Chester's Mill to zwyczajne miasto.
Było nim do czasu, gdy od reszty wiata odcięła nas tajemnicza kopuła.
Niewidzialna, niezniszczalna, niedajšca szans na ucieczkę.
Jestemy uwięzieni.
Nie wiemy, skšd się wzięła ani dlaczego,
ale nasze sekrety nie sš bezpieczne, dopóki jestemy pod kopułš.
- Skumałem się z bukmacherem. - Przyjmowałe zakłady?
Pilnowałem, by ludzie spłacali długi.
Gdy wrócę do domu, ciebie ma tam nie być.
Rozważałe karierę w policji?
Różowe gwiazdy spadajš.
- Norrie, gdzie jeste? - Za tobš, mózgu.
Nie sšdziłam, że spanie na wsi oznacza wstawanie o wicie.
- Chodzi o kopułę. - Zniknęła? Jestemy wolni?
Zobaczysz. Mylałem o naszych atakach. O tym, co mówilimy.
"Różowe gwiazdy spadajš". Wiesz, co to oznacza?
Jeszcze nie, ale jeli kopuła wysyła nam wiadomoć,
to jestemy ludzkimi odbiornikami.
Możemy sami odebrać częć przekazu, ale gdy jestemy zbyt blisko siebie...
Sprzężenie zwrotne.
- Joe, czemu kopuła mówi tylko do nas? - Nie wiem.
Ale gdy przyszedłem tu, by się dowiedzieć, zobaczyłem to.
Niezłe, nie? Teraz nie jest pora monarchów.
O tej porze roku nie powinno ich być w Chester's Mill.
Może kopuła je wysłała.
Może chce nam powiedzieć, że jest jak kokon,
a gdy zniknie, staniemy się kim innym.
Wiesz, że większoć gšsienic jest zjadana, nim stanš się motylami?
Panie Rennie. Dzięki Bogu.
- Co tak długo? - Lepiej się czujesz, kochanie?
Lepiej? Siedziałam tu całš noc. Czemu nie wezwał pan policji?
Panie Rennie, wypuci mnie pan stšd, prawda?
Oczywicie.
Jak tylko powiesz mi, co tu robisz.
Uwięził mnie tu.
- Kto? - Pański syn.
Junior?
- Czemu miałby to robić? - Bo mu odbiło.
Proszę mnie wypucić, nim on wróci.
Duży Jimie? Proszę!
- Muszę to nieco przemyleć. - Nie może mnie pan tu zostawić!
Nie może pan! Proszę zaczekać! Pomocy!
Niech cię, mylałem, że skończylimy. Co tu robisz?
Dostałem bardzo niepokojšcš wiadomoć. Czekaj, muszę ci powiedzieć.
- Jakš wiadomoć? - Od Najwyższego.
Wyszeptał do mnie jedno słowo. Moab.
Sprawd baterie w aparacie, bo to nawet nie jest słowo.
Jim! Moab to było miejsce. Nikczemne miejsce.
- Podobnie jak Chester's Mill. - Ostrzegam cię, ojcze.
Odwal się ode mnie.
Moab.
- Tutaj. - Spójrz na nie.
O Boże, jest ich więcej.
Skšd się tu wzięły? Sš piękne.
- Co to ma być? - Czyż to nie wspaniałe?
Ot tak przestali nas ignorować?
Patrz. Przywożš kolejnych żołnierzy?
Nie, cywili.
- To Frank! - Kto?
Mój kuzyn. Wyjechał na studia przed pojawieniem się kopuły.
Kopuła opadła tydzień temu. Wojskowi odgrodzili teren.
- Czemu teraz przywieli rodziny? - Nigdy nie byłe na obozie?
W końcu zorganizowali nam dzień wizyt.
.:: GrupaHatak.pl ::.
facebook.pl/GrupaHatak
POD KOPUŁĽ 01x05 - Bratobójczy ogień -
Tłumaczenie: Witcher & dzidek Korekta: Igloo666
Synchro i poprawki: GolbothŽ ¤¤¤ serialeatv.blogspot.com ¤¤¤
Mamy oficjalne potwierdzenie przedstawicieli wojska,
że dzi o 10:00 mieszkańcy Chester's Mill
będš mogli spotkać się z bliskimi przebywajšcymi poza kopułš.
Miejscem spotkania jest przecięcie kopuły z mostem przy Sixth Street.
Kolejne informacje tylko w WYBS.
- Musimy pogadać. - Wiem, słuchałe wiadomoci?
