W poprzednich odcinkach...
Co robisz?
Ty próbuj odnaleć problem, a ja spróbuję odnaleć twój seks-napęd.
- Masz... - Miałem wazektomię.
Według akt miałe, ale nie według skanu.
- Dzięki Bogu, że nie jestem w cišży. - Nie, jeste w cišży.
Ale nie będziesz miała dziecka.
Słuchaj, znam gocia. To lekarz.
- Zgłocie się. - Donner?
- Słyszycie? - Donner?
Odpalaj, Donner!
Sharon...
Donner, stary, lepiej, żeby to był żart.
Odezwij się.
Donner, słyszysz mnie?
Sharon?
To wie. Beta wie.
Musisz pójć do kapsuły 04.
- Kiedy powiecie reszcie? - Za 43 dni. Kiedy dolecicie do Wenus.
- \ NewAge SubTeam - - \ www. nast. ws -
Tłumaczenie: Koniu734
DEFYING GRAVITY [01X05] "Rubicon"
Synchro i korekta: GolbothŽ ¤¤¤ www.atv.xup.pl ¤¤¤
P.B.P. Punkt bez powrotu.
Brzmi prosto.
Przekraczasz linię i skupiasz się tylko nad tym, co jest przed tobš.
Nie ma odwrotu.
Dobry sposób na życie...
Patrzeć tylko przed siebie...
Odrzucać złe rzeczy za siebie i ruszać naprzód.
Ale to niemożliwe.
Przeszłoć zawsze cię znajdzie.
Donner?
Nawet jeli sšdzisz, że pozwoliłe jej odejć.
Wszystko w porzšdku?
Tak.
Podczas istnienia Republiki rzymskiej,
przekroczenie rzeki Rubikon, uważane było za czyn wojenny.
W 49 r.p.n.e., Juliusz Cezar zignorował prawo.
Zdecydował się przekroczyć rzekę,
co doprowadziło do wojny domowej, końca republiki i jego deifikacji.
WedÅ‚ug mnie Cezar wygraÅ‚.
DziÄ™kujÄ™ ci, Nadio.
Kiedy miniemy nasz własny Rubikon,
nie będziemy mogli szybko zawrócić na Ziemię.
To nasza ostatnia szansa na szybki powrót,
zamiast okršżania całego Wenus.
Już jestemy oddaleni od domu o prawie 30 milionów kilometrów.
Widzicie Ziemię po lewej stronie?
Niedługo będzie wyglšdała jak gwiazda na nocnym niebie.
Powinnimy im powiedzieć o Becie.
Znam tę grupę. Potrzebujš czasu, żeby to zaakceptować.
Gra toczy się o większš stawkę.
To nie twoja ani moja decyzja.
Ale nie chcę ich okłamywać.
Tu nie chodzi o to, czego chcemy.
Ale o to, co musimy zrobić.
Ted.
Zrozumiałem.
Dobrej nocy.
Donner i Nadia,
wszystkie systemy muszš być sprawne, nim miniemy Rubikon o 19:00.
Około 30 systemów nie działa poprawnie.
Pewnie wystarczy zresetowanie, ale i tak musicie to sprawdzić.
Mamy szczęcie.
Zmontujemy kapsułę czasu.
- Chyba żartujesz. - Kapsułę czasu?
Podczas przekraczania Rubikonu w trakcie misji na Marsa,
Goss kazał nam wybrać jakš osobistš rzecz.
Włożylimy je do kapsuły czasu i zostawilimy za sobš.
- Musimy co zostawić? - Ja nie mam nic na zbyciu.
To wsad swojš bieliznę, Morales.
- To nie jest mieszne. - Trochę jest.
- Wszystkie moje rzeczy sš dla mnie ważne. - Takie majš być.
Dlatego zostawiasz je za sobš.
Niespecjalnie chcę na nowo przeżywać misję na Marsie.
Ta kapsuła nie ma nic z niš wspólnego.
Chodzi o jednoć, wzajemne powięcenie.
Wszystko, co nas zbliży, ułatwi nam radzenie sobie z póniejszymi problemami.
- Naprawdę w to wierzysz? - Tak.
- Nie wzišłem nic, co mógłbym włożyć. - Wzišłe.
