W poprzedniej czêci:
W pe³nym konkurencji wiecie magów
droga na szczyt wiedzie przez spiczaste buty martwych ludzi.
Nawet, jeli musisz samodzielnie usun¹æ ich w³aciciela.
Po prostu nie ma miejsca
dla takich jak ty na nowoczesnej uczelni.
I co mamy z tob¹ uczyniæ, ty ma³y oszucie?
Czy tam na dole jest wszystko w porz¹dku?
Wiêc to jest to s³ynne Octavo.
S³ynne i niebezpieczne.
Bêdziesz przewodnikiem tego... Dwukwiata.
Mówi, ¿e jest turyst¹.
Zadbasz o to, by wróci³ do domu z dobr¹ opini¹ o naszej krainie.
Przecie¿ nie mam nic wartociowego.
Jest kufer.
By³oby tragedi¹,
gdyby naszemu gociowi sta³o siê co przykrego.
Spadniemy ze wiata!
Muszê to zobaczyæ!
Wczeniej taka nie by³a.
Jedno z Omiu Zaklêæ zaginê³o?
- S³uchaj, czy mog¹ tu mieszkaæ smoki? - Nie b¹d mieszny.
Smoki nie istniej¹.
Gdy Zaklêcie opuci³o Octavo,
gdzie dok³adnie siê znalaz³o?
Do biblioteki!
G³ówny Bibliotekarz?
Nikt nie wie, co ono robi.
By to wiedzieæ, trzeba byæ nadrektorem.
W czym mogê pomóc?
To jaka nowa gwiazda!
Krullianie stracili trochê ochotników za Krawêdzi¹ wiata
próbuj¹c odkryæ p³eæ ¿ó³wia, który dwiga Dysk.
Niebo pe³ne wiatów, których nikt oprócz nas nie zobaczy!
Wynik ich ostatnich wysi³ków wiadczy o tym,
¿e cokolwiek ludzie mog¹ mówiæ, istnieje co takiego,
jak szybki i ³atwy start.
Obecnie Dwukwiat, pierwszy turysta na Dysku,
szybko go opuszcza, próbuj¹c uciec z Krulla.
Ta próba jest skuteczna na 1000%.
Mo¿e byæ te¿ ostatnim turyst¹ Dysku,
ale nie przeszkadza mu to w podziwianiu widoku.
W tym czasie, gdzieÂœ nad Dwukwiatem,
Rincewind absolutnie nie podziwia widoku.
Tylko Wielki A'Tuin, ¿ó³w wiata wie, dlaczego zmierza ku gwiedzie.
Ludzie na Dysku dowiedz¹ siê za jakie dwa dni,
i wtedy naprawdê zaczn¹ siê martwiæ.
Octavo, najpotê¿niejsza magiczna ksiêga,
tak bardzo siê tym przejmuje, ¿e musi podj¹æ dzia³ania.
wietnie, ziemia zatrzyma mój upadek!
KOLOR MAGII czêæ druga "Blask Fantastyczny"
Dopiero co opuci³em wiat, a znów na nim l¹dujê.
Dok³adnie.
Czemu, czemu, czemu!
Nigdzie siê st¹d nie ruszymy.
Spójrz na to.
Wydaje mi siê, czy zrobi³a siê wiêksza?
Czemu ¿ó³w ku niej zmierza?!
Magowie mówi¹, ¿e zawsze omijamy gwiazdy.
Co powiedz¹, gdy jestemy tak blisko?!
Gdzie s¹ magowie, gdy s¹ potrzebni?!
Precz z magami!
Jeden ma³y krok w niewidoczne dla maga,
jeden ogromny skok dla Niewidocznego Uniwersytetu.
Niech grono profesorskie uzna 305. nadrektora.
Niech bêdzie wiadomym,
¿e choæ dokonano drobnych zmian personalnych,
nast¹pi¹ te¿ jedna lub dwie istotne zmiany,
dla wiêkszego porz¹dku.
Gdyby kto nie by³ na bie¿¹co z wydarzeniami,
istniej¹ drobne, niepotrzebne niepokoje wród pospólstwa
odnonie nieba.
Proponujê
wykonanie rytua³u AshkEnte!
Po zakoñczeniu odysei kosmicznej, wiele mil od Ankh-Morpork,
na Równinach Wirowych,
Baga¿ mia³ w³asne plany.
Powiadam: nasz goæ, którego imiê jest legend¹,
niech powie nam prawdziwie, co jest dla mê¿czyzny w ¿yciu najwspanialsze?
Wyrany horyzont stepu,
wiatr we w³osach i wie¿y koñ pod siod³em.
To widok twoich zar¿niêtych wrogów,
upadek ich plemienia
i lamenty ich kobiet.
Czo mówicie?
Powiadam: nasz goæ, którego imiê jest legend¹,
- niech powie nam prawdziwie... - A, tak.
Ciep³a woda
dobry dentyszta
i miêkki papier toaletowy.
AshkEnte!
Powstañ, istoto ziemi i ciemnoci!
Nakazujemy ci...
BY£EM NA PRZYJÊCIU.
Powiedziane jest,
¿e widzisz przesz³oæ i przysz³oæ.
ZGADZA SIÊ.
W takim razie mo¿e nam powiesz,
dlaczego czerwona gwiazda staje siê coraz wiêksza?
PONIEWA¯ ¯Ó£W LECI KU NIEJ.
Dlaczego?
W CELU, KTÓRY NIE MA ZE MN¥ NIC WSPÓLNEGO.
W takim razie mo¿e nam powiesz,
co dok³adnie siê dzi rano sta³o?
OCTAVO NIE CHCIA£O STRACIÆ ÓSMEGO ZAKLÊCIA, JAK ROZUMIEM.
Moment.
W£ANIE SPADA£O Z DYSKU.
Moment...
Czy mówimy o Zaklêciu,
które jest w g³owie Rincewinda?
KTÓRE NOSI£ ZE SOB¥ PRZEZ TYLE LAT? TAK.
Czy wiesz mo¿e, po co?
WIEM TYLKO, ¯E WSZYSTKIE ZAKLÊCIA NALE¯Y WYPOWIEDZIEÆ RAZEM,
W DNIU PRZESILENIA,
ALBO WIELE WIATÓW ULEGNIE ZNISZCZENIU.
Zniszczeniu?
TO STARO¯YTNA PRZEPOWIEDNIA
ZAPISANA WE WNÊTRZU WIELKIEJ PIRAMIDY TSORTU.
