Poprzednio w "Alphas"...
Ma twojš rękę. Ciężko ci bez nich, prawda?
Tak.
Nigdy nie miałem przyjaciół. Jeste mojš przyjaciółkš, Anna?
Oczywicie.
Zabili Annę. Strzelili jej w głowę. Była mojš przyjaciółkš.
- Walczysz? Umiesz co? - Inaczej by mnie tu nie było.
Mogę robić masę rzeczy,
ale nie pamiętam, jak się ich nauczyłam.
Co mi zrobiła?
Przykro mi z powodu twojej przyjaciółki.
Nie nazwałbym jej tak, ale dzięki.
Nina, twoje życie wymknęło się spod kontroli.
Mam doć krzywdzenia ludzi.
- Nina, nie! - Przepraszam, za wszystko.
Maggie.
To moja siostra.
Moje kondolencje.
Proszę pójć ze mnš, sš dokumenty do wypełnienia.
Adam.
Słyszał pan?
Lepiej niech pan wróci do biura.
Adam, pomóż mi.
- Adam? - Maggie.
- Adam! - Maggie!
Adam, pomóż mi!
- Potrzebna pomoc! - Maggie!
- Pomóż mi, Adam! - Maggie!
Adam, pomóż mi!
- O mój Boże. - Pomóż mi!
Pomóż mi, Adam.
Pomóż mi.
- Puszczać! - Adam!
Ona żyje!
Gary zmaga się z pewnymi problemami...
I uznałem, że łatwiej będzie ci się rozeznać, gdy nikogo nie będzie.
Chciałem też pomówić o czym w spokoju.
Znam zasady.
I jestem gotowa do pracy. Koniec z wpływaniem.
I tak, i nie, Nina.
Podejdziemy inaczej do twojej terapii tym razem.
Im więcej wiem o Stantonie Parishu, tym bardziej mnie przeraża.
Dał mi do zrozumienia,
że jeli droga do jego utopii ma być wycielona trupami,
to niech tak będzie.
- Wierzy, że cel uwięca rodki. - Tak.
Gary połšczył fortunę Parishów z organizacjš charytatywnš.
Fundacja Llamrei.
- Jest jaka zła? - Nie, wykonuje wspaniałš robotę.
Ale przekazała także spore i nieujawnione datki dla senator Burton.
Jeli to umowa co za co...
Nie przyznałaby się, gdyby grzecznie zapytał.
Raczej nie.
Ale...
ty możesz grzecznie zapytać.
Dowiedz się, co senator wie o Stantonie Parishu.
To jej grafik.
Będzie w Nowym Jorku jeszcze jeden dzień.
Dobrze.
Dziękuję, Nino.
Bierzesz dwa palce i kładziesz je na szwie.
Potem bierzesz zamach.
- Łapiesz, Ty? - Nie wiem.
Muszę lecieć. Mam trening.
Pogadamy o wykończeniu rzutu, jak przyjedziesz. I wiesz co?
Mam dwa bilety na mecz Jankesów.
Mama mówi, że jednak nie jadę do Nowego Jorku.
- Tyler, idziemy. - Dlaczego?
- Zadzwoni do ciebie w czwartek. - Nie przyjedzie?
Evan zaoferował wyjazd do San Francisco,
więc pojedziemy do San Francisco.
Mogę przyjechać do Nevady w każdej chwili.
- Dam ci znać kiedy. - Dobra.
Pożegnaj go ode mnie.
Przykra sprawa.
Nie podsłuchiwałem. Niechcšcy usłyszałem.
Wiesz, gdzie byłem podczas testów Tylera do Małej Ligi?
Ja też nie.
Byłem napruty jak stonka.
Rozumiem, że jest wkurzona.
Raczej nie mogę niczego żšdać po tym, co im wyrzšdziłem.
- Co ci się stało? - Prezent od żony.
- Była za ostra... - Poważnie?
Ja tu wylewam swoje żale, a ty wyjeżdżasz z takim czym?
Dobra, słuchaj.
- Chodzę do klubu walk. - No nie, stary.
Kontroluję to.
To adrenalina. Pomaga mi.
Nie lubię krawata. Jest jak stryczek.
- Stryczki zabijajš ludzi. - To odsłonięcie nagrobka.
Mężczyni noszš krawaty. I wyglšdasz wietnie.
Wiem.
Ale nie poczuję się przez to lepiej.
Doktor Rosen mówi, że potrzebuję katharsis.
Ale nie dostaniesz katharsis od słów na kamieniu.
