- Πήρες τα χάπια σου; - Ποια χάπια;
Καληνύχτα, μαμά.
Όχι.
Ένας μαλάκας είναι. Απ' αυτούς που τους φτύνεις και κολλάνε.
- Είπα όχι. - Είναι αργά.
- Δεν είμαι παιδί. - Πες αντίο.
Ναι, είναι. Αντίο.
Τι είμαι;
- Ναζί. - Φυσικά.
- Πώς είναι το τσάι σου; - Κρύο.
- Καληνύχτα. (ΣτΜ. Γερμανικά) - Τι;
Καληνύχτα.
Τι;
Σ' αγαπώ.
Μαμά, είναι 8:30. Πρέπει να φύγω.
Ο κ. Τζόουνς είπε ότι αν αργήσω ξανά θα το πληρώσω ακριβά.
Δηλαδή κι άλλη τιμωρία.
Ξύπνησες;
Ρε 'σείς, δεν καταλαβαίνετε...
Μαμά;
Μπαμπά;
The Town (2012) Season 1 Episode 1 - "Episode 1"
~ Fight For Freedom ~ The GreekTVsubS & XsubS Supporters
Απόδοση Διαλόγων/Συγχρονισμός: X-TheTown (2012) Team [taokla007]
Αποκλειστική Διανομή Υπότιτλου: www.xsubs.tv
Βρωμάει πιοτό εδώ, Λεν.
Καλώς ήρθατε στο Ρέντον.
Πάρε με αργότερα, καλά;
- Έλα εδώ. - Έλα.
Όλα καλά;
Επιτροπή προϋπολογισμού στις 11, πρέπει να είσαι στη βιβλιοθήκη στις 2.
Υπήρξε ένας τσακωμός στη παμπ χθες βράδυ κι ένα ζευγάρι στο Χίθμπερι αυτοκτόνησε.
Αυτοκτόνησαν; Θεέ μου...
Ένας δημοσιογράφος της τοπικής εφημερίδας θέλει δήλωση από τον Δήμαρχο.
Λατρεύουν τις αυτοκτονίες.
- Δεν ήρθε για την αυτοκτονία. - Τότε τι θέλει;
- Ο τσακωμός στην παμπ; - Γιατί θέλει δήλωση γι' αυτό;
Πιστεύουν ότι εσύ το ξεκίνησες.
- Δεν θυμάμαι τίποτα. - Μην το πεις αυτό.
- Δεν συνέβη τίποτα. - Κοιμήθηκες στο δημαρχείο.
Δεν έβρισκα ταξί. Πώς λένε τους αυτόχειρες;
- Δεν ξέρω. - Μάθε.
- Πού είναι ο δημοσιογράφος; - Στο γραφείο.
Πώς δείχνω;
Πράγματι, προτιμώ την ποιότητα από την ποσότητα.
Η ποιότητα δεν παίζει εδώ. Οι άντρες είναι είτε 40 είτε 12 χρονών ή βρωμάνε.
Μόνο ποσότητα έχουμε.
- Εκτός από... - Τι;
Ούτε 40 ούτε 12 είναι και είμαι σίγουρη ότι μυρίζει υπέροχα.
Περίμενε.
Τον ξέρω.
Γιούχου.
Στο Χίθμπερι.
Ντόπιος είσαι;
Ναι.
Μου φαίνεσαι γνωστός. Τι σε φέρνει εδώ;
Σάρα.
- Φέρ' της λίγο τσάι. Πρόσεχέ την. - Ναι, βέβαια.
Μπέτι;
Είμαι η Σάρα, αστυνομικός.
Θα 'μαι μαζί σου όλη μέρα, αν χρειαστείς κάτι.
Εντάξει. Έναν καφέ, καλή μου, σε παρακαλώ. Ευχαριστώ.
Καφέ.
Φυσικά.
- Πρέπει να το φυσάς. - Τι;
- Πας στο σχολείο των κυριλάτων. - Καμιά σχέση. Υποτροφία έχω.
- Μόλις ήρθα εδώ. Δεν ξέρω τι έκανα. - Η στολή φταίει. Βγάλε το σακάκι.
Ωραία. Από 'δώ.
Περίμενε.
Αστυνομία. Μη περνάτε.
Θα κάνω εμετό.
Όχι, δεν θα κάνεις.