Mo¿esz nam powiedzieæ, gdzie Rincewind jest teraz?
W LESIE SKUND, W KIERUNKU OSIOWYM OD RAMTOPÓW.
I CZUJE SIÊ BARDZO NIESZCZÊLIWIE.
Halo, jest tu kto?
Dwukwiacie?
CZY MOGÊ JU¯ WRACAÆ?
A, tak.
Mam nadziejê, ¿e to udane przyjêcie.
MO¯E SIÊ POPSUÆ O PÓ£NOCY. - Dlaczego?
WTEDY BÊDZIEMY ZDEJMOWAÆ MASKI.
Dobry wieczór.
Szukam wszystkiego co mamy na temat piramid Tsortu.
Uuk.
Dziêkujê.
"Ktokolwiek wypowie wszystkie Zaklêcia razem
"gdy Dysk bêdzie zagro¿ony..."
Uuk!
- Uuk, uuk. - Tak, gwiazda, wiem.
"... zyska ostateczn¹ moc..."
Uuk.
"... by uratowaæ wiaty." Tak, to te¿.
A teraz pos³uchaj.
Jeli komu o tym uukniesz,
zostaniesz poci¹gniêty do odpowiedzialnoci.
To nie tak proste jak to, ¿e banany rosn¹ na drzewach.
Choæ mówiê to z ¿alem, Rincewind nie mo¿e umrzeæ.
Przynajmniej nie do czasu, a¿ go tu sprowadzimy.
I opró¿nimy jego g³owê.
Rincewindzie!
Odejd¿!
Rincewindzie!
Nie s³ucham ciê, nie s³ucham!
To ja, Dwukwiat!
On umar³! I jest w mojej g³owie!
Dlaczego ja?! Dlaczego...!
Dwukwiacie!
Czy to nie zadziwiaj¹ce, ¿e znowu jestemy na Dysku?
Musia³em naprawdê du¿o nagrzeszyæ, ¿e znowu wyl¹dowa³em razem z tob¹.
¯ó³w musia³ zmieniæ kierunek.
Dlaczego to zrobi³?
Nie mam pojêcia!
A tak w ogóle, gdzie my jestemy?
¯ywy czy martwy?
Skoro potrzebujemy jego Zaklêcia, by móc uratowaæ wiaty,
podejrzewam, ¿e ¿ywy by³by najlepszy.
By uratowaæ wiaty? Co to znaczy?
Nie wiem.
Ale dopóki jeden z ratowanych jest naszym wiatem,
uwa¿am to za satysfakcjonuj¹cy wynik.
To niezwyk³e!
Tu chyba zaraz odbêdzie siê jaka ceremonia.
Staro¿ytny, tradycyjny rytua³. Pewnie siêgaj¹cy tysiêcy lat wstecz,
by uczciæ...
Ca³y ten kult S³oñca i cyklu Natury
tak naprawdê sprowadza siê do seksu i przemocy,
zazwyczaj do obu tych rzeczy jednoczenie.
Powinnimy ju¿ iæ.
No chod!
Gdybym mia³ tylko moje obrazkowe pude³ko...!
O, tu jeste.
Jest bardzo wierny.
Tak, o ile wiernoæ jest po¿¹dan¹ cech¹ u walizki.
Chodmy ju¿ st¹d!
Czy to druidka?
Nie wydaje mi siê.
Przyrzekam, ¿e ci siê to nie spodoba.
Nie, chcê zostaæ.
S¹dzê, ¿e tego typu ceremonie odwo³uj¹ siê do prymitywnej prostoty...
Jeli koniecznie musisz wiedzieæ, oni z³o¿¹ j¹ w ofierze!
Co? Zabij¹ j¹?
Marna by³aby to ofiara, gdyby tego nie zrobili.
Nie mog¹ u¿yæ kwiatów, jagód czy czego?
Tak symbolicznie?
¯aden szanuj¹cy siê wysoki kap³an nie k³opota³by siê
z tymi wszystkimi fanfarami i procesjami, by potem dgn¹æ no¿em ¿onkila
albo garæ liwek.
Znikajmy st¹d.
No naprawdê...
Przepraszam!
Czy mogê zaj¹æ chwilkê?
Przepraszam, ¿e przeszkadzam,
ale by³em w pobli¿u i widzê, ¿e co, co mia³o byæ weso³¹ rozrywk¹...
Chcê po prostu, ¿ebycie rozwa¿yli sam¹ ideê ofiary.
Powiedz mi, czo on wyprawia, albo jeszte trupem.
Nazywa siê Dwukwiat i nie pochodzi st¹d.
Wygl¹da na to.
Szukam szkrzyni z nogami, pe³nej szkarbów.
Gwiazda!
Robi siê coraz wiêksza.
Czy robi³e to ju¿ wczeniej?
Co robi³em?
Wpada³e do wi¹tyni, ¿abija³e kap³anów,
krad³e ¿³oto i ratowa³e dziewczynê?
Szczerze mówi¹c, nie.
To siê robi tak.
Chodmy!
Ju¿ w porz¹dku!
Wcale nie, do cholery!
Dlaczego musia³e wszystko zepsuæ?!
W³anie zosta³a uratowana od absolutnie pewnej mierci!
Tu nie jest ³atwo.
Trzeba siê pilnowaæ...
To znaczy... zostaæ...
Nie pozwalaæ...
¯eby nie straciæ kwalifikacji!
Kwalifikacji?
Teraz mog³abym byæ z Bogini¹ Ksiê¿yca i piæ miód ze srebrnej misy!
Osiem lat spêdzania sobotnich wieczorów w domu
i wszystko na nic!
Gdzie ja teraz jestem?
nisz.
Czy mogê siê obudziæ?
Nie.
Czeka ciê bardzo wa¿ne zadanie.
Rincewindzie!
Rincewindzie?
Jeste tam?
- To tylko p³ytka rana. - Rincewindzie!
S³yszysz mnie?
Czo ¿robimy z dziewczyn¹?
Nie pozwala siê uratowaæ.
A czo tam.
Nie le¿ tak, krowo, pomó¿ mi wsztaæ!
Rincewindzie, czy na pewno mnie nie s³yszysz?
Rincewindzie!
Wiele lat temu umiecilimy jedno z nas w twojej g³owie.
Dok³adnie jacy "my"?
My, siedem Zaklêæ, staramy siê, by nic z³ego
nie sta³o siê ósmemu.
