Poprzednio w "Alphas"...
Jestecie tajnymi agentami.
Chcecie mnie w zespole. Jestem zaršbista.
Po co ci to?
Doktor Rosen mówił, żebym cię nie straszył,
więc się wyprowadzam. Zamieszkam w biurze.
Lubisz włoszczyznę?
- Jeli mamy razem pracować... - Racja, zapomnij o tym.
Nina, twoje życie wymknęło się spod kontroli.
Żadnego wpływania bez koniecznoci.
Kończę z tym.
- Co takiego? - Kończę z tym.
To się wyno stšd. Zawsze tego chciałe.
- Nic mnie bardziej nie uszczęliwi. - Nigdy nie chciałe tu być.
Na tyle cię stać? Ucieczka?
miało, id sobie.
Zostaw rodzinę. I tak cię nie chcemy.
- Nie. Tato, nie odchod. - Nina, słonko, przykro mi.
Niedługo zadzwonię. Obiecuję.
- Nie możesz odejć. - Słonko.
- Nie możesz odejć. - Nie mogę odejć.
Nie mogę odejć.
Dziękuję, tatusiu.
To wspominanie dawnych czasów mnie dobija. Zabawmy się.
Chod, kochanie.
No chod!
Panie Lewis?
- Alarm się włšczył. - Będzie dobrze.
- Zabieram jš do mamy. - Lepiej, żebym to zobaczył.
Nie!
- Proszę mi to dać. - Oddawaj jš!
Panie Lewis, proszę mi to dać!
Nie krzywd dziecka.
- Jakiego dziecka? - Proszę.
.:: GrupaHatak.pl ::.
Tłumaczenie: dzidek9216
Synchro i poprawki: GolbothŽ ¤¤¤ serialeatv.blogspot.com ¤¤¤
ALPHAS 02x04 - When Push Comes to Shove - Kiedy wpływanie się wzmaga -
John nie chciał kolacji, bo razem pracujemy,
ale jego tętno wzrosło, a renice się rozszerzyły.
Sprawdziła go swoim wariografem, bo odrzucił propozycję randki?
Jestem dziwaczkš.
- To przez mojš zdolnoć? - Nie.
Jeste dziwaczkš z miliona innych powodów.
Co? Umawialimy się. Żadnego wyzywania w obcym języku.
- Nie zgadzałam się na... - Nie patrzcie.
Nie jestem gotowy.
Co ty wyprawiasz?
- Co ty odwalasz? - Nie, zaczekajcie.
- Czemu nie jeste ubrany? - Wiem, że powinienem już być.
Ale budzik się nie włšczył. To jaka taniocha.
Powinienem wstać o 7:42.
Dzwonię do mamy o 8:00. Potem jem niadanie.
Nie zadzwonił.
Bill, jest 9:03. Istny chaos.
Czemu myjesz się w biurze?
Doktor Rosen pozwolił mi tu zostać, aż znajdę nowe mieszkanie.
- To mój koc? - Tak.
Sš na nim włosy i skóra.
Gary, spałe nago na moim kocu?
Tak, bo to klei mi się do skóry.
A doktor Rosen mówił, że mogę się rozgocić.
Wyjdcie. To nieodpowiednie.
Tak, zdecydowanie.
Muszę zdjšć ręcznik. Zobaczycie mój owoc.
- Nie! - Owoc.
Nazywam go owocem.
Bry.
- Zwykły poniedziałek? - Nie, brałem prysznic.
- Wynocha. - Sorki.
Chyba że chcesz zobaczyć jego owoc.
Nie, spasuję.
Muszę pogadać z Rosenem.
Witamy na imprezie, synu.
Rosen siedzi z Kat. Co jest?
I ruba.
ruba.
Złšcze.
Skończone.
Dwa ganiki w niecałš minutę. Niezwykle imponujšce.
Oglšdałam film.
Tak, raz... Wczoraj.
Twoje neurony muszš mielinować się w zdumiewajšcym tempie.
Wybacz, potocznie to pamięć motoryczna.
Co mogłoby wyjaniać, dlaczego od razu nabywasz
złożone zdolnoci fizyczne, których opanowanie zajęłoby lata.
