθαίνουν οι άνθρωποι
που εγκαταλείπονται απο τα Φέι στα οποία ανήκουν.
-Δεν είσαι το κατοικίδιο της Βο. -Δεν είμαι όμως ούτε και Φέι.
Η Βο είναι πολύ δυνατή.
Έχω κάθε ελπίδα και πίστη ότι θα επιστρέψει ασφαλής.
Κι αν δεν συμβεί αυτό?
Ο Χέιλ ή ο Ντάισον θα μπορούσαν να έχουν κάποιον για τις δουλειές τους.
-Μην με πειράζεις, φιλαράκι. -Φαντάζομαι...
ότι αν η Βο δεν ήταν εδώ γύρω... Θα μπορούσες ν'ανήκεις σε μένα.
-Φύγε απο δώ. -Αν και νομίζω ότι δεν έχω το δικαίωμα,
σε νιώθω σαν οικογένεια, Κένζι. Ελπίζω να μην σε πειράζει.
Καλά, είναι λίγο αλαζονικό αλλά...αν επιμένεις.
Και για όσο καιρό θέλεις, έχεις μια θέση στον κόσμο μου.
Στον κόσμο μας.
Σ'ευχαριστώ.
Εντάξει, και τώρα τί? Καθόμαστε και περιμένουμε?
Όχι.
Προετοιμαζόμαστε.
-Περίμενε...που πάμε? -Να πάρουμε το κλειδί σου.
Εντάξει...είμαι σίγουρη ότι η εξώπορτα μου δεν οδηγεί στο Ντάλ.
Αν και μερικές νύχτες εύχομαι να το κανε.
Σου φαίνεται περίεργο αυτό?
Το σπίτι μου, εννοώ. Τα πάντα είναι ανοικτά.
Λοιπόν. Για να είμαι ειλικρινής, περισσότερο απ'όσο θά'πρεπε για λύκος...
δεν μπορώ να θυμηθώ τίποτα άλλο πέρα απ'το δωμάτιο σου.
Π... γιέ!
-Ώστε το Κάρμα όντως υφίσταται, ε? -Αστείο.
-Απο δώ. -Περίμενε...Φίλε!
Γιατί με τραβάς προς τον κίνδυνο?
Ο Φύλακς έχει το κλειδί. Πρέπει να το πάρουμε.
Είσαι τρομερά χαρούμενος...με μένα τόσο κοντά στο θάνατο κι όλα αυτά.
Δεν θα αφήσω να σου συμβεί το παραμικρό.
Εμπιστέψου με.
-Κάτσε πίσω! -Όχι, αυτή είναι η δική μου μάχη...
Γειά σου, Άσχημε? Για πές μας.
Καλά είμαι...
Εκτιμώ την βοήθεια σου αλλά σταμάτα να με μπατσο-μπλοκάρεις!
Υποθέτω ότι είναι δύσκολο να αποτινάξεις χιλιάδες χρόνια ιπποτισμού.
Σου'χει περάσει ποτέ απ'το μυαλό ότι δεν χρειάζομαι προστασία?
Το ξέρω.
-Απλά ήθελα να είμαι εδώ. -Γιατί?
Γιατί σ'αγαπώ.
-Ήταν τόσο δύσκολο να το πείς? -Είσαι με την Λόρεν τώρα.
Δεν μπορώ να πώ ότι μου αρέσει, αλλά το σέβομαι.
Θεέ μου, δεν μπορώ να είμαι και πολύ βοηθητικός, ακρωτηριασμένος!
Δεν μπορείς να είσαι πολύ βοηθητικός και για μένα
αν μαραζώνεις για μένα, βλάκα! Περίμενε...
Μήπως είναι καμία αποστολή αυτοκτονίας αυτή?
Καμία ανδρικής τιμής μαλακία?
-Είμαι εδώ γιατί το θέλω. -Γιατί?
Γιατί θα έκανες το ίδιο για μένα.
Γιατί τα τελευταία τρία χρόνια,
έμαθα περισσότερα απο σένα
απ'όσα έμαθα στα πρώτα χίλια πεντακόσια
απο οποιονδήποτε κι αν γνώρισα. Ακόμα κι αν δεν μπορώ να σ'έχω...
Ακόμα κι αν δεν μπορώ να είμαι με την γυναίκα που αγαπώ
με όλη μου την ψυχή...
Είμαι απλά ένας Λύκος, που στέκεται μπροστά σε μια Δαιμόνισσα,ζητώντας της...
-Μ-λάκα!!! -Αχ...μου άξιζε αυτό...