Kluczowe jest to, by nie pozwoli³ magom odebraæ go sobie.
Wszystkie osiem nale¿y wypowiedzieæ w tym samym czasie,
albo wydarz¹ siê straszne rzeczy.
I nie mog¹ ich wypowiedzieæ niew³aciwi ludzie.
- Magowie. Dok³adnie.
Czy ja jestem w Octavo?
W pewnym metafizycznym sensie, tak.
Dlaczego krzyczysz?
W³anie, dlaczego krzyczysz?
Jestem w przeklêtej ksiêdze, rozmawiam z g³osami, których nie widzê,
a wy pytacie, dlaczego krzyczê?!
Bardzo wa¿ne jest, ¿eby Zaklêcie w twojej g³owie
sprowadzi³ do nas, na Uniwersytet
w dniu przesilenia,
by w odpowiedniej chwili móc wszystkie wypowiedzieæ.
Dlaczego kto w ogóle mia³by was wypowiadaæ?
To przez gwiazdê. Tê, ku której zmierza ¿ó³w...
Przestañ, przestañ, przestañ!
Wiecie, ¿e kompletnie zrujnowalicie mi ¿ycie?!
Móg³bym zostaæ szanowanym magiem, gdybycie nie u¿yli mnie
jako chodz¹cej ksiêgi z zaklêciami!
Nie mogê zapamiêtaæ ¿adnego czaru, s¹ zbyt przera¿one, by byæ w tej samej g³owie!
Nie bêdzie tak zawsze. Gdy wypowiesz zaklêcie, ono zniknie.
I my równie¿, na zawsze.
Kiedy jest przesilenie?
Chyba za dwa dni.
Musimy iæ, natychmiast.
- Czy druidzi bêd¹ tutaj wiêtowaæ przesilenie? - Raczej nie.
Jeste pewien?
Naprawdê chcia³bym tu zostaæ.
Tak...
Ale w dniu przesilenia najlepiej byæ w Ankh-Morpork.
Rincewindzie...
Poczuæ kamienie pod stopami...
I znajomy zapach cieków.
O tej porze roku s¹ najlepsze.
- Chcia³bym zobaczyæ... - Chcê ciê zabraæ do domu.
Domu ziemniaków, które sprzedaj¹ w sklepach ze sma¿on¹ ryb¹,
na rogu ulicy Chytrych Rzemielników i mietnikowej.
Jasne, ziemniaki, ale Rincewindzie...
To by³a urocza bójka, ale naprawdê chcia³bym zobaczyæ...
- ... wi¹tyniê Bel-Shamharotha. - Ziemniaki, s³yszê wasz zew!
Co ty powiedzia³?!
Chcê zobaczyæ wi¹tyniê Bel-Shamharotha!
Dom gigantycznego, przera¿aj¹cego paj¹ka, sk¹d nikt nie powróci³ ¿ywy?
W³anie ten!
Jasne...
Oczywicie, rzeka Smarl przep³ywa tu¿ obok niej.
- Wiêc postanowione? - Po drodze do obchodów przesilenia
w Ankh-Morpork!
Ju¿ s³yszê zew tych ziemniaków!
Ten dwiêk mi siê nie podoba.
Co robimy?
Panikujemy?
To on!
Magowie.
Panikujemy!
Przybyli wiêtowaæ przesilenie?
Tutaj, szybko!
Rincewind!
Hej, oni ciê znaj¹!
Jeste otoczony!
Wrócisz z nami do nadrektora Trymona,
a wszystko bêdzie dobrze!
Masz jego s³owo.
- To mi³o, ¿e chc¹, ¿eby wróci³. - Nie, wcale nie.
Nawet wed³ug miary magów
Trymon to naprawdê nieprzyjemna osoba.
Mo¿emy to zrobiæ w ³atwy sposób...
Albo w bardzo ³atwy sposób.
A jaki jest ten ³atwy?
Wyjdziesz stamt¹d bez rozleg³ych poparzeñ.
- A ten bardzo ³atwy? - Podpalimy stos ofiarny,
w którym jestecie.
Jak s¹dzisz, jak to siê skoñczy?
Jeli ta gwiazda to omen, to wszyscy zginiemy.
To nazwijmy j¹ teraz.
Czemu nie.
Mo¿e "Gwiazda mierci"?
A co to ma byæ za nazwa?! "Gwiazda mierci"!
Nie rzucaæ zaklêæ!
- Widzia³e tam tego Trymona? - Trymona? Nie, dlaczego?
Przez chwilê myla³em, ¿e mamy k³opoty.
Rincewindzie, uwa¿aj!
Trochê wczeniej by nie zaszkodzi³o.
Dwukwiacie... Dwukwiacie!
Magowie musz¹ umrzeæ!
To magowie sprowadzili gwiazdê! Powinni zaprzestaæ czarów!
Wtedy wszystko wróci do porz¹dku!
Jeli ma byæ tak dalej,
to osobicie pozwoli³bym im sp³on¹æ.
Problem w tym,
¿e gwiazda robi siê wiêksza.
A bez Zaklêcia Rincewinda,
nic na to nie poradzimy.
- Spojrza³em w Zwierciad³o Widzenia. - Ja czyta³em magiczne runy.
Ja próbowa³em i runów, i lustra, i czyta³em z wnêtrznoci ofiarnych zwierz¹t.
Wiêc nikt nie wie, gdzie on jest teraz?
Nie.
W chwilach kryzysu nale¿y okazaæ m¹droæ.
A m¹drzy ludzie robi¹ to, czego czasy od nich wymagaj¹.
Magowie musz¹ umrzeæ!
Dwukwiacie! Dwukwiacie! ("Maggus")
Obud siê! Musimy iæ!
No dobra, jeli tego chcesz...!
Daj odpocz¹æ moim pleczom.
Pobudka!
W jukach mam maæ, jeszli po¿wolisz...
Kim jeste?
Na¿ywaj¹ mnie Cohen.
Cohen Barbarzyñca?
Ten szam.
Moment,
Cohen to ch³op potê¿ny jak byk!
Ma klatê niczym worek pi³ek!
Najwspanialszy wojownik na Dysku!
Zosta³ legend¹ jeszcze za swojego ¿ycia!
- Mój dziadek opowiada³ mi... - Taaak...
Dok³adnie, ¿oszta³em legend¹ za ¿ycia.
By³e najwspanialszym...
Bardowie piewaj¹ o tobie pieni!
Nigdy nie doszta³em ¿adnych tantiem.
