Στα προηγούμενα επεισόδια...
Αρχίζω να πιστεύω στους θεούς σου.
- Τους διέταξα να παραμείνουν. - Αλλά εκείνοι τράπηκαν σε φυγή.
Τι τιμωρία θα ήθελες να τους επιβάλλω;
Εκείνος πήρε κάτι από εμένα.
Και θα πάρω κι εγώ κάτι για αντάλλαγμα.
Αν πεις αυτά που δεν πρέπει, βάσανα σε περιμένουν.
Πάμε, αγάπη μου.
Είναι Ρωμαία. Δεν είμαι τίποτα παρά μια σκλάβα.
Βρες τα λογικά σου... Εσύ έχασες τα λογικά σου..
Ντόναρ!
Γαμημένε προδότη.
Έχασες τα λογικά σου;! Ο Κάστος ήρθε να βοηθήσει!
Πρέπει να φροντίσουμε όσοι είναι ακόμη εδώ να φτάσουν με ασφάλεια στο βουνό.
Κινηθείτε γρήγορα, και μη γυρίσετε πίσω!
Σπάρτακε!
Ο Σπάρτακος δεν είναι ανόητος.
Προσδοκείς να σε περιμένει στο φρέσκο χιόνι,
να φτάσεις και να αναγγείλεις τον θάνατό του;
Αυτό ακριβώς περιμένω.
Spartacus:
Spartacus: War of the Damned Episode 07 - Mors Idecepta
Μετρήστε τους θανόντες! Θέλω αριθμό!
Οι θεοί μας οδήγησαν στα μισά του Ολύμπου,
μόνο για να μας κατουρήσουν από ψηλά.
Σπάρτακε.
Ο στρατός του Κράσσου πλησιάζει από το ορεινό μονοπάτι.
Πήγαινε όσους δεν μπορούν να πολεμήσουν σε ασφαλή απόσταση.
Όπλισε τους άλλους.
Θα δείξουμε στον άνθρωπο που σφυρηλατήθηκε από χρυσό...
το κόστος της ζωής μας.
Θα χύσουμε ρωμαϊκό αίμα πάνω στο χιόνι!
Ή το δικό μας, έχοντας έναν ένδοξο θάνατο!
Σταματήστε! Ηρεμήστε!
Τα λόγια σου υποσκάπτουν τον σκοπό μας.
Πρέπει να επιτεθούμε, προτού μας κατακλύσουν.
Δεν έχουν σκοπό να επιτεθούν.
Οι θεοί σου αποκαλύπτουν το μέλλον τώρα, έτσι;
Απλά είμαι οικείος με δυστυχές παρελθόν.
Υπηρέτησα στα βοηθητικά τους στρατεύματα όταν ήμουν στην Θράκη.
Οι άντρες του Κράσσου δεν έχουν παράταξη μάχης.
Είναι όμως περισσότεροι. Γιατί σταμάτησαν;
Περιμένουν τον διοικητή τους.
Η λεγεώνα έλαβε θέση επί της κορυφογραμμής;
Με το Πραιτόριό σας έτοιμο να στηθεί μπροστά, όπως διατάξατε.
Ενημέρωσέ με όταν ετοιμαστεί.
Θέλω να δω το τέλος του πολέμου το συντομότερο δυνατό.
Στρατηγέ.
Αργοπόρησα λόγω επειγόντων ζητημάτων.
Με συγχωρείτε.
Πώς είναι ο Καίσαρας; Ακόμη γλείφει τα τραύματά του.
Ή μάλλον πληρώνει άλλες για να χρησιμοποιήσουν γλώσσα γιατρειάς.
Ευχαριστώ που εκπλήρωσες τα καθήκοντά σου...
δίχως να παρασυρθείς από κατώτερες επιθυμίες σου.
Ένας άντρας πρέπει να διαλέγει τη σωστή στιγμή για ευχαρίστηση.
Η δική μου είναι για πάντα ενωμένη με τη δική σου.
Με συγκινούν τα λόγια σου...
όπως και ο τρόπος που συμπεριφέρεσαι τελευταία.
Με τιμάτε, Στρατηγέ.
Οι πράξεις και τα έργα σου τιμούν τον εαυτό σου.
Θα ήθελα με τέτοια διάθεση να υποδεχτείς μια νέα εντολή.
Πείτε την και θα εκπληρωθεί.
Θέλω να απομακρυνθεί αυτό το σεντούκι.
Απλή δουλειά, κι όμως μεγάλης σημασίας.
Πού να το τοποθετήσω;
Άνοιξέ το, και αποφάσισε μόνος σου.
Η πανοπλία μου...
Το τέλος του Σπάρτακου πλησιάζει.
Θέλω ξανά στο πλευρό μου τον λόγο και τη θέλησή μου στη τελική μάχη.
Θέλω τον γιο μου.
Κι εγώ θέλω να σταθώ δίπλα σου...
πατέρα.
Ντύσου κατάλληλα.
Έχουμε να πούμε πολλά για το μέλλον μας.
Αποδεικνύεσαι θνητός.
Μια γρατζουνιά, σχεδόν την έχω ξεχάσει.
Θα βάλω νέο επίδεσμο.