To nie kamień, tylko pomnik.
To nawet nie jej słowa.
Jeli już majš być tam słowa, to powinny być Anny.
Włóż koszulę do spodni.
O, Nina.
Kupiła mi ten garnitur rok temu.
Nie kupiłam go, ale pamiętam.
- Wyglšdasz wietnie, Gary. - Wiem.
Jeste przestępcš, ale nie jeste w więzieniu.
Powinna być w więzieniu, ale doktor Rosen jej potrzebuje.
- Wróciła do zespołu. - Nie jest w moim zespole.
Rachel, przepraszam za to, co ci zrobiłam.
- Skrzywdziłam wielu ludzi... - Proszę, skończ.
Nie chcę cię słuchać. Idziemy, Gary.
Nazywa się Adam Gordon. Miał się dobrze dłuższy czas.
Co musiało to wywołać.
- Tak twierdzš? - Dokšd idziecie?
Analityk znalazł na YouTubie film
ze szpitalnego monitoringu z moim byłym pacjentem.
I natychmiast je zdjšł. Trzeba kontrolować te Alphy.
Daj mi znać, jak idzie z senator.
Siema!
Obsługa przy windzie, ale luksusy.
Prowadzimy motel?
Zrobię badanie snu Kat, żeby sprawdzić jej pamięć.
- Wybacz, musimy... - Nie, spoko.
Rozgoć się w moim biurze.
- Wiesz, gdzie jest kuchnia. - Tak, spadajcie.
Witam, pani senator.
Piękny hotel, czyż nie?
Wiedziała, że burmistrz LaGuardia mieszkał tu w latach 30.?
Miał apartament na górze.
Nie wiedziałam, ale mogę o co spytać?
Chcesz mi odpowiedzieć szczerze.
Naturalnie.
Pani kampania otrzymała datki od Fundacji Llamrei.
Zrobiła co dla nich w zamian?
- Tak. - Co?
- Nie mogę powiedzieć. - Owszem, możesz.
Nie mogę.
To przepadło.
Dziękuję, pani senator.
Maggie żyła, doktorze Rosen. Błagała mnie o pomoc.
- Zrobiłbym wszystko. - Rozumiem, Adam.
Wiem, jak blisko byłe z siostrš.
Była mojš najlepszš przyjaciółkš.
Dowiedziałem się, że bierze pół roku temu.
- Jaka szkoda. - Pomylałem, że to trudna miłoć.
Że jak jš odetnę, to może rzuci.
Ważne, że próbowałe, Adam.
Głęboka żałoba może mieć druzgocšcy wpływ na człowieka.
A twoje emocje od zawsze wiszš na włosku.
Chciałbym wysłać cię do kliniki, gdzie otrzymasz potrzebnš pomoc.
Za twojš zgodš oczywicie.
Pan Harken i pan Hicks zawiozš cię tam,
gdy twoje dokumenty będš gotowe.
Nie zadręczaj się.
- Sanitariusze go przyprowadzš? - Tak, a tutaj sš jego akta.
Dokumenty przeniesienia sš już prawie gotowe.
Bšdcie delikatni. Wiele przeszedł.
Nie zostaje pan?
Mam nie cierpišce zwłoki sprawy.
Będę w kontakcie.
Spokojnie, ostatnio tak jest na tym piętrze.
Adam, pomóż mi.
- Krzywdzš mnie. - Maggie?
Wszystko gra?
Muszę ić do Maggie!
Wypuć mnie!
Puszczaj!
Wypuć mnie!
Żyjesz?
Potrzebuję tu pomocy!
.:: GrupaHatak.pl ::.
Tłumaczenie: dzidek9216
Korekta: Igloo666
Synchro i poprawki: GolbothŽ ¤¤¤ serialeatv.blogspot.com ¤¤¤
ALPHAS 02x05 - Gaslight - wiatło gazowe -
Anna nie mówiła w swoim życiu, ale może przemówić do nas teraz,
wzywajšc, by uczcić jej pamięć przez życie we wzajemnej akceptacji.
Anna nadal jest z nami.
Nie jest. Nie żyje.
Nie, jest z nami duchem.
Anna żyje w naszych sercach.
Nie, nie żyje. W tym problem.
Dlaczego on może mówić?
- W dodatku kłamie. - Chodmy już.
Anna nie była pokojowa. Była buntownikiem.
- Teraz jest martwym buntownikiem. - Proszę nam wybaczyć.