Εντάξει;
Γαμώτο. Άσ' το κάτω, Ντάνιελ.
- Λυπάμαι πολύ. - Συγγνώμη...
Μη...
Καλώς ήρθες, καλέ μου.
Καλώς ήρθες.
Δηλαδή, κάθονταν εδώ με την Τζόντι και τον Γκραν, τρώγοντας...
...είδαν τηλεόραση, κοιμήθηκαν κι όλα ήταν μια χαρά.
- Ίσως να τα πούμε όταν θα 'χεις χρόνο. - Ελέγξατε τον κήπο; Ίσως μπήκε κανείς.
Όλα τα στοιχεία υποδεικνύουν ότι σκόπευαν να αυτοκτονήσουν.
Ποια στοιχεία;
Το ποτό.
Τα ηρεμιστικά.
- Ηρεμιστικά; - Ναι.
Συχνά, οι δικοί μας άνθρωποι κρύβουν τα προβλήματά τους.
Κάνει να είμαστε εδώ;
Ελέγξατε για αποτυπώματα;
Θα επιστρέψω το πρωί, όταν θα έχω την αναφορά του ιατροδικαστή.
Στο μεταξύ, αν έχεις κάποια ερώτηση, ρώτα την υπαστυνόμο Ρέινολντς.
Λυπάμαι.
Πραγματικά.
Ο παππούς σου πήγαινε με ιερόδουλες.
Εκεί ξοδεύονταν τα χρήματα.
Οι επιθεωρητές έχουν δίκιο.
Κανείς μας δεν ξέρει τους δικούς μας.
Πού είναι η Τζόντι;
- Πώς σε λένε; - Χάρυ.
Μα φυσικά. Ωραία. Μπορείς να επιστρέψεις στο Χόγκουαρτς.
Έχω να ασχοληθώ με διάφορα. Αντίο.
Όχι.
Μ' αρέσει εδώ, μαζί σου.
Τι εννοείς διάφορα;
Θες να βρούμε κάτι που πρέπει να καεί και να το κάψουμε;
Σαν τι;
- Τι πρέπει να καεί; - Πλάκα μου κάνεις.
Σ' αυτή την πόλη...
...δεν ξέρεις τι να πρωτοδιαλέξεις.
Μαρκ και Άλις. Χορός απόφοιτων, 2002.
Αποχώρησαν όλοι.
Εκτός από την υπαστυνόμο Σάρα.
Έβαλε πλυντήριο πιάτων.
Θα μείνει...
...μήπως πάμε να κάνουμε το ίδιο με τους γονείς σου.
Όταν παρουσιάζεται ο θάνατος, η ιδέα του ζει για πάντα.
Δεν έψαξαν τα πράγματά τους.
Έλεγξαν το πίσω μέρος;
- Δεν ξέρω. - Δεν ακούσατε τίποτα εσύ κι η Τζόντι;
Δεν ξύπνησες;
Θα πεινάς.
Αν την ξεφορτωθώ αυτήν κάτω θα σου ετοιμάσω ψαροκροκέτες.
Σου άρεσαν, σωστά; Το θυμάμαι.
Από Άγνωστος: Ξέρω.
Δεν έχω ξαναδεί κάποιον να του πέφτει η σωρός. Έτρεμες, ίδρωνες...
Νόμιζα ότι θα τα 'κανες πάνω σου. Τι συνέβη;
- Πρέπει να επανορθώσω. - Πολύ αργά, είναι νεκρή.
Σωστά, καλή μου;
Θα τον απασχολούν πιο σοβαρά θέματα από τη σημερινή βλακεία σου.
- Αναρωτιέμαι γιατί το έκαναν. - Μη.
- Τι; - Μην αναρωτιέσαι. Δεν μας αφορά.
Τους καθαρίζουμε, τους παραδίδουμε και πηγαίνουμε να τα πιούμε. Άντε.
Συγγνώμη.
- Έβαλες καινούρια εξώπορτα. - Τζεφ.
Λυπάμαι για τους γονείς σου.
- Πώς το ξέρεις; - Όλοι το ξέρουν.
Σκέφτηκα ότι θα ήθελες να θυμώσεις ή να βγεις έξω τέλος πάντων.
Έχω και λίγο μαύρο αν θέλεις.
Ή και όχι.
Ό,τι θέλεις.
