Poprzednio...
To Dr. Hiroshi Hatake, szef projektu.
- Jane! - Kocham cię, ojcze.
Daniel!
- Najprawdopodobniej zarazili się na wyspie. - St.Germain.
Musimy tam popłynšć.
Wtargnęlicie na teren prywatny.
Jestem Michael. Witajcie.
- Bšd moja cieżkš. - Dosyć. Przestań!
30 lat temu epidemia zaczęła się na tej wyspie.
Soren.
- Pomóżcie jej! - Alan tu jest. Na wyspie.
- Możemy pomówić, bracie... - Jerome.
We Petera i tego drugiego i uciekajcie stšd.
Nadal jestem w cišży. Od 15 miesięcy.
- Czeć, Soren. Jak się czujesz? - Chyba dobrze.
- Znalazła to, czego szukała? - Nie.
- Wiesz, co to może być? - To mapa wyspy
- Co to za miejsce? - Lepiej tam nie ić.
Landry, co robisz?
Siemka.
Lekarze z CDC... sš zdenerwowani...
Niepokoi ich zniknięcie.
A majš powód do niepokoju?
Stało się, co się stało.
Isaac i Soren osišgnęli... kres swoich cieżek.
To dobrze.
- A Michael? Obwinia Ann...
Obawia się, że... traci kontrolę.
Władza mojej matki to iluzja, którš musimy jej dawać.
Oczywicie.
A jeli dowie się... o nas?
Nie ma żadnych "nas", Landry.
Mówiłam ci to już tyle razy.
Przejęzyczyłem się. Wybacz.
Mylę, że jeden z naukowców mógł mnie polubić.
Ten przystojniak, Kyle.
Najwyraniej CDC zaczyna rozpraszać nas wszystkich.
Nie możemy sobie na to pozwolić.
Nie...
- Żadnego rozpraszania. - Byłoby to straszne,
gdyby co nieoczekiwanego im się przydarzyło.
Powiedz to, Landry.
Powiedz to!
Co nieoczekiwanego...
Straszne...
Chyba czas wzišć sprawy we własne ręce.
Nie sšdzisz?
>>> RebelSubTeam <<< www.facebook.com/RebelSubTeam
HELIX 02x03 - Scion - Szczep -
Tłumaczenie: Sabat
Synchro i korekta: GolbothŽ ¤¤¤ serialeatv.blogspot.com ¤¤¤
Widziałem tropy jeleni w dole strumienia.
Wyglšdały jakby uciekały. Co musiało je spłoszyć.
Możesz włšczyć radio. No tak, nie mamy radia.
Jaye lubi, kiedy piewam, prawda?
Co w tych dwiękach przypomina piewanie.
Ojcze, kto nadchodzi.
Do rodka. Oboje.
DZIEŃ 3
Michael!
- Gdzie jest Soren? - Nie ma go?
Tak, zniknšł.
Spod waszej opieki? Przecież miał być w kwarantannie.
Musimy przeszukać teren.
- Nie mam do tego doć ludzi. - Dobrze.
Wiesz, co uwielbiam w szczepieniu rolin?
Precyzję. Dbałoć o szczegóły.
Jeli kšt nacięcia nie będzie właciwy, rolina zwiędnie.
Za mało wilgoci i szczep nie rozkwitnie.
Jednak trochę praktyki...
i mamy liwki na drzewkach brzoskwiniowych.
Pomidory rosnšce na niegu.
Gdyby tylko tak łatwo szło z ludmi.
Niestety, rezultaty nie sš zadowalajšce, gdy dodać wolnš wolę.
Nie przyszedłem tu na wykład z botaniki.
- Więc, co jeszcze? - Nie, to na razie wszystko.
Ale jeli dowiem się, że stoicie za zniknięciem Sorena,
pocišgnę was do odpowiedzialnoci.
- A stoimy? - W żadnym razie.
Chłopiec był pod ich opiekš.
Sam, pozbawiony baczenia naszej rodziny.
Otoczyli go plastikiem. Nie dziwię się, że mógł uciec.
Ostatnimi czasy nie zgadzalimy się.
- To dla nas co nowego, prawda? - Dbam tylko o to, co tu mamy
- i jak to chronić. - Chcę dokładnie tego samego.
