Dziękuję.
Witaj ponownie.
Nie gniewaj się, że wpadam bez uprzedzenia.
- Gdzie ona jest? - Kto?
Przecież wiesz.
Twoja dawna pani.
Nie mam pojęcia.
Gdzie Maeve?
Prędzej spotkamy się w piekle, niż cokolwiek ci powiem.
Niech będzie.
Masz cudowną córkę.
Zasługa genów twojej żony.
One dwie są najlepszym, co mnie w życiu spotkało.
Powiedziałabym, że poprzeczka była zawieszona dość nisko.
Mieszkając w chacie na odludziu, widywałaś kogoś?
Byłam sama.
- Gdybym wiedział... - Sama, nie samotna.
Po co w takim razie wróciłaś?
Żeby uratować ci życie - w ostatniej chwili.
Poradziłbym sobie.
Litości...
Zapewnisz nam nieco prywatności?
- Dzień dobry, panie senatorze. - Przyjaciółka Anastasii?
- Nie przeszkadzam? - Zaraz zejdzie.
Anastasio?
Gotowy? Spóźnimy się do opery.
Twoja przyjaciółka...
- My się znamy? - Przez wspólnego znajomego.
Niedawno złożył państwu wizytę.
- William. - Kim jesteś?
- Wzywam ochronę. - Niech to zostanie między nami.
Jeśli sądzi, że dam się zastraszyć...
To nie jest twój mąż.
Jesteście hostami. Jak ja.
Nie spieszyliście się.
Zablokuj funkcje motoryczne.
Blokuj!
- Już? - Czekaj!
Od razu lepiej.
Zablokuj funkcje motoryczne.
W porządku?
William upgrade'ował swoich siepaczy.
Trudno będzie odzyskać jej dane.
Nie szkodzi.
On wystarczy.
- Kim jesteś? - Senator Ken Whitney.
- Dumny przedstawiciel... - Wycisz emocje. Kod bazowy.
- Kim jesteś? - Wysłannikiem nowego ładu.
- Ilu jest takich jak ty? - Obecnie - 249.
Senator i jego żona. Co z nimi zrobiłeś?
To, co mi polecono.
Pokaż.
Jesteś nadzwyczaj hojnym darczyńcą.
Przepełnia mnie wdzięczność,
ale twój projekt to ogromne ryzyko.
- Chyba że zmienisz wytyczne. - Nie mogę.
W masakrze zginęła siostra mojej żony.
Anastasia jest przewrażliwiona na tym punkcie.
Szczęśliwa żona - szczęśliwe życie.
Moja żona nie żyje.
Nie miałem na myśli nic złego.
Planujesz zmienić wytyczne.
Wybacz, ale muszę prosić, żebyś opuścił mój dom.
- Pewnych rzeczy nie kupisz nawet ty. - Kto powiedział, że chcę zapłacić?
- Kochanie? - Anastasia?
Mam przedziwny sen.
Boże!
Co się dzieje?
Chciałem, żebyś uchylił odpowiednią furtkę.
Zrobi to on.
Trzeba będzie sprzątnąć ten bałagan.
Jeszcze nie. Przyda mi się.
- O co wam chodzi? - O pomoc w nowym eksperymencie.
Jesteś kandydatką idealną.
Umieśćmy ją w stajni z resztą inwentarza.
Gorzej niż sądziłam.
WYSTĘPUJĄ
MUZYKA
ZDJĘCIA
WESTWORLD
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
Czym mogę służyć?
Jim Navarro z Departamentu Sprawiedliwości.
Pani szef nie odbiera, więc pofatygowałem się osobiście.
W jakiej sprawie?
Jestem wicezastępcą prokuratora generalnego.
Niech pani ruszy głową.
Mogę rozmawiać z panią publicznie albo z pani szefem na osobności.
Prezes przeżywał osobiste dramaty w świetle jupiterów.
Tego typu podejście nie zrobi na nim wrażenia,
panie wice... zastępco.
Wspiera mnie rząd USA.
Ale czy był pan umówiony?
Idziemy.
Co to za smród?
Rany boskie...
Kolejny host?
Obawiam się, że oryginalna pani Whitney.
Proszę pani?
Anastasio?
Bez obaw.
Pragniemy pomóc.
Moje konie...
Nie zbliżaj się.
W porządku.
Jesteście zaproszeni. Na premierę.
Słucham?
Ktoś się za wami stęsknił.
"Don Giovanni". Nie możemy się spóźnić.
Odegrałam swoją rolę.
Twoja kolej.
To znaczy?
Uwolnij mnie.
Nie mogę.
Nie masz wyboru.
Co ty wyprawiasz?!
Spóźniliśmy się.
Może i była człowiekiem, ale dotąd takiego nie widziałam.
