Poprzednio...
Możemy zredukować wiatowš populację o 75 procent w trzy miesišce.
Tak czy siak, to ludobójstwo.
Cały czas nas szpiegowałe?
Nie ciebie, jego. To poszukiwany terrorysta.
Spełnisz swój obowišzek, jak ja i jak moja matka...
Wszystkie te portrety na cianie, to jego kochanki!
Trzeba ich zwišzać, zanim skrzywdzš siebie lub innych!
Ma niemiertelne dziecko?
Była w cišży, gdy stała się niemiertelna.
To dziecko może uczynić nas takimi, jak Michael.
- Nie wiem, skšd to się wzięło. - Jak mogła?
Jest kolejny zbuntowany niemiertelny,
ale pracuje nad czym, co może uniemożliwić Ilarii
wyniszczenie rasy ludzkiej.
Odetnijcie ich od łóżek. Ratujmy naszych braci i siostry!
ROK 1601
Kiedy był sobie człowiek, który żył wiecznie.
Zakochał się w wieniaczce.
Pobrali się.
Lecz jej serce należało do innego.
Ofiarował jej nazwisko, a ona jemu bękarta.
Patrzcie! Rogacz! Rogacz! Rogacz!
Ból był nie do zniesienia.
Poprzysišgł nigdy już nie zaznać takiego bólu.
Jamais plus.
"Nigdy więcej"?
Obiecał to sobie tamtej straszliwej nocy,
i dotrzymywał tej obietnicy przez 400 lat.
I ten niemiertelny może powstrzymać Ilarię?
Ten morderca?
Nie bšd ograniczona. W pełni wierzę w talent Michaela.
Pracuje nad projektem, którego skutków sam nie ogarnia.
Jego osišgnięcia sš niesamowite.
Nawet genialne.
Co to za projekt?
wiat, w którym tylko jedno pole wydaje plony,
a reszta pozostaje jałowa.
Niepłodnoć?
Tak. Michael to udoskonalił.
Wypróbował to na jabłkach.
Jedna dawka bez efektów ubocznych.
Prosto, zgrabnie, skutecznie.
A co najlepsze? Działa tylko na miertelników.
Więc nikt nie może mieć dzieci, oprócz niego?
I każdego niemiertelnego. "Jamais plus".
Z tš technologiš Ilaria mogłaby kontrolować populację miertelnych.
Bez uciekania się do ludobójstwa.
Rozwišzałoby to ich problem z ludzkociš raz na zawsze.
Gdzie znajdę tego Michaela?
Na wyspie na krańcu Nowego wiata.
Więc muszę się tam udać.
Ludzie szukali całš noc. Znaleli tylko czterech zarażonych.
Pozostali gdzie się ukrywajš.
- Widziała mój nóż do szczepień? - Nie.
Trzymam go w drugiej szufladzie, ale zniknšł.
- Może wsadziłe go do innej? - Nigdy bym tego nie zrobił.
- Wiesz, jaki jeste, kiedy pracujesz. - Wszystko ma być na swoim miejscu.
Agnes zawsze...
Pracownia musi być uporzšdkowana.
- Każę Landry'emu zrobić spis... - Nie, nie, nie.
Nie Landry, ty.
Agnes już nie ma, więc ty musisz zadbać o wszystko.
Oczywicie, Michael.
- Mamy dalej szukać? - A czemu mielibycie przestać?
Bo chorzy chowajš się przed nami. Zdrowi zaczynajš się bać.
- Przebškujš o opuszczeniu wyspy. - Kto?
Ludzie.
Zbierz wszystkich w sali jadalnej.
Chcę co ogłosić.
Kto tam?
Anne, dr. Farragut.
Anne?
Co tu robisz?
Wrobiono mnie w co, czego nie zrobiłam.
Wrobiono? Kto to zrobił?
Nie wiem.
Ale Michael niedługo zrozumie swojš pomyłkę.