Federalni przywożš ludzi, którzy utknęli poza kopułš.
Co?
Zaczęli przyjeżdżać rano. A wraz z nimi prasa.
Będziesz musiał pomóc w opanowaniu tłumu.
Linda mówi już o powołaniu nowych zastępców.
Nie ma już czasu na rozmowy.
Masz mojš zgodę na powołanie dodatkowych funkcjonariuszy.
Może Cartera? Obrońcę z twojego roku?
Muszę wzišć trochę zapasów ze schronu.
Kiedy każę ci co zrobić, Junior, ty co robisz?
- Tato, wiem... - Ale już!
Może powinnimy ić po twoje mamy?
Po co? Żaden ich lipny przyjaciel z Los Angeles tu nie przyjedzie.
No tak, ale nie dojechałycie tam, dokšd zmierzałycie.
Kto pewnie się martwi.
Olać to. Chcę poznać twoich staruszków.
Chcę im opowiedzieć, że waletujesz z nastolatkš i dwoma lesbijkami.
Przydasz mi się. Musimy trzymać ludzi na dystans od kopuły.
Nie chcemy, by aparaty czy komórki wybuchły jak rozrusznik Duke'a.
Rozcišgnij to. Póki nie dowiemy się, czym jest kopuła,
- nikomu nie wolno jej dotknšć. - Jasne.
To prawda? Pozwolš zobaczyć się nam z rodzinami?
- Tak. - Serio?
Dodee wyłapała jakš rozmowę o tym wydarzeniu?
Nie. Słuchałem jej urzšdzonka,
ale przekaz wojskowych zniknšł ubiegłej nocy, więc odbieramy sam syf.
Strefa Pierwsza oznaczona. Zielone na 1315.
- Co to znaczy? - Kogo to obchodzi?
Gocie to pierwsza dobra wiadomoć w ogóle.
...wiatowa publika oczekuje na wieci o tym...
Mylisz, że Peter się pokaże?
Wszystko w porzšdku. Barbie powiedział, co robilicie.
Wiem, że mšż opucił mnie z powodu problemów hazardowych.
Ale to było przed tym wszystkim. Musi się dzi pokazać, prawda?
- Mówi Jeff Glor... - Tak...
Już szeć dni wokół Chester's Mill znajduje się niewidzialna bariera.
- Nie brzmi jak wojskowy. - Wojsko ewakuowało sšsiednie miasta
i ustanowiło 15-kilometrowy obszar wokół tak zwanej Kopuły.
wiat czeka na wieci z wewnštrz.
Ubiegłej nocy rzšd ustšpił i pozwolił wybranym przedstawicielom mediów
udokumentować te pełne emocji spotkania.
Panie i panowie, podchodzšc do kopuły, miejcie tabliczki i nie dotykajcie jej.
Powtarzam, proszę nie dotykać kopuły.
Spójrz, jestemy sławni. Chcš stworzyć o nas reality show.
- Niesamowite. - Wiem...
- Kogo szukasz? - Angie.
- Mówiłe, że jest dziwna. - Jest, ale tutaj na pewno przyjdzie.
Co, do diabła?
Czeć, Norrie. Nazywam się Michael. Jestem twoim ojcem.
Nie. Mama mówiła, że miałam anonimowego dawcę.
To twoja mama.
Grzesznicy!
Bóg przemówił do mnie wiele razy słowem: Moab.
Dlaczego? Bo my jestemy Moabem.
- Moab! - Dziękujemy, ojcze.
Dziękujemy za słowa inspiracji. Udanego spotkania z bliskimi.
Klnę się na Boga, spieprz im ten dzień, a...
Pobijesz mnie? Na oczach wiernych?
Już się ciebie nie boję. Lękam się jedynie gniewu mego Pana.
A unikniemy Jego furii tylko, jeli wyznamy nasze grzechy.
Grzechy? Ocalilimy Chester's Mill.
Pomoglimy dilerom narkotykowym produkować tę truciznę.
Nie pozwolilimy sprzedawać w miecie.
Nie moja wina, że nakupiłe od nich towaru.
Mylisz jedynie o napchaniu własnych kieszeni.
- Do cholery, słuchaj no, Lester... - Nie, ty słuchaj!
Mogłe ogłupić niektórych, by mieli cię za przywódcę.
Ale nikt już nie podšży za tobš, gdy usłyszy, kim naprawdę jeste.
Czego chcesz, ojcze?