To jest Rufus.
Dobra, co to Rufus?
Nasze kosmiczne dziecko... Kiedy nim będzie.
Póki co to dwudziestojedno-dniowy embrion króliczy.
Rufus, przywitaj się z tatš.
Jen, co robisz?
Nie powinna tak długo przechowywać tych embrionów.
To tylko jeden.
Jen, nie możesz mieć dorosłego królika na statku.
Wiesz, że będziesz musiała go zabić...
Wiem, ale...
Jednego chcę zatrzymać na dłużej.
Nawet odrobinę się nie cieszysz?
Dzieci powinny uszczęliwiać wszystkich.
To dwudziestojedno-dniowy embrion króliczy.
To nie jest dziecko.
Dobra.
Nie powinnam była ci go pokazywać.
Jen.
Nie, w porzšdku.
Zapomnij, że o tym wspomniałam.
Pa, kochanie.
System cinieniowy w przechowalni siódmej?
Resetuję.
System jest sprawny.
Wszystko powinno być takie proste.
System pomiaru przypieszenia?
Sprawny.
Skaner mikrofalowy?
Sprawny.
Dobra, ja wezmę te tutaj, a ty tamte, dobrze?
Turbiny Braytona?
Czemu to dla ciebie problem?
- Turbiny Braytona? - Przed wyjazdem wszystko grało.
Nadal wszystko gra. Sšdzę, że polecimy dalej.
Nie to.
To.
Lubiłam być przyjaciółkš z korzyciami.
- Czemu tutaj sprawy majš się inaczej? - Bo tak.
- Chodzi o Zoe? - Nie.
- Bo ostatnim razem o niš chodziło.
To nie ma z niš nic wspólnego.
To już nie sš ćwiczenia.
Nie chcę komplikować tej misji.
Tej misji?
Więc chodzi o Sharon.
To było 10 lat temu. Odpuć, Donner.
5 LAT WCZENIEJ - To dla ciebie dziwne?
Wiele rzeczy jest dla mnie dziwnych. O co konkretnie chodzi?
Goss robi ranking wszystkich, którzy mogš polecieć...
Kandydatów i instruktorów.
Denerwujesz się?
- Nigdy się nie denerwuję. - Pewny siebie, lubię to.
A może jaki zakład?
Jeli będę wyżej w rankingu, przepisz się ze mnš.
Jeli ty będziesz wyżej, ja przepię się z tobš.
Nie umawiam się z astronautkami.
- Powiniene to jeszcze przemyleć. - Tak?
- Mam wiele do zaoferowania. - Na przykład?
Jeden, żadnego przywišzania uczuciowego.
Dwa, żadnych oczekiwań.
Nie obchodzi mnie, czy mamy jakš przyszłoć.
Nie obchodzi mnie, czy jutro zadzwonisz.
I czy postawisz mi kiedy kolację.
Ale ja lubię kolacje.
Oto i ona.
Nie czuj się zbyt komfortowo będšc na górze, Schilling.
Lubię być na górze.
Chyba wygrałam.
Zrobimy to u mnie.
Możesz się poprawić.
Cholera, nie jestem w pierwszej ósemce.
Dwudziesta ósma? Serio?
Cztery oczka wyżej ode mnie.
Ostatni. Dajcie mi pas.
- Tak jest! - wietnie, kolego.
- Dzięki. - Nie martw się tym.
To dopiero pierwsza lista. Poprawisz się.
I musisz się uporać z pewnš sprawš.
Wiesz, okolicznoci łagodzšce.
28. pozycja to żadne okolicznoci łagodzšce.
28. pozycja...
To oznacza. że skończę jako nauczycielka geologii w liceum.
- Dwunasty i trzynasty? - To sprawka Gossa.
Stałem na Marsie.
- Słucham? - Oznajmiam to, wród kolegów,
że stałem na Marsie.
- Wiem, byłem tam. - Nie, wyjanijmy to sobie.
Ja byłem na Marsie, on był.
Ty siedziałe bezpiecznie w "Zeusie" i wydawałe rozkazy.
- Bo byłem dowódcš statku. - Mam uwierzyć, że naprawdę jestem 12-sty?
