SERIAL NETFLIX
PIERWSZY POCAŁUNEK
Czyste szaleństwo.
Czasami gdy się budzę,
serce mi wali i zasycha mi w gardle.
Nie wiem, czy przez te piguły sny są bardziej realne,
czy tylko nie gorsze.
Nawet w dobre dni czegoś mi nadal brakuje.
Wszyscy inni to już wykombinowali.
Ubrania, które noszą.
Zespoły, które lubią.
Kim są.
Kim chcą być.
A jestem jedyną,
która dalej udaje.
Juliette!
Dzień dobry, kochanie.
Dobrze spałaś?
Jasne.
Tu masz tabletki.
- Prawie się kończyły. - Już?
Dobrze się czujesz?
W porządku.
Oczywiście, że jest ze mną źle. Dobrze wiedzą.
Ale chcą, bym to powiedziała.
Nie powiem.
Bo to byłby koniec wszystkiego,
a nie jestem gotowa na to, co będzie dalej.
Juliette,
od twoich urodzin minęły trzy tygodnie.
Wiemy, że się denerwujesz, ale uważamy, że już czas.
Dzień dobry.
Elinor, nie było cię całą noc?
Jestem już w domu. Czy to ważne?
Tak, bo pracujesz dla mnie.
Czy kiedyś się spóźniłam?
Elinor, moja idolka.
Ja też kiedyś będę pewną siebie dziewczyną,
którą gówno obchodzi, co myślą rodzice.
Juliette, przypomnij Benowi, że mamy dzwonek.
On wie.
Weźmiesz je?
To nie twój kolor.
Przepraszam.
O wiele lepiej, skarbie.
Pewnego dnia go zabiję.
Nigdy na to nie pozwolę.
Panno Fairmont, oświadczam,
żeś najładniejszą brzoskwinką na świecie.
Jesteś taki kochany.
Ben Wheeler jest chłopakiem, w którym można się zakochać.
Od małego taplaliśmy się w kałużach
i czytaliśmy wszystkie jak leci książki z półki mamy.
Byliśmy parą miesiąc, gdy mieliśmy po 12 lat,
zanim odkryliśmy,
cóż,
czego naprawdę chcemy.
Teraz jest popularny.
To gwiazda sportu, która chodzi na wszystkie imprezy.
A ja jestem popularna, jak długo się z nim zadaję.
Chodzi o to,
że przy Benie się nie wyróżniam.
Moje ciało nadal się zmienia.
Gnębią mnie migreny, ale tego nikt nie wie,
bo dzięki niemu wyglądam i czuję się normalnie.
Jest zabawny i sexy, ale nie chcę naciskać.
No tak.
Z czego się śmiejesz?
Z twojej twarzy.
Wielu osobom się podoba.
Noah Harrington lubi tę twarz.
Noah Harrington ma dziewczynę.
Noah Harrington jest skołowany, ale wyjdzie z tego.
Znowu migrena?
Tak.
Unikaj słońca.
Ono je pogarsza.
I już.
Teraz lepiej.
Wracamy do normalności.
AKADEMIA LANCASTER
Przyjechać po ciebie o 21?
- Po co? - Impreza.
U Noah. Obiecałaś, że pójdziesz.
A po co? Nie znoszę imprez.
Ale kochasz mnie i musisz iść.
Jesteś moim skrzydłowym.
Skrzydłową.
Nie chcę psuć ci tej cichej tęsknoty,
ale mogłabyś z nią choć pogadać.
Pogadałam.
No tak, zdecydowanie…
gadałyśmy.
DOBRE KSIĄŻKI
WITAJCIE W AKADEMII LANCASTER TU GRAJĄ SOKOŁY
Czy ty nie jesteś…
Narka.
Zacznij od czegoś małego, na przykład swojego imienia.
Moglibyśmy odegrać całego Cyrano, gdzie ja…
Wiem, kim jest Cyrano.
Ale nie.
Dobrze.