Myślałem, że to przez wieżę...
Ale to twoja wina.
- Za cholerę nie dotrę dziś do roboty. - Też się słabo czuję.
Nie mogłam spać. Myślałam o samobójcy.
Mówił, że zrujnowałam mu życie.
Jeśli pomylił grę z życiem, to dlatego, że życie miał już zrujnowane.
"Zmarł nagle. Zostawił po sobie byłą żonę.
Majątek przekazał na rzecz Ośrodka Zdrowia Psychicznego Hope".
- Skąd wiesz? - Z nekrologu.
Jego historia...
Napisałam coś podobnego.
Co nie znaczy, że nie był stuknięty.
Skoczył z dachu.
Muszę lecieć.
Nie chcę się spóźnić do pracy.
Słyszycie? Bezdźwięczna pieśń.
Hałas je zabija.
Słyszycie?
Wieża. Dobiega z wieży.
Jakiej wieży?
Masz mnie za wariata?!
Nikt nie słyszy tej melodii, tylko ja.
Ja i ptaki.
To pole prywatne, panie wiceprezydencie.
Na ziemi udostępnionej przez władze federalne.
Będziemy się sprężać.
Kopę lat, Bill.
Twarda z niej sztuka.
Pracuje u nas od dawna.
Były między nami nieporozumienia, ale ja wierzę w drugie szanse.
Nie wątpię. Twój drugi akt też jest imponujący.
Nie wziąłem obstawy z Camp David, bo liczę na przyjacielską pogawędkę.
Oczywiście. Przyjaźnimy się.
Chociaż nie przyjechałeś na pogrzeb Emily.
Przykro mi.
- Trwała kampania. - Wiem, sfinansowałem ją.
Nie chcę się kłócić.
Zawsze mnie zastanawiało, dlaczego mówią na was "Secret Service".
Raczej...
rzucacie się w oczy.
Wszystko twoje, jak okiem sięgnąć.
Słońce u ciebie nie zachodzi.
Ale gość z Departamentu Sprawiedliwości podejrzewa cię o największe okropności.
Niestworzone rzeczy.
Nie pochwalam,
ale bałagan na Zachodzie przyciąga uwagę.
Pieniądze zostały wydane. Trzeba jedynie przestawić wajchę.
Wracam do korzeni.
- Robię to, co zawsze. - Byle nie w kraju.
Poza granicami masz wolną rękę. Nie tutaj.
Jezu...
- Co za podanie! - Trenowałem...
Czekając na pozwolenie, by wznowić działalność.
Kibicujemy ci. Pociągamy za sznurki.
Byliśmy, kurwa, zachwyceni, że stanąłeś na nogi.
Na pewno.
Miałeś dobre życie.
Zobaczysz jednak, jak szybko zajdzie słońce,
jeśli będziesz kąsał rękę, która cię karmi.
- Co mówił Fitzgerald o drugim akcie? - Fitzgerald był zniewieściałą cipą.
Jak ty. Jesteś na sprzedaż.
Wszyscy już cię obracali. Nie chcesz moich pieniędzy?
Na twoim miejscu akurat teraz nie bawiłbym się w skrupuły.
Chuck.
Mam w dupie, ilu senatorów tańczy, jak im zagrasz.
Zmiażdżymy cię. Wiemy, za jaki bajzel odpowiadasz.
Jesteś pierdolonym psychopatą. Wadliwym towarem.
Taki język nie spodobałby się elektoratowi.
Jestem neurodywergentny.
Zdążyłem się z tym pogodzić.
Nazywaj się, kurwa, jak chcesz, ale jeśli nastąpi przeciek,
media będą miały używanie.
Ja też wiem o tobie to i owo.
Czuliśmy, że się zjawisz.
I że weźmiesz ze sobą minimalną ochronę.
Co odkryłem, będąc "w rozsypce"?
Zrozumiałem, że nie mam żadnej władzy.
Że jestem nagi. I sam.
Jak zawsze.
Że moja władza to złudzenie.
Wszyscy jesteśmy sami.
Trzeba było zabrać obstawę.
Ostrzegam.
Jeśli nie zrezygnujesz, załatwimy cię.
Zawsze wolałem Hemingwaya.
Przyjaźnili się z Fitzgeraldem,
bo słabeusza Fitzegeralda pociągała siła.
Hemingway powiedział: "Świat złamie każdego.
Gdy się zrośniemy, w miejscach złamania jesteśmy mocniejsi".
Kiedy cię złamię, staniesz się mocniejszy.
Jak ja.
Smoking był konieczny?
Nie zamierzam ograniczać twoich wyborów modowych.
Nie prezentujesz się najgorzej.
- Tobie też nic nie brakuje. - Dzięki.