Być wyznał swoje grzechy przed Bogiem i mieszkańcami Chester's Mill.
Masz jeden dzień na oczyszczenie albo zrobię to za ciebie.
To ostatnia godzina pierwszego rzšdowego Dnia Odwiedzin...
To moja siostra.
- Twój mšż się pokazał? - Jeszcze nie.
- A ty spotkała narzeczonego? - Tak.
Wszystko gra?
Nie mogę się zebrać, by mu powiedzieć.
O czym?
O jego bracie.
Linda, mierć Freddy'ego to był wypadek.
Zastrzelono go na mojej zmianie. Muszę powiedzieć Rusty'emu.
Po prostu nie wiem jak.
Wiesz.
Gdzie się podziewała?
- Michael? - Więc to naprawdę mój tata?
- Norrie, to skomplikowane. - Mówiłycie, że akta były zapieczętowane.
Że nie możemy go odszukać. Oszukiwałycie mnie latami.
Jak miesz? Nigdy nic dla niej nie znaczyłe!
Kamery się pojawiły, więc ty uznałe, że masz córkę?
- Alice, uspokój się. - Nienawidzę cię.
Nienawidzę was wszystkich.
Widziałe go? Petera?
Wiem, że nic, co powiem, nie zrekompensuje tego,
że powinienem był powiedzieć ci prawdę wczeniej.
Masz rację. Ale nie winię cię za złe decyzje mojego męża.
Jeli chcesz mi to wynagrodzić, porozglšdaj się za nim.
Przepraszam.
Co się stało?
- To była moja szwagierka. - Co powiedziała?
Pokazała mi list, który dostała od mojego męża.
Napisał w nim: "Wiem, że to niejasne, ale mogę jedynie przeprosić.
Przekaż Julii, że zasługuje na więcej".
Nawet nie miał odwagi zerwać w licie wysłanym do mnie.
O mój Boże, nie mogę w to uwierzyć.
Dziękuję, że przyszedłe.
- To tyle dla mnie znaczy. - Proszę pani.
- Nie wolno dotykać tego czego. - To mój syn.
Nie rozmawiałam z nim 10 lat, a teraz tu jest.
- To co sprowadziło go do mnie. - Rozumiem.
- Zostaw paniš. - Chyba kpisz.
- Kto mianował cię policjantem? - Możesz już sobie ić.
Chodzi o twojego brata.
W porzšdku z nim?
Nie.
Tak mi przykro.
- Norrie, zaczekaj! - Nie chcę o tym gadać!
- Co powiedział twój tato? - To nie jest mój tato!
To jaka menda, która chce być w telewizji.
Przepraszam.
Zawsze liczyłam, że poznam częć swojej przeszłoci,
ale nie wyobrażałam sobie tego tak.
- McAlister! - Byłe na Dniu Odwiedzin?
Tak, ale w sumie wszyscy, których lubię, utknęli tutaj.
- Rozmawiałem z nieznajomymi. - O czym?
Ponoć Chiny groziły atakiem po pojawieniu się kopuły.
Poważnie?
Pekin mylał, że testujemy jakš nielegalnš superbroń.
Prezydent przekonał ich, że to nie nasza sprawka.
Super. Najwyraniej doroli nad wszystkim panujš.
- Potrafisz też czytać z ruchu warg? - Może. Co będę z tego miała?
Odpowiedzi.
- Znasz go? - Nie, byłem w sławnej jednostce.
Powiedz mi, co on mówi.
To zaszczyt poznać jednego z "Zajšców".
- Co u was? - Nieważne.
Co dzieje się na zewnštrz?
To jaka gruba sprawa. Póniej mamy się wycofać.
Wszyscy.
- Co? - Nie mam pojęcia.
Ale mówiš, że gdy wyjedziemy...
nie planujemy tu wracać.
Przepraszam. Już jedziemy.
Kiedy dostalicie nowe rozkazy?
Wczoraj w nocy.
Po pojawieniu się motyli. Jakich motyli?
Był ich cały rój. Pokryły częć kopuły.
Owady wykorzystujš do nawigacji pole magnetyczne.
- Jeli kopuła je zaburza... - Rzšd na to nie pozwoli.
Nie pozwolš, by to wpływało na wiat zewnętrzny.
Co to oznacza?
- Moab. - Co takiego?
O tym rozprawiał wasz pastor.
Jego aparat słuchowy przechwycił transmisję tak jak ty w studiu.
Po co armia opowiadałaby przypowieci biblijne?