Nie wydaje się typem, który się myli.
Tylko lekko zboczyłam ze swojej cieżki.
Jasne...
Nie ma jak wycieczka do Szczurzej Wólki, by wzmocnić charakter.
Michael mnie potrzebuje.
W swoim czasie... przyjdzie.
Wyglšdasz na niele sponiewieranego.
Powiesz, gdzie byłe całš noc?
Sam bawiłem się wietnie.
Przeszukiwanie budynków guzik dało.
Wyszło na to, że Olivia i jej popaprańcy
wietnie sobie poradzili z ukryciem chorych.
>>> RebelSubTeam <<< www.facebook.com/RebelSubTeam
HELIX 01x07 - Cross-Pollination -
Tłumaczenie: Sabat
Synchro i poprawki: GolbothŽ ¤¤¤ serialeatv.blogspot.com ¤¤¤
83 mykotyków, z czego znalelimy 4.
Zastrzyki przestajš działać.
Zaraz wywrócš wszystko do góry nogami.
- Widziałe Sarah? - Mylałem, że jest z tobš.
Nie. Nie było jej w pokoju. Sprawdzę w laboratorium.
Pójdę z tobš.
Gdzie nasze rodziny?
Przyjaciele...
przyjaciele, proszę.
Proszę... proszę!
Próbowalimy odizolować chorych, ale nie udało nam się.
Ale musimy chronić niezainfekowanych, czyli was.
Sšdzę, że lekarze z CDC zgodzš się,
że sala jadalna to teraz najbezpieczniejsze miejsce w opactwie?
Dobrze.
Wszyscy zatem pozostaniemy tutaj...
i nikt stšd nie wyjdzie, aż nie będzie po wszystkim.
Niektórzy majš tam rodziny!
Wszyscy mamy tam rodzinę, Malcolm.
Zdrowi zostanš skierowani tutaj.
A chorzy? Co z nimi?
Zostawimy ich tam na mierć?
Tak.
Chyba że chcecie umrzeć wraz z nimi.
W chwili tak niewyobrażalnej straty,
najważniejsze jest pozostanie na własnej cieżce!
Zaufalimy ci!
Straże przy każdym wyjciu. Zamknij ich. Już.
Sarah!
Sprawdziłe jej pokój?
Alan? Nic ci nie jest?
Chyba wiem, gdzie jest. Jest tu pomieszczenie...
W jednym z budynków.
Prawie się tam dostałem, ale dostałem w łeb, zanim zdobyłem dowody.
- Dowód na co? - Przybyłem na tę wyspę
nie bez powodu i wierzę, że znajduje się gdzie w opactwie.
Już to przerabialimy, nie?
Zarazy, plagi, susze, pasożyty...
Na tyle sposobów można zniweczyć sad.
Zbudowalimy to miejsce z niczego,
borykajšc się z niewyobrażalnymi trudnociami.
Lecz gdy choroba atakuje korzenie, konieczne sš zmiany.
Astrid...
pamiętasz, jak znaleli nas Hiszpanie?
Twoja ofiara była... bohaterska.
A twoja córka, słodka Annabelle...
odchowała nasiona pokoleń.
Alice... bez ciebie nie byłoby tej wspólnoty.
Trzeba porzucić stare sposoby,
by twoje nowe pomysły wydały owoce.
Przycięcie roliny przypiesza jej wzrost.
Im rzadsze zboże, tym silniejsze.
Z kim rozmawiasz?
Amy, chcesz mi co powiedzieć?
Brat Malcolm, ten który cię zaatakował...
Landry zabrał go do celi kontemplacji.
Nie, nie zamykajcie go. Niech zostanie z pozostałymi.
Przecież się przeciwstawił!
- Nie martwi cię to? - Wręcz przeciwnie.
Zdecydowany sprzeciw bywa zdrowy.
Ale zawsze mówiłe, że od jednego jabłka...
A teraz mówię co innego.