Mógłbym znieć bycie drugim, bo Ted Shaw to wietny astronauta, ale 12-sty?
- Donner, to tylko wstępne... - Byłem na Marsie.
Utrudniasz nam życie przez co, co stało się pięć lat temu
- i za co wszyscy jestemy odpowiedzialni. - Masz rację.
- Co mam? - Masz rację.
Utrudniam wam. Nie chcę was na tej misji.
Właciwie, nie chcę was widzieć blisko statku.
Masz swój bagaż, Donner.
Bagaże zabijajš ludzi.
Nie, mylenie, że jest się nieomylnym zabija ludzi, którzy nie musieli zginšć.
- Wiem, co robiłem i mogę z tym żyć. - Naprawdę?
Tak.
Chod, stary. Nie warto.
Co jeszcze, Donner?
Chod.
W Niemczech też macie tš dziesięcio-minutowš zasadę? Jest wietna.
Jeli Donner nie przyjdzie w cišgu dwóch minut, będziemy mogli ić.
Dobra...
Dzisiaj przyjrzymy się systemowi lotu na Antaresie.
Tylko jaki kretyn powiesił schemat modułu laboratoryjnego.
W porzšdku.
Dzisiaj zrobimy generalny przeglšd.
Ci, którzy nie odpadnš, będš mogli póniej się tego nauczyć.
Nie to.
To nie to.
Jasna cholera.
Nigdy nie zrobiłam niczego nielegalnego.
Żyłam według zasad.
Wypełniam je.
Nie martw się.
Popyt na trzymanie tych rzeczy w sekrecie jest całkiem duży.
Jakie jest ryzyko z pigułkami? Podaj statystyki.
Po testach klinicznych w Europie,
jedna kobieta na tysišc ma problemy.
To całkiem dobre statystyki.
Więc ci to polecam.
- Jeszcze nie wiem, co chcę zrobić. - Rozumiem.
To trudna decyzja.
Zostawię ci mojš wizytówkę.
Jeli zdecydujesz się na zabieg, zadzwoń.
- W porzšdku. - Dobrze, powodzenia.
Twój ojciec mnie zostawił.
Co?
Ojciec mnie zostawił.
Nie zostawił cię.
Powinnam była to przewidzieć.
Merkury był regresyjny, kiedy się pobieralimy.
Mamo, nie mam czasu na twoje wariactwa
za każdym razem, kiedy ojciec jedzie na wykopaliska.
- Jestem w trakcie treningu. - To nie tylko wykopaliska.
Odszedł na dobre. Widzisz? Zostawił notkę.
Masz co do picia?
- Kiedy zaczęła jadać lody? - Zawsze jadałam lody.
Nie z wiaderka i tylko kiedy jeste chora.
A nie jeste, prawda?
Może mogłaby kichnšć na ojca.
Tata zawsze zostawia notkę, nie uznaje pożegnań.
A ty przesadzasz, jak zwykle.
Przesadzam, bo twój ojciec ma kogo.
Och, jest kto inny?
Asystentkę, niewiele starszš od ciebie.
Co zrobisz?
Nie mam pojęcia.
Przechodzimy do systemu filtracji wody.
Jak idzie?
Niesprawny.
Serio?
- Reset nic nie dał. - Pokaż mi to.
Ile zostało do Rubikonu?
4 godziny, 17 minut.
Dobrze, kontynuuj.
- Wiesz, co się dzieje? - To może być wszystko.
Pierwsze cztery panele sš sprawne.
Jeli to znajdziemy, powinnimy to łatwo naprawić.
- Do Rubikonu zostały cztery godziny. - Zrozumiałem.
Wszystkie zielone i sprawne.
Zacznę tam.
W porzšdku?
Jeste milczšca.
Nigdy taka nie jeste.
Pokłócilimy się rano z Rolliem.
Co? Przecież wy się nie kłócicie.
Po prostu...
Jego najdłuższa misja trwała 34 dni,
a ja wyruszam na szeć lat i mnie ocenia.
- Za co? - Za nic.
To nic takiego. Po prostu...
Nie rozumie jak to jest być tu samemu.
Nie pojmuje tego.