Czasami jednak,
warto ocenić sytuację z innej perspektywy, nie sšdzisz?
- Oczywicie, ale... - Sšdzę, że powinnimy nazwać to...
różnicš opinii.
Słodka Ann.
Nie wiem, co bym poczšł bez ciebie.
Trwajš próby wyizolowania i identyfikacji patogenu.
Obiekt A to pacjent bez żadnych infekcji,
dorosły mężczyzna, 32 lata, waga około 80 kg.
Bardziej koło 70. Dbam o kondycję.
W celu identyfikacji toksyn porównalimy zdrowe tkanki
z próbkami pobranymi od chłopca z wyspy St. Germain,
10 lat, około 40 kg.,
w trakcie trwania symptomów, jak i po remisji.
Testy nie dały rezultatów.
To jak walka z wiatrakami.
Identyfikacja zajmie tygodnie bez ICP-MS.
IC co?
Spektrometria plazmowa.
- I tak trzeba było od razu, Goršca Strefo. - Nie nazywaj mnie tak.
Spróbujmy czego innego.
Soren miał te same objawy, co ofiary z łodzi, tak?
Wrzodziejšce rany, żółtaczka twardówki...
czyli pożółkłe oczy, dla jasnoci.
Może porównamy próbki Sorena z tymi od ofiar z łodzi?
- Wówczas... - Użyjemy przeciwstawnych wišzań...
i znajdziemy pasujšce. To może się udać.
- Gdzie próbki z łodzi? - Tu.
Zaraz, gdzie one sš?
- Co jest? - Nie ma ich.
- Czego? - Próbek.
Gdzie je ostatnio widziałe?
W szopie, jak znalelimy ciało Layli.
- Musiały wypać. - Jaja sobie robisz?
Te próbki były bezcenne.
- Bez nich nie potwierdzimy patogenu! - Zajmę się tym.
Co się stało?
Cudowne dziecko zostawiło próbki w szopie.
Pójdę po nie.
Chwila, my pójdziemy. Sarah, łap sprzęt.
To mój cyrk. Ja powinienem pójć.
Potrzebuję cię tutaj. Masz dobry układ z Amy.
Tak ci się wydaje.
Wykorzystaj to.
Dowiedz się, czy Soren zachowywał się dziwnie, zanim zaatakował matkę.
Zawę czas objawów.
Postaraj się znaleć tego dzieciaka.
DZIEŃ 10953 30 LAT PÓNIEJ
Wiedziałem, że kogo wylš.
Ale nie sšdziłem, że ciebie.
To nie to, co mylisz.
Dużo się zmieniło od naszego ostatniego spotkania, tato.
Nie tyle, na ile miałem nadzieję.
Ilaria to przeszłoć. Wiem, że niepotrzebnie im zaufałam.
Ty i ja... stoimy po tej samej stronie.
Niemiertelni rozpierzchli się. Nasz czas minšł.
Epidemia TXM-7 niszczy nas.
Chcę tylko ocalić kilku ocalałych.
Powiedz, czemu mam ci wierzyć?
Bo przyszłam tu. Nieuzbrojona.
Wierz, w co chcesz.
DZIEŃ 3
Szybciej z tymi beczkami. Mamy huk roboty.
Wszystko w porzšdku, Jerome?
Tak, czemu pytasz?
Trzeci raz grabisz to samo miejsce.
Mylałem sobie, ile traciłem, popijajšc sobie od czasu do czasu.
To życie, które minęło.
Bez obaw, na wyspie nie ma alkoholu. Michael zabrania picia.
- Więc co to za beczki na wino? - Nie mam pojęcia, ale to nie wino.
- A co? - Lepiej nie pytać.
Jak powiada Michael, krocz własnš cieżkš, nie sšsiada twego.
Amy, czeć.
Co do wczoraj, przepraszam za wysłanie ci mylnego sygnału.
Jak sygnał może być mylny?
- To nie rzecz, tylko odczucie. - Jeli zraniłem twoje uczucia,
nie miałem takiego zamiaru.
Tego włanie sceptycy w nas nie rozumiejš.
Reagujemy i działamy nie ograniczeni strachem.
Wobec innych i odwrotnie. Nie hamujemy naszych myli i ciał.