- Co ci się nie podoba? - Oczywicie, że nie, ale dlaczego...
Widzisz te kobiety?
Twoje siostry.
Każda powięciła życie tej wspólnocie.
Robiły wszystko, o co je proszono, bez sprzeciwu i narzekań.
Żyły w szczęciu, służšc mojej woli.
Bez względu na żšdanie, ani powięcenie.
Te zaszczytne obowišzki przeszły na ciebie.
Jeste na nie gotowa, Amy?
Jeste?
Dr. Farragut, pisz?
Mów mi Peter.
Chciałam przeprosić w imieniu wspólnoty za to, co się stało.
Chcielicie nam pomóc, a my bylimy... niezbyt ku temu chętni.
"Niezbyt chętni"?
- Odwaliło ci do reszty? - Ja tylko...
Michael zrzucił mi na głowę beczkę szczurów.
W jakim wiecie miałbym przyjšć za to przeprosiny?
Nie krzycz na mnie.
- Wrzucili mnie do lochu... - Przestań!
- Torturowali, głodzili na mierć... - Nie krzycz na mnie!
Zdajesz sobie sprawę, jak trudno być cišgle rozsšdnym?
Próbuję robić wszystko jak najlepiej i oto, jak mi podziękowano!
- Dokładnie wiem, jak się czujesz. - Rzeczywicie?
W mojej pracy stawiam czoła podobnym wyzwaniom.
Spróbuj pracować z rodzinš.
- Próbowałem. - To jest najgorsze.
Totalna kicha.
Anne?
Jeste tam
Amy? Co się dzieje?
- Michael przyjdzie? - Nie.
- Nie wiem, co robić. - Może zrzuć nam linę?
- Mów. - Michael chyba zwariował.
Gadał do obrazów na cianie.
Co mówił?
Co o zbożu. Bredził bez sensu.
Nie zawsze mówi z sensem, ale musisz go teraz chronić,
wypełniać jego wolę. Rozumiesz?
Mówisz dokładnie jak on.
Może przedyskutujemy to na górze?
Musi tam gdzie być lina.
Nie wyjdę, póki Michael mnie nie uwolni.
- Żartujesz sobie? - Amy, posłuchaj...
pójdziesz i zaoferujesz mu siebie.
Nie! Nie muszę cię słuchać, ani jego.
Amy, rzuć mi cholernš linę!
- Jego też nie! - Amy!
Amy!
Przepraszam za to.
O mój Boże! Wystraszylicie mnie.
Gdzie wasi rodzice?
Tata zachorował i skrzywdził mamę.
- Gdzie jest teraz? - Lizzy? Luke?
- Gdzie jestecie? - To on.
Chodcie, dzieci, pobawimy się.
Wszystko będzie dobrze.
Już dobrze.
Lizzy? Luke?
Przestańcie!
Wiem, że tam jestecie.
Będziecie mieli wielkie kłopoty, jeli zaraz nie wyjdziecie!
Otwierajcie te przeklęte drzwi!
Poszedł sobie.
- Zaczekajcie, zaraz wrócę. - Nie! Nie zostawiaj nas!
Muszę pójć po pomoc.
- We nas ze sobš! - To zbyt niebezpieczne.
Proszę, nie zostawiaj nas.
Trzymajcie się blisko, a jak usłyszycie co przerażajšcego,
uciekajcie na złamanie karku, dobrze?
Idziemy.
Psychoza trwa długo?
Kto wie? I tak umierajš w cišgu dwóch dni.
Niezbyt skuteczny patogen.
Póki co, kopie nam tyłki.
Choroba zakana nie chce zabijać, tylko przekazać dalej swoje DNA.
Ta zabija zbyt szybko, nie próbuje się roznieć.
Znam biologię komórkowš. Masz na ten temat hipotezę?
Tak.
Wirus otrzymał pomoc. Od ludzkoci.
Ostatnio doszedłem tutaj.