Wideokonferencja z Rollie Crane.
Odrzuć
Chcę zobaczyć, gdzie spędzasz czas.
To tak le? Nie powiem nawet, że jestem twojš matkš.
Możesz mnie przedstawiać jako Bev Kennedy.
Będzie fajnie, jakbymy były kumpelkami. Zrób to.
Może poznam jakiego goršcego astronautę.
Hej, jestem Bev Kennedy, przyjaciółka Zoe.
- Dwa mocne martini z trzema oliwkami. - Robi się.
Zanim zaczniesz, nie chcę gadać o ojcu,
ani o jego głupiej asystentce. Chcę się skupić na tobie.
Wyczytam ci z kart.
- Nosisz je ze sobš? - Tak.
Mamo, możesz to odłożyć?
Przychodzš tu ludzie, z którymi pracuję.
Nigdy nie mówisz mi o swoim życiu.
Jak mam się dowiedzieć, czy się z kim spotykasz?
Z nikim się nie spotykam.
- Czemu? Z makijażem wyglšdasz pięknie. - Fajne karty.
- Mojš matkę wychowywali cyganie. - Dowcipni z niej.
Wyczytasz w nich jedynie, że jestem 28. na licie.
Że nie dostanę się na statek.
Że powinnam to rzucić i dostać dotacje na badania w jakim stanowym uniwersytecie.
Nie bšd mieszna.
Id przynajmniej do prestiżowej uczelni.
Czy ty mnie w ogóle słuchasz?
- Czemu tu jeste? - Żeby napić się z córkš.
- Nie, czemu naprawdę tu jeste? - Chciałam...
Zasiać chaos w moim życiu, jak to zwykle robisz.
Serio, Bev, starczy tego.
- Walšca się wieża. - Wychodzę.
- Zrobisz mi kolację? - Dokładnie.
- Hej. - Siema, stary.
Wiesz już, kiedy wpadniesz?
- Nie. - Kłamiesz.
Dobra, zastanawiałem się nad tym.
I?
Mimo iż to kuszšce, wcišż jeste astronautkš.
A ja się z nimi nie umawiam.
Właciwie, to już się z nimi nie umawiasz.
Właciwie, to prawda.
Właciwie, to mój najwyższy zamek się zacina,
więc musisz trochę podważyć drzwi, a potem pchnšć...
Mocno.
Lee, masz dostęp do archiwów ISO?
Mamy nieograniczony dostęp do prawie wszystkiego.
Potrzebuję nagrań z misji na Marsa.
Nagrania z kokpitu, telemetryczne, z pracy.
Zrozumiałem.
Calliope, tu Zeus.
Pył niszczy silnik sterujšcy.
Burza narasta. Tracimy możliwoć startu.
Zrozumiałem, Zeus.
- le to wyglšda. - Jak daleko sš?
100 metrów. Czekamy.
Prawdziwe nagranie się nie urwało. To zostało edytowane.
Oficjalne owiadczenie mówi, że transmisję przerwała burza.
Najwyraniej nie. Włšcz dwięk na monitorze B.
- Daj im dwie minuty, Mike. - Nie macie tyle.
- Zaryzykujemy. - Nie pod moim dowództwem.
Zginiecie, a misja się nie powiedzie.
Lšdownik ma odlecieć z tej planety!
- Sharon... - Odpalaj.
- Donner, odpalaj! - Sharon.
Mogło im się udać.
- Sharon. - Odpalaj, do cholery, Donner!
- Proszę odpalać. - Wybacz mi.
Kto podpisał się przy edycji i owiadczeniu dla prasy? Goss?
Tak, Goss i kto jeszcze.
Mamy tu dwa zezwolenia. Drugi to E-7.
Co to jest E-7?
Rada Bezpieczeństwa Narodowego.
Wszystko gra?
- Mylisz, że co przegapilimy? - Najwyraniej nie.
Słuchaj.
Hipotetycznie, gdyby kto ci powiedział,
że ma halucynacje albo co innego, co by zrobił?
- Halucynacje? - Tak.
Hipotetycznie,
musiałbym złożyć raport kontroli misji
i zlecić poważnš ocenę psychologicznš,
oraz odsunšć ich od jakichkolwiek działań przy systemach i lšdowniku.