Wykorzystujemy swojš przestrzeń do badania ciemnoci.
Poznajemy jš. Szukamy wiatła.
A jeli znajdziesz więcej ciemnoci?
To tylko kolejne odkrycie.
- Z dziećmi jest podobnie? - Naturalnie.
One sš najbardziej wolne.
Przykro mi, że jeszcze nie znalazłe odpowiedzi, których szukasz.
Zazwyczaj znajduję je w taki czy inny sposób.
Ale jednak...
- musi to być dla ciebie trudne. - Nie jest.
CDC wietnie sobie radzi ze zgłębianiem ciemnoci.
Mamy bardzo mocne latarki.
A teraz chciałbym skierować je na wasze dzieci.
Jak ci na imię, kochanie?
Elizabeth, ale wszyscy mówiš mi Lizzy.
Znała Sorena, Lizzy?
Był w mojej klasie, ale poza tym nie.
Tamtego dnia, zanim wyszedł, zachowywał się jako dziwnie?
- Mówił, że się boi. - Soren czuje się już lepiej, Lizzy.
Rozmawialimy o tym.
Dobrze, Lizzy, to nie będzie nic bolało.
Możesz otworzyć buzię, o tak...
Może lepiej nie aż tak.
Czego Soren się bał?
- Nie mogę, bo jeli Amy powie... - Nie powie, przyrzekam.
Powiedział, że złamał zasadę. Nie chciał ić do dziury.
Jakš zasadę? Co to jest "dziura"?
To już wszystko. Trzymaj się.
Następny.
Szybciej. Lepiej nie być tu za długo.
Lepiej siedzieć za ogrodzeniem pod napięciem.
Im szybciej dojdziemy do szopy, tym szybciej tam wrócimy.
Nie wiem, czy jest tam bezpieczniej. Alan mówił, że...
Kurde, Sarah, próbowała z nim porozmawiać, a on kazał ci uciekać.
Manipuluje tobš.
Wie co o tym, co się tu dzieje.
Wiesz, co tu się dzieje?
CDC prowadzi dochodzenie, a on nie bierze już w tym udziału.
A może powinien? Trzeba go do tego włšczyć.
Nadal uważasz go za zbawcę ludzkoci.
Nie potrzebuję zbawcy, Peter. Jestem naukowcem i wykorzystuję rodki,
a jeden z najlepszych traci czas, zbierajšc jabłka i grabišc licie.
Nie masz pojęcia, co kombinuje.
Ja też nie. I dobrze.
Jak możesz tak mówić? To twój brat.
On zabijał ludzi, Sarah.
W Paryżu.
Po tym w Arctic Biosystems, popadł w obsesję.
Mylał tylko o Julii.
- Słyszałam plotki. - To więcej niż tylko plotki.
Interpol ma nagranie z kamer ochrony,
na którym wychodzi z siedziby Ilarii tuż przed wybuchem bomby.
Może mylał, że przeprowadza dywersję,
może nie wiedział, że byli tam ludzie,
ale byli. Niewinni ludzie.
- Niemiertelni. - Niemiertelni. Jak ty.
Alan nie jest już dawnym sobš i czas to zaakceptować.
Zamknij.
Lepiej się za bardzo nie zbliżać.
- Co to? - Oddech Serafina.
Majowie używali go, składajšc ofiary z ludzi.
Jeden wdech i ludzie dosłownie sami podrzynali sobie gardła.
Zabawne, nie?
Natura daje nam wolnš wolę,
a potem pozwala nam jš odbierać.
- Michael i Ann o tym wiedzš? - Oczywicie, że nie.
Bojš się wszystkiego, czego nie mogš kontrolować.
Może powinni być nieco bardziej przyjani?
Co mam z tym zrobić?
Dzieci! Dzieci! Podejdcie.
Kto chce zagrać w grę?
- Ja! - Jak się nazywa?
Wehikuł czasu.
- Kto pierwszy? - Ja!
Dobrze, Lizzy.
Tylko oddychaj, Lizzy.
- Kto następny? - Ja!
Ciało Layli zniknęło.
Nie sšdzisz chyba, że zabrał je kto z opactwa
i zapomniał nam o tym powiedzieć, co?