Tyle ¿oszta³o mi z ¿ycia.
Oszemdziesz¹t lat w interesie i czo z tego mam?
Ból pleczów, artrety¿m, ¿³e trawienie
i szto ró¿nych przepiszów na ¿upê.
¯upa, nienawidzê ¿upy.
¯upa...
Zupa.
Szama widzisz.
Nikt nie traktuje ciê powa¿nie, jeli nie masz ¿êbów.
Mówi¹: "usi¹d sobie przy ogniu, dziadku, ¿jedz trochê ¿upy."
¯³apa³ ciê nag³y kaszel.
Wiem, przepraszam.
Obud siê!
On odszed³.
Przecie¿ nie umar³.
Musi ze mn¹ wróciæ do Ankh-Morpork!
- Technicznie nie jeszt martwy. - Nie mo¿e umrzeæ!
Patrycjusz mnie zabije!
On po prosztu... odszed³.
Odszed³? Gdzie?
Mo¿na go sprowadziæ z powrotem?!
Nie wiem, ale ¿nam kogo, kto mo¿e mieæ mapê.
Nekromantka...
Co to jest nerko-amant?
Nekromancja. To rozmawianie z umar³ymi.
Choæ ja nie wierzê w karty caroca.
Te wszystkie opowieci o wiedzy kr¹¿¹cej swobodnie we wszechwiecie.
Stek bzdur.
Gwiazda...
To nie ma nic wspólnego ze mn¹!
Cztery s³onie.
¯ó³wiowy as.
mieræ...
Czy on naprawdê umar³?
Ona mówi, ¿e to pewnego rodzaju lekarsztwo.
Jeli chcesz ¿nów ¿obaczyæ na tym wiecie szwojego przyjaciela,
to na twoim miejszczu bym to wypi³.
Skoro zapewniasz, ¿e tak ma byæ...
To piwo nie mo¿e smakowaæ gorzej, prawda?
Przyj¹³ na siebie zaklêcie dla mnie,
wiêc wypijê.
Nie smakuje wcale tak l...
Gdzie ja pod¹¿am?!
Nie patrz za siebie.
Ale gdzie ja pod¹¿am?!
"Rincewind" "Dwukwiat"
O nie...
Dwukwiacie!
Tutaj jeste!
Có¿ za zadziwiaj¹cy zegar!
Rincewindzie, gdzie my dok³adnie jestemy?
Jestemy, tak jakby, nieformalnie martwi.
Och.
Chod, nie mamy czasu na robienie obrazków!
To nie zajmie d³ugo.
S³abe wiat³o!
Trzy cholerne lata przy f8, jak dla mnie.
Postaraj siê.
Dlaczego chcesz robiæ obrazki?!
Nie mo¿esz tego po prostu zapamiêtaæ?!
Kiedy min¹ ju¿ lata i bêdê siedzia³ przy ogniu w kominku...
Bêdziesz siedzia³ przy ogniu na wiecznoæ,
jeli siê st¹d nie wydostaniemy!
MAM NADZIEJÊ, ¯E NIE WYCHODZICIE.
TAK RZADKO MAM TOWARZYSTWO.
Nie chcemy sprawiaæ k³opotu.
Przygotuj siê do biegu.
Nigdy nie by³em u drzwi mierci.
A teraz biegnij!
Nie ogl¹daj siê! Nie patrz za siebie!
S¥ GORSZE RZECZY, NI¯ BYCIE MARTWYM, WIECIE?
Wymieñ dwie!
TO JEST ZAWSZE DENERWUJ¥CE.
RÓWNIE DOBRZE MÓG£BYM TU ZAINSTALOWAÆ OBROTOWE DRZWI.
O ILE BÊDÊ MIA£ CZAS.
Rincewindzie!
Czeæ!
Czy ja siê... rusza³em?
Nie, tylko gapi³e siê w ognisko, jakby ujrza³ ducha.
Ty ¿yjesz!
Ale nie dziêki sobie!
Panie "mo¿e skosztuje pan jagód w trakcie wbijania kosy w moj¹ g³owê"?
¯adnych ucisków!
By³e chory,
mia³e halucynacje.
Mo¿e mia³em halucynacje, ale zrobi³em kilka wietnych obrazków.
Nie. Nie nie nie.
Nie mo¿esz, ¿adnej obrazkografii.
Ludzie Koni s¹ bardzo przes¹dni.
Umieszczê to w Baga¿u.
Lepiej nie lecie tam, gdzie trza du¿o czarnego.
Tak tam by³o?
Przecie¿ by³ tam dom i w ogóle.
Ty widzisz co ty widzisz, ja malujê co ja widzê,
a ja widzê tylko to, co naprawdê istnieje, kapujesz?
Co siê sta³o z naszymi z³oconymi fotelami na kaczych ³apach?
A, to...
Kaza³em je spaliæ.
Ale to by³y bezcenne magiczne artefakty!
Autentyczne...
A teraz zwróæcie proszê uwagê na terminarz.
Co to za termin a¿?
To lista rzeczy, które musimy omówiæ.
Pierwsza z nich to kwestia Rincewinda.
I gwiazdy, wiecie, ludzie protestuj¹.
To sprawa numer dwa w terminarzu.
Sprawa numer jeden jest taka, ¿e nie zdo³alicie go znaleæ.
A jakie s¹ sugestie rozwi¹zania tego problemu?
Nic nie bêdê sugerowa³.
Pos³a³em kogo, by go znalaz³.
Kogo?
- Bohatera. - Z czyjego pozwolenia?
Z mojego.
¯adnego innego nie potrzebujê.
Naj¹³e krwio¿erczego idiotê, który nie mo¿e iæ i myleæ równoczenie?
Jak mo¿na kogo takiego braæ powa¿nie?
Bohater, który w³anie galopuje ku Wirowym Równinom,
nie wdaje siê w przerzucanie obelgami z magami.
Nie tylko dlatego, ¿e nie bierze ich powa¿nie,
ale dlatego, ¿e ten konkretny bohater jest...
bohaterk¹,
imieniem Herrena.
Ludzie Koni posztanowili...
Traktuj¹ Cohena na równi z bogiem.
Cohen? Barbarzyñca?
W³anie zamierza³em ci o tym wspomnieæ...
- Ale wtedy w Ankh-Morpork... - K³ama³em.
Ludzie Koni posztanowili, ¿e wyprawi¹ ciê do rzeki Smarl,
gdzie ¿³apiesz transzport do Okr¹g³ego Morza.