W porzšdku, dobrze wiedzieć.
Klasyczne.
Słucham?
To wszystko co masz? Stertę religijnych bzdur?
- Wszystko wylij w kosmos. - Nie oczekuję, że to zrozumiesz.
No nie wiem, Morales.
Musisz mieć chwiejnš wiarę,
jeli potrzebujesz tego wszystkiego, żeby to udowodnić.
Hej.
- Czeć. - Tak sobie mylałem...
Nigdy nie pogadalimy o twojej pracy,
wiedz, że oferta jest nadal aktualna,
gdyby była zainteresowana. Drink? Cyjanobakterie?
Powiedz, że chociaż trochę cię skusiłem.
Po prostu...
Nie mogę.
W porzšdku.
- Mogę spytać, czemu? - Bo przez "drinka" rozumie się "randkę",
- a ja teraz spotykam się z Tedem... - Ted to mój przyjaciel.
Mówišc "drink", mam na myli drinka.
Gdybym zapraszał cię na randkę, wiedziałaby.
Ale ze mnie dupa. Wybacz, Rol.
Nie, w porzšdku.
Może to nie zabrzmiało dobrze. Wiesz co?
Zacznijmy od nowa.
Chciałbym ci zadać kilka pytań na temat pracy
o cyjanobakteriach. Mogę postawić ci drinka?
Tak się składa, że to moje dwie ulubione rzeczy.
Nalej mi, Tonny.
- Ty jeste Maddux Donner. - Dokładnie.
- Zostawiłe dwie osoby na Marsie. - To włanie ja.
Moja córka bierze udział w programie kosmicznym.
Jest bardzo bystra.
Zoe Barnes, znasz jš?
- Tak, jeste jej matkš? - Bev Barnes.
Miło poznać, następna kolejka na mój koszt.
Ciebie także miło poznać.
Zoe nawet nie wspomniała, że cię poznała.
Włanie to każdy facet chce usłyszeć.
Nie bierz tego do siebie. Ona mi nigdy nic nie mówi.
Na pewno pojawiłoby się to w kartach, ale nigdy na to nie pozwala.
- Może tobie wyczytać z kart? - Pewnie, jeli to nie boli i nie trzeba płacić.
Doskonale.
Zoe myli nad opuszczeniem programu
i szukaniu dofinansowań na badania w jakiej prestiżowej uczelni.
- Naprawdę? Czemu? - Nie wiem.
To ma co wspólnego z liczbš 28 i statkiem.
Uważam, że jest absurdalna.
- Wiesz, o co spytasz? - Tak, dawaj.
Przetnij.
Kochanka.
Masz przynajmniej jeden ważny romans w życiu, możliwe, że nawet dwa.
To nie jest wyrane.
Naprawdę powiedziała, że odchodzi?
Powiedziała, że myli nad tym.
Błazen z gwiazdš.
Co to oznacza?
Jeste człowiekiem, którego nęka przeszłoć.
Nic zaskakujšcego, bioršc twojš przeszłoć pod uwagę.
Mój niewierny mšż. Wybacz.
Nie, po prostu...
Zawsze fascynowało mnie morskie życie.
Zachwycam się zdjęciami raf koralowych, kiedy jeszcze były pod wodš.
- Nie mogę pomóc, ale zastanawiam się... - Czy efekt globalnego ocieplenia
był bezporednio odpowiedzialny za wyginięcie cyjanobakterii
i ostatecznš mierć wielkich raf koralowych.
Naprawdę przeczytałe mojš pracę. Imponujšce.
Przeczytałem też kontynuację,
w którym pisała o ponownym wprowadzeniu cyjanobakterii
na pola ryżowe w Azji.
Wspomoże to rozwój ryżu i przy odrobinie szczęcia
złagodzi problem głodu na wiecie. To bardzo ciekawe.
Jestem trochę wystraszona, bo to prawie przeladowanie.
Ale serio, próbowali to zastosować od 50-ciu lat.
Tak, takie twoje głupie szczęcie,
że kto jeszcze troszczy się o Ziemię.
Może być nas jedynie dwójka.
Więc za nas.