Κρασί... και η ζεστασιά των μηρών σου...
είναι ότι χρειάζομαι. Το αίμα...
θα περιμένει έως ότου το πάρω πίσω από αυτούς...
που τόλμησαν να μου επιτεθούν.
Και θα τρέμουν από φόβο...
όπως τρέμω τώρα κι εγώ μπροστά στη ψωλή του Δία...
Φύγετε!
Το συντομότερο δυνατό!
Έρχεται θύελλα.
Και μαζί της ο θάνατος από τον παγωμένο αέρα.
Θύελλα όντως έρχεται.
Έχουμε όμως ακόμη ώρα...
Θες γαμήσι, με τον ρωμαϊκό στρατό σε απόσταση αναπνοής;
Αν είναι να πεθάνω, θέλω να θυμάμαι τον πούτσο σου...
μέσα μου.
Ας μη σκεφτόμαστε μόνο τους εαυτούς μας,
κι ας φροντίσουμε σημαντικότερες ανάγκες.
Τα λόγια σου ακούγονται σαν του Σπάρτακου.
Είναι δικά μου.
Εξέλαβέ τα όπως θες.
Ρε καριόλη προδότη!
Ο Ντόναρ, ο Νεμέτης και εκατοντάδες αδέρφια μας είναι νεκροί στην πόλη.
Κι όμως εσύ...
τρως το γεύμα σου!
Ευχαριστώ.
Η σούπα θα μου χαλούσε το στομάχι.
Γαμημένε σκατο-Κιλικιάνε! Βρίκτιε!
Εξαφανίσου από μπροστά μου!
Αν δεν ήσουν το αγόρι του Άγρον,
θα βρισκόσουν μες το αίμα που υπερασπίστηκες αυτό το μουνί.
Μην σκέφτεσαι τον Άγρον,
αν πιστεύεις ότι έχεις τ' αρχίδια.
Παρόλο που είσαι μικρός, μιλάς λες και είσαι Τιτάνας.
Μη με κάνεις να μετανιώσω που ήρθα για βοήθεια.
Ο Βρίκτιος είναι αγροίκος, αλλά αυτά που λέει είναι σοφά.
Είμαι Κιλικιάνος
και φέρω για πάντα το όνομα του προδότη.
Κανείς δεν πρέπει να αμαυρώνεται από τις πράξεις κάποιου άλλου.
Αυτό δεν είναι σημαντικό. Βρίσκομαι εκεί που μ' έχει οδηγήσει η μοίρα.
Και το θεωρώ ευλογία που σε βρήκα και σένα εκεί.
Αλυσοδεμένος, ματωμένος και παρ' όλα αυτά ακόμα προσπαθείς να με κολακέψεις.
Το μόνο που προσπαθώ είναι να ζω τη ζωή στο έπακρο.
Και θα έπαιρνα όπλο ενάντια στον Κράσσο
για να συνεχίσω να το κάνω. Επιθυμείς να πολεμήσεις;
Σκοτώνοντας Ρωμαίους κέρδισα την εμπιστοσύνη σου, έτσι δεν είναι;
Ίσως αν πέσουν αρκετοί από το ξίφος μου,
οι αδερφοί σου κάποτε να συγκινηθούν...
Αυτή η απόφαση δεν είναι στο χέρι μου. Αλλά...
να ξέρεις ότι είναι καλοδεχούμενη η σκέψη σου.
Δεν πίστευα ότι θα σε ξαναέβλεπα.
Ούτε εγώ εσένα.
Οι θεοί μας εμπαίζουν και τους δύο. Είσαι ακόμα σ' αυτόν τον κόσμο.
Θα πεθάνεις όμως, αν δεν φας κάτι.
Δώσε το σε κάποιον που το αξίζει περισσότερο.
Για λύπηση ψάχνεις;
Δεν ψάχνω τίποτα.
Δεν είμαι παρά στάχτη.
Απομεινάρια μιας φλεγόμενης καρδιάς,
που την έσβησε ο "Κομιστής της Βροχής",
που έφερε το θάνατο στην πόλη μου,
και με ξερίζωσε απ' τη ζωή που ήξερα.
Και μετά ο Κράσσος πήρε ότι είχε απομείνει,
μου έβαλε αλυσίδες...
για την ευχαρίστηση ενός αγροίκου.
Έχεις γνωρίσει τον πόνο. Και την απώλεια.
Μια δυστυχία που πολλοί εδώ έχουμε μοιραστεί.
Πώς τα ξεπερνάς;
Αυτή είναι μια ερώτηση που έχω κάνει πολλές φορές.
Ζήσε.
Και βοήθησε να δοθεί απάντηση.
Ο Καίσαρας προτίμησε τα στρείδια για τον εορτασμό του.
Εγώ θα έπαιρνα ότι καλύτερο έχει να προσφέρει η πόλη για το δικό μου.
Ο πατέρας σου σε τιμά ξανά με την εύνοιά του.
Κάτι που το κέρδισα άξια.
Δεν είμαι πια το "πεισματάρικο αγόρι" του παρελθόντος.
Αλλά ο άντρας που ο πατέρας μου πάντα λαχταρούσε να γίνω.