A co do imprezy,
założę kurtkę od Prady, a dół vintage,
żeby nie było, że lecę na marki. Uwaga!
Przepraszam.
Bardzo przepraszam.
To ja przepraszam. Moja wina.
Cześć.
Jesteś Juliette, prawda?
Mamy razem angielski.
Tak.
I fizykę.
I wychowanie fizyczne.
Jesteś Calliope?
Wystarczy Cal.
Dlaczego?
Co?
Nic, po prostu lubię Calliope.
Jest dziwne.
To znaczy…
piękne.
Serio?
Klasyka?
Klasyczne?
Moi bracia to Theseus i Apollo.
Jest impreza.
Dziś wieczór u Noah.
Mój kumpel, Ben, każe mi iść.
Nie przepadam za imprezami.
Ja też nie.
Są durne.
Ale obiecałam, więc…
Przyjdę.
Jeśli ty też się zdecydujesz, może się zobaczymy?
Tak.
Dobrze.
Super.
Czekaj!
Już dobrze.
Mam ją.
Wypowiesz życzenie?
Do tego trzeba chyba rzęsy.
Dzisiaj wieczór?
Dobrze.
Super.
Świetnie.
Do zobaczenia, Calliope.
Ale najpierw zobaczymy się na angielskim.
Tak, jasne.
U pana Portera.
Pa.
Hej.
Tego nie odpuść.
Wszyscy tam będą.
Oby to był list miłosny do Flannery O'Connor.
Tak jest. To prawda.
Zawsze byłam wrażliwa.
Ale jest coraz gorzej.
Każdego dnia
świat jest bardziej jaskrawy.
Głośniejszy.
A dzisiaj…
gdy myślałam, że to już za wiele,
wpadłam na ciebie.
Panno Burns, jest pani tu nowa,
ale zegary działają tak samo jak w poprzedniej szkole.
Przepraszam.
W porządku.
Skoro już pani stoi, może pani zacznie.
„Hazel Motes siedziała w pociągu na zielonym, pluszowym fotelu.
Raz wyglądała przez okno, jakby chciała wyskoczyć,
a potem wzdłuż przejścia na drugi koniec wagonu.
Pociąg pędził wśród koron drzew…”.
Kim jesteś, Calliope Burns?
Czemu zjawiasz się teraz?
Boję się, że gdy tylko mrugnę oczami,
ty znikniesz.
„Zaorane pola zakrzywiały się i blakły,
a świnie pasące się wśród bruzd wyglądały jak wielkie, nakrapiane skały”.
Dziękuję, Calliope.
Porozmawiajmy o miejscu i czasie akcji. To nie tylko tło historii.
To także postać.
Często pierwsza, którą napotykamy.
A więc to ważne, by zwrócić…
Nie jesteś moją pierwszą miłością.
Ani nawet drugą.
Ale tym razem to uczucie jest inne,
bardziej intensywne.
Jakbym wiedziała, że będziemy parą.
Nie wiem tylko, kiedy.
Może to głupie, ale kiedy wirujesz mi w głowie,
wszystko inne znika.
I godzina mija jak pięć minut.
Pamiętajcie o wypracowaniu na środę.
Egzaminy mamy w piątek.
Zaznaczcie daty na telefonach. Od tego są te aplikacje.
Będziesz dziś? Brad przyjdzie, nie?
Musi. Ma przynieść piwo.
Brzmi nieźle.
- Hej. - Hej.
Hej.
Cholera.
Kto nosi czyste srebro?
Cholera.
Tak.
To.
Nikomu nie powiedziałem.
Benowi też nie.
Więc czemu chciałabym powiedzieć tobie?
Mamo?
Wołałaś mnie?
Tak.
Wróciłam.
Właśnie widzę.
Jest impreza u Noah Harringtona
i wszyscy tam będą,
więc chciałam zapytać, czy mogę iść.
Źle wyglądasz.
Powiedz, że to nie koszmary senne.
Jak się czujesz?
Świetnie.
No to nie widzę przeszkód.