- Sk³ama³e? - Ja, tego,
chcê wam gor¹co podziêkowaæ, bo bylicie bardzo pomocni
i bêdzie bardzo...
...inaczej bez was.
- Nie chcesz, bymy ci towarzyszyli? - Nie, poradzimy sobie.
To sz¹ niebe¿pieczne czasy.
Wiem, ale...
Zaczynam dobrze sobie radziæ z tymi ocieraj¹cymi siê o mieræ przygodami.
Nie mogê uwierzyæ, ¿e to Cohen Barbarzyñca!
Czy on przypadkiem nie jeszt szarkasztyczny?
Nie, on zawsze jest taki.
On ma oczy, prawda?
Tak, ale...
On nie widzi rzeczy tak samo, jak inni ludzie.
Na przyk³ad ta jurta.
Jest ciemna, usmarowana i mierdzi jak bardzo chory koñ.
Tak.
On by powiedzia³, ¿e pachnie interesuj¹cymi i rzadkimi ¿ywicami,
zrabowanymi przez skonookich wojowników
z krawêdzi cywilizacji. I tak dalej.
- ... i pokona³ Wê¿owych Wojowników... - Mogê mu kazaæ siê zamkn¹æ.
Nie...
Podoba mi siê jego wzrok.
Mo¿e odj¹æ piêædziesz¹t lat.
Bêdê wam towarzyszy³.
Jeszli co wam siê sztanie, to legenda na tym ucierpi,
jak równie¿ z powodu moich odmro¿eñ.
Ja te¿ jadê!
Gdyby trzeba by³o co posmarowaæ Cohenowi.
Teraz jeszt jeszcze wiêksza.
Czo to jeszt?
Czemu siê patrzycie na mnie?!
Te¿ nie wiem, co to jest! Kometa, albo co.
- Mo¿e to jaki znak... - Czy wszyscy sp³oniemy?
A sk¹d mam wiedzieæ? Nigdy nie uderzy³a we mnie kometa.
- Czy ty uczesa³e brodê? - Tak.
Chyba jej wpad³e w oko.
Gdybym by³ m³odszy o dwadziecia lat...
Mia³bym wtedy szeædziesz¹t szedem.
Podró¿ujê z Cohenem Barbarzyñc¹!
Kto móg³by nas teraz zaatakowaæ?
Istotnie, do rzeki Smarl jest sto mil w kierunku krawêdziowym,
przez wysokie równiny i gêsty sosnowy las,
le¿¹cy niewygodnie blisko siedzib trolli.
Nazwa mówi sama za siebie.
Musimy siê tu zatrzymywaæ? Rzeka Smarl nie jest a¿ tak daleko.
Prom nie kurszuje w noczy, wiêcz mo¿emy trochê odpocz¹æ.
Poza tym moje sztopy mnie dobijaj¹.
Mia³by bardzo ³adne stopy, gdyby tylko o nie zadba³.
W mojej praczy nieczêsto szpotyka siê pedikiurzystów.
Wielkie iloci wê¿owych kap³anów,
szalonych bogów, potê¿nych wojowników,
ale ¿adnych pedikiurzystów.
Jak by to brzmia³o, Cohen przeciw pedikiurzystom...
Albo Cohen i krêgarze zag³ady.
Albo Cohen i szaleni dentyci!
A czo w tym miesznego?
Nic szczególnego.
Nie winiê ciê.
Ciê¿ko jeszt byæ bohaterem, gdy nie masz ¿êbów.
Niewa¿ne, co sztraci³e, mo¿esz mieæ nawet jedno oko,
ale gdy poka¿esz szame dzi¹sz³a, nikt ciê nie bêdzie szanowa³.
Ja ciê szanujê.
Czemu nie zrobisz sobie nowych?
Mam problemy przy po³ykaniu...
Co proszê?!
- Z gryzieniem jedzenia. - A, o to chodzi...
- Nazywa siê to sztuczna szczêka. - Sztuczny szczeka?
Wielu ludzi je ma w moich stronach.
- Nie musz¹ jeæ wy³¹cznie ¿upy? - Nie!
To ¿a³onie najprostsza napaæ w historii bohaterstwa.
Nie mam pojêcia, dlaczego jestecie tacy wa¿ni.
Wa¿ni? Dla kogo?
Dla magów.
Z Niewidocznego Uniwersytetu.
Z jakiego powodu, mam was tam zaprowadziæ.
Prom na rzece Smarl jest w kierunku osiowym.
Stamt¹d do rana bêdziemy w porcie.
Przepraszam!
Tak?
Czy mo¿emy po drodze wpaæ do wi¹tyni Bel-Shamharotha?
O ile chcesz jechaæ tysi¹ce mil w kierunku krawêdziowym.
To znaczy, ¿e nie mo¿na dotrzeæ do wi¹tyni Bel-Shamharotha
- rzek¹ Smarl? - Oczywicie, ¿e nie.
Och.
Przynajmniej bêdziemy w Ankh-Morpork na obchodach przesilenia.
A tak.
Jakie obchody przesilenia?
Nigdy o tym nie sz³ysza³em.
Czyli mój przewodnik nie zaprowadzi³by mnie do wi¹tyni Bel-Shamharotha?
Nie.
To by³o zbyt niebezpieczne!
Chcesz zwrotu po³owy pieniêdzy?
Chcesz zwrotu wszystkich pieniêdzy?
S³uchaj, nie chodzi o pieni¹dze.
Mielimy byæ przyjació³mi!
Ucisnêlimy sobie d³onie.
Jeli musisz koniecznie znaæ prawdê,
zgodzi³em siê na tego przewodnika tylko dlatego,
¿e patrycjusz Ankh-Morpork powiedzia³, ¿e zada mi niewypowiedziane tortury,
jeli tego nie zrobiê. Wiêc masz.
Dziêkujê za szczeroæ...
Nawet nie wiêtuj¹ przesilenia w Ankh-Morpork, prawda?!
Nie.
A ja jestem prawdopodobnie najgorszym magiem po tej stronie Okr¹g³ego Morza.
A ja myla³em, ¿e wszystko idzie tak dobrze.
le myla³e.
Jestecie w niebezpieczeñstwie! Musicie zagasiæ ogieñ!
Nie, to ty jeste w niebezpieczeñstwie!
A ogieñ zostanie. Nie próbuj odwracaæ mojej uwagi!
Nie s³ysza³a legendy o Dziadziuniu?