- Πρέπει να φροντίσω τη γιαγιά μου. - Τι; Μα έχει πεθάνει εδώ και καιρό.
Κα. Μπι, πώς είστε;
- Ναι... - Κάθομαι αν θέλεις να βγεις έξω, Μαρκ.
Μια χαρά θα τα πάμε με την Μπέτι. Σωστά;
- Θα σου κάνει καλό. - Ναι, θα πάμε στο Στίκις.
- Όχι, Τζεφ, δεν μπορώ. - Θα γελάσουμε, θα ξεχαστείς.
Τι άλλο έχεις να κάνεις;
Έχουμε χρόνια να σε δούμε.
Μην μαλακίζεσαι.
Ξέρεις κανά διάσημο;
Οι πιο πολλοί στο Λονδίνο ξέρουν κάποιον.
Ο φίλος μου, ο Τσάρλι είναι φίλος με τον Ντέρμοτ Ο'Λίρι.
- Όχι, δεν ξέρω κάποιον. - Μάλιστα...
Το μισώ το Λονδίνο.
Αυτές οι κυλιόμενες... Πολύ γρήγορες.
Πιο γρήγορες απ' ότι εδώ. Σε εκτοπίζουν.
- Γιατί λες να το έκαναν; - Δεν ξέρω.
Ναι, το φαντάστηκα.
Έλεγα να προθερμαθούμε για λίγο στο Άντελοπ.
- Ποιοι θα 'ναι; - Εγώ, ο Στιβ, η Λούσι σίγουρα.
- Τη θυμάσαι; - Όχι.
Ήταν μια χρονιά μικρότερή μας.
Στο σχολείο ήταν ήσυχη.
Τώρα δεν είναι πολύ.
- Της αρέσουν τα ποτά. - Όχι, δεν μπορώ τώρα.
Έχεις δίκιο. Θα καταλάβει. Δεν είναι ηλίθια.
Πώς ξέρεις ότι θα είναι εκεί;
Ο κολλητός μου είναι φίλος με τον κολλητό του, τον Τζεφ.
Γύρισε, αφού πέθαναν οι γονείς του.
- Πέθαναν; - Ναι.
- Δεν θα 'πρεπε να... - Τι; Να τον αφήσουμε λίγο μόνο;
Εσύ αποφασίζεις.
Νομίζω, όμως, ότι θα χρειαστεί κάποιον για παρηγοριά.
Όλα εντάξει, Στιβ;
Καινούριο πουκάμισο;
- Ναι. Σ' αρέσει; - Όχι.
Αυτή είναι η Λούσι. Φουγάρο κανονικό.
Καπνίζει;
Κάθε βδομάδα τα 'χει και μ' άλλον.
Έλα.
- Ίδιο μου φαίνεται. - Είναι.
- Μόνο που όλοι γέρασαν και πάχυναν. - Όχι, θα γυρίσω σπίτι. Συγγνώμη.
- Αφού ήρθες τώρα. - Καλά να περάσετε.
Έλα τώρα, το 'πα σε όλους.
- Σε ποιους; - Σ' όλους, άντε.
- Θα τους πω να 'ρθουν. - Περίμενε.
Τους μίλησες;
Έτσι για πλάκα πάντως, δεν ήσουν τόσο ωραίος στο σχολείο.
- Ήσουν πάντα κάπως... - Πώς;
Φύτουκλας.
- Ναι... - Μανία με τις επιστήμες, καθώς πρέπει.
Όχι πια. Θα μπορούσες να γίνεις μοντέλο, άνετα.
Λυπάμαι για τους γονείς σου.
- Γιατί λες να το 'καναν; - Ρε Λούσι.
- Δε πιστεύω ότι το 'καναν. - Τι;
- Αλήθεια; Ο Τζεφ μάς είπε ότι... - Λούσι, δεν το βουλώνεις;
- Ας μιλήσουμε για κάτι άλλο. - Κάποιος μπήκε μέσα.
- Ότι εισέβαλε και τους σκότωσε; - Δεν ξέρω.
- Μαρκ, πάμε για κανά μπιλιάρδο; - Μπήκε και σκηνοθέτησε μια αυτοκτονία;
- Ποιος να το 'κανε; - Δεν ξέρω. Το πρωί ανησυχούσα πιο πολύ…
…για μια διαρροή στο μπάνιο μου.