Είσαι ο πιο εκνευριστικός, πεισματάρης κόπανος
-που έχω γνωρίσει!!! -Δεν με συμπαθώ κι εγώ πολύ, πιστεψέ με.
Σταμάτα...Σταμάτα να είσαι τόσο γοητευτικός...
Δεν είναι η ώρα τώρα! Εντάξει, θα σε σκοτώσω!
-Και τώρα τι γίνεται? -Τίποτα.
Αλλά ξαναρώταμε σε εκατό χρόνια. Όταν τα πράγματα θα είναι διαφορετικά...
Βο...
Που είναι η Βο?
Το υποσυνείδητο της είναι εξαιρετικός παιδότοπος.
Ανυπομονώ να δώ το επόμενο μέρος να ξεδιπλώνεται.
Όχι, έπρεπε να έχει τελειώσει! Έπιασε το κλειδί, την είδα!
Έπιασε ένα κλειδί. Μεγάλη διαφορά.
Πρέπει να την βρώ. Πρέπει να την ακολουθήσω.
"Πρέπει να φύγω. Πρέπει να την βρώ".
Δεν το καταλαβαίνεις?
Προχωράμε. Ή τουλάχιστον, η Βο το κάνει.
που είναι?!
Καλημέρα, συνεργάτη.
Βο? Φαίνεσαι χλωμή.
Μήπως εσύ και ο "Τζέισον" χωρίσατε?
Ω Θεέ μου, μη μ'αρχίζεις όχι σήμερα? Είμαι πολύ κουρασμένη.
-Εφιάλτης ξανά? -Ναι.
Και όχι, δεν ήσουν μέσα.
-Το τέρας? -Ναι...
Με κυνηγάει, ή το κυνηγάω. Αλλά τέλος πάντων...
Ξέρεις, μια φορά κι έναν καιρό, θα σε σώσω εγώ στ'όνειρό σου.
Δεν χρειάστηκα ποτέ σωτηρία.
Ξέρεις, δεν πρέπει να μεταφράζεις όπως θές ότι κάνω ή ότι λέω.
Δεν με θέλεις πιά. Εντάξει.
Απλά προσπαθώ να βοηθήσω.
Δεν μπορείς απλά να είσαι χαρούμενη για μένα?
Είμαι.
Η πληροφοριοδότης που προετοίμασες για να καταθέσει εναντίον της Οικογένειας?
-Αρχίζει να δειλιάζει. -Τί??
Λάθος φάκελος.
Είμαστε τόσο κοντά σ'αυτό. Αυτή είναι το μοναδικό μας κλειδί.
Κλειδί...
Εννοώ, οδηγός. Στην υπόθεση.
Χωρίς αυτήν, δεν έχουμε καμία ελπίδα να πιάσουμε την Οικογένεια.
Απλά, για να ξέρεις...
-Ήμουν μέσα για το μεγάλο ταξίδι. -Δεν ήταν δικό μου το λάθος.
Αλλά και πάλι έδωσες την αγάπη σου αλλού.
Το ξέρω ότι ήθελες να κάνεις το σωστό.
Δεν θέλω αυτή τη ζωή. Την παλιά μου ζωή.
Αν πείς στους ένορκους αυτά που είδες, όπως τα είπες
σε μένα, θα βοηθήσεις όλα τα θύματα που'χει στο μάτι η Οικογένεια.
Είπες ότι θα είμαι ασφαλής!
Δε νιώθω καθόλου ασφαλής πια!
Μακένζι, είσαι ασφαλής.
Υπόσχομαι πως δεν θ'αφήσω κανένα να σε πειράξει.
-Ότι θα σε προστατέψω. -Με αφήνεις.
Δεν σ'αφήνω. Αυτό το τμήμα...
-Μ'έκανες να σε πιστέψω. -Γιατί μπορείς.
Το αφεντικό μου θα σε φροντίσει, Μακένζι. Το υπόσχομαι.
Λοιπόν, πώς πάει μέχρι στιγμής, ήρωα?
-Είναι όπως τα περίμενες? -Γι'αυτό γεννήθηκα.
Αυτό είναι συναρπαστικό. Γι'αυτό γεννήθηκες?
-Ή αυτό έπρεπε να κάνεις? -Προσπαθείς να με παροτρύνεις?
Και οι δύο ξέρουμε ποιό θα είναι το τέλος...για σένα.
Στο Ναό, ο χρόνος δεν έχει υπόσταση.
Δεν είσαι καθόλου περίεργος για την ζωή που θα μπορούσες να έχεις εδώ?