Dobrze.
Już możesz mnie puścić.
No tak.
Do kolacji.
Juliette.
Grzebałaś mi w plecaku?
Usiądź, skarbie.
Nie możesz już ich brać.
Nie są już skuteczne. Twoje ciało się zmienia.
To moje ciało, mamo.
Nie powinniśmy kazać jej tyle czekać.
Tato, nie jestem gotowa.
To nie takie trudne.
Wybierz kogoś.
Margot, proszę…
Skarbie, wiem, że się boisz.
To nie jest straszne. To niewłaściwe.
- Dlaczego muszę? - Bo z każdym dniem
narażasz siebie i swoją rodzinę na niebezpieczeństwo.
Ludzie tropią nas i zabijają.
Twój ojciec sprawił, że jesteśmy tu bezpieczni.
Przetrwaliśmy, wtapiając się w tłum.
Ukrywając się na widoku.
I każdy dzień wyrzekania się swojej natury
przybliża cię do dnia, w którym to ona przejmie kontrolę.
Dnia, w którym zabijesz bezmyślnie, bo musisz się pożywić.
O nie. Co narobiłaś tym razem, Jules?
Chciałam tylko iść na imprezę.
Impreza.
Elinor, to poważna sprawa.
Tak.
Bardzo.
Chciałaś iść tak ubrana?
Chodź ze mną. Stać nas na więcej.
To nie zabawa.
Wiem.
To jej wytłumacz.
Dobrze.
Jak tylko wyjmiesz mi szpony z ręki.
Skarbie, nerwy to coś normalnego.
Pierwszy raz to duży krok.
To cię zmienia.
- A jeśli nie chcę się zmieniać? - Już się zmieniasz.
Dlatego tabletki nie działają
i wyostrzyły ci się zmysły.
Zabicie jakby przeważa szalę.
Jak było z tobą?
Twój pierwszy raz.
Freddy.
Był piękny.
Rzęsy na kilometr
i najpiękniejszy uśmiech.
Prawie się nie bronił.
Niektórzy chyba chcą umrzeć młodo.
Coś we włosy.
Tego ci trzeba.
Klejnotów we włosach i pięknej, soczystej tętnicy szyjnej.
Będziesz się świetnie bawić.
Idź i kogoś znajdź.
Chyba że już to zrobiłaś.
- Lubię ją. - Chcesz jej.
Nie.
Nie chcę jej skrzywdzić.
Nie chcę nikogo skrzywdzić.
Gardło ci już płonie?
Płakałaś już krwią?
Jeśli będziesz to odkładać, będzie tylko gorzej.
A teraz daj mi usta.
No śmiało.
Spójrz.
Tylko pamiętaj,
zachowaj spokój, przygotuj się
i dokończ to, co zaczęłaś.
KRWISTA CZERWIEŃ
Jules, Benny, jesteście!
Gdzie gospodarz?
Sprawdź na patio.
Kocham was.
Przyjdę później.
Co? Nie. Mam być twoją skrzydłową.
Tak. Czas nauczyć cię latać.
- Nie. - Leć sobie, ptaszku.
Czekaj, Ben!
BEN PRZYJDŹ DO KUCHNI, SZYBKO!
Hej. Co się stało z Noah?
Nieważne.
Grają w butelkę? Naprawdę?
Dobra! Kto teraz?
Dalej!
O to chodzi.
No dobra.
Zdrowie.
Zegar tyka.
Dobrze.
Kto następny?
Cześć.
No dobra. Nie tracisz czasu.
Wybacz. Jestem kiepska towarzysko.
I już od jakiegoś czasu chciałam to zrobić.
I chciałbym to powtórzyć.
Dobrze.
Wiele myślę o tym, jak świat traktuje nastolatki.
Jakby wszystko, co w nas dobre, to była słabość.
Nasze serca, nasze emocje,
nasza empatia oznaczają, że musimy być chronione.
- Jak było? - Dobrze.
- Odwieźć cię do szkoły? - Dobrze.