Φόρεσα τα καλά μου για τη δουλειά. Θα βρισκόμουν με φίλους στο Χόλμπορν.
Με πήραν, όμως, και ήρθα εδώ και τελικά, δε θα ξαναδώ τη μαμά μου.
Ούτε το μπαμπά μου. Είμαι στο Άντελοπ λες και είμαι κανά 17χρονο και ναι...
...ίσως κάποιος τους σκότωσε.
Δεν ήμουν καθώς πρέπει. Δεν ασχολούμουν με επιστήμες, φορούσα γυαλιά.
Αυτό θυμάσαι;
- Αυτή δεν είναι η... - Τι;
- Η Άλις είναι αυτή; - Ναι.
- Ζει ακόμα εδώ; - Ναι, δεν το 'ξερες;
- Δείχνει γκέι. - Από το Λονδίνο είναι.
Τώρα μάλιστα...
Ποια είναι;
- Η Άλις Γουντς. - Ναι. Τα 'χανε.
- Τι συνέβη; - Έφυγε.
Άλις;
Με ψάχνει η αστυνομία.
Πλάκα μου κάνεις.
Πρέπει να το σκάσουμε. Τι λες; Θέλεις να έρθεις;
Για πού; Δε μπορώ να γυρίσω στους δικούς μου.
Η μαμά μου είναι στο σπίτι και δεν το βουλώνει.
Πραγματικός εφιάλτης.
Δεν με νοιάζει το που.
Λοιπόν, έχω μια ιδέα.
Σ' αρέσει αυτό; Δεν είναι ωραίο.
Μια χαρά είναι.
Αν θες πήγαινε σπίτι σου. Μια χαρά θα είμαι.
Αν ήθελα να αυτοκτονήσω θα το είχα κάνει ήδη.
Δεν θα μείνεις εδώ όλη νύχτα, έτσι;
Μέχρι να γυρίσει ο Μαρκ.
Τι κάνουμε;
Πήδα.
- Γιατί; - Έλα τώρα...
Σκαρφάλωσε και δες.
Δήμαρχος-Καταστροφή;
Το βρήκα την προηγούμενη βδομάδα. Δεν έρχεται κανείς εδώ.
Άλις.
Γεια σου.
Άλις.
Φίλε, δεν ξέρω τι θες αλλά η μικρή προσπαθεί να κοιμηθεί, οπότε δίνε του.
- Άντε, δίνε του. - Μήπως η Άλις...
- Μαρκ; - Τον ξέρεις;
Ρε φίλε, τι κάνεις;
Συγγνώμη.
Καρλ.
Λοιπόν;
Οι γονείς μου.
Τι;
Νομίζω ότι εγώ τους σκότωσα.
Τι σου συνέβη χθες βράδυ;
Θα βγω για λίγο. Έχω να κάνω κάποια πράγματα.
Στις 11 έχουμε ραντεβού στο γραφείο τελετών.
Καλύτερα να έρθεις.
Τσάι;
Τέλειωνε, θα αργήσουμε.
- Καλημέρα. - Τι συμβαίνει;
Έφερα πρωινό. Να περάσω;
- Όχι. - Ευχαριστώ.
Μπέτι.
Μαρκ, σου ζητώ ξανά συγγνώμη για ό,τι συνέβη.
Όπως θα ξέρεις, ο Ντάνιελ είναι νέος στη δουλειά. Η πρώτη του μέρα.
Δεν θα ξανασυμβεί.
Σωστά;
Ακριβώς.
Τι λέτε γι' αυτή την Τετάρτη;
- Είναι πολύ σύντομα. - Εσύ αποφασίζεις. Το αναβάλλουμε ή...
Όχι, όλα καλά.
Την Τετάρτη.
Ντάνιελ, κρατάς σημειώσεις;
Σκεφτήκατε καθόλου για τα φέρετρα;
Είναι ακριβά.
Υπάρχουν για όλα τα βαλάντια.
- Θα προτιμούσαν κάτι αξιοπρεπές. - Φυσικά.
Απλά, τρέχουν κάποιοι λογαριασμοί και επειδή είναι...
...και οι δύο, αναρωτιόμασταν...
...αν μπορείτε να κάνετε κάτι με την τιμή.
Μαρκ, όπως γνωρίζεις...