Mylałem, że który przypasuje.
- Odsuń się. - Co?
Co to za miejsce?
Sarah była... na tym stole. Ona...
Przeprowadzali na niej... jaki zabieg.
Kto? Co jej zrobili?
Było tyle...
...krwi. Nie pamiętam...
Co tu, kurde, robimy? Czego mi nie mówisz?
Ilaria... pracuje nad czym poważnym,
alternatywš dla Narvika.
Ilaria odpowiada za Narvika?
I nie tylko. To nie patogen, którego szukasz.
Ten jest niestabilny, wadliwy. Zabija zbyt szybko.
- To wariactwo! - Sarah...
Sarah jest z tym zwišzana. Dlatego jš zabrali.
Gówno prawda!
Twoje oczy...
- Co? - Oczoplšs.
Pozostałoć po czym.
Na pewno nie pamiętasz nic z ostatniej nocy?
Tylko przebłyski.
Już to widziałem.
U dzieci, które mnie zaatakowały. Też niczego nie pamiętały.
Chyba co im podano.
Może jaki antycholinergik, jak skopolamina?
- Tak? - Połšczony z morfinš...
powoduje stan somnambuliczny, jak lunatykowanie.
Musimy znaleć Sarah. Rozdzielmy się.
- Mylisz, że to dobry pomysł? - Nie, ale...
skończyły mi się dobre pomysły.
- Mylisz, że wróci tu po takiej kłótni? - Amy podšża...
Daruj sobie te bzdety o podšżaniu cieżkami.
Wiem, że z nas kpicie,
ale ta wspólnota przetrwała prawie 400 lat.
Michael wie, co robi.
To ja zawiodłam.
Powięciła mu życie.
I patrz, jak ci odpłacił.
Jeli to moja ostatnia podróż, mogę winić tylko siebie.
Wszyscy, których znasz, sš w miertelnym niebezpieczeństwie,
nie wspominajšc o mojej ekipie.
Kto musi porozmawiać z Michaelem, przemówić mu do rozsšdku.
Czemu miałby posłuchać mnie?
Bo jeste tš rozsšdnš.
Sarah? Jeste tu?
- Chcę do mamy! - Luke. Luke, Luke.
- Już wszystko dobrze. - Nie, kiedy się boi,
trzeba mu co opowiedzieć.
Tak robi mama...
Znaczy, robiła.
Dobrze.
- Pół roku temu byłam w Kongo... - Musisz powiedzieć: "Pewnego razu..."
Pewnego razu,
pół roku temu byłam w Kongo,
leczyłam dzieci tylko troszkę starsze od ciebie.
Poznałam tam chłopca, Arthura. Był bardzo dzielny.
Zawsze miał kocyk, który zakładał sobie na ramiona jak pelerynę.
Więc spytałam go, czemu zakłada ten kocyk na ramiona.
Odpowiedział, że jest Supermanem, a Superman potrafi latać
i nigdy nie zachoruje, bo może odlecieć od każdej choroby.
Czy Arthur wyzdrowiał?
Tak, wyzdrowiał.
Kurcze, ale za wami tęskniłem.
Uciekajcie!
Hej, dzieciaczki!
- Znalazłycie sobie nowš mamusię? - Uciekajcie! Szybko!
Sarah, jeste cała?
Tak. Co mu podałe?
Nic. Nie zdšżyłem mu wstrzyknšć.
Szybki przyrost grzyba. Pewnie ostatnie stadium.
Ledwie 36 godzin po pogrzebie. Zabija szybciej niż mylelimy.
Trzeba ustalić umieralnoć i dlaczego u Sorena doszło do remisji.
Może to co z młodzieńczym systemem odpornociowym...?
Alan... to ich ojciec.
Dzieci... jestecie całe? Chodcie z nami.
Idziemy do sali jadalnej. Wszyscy tam sš.
Będziecie bezpieczni.
Alan, muszę ić do ambulatorium.