Εγώ επιθυμώ μόνο να ήταν ο Σαβίνος ακόμα ανάμεσά μας.
Λες να με κοίταζε με περηφάνια;
Σε είχε μέσα στην καρδιά του, έτσι δεν είναι;
Όπως κι εσύ κάποτε.
Ο δρόμος σου σε οδηγεί μακριά από τέτοιες ανησυχίες.
Ο Σπάρτακος θα ηττηθεί κι εσύ θα ανα- τείλεις για να κατακτήσεις ξένες χώρες
και να χτίσεις το όνομά σου.
Μακριά απ' αυτούς που κάποτε νοιάζονταν για σένα.
Λαχταρώ να τιμήσω το όνομα του Κράσσου με νίκες και δάφνες.
Ωστόσο, αφού ηττηθούν οι επαναστάτες,
εγώ θα παραμείνω σ' αυτό το έδαφος.
Δεν θα επιστρέψεις στη Ρώμη μαζί μας;
Θα μου ανατεθεί η εξασφάλιση των συμφερόντων του πατέρα μου στη Σινόεσσα,
μέχρι να φτάσω στην κατάλληλη ηλικία για τον τίτλο του Τριβούνου.
Καθήκον μεγάλης σημασίας.
Θα με βοηθήσεις σ' αυτό.
Θα παραμείνω στη Σινόεσσα;
Σ' αυτή τη συγκεκριμένη έπαυλη.
Ο πατέρας μου θα σου απονέμει τον τίτλο της επιτρόπου,
για να επιβλέπεις όλους όσους θα με υπηρετούν κάτω απ' αυτήν τη στέγη.
Κι έτσι ένα χέρι βοηθείας
θα συνεχίσει να με οδηγεί στο ταξίδι της ζωής.
Εκείνο που με τράβηξε από το χείλος της καταστροφής.
Σου χρωστάω πολλά, Κόρε.
Και σύντομα θα έχω την πολυτέλεια του χρόνου για να σ' τα ξεπληρώσω.
Στρατηγέ! Το Πραιτόριό σας είναι έτοιμο πάνω στην κορυφογραμμή.
Φωνάξτε τον λαβαροφόρο μου.
Στρατηγέ!
Με συγχωρείτε, Άρχοντα. Έχω ετοιμάσει το απογευματινό γεύμα...
Έχω όρεξη για πιο αιματηρό γεύμα.
Και πάλι, με συγχωρείτε. Πρέπει, όμως, να μιλήσουμε.
Μίλα γρήγορα, αλλιώς τα λόγια θα πέσουν στο κενό.
Είναι αλήθεια ότι θα υπηρετήσω τον Τιβέριο στη Σινόεσσα;
Από τον ίδιο τα έμαθες τα νέα;
Ο μικρός είναι ο λόγος μου αλλά μιλάει χωρίς σκέψη.
Είχα σκοπό να μοιραστώ τη σκέψη αυτή μ' ένα πιο προσωπικό τρόπο.
Όπως κι εγώ θα μοιραζόμουν τον προ- βληματισμό μου και την αιτία αυτού...
Όλα είναι έτοιμα, Στρατηγέ.
Ο χρόνος διατάζει διαφορετικά από την επιθυμία της καρδιάς.
Θα τα ξαναπούμε όταν κερδηθεί η μάχη,
και τα δάκρυα θα εξατμιστούν κάτω απ' τη ζεστασιά της πρόθεσής μου.
Έλα, ας κάνουμε την παρουσία μας στην κορυφογραμμή.
Θα κάνω τον βασιλιά των επαναστατών να μάθει τι καταδίκη πέφτει πάνω του.
Ο Κράσσος έστησε θεωρείο,
λες και θα πολεμήσουμε για την διασκέ- δασή του πάνω σε χιονισμένη αρένα.
Τότε, θα δει για τι αιματηρά θαύματα είναι ακόμα ικανός ένας μονομάχος.
Μιλάς λες και όλοι είναι τέτοιοι.
Οι τρόποι μας είναι. Και περνάει από το δικό μας χέρι.
Είμαστε πολύ λίγοι για να κάνουμε τη διαφορά ανάμεσα στο πλήθος μας.
Ο Κρίξος δεν έχει λανθασμένη άποψη.
Έχουμε καταφέρει το αδύνατο, πολλές φορές.
Με εμπνευσμένη τακτική όμως... όχι με ωμή βία.
Ποιές είναι οι σκέψεις σου;
Ο Κράσσος έχει γίνει πολύ τολμηρός με το πλεονέκτημα που έχει.
Έχει τοποθετήσει το πραιτόριό του μπροστά από την σωστή θέση,
για να έχει καλύτερη θέα της αναμενόμενης νίκης.
Ίσως πρέπει να του κάνουμε μια επίσκεψη
και να εξηγήσουμε το μοιραίο λάθος.
Η κοντινότερη θέση δεν προϋποθέτει πιο ισχυρή φύλαξη γύρω από το πραιτόριο;
Ο άνεμος δυναμώνει αδιάκοπα πριν την καταιγίδα.
Μόλις πέσει η νύχτα, θα λειτουργήσει σαν μανδύας
αν ο αριθμός μας δεν είναι μεγάλος για το σκοπό.