...όλοι είναι οικονομικά σε δύσκολη κατάσταση.
Με το πάσο σου.
Συζητήστε το και βρείτε κάτι που να σας ικανοποιεί.
- Ίσως μπορούμε να... - Ωραία.
Μπέικον, καφές και τηγανητά αυγά.
Σαϊρίν, σε κανέναν μας δεν αρέσει το πρωινό.
Περί του άρθρου πρόκειται, σωστά;
Έχεις να πεις κάτι για τη συμπεριφορά μου;
Είσαι αγαπητός, Λεν. Όλοι ξέρουν πόσα έχεις κάνει για την πόλη τόσα χρόνια.
Ωραίος λόγος.
- Συνέχισε. - Το ποτό και ο καυγάς.
Κανείς δε θα δώσει σημασία. Με λατρεύουν.
Ναι, αλλά είναι πρωτοσέλιδο.
Ανησυχώ μήπως γίνεις περίγελος.
Περίγελος;
Είσαι δήμαρχος εδώ και πέντε χρόνια. Ίσως είναι καιρός για μια αλλαγή.
Μα ναι, φυσικά. Δεν θέλεις να δουλεύεις για έναν περίγελο.
- Κοίτα... - Φυσικά.
Σε λίγο καιρό θα έχεις βρει κάποιον άλλο για να ασχοληθείς.
Τι;
Δε σταματάω να σε βοηθάω. Σε υποστηρίζω, Λεν.
Έχεις τα ονόματα του ζευγαριού;
- Ποιανού ζευγαριού; - Εκείνων που πέθαναν.
- Δεν ήξερα ότι το θεωρούσες σημαντικό. - Ναι...
- Είναι σημαντικό, αλλά... - Βρες τα ως τη Δευτέρα.
Ευχαριστώ για το πρωινό.
Έφυγαν.
Είπες να το σκεφτούν.
Δεν χρειαζόταν.
Τι συμβαίνει; Εσένα σου έπεσε η μητέρα, εσύ νιώθεις ενοχές.
- Μα φυσικά. - Ξεπέρασέ το.
Μόνο αυτό μπορούν οικονομικά. Κανόνισε τα φέρετρα και τέλος.
- Σ' άρεσε εκείνος εκεί. - Μπα.
Νόμιζα ότι σου άρεσαν οι άντρες.
- Πού και πού. - Ναι, και τι...
- Τι εννοείς πού και πού; - Κάποιες φορές.
- Κάποιες φορές σ' αρέσουν και κάποιες… - Και κάποιες όχι, εξαρτάται.
- Πώς κατέληξα σπίτι σου; - Δεν είπες να συνεχίσουμε το πάρτι;
- Τι κάναμε; - Τίποτα.
- Τίποτα; - Ναι, τίποτα. Μην ανησυχείς.
Χορεύαμε και φιληθήκαμε.
Περίμενε.
- Φιληθήκαμε; Δε το λες και τίποτα αυτό. - Στην αρχή έκανες φιγούρα και μετά...
...αφέθηκες για τα καλά.
Και μετά, το βράδυ ήρθες σπίτι μου και κοιμήθηκες στο κρεβάτι μου.
Πού είναι το πρόβλημα;
Τι κάνεις;
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ εδώ;
Δεν έρχεσαι στα γενέθλιά μου.
- Τι κάνεις; - Ψάχνω τα πράγματά τους.
- Διασκεδαστικό... - Η αστυνομία δεν τ' άγγιξε.
- Είδες τα χάπια. Αυτοκτόνησαν. - Γιατί; Δεν βγάζει νόημα.
- Βασικά, εγώ τους σκότωσα. - Τζόντι, σταμάτα.
Σοβαρά. Θα με απέβαλαν ξανά επειδή έκοψα τη Μαίρη Χάνλαντ με μια πυξίδα.
Είπαν ότι ήμουν εκτός ελέγχου.
Η μαμά είπε «συνέχισε έτσι και θα κάνω κάτι που θα μετανιώσω».
- Δεν έχει να κάνει με 'σένα. - Δεν ήσουν εδώ.
Δεν έβλεπες πώς ήταν ο μπαμπάς. Δεν κοιμόταν καθόλου.
Τι νομίζεις ότι έγινε; Δεν είχαν λεφτά, Μαρκ. Η μαμά ήταν μουρλή...