Mogę robić masę rzeczy,
ale nie pamiętam, jak się ich nauczyłam.
Wyglšda na taki kompromis.
Szybkie uczenie się kosztem długotrwałej pamięci.
Najbardziej intrygujšce jest to,
jak zachowujesz zdolnoci w pamięci motorycznej,
nawet jeli zapominasz sam proces uczenia się.
Podstawy elektroniki, sztuki walki, skrzypce
i teraz jeszcze mechanika motocyklowa.
Kiedy będę mogła robić fajne rzeczy?
ledzić podejrzanych, strzelać, zjeżdżać na linie z helikoptera.
Na szczęcie nikt z nas nie wyskakiwał z helikoptera.
Daj spokój, doktorze.
Pamiętam góra szeć tygodni.
Więc spędziłam jednš trzeciš życia na przesłuchaniu z panem.
Kat, to nie przesłuchanie. Staram się ci pomóc.
Liczę, że znajdziemy sposób, by przeciwdziałać utracie pamięci.
Przeciwdziałać? Niby po co?
Tak mi się podoba. Nie patrzę wstecz.
Nie chciałaby chociaż wiedzieć, jakš piosenkę lubisz albo lubiła?
- Poważnie? - Tak.
Prawie każdy z tych albumów cofa mnie do konkretnej chwili,
więc zawsze, gdy jaki włšczam, zalewam się różnymi wspomnieniami.
Przeżywam ponownie chwile z mojego życia.
Przepraszam, doktorze Rosen. Mamy dla pana kolejnego.
Zaraz będę, John. Dzięki.
We to, Kat.
- To nagrywa filmy. - Naprawdę?
- Co mam nagrywać? - Cokolwiek chcesz.
Zacznij zbierać swoje wspomnienia.
Pomówimy o tym na następnej sesji.
Robert Lewis.
Dyrektor oddziału Liberty Citizen Bank na 43.
Próbował ukrać 500 kafli z własnego banku.
Twierdził, że ratuje dziecko. Jest w pokoju z rezonansem.
Te same objawy, co u innych. Halucynacje i zagubienie.
Dwóch jubilerów, ten policjant i bank w cišgu 72 godzin.
To musi być Alpha, prawda?
Czyli Nina na niego wpłynęła?
Wyniki rezonansu pana Lewisa pasujš do jej zdolnoci.
Rabunek zajšł ponad godzinę. Zdolnoć Niny tyle nie trwa.
Chyba że zwiększyła intensywnoć i czas trwania jej indukcji.
Pod koniec naszego zwišzku wpłynęła raz na mnie.
Umknęło mi pół dnia. Mówiła, że to wypadek.
Dla jej bezpieczeństwa trzeba jš zatrzymać.
- "Dla jej bezpieczeństwa"? - Rzšd od zawsze boi się Niny.
Jeli się o tym dowiedzš, od razu uznajš jš za podejrzanš.
I chyba wszyscy wiemy, co rzšd robi z Alphami, kiedy się wystraszy.
- Cley wie? - Jeszcze nie.
I postaram się to ukrywać jeszcze dzień albo dwa.
Jak jš znajdziemy?
Gary mówił, że jej telefon jest wyłšczony ponad tydzień.
To popracujesz z Garym?
Sporzšd listę miejsc, w których bywa i je sprawd.
Dobrze, wezmę się za to.
Może niech Bill się tym zajmie? Nina raczej nie chce mnie widzieć.
Mimo że uważasz inaczej, ona ci ufa.
A jeli nie zechce przyjć?
Obaj wiemy, że nie robi nic, czego nie chce.
Sprowad jš, za wszelkš cenę.
John.
Słuchaj...
Jestem mšdra i doć ładna.
Jestem miła.
I jeli nie chcesz ze mnš wyjć, zrozumiem,
ale miej na tyle przyzwoitoci, aby podać mi prawdziwy powód.
Pracujemy razem, jak już mówiłem.
Tętno ci wzrosło i pocisz się.
Kłamałe wtedy i kłamiesz teraz.
Nie chodzi o ciebie.
Serio? Tylko tyle?
- Smacznego. - Rachel, czekaj.
Czekam.
Nigdy o tym nie mówię.