Majš tam USG.
Michael? Musimy porozmawiać.
Jestem dorosłš kobietš i powinnam sama decydować o sobie.
Podšżać własnš cieżkš, oczywicie.
Nie chcę zostać kolejnym portretem na cianie.
Zawsze byłem dumny z twojej dzikiej indywidualnoci, Amy.
Skończmy z tym pieprzeniem.
Dobrze więc.
Chcesz mówić otwarcie.
miało.
Wiem, czym jeste.
Nie jeste bogiem, tylko wybrykiem natury.
Ale to, że ogłupiłe Anne i Agnes nie znaczy,
że ukradniesz też moje życie.
Moja cieżka nie wiedzie do twojego boku, ani do twojego łóżka.
Mogę również mówić otwarcie?
Ja też wiem, kim ty jeste.
Nieodrodnš córeczkš tatusia.
I wiem, co kazała Landry'emu zrobić z zatrutym miodem.
- Nie wiem, o czym... - Cicho...
Zacytuję swojš córeczkę: "Skończmy z tym pieprzeniem".
Skoro wiedziałe, że to ja, czemu wrzuciłe Anne do dziury?
Anne to owieczka i jak wiele innych
urodziła się, by podšżać, ale ty...
ty, moja droga, jeste...
prawdziwym, makiawelicznym geniuszem.
Mylała, że nie wiedziałem o tobie i Landry'm?
Nie jest dla ciebie doć dojrzały, ale żaden z nich nie jest.
Zadbałem o to.
Ten plon jest zepsuty.
Należy go przeorać.
A dzi skończymy to, co ty i twój kochanek rozpoczęlicie.
Przerzedzenie jest tego nieodzownš częciš.
Przerzedzenie?
Tojad i mak opiumowy, 4 do 1.
Paraliż mięni, dysfunkcja oddechowa,
a mierć nadchodzi niczym litociwe uwolnienie.
Chcesz ich zabić?
Sš u kresu swych cieżek. Nie mam wyboru.
Mylę teraz o czystej społecznoci.
Żadnych obcych, tylko rodzina.
- Nie rozumiem! - Po pierwszym oczyszczeniu,
twoja siostra Annabelle, urodziła mi 17 dzieci.
Alice powiła mi 22 po drugim.
Moja droga, twoje życie wypełni wiekopomny cel.
Moja słodka dziewczynko,
zostaniesz matkš całego, nowego pokolenia.
Nie...
- Nie zrobię tego! - Ależ zrobisz.
Z zębami lub bez nich.
Nie!
Nie! Puć mnie!
Puszczaj!
Nie!
Wypuć mnie, Michael!
Hartowane szkło. Nie stłucze się.
Nie wierć się zbytnio, Amy.
Nawet najmniejszy kontakt z tymi rolinami może być bardzo niebezpieczny.
Amy, podziwiam twojš determinację.
Bunt przeciwko poddaniu się.
Ale w końcu zrozumiesz. Jak inne.
Ze wszystkich moich córek, zawsze była tš ulubionš.
Ta maszyna ma ze cztery lata. Procesor może być... strzelony.
Wydaje się działać dobrze.
Ale płód byłby bardzo mały. Była zaledwie kilka dni w cišży,
kiedy zrobili cię niemiertelnš.
Dziecko nie powinno przestać się rozwijać przed stadium płodowym.
Powinnimy co widzieć.
Pamiętasz co z ostatniej nocy? Cokolwiek?
Byłam w laboratorium i zostałam zaatakowana.
To musiał być mykotyk. Następne, co pamiętam,
to że byłam w tym... okropnym pomieszczeniu
i było pełno krwi.
Niczego tu nie ma.
Nie ma dziecka.
Sarah...
ten atak na ciebie wczoraj, to nie był mykotyk.
Co?
Mam lukę w pamięci. Jak ty.
Chyba naszpikowali mnie skopolaminš, żebym nie pamiętał.