Kto musiał je stšd zabrać, ale raczej nikt z opactwa.
Znalazłam próbki.
Pomysł Kyle'a z przeciwstawnymi wišzaniami jest naprawdę niezły.
Oby dało nam to jakie wskazówki.
Chod tu!
Czuję was tam!
Bierz próbki!
Szybciej! Do okna!
Szybciej!
wieże mięso!
Chod, chod!
Nie można jej ufać. Wiesz o tym, prawda?
To moja córka. Częć mnie cieszy jej widok.
A druga częć? Już raz nas zdradziła.
Minęło dużo czasu.
Nigdy nie mylałe trzewo, kiedy chodziło o niš.
Wiem, czym jest. Ja jš takš uczyniłem.
Wiesz, co musisz zrobić.
Nie potrzebuję wykładu od ciebie.
- Poznam jej prawdziwe intencje. - I wtedy co?
Wtedy...
zrobię co będzie konieczne.
Dobrze, że w końcu odnalazłe spokój.
Kiedy się ostatnio widzielimy, było o to trudno.
Odnalezienie spokoju jest bardzo trudne.
Zwłaszcza dla nas.
Bardzo długo jeste na tej wyspie.
W dzisiejszych czasach nie ma wiele spokoju.
Dla nikogo.
Więc mam szczęcie, mogšc tu żyć.
Nadal uważasz niemiertelnoć za szczęcie?
Inaczej bym ci jej nie dał.
Czasem wolałabym, żeby nie dał.
Nieważne. Teraz jeste tutaj.
Naćpałe mnie.
Czemu poziom cukru we krwi Sorena jest taki wysoki?
Doktor Kyle!
Lizzy? Co się stało?
Szybko! Dzieci sš chore. Chod szybko.
Gdzie sš dzieci?
Lizzy?
Co ci jest?
Czeć, dzieciaki.
Co wy tu robicie?
Mogę ci w czym pomóc?
Tak, miałem to tu przynieć.
Kto ci kazał?
To nie magazyn?
To czerwony budynek. Po drugiej stronie sadu.
Jestem nowy u zbieraczy. Mylałem, że to tutaj.
To le mylałe.
Powiedziałe, że sš tam niedwiedzie, nie ludzie!
Musi istnieć proste wyjanienie. Cokolwiek moglicie tam widzieć...
Nie wmawiaj mi, że nie wiesz, co się tu dzieje!
- Peter... - Doktorze Farragut.
Mówię tylko, że nie ma tam żadnych stworów.
To nie był stwór, tylko człowiek. Bardzo chory człowiek.
Z objawami fazy drugiej patogenu i zmianami martwiczymi.
To jak zatrucie ergotem,
trujšcym grzybem wywołujšcym psychozę i ostre zmiany fizyczne.
Jak mogłe nas nie uprzedzić, że w tych lasach sš ludzie?
Cóż... niektórzy decydujš się na opuszczenie opactwa.
Przychodzš, bo majš doć niemoralnego życia,
lecz gdy odrzucš swš prawdziwš cieżkę,
często nie majš dokšd wracać.
Więc wyrzucacie ich tam na pastwę losu?
Nikt ich nie wyrzuca.
Ja tylko uwiadamiam ich, że to ich decyzje.
- Że muszš z nimi żyć. - Albo umrzeć?
Jeli to ich przeznaczenie...
Z tego, co widzielimy, patogen jest na zewnštrz,
- tylko skšd się wzišł? - Zakładasz, że zaczęło się na zewnštrz?
- To znaczy? - A jeli było odwrotnie?
Mylisz, że ródło jest tutaj?
Wykonujš tu poważne eksperymenty botaniczne.
Reprodukcje hybrydowe, manipulacje nasionami...
Szczepiš ze sobš różne roliny, tworzšc całkiem nowe odmiany.
Jak GMO? Nie majš takiej technologii...
Nie potrzebujš jej. Roliny szczepi się od stuleci.
Gregor Mendel mieszał roliny stršczkowe w połowie XIX wieku,
w bardzo podobnym opactwie.
- O mój Boże! - Jezu...
Kyle! Kylem słyszysz mnie?
Kyle! Trzeba go odwrócić na plecy.
Dalej, kumplu.