- Hej, kochanie. - Hej.
- Gotowa na kolację? - Siema, stary.
Hej, jak leci?
- Dobrze, a u ciebie? - Dobrze, dzięki.
- Dzięki za drinka i cyjanobakterie. - Nie ma za co.
Jakie przemylenia na temat cyjanobakterii i pól ryżowych w Azji?
Nic nie mów.
Sšdzę, że jest piękna.
- Niele. Miłego wieczoru. - Miłej zabawy.
- Dobranoc. - Dobranoc.
Znalazłem.
Dzięki.
Siedziałem z tyłu klasy, musiałem się schylić.
Tak, wyszedłem z siebie. Przepraszam za to.
Gniew i frustracja tak działajš.
Poczucie winy.
Nie chodzi jedynie o baseball, co?
Mintz, nie próbuj mnie leczyć.
Twierdzę jedynie, że jeli opowieć jest prawdziwa,
to masz dużo do zniesienia.
Jaka opowieć?
O dwójce, sekretnie umawiajšcych się, astronautów.
Poszli na mecz baseballa, kilka wieczorów przed misjš na Marsa.
Złapał odbitš piłkę i oddał jš jej...
Jej cenna zdobycz.
Zabrała jš na Marsa, skšd już nie wróciła.
Od tamtej chwili, on nie może zostawić tej piłki.
- Może le usłyszałem. - Tak.
Sharon złapała piłkę.
Pani Lewis.
Maddux.
Miałe tu już nie przychodzić.
Wiem.
Przepraszam, to się nie powtórzy.
Muszę się do czego przyznać.
Kiedy wrócilimy z Marsa,
wzišłem to z rzeczy pani córki,
nim je spakowali i wysłali do pani.
Nie miałem prawa tego robić.
Przepraszam. To należy do pani i sšdzę...
Sšdzę, że powinna jš pani wzišć.
Skšd ta myl, Maddux?
Nie wiem. Należała do Sharon...
Wiem, że co dla niej znaczyła.
Dla mnie nic nie znaczy.
Dobrej nocy, pani Lewis.
Gdzie była?
Twój ojciec dzwonił. Jadę się z nim spotkać na wykopaliskach.
A co z "tš drugš"?
Co?
Mamo.
Dobra, mogłam trochę przesadzić.
W porzšdku, Zoe?
Wyglšdasz na trochę zagubionš.
Na pewno nie chcesz, żebym...
W porzšdku.
W porzšdku? Serio?
W porzšdku znaczy "tak"?
Nie każ mi tego powtarzać, bo się rozmylę.
Więc jeste w cišży.
Wiszšcy facet ci to powiedział?
Nie, masz wielkie cycki, dwa wiaderka lodów
i nie piła nic, odkšd tu przyjechałam.
Co zrobisz?
Nie wiem.
Ten jest sprawny. Wszystkie działajš.
To nie ma żadnego sensu.
Dobra, sprawdmy jeszcze raz.
Przyszło ci do głowy, że wszystko w tej misji idzie nie tak?
Klucze, system filtracji.
Antares był rok testowany na orbicie, nim go nam przekazali.
- Może to przez nas. - Tak, możliwe.
- Żartowałem. - Wiesz, Donner,
nie powinnimy tego robić. Powinnimy być na Ziemi.
Ty powiniene wkurzać Gossa, a ja czytać opowieci na dobranoc synowi.
I spać w łóżku z mojš żonš.
Wszystko idzie le z tš misjš, od samego poczštku.
Może czas powiedzieć, że już wystarczy.
Czyli nie chcesz robić testów?
- Chcesz zawrócić i wrócić do domu? - Nie.
Dla mnie to tak brzmiało.
Ted, co się dzieje?
Wiesz co, czego ja nie wiem?
Nie, nic takiego.
Sprawdmy je ponownie.
Co tu robisz?
- Słyszałem, że odchodzisz. - Co?
Bev mówiła, że mylisz nad porzuceniem programu.
Bev nie powinna rozmawiać z nieznajomymi.
Nie jestem nieznajomym. Bev czytała mi z kart.
Była całkiem dokładna.
wietnie.
Jak możesz w ogóle myleć o odejciu?