Dwa lata temu stacjonowałem w Kandaharze.
Nasz konwój dostał ajdikiem. Mój Stryker stanšł w płomieniach.
Wysiadłem, ale nie doć szybko.
Przepraszam.
- Nie, John. - Nic się nie stało.
Zjem co na miecie.
Wszystko w porzšdku? Poszukajmy Niny.
To kolejne miejsce z listy.
Czemu Nina nie może pójć w jakie ciche miejsce?
Nina zacišgnęła mnie tu parę razy, ale nigdy tak tu nie szaleli.
Nawet nie chcę wiedzieć, co czuję.
Perfumy Clive Christian. To może być Nina.
Rozdzielmy się i rozejrzyjmy.
Jak jš znajdziesz, przyjd po mnie.
Dobrze.
Przepraszam.
Nina.
- Czeć, Rache. - Witaj, piękna.
- Zbłšdziła? - Nie.
Co tu robisz?
- Rosen chce cię widzieć. - Ale ja nie chcę widzieć jego.
Musimy ić.
Rachel, id, zanim co ci się stanie.
Rachel, ta z wyostrzonymi zmysłami?
Fajnie.
Skšd wiesz, kim jestem? Nina, kim jest ten goć?
To prawda, że możesz dojć przez sam pocałunek?
- Powiedziała mu? - Spokojnie, nie osšdzam.
- Nie ma się czego wstydzić. - Wiesz, ma rację.
Musisz nauczyć się cieszyć tym, co możesz.
W sumie...
chcesz mnie pocałować...
w tej chwili.
Tak, chcę.
Nina, co ty robisz?
Pomagam Rachel się zabawić.
- Niech się bawiš. - Zamknij się.
Wyluzuj.
Rachel!
Super, Rachel. Możesz przestać.
Puć go. Wiesz, że nie muszę prosić.
Hicks, tak?
Nina dużo o tobie mówiła. Ma rację, jeste spięty.
Też taki byłem, ale teraz życie jest dobre i się nim cieszę.
- To ty próbowała okrać bank? - Potrzebuję na drobne wydatki.
- Nie jeste taka, Nina. - Bo tak wietnie mnie znasz?
Hicks, nic o mnie nie wiesz.
Z Tommym nie muszę udawać. Uszczęliwia mnie.
- Co mi zrobiła? - Ostrzegałam cię.
- Chcemy ci pomóc. - Ona nie potrzebuje pomocy.
Hicks, puć mnie! Ona ucieka.
Hicks, puć mnie.
Postaw mnie Musimy ić!
Hicks, obud się!
Dokšd poszła?
Uciekła.
Trochę rzeczywistoci. Co dałe mi tym razem?
Risperidon. Łagodzi działanie indukcji.
Tak jak się obawiałem.
Jej zdolnoć znacznie wzrosła, więc będzie działać dłużej.
- W porzšdku? - Wprost wietnie.
Rachel, zawołasz Gary'ego?
Dalej nie wierzę, że Nina zrobiła to Rachel.
Wie, jaka jest czuła. To po prostu podłe.
Co to za goć?
Nina wspominała o Tommym na terapii.
Jeli to ten sam Tommy, był jej pierwszym chłopakiem.
- Był dla niej ważny w młodoci. - I miał na niš zły wpływ.
Obrona "na złego byłego" to żadna obrona.
Posłuchajcie.
Musimy uznać Ninę za uzależnionš.
Im częciej używa zdolnoci, tym bardziej jej potrzebuje.
A zatem coraz częciej poprawia sobie niš humor
i ma nad niš coraz mniejszš kontrolę.
Więc musimy jš odszukać.
Cley wie, że pracujemy nad kradzieżš z banku.
Już pyta o wyniki rezonansu Lewisa.
Mam nadzieję, że go uspokoiłe.
- Pocisnšłem ciemę, ale... - Zegar tyka. Wiemy.
Musimy zamknšć Ninę. Jej biuro to mój męski kšcik.
Chyba że wemie inne biuro, to nie musi ić do więzienia.
Dziękuję, Gary. Tommy to najlepszy trop.
Sprawd kroniki z Greenwich w Connecticut od roku 1990...
- 1995. - Nie, nie.