- To nie był najlepszy pomysł. - To był okropny pomysł.
- Nie czuję katharsis. - Powinnimy...
- Twój telefon dzwoni. - Bardzo przepraszam.
Taki wstyd. Gdzie dać mój kamień?
Piękny pogrzeb. Dziękuję.
Ma urojenia i jest grony.
Musimy go znaleć, nim zrobi to kto inny.
- Obstawiš wyjcia? - Tak, zajmš się tym.
Nie jestemy chorzy. To sprawa służbowa.
- Musicie szanować odznakę. - Zrozumieli. Schowaj jš.
- Jaki lad jego? - Powšchaj.
Przepraszam bardzo, nie jestem psem.
No włanie, Hicks.
Co czujesz?
Raczej słyszę.
Podepnij się do kamer i daj znać, jeli go zobaczysz.
- Hicks! - Co?
Nie jestem psem.
Muszę znaleć lepszy odbiór.
Adam zdecydowanie tu jest.
Mamy szczęcie. To zamknięte skrzydło.
Tak jak w horrorach.
Lepiej uważaj. W każdym horrorze...
- Biała laska się potyka i krzyczy. - Nie, dawaj jeszcze raz.
Czarni ginš pierwsi? Jako mi się nie wydaje.
Utknęłam. Pomocy. Czemu nikt mnie nie słyszy?
Chyba tędy.
Nie potrafię dokładnie okrelić, skšd pochodzi dwięk.
Personel szpitala mówił,
że ten odlot Adama to nie pierwszy raz.
Dużo dziwnych rzeczy się tu działo.
Wadliwe działanie sprzętu, ludzie zauważali jakie rzeczy.
Tacy ludzie zajmujš się ochronš mojego zdrowia?
Cóż...
Jako detektyw nie odrzucę od razu takiej możliwoci.
Proszę. Słyszy mnie kto?
Adam jest blisko. Czuję jego strach.
Wiesz co? Ja wezmę ten.
- Ty id z niš. - Pomocy.
Dorwij ich, kowboju.
Czeć, Gary.
Anna. Ty nie żyjesz.
Nie możesz tu być. Nie żyjesz.
- No to czym jestem? - Anna nie mówi.
- Nie mówiła, kiedy żyła. - Teraz jestem inna.
Nie...
Proszę pana.
Jestem agentem federalnym. Mam pytanie.
- Widzi pan tu Annę? - Nikogo tu nie ma.
- Proszę spojrzeć tam. - Zbieraj łapy!
Jest tu pełno lekarzy. Gadaj z nimi.
No, może mieć rację. Mogę mieć guza mózgu.
To miałoby sens.
Cały czas widzisz rzeczy, których nie widzš inni.
- Twoje sygnały. - Tak, ale nie mam halucynacji.
Nawiedzasz mnie?
Widziałam się z senator. Mówiła prawdę.
Niby nie wiedziała, ale czułam, że myli inaczej.
Skoro tak mylała, sš szanse, że wie.
Często nasze wspomnienia sš pofragmentowane w mózgu.
Ukryte poza naszym zasięgiem.
Lecz jeli informacja tam jest, a tak uważam, możesz jš odzyskać.
- Już na niš wpływałam. - Trzeba je wydobyć, Nino.
Można by użyć techniki rozpoznawania czuciowego
wraz z twojš zdolnociš...
i pomóc jej połšczyć fragmenty pamięci.
Nigdy czego takiego nie robiłam.
Wiem.
Ostatnio robiła wiele rzeczy, które wczeniej były niespotykane.
Nie prosiłbym cię o to, gdyby co ci zagrażało.
Senator wylatuje w nocy do Londynu.
Znajdziemy jš na lotnisku przed wylotem.
Jeli ma w głowie częć planu Parisha,
- trzeba jš poznać. - Zgadzam się.
Wpierw musimy sprawdzić,
czy możesz wydobyć stłumione wspomnienia.
A mamy ku temu idealnš okazję.
Czeć.
Co jest?
- Miała już robione co takiego? - Pewnie tak, nie pamiętam.
To będzie nieco inne.
Chcę sprawdzić, czy Nina może wydobyć wspomnienia,
które twój mózg ukrył.
Zada ci kilka pytań.
Odpręż się i mów, co przychodzi ci na myl.
Jak tam chcecie.
W porzšdku. Nie bój się.
Nie boję się. Mylałam, że tak trzeba.
Zaczniemy od twoich 16. urodzin?
Skup się na cianach. Pamiętasz ich kolor?