Πόσοι;
Μόνο οι πιο ικανοί από εμάς.
Πρέπει να χτυπήσουμε σαν φίδια, γρήγορα και με πυγμή.
Αν ο Κράσσος πέσει από το δηλητήριό μας,
οι λεγεώνες του θα εξανεμιστούν χωρίς την κατάλληλη ηγεσία.
Ένα σχέδιο που λειτούργησε καλά ενάντια στον Κοσσίνιο και τον Φούριο.
Θα έστελνες κάποιον που κοιμάται στην άλλη ζωή,
ενώ θα μπορούσε να ξυπνήσει μέσα σ' έναν εφιάλτη.
Μια θάλασσα θανάτου καθώς ολόκληρος ο στρατός μας θα τον συνθλίβει.
Με τέτοια δύναμη θα αποκαλυπτόταν ο σκοπός μας και θα χανόταν το πλεονέκτημα.
Κι ένα παιδί θα το 'βλεπε αυτό.
Για τέτοιο με περνάς;
Βλακώδης επιλογή λέξεων, αδερφέ.
Στάσου πλάι μου και όταν ο Κράσσος εξαφανιστεί απ' αυτόν τον κόσμο,
θα δούμε τις λεγεώνες του να τον ακολουθούν γρήγορα.
Παρατηρείτε και αναφέρετε.
Θα κρατήσουμε την περίμετρο για να μην αποδράσει.
Δεν θα καταφέρει τίποτα ο παντοδύναμος Κράσσος απόψε.
Ντόναρ...
Τι είναι σκαλισμένο στη σάρκα του;
"Τον θάνατο...
δεν τον εξαπατάς".
Ελάτε.
Ναέβια!
Έλα!
Πίσω στο στρατόπεδο!
Τρέξτε να σωθείτε, γαμημένοι δειλοί!
Κρατήστε τον σχηματισμό!
Κρίξε!
Προχωρήστε!
Ο Σπάρτακος ξέφυγε απ' την παγίδα;
Μαζί με λίγους απ' τους άντρες του.
Άσε τον να νιώσει τον πόνο απ' τις πληγές του
και να καταλάβει ποιος του τις προκάλεσε.
Ξύπνα τον Τιβέριο και τον Καίσαρα από τον ύπνο τους.
Η ώρα της διαπλοκής και της εξαπάτησης φτάνει στο τέλος.
Ο Καίσαρας επιτέλους αναστήθηκε απ' τους νεκρούς.
Όπως κι εσύ από το φάσμα της τιμωρίας.
Ποιες είναι οι ανησυχίες μας πριν ανατείλει ο ήλιος;
Αναχωρώ για την οροσειρά Μελία μόλις ξημερώσει.
Κίνηση που έπρεπε να γίνει από καιρό. Ας επισπεύσουμε την άφιξη...
Θέλω να συγκεντρώσεις τα στρατεύματα που παραμένουν ακόμα στη Σινόεσσα.
Να ακολουθήσεις τις εντολές του Τιβέριου
και να έρθετε να με συνα- ντήσετε πριν πέσει η νύχτα.
Δεν θα έπρεπε να ηγηθεί αυτός που κατέκτησε τη Σινόεσσα;
Κι όχι ένα αγόρι που έχει την τάση να χάνει το ξίφος του.
Βρίσκεις ότι ήταν λίγη η ευγνωμοσύνη που σου έδειξα;
Δεν σου δόθηκαν άφθονα χρήματα για να καλύψεις τα χρέη σου;
Οι ιστορίες γενναιότητας που θα μεταφέρει ο Μέτελλος
για να ευφράνουν τα αυτιά της Ρώμης;
Εορτασμοί που έγιναν προς τιμήν σου, από τον άντρα που δεν σέβεσαι;
Δεν χρειάζομαι υπενθύμιση της γενναιοδωρίας του παρελθόντος.
Εγώ απλώς έκανα μια πρόταση. Κι εγώ απλώς διέταξα.
Όπως διέταξα να βρεθείς πίσω από τα τείχη της πόλης ως όργανό μου.
Εγώ κατέλαβα αυτή την πόλη.
όπως θα πάρω και την ζωή του Σπάρτακου,
με τον γιο μου στο πλευρό μου.
Και ο τιμημένος Καίσαρας που...
θα βρεθεί εν μέσω μια τέτοιας μεγάλης δόξας;
Σε ισάξια θέση.
Εκτός και αν παρεκκλίνει από την πορεία του.
Θα ακολουθήσει τις διαταγές, Στρατηγέ.
Μείνε στον σωστό τον δρόμο,
και θα κατακτήσουμε την δόξα όπως έχω υποσχεθεί.
Θα σας περίμενω στην κορυφογραμμή.
Κινηθείτε γοργά, και με δίψα για το αίμα του εχθρού.
Άλλαξαν πάλι οι ρόλοι.
Εγώ πήρα πίσω τον τίτλο μου. Κι... και εσύ υπό τις διαταγές μου.
Πρόσεχε που βαδίζεις, μικρέ.