Dobrze.
Rodzina traktuje mnie,
jakbym miała wielki potencjał,
ale muszę się wiele nauczyć.
Może tak jest.
Wiem tylko, że jestem gotowa pokazać im, co potrafię.
MĄDROŚĆ KRWI POWIEŚĆ
Drugi tydzień w Savannah.
Niełatwo znaleźć przyjaciół,
kiedy wiesz, że za kilka miesięcy będziesz w nowym mieście.
Więc głowa do góry, wyprostuj się i grzecznie uśmiechaj.
Dziękuję.
Każdego dnia czekam tylko, aż będę mogła wrócić do domu,
jedynego miejsca, gdzie czuję się normalnie. Z rodziną.
Gdy rodzice zaczęli polować,
zaczęłam mieć koszmary.
Od lat, gdy tylko zamykam oczy,
widzę potwory.
Takie ze szponami jak noże
i zębami ostrymi jak szkło.
A to nim się dowiedziałam, że najgorsze wyglądają jak ludzie.
Dowiedziałem się tego od JoJo, gdy miałam trzy lata.
To pierwsza Strażniczka Gildii, jaką poznałam.
Moi rodzice byli wtedy w Paryżu.
Strażnicy robili to, co widziałam
już tak wiele razy:
odstraszali potwory i złe duchy
specjalnymi świecami, pęczkami szałwii i solą morską w strategicznych miejscach.
Nie wiem, jak mogłam tak szybko to rozpakować.
Gdzie to umieścimy?
Tutaj.
- Gotowi? - Tak.
Rytuał: sekwencja ważnych działań,
gestów, słów i czynów,
przeprowadzona w odosobnionym miejscu.
Innymi słowy, zabierajcie stąd swoje tyłki,
żebym mogła dobrze wykonać pracę.
Przepraszam.
Dupki.
Ostrożnie z progiem.
Hej!
- Dokąd jedziecie? - Dostaliśmy cynk, Calliope.
Od kogo?
A ten ton nie zmieni tego, że chcę jechać.
Cmentarz Colonial Park. Wracaj do domu, musimy jechać.
Za minutę wrócimy.
Nie. Nie bądźcie śmieszni.
To zajmie więcej niż minutę.
- Gotowe. - Dobrze.
Trzeba odczekać parę godzin, by zadziałało.
Miej oczy otwarte.
Jak zawsze.
Czemu zjawiają się teraz?
Kogo to obchodzi?
Gildia każe nam je zabić, to je zabijemy.
To świetne pytanie, Cal.
Dobrze wiedzieć, czemu robisz to, co ci każą.
Jesteśmy łowcami potworów. Dlatego to robimy.
Ale 25 lat temu Gildia tu posprzątała,
a teraz wróciły? Dziwne, prawda?
Dziwne, że tyle im to zajęło.
Savannah nigdy nie było czyste.
Tyle bitew, tyle krwi.
Całe wieki przemocy i zdrady.
Cmentarz, na który jedziemy, pochodzi sprzed trzech wieków.
To miejsce spoczynku ponad 10 000 dusz,
łącznie z ofiarami zarazy żółtej febry
i nagrobkami zbezczeszczonymi przez armię Shermana.
Twój starszy brat chce powiedzieć,
że silnego ducha trudno okiełznać.
CMENTARZ COLONIAL PARK
WZNIESIONY PRZEZ CÓRKI AMERYKAŃSKIEJ REWOLUCJI
NA CZEŚĆ PATRIOTÓW WOJENNYCH Z LAT 1775-1783
Spędzam dużo czasu, udając normalną.
Normalne rodziny chodzą do kina,
urządzają grille w ogrodzie.
Chodzą na ryby. Jeżdżą do Disneylandu.
A my robimy to.
Podobno dostałeś cynk. A jaki?
Rozkopane groby, ekshumowane ciała, ślady bardzo ludzkich zębów.
- Myślimy, że to… - Ghule.
Tak.
Ghule.