...και ο μπαμπάς έκλαιγε χωρίς λόγο. Τα είχαν παίξει.
Δεν το άντεξαν και τώρα είμαστε μόνοι μας.
Ξέρω.
Δεν σε περίμενα, Μαρκ.
Η ιατροδικαστική έκθεση θα βγει το απόγευμα. Θα σε πάρω να σου πω.
Τι άλλο βρήκατε;
Δεν καθίσατε πολύ στο σπίτι, δεν ψάξατε τα πράγματά τους.
- Ούτε το τηλέφωνό της δεν πήρατε. - Σε φροντίζει κάποιος;
Θα ερευνήσατε την κατάσταση και το υπόβαθρό τους...
Ναι.
Λοιπόν;
Ο πατέρας σου ήταν άνεργος τους τελευταίους έξι μήνες.
Βρήκαμε τη συνταγή της μητέρας σου για τα αντικαταθλιπτικά.
Βρήκαμε και κάποια έγγραφα που δείχνουν ότι είχαν ξαναβάλει σε υποθήκη το σπίτι.
Ίσως να μην το ξέρατε αυτό.
Όχι.
Είναι...
Και οι δύο ήταν έντονα στρεσαρισμένοι.
Είναι λογικό το ότι θα προσπάθησαν να το κρατήσουν μυστικό.
Ζούσες μακριά, στο Λονδίνο...
Δύσκολα κρατάς επαφές.
Μαρκ...
...αν υπήρχε κάτι για να ερευνήσω, σου υπόσχομαι ότι θα το έκανα.
Κάναμε ό,τι έπρεπε.
Πρέπει να σταματήσουμε.
Θάψε τους γονείς σου.
Καφές, σκέτος.
Σίγουρα δεν θέλεις γάλα;
- Όχι, όλα εντάξει. - Ορίστε.
- Συγγνώμη που ήρθα στο σπίτι σου. - Ναι...
- Ίσως δεν έπρεπε να μεθύσεις. - Ναι...
Όταν μου είπαν πού έμενες...
...υπέθεσα ότι ήθελα να μιλήσω με κάποιον που να με ξέρει.
Δεν είμαι σίγουρη ότι σε ξέρω πια. Πάνε οκτώ χρόνια.
- Ναι. - Πάει πολύς καιρός.
- Έχεις μια κόρη. - Τη Σόφη.
- Και άντρα. - Ναι.
- Πολύ ώριμο εκ μέρους σου. - Όλοι μας μεγαλώσαμε, σωστά;
- Πώς πάει το τραγούδι; - Το τραγούδι;
- Από το σχολείο έχω να τραγουδήσω. - Μα αυτό ήθελες να κάνεις μόνο.
- Ναι, αλλά δεν ήμουν πολύ καλή. - Καταπληκτική ήσουν.
Μαρκ, τα έχω τα βίντεο. Σαν συναγερμός ακούγομαι.
Η κηδεία είναι στις 12, την Τετάρτη. Στο κρεματόριο.
Θα άρεσε στους γονείς μου αν ερχόσουν, αν μπορείς.
Θα προσπαθήσω.
Να σου δείξω κάτι;
Βρήκα αυτό.
Υπήρχαν και γραπτά μηνύματα, αλλά...
...δεν πιστεύω ότι πρόκειται για αυτοκτονία.
Κάτι άλλο θα έγινε.
Μ' αρέσει το κασκόλ σου. Στο Λονδίνο το αγόρασες;
Δεν άλλαξα, Άλις.
Πρέπει να μιλήσω σε κάποιον.
Τότε βρες κάποιον.
Ήρθαν. Η Σόφη ήταν στο μπαλέτο. Πρέπει να φύγω.
- Είσαι χαρούμενη; - Τι;
Απλά, δεν σε είχα φανταστεί να καταλήγεις έτσι.
- Να καταλήγω; - Όχι, συγγνώμη, δεν...
Μαρκ, δεν κατέληξα καθόλου κάπως. Είμαι 30 χρονών.
Καλύτερα να γυρίσεις στο Λονδίνο. Συλλυπητήρια για τους γονείς σου.
- Πραγματικά, συλλυπητήρια. - Με συγχωρείς.
Βρε-βρε. Πώς είσαι;
Αντίο.