Πολλοί που ήταν "γίγαντες" βρέθηκαν στον άλλο κόσμο,
πιστεύοντας ότι ήταν πολύ ισχυροί για να τους συμβεί κάτι τέτοιο.
Συγκέντρωσε τους άντρες. Όπως σε διέταξαν.
Δεν κοιμάται κανείς ποτέ σε αυτό το γαμημένο το σπίτι;
Να με συγχωρείτε.
Με έφερε εδώ η φιλονικία σας.
Και είπες να κρυφτείς στην σκιά για να κατασκοπεύσεις;
Επικίνδυνο πράγμα να απομακρύνεσαι από τη σκιά.
Όπως κι ο Τιβέριος ανέκτησε την δύναμη που ποθούσε.
Κακολογείς τον αφέντη σου;
Ψιθυρίζω την κοινή απειλή.
Και χάραξη κοινής στρατηγικής λόγω του κοινού συμφέροντος.
Ευχαριστώ που με δέχεσαι να μιλήσουμε ιδιαιτέρως.
Δεν θα ήθελα να ξέρει πως συζητήσαμε.
Παρ' όλα αυτά παραμένουν στο γαμημένο το στοματάκι σου.
Έγινες μάρτυρας μιας έκρηξης οργής.
Μην την επιδεινώνεις με μυστήρια και δυσνόητες προθέσεις.
Πολλά πράγματα έχουν αλλάξει πρόσφατα.
Το αγόρι που μεγάλωσε στην αγκαλιά μου...
έχει μεγαλώσει απότομα και απομακρύνθηκε από την τρυφερότητα της νεότητας.
Αυτό που έχει γίνει μπορεί να μας απομα- κρύνει από τις θέσεις που επιθυμούμε.
Πόσο βαθιά... έχεις τραυματιστεί από το αγόρι;
Πρέπει να αρκεί να γνωρίζεις ότι είμαι βαθύτατα πληγωμένη.
Όσο και εσύ...
με την επιστροφή του Τιβέριου σε ανώτερή σου θέση.
Οπότε έχεις σχέδιο, σωστά;
Για να γιατρευτούν γρήγορα τέτοιες οδυνηρές πληγές;
Ένα που θα έπρεπε να είχα θέσει σε ισχύ πολύ καιρό πριν.
Και αυτό να κάνεις.
Και άσε τον Καίσαρα μακριά από μηχανορραφίες και συνομωσίες.
Αν την νίκη κατά του Σπάρτακου την μοιραστεί με τον Τιβέριο,
φοβάμαι ότι ο δεσμός τους θα γίνει πολύ ισχυρός.
Μπες κατευθείαν στο ψητό,
και δώσε φωνή στο τι θες από μένα.
Μου ευφραίνει την καρδιά.
Να ξέρω ότι βρίσκεσαι ακόμα ανάμεσά μας.
Κάτι που το χρωστάω σε σένα.
Ο Κρίξος μου είπε πως με κουβάλησες στην πλάτη σου.
Αυτό θα έκανε ο καθένας μας. Για τον συμπολεμιστή του.
Χρειάζεται ακόμα ξεκούραση.
Θα την έχει, για ένα διάστημα.
Καταιγίδα πλησιάζει όσο περνάει η ώρα,
καθιστώντας απίθανη την προέλαση των Ρωμαίων.
Ούτε θέλω να την ταράξω με τη θύελλα των λόγων που έχω να πω.
Έτσι θα το πάμε πλέον;
Είμαστε και πάλι εκεί που αντιμαχόμασταν μεταξύ μας,
όπως τότε που ήμασταν σκλάβοι του Βατιάτου;
Περασμένα μεγαλεία τότε που ακόμα ήσουν τολμηρός.
Αν είχαμε κινηθεί με τις κατάλληλες δυνάμεις κατά του Κράσσου...
Ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα;
Σκέψου το μονοπάτι που δεν ακολουθήσαμε
και πες μου που πιστεύεις ότι μπορεί να μας οδηγούσε.
Το έδαφος δεν θα βαφόταν με το αίμα της Ναέβια.
Θα το έβλεπες να βάφεται από το αίμα χιλιάδων.
Θα είχα πολεμήσει.
Το τείχος και η τάφρος δεν μας δίνουν περαιτέρω δυνατότητα ελιγμών.
Η μηχανορραφία σου εναντίον του Κράσσου...
την πάτησες από ένα πολύ πιο ύπουλο από το δικό σου μυαλό.
Θα έπρεπε να είχαμε δώσει σπαθί σε κάθε χέρι...
που έχει ακόμα τη δύναμη να επιτεθεί κατά των Ρωμαίων.
Περιστοιχιζόμαστε από βραχώδη τείχη,
χωρίς καμία δυνατότητα ελιγμού από πλευράς μας.
Το να αντιμετωπίσουμε υπεράριθμα στρατεύματα
τα οποία έχουν και πανοπλίες και πειθαρχία
το μόνο αποτέλεσμα θα είναι ο ίδιος ο θάνατός μας.
Τότε ας αφήσουμε τους Ρωμαίους να δουν πως δεν τον φοβόμαστε.
Όπως μάθαμε επάνω στην αρένα.
Επανέρχεσαι σε παρωχημένα επιχειρήματα. Λίγοι ανάμεσά μας είναι μονομάχοι.