Moab to nie miasto, to skrót. "Matka wszystkich bomb".
To nasz największy nieatomowy pocisk.
Wystrzelš go w kopułę? Zadziałałoby to?
- Tak. - To dlaczego się nie cieszysz?
- Bo zabiłoby też wszystkich w rodku. - Co?
Nie chodziło o spotkanie się z rodzinš, tylko o pożegnanie się z nimi.
- Jak poszło z Rustym? - Najlepiej jak mogło.
Odszedł bez pożegnania.
Ale cieszę się, że mu powiedziałam. Dziękuję.
Panie radny! Już po nas.
Zwolnij. O czym ty mówisz?
Armia wysadzi kopułę, nawet jeli przy tym zginiemy.
- To nie może być prawda. - Rozmawiałem z żołnierzem.
Wystrzelš na nas bombę paliwowo-powietrznš.
więci Pańscy! Kiedy?
Kiedy ewakuujš tych na zewnštrz, ale dokładnie nie wiem.
Ja chyba wiem. Rano słyszałam w radiu co takiego:
"Strefa Jeden pomalowana na zielono na 1315".
To znaczy, że cel zatwierdzono.
"Strefa 1" było napisane na ich ciężarówkach.
- A 1315? - Godzina.
- Dzisiaj o 13:15. - Niecałe trzy godziny.
- Więc wszyscy zginiemy? - Nie, schronimy się.
- Gdzie? - W starej cementowni.
- Tunele sięgajš goć głęboko. - Przeniesiemy całe miasto?
- A co z chorymi i starszymi? - Wylę do pomocy konwój z komisu.
- Zróbmy, ile się da. - Popieszmy się.
Przykro mi. Nadal nie widziałam Angie.
- Może pomaga w klinice. - Już sprawdzalimy.
Nie widzieli jej od pojawienia się kopuły.
Tu Julia Shumway z komunikatem kryzysowym.
Zapewne trudno będzie wam zaakceptować tę wiadomoć,
ale daję wam słowo, że to prawda.
Dzi o 13:15 wojsko wystrzeli na nasze miasto
potężny pocisk w nadziei na zniszczenie kopuły.
Pocisk?
Nie znamy ewentualnych skutków, więc należy koniecznie się schronić.
Wszyscy mieszkańcy muszš udać się do cementowni Sandersów.
Proszę o pomoc w rozniesieniu tych wieci.
To nie sš ćwiczenia.
Panie Rennie...
Nie potrafię przeprosić za to, co zrobił ci Junior.
Był dobrym chłopakiem. Nie wiem, kiedy go straciłem.
W każdym razie jeste wolna.
- Dlaczego pan to robi? - Jeli wszyscy mamy dzi zginšć...
to zgiń chociaż jako wolna kobieta.
Pracujemy nad wiatłami, kochana. Niebawem je przywrócimy.
Znajdziemy ci też łóżeczko.
Przygotowany na najgorsze?
Powinna wiedzieć...
- Kiedy pocisk się tu przebije... - Wiem.
Dodee powiedziała mi, skšd masz te wieci.
Żołnierz zaczšł mówić, gdy pokazałe mu jakš monetę?
Nie pytam oficjalnie. Tylko tak między nami.
Pewnie porozmawiał z nami dlatego, że ma mnie za bohatera.
- A tak nie jest? - Kiedy stacjonowałem w Iraku,
moja jednostka pomagała odbić żołnierza z ršk buntowników po tym,
jak zabito jej towarzyszy.
To buntownicy jš złapali. Ale nie zabili jej towarzyszy.
My to zrobilimy. Bylimy na patrolu.
Nagle kto zaczšł do nas strzelać i dopiero, gdy opadł kurz,
zdalimy sobie sprawę, że zabilimy swoich.
Zabilimy wszystkich oprócz tej, którš porwał wróg.
Może zasłużyłem na takš mierć. Z ršk towarzyszy broni.
Junior!
- Tato, co tu robisz? - Ty mów pierwszy.
Słyszałem o pocisku. Pomylałem, by ukryć się w schronie.
- Wiem o wszystkim, Junior. - Niby o czym?
O Angie. Wypuciłem jš.
- Co? - Co ty sobie mylał?
To już nie ma znaczenia. Musimy jechać do cementowni.
Miasto nas potrzebuje, Junior.
- Nie zdšżymy. Szybko! - Moment. Ustawiam playlistę.
Muszę zagrać tę piosenkę.
To pewnie ostatnia rzecz, jakš usłyszymy.