Tak, Greenwich.
- North Shore, Long Island. - Co ty bredzisz?
Wycišgnij kroniki szkolne Castle Hill na Bronxie.
Nina ma skłonnoć do ubarwiania przeszłoci.
- Cišgle na mnie naciskasz. - Proszę o trochę więcej!
Sorki, tylko przechodzę.
Spoko.
Moi rodzicie robiš to o wiele głoniej.
Gratuluję.
Jestem Tommy. Wprowadziłem się do 286.
Nina.
Ekstra. Jak Nina Simone?
Wiem, że masz ubaw, słuchajšc kłótni rodziców,
ale może skoczymy na pizzę?
Nie mogę. Muszę mieć ich na oku.
Czasem ich kłótnie to niezłe wariactwo.
To może przyniosę pizzę tutaj?
Pewnie. Może być.
Nina Simone.
Goršca czekolada z piankš, szczypta cynamonu, tak jak lubisz.
Co nie tak?
Nic, wszystko gra.
Nie zadręczaj się tym, co stało się w klubie.
Zaufaj mi, będzie dobrze.
Wiem.
Nie jeste za bardzo przekonujšca.
Chyba spieprzyłam sprawę.
Kocham cię.
Wiesz o tym, nie?
Ja ciebie też kocham.
Nie wiem, gdzie jest Tommy i nie chcę wiedzieć.
Nie zależało mu na nas. Nie był szczęliwy.
Chciał odejć, więc go puciłam.
I mnie i Lucasowi lepiej bez niego.
Kontaktuje się z rodzinš, przyjaciółmi?
Odszedł.
Tylko to się liczy. Lepiej nam bez niego.
Okej.
Jak sobie pani co przypomni, proszę do mnie zadzwonić.
"Departament Obrony". Jak tam chcecie.
Odstaw to, młody.
We wyluzuj.
To tylko piwo.
Zjeżdżaj, zanim wezwę gliny.
Idziemy, Nina.
Możesz sprzedać mi piwo.
Mam 21 lat.
Dziewczyny majš łatwo.
Wystarczy, że się umiechniesz i dostajesz to, czego chcesz.
Nie, to nie tak.
To czemu ci je sprzedał?
Potrafię kontrolować ludzi, tak jak w filmach z wampirami.
"Spójrz mi w oczy". I takie tam?
Tak, potrzymaj.
Stań na jednej nodze.
Skacz.
Przestań.
Możesz ić.
Działa tylko kilka minut.
To było super.
Pięknie tutaj.
Pizza na morzu. Klasyczne połšczenie.
- Macie czerwonš paprykę? - Nie, przykro mi.
Steward, przynie czerwonš paprykę.
To nie przestaje być niesamowite.
Wiesz, co powinnimy zrobić?
Odpłynšć.
- Dokšd? - Obojętnie.
Dookoła wiata. Co za różnica?
Nie wiemy nic o łodziach.
Nie, ja wiem.
Przez kilka wakacji pracowałem w Baywood Marina.
Tam poznałem Becky.
Zresztš zapomnij o Becky.
Popłyńmy na Bermudy i pobierzmy się.
- Serio? - Jasne.
Musielibymy kupić żaglówkę i jš przygotować.
Ale popłyniemy na Bermudy
i będziemy mieć wieczny miesišc miodowy.
- Nikt nie będzie nas zaczepiał. - Brzmi miło, ale...
- Rosen będzie mnie szukał. - Pozwolisz, żeby jeden goć
stanšł między nami a naszymi marzeniami?
Możesz to naprawić. Możesz naprawić wszystko.
W zeszłym tygodniu rozmawialimy o twoim ojcu.
Chciałaby kontynuować?
Chciałby, żebym kazała ci wbić sobie ten długopis w oko?
Nina, jestem po twojej stronie.
I pamiętaj, że przyszła tu po pomoc.
Miałam do wyboru ciebie bšd więzienie.
Czeć, doktorze. Co się dzieje?
- Trochę za wczenie na sesję. - O co chodzi, co?
Gadam do telefonu od dwóch dni, a ty jeste w swoim wiecie.
Nie czuję miłoci.
Masz co do powiedzenia na ten temat?