Πού ήσουν;
Στο ανθοπωλείο…
…για το πιστοποιητικό θανάτου, στο καθαριστήριο για τα ρούχα…
- Δεν πίστευε ότι υπήρχες. - Ποια ήταν εκείνη με τους αστυνομικούς;
Κοινωνική λειτουργός. Ανησυχούν μήπως παραμελείται η Τζόντι.
- Πιστεύουν ότι δε μπορώ να τη φροντίσω. - Δεν είναι παιδί.
- 15 είμαι, οπότε τεχνικά... - Ναι, εντάξει.
- Ήθελε να μάθει αν θα μείνεις. - Για τη κηδεία ναι.
Φυσικά και θα μείνεις για τη κηδεία. Εννοούσε για μετά.
Έχω μια δουλειά, Τζόντι. Μένω στο Λονδίνο.
- Θέλεις να μείνω; - Όχι εννοείται. Μια χαρά είναι έτσι.
Είπε ότι θα με πάρει η Πρόνοια και θα καταλήξω σ' ένα βρωμερό ορφανοτροφείο.
- Ανυπομονούμε. - Κάτι θα βρούμε. Ίσως υπάρχει...
...κάποιος φίλος ή...
...θα έρχεσαι...
- Μίλησε για κάτι μόνιμο. - Δεν φταίω εγώ.
Το ήξερα ότι θα το 'λεγε.
Τέλος πάντων. Πάει η οικογένεια.
Δεν επιτρέπεται να καπνίζεις μέσα στο σπίτι.
Δεν υπάρχει κάποιος για να με σταματήσει.
Ορίστε.
Να και κάτι καλό.
- Δεν έφαγα πρωινό. - Πήρα μπισκότα.
Άντε τότε.
- Είπες ότι είχε έρθει. - Νόμιζα ότι το άκουσα.
Κρυώνω.
Εσύ φταις που αυτοκτόνησαν.
Ερχόσουν μόνο τα Χριστούγεννα. Δεν έπρεπε να ερχόσουν πιο συχνά;
- Μπισκότα βουτύρου... - Το ξέρω.
Δεν μ' αρέσουν.
Γιατί σταματήσαμε;
Περιμένουμε τη μαμά και τον μπαμπά. Πρέπει να φτάσουν πρώτοι.
Τι τυπικό...
- Κλαις; - Εσύ τι πιστεύεις;
Οι γονείς μας πέθαναν, Τζόντι και κανείς δεν νοιάζεται.
Η αστυνομία δεν ερευνά, το γραφείο τελετών θέλει χρήματα και εσύ...
...κάθεσαι εκεί, καπνίζεις, κάνεις γκριμάτσες και προσποιείσαι.
Ηρέμησε, Μαρκ.
Δείτε.
Θεέ μου.
Ευχαριστώ.
Τι κάνουμε;
Έπρεπε να μου το πεις.
- Δε παρήγγειλαν αυτά, Ντάνιελ. - Τι;
Τα φέρετρα. Είναι λάθος. Αυτά είναι τα ακριβά.
Ναι...
Όπως και να 'χει...
...είναι πολύ αργά τώρα.
«Μη φοβού πλέον τας αστραπάς. Ούτε τον φοβερόν κεραυνόν».
«Μη φοβού συκοφαντίας μήτε οργίλους κατακρίσεις».
«Απέθανε διά σε και λύπη και χαρά».
«Πάντες οι νέοι ερασταί, πάντες ανεξαιρέτως...
...εις τούτο καταλήγοντες θα γίνουν όλοι κόνις».
Σ' ευχαριστούμε.
Τώρα, θα μας μιλήσουν οι συγγενείς για τον Τόνι και την Κέιτ.
Μαρκ, τώρα.
Λεν;
Θεέ μου.
Δεν είμαι συγγενής.
Δεν ήξερα τον Τόνι και την Κέιτ, αλλά...
...είμαι ο δήμαρχος.
Αυτή είναι η πόλη μου, εδώ ζούσαν...
...και έκανα λίγη έρευνα.
Στον Τόνι άρεσε το ψάρεμα.
Δεν ήταν πολύ καλός, αλλά του άρεσε πολύ.
Ως νεαρός, συχνά τα έβρισκε δύσκολα...
...και όταν έκλεισε τα 19...
...γνώρισε την Κέιτ...