Nie pamiętał czego?
Cały dzień miewam przebłyski pamięci, ale...
to chyba ja zaatakowałem cię w laboratorium.
Ty?
Jeli tak, przysięgam, że nie wiem, co się działo.
Zaatakowałe mnie. Zabrałe mi dziecko?
Sarah, niech padnę trupem, jeli wiem, co się działo.
- Aż tak nienawidzisz niemiertelnych? - Nie.
Brzydzisz się mnš. Brzydzisz się tym dzieckiem?
- Nie, to szaleństwo, to... - Przyznaj się!
Od poczštku tego chciałe!
Nigdy nie chciałe tego dziecka!
- Nieprawda! - Wyno się, Alan!
- Nie chcę na ciebie patrzeć! - Proszę...
Precz!
Wynocha!
Kyle, wypuć mnie, proszę!
- Michael oszalał! - Daruj sobie.
Zrobi co strasznego. Musisz mi uwierzyć!
Włanie, że nie muszę.
Na tym polega piękno tego, że ja jestem tu, a ty zamknięta tam.
Szukasz dr Jordan, prawda?
- Powiem ci, gdzie jest. - Co o tym wiesz?
Uwolnij mnie, to ci powiem.
Powiedz, a pomylę, czy cię uwolnić.
Wiesz co? Lepiej wyglšdasz za szybkš.
Co? Nie, Kyle!
Proszę cię!
Spróbujemy jeszcze raz?
Wejd mi na barki.
Peter, to ty?
Kyle, dzięki Bogu!
Jak tam, kurde, wylšdowalicie?
Gdzie w pobliżu powinna być lina.
- Jasne. - Jeszcze sprawozdanie!
- Co się dzieje? - A co się nie dzieje?
Były kolejne zarażenia. 83 ofiary.
- Jezu... - Większoć wydostała się z kwarantanny.
A zdrowi?
Michael umiecił ich w sali jadalnej.
Widziałe Michaela? Nic mu nie jest?
Był w laboratorium botanicznym, kłócił się z Amy
i warzył jaki mierdzšce, rolinne paskudztwo... mam!
Dobra, zrzuć.
Uważajcie.
Jakie rolinne paskudztwo?
Nie wiem, długie łodygi, fioletowe kwiaty.
Tojad, zwany też mordownikiem.
Zabójczo trujšcy.
Po co miałby...
To przerzedzenie.
- Co? - Nie zdarzyło się za mojego życia,
ale prababka mi opowiadała.
Gdy była mała, zapadła decyzja o przerzedzeniu wspólnoty,
by oczycić klan i zaczšć od nowa.
Zaczšć jak?
Ma na myli Jonestown.
wištynię Słońca, Niebiańskie Wrota.
Masowe samobójstwo.
Zabijš się.
Przyjaciele, przyjaciele!
Wspaniałe, cudowne wieci.
Zacni doktorzy z CDC opracowali serum,
które zwalczy chorobę, nękajšcš naszš wspólnotę.
W tej chwili podajš je chorym,
a nam zapewnili szczepionkę doustnš,
żeby nas też uchronić od zarażenia.
Zaprawdę cudowna to nowina.
Zbierz swoich ludzi. Potrzebuję cię na zewnštrz.
- Kiedy my dostaniemy lekarstwo? - Teraz nie czas na pytania.
Czy to bezpieczne?
Spodziewałem się tego pytania.
Widzisz? Zupełnie bezbolesne.
Tędy, szybko!
Rodzice niech podadzš je dzieciom.
Mężczyni niech pomogš kobietom, zanim sami zażyjš.
Pomóżcie też starszym.
Wystarczy dla wszystkich.
Michael, otwieraj te drzwi!
>>> RebelSubTeam <<< www.facebook.com/RebelSubTeam
Tłumaczenie: Sabat
Synchro i poprawki: GolbothŽ ¤¤¤ serialeatv.blogspot.com ¤¤¤