Wiedzia³em, ¿e gdzie tu jest.
- Troll z up³ywem lat... - Tu s¹ trolle?
...staje siê coraz wiêkszy i wiêkszy.
A to jest bardzo stary troll.
Ka¿dy wie, ¿e trolle trzymaj¹ siê z dala od ognia.
Ale ten konkretny troll...
...nie mo¿e.
Nie mo¿e?
Nie, bo rozpalilicie ogieñ na jego jêzyku!
Czy to trzêsienie ziemi?
Wstawaj, g³upia krowo!
Biegnij!
Chyba wrócê do domu mocno okrê¿n¹ drog¹.
Jeli kompletny chaos to b³yskawica,
to twoje towarzystwo jest jak stanie na wzgórzu podczas burzy
w mokrej, miedzianej zbroi i krzyczenie "wszyscy bogowie to idioci!"
- Dziêkujê. - To nie by³ komplement!
- Och. - Wstawajmy!
Idê zobaczyæ Bel-Shamharotha.
Powodzenia, mam nadziejê, ¿e ten paj¹k ciê zje.
Co mi tam patrycjusz.
Wracam do domu, do Ankh-Morpork.
- Dobra. - Dobra.
Zadowolony teraz?
Nie chce mi siê o tym gadaæ.
Wracamy do Ankh-Morpork.
Nie o to dok³adnie mi chodzi³o.
Czy tylko mi siê wydaje, czy to wygl¹da jak bardzo wielka tarcza?
Zniszczyæ fa³szyw¹ magiê!
Uwa¿am, ¿e nadrektor nie gra w dru¿ynie.
Istnieje oczywicie tradycja pustych butów umar³ego...
Masz na myli...
...stworzenie wakatu na stanowisku nadrektora?
W³anie tak.
Potrzebujemy ochotnika.
Ktokolwiek?
W takim razie wszyscy.
Uuk.
Czekajcie.
Nie jeste tym przewonikiem, co zawsze.
By³am tu wczeniej, przewonik to potê¿ny facet.
No dobra.
Wy dwaj, bierzcie go!
A ty siê zamknij. Zobaczmy, kto jest pod t¹ szat¹.
Zabiæ oboje, ja zajmê siê tym starym g³upcem.
Wspaniale, proszê pana!
Moje pleczy...!
Nie wiem, kim jeste,
ani sk¹d przybywasz,
i nie ma w tym nic osobistego, rozumiesz chyba.
Nic ci nie jest?
Moje pleczy... wyleczone!
Mój ojciec poleca³ zwieszanie siê z drzwi.
Naprawdê powinnimy ju¿ wyruszaæ.
Nie chcesz mo¿e szprzedaæ Baga¿u?
Nie, nie móg³bym tego zrobiæ.
Wiesz, szukam pre¿entu dla Bethan.
Pobieramy siê.
- To wietnie! - Wy powinnicie dowiedzieæ siê pierwsi.
To bardzo...
To cudowna okazja do wiêtowania. Chyba mam jakie podró¿ne suchary
i wodê w Baga¿u.
Czy wy... na powa¿nie? Z tym pobieraniem siê?
Jaki szprzeciw?
Nie!
Tylko, wiesz, tak siê zastanawia³em...
Ona ma oko³o dwudziestki, a ty...
Jeste nieco starszy.
- Czas siê usztatkowaæ, o to chodzi? - Myla³em raczej o...
Aspekcie fizycznym ró¿nicy wieku.
O... no wiesz.
Ju¿ ro¿umiem. Wyszilanie siê.
Nie ¿asztanawia³em siê nad tym.
Mam nadziejê, ¿e nic nie popsu³em.
Nie, nie, nie przepraszaj. To sz³uszna uwaga.
Czaszem trzeba ¿aryzykowaæ.
Nie gniewaj siê, ale lub jednak bêdzie.
A potem...
Miejmy nadziejê, ¿e jeszt wysztarczaj¹co silna.
Czy dotrzemy do Ankh-Morpork przed witem?
Abszolutnie.
Kto chcze siê nauczyæ, jak poprowadziæ prom do Ankh-Morpork?
Zebra³em was tutaj dlatego,
poniewa¿ chcê oznajmiæ, ¿e odbêdzie siê spotkanie.
A w terminarzu go dotycz¹cym bêdzie tylko jedna pozycja.
Termin a¿...
S³ucham?
To ma chyba co wspólnego z tym, ¿e twój bohater nie schwyta³ Rincewinda.
Nie przypominam sobie, ¿ebym pozwoli³ wam mówiæ!
Odbêdzie siê spotkanie, by poradziæ siê Octavo.
Zawieraj¹cej tylko siedem Zaklêæ.
Czy to m¹dre?
Nadrektorze...?
Wykraczamy poza m¹droæ.
Ankh-Morpork.
Per³a poród miast.
Czy jest w multiversum miasto, które mo¿e równaæ siê z Ankh-Morpork?
Czy z jego zapachem?
Chodmy.
- Co on robi? "Jublier"
Tego w³asznie szuka³em.
Wkrótce do was do³¹czymy.
- Jubiler? Dlaczego? - To nieszpodzianka.
Bethan, ty poczekaj tu.
Przepraszam!
- Dlaczego wszyscy uciekaj¹? - Gwiazda uderzy w Dysk
i wszyscy zgin¹ w p³omieniach!
Gwiazda to ¿ycie, nie mieræ.
Co?
Co co?
Twój g³os przed chwil¹ nie brzmia³ tak jak ty.
To przez Zaklêcie.
Próbuje przej¹æ nade mn¹ kontrolê!
Ono wie, co siê wydarzy.
Dlaczego oni maluj¹ gwiazdy? Chc¹ j¹ odepchn¹æ, czy co?
Nie, to nie zadzia³a.
Chyba wiem, co mo¿e zadzia³aæ, chod.
To najdziwniejsza rzecz, jak¹ zrobi³em.
Ale praktyczna, to muszê przyznaæ.
Mówisz, ¿e jak siê to nazywa?
Sztuczna szczêka.
Zrobiona z zêbów trolla.
To jest Bethan, moja oblubienica.
Gdzie tu mogê dostaæ sukniê lubn¹?
I stek?
Co ty robisz?
Oczyszczam Dysk z plugastwa.
To Necrotelicomnicon!
Tak.
U¿ywaj¹ go magowie, by kontaktowaæ siê ze zmar³ymi.
Sk¹d to wiedzia³e?!