To twoje urodziny, Kat.
- Czujesz co? - Dobrze.
Gotowane jedzenie, palšce się wiece?
Czujesz jaki smak?
- Ciasto? - Czekoladę.
Wymienicie.
Polewę czekoladowš z puszki.
Beżowe ciany...
Obrazy...
Widoki...
Sš wstrętne.
- Nina, przejd do osób. - Jest kto z tobš?
Kobieta.
- Nina, dobrze się czujesz? - Tak, tylko potrzebuję przerwy.
W porzšdku. Mam to, czego chciałem.
Poradzisz sobie, Nino.
Jeli wyjedziemy teraz, złapiemy senator na lotnisku.
- Mogę to zdjšć? - Jasne.
Dziękuję za współpracę.
Zostaw pienišdze na komodzie.
Dlaczego nie zniknęła całkiem? Na dole zniknęła całkiem.
Im wyżej wchodzimy, tym jeste silniejsza.
Tak jak sygnał.
Ale nie jeste elektromagnetyczna. Bo widziałbym martwych ludzi.
Dotknęła mnie.
Przepraszam, wiem, że tego nie lubisz,
ale założyłe dla mnie ten krawat
i wyglšdasz ładnie.
To on.
Serce wali mu jak młot.
Bill...
On tu jest.
Maggie, mogę pomóc!
Dochodziło stšd.
Rachel?!
Nie odbiera. Miałe z niš zostać.
Nie oczerniaj mnie, Hicks.
- Ty z niš byłe. - Włanie, że nie.
Każę przeszukać ochronie każde piętro.
Trzeba zadzwonić do Rosena. To nie jest zwykłe szukanie Alphy.
Zaczyna się tu robić naprawdę dziwnie.
Bill, rozumiem. Będę jak najszybciej.
Dla dwóch osób.
Jest tam.
- Nina, co stało ci się w rękę? - Nic, nie przejmuj się.
Kiedy trzymała Kat za rękę, to...
Kat spędziła dużo czasu w szpitalach.
Ludzie grzebali jej w głowie.
Kto trzymał ja za rękę i musiało to być miłe.
Jeli proszę cię o zbyt wiele, musisz mi powiedzieć.
Nie warto cię dla tego narażać.
W idealnym wiecie nie musiałaby używać swojej zdolnoci.
Ale wiat nie jest idealny, a ja chcę pomóc.
Lubię spać w biurze,
bo nie muszę jedzić do pracy, a potem wracać do domu.
Już jestem w domu.
O, umiesz się miać. Nie wiedziałem.
Czekaj.
Oby to było ważne. Rozmawiam z Ann.
Co? Gary, skup. Namierz telefon Rachel.
- Nie mogę jej znaleć. - Dobra, już się robi.
Ale jestem zajęty czym innym.
- Rozłšczyłe się? - Bill! Pomóż mi!
Gary, pomóż przyjaciołom.
Inni powinni trzymać się razem.
Kto z fundacji do ciebie podszedł.
Czy był to mężczyzna?
Jego zapach. Pocił się?
- Pachniał wodš kolońskš? - Delikatny zapach, cytrynowy.
Nie mogłam poznać marki.
To było we wtorek. Miał szary garnitur.
Pani senator? Samolot czeka.
- Nie strać jej skupienia, Nina. - O co cię poprosił?
- Testy... Medical. - Jakie Medical?
- Pani senator, już czas. - Pomyl o mężczynie.
Jego garnitur, jego zapach.
Jakie Medical?
- August. - Dobrze.
Tego sierpnia czy rok temu?
Pani senator? Ludzie już wsiadajš.
Jestemy starymi przyjaciółkami.
Czy August ci co mówi?
Rozgryziemy to.
Musimy jechać.
Rachel.
Tato, pomóż mi!
Jest tam kto?
Tato, pomóż mi!
Tato!
Pomocy!
Mój syn żyje! Stójcie.
Już dobrze, Maggie. Nic ci nie będzie.
Wycišgnę cię stšd.
Jeli cię usłyszš, Maggie, zamknš cię z powrotem w szufladzie.
Ta maszyna wysysa krew. Muszę oczycić cię z narkotyków.
Dobrze, Maggie?
Maggie!
Dokšd biegniesz?! Dlaczego ode mnie uciekasz?!
Rachel!
Szybciej.
Rachel!
Pomocy! Tonę!
Pomocy!
Tonę.
Tonę. Pomóż mi.
Tonę.
Rachel?