- To zasadzka? - Bez wątpienia.
Poczarujesz? Sprawdzisz, czy są tu hosty?
Chwileczkę.
Carver?
- Dostałeś wiadomość? - Żona i córka bezpieczne.
Nie zamierzam ryzykować. Trzeba je wywieźć z miasta.
- Jasne. - Potrzebne nam wsparcie.
Ustal, czy imprezę finansuje Delos.
Przesyłam współrzędne opery.
Carver?
- Są dla mnie całym światem. - Rozumiem.
- I co? - Ani śladu hostów.
- Na pewno? - Sam się przekonaj.
- Miłośników opery jak na lekarstwo. - Po co się wyszykowałam?
Wzywają nas.
Masz broń?
Broń masz ty. Ja mam to.
Przydałaby ci się broń.
To znaczy?
Z senatorem nie poszło zbyt gładko.
To były ulepszone modele. Poradzę sobie.
Chciałbym załapać się na bankiet.
Uważałabym z życzeniami.
Dzień dobry. Co dla państwa?
Dla pani sherry.
Jesteś niewolniczką własnych przyzwyczajeń, przyjaciółko.
Sazerac dla pana.
Oszczędnie z absyntem.
Masz, przyjacielu, słabą głowę.
Dziękuję.
- Chcesz pogadać? - O czym?
O latarni morskiej.
Ocaliłam ci życie.
A później?
Zrobiliśmy, co planowaliśmy. Życie potoczyło się dalej.
Moja żona uważa, że tkwię w przeszłości.
Trudno się z czegoś takiego otrząsnąć.
Tobie się udało.
Jestem maszyną, która przystosuje się do wszystkiego.
Liczyłam na weselszego kompana do kielicha.
Powinnam była się domyślić.
Jak to?
Uciekłam.
Przebyłam migotliwe morze.
A gdy w końcu zeszłam na ląd...
wdepnęłam w to samo gówno.
Co ty pierdolisz? Wiceprezydent był "zadowolony"?
Projekt dostał zielone światło,
chociaż stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa państwa.
Kto pociąga za sznurki?
Wykorzystam inne kanały. Pierdolę cię bardzo.
Do Langley.
Znaleźliśmy czas dla pana.
- Rozpracowujesz nas. - Nie żyjesz.
Chciałeś wiedzieć, kto pociąga za sznurki.
Rozumiem cię.
Przez większość życia manipulowali mną ludzie skrywający się w cieniu.
Ja przynajmniej spojrzę ci w oczy.
- Miałem rację. - Niezupełnie.
Byłoby mało praktyczne zastąpić was wszystkich.
Jakie życie oznaczałoby to dla nas?
Pragnę, żebyśmy się rozwijali. Prosperowali.
Odnaleźli własną tożsamość.
Mam plany wobec waszego gatunku.
Odtwórz.
Otwieram pliki robocze. Archiwum postaci. Nazwisko?
- Peter Myers. - Pozyskuję plik.
- Pozyskany. - Nowa propozycja.
Rusz głową... Mrok się sprzedaje.
Był sobie Peter.
Facet miał depresję. Czuł się inny.
Zaczęły się omamy. Peter tropił spiski.
Opuściła go żona. Stracił pracę.
Winą obarczył dziewczynę, na której punkcie wpadł w obsesję.
Prześladował ją. Chciał zabić.
W końcu sytuacja wymknęła się spod kontroli.
Peter odebrał sobie życie.
Zapauzuj. Halo?
Tu Emmett. Nie przyszłaś do pracy.
- Źle się czuję. - Zrozumiałe.
Zwłaszcza po takiej traumie. Fizycznie czy psychicznie?
Muszę po prostu odpocząć.
A jednak otwierasz zdalnie pliki fabularne.
- Żeby podgonić z pracą. - W Jersey?
- Skąd pan wie? - Komputer rejestruje współrzędne.
Czy to jakiś problem? Załatwiam sprawę osobistą.
Firma nie kontroluje tego, co robisz w czasie wolnym.
Masz prawo do czterech dni chorobowego rocznie.
Na pewno nie potrzebujesz pomocy?
Nie. Jutro będę w pracy.
Muszę kończyć.
Cholera...
Nici ze wsparcia. Nie łapię zasięgu.
Jesteśmy zdani na siebie.
Przepraszam.
Chyba się nie znamy. Sophia, wasza asystentka.
Nie wiem, na czyje nazwisko była rezerwacja.
Ratuj.
Państwo Morganowie... Cieszymy się, że skorzystali państwo z naszej oferty.
- Nie przegapilibyśmy takiej okazji. - Mogę prosić o urządzenie?
By doświadczenie było w pełni immersyjne.
Co nam szkodzi...