Δεν προσεύχονται για έναν ένδοξο θάνατο.
Όχι. Προσεύχονται κάποιος να γίνει ηγέτης τους.
Δεν θα οδηγήσω τον λαό μου στον θάνατο!
Και εγώ δεν θα πεθάνω με ένα ρωμαϊκό ξίφος στην πλάτη μου!
Θα συγκεντρώσω αυτούς που πιστεύουν ότι και εγώ
και θα επιτεθούμε κατά του Κράσσου. Θα υπακούσεις στις διαταγές.
Δεν είσαι θεός, γαμώτο!
Και δεν λαμβάνω υπόψη τις φωνές από τα ουράνια!
Κρίξε!
Έχεις χάσει το γαμημένο το μυαλό σου;
Μία ερώτηση που καλύτερα πρέπει να κάνεις στον ηγέτη σου.
Κρίξε! Δεν είναι ώρα τώρα για καβγάδες!
Η σκηνή με τους τραυματίες παρασύρθηκε απ' τους ανέμους!
Η θύελλα πλησιάζει!
Οδηγήστε όσους είναι εκτεθειμένοι σε ασφαλές μέρος!
Οι θεοί απειλούν να εξολοθρεύσουν τους περισσότερους επαναστάτες πριν προλάβουμε
να επιτεθούμε.
Τότε θα χρειαστεί με το πρώτο φως του ήλιου,
να αποτελειώσουμε όσους κατάφεραν να επιβιώσουν.
Καίσαρα... δεν άκουσα να ηχούν οι σάλπιγγες
ανακοινώνοντας τον ερχομό του Τιβέριου με το υπόλοιπο στράτευμα.
Δεν ήχησαν όπως κι αυτός δεν είναι παρών.
Υποτίθεται θα τον βοηθούσες στην κίνηση των στρατιωτών.
Δεν ήταν ξεκάθαρη η διαταγή; Πιο ξεκάθαρη δε γίνεται.
Όμως ένα φλέγον ζήτημα επισκίασε τη σκέψη,
και βροντερός ήχος με ώθησε προς ένα πιο σημαντικό καθήκον...
Την έφερες εδώ, στο πεδίο της μάχης;
Με συγχωρείτε, Άρχοντα. Ο Καίσαρας απλά υπέκυψε στις δακρύβρεχτες ικεσίες μου.
Από τη θλιμμένη γλώσσα μου που είχε ανάγκη να μιλήσει.
Αφήστε μας.
Καίσαρα!
Γιατί δεν περίμενες στη βόρεια πύλη όπως είχες διαταχθεί;
Απολογούμαι.
Επείγουσα αποστολή μου στέρησε την ευχάριστη συντροφιά σου.
Ο πατέρας μου δε θα χαρεί αν μάθει για την ανυπακοή σου.
Στη θέση σου θα περίμενα πριν σπεύσω να αιτηθώ ακρόαση.
Ο Στρατηγός είναι απασχολημένος...
από την παρουσία της πολυαγαπημένης του σκλάβας.
Η Κόρε;
Παράκουσες την απαγόρευση για παρουσία γυναικών στο στρατόπεδο;
Ήθελε απεγνωσμένα να μιλήσει στον πατέρα σου.
Δε μπόρεσα να βρω κουράγιο να της αρνηθώ την ευκαιρία να την ακούσει.
Ποιά ανησυχία την έφερε εδώ; Αυτό είναι ένα μυστήριο, σωστά;
Όμως μην είσαι ανήσυχος.
Είμαι σίγουρος πως ο πατέρας θα μοιρα- στεί με τον γιο όσα εκείνη αποκαλύψει.
Κάθε φορά κάποιος θα αψηφά τις επιθυμίες μου;
Δε σου είπα πως η επιθυμία σου θα εκπληρωθεί μετά το τέλος της μάχης;
Γνωρίζω πως η παρουσία μου εδώ παραβιάζει τον κανόνα,
όμως δε μπορούσα να περιμένω να έρθει η ώρα για να σε δω.
Πιες να ζεσταθείς. Ευχαριστώ.
Η μανία της θύελλας εμποδίζει την επιστροφή σου στη Σινόεσσα.
Με τα πρώτα σημάδια βελτίωσης του καιρού,
ο Καίσαρας ο ίδιος θα σε γυρίσει στην ασφάλεια των τειχών της πόλης.
Όπου θα παραμείνω όταν εσύ επιστρέψεις στη Ρώμη,
για πάντα εξόριστη από την αγκαλιά σου.
Εξόριστη;
Παρεξήγησες το σκοπό μου.
Αξίωσα τη Σινόεσσα για σένα.
Ώστε να έχουμε ένα μέρος για μας όταν θα επισκέπτομαι την πόλη,
συχνά, μακριά από φθονερά μάτια και φλύαρες γλώσσες.
Δεν είναι τιμωρία, αλλά δώρο.
Θα ανέλθεις κοινωνικά, όπως και το όνομά μου...
ως επίτροπος του Οίκου του Κράσσου στη Σινόεσσα.
Υπό τον Τιβέριο. Θα βρίσκεται δίπλα σου,
επωφελούμενος από την συντροφιά και τη σοφία σου.