TONĘ
Adam. Pomóż mi.
Tonę.
Maggie?
Rachel.
- Gary, wystraszyłe mnie. - Bill, we się w garć.
Namierzyłem telefon Rachel.
- Chciałem pomóc Annie, ale... - Co ty bredzisz? Anna nie żyje.
Nie, żyje, Bill. Jest tutaj.
Też co widzisz?
Nie, nie co. Annę, to osoba.
A Rachel jest na górze. Id jej pomóc.
- Chod. - Nie.
Musimy się stšd wynosić i znaleć Rachel.
Ty jš znajd. Ja muszę pomóc Annie.
Tato! Pomóż mi!
Tato!
Tyler! Nie!
- Proszę, przestańcie! - Tato, pomóż mi!
Tato!
- Tato! - Tyler!
Nie, proszę! Wypućcie go!
Zrobię, co chcecie! Wecie mnie zamiast niego!
Rachel?
To niemożliwe. Tak jak ty, Anna.
To specjalny telefon, który dała mi Skylar.
Polubiłaby jš. Ma tatuaże.
Patrz.
To wprawia wózek w drganie. Znalazłem sygnał, Anna.
To infradwięk. Czytałem o tym.
- Co go wywołuje? - Nie wiem.
Może jakie urzšdzenie, na przykład klimatyzator.
- Mogę być klimatyzatorem? - Jeszcze nie wiem.
Najwyższa pora. Rachel to napisała.
A Adam nie żyje.
Co zmusiło Adama, żeby się utopił, a teraz działa na Rachel.
Na Hicksa też.
Musimy dowiedzieć się, co to, bo mamy do czynienia z czym,
- czego nie rozumiemy. - Ty nie rozumiesz, Bill.
- To infradwięki. - Co to jest?
To częstotliwoć dwiękowa poniżej progu słyszalnoci.
I rzeczy przez niš drgajš. Narzędzia, wiatła.
Może mieć dramatyczny wpływ na umysł.
Nie tylko Alph. Ale na nie wpływa bardziej.
To dzieje się Rachel.
Wy wariujecie, ale ja widzę Annę.
- Widzisz Annę? - Tak, patrzcie.
Nagrałem to. Nie usłyszycie tego.
Ale możecie to zobaczyć.
Możesz zmodyfikować sygnał, aby był słyszalny?
Jasne, jestem profesjonalistš.
Pomóż mi. Tonę.
- To nie klimatyzator. - Tonę?
- Winda, tak? - Tak.
Rachel myli, że tonie. Musze jš znaleć.
Bill, uważaj, działa też na ciebie.
Im bardziej zbliżysz się do ródła, tym będzie działało mocniej.
Pomóż mi, tonę.
Pomocy.
Mój Boże!
Nina!
Jestemy bardzo blisko, bo Anna prawie nie znika.
- Zabieram jš do ródła. - Pomagasz Annie, tak?
Bill pomaga Rachel.
Reagujecie na podprogowe wołanie o pomoc ukryte w infradwięku.
Bill myli, że to duch. Wierzy w duchy.
Może się specjalnie nie mylić, Gary.
O pomoc nie wołajš maszyny, tylko ludzie.
Było trzech pacjentów bliskich utonięcia.
Stacy Fung, wypisana po dwóch dniach.
Andrew Mittman, zgon przed przybyciem.
I Jason Miller. Doktorze Rosen!
Nadal tu jest. 1626.
- To nie to piętro. - Stan wegetatywny.
- mierć mózgowa. - Może to pomyłka.
Maszyny mogš nie rejestrować aktywnoci mózgu.
Ale jeli się jako komunikuje...
Jego rodzice wyrazili zgodę na pobranie od niego organów.
Ma 16 lat.
Jeli lekarze uznali, że jego mózg jest martwy,
nie próbowaliby go wybudzić.
- Gary, zostań tutaj. - Dokšd pan idzie?
Chyba można uratować chłopca i zatrzymać te infradwięki.
- Co nie tak, Gary? - Adam jest Alphš.
Infradwięki na niego wpłynęły. Widział swojš martwš siostrę.
Ja też jestem Alphš i widzę ciebie.
Nie jeste prawdziwa. Ale fajnie, że cię widzę.
Znajdziemy Jasona przed doktorem Rosenem.
Tędy.
To tutaj.
To on, Anna.
Emituje infradwięki.
- Maszyny twierdzš, że nie żyje. - Maszyny nas nie rozumiejš.