Po prostu... tak sobie zgad³em.
Ma wielkie pud³o z nogami!
I wygl¹da jak mag!
Panowie.
Blask fantastyczny.
Jestemy bezpieczni, dopóki nie dotkniemy ksiêgi.
Zobaczmy...
"By j¹ uspokoiæ,
"rzecz, która jest stra¿nikiem,
"niech zamilknie i wróci w Ciemnoæ!"
Co ja wyprawiam?!
Nie znam siê na magii!
Gdy patrzê na ciebie, to widzê wy³¹cznie maga!
- Maga? - Tak! Jeste magiem!
Zachowuj siê jak mag!
Odst¹pcie, albo potraktujê was magi¹.
Ca³a magia zniknê³a.
Gwiazda j¹ zabra³a.
Mówiê powa¿nie!
Ani kroku!
- Mam tu...! - Baga¿...
- Co? - Gdzie jest baga¿...?
Zazwyczaj nie wiem, gdzie jest mój Baga¿, o to chodzi w byciu turyst¹!
Mam maga i nie zawaham siê go u¿yæ!
Panowie, do Wielkiego Holu!
Zamkn¹³ nas!
Na gwiedzie s¹ plamy!
To nie s¹ plamy, to s¹...
Te rzeczy, co kr¹¿¹ wokó³ planet.
Tak, jak S³oñce kr¹¿y wokó³ Dysku.
S¹ bli¿ej, poniewa¿... Poniewa¿...
To na pewno plamy.
Fa³szywi magowie musz¹ zgin¹æ!
Chodmy!
Jest tam kto?!
Prosimy, ktokolwiek?!
Do ni¿szych lochów têdy.
Cokolwiek tak sapie, nie mo¿e byæ niebezpieczne.
Nie odwracaj siê!
Czy kto tam jest?
Prosimy!
Halo?
Kto tam?
Hej, to Rincewind!
Tak!
Prawda, tu Rincewind!
Czy przyprowadzi³e Zaklêcie?
Kto tam jest?
Mistrzowie magii!
To mistrzowie!
Dlaczego tam jestecie?
Zamkniêto nas.
Razem z Octavo?
Octavo... nie ma go tu.
Pos³uchaj.
To bêdzie wymaga³o nieco magii,
wiêc b¹d dobrym koleg¹ i pobiegnij po jakiego maga.
No dobra!
Odsuñcie siê!
Znajdcie co, za czym bêdziecie mogli siê ukryæ!
Po co?
On mówi powa¿nie! Gdy na czo³o wychodzi mu ta ¿y³a,
to mówi powa¿nie!
Zamknij siê wreszcie!
Czy widzia³e po drodze Trymona?
Nie, a dlaczego?
Poniewa¿ to on ukrad³ Octavo!
On...
Zawsze widzia³em, ¿e daleko zajdzie.
A zajdzie jeszcze dalej, jeli otworzy ksiêgê.
Dlaczego? Co siê stanie?
Jeden umys³ nie utrzyma wszystkich Zaklêæ.
Zapadnie siê i zostawi dziurê.
W jego g³owie?
Nie, w osnowie wszechwiata!
Mo¿e s¹dziæ, ¿e jest w stanie to kontrolowaæ...
Ale nie ma Zaklêcia z twojej g³owy!
Wiêc...!
Chod!
Zrobi³ to. Otworzy³ cie¿kê.
Czy to s¹ demony?
Demony to piknik w porównaniu z tym, co próbuje tamtêdy przejæ.
I co w tej sprawie zrobimy?
Nie widzisz, ¿e to koniec?
Nie mo¿na w³o¿yæ zaklêæ z powrotem do ksiêgi, nie mo¿na ich odwo³aæ.
Mo¿emy spróbowaæ!
Zejdcie mi z drogi.
Pos³uchaj!
Nie rozumiesz!
Na szczycie czekaj¹ nieopisywalne koszmary!
Zawsze chcia³em co takiego zrobiæ.
To prawdziwa przygoda!
Jeste, bez w¹tpienia, szalony.
Usta³o.
S¹ puste. Ca³kowicie puste.
Uda³o mu siê.
Przeczyta³ Zaklêcia.
I to z sukcesem.
Mo¿e pójdziemy na górê i...
Pogratulujemy mu.
Pogratulujemy?!
Gdy uzyskasz wy¿szy poziom bieg³oci, zrozumiesz,
¿e liczy siê przede wszystkim sukces.
Tak nie traktuje siê ksi¹¿ki, grzbiet zosta³ wygiêty.
Daj mi to.
Kiedy uzyskam wy¿szy poziom bieg³oci?
Nosi³em od lat jedno z Zaklêæ w g³owie i nie zwariowa³em!
Prawda?
Gdzie pozostali magowie?
Ach, Rincewind.
Do³¹cz do nas.
Ósme Zaklêcie.
Daj mi je.
Daj mi...
Zaklêcie.
Musisz sam je sobie wzi¹æ.
I s¹dzê, ¿e nie jeste w stanie.
Muszê tylko ciê zabiæ.
I ono jest moje.
Uuk!
- Te pos¹gi wygl¹daj¹ jak magowie. - Bo to s¹ magowie!
Tak?
Byli.
Istniej¹ gorsze rzeczy. Mogê wype³niæ twoje cia³o mrówkami.
Mam moc...
A ja mam miecz.
- ¯a³osne. - ¯a³osne?!
Ja ci poka¿ê ¿a³osne!
Halo!
Gdzie jest miecz?!
Znajdê go!
Muszê ciê ostrzec,
¿e teraz jestem prawdziwym magiem!
Wiêc do³¹cz do swoich kolegów-magów, ty ma³y, uci¹¿liwy robaku!
Ju¿ mi nie jeste potrzebny.
Tutaj jest!
Chod, Zaklêcie.
Do mnie!
Teraz!
Co "teraz"? A, tak!
To chyba s¹ Zaklêcia.
Dwukwiacie!
Tak?
Rincewindzie, czy to ty?
Tak!
I chcê, ¿eby zrobi³ dla mnie co bardzo wa¿nego, Dwukwiacie!
Tak, jestem gotowy!
Co mam zrobiæ?!
Podejd tu
i pomó¿ mi wejæ!
Nim palce mi siê zelizgn¹ z tego kamienia!
- Cieszê siê, ¿e ¿yjesz. - Tak, ja równie¿.
Czy mo¿esz mi teraz pomóc wejæ?
To mo¿e byæ nieco trudne.