Όπως έχω κάνει πολλάκις κι εγώ.
Ξέρω πόσο πολύ νοιάζεται για σένα. Κι εσύ για εκείνον.
Τον βοήθησες από παιδί να γίνει ο άντρας που είναι τώρα.
Δε μπορώ να σκεφτώ άτομο πιο κατάλληλο να τον καθοδηγήσει.
Φοβάμαι την πιθανότητα να θεωρηθώ υπαίτια,
αν δε καταφέρει να ανταποκριθεί στις προσδοκίες σου.
Μην ανησυχείς. Είναι κάτι σχετικά απίθανο.
Έχει αποδειχτεί μεγάλη απογοήτευση στο παρελθόν, έτσι δεν είναι;
Η αλήθεια είναι πως ο Τιβέριος υπέπεσε σε οδυνηρά παραπτώματα.
Κι εγώ οργισμένος απειλούσα να τραντάξω τους ουρανούς.
Όμως τώρα πια είμαστε πολύ δεμένοι,
και ξέρω πως στα βάθη της καρδιάς μου...
πως δεν υπάρχει παράπτωμα που θα έκανε τον πατέρα
να αρνηθεί τη συγχώρεση στον πολυαγαπημένο γιο του.
Ήλπιζα πως με τα παρήγορα αυτά λόγια θα στέρευαν τα δάκρυά σου.
Μη τους δίνεις σημασία.
Είναι απλά σκοτεινές σκέψεις ενός ανόητου κοριτσιού.
Αρκεί η γυναίκα να είναι ξεκάθαρη στο τι επιθυμεί η καρδιά της.
Ναι, Μάρκo.
Όλα μου είναι ξεκάθαρα τώρα.
Αν περιμαζέψουμε κι άλλους, κύριο πρόβλημά μας θα γίνει
η έλλειψη αέρα να αναπνεύσουμε, όχι το κρύο, ούτε το χιόνι.
Προτιμώ τη δυσοσμία της σάρκας παρά να παγώσει η πούτσα μου.
Ποτέ δεν πρόκειται να γλιτώσω από αυτόν τον σκατιάρη;
Πρόσθεσε την οργή σου στη μανία της θύελλας και μπορεί να δεις την σκηνή να πετάει.
Κάστε.
Ο Σπάρτακος διέταξε να μείνω εδώ.
Δεν είχα άλλη επιλογή. Εγώ όμως έχω.
Θα με ελευθερώσεις; Ως αποτέλεσμα της έκκλησης του Νασίρ.
Γνώριζε ότι χωρίς αυτήν η λεπίδα μου θα έσταζε Κιλικιανό αίμα.
Είμαι ευγνώμων.
Μη μου ρίχνεις αυτό το γαμημένο βλέμμα.
Πού είναι ο Γάννικος;
Δεν είναι μαζί σου; Όχι.
Γάννικε!
Με αυτό το αίμα, ταπεινά εμείς...
σας ικετεύουμε...
Γιατί δεν πας με τους άλλους; Πρέπει να προσφέρω θυσία...
ώστε οι θεοί να φανερώσουν το μονοπάτι...
Φανερώνουν μόνο τον θάνατό σου, αν παραμείνεις στα γόνατα!
Αναζητήστε καταφύγιο!
Αλλιώς θα συναντήσετε τους θεούς σας στις όχθες της μεταθανάτιας ζωής!
Δεν μπόρεσα να τον βρω.
Θα πάω εγώ. Θα χαθείς κι εσύ.
Ο Γάννικος δεν θα πέσει από τον άνεμο και τον πάγο.
Το κρασί που ρέει στο αίμα του θα τον κρατήσει ζεστό.
Ποτέ δεν μου άρεσε το κρύο.
Μοιράσου το σκέπασμα για να ζεσταθείς. Δεν το χρειάζομαι.
Τα δόντια σου ετοιμάζονται να πέσουν από το κεφάλι σου.
Όπως και τα δικά μου.
Το τραύμα σου σε πονάει; Μου θυμίζει ότι είμαι ακόμα ζωντανή.
Και επιλέγω να παραμείνω.
Ξαναβρισκόμαστε σε περιορισμένο χώρο.
Φροντίζοντας τραύματα και προσευχόμενοι η μετά θάνατον ζωή να μην μας πάρει.
Προσεύχεσαι πλέον, έτσι δεν είναι; Για πολλά πράγματα.
Παρ' όλα αυτά δεν έχω χάσει το μυαλό μου να γονατίζω στην καταιγίδα,
για να ακουστεί η φωνή μου στους ουρανούς.
Ούτε για να χύσω το ίδιο μου το αίμα για προσφορά.
Ήταν για θυσία. Για τον Σπάρτακο.
Τον πιστεύεις σαν θεό τώρα; Έγινε για λογαριασμό του.
Μια έκκληση για τον σκοπό του και όσους είναι αφοσιωμένοι σ' αυτόν.
Αμφισβήτησα την πίστη σου τις μέρες που πέρασαν.
Αποδείχτηκα ανόητος...
Είσαι ασφαλής... είσαι ασφαλής...