- Gary, otwórz drzwi. - Nie!
Nie możemy znaleć Billa, Camerona i Rachel.
Możesz mieć poważne kłopoty. Muszę obudzić Jasona.
Tylko tak można wyłšczyć infradwięki.
Jeli go pan obudzi, znowu stracę Annę.
Wie pan o tym.
- Gary, nie mylisz trzewo. - Wiem, ale nie chcę myleć trzewo.
Nie mogłem uratować Anny w Highland Mills, ale teraz mogę.
Ta Anna to urojenie.
I mówi ci to, co chcesz, żeby mówiła.
- Nieprawda! - Nie jest prawdziwa.
Jest, bo mnie dotknęła.
I mówi rzeczy, które może mówić tylko Anna.
Więc zapytaj jej, co powiniene zrobić.
Nie, nie chcę.
Może Anna musi ci co powiedzieć.
Gary, proszę.
Gary, Jason jest jednym z nas.
Nie mogłe pomóc mi, ale możesz uratować jego.
Błaga o pomoc.
Inni powinni trzymać się razem.
- Przepraszam. - Dziękuję, Gary.
Musimy trzymać się razem.
Postšpiłe słusznie, Gary.
Dawaj, Rachel.
Bill.
Jason, pamiętasz, co ci się stało?
Uczucie tonięcia,
uwięzienia we własnym umyle, próbę wołania o pomoc?
Nic?
Mogę co dla ciebie zrobić?
Mogę...
- Mogę dostać chipsy? - Pewnie. Jakie?
- Solone. - Jasne, da się zrobić.
Dzięki.
- To stymulator fotyczny? - Tak.
- Od kiedy go używacie? - Około szeciu miesięcy.
Stosowalicie go na tym chłopcu?
Tak sprawdzamy aktywnoć mózgu wszystkich pacjentów w pišczce.
Cameron?
Nie możesz się tu zjawiać bez mojego pozwolenia.
Wybacz. Muszę go zobaczyć.
Proszę.
Tato?
Co ty tu robisz?
Co porabiasz?
- Rachel, nic ci nie jest? - Wszystko gra.
Dzięki, że pytasz.
Szkicowanie kobiety rozpocznij od długiej pionowej linii,
podzielonej na dwie nierówne częci.
Dłuższa częć będzie ciałem, a krótsza głowš.
Naszkicuj szkielet,
używajšc poziomych linii do rysowania bioder i ramion
oraz pionowych do ršk i nóg.
Kiedy zorientujesz się w proporcjach,
stopniowo przejd do krzywizny.
Postać można podzielić na około osiem okręgów z góry na dół
z cylindrycznymi kształtami na ręce i stawy.
Jako że kobiety majš bardziej kršgłe ciała,
biodra powinny być zawsze tej samej szerokoci, co ramiona.
wiatła i cienie sš kluczem do interpretacji portretów.
Ludzie wiedzš, jak cień pada na kršgłoci ciała kobiety.
Odpowiednio cieniujšc załamania skóry,
stworzysz iluzję, że postać jest jak żywa i trójwymiarowa.
Doktorze Rosen...
Namierzyłem, dokšd wysłano stymulatory fotyczne August Medical.
2700 szpitali...
- 2700? - W całym kraju.
- I sš ich 42 modele. - To doć dużo.
I nie mamy pojęcia, co to robi z ludzkim mózgiem
ani jak wpisuje się w plan Stantona Parisha.
Pamiętasz młodš dziewczynę, która zrobiła ci telefon?
Tak, Skylar. Ale nie była młoda.
- Masz go przy sobie? - Jasne, to był prezent.
Trzeba zachowywać prezenty, te nietrafione również.
I mówiła, że mogę do niej zadzwonić.
Być może ona rozgryzie, jak to co działa.
- Mówi po chińsku? - Nie wiem. A co?
To wyprodukowano w Chinach, a ja nie mówię po chińsku.
- Anna mówi po chińsku. - "Mówi", Gary?
Odniosłe się do Anny w czasie teraniejszym.
Możesz myleć, że nadal z tobš jest,
- ale wiedz, że... - Nie, nie mylę tak.
Była ze mnš, a teraz nie jest.
Znalazłem inny sposób, by uczcić pamięć Anny.
Już póno, doktorze. Powinien pan jechać do domu.
Bo pan tu nie mieszka, ale ja mieszkam.
Zgadza się. Dziękuję, Gary.
REWOLUCJA NADCHODZI
.:: GrupaHatak.pl ::.