Przepraszam, Kat. Byłem zatroskany.
Nina, tak?
Luz. Gary mówił, że jej odbiło.
- Co mówił Gary? - Nic się nie bój.
Będę trzymać to w tajemnicy. Nie dla uszu rzšdu.
Mam nadzieję, że to uszanujesz, choćby ze względu na Ninę.
Ma kłopoty.
A ty wglšdasz na zakłopotanego.
Chcesz o tym pogadać?
Nie, dziękuję, ale doceniam troskę.
Interesujšce, ja muszę się ci spowiadać,
ale ty się wykręcasz. To chyba nie fair.
Dzielenie się jest dobre. Ty zawsze tak mówisz.
- Mogę? - Tak.
Kat, zapoznaję się z tobš powoli, bo nie chcę niczego przeoczyć,
a zdarzało się w przeszłoci, że moja pasja przesłaniała praktykę,
a nie chciałbym, aby tak się stało.
Dobrze.
- Styknie? - Tak.
Ale tej sprawy z Ninš nie możesz brać na siebie.
Jest dużš dziewczynkš.
- Przeszkadzam? - Tak, chwilkę.
- Zaraz to przyniosę. - Dziękuję, Kat.
Ładny krawat.
Nie oddzwaniasz.
Przepraszam, Nathan. Jestem nadzwyczaj zajęty.
Ta próba kradzieży w Liberty Citizen.
- Znalelicie tš Alphę? - Pracujemy nad tym.
- Mogę jako pomóc? - W tej chwili nie.
Co jeszcze?
Komitet Nadzorczy pyta o uciekinierów z Siódemki.
Nasz najwyższy priorytet.
Pliki będš gotowe za dzień lub dwa.
Dzień.
Masz dzień, Lee.
Nathan, wiem, ale dzień ma tylko tyle godzin.
Nie musisz wcišgać w to Komitetu Nadzorczego.
Dostaniesz raporty do jutra.
Mamy trop Niny.
- Może lepiej się tym nie zajmować. - Nie, ten jest dobry.
Znaleli faceta pływajšcego na Long Island Sound w ubraniach.
Miał hipotermię, prawie utonšł i cišgle próbował wracać do wody,
i nie wiedział dlaczego, i miał w kieszeni czerwonš paprykę.
Można się miać, bo nie zginšł.
- Pracuje na jachcie w Oyster Bay. - Ej, ja miałem to powiedzieć.
- Przepraszam. - Dziękuję wam obu.
Musimy wstrzymać to ledztwo. Rozkazy z góry.
Musimy wszyscy zajšć się Siódemkš.
- Nie możemy tego zostawić. - Rozkazy z góry, Cameron.
Mam dystrybutor wody.
I bardzo ważny pokój przerw - przekšski.
Jest i Harken, mięniak w garniaku,
ale dołożyłam mu na walkach Alph.
Skoro filmujesz, mów prawdę.
- No spoko. - Nie było tak.
Nie umiesz przegrywać. Kto do ciebie przyszedł.
- Kto taki? - Wyglšda na zakręconš.
Nazywa się Becky. Jest z przodu.
- Dziękuję. - Jestem numerem jeden.
Jestem zwycięzcš. Numer jeden.
Jak leci?
Po twoim wyjciu mylałam o tym, co powiedziałe.
Że nie chciałam więcej widzieć Tommy'ego...
To nie miało sensu.
Mielimy swoje problemy, ale bylimy razem dla Lucasa.
Nie chciałam, żeby odchodził.
Nie chciałam.
Serce Becky wali jak młot,
gdy próbuje przypomnieć sobie, co jej się stało.
- Nina na niš wpłynęła. - Może być w Oyster Bay.
Wyraziłem się jasno.
Musimy skupić się na uciekinierach.
- Co? - Nina nas potrzebuje.
A ty musisz się skupić. To rozkazy z góry.
- Dlaczego to powtarzasz? - Doktorze, o czym ty gadasz?
Słuchajcie.
- Wpłynęła na niego. - Co?
Co?
Doktorze, wpłynięto na pana.
- Witaj, Lee. - O nie.
- A jeli kto nas przyłapie? - Nina, to Pearl Jam.