Σε προειδοποίησα να μείνεις μακριά από άντρες του σιναφιού μου.
Ζητάς το αδύνατο.
Πόσοι; Σχεδόν χίλιοι χάθηκαν στην καταιγίδα.
Χίλιοι.
Σπάρτακε...
Φοβήθηκα πως θα ήσουν ανάμεσά στους νεκρούς.
Οι θεοί μας λυπήθηκαν και μας παρείχαν το απαραίτητο καταφύγιο.
Δεν ήταν όλοι τόσο ευλογημένοι.
Όχι. Δεν ήταν.
Αναζητήσαμε βοήθεια από τους ουρανούς.
Να ξεπεράσουμε το έρεβος της τάφρου και του τείχους.
Κι αυτή ήταν η απάντηση.
Και μέσα στην ασπλαχνία τους,
ίσως οι θεοί δείχνουν το δρόμο για όσους ζουν ακόμη.
Γύρισες την πλάτη σου στην λογική. Την έχω ενστερνιστεί.
Θα πρέπει να γεφυρώσουμε την τάφρο και να επιτεθούμε, όπως εσύ προασπιζόσουν.
Όταν είχαμε και άλλους χίλιους άντρες, πλέον χαμένους για πάντα.
Και τι θα γίνει με τον στρατό που περι- μένει πέρα από το τείχος του Κράσσου;
Πως θα παραβγούμε τον αριθμό τους;
Ίσως να μην είναι απαραίτητο.
Μιλάς με γαμημένους γρίφους, συγκαλύπτοντας την αλήθεια.
Όπως ο Κράσσος συγκαλύπτει ότι έχει κάνει,
καλύπτοντας τις κινήσεις του με εξαπάτηση.
Τοποθετώντας τον Καίσαρα ανάμεσά μας. Κάνοντας συμφωνία με τον Ηράκλειο.
Παρασύροντάς μας σε παγίδα μέσα στην σκηνή του.
Τίποτα δεν είναι ποτέ όπως φαίνεται.
Τότε πες τις γαμημένες σκέψεις σου, αλλιώς χάσου από 'δω.
Η τάφρος του στέκεται εμπόδιο αρκετό για να εμποδίσει την διαφυγή.
Γιατί να την ζευγαρώσει με υπερβολική οχύρωση;
Για να μας προειδοποιήσει για το τι βρίσκεται πέραν αυτής.
Ή για το τι δεν βρίσκεται.
Λίγοι άντρες πάνω στο τείχος θα έδιναν την ψευδαίσθηση χιλιάδων πέραν αυτού.
Μια ψευδαίσθηση άξια του ίδιου του άντρα.
Και αν κάνεις λάθος;
Τότε θα έχουμε έναν δοξασμένο θάνατο.
Χωρίς ρωμαϊκά σπαθιά στις πλάτες μας.
Οι σκέψεις σου ήταν αληθείς. Δεν είναι παρά μερικές εκατοντάδες.
Ας ζεστάνουμε την νύχτα με το αίμα τους.
Λούγκο! Μπρίκτιε!
Πάρτε άντρες και δημιουργήστε πέρασμα στο τείχος!
Στρατηγέ!
Οι επαναστάτες προκάλεσαν ρήγμα στο τείχος!
Διέταξε την λεγεώνα σε σχηματισμό! Γρήγορα!
Η σκλάβα μου συνοδεύτηκε πίσω στην Σινόεσσα;
Κανένας δεν βγήκε από την σκηνή σας, Στρατηγέ.
Κινηθείτε γρήγορα και ακολουθήστε τους άλλους!
Εδώ πάνω! Ελέγξτε παντού!
Ενώθηκε με τους επαναστάτες;
Μια ευκαιρία που θα της είχε αφαιρεθεί, αν δεν είχε μεταβεί στο στρατόπεδο.
Πίστευα ότι είχε καλό σκοπό... Δώσε αναφορά.
Κανένας φρουρός στο τείχος. Κανένα σημάδι του Σπάρτακου ή του στρατού του.
Δεν είναι λογικό.
Πως μπόρεσαν να γεφυρώσουν την τάφρο;
Ο γαμημένος αγριάνθρωπος.
Γέμισε την τάφρο με τους ίδιους του τους νεκρούς.
Απλά χρησιμοποίησε τα μέσα που είχε.
Δεν μπορεί να έχουν πάει μακριά.
Δώσε εντολή να προωθηθεί η λεγεώνα.
Θα πάρω πίσω ότι είναι δικό μου...
Προστατέψτε τον Στρατηγό!
Πρέπει να υποχωρήσουμε!
Μείνετε σε σχηματισμό!
Ο τρομερός Κράσσος αποκαλύπτει τον κώλο του καθώς τρέχει μακριά μας!
Θα επιστρέψει με πολιορκητικούς κριούς και βαλλίστρες.
Και θα βρει μπροστά του τα αποκαΐδια της απάτης του
χαρίζοντάς μας την ευκαιρία να απομακρυνθούμε από αυτόν.
Ας φύγουμε μακριά από εδώ.
Και ας τιμήσουμε τους πεσόντες με μελλοντικές νίκες...
και το αίμα του Μάρκου Κράσσου.