Ακόμα κι αν είναι μια ψευδαίσθηση.
Αρχηγέ! Που είναι αυτή?
Την έκανες να συνεργαστεί με μας. Μετά έπρεπε να την αφήσουμε να φύγει.
Πρέπει να υπάρχει κάτι άλλο που να μπορούμε να κάνουμε, το υποσχέθηκα!
Θα βρείς άλλον. Υπάρχουν παντού.
Πότε θα μάθεις να παίζεις με τους κανόνες?
Με ποιούς κανόνες? Ποιανού κανόνες?!
Δεν είναι μια απο μάς! Ποτέ δεν θα είναι.
Έχουμε δουλειά να κάνουμε... αν γίνει γνωστό ότι
ξοδεύουμε χρήματα για την προστασία μιας αλήτισσας, ή ένας απο μας...
Τότε δεν είμαι σίγουρη ότι θέλω να είμαι "ένας απο μας".
Γειά σου, γειτόνισσα! Τέλεια μέρα για βόλτα.
Γεια σου γλυκιά μου. Πώς ήταν η δουλειά?
Μην τα ρωτάς. Οδηγούσα όλο το απόγευμα,
ψάχνοντας την Μακένζι, την πληροφοριοδότη μου. Εσύ?
Χμ, ξεγέννησα δίδυμα, επείγουσα μετάγγιση για τη μαμά...
-Πήρα Ινδικό για δείπνο. -Αχ...ηρωά μου.
Βλέπω ότι η Σκύλα Κρόκερ ήταν και πάλι σ'αυτό.
Ναι, μην τα φάς αυτά. Έχουν κανέλα,
και θα αντιδράσουν με τα αντι-ψυχωτικά σου.
Φυτο-συναγερμός.
Αλήθεια? Λοιπόν, νομίζω ότι η Τάζμιν ήταν
υπερβολικά φιλική που τα'φερε εδώ.
Είναι αστείο το πώς έρχεται πάντα απο δώ όταν είμαι στη δουλειά.
-Ζηλεύεις? -Θά πρεπε?
Όχι... Παίρνεις τα φαρμακά σου?
Ναι...
Αλλά νομίζω ότι θα τα σταματήσω.
Βο... Είμαι γιατρός.
Και όπως λές πολύ συχνά, καταπληκτικός γιατρός.
Και σέξι επίσης.
Αλλά δεν θα στα είχα συνταγογραφήσει αν δεν τα χρειαζόσουν.
Κάνουν περίεργες μαλακίες στο μυαλό μου.
Λοιπόν, το μυαλό σου έκανε περίεργες μαλακίες και πρίν. Θυμάσαι?
Πραγματικά... Δεν θυμάμαι.
Είναι δουλειά μου να σε προστατεύω. Με εμπιστεύεσαι, έτσι?
Ναι.
Λοιπόν, τότε δεν υπάρχει κάτι για να ανησυχείς.
Έχουμε την τέλεια ζωή.
Δεν θέλω να τελειώσει ποτέ.
Όπα, όπα, έι... Είσαι καλά?
Απλά ζαλίστηκα λίγο... Απλά θέλω λίγο νερό.
Κοιμήσου, γλυκό κορίτσι. Έχεις τόσα στο κεφάλι σου.
Περίμενα τόσο καιρό για να σ'έχω στην αγκαλιά μου.
♪Πετάξτε μακριά μικρές Φει-νεράιδες,♪
♪Πετάξτε μακριά μικρές Φει-νεράιδες...♪
♪ταξιδέψετε στην κορυφή του βουνού.♪
Μπαμπά?
Αν η Ισαμπώ χρειαστεί κάτι... δεν έχει σημασία πότε,
δεν έχει σημασία τί... θα με ενημερώσεις.
Αυτός δεν θα σε κρατήσει.
Αίφε...
Είμαι έγκυος...
-Τί? -Ναί...
-Αυτό είναι υπέροχο! -Το ξέρω. Δεν το πιστεύω!
Είσαι σίγουρη ότι αυτό θές?
Αυτό που πραγματικά θέλεις, Βο...
Εντάξει, πάρε ανάσα! Απλά...
Όχι, εγώ...
-...δεν είμαι γιατρός, εγώ... -Τί...?
-Δεν μπορώ να σε βοηθήσω, εγώ... -Τί είναι αυτά που λές?
Αργήσαμε, μεταμορφώνεσαι! Γίνεσαι Υπο-Φέι!
Είπες ότι αυτό δεν θα της έκανε κακό!!!