Uwielbiam je. Nie błagają, nie proszą.
Nie zadają wielu pytań.
Hej, zaraz…
Nie sądzę.
Na czujce? Znowu?
- To kluczowa część roboty. - Bezpieczna,
żeby mama nas nie zabiła.
Kiedyś będę najlepszym łowcą w historii.
A te pajace będą znani tylko jako moi bracia.
Theo miał 12 lat, gdy pierwszy raz poszedł na akcję z tatą.
Skup się, synu.
Kończy ci się czas.
A Apollo
miał 14 lat, gdy dostał swoją szansę.
Nieźle, synu.
Ja? Zeszłej zimy dostałam pierwszą szansę.
I zawiodłam.
Kiedy dostanę drugą szansę?
To zależy od rodziców.
Ja mam na koncie 19, chciałbym to podnieść do 20.
Oby faktycznie były…
Co mówiłeś?
Dziś będę stała na czatach.
Po raz kolejny.
Mam wyglądać potworów, bo raz jednego przegapiłam.
Przy polowaniu na potwory są trzy zasady.
Zwracaj uwagę na wszystko.
Bądź gotowa na wszystko.
I zawsze kończ to, co zaczęłaś.
TU POCHOWANO OFIARY EPIDEMII ŻÓŁTEJ FEBRY Z 1820 R.
Widzisz coś, siostrzyczko?
Mam pierwszego. Może to ghul.
Mów dalej, Calliope.
Mam drugiego, czyli razem dwa.
Każdy dostanie swojego.
Theo, masz go dwa rzędy na wschód, trzy na północ.
Apollo, twój idzie w lewo.
Yo.
Cholera, aleś ohydny.
- Widzisz go? - Tak. Biorę do roboty.
- Celuj w głowę. - Przestań…
zarządzać…
z tyłu.
Jesteś 20., koleś.
Theo, jest trzeci.
Theo?
Theo, słyszysz mnie? Jest trzeci upiór.
Wchodzę.
Theo!
Hej!
- Cal. - Cal! Odsuń się!
Mam go!
Cal!
Pieprzony wampir?
Miałaś ją, co?
Wyglądała jak ghul.
Masz zjeść trochę sałatki.
- Jak poszło? - No, ja zrobiłem swoje, więc…
Innymi słowy: dwa ghule, szybko poszło.
I jeden wampir. Pojawił się znikąd.
Naprawdę? Wampir w tym samym miejscu co upiory?
Rzucił się na mnie w dziwny sposób. Jak dzikie zwierzę.
- Dobrze, że Cal ją namierzyła. - Dobra robota.
Kiedyś nie były takie odważne.
Nawet w Savannah.
Nic dziwnego, że nas przysłali. Pozbędziemy się ich.
Lubię kończyć robotę, zanim tata zdąży wrócić. Nie znosi tego.
Podasz chleb?
Powtarzają, że mój czas nadchodzi.
Nie rozumieją, że dopiero wtedy
poczuję się członkiem tej rodziny.
Dźgnąłem to prosto w pierś.
I zsunęło się z miecza jak mięso na rożnie.
Szaleństwo.
Powinni mnie wziąć do Akademii Gildii.
- Cześć, tato. - Jak się masz?
Chronisz braci?
- Staram się. - Jak nowa szkoła?
Poznałaś już kogoś?
Po co?
- Znikamy przed Świętami. - Wiem, ale…
to nie znaczy, że nie masz próbować.
Tylko raz ma się 16 lat, Cal. Masz prawo mieć życie.
To moje życie, tato.
- Daj mi pokazać… - Twoja kolej nadchodzi, mała.
Tak, ale…
Cześć, nieznajomy.
Cześć, piękna.
Jak zwykle omówimy zadania
i jak zwykle Apollo będzie narzekać.
Ty się tym zajmij. Do zobaczenia.
Zobaczmy, co tu mamy.
Ty już masz zadanie. Szkołę.
Przestań szukać powodów do smutku. To przykrywki.