- Tunele nas nie ochroniš? - Przed broniš masowej zagłady?
Więc mylisz, że to koniec?
Za 13 minut się przekonamy.
Joe?!
Gdzie się wszyscy podziali?!
Wiedziałem, że tu przyjdziesz.
Jeszcze nie skończylimy.
Znajdcie sobie miejsce.
- Jak tam na zewnštrz? - Wszystko pod kontrolš.
To chyba ostatni spónialscy. Gdzie Junior?
Dopina parę spraw.
Niech twoi nowi ludzie zadbajš tu o spokój.
- Dokšd idziesz? - Dopišć parę spraw.
- Beethoven? - Uspokaja.
Mam co dla ciebie.
Co robisz?
- To twój zegarek. - Mojego dziadka.
Uznałem, że ma dla ciebie wartoć sentymentalnš.
Postawiłem na Browns, Barbie. Przegrałem, co tu dużo gadać.
Może odchodzę z tej branży. Powodzenia, Phil.
Kupiłem ci to w czwartej klasie. Gdy rodzice zabrali mnie do Nowego Jorku.
Junior, co się dzieje?
To nagrany wczeniej komunikat kryzysowy.
Dzi o 13:15 wojsko wystrzeli na nasze miasto
potężny pocisk w nadziei na zniszczenie kopuły.
- Co to oznacza? - Że wszyscy zginiemy.
- Junior, nie musisz... - Muszę. Od samego poczštku.
Przepraszam cię, Ange.
Chciałem pomóc ci wyzdrowieć.
Ostatnia kolejka?
Naczelny dał mi tę butelkę po pierwszym dużym artykule.
Od tamtej chwili szukałam wymówki, żeby jš wypić.
- Warto było czekać? - Smakuje fatalnie.
Szefowie zawsze mnie nie znosili. Wcišż tęsknię za Chicago.
Ale Peter zawsze mówił, że pokocham to miejsce.
Jak mylisz, gdzie teraz jest? W jakiej norze w Vegas?
Pogodziłam się z tym. Poza tym może miał rację.
Nie rozumiałam tego miejsca przed pojawieniem się kopuły.
Ale teraz po tym, co przeszlimy, cieszę się, że biorę w tym udział.
- Musisz co wiedzieć. - Nic nie mów.
- Pomocy! Proszę! - Widział kto naszš córkę?
Norrie. Wysoka, ruda. Widział jš kto?
- Alice? - Tak.
- Widziałam jš na Dniu Odwiedzin. - Wtedy uciekła.
- Nie widzielimy ani jej, ani Joe. - Wracam tam.
- Nic z tego. Kopuła zaraz runie. - Nasza córka tam jest.
- Nie mogę pani wypucić. - Dokšd idziesz?
Gdy ostatnio ledziłam Juniora, znalelimy inne wyjcie.
Musimy znaleć te dzieciaki.
Angie!
- Lepiej wracaj do schronu. - Nie, chcę zostać z tobš.
- Powinna być ze swojš rodzinš. - Ale ty jeste moim przyjacielem.
Dobra. Chod.
- Puciłe to? - Skeeter Davis. To legenda.
- Mogę co powiedzieć, Phil? - Co tylko sobie życzysz.
Nienawidzę cię.
Też cię nienawidzę.
Spónilimy się.
Co zrobimy?
Zostańcie na miejscach i zachowajcie spokój.
Zobaczę co i jak.
Jakim cudem...
Kiedy się dotknęlimy, nie doznalimy ataku.
Ważniejsze, że nie zginęlimy.
Linda, zgło się.
Jakie masz wieci, Jim?
Nie jestem jeszcze pewny, ale wszyscy sš cali.
- Ocalił nas. - Co ty tu, do diabła, robisz?
Diabeł nie ma z tym nic wspólnego. Bóg kazał mi tu przyjć.
By na własne oczy ujrzeć moment naszego zbawienia.
- Lester... - Pan ocalił Chester's Mill.
Bo pokutowałem. Czas, by ty zrobił to samo.
Jim, wiem, że mylisz, że to miasto należy do ciebie.
I może kiedy tak było. Ale dzi nastał nowy dzień.
Kopuła ma tylko jednego pana. I wszyscy jestemy Jego sługami.
Ma ojciec rację. Nastał nowy dzień.
.:: GrupaHatak.pl ::.
Synchro i poprawki: GolbothŽ ¤¤¤ serialeatv.blogspot.com ¤¤¤