...μια νύχτα, στο Άντελοπ.
Η Κέιτ ήταν όμορφη, απ' ότι μου έχουν πει...
...και έξυπνη.
Δούλευε στο δημοτικό συμβούλιο.
Παντρεύτηκαν, έκαναν δύο παιδιά...
...και πρόσφατα, καλωσόρισαν τη Μπέτι, τη μητέρα της Κέιτ, στο σπίτι τους.
Μόνο ο Θεός ξέρει γιατί έκαναν ό,τι έκαναν.
Μακάρι να μπορούσαν να δουν πόσοι είμαστε εδώ.
Πόσο νοιαζόμαστε.
Ο Τόνι και η Κέιτ πέθαναν.
Αντί γι' αυτούς, έχουμε μαζί μας την υπέροχη κόρη τους, Τζόντι...
...και τον ταλαντούχο γιο τους, τον Μαρκ.
Ο Τόνι και η Κέιτ λάτρευαν αυτήν την πόλη.
Κοιτάζοντάς σας σήμερα...
...σίγουρα τους αγαπούσε και η πόλη.
Υπέροχος λόγος.
Μη γίνεσαι συναισθηματική, Σαϊρίν.
Δύο γονείς πέθαναν ταυτόχρονα, ποιος θα τα αναλάβει όλα, τα παιδιά;
- Ναι, φυσικά. - Ξέρεις, όμως...
...καθώς μιλούσα, σκεφτόμουν.
Ίσως έχεις δίκιο.
Ίσως είναι καιρός για αλλαγή.
Όταν ξανάρθεις στο Λονδίνο, να με επισκεφτείς.
Φέρε τη Σόφη, τον άντρα σου...
Δηλαδή θα γυρίσεις;
Ναι.
Έχεις δίκιο. Δεν ταιριάζω εδώ πια.
Και η αδερφή σου;
Χάρηκα που σε είδα.
Να προσέχεις.
Η Άλις ήταν αυτή;
Ναι.
Είσαι άτυχος.
Είναι κούκλα.
Η μαμά έλεγε πάντα ότι έκανες βλακεία.
Βασικά...
Μαρκ.
Μη φύγεις.
Εντάξει.
- Εντάξει τι; - Εντάξει, θα μείνω.
Σοβαρά μιλάς;
Θα συνεχίσω να παίρνω χαρτζιλίκι;
Μαρκ.
Πώς είσαι;
Βρήκα αυτό.
Τι είναι;
Υπήρχαν πολλά.
Και γραπτά μηνύματα, με τα ίδια λόγια.
Τι πιστεύεις ότι είναι;
Εκβιασμός.
Ή πλάκα;
Ή ατέλειωτο email;
Ή δοκιμαστική εκτύπωση;
Σε πολλές αυτοκτονίες δεν υπάρχουν σημάδια. Γι' αυτό σοκάρουν.
Όχι μόνο η πράξη αυτή καθ' αυτή, αλλά και το ότι το κρύβουν τόσο καλά.
Ξεπέρασέ το.
Καλά;
Άσ' τους να αναπαυθούν.
Να προσέχεις.
Απόδοση Διαλόγων/Συγχρονισμός: X-TheTown (2012) Team [taokla007]
Στο επόμενο...
- Έχει κανά νέο η αστυνομία; - Γιατί σε νοιάζει τόσο πολύ;
- Πού είναι τα πράγματά της; - Δεν ήρθε κανείς. Μάλλον θα πετάχτηκαν.
«Κέιτ Νίκολας». Τα πράγματά της...
- Νόμιζα... - Είναι περίπλοκο.
Γιατί να το κρατήσουμε μυστικό;
Συνέχεια παίρνουμε τέτοιες αποφάσεις. Πάει μαζί με το πόστο.
- Κάτι δεν μου λες. - Τη δουλειά μου έκανα.
Οι συμφωνίες εδώ κλείνονται στη παμπ. Οι χειραψίες, σκέτος ερασιτεχνισμός...
Ο Μαρκ Νίκολας πήγε στο σπίτι του Κρις Φρανκς, χθες το βράδυ.
Όταν ξύπνησε, το αμάξι έλειπε και ο άντρας της είχε εξαφανιστεί.
Αποκλειστική Διανομή Υπότιτλου: www.xsubs.tv