-Όχι, όχι! -Όχι, τα χρειάζομαι αυτά!
Όχι, δεν τα χρειάζεσαι!!!
Δεν χρειάζεσαι τίποτα απ'αυτά! Τίποτα απ'αυτά δεν είναι πραγματικό!
Αχ...
Δεν είναι... το παιδί μας στην κοιλιά σου!
Είναι αυτό που θα γίνεις αν δεν βγείς αμέσως απο δώ!
-Ω, Ντάισον... -Βο, Βο, θυμήσου...
Είμαι απλά ένας λύκος, που στέκομαι μπροστά σε μια...
-...μπροστά σε μια Δαιμόνισσα. -Σωστά.
Έλα...πρέπει να βρούμε το κλειδί σου.
Στάσου, ο Επιστάτης είπε ότι... όταν το κλειδί είναι στο χέρι...
-Στο Χέρι μου. -Μόνο ένας μπορεί να φύγει.
Όχι...
-Πές το. -Όχι...
Βο...
-Εγώ είμαι το Κλειδί. -Όχι! Όχι!
Αν δεν το κάνεις, θα πεθάνουμε και οι δύο εδώ.
-Σκάσε! -Έλα εδώ!
-Είναι ο μόνος τρόπος. -Ποτέ δεν υπάρχει μόνο ένας τρόπος.
Κάντο. Τώρα. Πρίν σε χάσουν όλοι για πάντα.
Βο...τίποτα απ'αυτά δεν είναι πραγματικό.
Εμπιστέψου με.
Δεν μπορώ...
Τότε θα πρέπει να ξεριζώσω αυτό το παιδί απ'την κοιλιά σου εγώ.
Όχι, δεν είναι πραγματικό, σωστά?
Δεν είναι πραγματικό... Δεν είναι πραγματικό...
Αυτό είναι το κορίτσι μου.
Όχι, αυτό δεν συμβαίνει...
Δεν πίστευες ότι το έχεις μέσα σου.
-Φέρτον πίσω. -Δεν μπορώ.
Μα τίποτα απ'αυτά δεν είναι πραγματικό.
Εκτός απ'το σημείο που εγκατέλειψε την ενσώματη ζωή του.
Όταν προσφέρθηκε ως το "Χέρι" σου.
Δύο μπορούν να μπούν στο Ναό,αλλά μόνο ένας μπορεί να φύγει απ'τη Χαραυγή.
Θα πρεπε να το ξέρω.
Ήρθα εδώ μαζί με κάποια αιώνες πρίν, για να τη βοηθήσω.
Το να το μετανιώσω τώρα θα ήταν μόνο επικριτικό για μένα.
Και επίσης ήξερα τι έκανα.
Το ήξερε?
Και τα κατάφερε.
Ω, Ντάισον...
Κόλλησε εδώ για πάντα. Ξέρω το συναίσθημα.
Α...το κλειδί.
Ορίστε, Δαιμόνισσα...
Είσαι ελεύθερη να φύγεις.
Προσπάθησε να τον πάρεις μαζί σου...
...και ο Ναός θα απαιτήσει να γίνεται μέρη του.
Για πάντα. Και οι δύο.
Όχι ότι θα με χάλαγε η παρέα.
"Δεν μπορείς να βγείς... μέχρι να βρείς το Κλειδί στο Χέρι..."
Στο Χέρι μου.
Συνέχισε. Καλά τα πάς. Συνέχισε!
-Όχι χωρίς αυτόν. -Το ξέρεις ότι είναι ενάντια στους κανόνες.
Βλέπεις εδώ είναι το θέμα...
Ποτέ δεν ήμουν μεγάλη οπαδός των κανόνων. Αυτή είμαι.
Αυτός...είναι ο πραγματικός μου εαυτός.
Πάντα υπάρχει και άλλος δρόμος.
Όχι!!!
Αυτό το μέρος μπορεί να γίνει εκδικητικό. Δεν ξέρεις τι μπορεί να συμβεί...!
Εμπιστέψου με. Αξίζει τον κόπο.
-Τρίκ! -Βο!
Ω Θεέ μου, χρειάζομαι βοήθεια, χρειάζομαι βοήθεια!
-Τι συνέβη?? -Ντ-φίλε!
Θυσιάστηκε για τη νίκη σου.
-Το ήξερες...έτσι? -Ήταν δική του επιλογή.
Ωχ όχι, Τρίκ, όχι... Όχι, έτσι...
-Φύγε, φύγε... -Όχι έτσι...