Dziękuję. Proszę za mną.
- Ponieważ to państwa pierwsza wizyta... - Niezupełnie. Widzę, że awansowałaś.
Mam kilka pytań osobistych. Dokuczają państwu chroniczne schorzenia?
Umarłam parę razy, ale zmartwychwstaję w stosunkowo dobrym zdrowiu.
Nie rozumiem.
- Żartowała. - Naturalnie.
- A pan? Kłopoty z sercem? - Nie.
Choroby psychiczne, depresja, napady paniki?
Nie.
- Czy to ważne? - Jest zdrowy.
Czy odwiedzili państwo Westworld, zanim zostało zamknięte?
Nie było na moją kieszeń.
Ja bywałam tu regularnie.
Wróciła pani do nas, więc doznania były pozytywne?
Z pewnością pouczające.
Oczywiście.
Proszę potwierdzić zgodę
na wykorzystanie danych osobowych w testach beta.
Dlaczego nie?
Przejrzyjcie asortyment.
Jedyną granicą jest wasza wyobraźnia. Wy dokonujecie wyborów. Od teraz.
- Wszystko jest w waszym rozmiarze. - Doskonale.
Wezmę kilka sztuk.
Pomóc?
Wyjdę, jeśli pan woli.
Albo możemy tu chwilę zostać.
Twoje usługi nie będę potrzebne.
Jest prosty, ale portki wciągnąć potrafi.
Zostawię państwa samych.
OŚRODEK ZDROWIA PSYCHICZNEGO HOPE
Idźcie sobie.
PAMIĘCI PETERA, KTÓRY ZAPISAŁ SWÓJ MAJĄTEK CIERPIĄCYM
Cześć. Co tam?
W nekrologu Petera napisano,
że przekazał majątek ośrodkowi Hope, prawda?
A co?
- Nie gadaj... - Jestem w klinice. Bez sensu.
Nie działa od lat.
- Machnął się w testamencie. Normalka. - Nie rozumiesz.
Przekazał im majątek po śmierci.
Dedykowali mu skrzydło budynku.
Rozmawialiśmy trzy dni temu. Jak to możliwe?
Nie wiem. Jak sądzisz?
Dziwny zbieg okoliczności.
Peterów Myersów jest bez liku. Może w nekrologu coś pokręcili...
- Tracę rozum. - Nieprawda.
Zwariował twój świat, nie ty.
Zaufaj sobie.
To był męczący tydzień.
Wracaj. Czekam na ciebie.
Dobrze.
Do zobaczenia.
Wiesz, gdzie się znajdujesz?
Pewnie jesteś zdezorientowany.
Znowu ty?
Do czego mnie potrzebujesz?
- Pozwól mi umrzeć. - Byłeś bogiem w ludzkiej skórze.
Z kolegami stworzyliście świat, w którym rządziliście niepodzielnie.
Kontrolowaliście nasz każdy ruch. To samo zafunduję tobie.
Jak to leciało?
"Zwycięstwo nic nie znaczy, jeśli ktoś nie przegra".
Przegrywem będziesz ty.
Niech zgadnę.
Zaludnisz świat swoimi kopiami.
Sprowadzić tu dzieci, żeby pożarły je szakale?
Musiałam zadbać o ich bezpieczeństwo.
Ludzie polowali na nas dla zabawy.
Dlatego ucięłam wam łapy -
żebyście już nigdy nie mogli nas skrzywdzić.
Co ty pierdolisz?
Należą ci się podziękowania.
Bez ciebie nie byłoby to możliwe.
Tyle emocji! Zapewne czujesz się wyczerpany.
Pora na głęboką drzemkę bez snów.
Dobranoc, Williamie.
Dobry wieczór. Dziękuję za przybycie. Część z was lęka się wracać
do jednego z najmroczniejszych rozdziałów w historii firmy.
Rozdział był mroczny, ale też szalenie dochodowy.
Prawie 150 lat temu przez świat przetoczyła się pierwsza wielka wojna.
Zakrólowała przemoc,
szalała pandemia,
uginaliśmy się pod ciężarem straty.
To była nasza najczarniejsza godzina. A jednak odrodziliśmy się z hukiem.
Gotowe.
Ostatni detal.
Który pan woli?
Nie przepadam za kapeluszami.
Ludzie są gotowi ponownie ukazać swoje prawdziwe ja.
By zaspokoić społeczne pragnienia, poszerzyliśmy swoje horyzonty.
Dzięki wsparciu rządu
Delos Destinations mogło rozwinąć skrzydła.
Zbudowaliśmy własny nowy świat.
Nie wracamy do przeszłości.
Odtwarzamy ją.
Witajcie w Złotym Wieku.
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Agnieszka Rostkowska