Nie mam zbyt wielkiego wyboru. Byłam 28.
To wstępny ranking. Nic nie znaczy.
Tak, mylałe kiedy o innym życiu?
Co masz na myli? Jak to "innym"?
Z normalnš pracš i rodzinš.
Tak.
Pewnego dnia.
Teraz marzę jedynie o tym locie.
A ty nie?
Ja też.
Nie odchod.
Czemu?
Będzie z ciebie kawał astronautki.
Dobranoc, Donner.
Co teraz, inżynierze?
Daj mi chwilkę.
To numer pięć.
Tablica rozdzielcza wskazuje, że działa poprawnie.
Przeprowad test. Na pewno nie działa poprawnie.
Donner, przesadzasz.
Pobierzmy próbkę.
Spójrz na pH.
Czujnik musiał się przepalić. Pewnie zniszczył powłokę węglowš.
- Mielibymy przesrane. - Dokładnie.
Nie można okrelić pH przez samo patrzenie na co.
Więc miałem po prostu szczęcie.
Wiadomoć oczekujšca.
Hej, Jenny.
Pewnie jeste zajęta.
Chciałem ci jedynie powiedzieć, że...
Przepraszam za dzisiejszy poranek.
Nie chcę się z tobš kłócić.
Nie, nie rozumiem tego.
Chcę jedynie z tobš porozmawiać.
Pozwolić, żeby mi wyjaniła.
W międzyczasie...
Powiedz Rufusowi, że tata go pozdrawia,
i że chciałby być tam z wami.
Rubikon za pięć...
Cztery...
Trzy...
Dwa...
Jeden.
Pomylnej podróży, Antares.
Pomylnej podróży.
To już nawet nie wyglšda jak Ziemia.
- Mike, musimy pogadać. - Mam służbowš kolację.
Widziałam nagrania z Marsa, obydwa.
Moje pozwolenie przewyższa Radę Bezpieczeństwa Narodowego.
Skoro widziała obydwa nagrania,
wiesz, że wykonałem swój obowišzek, jako dowódca.
Widziałam całe nagranie, łšcznie z telemetriš.
Lewis i Walker wcale się nie zatrzymali.
A Donner i Shaw nie spanikowali. Ty spanikowałe.
Przesadzasz.
- Oboje wiemy, że nie. - Wiemy, że miałem cholernie dobry powód,
- do zabrania ich z planety. - Masz dać im spokój,
jakškolwiek niechęć do nich żywisz...
Odpuć.
Przekraczanie punktu bez powrotu nie dzieje się ot tak.
My dokonujemy tego wyboru.
Decydujemy się przekroczyć linię.
A potem żyjemy z konsekwencjami.
Eve, nie obchodzi mnie, co mówi.
Nie mógł wiedzieć, że pH spadło w zbiorniku.
A wczeniej mówił o halucynacjach.
- Co mu powiedziałe? - Nic, co jest złe,
a mimo to milczałem.
Robimy to, co konieczne, Ted.
Tak, zobaczymy co przyniesie jutro.
Nie ma obietnic pozytywnego wyniku.
Nie ma gwarancji, że jak Cezar, zniszczymy imperium.
Wydajš się być o wiele dalej, niż wczoraj.
Prawda?
Możemy liczyć jedynie na to, że rzeczy ulegnš zmianie,
a my będziemy musieli żyć z konsekwencjami...
Hej, szaleńcze.
Skłoniłe mnie wczoraj do mylenia,
i zrozumiałem, że ta kapsuła jest po to,
aby chcieć pozwolić rzeczom odejć, a nie musieć tego zrobić.
Więc wszyscy odzyskalicie swoje rzeczy.
Goss tak nie zrobił.
A czy ja wyglšdam jak Goss?
To inna misja.
Zapamiętaj to.
I to włanie ta trudna częć...
Ponieważ okrela nas nasza przeszłoć.
Możemy zastanawiać się nad swoimi wyborami nawet milion razy...
Ale to, na co się zdecydujemy, to dostajemy.
Staje się to częciš tego, kim jestemy.
A kiedy mijamy rzekę...
Nasze lady zawsze pozostanš po drugiej stronie.
Tłumaczył: Koniu734