Tylko przykrywki? Dla kogo?
Sześć tygodni pracowałem na sali. Codziennie odbijałem kartę.
Kampus pełen ładnych dziewczyn
nie miał nic wspólnego z twoją pracowitością.
Ja jestem niepracującą matką.
- Dobrze. - Niezależny analityk.
- Co to w ogóle znaczy? - To, co trzeba.
Zobaczmy.
Świetnie.
Chyba żartujecie. Trener.
Jeszcze raz. Kwalifikacje: dobry kłamca?
O tak, każdy może mieć takie ciało.
- Co za gówno. - Hej!
Chcesz mnie wkurzyć?
Wiem, że to zastrzyk adrenaliny po tym zabijaniu.
Ale uważaj na język. Słyszysz?
Poza tym to niezła przykrywka.
Możesz cały czas mówić o ulubionej rzeczy. O sobie.
Mogę mu powiedzieć, żeby spadał?
Jasne, jak masz inną opcję na mieszkanie.
Dobrze.
Za zabijanie potworów.
Cholera.
Gorąca jesteś.
- Co jest? - Ty żyjesz?
- Zaczęłam się zastanawiać. - Byłam zajęta.
Wiesz, jak to bywa.
Czyli: „Znalazłam inną dziewczynę
i całowałyśmy się za salą gimnastyczną”?
- Jasne. - Możesz mi powiedzieć.
- Od czego są przyjaciele? - I byłe?
Gadaj, Cal. Kim ona jest?
Jest…
- Nie znam jej. - Czujesz coś do niej.
- Nie. - Kiedyś lepiej kłamałeś.
Może, ale nie mamy wiele wspólnego.
Nie znoszę tego. Powinny ostrzegać, że są hetero.
Wciąż jesteś w Filadelfii?
Chciałam ci właśnie powiedzieć.
Udało mi się. Mam pierwszą ofiarę.
Wow, to… niesamowite.
Jak było?
To znaczy…
Przepraszam. Muszę lecieć.
Rodzina planuje zaskoczyć mnie imprezą.
Mama zaprasza na kolację.
- Zadzwonię później. - Dobrze. Tak.
Jestem z rodu o tysiącletniej historii.
Jesteśmy najlepszymi łowcami potworów, jacy stąpali po ziemi.
I mimo że rodzina mnie kocha…
stale mnie nie doceniają.
Ale nie martw się, Juliette.
Ciebie nie zlekceważę.
Bo to takie specyficzne uczucie,
kiedy oddech potwora wchodzi ci w nozdrza.
Czujesz, jak jeżą ci się włosy na karku.
Więc możesz udawać, ile chcesz.
Udawaj miłą i delikatną, i udawaj człowieka.
Ale ja dobrze wiem, kim jesteś.
Chodzącą za dnia.
Inaczej po co ci to?
„A bliżej, zaorane pola zakrzywiały się i blakły,
a świnie pasące się wśród bruzd
wyglądały jak wielkie, nakrapiane skały”.
Miejsce i czas akcji to nie tylko tło. To także postać.
Często pierwsza, którą napotykamy.
A więc to ważne, by zwrócić uwagę…
Tata mówi, że większość myśliwych wie, kiedy widzą potwora.
Nie wyglądasz na takiego,
ale to przed tobą mnie ostrzegali.
Taką, co zaprasza uśmiechem.
Jesteś potworem.
A ja jestem łowcą.
To może się skończyć tylko w jeden sposób.
Zdrowie.
No dobra. Nie tracisz czasu.
Przepraszam. Jestem kiepska towarzysko.
I już od jakiegoś czasu chciałam to zrobić.
I chciałabym to powtórzyć?
Chodź.
Są tylko trzy zasady, by być świetnym myśliwym.
Przy pierwszym razie obowiązują tylko trzy zasady.
Spokojnie.
Nie trać głowy.
Bądź gotowa na wszystko.
I zawsze kończ,
co zaczęłaś.
Napisy: Roman S. Czarny