- A czego siê trzymasz? - Ciebie.
Ale poza mn¹!
Jak to "poza tob¹"?
O cholera.
Nie wiem dlaczego, ale odk¹d ciê spotka³em,
spêdzam du¿o mojego czasu zwisaj¹c na rêkach nad pewn¹ mierci¹.
Zauwa¿y³e to?!
To ty...!
CHYBA MIA£EM KOLEJNE PRZEDRINCEWINDOWE DOWIADCZENIE.
Trochê wczeniej by³oby mi³o.
Dziwne miejsce na umieszczanie pos¹gów.
Tutaj nikt ich nie zobaczy.
Zreszt¹, niezbyt ³adne.
Raczej tandetne.
I w³anie tutaj siê po¿egnamy.
Wy³a!
Co on teraz robi?
Czy¿ magia nie jest ekscytuj¹ca?
To tylko wiat³a.
Nawet nie wyci¹gn¹³ z rêkawa kuli bilardowej.
I tyle?
Nowe wiaty...
Muszê zrobiæ temu obrazek.
Bo mogê zapomnieæ.
Jak móg³by to zapomnieæ?
To najpiêkniejsza rzecz, jak¹ w ¿yciu widzia³am.
Mam!
To ca³y Dwukwiat.
On po prostu docenia piêkno na swój w³asny sposób.
Jeli poeta zobaczy piêknego ¿onkila,
przygl¹da mu siê, a potem pisze d³ugi wiersz.
A Dwukwiat by poszed³ i kupi³ ksi¹¿kê o botanice,
a potem, w trakcie jej czytania, zdepta³by tego ¿onkila.
Gwiazda robi siê mniejsza...
Muszê to ustawiæ...
Jak morze z³ota...
Prêdzej z³otego syropu.
To ³adne, dramatyczne zakoñczenie.
Ale ¿ycie nie dzia³a w ten sposób.
I musz¹ wydarzyæ siê równie¿ inne rzeczy.
Na przyk³ad, sprawa Octavo.
Wielu gapiów zda³o sobie sprawê,
¿e leci ku nim najpotê¿niejszy magiczny obiekt na Dysku.
Wystarczy, chod ju¿.
Ojej.
Potem Dwukwiat zapyta³ Baga¿, co ten zrobi³ z Octavo.
Ale jego reakcjê mo¿na by opisaæ jako...
Co oni teraz robi¹?
...drewniane. - Próbuj¹ otworzyæ Baga¿, chod!
To ³adny dzieñ.
Powietrze jak wino.
- Rincewindzie, postanowi³em... - Wiesz, chyba ponownie siê zapiszê.
Chyba sobie poradzê z tymi magicznymi zagadnieniami
i pozdajê egzaminy bez problemu,
powiadaj¹, ¿e po summa cum laude ¿ycie staje siê proste.
- To dobrze... - Na szczycie jest wiele miejsca,
bo wielcy gracze otrzymali posterunek przy drzwiach.
Nie mo¿na ich jako zmieniæ z powrotem?
Przypuszczam, ¿e nie.
Czy da siê co zrobiæ z Trymonem?
Tak, bardzo ³adny skalny ogródek.
- mia³o, za³atw to. - Uuk!
- Niele sobie poradzi³em z tym zamkiem. - Chodzi o to, ¿e wracam do domu.
Bystry ch³opak z dowiadczeniem praktycznym
mo¿e ca³kiem ³atwo...
Przepraszam, co powiedzia³e?
Powiedzia³em, ¿e wracam do domu.
- Jakiego domu? - Domowego domu.
Za morze, gdzie mieszkam.
Wczoraj w nocy nad tym myla³em.
Ca³e te podró¿e i zwiedzanie s¹ w porz¹dku,
ale dobre jest tak¿e to, ¿e gdzie siê by³o.
Wk³adanie obrazków do ksi¹g, wspominanie rzeczy.
- Ach tak? - Tak.
I istotn¹ spraw¹ przy wspominaniu wielu rzeczy
jest jakie miejsce, gdzie wrócisz i gdzie bêdziesz móg³ je wspominaæ.
Tak naprawdê nigdzie nie by³e,
dopóki nie wrócisz do domu.
No dobrze...
Jeli w ten sposób to widzisz...
Kiedy wyje¿d¿asz?
Mylê, ¿e dzisiaj.
Wkrótce pewnie bêdzie odp³ywa³ statek.
Tak, tak przypuszczam.
W takim razie postanowione. Podrzuci mnie do Brunatnych Wysp,
a tam bez trudu co znajdê.
To wietnie...
Uda³o wam siê znaleæ kap³ana!
Tak.
I Cohen nawet nie próbowa³ go zabiæ dla jego kosztownoci.
To piêkna suknia.
Dziêkujê! Osobicie j¹ ukrad³em.
S³uchajcie.
To dla was dwojga.
Uwicie sobie gniazdka mo¿e byæ kosztowne.
Tudzie¿ ma³ego królestwa.
Myla³em o czym, co mogê daæ tobie.
Ale¿ naprawdê, proszê...
Nie musia³e...
To dla ciebie. Ju¿ tego nie potrzebujê
i nie zmieci³oby mi siê do szafy.
Ale co?
Baga¿. Nie chcesz?
Baga¿...!
Tak, ja...
Ale on jest twój!
Chodzi za tob¹, za mn¹ nie bêdzie chodzi³.
Baga¿u.
To jest Rincewind.
Teraz jeste jego, rozumiesz?
On tak naprawdê nie nale¿y do nikogo, poza samym sob¹.
Tak...
No to tyle.
Tak.
¯egnaj, Rincewindzie, kiedy wrócê do domu,
przylê ci pocztówkê, albo co w tym stylu.
Chod no tu...
I jeli bêdziesz kiedy w pobli¿u,
kto tutaj na pewno bêdzie wiedzia³, gdzie jestem.
Tak...
To chyba wszystko.
Tak, to ju¿ wszystko.
Jasne.
Nie, nie, nie.
Nie chcê ciê.
Oddajê ciê tobie!
Rozumiesz?
Powiedzia³em, ¿e ciê nie chcê! Id sobie!
No dobra.
Chod.
Czy to znaczy, ¿e gwiezdny ¿ó³w to samica?
Moim zdaniem, to wszystko kwestia perspektywy.
(Tak, zgadza siê, to by³ Terry Pratchett. )
.:: Napisy24 - Nowy Wymiar Napisów ::. Napisy24.pl