Możemy wejć za kulisy.
Tato, ty nie w pracy?
Próbowałem pójć, ale nie mogłem wyjć.
Nie wolno mi wychodzić.
Łeb mi pęka.
- W porzšdku z nim? - Tak, nic mu nie jest.
Możesz ić do pracy, kiedy chcesz.
Tylko wróć, kiedy skończysz.
No, wrócę, jak skończę.
- Dziękuję, słonko. - Id, tato.
Jak leci, Tommy?
- Dobrze. - To dobrze.
- Co to było? - Nic.
Tommy...
Te doki sš identyczne, więc dryndnij i powiedz, gdzie stoi łód.
- Perfumy Clive Christian. - Widzisz jš?
Nie.
Nina dużo o tobie mówiła, Lee.
Zależy ci tylko na jej zdolnoci i wykorzystywałe jš.
Impreza i jacht to nie było wykorzystywanie jej zdolnoci?
To wszystko dla niej?
Kocham Ninę. Od zawsze.
- Bardziej niż żonę i syna? - Nie chciałem tego życia.
Chcę jedynie uszczęliwiać Ninę.
Skoro tak ci na niej zależy, to może pomożesz nam jš znaleć.
Ma poważne kłopoty.
Będzie je miała, jeli jš znajdziesz.
Może kto inny cię przekona.
- Chcesz zobaczyć tatusia? - Tatu!
Czeć, malutki.
Czarna kawa dla mnie i rumianek dla pani.
To nigdy się nie starzeje.
Co jest? Siedzi tam ponad godzinę.
Nie byłoby nas tu, gdyby nie walnšł go w szafkę.
- Potknšł się. - Pewnie.
- Prawie. - No tak.
Który z was to Harken?
Potrzebuję pomocy z raportem w radiowozie.
To Harken.
Wielkie dzięki, Hicks.
Chcesz mi pomóc.
- Nina nigdy się do tego nie posunęła. - Robi, co chce.
Nie ruszajcie się.
Dzięki, Cam. Zaczekaj tu.
Jasne.
Co ty robisz, Nina? Zwariowała.
Zamknij się.
Nina.
Wyjd na zewnštrz.
Nina, nie musisz na mnie wpływać. Nie będę cię powstrzymywał.
Możesz kazać Cameronowi opucić broń?
Nikomu nie musi stać się krzywda.
Opuć broń.
Czeć, Tommy.
Chodmy stšd.
- Jak mogła mi to zrobić? - Wiem, wiem.
Nie powinnam pozwalać im cię aresztować, ale jestem tu.
Nina, tu nie ma zwišzku. To jest nieprawdziwe.
Cały czas wpływała na Tommy'ego.
Nie, ale...
Nie byłe z nimi szczęliwy.
Chcesz być ze mnš. Kochasz mnie.
Wcale nie. Wiesz o tym.
Czeć, Tommy.
Nina.
Mówiłem ci, żeby trzymała się ode mnie z daleka.
Tak się zastanawiałem.
Powinnimy komu powiedzieć, co potrafisz.
To, co robisz tacie, nie jest w porzšdku.
Ciężko ci to zrozumieć, ale pomagam mu.
Nie, jest z nim bardzo nie tak.
Nie, nic mu nie jest i jest szczęliwy.
Jeli komu nie powiesz, ja to zrobię.
Nie powiesz.
Nie pozwolę ci
Tommy, przepraszam. Wiesz, że bym tego nie zrobiła.
- Tommy, spójrz na mnie! - Trzymaj się ode mnie z daleka.
- Bill, John, spokojnie. - Cam, pomóż.
Cameron, nie!
Bill, biegnij.
Zajmę się nim.
John.
- John, żyjesz? - Kamizelka złapała kulę.
Nic mi nie jest. Goń Ninę.
Z drogi!
Chod.
Stać!
Chod.
Zamknšć wyjcia! Wezmę dach.
Co, do diabła?
- Następna będzie w głowę. - Hicks, otrzšnij się.
Dawaj, stary.
Ostrożnie.
Nina, tu Lee!
Chcę porozmawiać.
Proszę, to wszystko.
Chcę z tobš porozmawiać przez chwilę.