Όχι...
Όχι, δεν συμβαίνει αυτό...
Δεν συμβαίνει αυτό, δεν συμβαίνει αυτό...
Ίσως δεν είναι πραγματικό...
Θα βασιλέψω...όπως κι αυτός.
Γιατί είμαι η κόρη του.
Μαζί, θα υποτάξουμε τον κόσμο,
και θα καλπάσουμε προς τη νίκη.
Ούτε ο θάνατος... δεν θα μας φοβίσει.
Μόνο εγώ θα επιλέξω ποιός θα ζήσει.
-Γειά σου... -Γειά...
Γειά.
Η Λόρεν θα φροντίσει τον Ντάισον, έτσι?
-Είναι γιατρός. -Σωστά...
Λοιπόν...αυτό ήταν το σχέδιο Β?
Μην ανησυχείς...σιγά μην άφήνα τον Τρίκ να σε καθαρίσει.
Έχω δεί το Old Yeller. Ξέρω τι συμβαίνει.
Κι αν είχα βγεί διαφορετική?
Δεν βγήκες.
Και είμαι τόσο... Τόσο χαρούμενη που γύρισες.
Δεν ξέρω πώς περίμενα να νιώθω.
Δεν περίμενα να νιώθω τόσο...μαλθακή.
Αλλά δεν με είχαν Δαιμονο-φιλήσει ποτέ ξανά.
Τώρα ξέρω γιατί γίνεται τόσος ντόρος.
Λοιπόν, έπρεπε να το κάνω, για να τον σώσω.
-Το ξέρω. -και τώρα...
-Τώρα ξέρω πως να το ελέγχω. -Εσύ, καλή μου, εξελίχθηκες.
-Είμαι τόσο περήφανη για σένα. -Σ'ευχαριστώ.
Είναι σαν να καταλαβαίνω πράγματα που παλιά δεν μπορούσα.
-Νιώθω... -Σαν, ντοπαρισμένη?
Ναι. Κάπως έτσι.
Νομίζω ότι θέλω να πάω μια βόλτα. Μόνη μου, αν δεν πειράζει..
Αλλά ακόμα δεν μου είπες για το φιλί.
Μμμμμ...
-Χρειάζομαι λίγο χρόνο να σκεφτώ. -Φυσικά.
Κανένα πρόβλημα...
Έχεις ένα απίθανο κορίτσι εκεί.
Δεν έχω ξαναδεί Δαιμόνισσα να κάνει κάτι τέτοιο.
Σ'ευχαριστώ. Για όλα, Στέλλα.
Ήταν...υπέροχα.
Αλλά υπάρχουν κι άλλοι σαν την Βο που με χρειάζονται τώρα.
Εκτός κι αν... νιώθεις έτοιμος για διακοπές?
Θα πάω στη Σκοτία για λίγους μήνες
και θα μπορούσα να έχω ένα, ε..."Σύντροφο".
Η Βο με χρειάζεται ακόμα.
Είμαι η μοναδική οικογένεια που της έχει απομείνει.
Πρέπει να το κάνω, ξέρεις... Να προσφέρω την ανθρώπινη γιορτή...
για να δώσω στην Βο τις καλύτερες πιθανότητες που μπορούσα.
Έπρεπε να γίνεις τόσο σκληρή χωρίς λόγο στην Κένζι?
Ότι είπα σ'αυτή την θνητή ήταν αλήθεια.
Αν νοιάζεσαι γι'αυτήν, πρέπει να της το πείς κι εσύ.
Το καταλαβαίνω αν νιώθεις την ανάγκη να με...τιμωρήσεις.
Απλά αναρωτιέμαι...
Για πόσο καιρό θα τιμωρείς τον εαυτό σου.
Βασιλιά του Αίματος.
Όχι αυτόν...
♪ Ω, είμαι το είδος του άντρα που δεν θα νοικοκυρευτεί ποτέ♪
♪Εκεί που είναι τα όμορφα κορίτσια, λοιπόν,ξέρεις ότι είμαι εκεί γύρω♪
♪Τα φιλάω και τα αγαπώ γιατί για μένα είναι όλα τα ίδια♪
♪τα αγκαλιάζω και τα ζουλάω αυτά ούτε που ξέρουν τ'ονομά μου♪
♪Με φωνάζουν ο περιπλανώμενος♪
♪Ναι, ο περιπλανώμενος♪
♪ Περιπλανουμαι γύρω, γύρω, γύρω, γύρω...♪
sync & correction by f1nc0 ~ addic7ed.com ~