Tchawica czysta, oddycha normalnie.
- Bardzo dużo krwi. - Musimy znaleć ranę.
Kyle, dalej, bracie.
- Słoneczny dzień... - Kyle, to ja, Peter.
- Co się stało? - Długo byłem nieprzytomny?
Nie wiem.
- Głowa mi pęka. - Masz paskudne rozcięcie.
Zemsta jest słodka.
- Kto cię tak urzšdził? - I tak nie uwierzycie.
Sam w to nie wierzę.
- Dzieciaki. - Dzieciaki?
Wszystkie razem.
Zostawiły mnie, żebym wykitował, ale dowlokłem się tutaj.
Widziałem już wciekły tłum.
To było co innego. One były... zamroczone.
- Jak w transie? - Jak po praniu mózgu.
Sekty sš znane z kontrolowania umysłów.
Ich oczy... renice latały im na boki.
- Szybkie, powtarzane ruchy. - Oczoplšs, mimowolna reakcja nerwów.
- Gdzie sš teraz? - Nie wiem, czemu?
Chciałbym je zobaczyć.
Dobrze, obudziła się.
- Moja ręka... co zrobiłe... - Pentotal sodu.
Co?
Dlaczego?
Trzeba było powiedzieć mi prawdę.
Julia...
czemu tutaj jeste?
- Po lekarstwo. - Na co?
- Niemiertelni umierajš. - To niemożliwe.
Ja umieram.
Julia?
Julia.
Dla kogo pracujesz?
Julia! Dla kogo pracujesz?
Dla Ilarii.
Wydajš się zdrowe.
Dr. Kyle!
Co się stało? Skaleczył się pan?
Najpierw walš mnie kamieniami, a za chwilę chcš grać w piłkę?
Soren wyzdrowiał w podobny sposób.
Mówię ci, to było co innego.
Co mogło spowodować taki atak?
Nie wiem, ale kto chce się nas stšd pozbyć.
Na dobre.
- Mam. To jest to. - Masz co?
Niższy lewy kwadrant, razy 400.
To na pewno grzyb.
- Nigdy takiego nie widziałem. - Czyli nie wiemy, co może spowodować.
- Musimy włšczyć w to Alana. - Nie ma mowy!
- Już o tym rozmawialimy. - Alana... Farraguta?
- Przeprowadził setki dochodzeń. - On tu jest?
- Na wyspie? - Tak.
Udaje jednego z wyznawców.
Ostatnie, czego nam trzeba, to kolejna niewiadoma,
a Alan tym włanie jest.
- Trzeba nam każdej możliwej pomocy. - Ale nie takiej.
Mamy niewiele czasu, a ludzie będš umierać.
Z Alanem będziemy mieli szansę.
Dobrze.
Ale najpierw z nim porozmawiam. W cztery oczy.
- Moje oczy! - Co się stało?
- Moje oczy! Pomocy! - Co się stało, bracie?
- ... zrób to, co trzeba. - Jak?
- Musisz mi zaufać. - To moja decyzja!
Nie pokazuj się. Sam zdecyduję, co robić.
Daniel, nie dramatyzuj!
Wiesz, że mam rację. Na co czekasz?
To nie takie proste, prawda, Hiroshi?
Powiedziałe, że zrobisz, co będzie trzeba. Przyszedł na to czas.
Nie będę teraz o tym rozmawiał.
- Dobrze, powiedz mu. - Co ma powiedzieć?
Wybierasz jš? Znowu?
Sprowadzenie cię tu to dostateczny dowód.
- Jeste moim synem. - A to nasza córka.
Sprawimy, że zrozumie
To silna kobieta, ale spali dom, żeby wyczycić piec.
Pomożemy jej zrozumieć, że jest inny sposób.
Nie rób tego, Hiroshi. To nie jej miejsce.
Mylałem, że nigdy się nie obudzisz.
Co to ma być? Gdzie moje ubranie?
Wyglšdasz bardzo ładnie.
Gotowa?
Dobrze, że do mnie przyszła. Mogę cię uratować.
Ale najpierw poznasz swojš rodzinę.
Jakš rodzinę? Tu nikogo nie ma.
Przywitaj się z bratem i matkš.
Tłumaczenie: Sabat