Puć Rosena, ale tylko jego.
Tylko ty, Rosen.
Tak, mam go.
Niesamowity widok, prawda?
Co chcesz zrobić, Nina?
Tommy i ja mielimy odpłynšć.
Tylko we dwoje.
Kiedy bylimy dziećmi, tak mnie uszczęliwiał.
Jeste szczęliwa.
Zawsze tego chciała.
Naprawdę mnie kochał.
Wiem.
Rozumiem, że czujesz się teraz bardzo samotna,
więc wpłynęła na Tommy'ego, pragnšc wypełnić pustkę.
Chciała, żeby znowu był nastolatkiem,
który się o ciebie troszczył i który cię uszczęliwiał.
Ale zobacz, co mu zrobiłam.
Wpłynęłam na niego tak jak na tatę.
Nie możesz odejć.
To nie była twoja wina.
Chciał odejć, a ja mu nie pozwoliłam.
- Tommy miał rację. - Była dzieckiem.
To jasne, że nie chciała, żeby tato odszedł.
Nie pozwoliłam mu odejć.
Nie!
Tatusiu!
Mam doć krzywdzenia ludzi.
Nina.
Cameron.
Jeste wolny.
Rób, co chcesz.
Dziękuję, Nina.
Bill.
Przepraszam...
- Nina, nie! - Za wszystko.
- Przepraszam za wszystko. - Nina, nie!
Bill!
- Puć mnie. - Nie!
Wylizguje ci się. Puć mnie.
Trzymaj się!
- Dzień dobry, Kat. - Czeć, Gary.
Goć zmienił się w koguta.
Dzień nie zaczyna się, póki nie zapieje.
To terapeutyczne. Rozumiem.
Z Ninš będzie dobrze?
Nie wiem.
Ma pokręconš przeszłoć.
Tak się zastanawiam, co znajdę, pracujšc z Rosenem.
To nie tylko złe rzeczy. Mogš również być dobre.
Pewnie tak.
Pamiętam, kiedy moja żona, Jeannie...
Przyjechałem po niš na bal.
I to była pułapka, więc pocę się w smokingu,
a potem ona wychodzi w tej purpurowej sukni...
I było po mnie.
I takie wspomnienia zostajš z tobš na całe życie.
Ja raczej nie poszłam na bal z Jeannie.
A jeli nie mam takich wspomnień?
Nie dowiesz się, póki nie spróbujesz.
Jedno dobre wspomnienie jest warte wszystkich złych.
Jak to, że skopałem ci tyłek.
To nie wspomnienie. To jest zmylone.
Uraz głowy.
- Nie powiniene być w szpitalu? - To tylko stłuczone żebro.
Przykro mi z powodu twojej przyjaciółki.
Nie nazwałbym jej tak, ale dzięki.
Zawsze po postrzale jestem bardzo głodny.
Wybierałem się do kawiarni. Pójdziesz ze mnš?
- Zapraszasz mnie na randkę? - niadanie się nie liczy.
Nie wiedziałam.
Odnonie tego wczeniej, to ja przesadziłem.
Twój wzrok. Rozumiem.
Nie tylko ty jeste wrażliwa.
Myl, że kto mnie dotknie... Nie byłem z nikim od wypadku.
Więc jeli mamy spróbować, nie możemy się pieszyć.
Mnie odpowiada.
To dobrze.
Wynegocjowałe dobrš umowę dla Niny.
Wraca pod twojš opiekę, bez zarzutów.
Nina jest cenna.
Masz szczęcie, że nikogo nie zabiła.
- Trzeba było mi powiedzieć. - Nie mogłem ryzykować.
Ostatni raz odpuszczam.
Jak znowu mnie odetniesz, wrzucę cię pod autobus.
Jak się ma?
Trudno powiedzieć.
Te sprawy z jej tatš? Nigdy mi nie mówiła.
Jak w ogóle zaczšć sobie z tym radzić?
Z dużš dozš pomocy.
Nina, to ja, Lee.
Przepraszam za te opaski.
W porzšdku.
Jestem niebezpieczna.
Nie rób tego. Nie możesz mi ufać.
Spójrz na mnie.
Czeć.
.:: GrupaHatak.pl ::.