NETFLIX ... SERIAL ORYGINALNY
ROK 1982
Nie, Abrahamie.
Nie zamieszkamy tu.
- Idziemy. - Dokąd? Jesteśmy bezdomni!
Coś wymyślimy, dobrze?
ROK 1990
- Pomyśleć, że prawie tu zamieszkaliśmy. - Prawie.
A teraz to nasza przyszłość.
ROK 1991
Chcę być optymistą.
Zatem nim bądź.
Ale jak ze starego składziku zrobić profesjonalne studio nagrań?
Tak jak z puszek po owocach zrobiliśmy reflektory.
Dzięki odrobinie wyobraźni.
- I nie przepłaciłem. - Tak?
- Tak. - Nieźle.
ROK 1992
JAK ZBUDOWAĆ STUDIO NAGRANIOWE
Wytłumienie jest niemal gotowe.
Powinno tu być tak cicho jak na dnie oceanu.
Niemal.
Dobra. Co zrobiliśmy źle?
ROK 1993
Q PRODUCTIONS
Trudno uwierzyć, że kiedyś był tu garaż.
Niesamowite.
Ale teraz mamy inny problem. Chodzi o nową piosenkę.
Jest o dziewczynie, która przez telefon rzuca faceta.
Mówi mu: „Schrzaniłeś. To koniec". Widać, że jest silna.
Sam nie wiem. Wyszło to jakoś... smutno.
Jakby miała nadzieję, że on znów zadzwoni.
- Selenie to się nie spodoba. - Mnie również.
Napisz nową muzykę.
Nie mamy na to czasu.
Masz dwa tygodnie.
Ale zanim zbiorę ludzi w studio... Jak to „dwa tygodnie"?
Płytę koncertową mieliśmy nagrać w marcu.
Do marca Behar chce wydać tę płytę.
- Tato! - Przecież ci o tym mówiłem!
W połowie lutego gramy w Memorial Coliseum.
Behar chce mieć trzy nowe piosenki.
- Musisz przesunąć termin. - Nic z tego.
To ja przekonałem go do płyty koncertowej.
Z okrzykami tłumów i wszystkimi przebojami,
żeby pokazać światu i wytwórni, jak daleko zaszliśmy.
I wpłaciłem już kaucję za wynajem sali, więc nie ma wyjścia.
Teraz tym bardziej trzeba doszlifować tę piosenkę.
Nie mogę nagrać zapchajdziury. To musi być przebój!
Zatem napraw to!
Praca pod presją dobrze ci służy.
Skąd mam to wiedzieć? Ciągle pracuję pod presją!
Może gdybym miał więcej czasu, byłbym muzycznym geniuszem?
Synu, napraw tę piosenkę albo napisz nową.
Takie masz opcje. Czemu udajesz, że jest inaczej?
Dobrze.
Tak sądzę.
To do zrobienia. Pokaż mi tekst.
LA LLAMADA
Ten kawałek byłby idealny na płytę koncertową.
Dokończ go.
Jest dobrze. Doszlifuj go.
Najważniejszy jest głos Seleny.
Serio?
Dla niej przychodzą ludzie.
Dobra, tato.
Głos Seleny jest najważniejszy.
Nie ma problemu. Oczywiście.
- Wiesz co? - Tak?
Liczy się tylko wokal Seleny.
- Mamusiu! - Chwileczkę!
Tata nie ma pojęcia, co robię. Nie piszę tylko piosenek.
Muszę je zaaranżować i nagrać z całym zespołem.
- Skarbie. - Przećwiczyć je.
I to muszą być hity, bo inaczej będziemy mieszkać w furgonetce
- i grać na szkolnych balach. - Idę!
Oni nie mają pojęcia, co robię, żeby ten zespół właściwie działał.
- Skarbie... - Nie widzą mnie.
Co jest na kolację?
- Czekam i czekam! - Pojechałbyś beze mnie?
- Twój brat mnie zabije. - Straciłam poczucie czasu.
Nie musisz tam być. AB mówi, że wokale są w porządku.
Wolę tam być, gdyby trzeba było coś dograć. Wskakuj!
- Nie mogę pojechać motorem? - Nie!
- Chodź. - Dobra.
- Pospieszmy się. - Dobrze.
Wszystko gra?
Co? Tak.
Byłem dziś do spowiedzi, więc...
jestem gotowy.
- To bezpieczniejsze niż motor. - Nie, gdy prowadzisz.
Próbujesz stłumić prawdziwą mnie.
Próbuję utrzymać cię przy życiu.
Co się stało? Spóźniłeś się pół godziny.
- Wybacz. - No co?
No tak. Jesteś mężem mojej siostry.
Nie do wiary, że to był warsztat wujka Eddiego.
Nieźle, co?
- Ile tata na to wydał? - Nie wiem, ale dużo.
Skoro tata potrafi, to ja też.
Co takiego?
Po co chomikować forsę w banku, skoro można ją zainwestować?
Zobaczyłaś to w reklamie, co?
Tak, takiej z małym chomikiem. Ale to przecież prawda.
Muszę dopracować tę piosenkę, więc lepiej pogadaj o tym z tatą.
Jest biznesmenem.
Gotowy, Chris?
- Tak. - Dobra.
Podoba mi się!
Potrafi urzec, co?
Jest piękny.
Wiem, że nie wygląda idealnie,
ale jak się go przemaluje...
W porządku.
Ja też kiedyś nie wyglądałam idealnie.
Zajrzymy do środka?
Dobrze.
Proszę.
- Wystarczy trochę popchnąć. - Dobrze.
Można to szybko naprawić.
- Wystarczy wstawić nowe drzwi. - Rozumiem.
Szuka pani czegoś przytulnego dla siebie i męża?
Nie, tylko dla siebie.
Dobra, Suze. Spróbujmy.
Jeszcze raz. Tym razem w stylu cumbia.
I podążaj za tempem wokalu Seleny.
Rozumiem.
- Tak? - Cześć, AB.
Mogę pogadać z Suzette?
- To Bill. - Teraz?
Zapomniałam zadzwonić.
Powiedz mu, że oddzwonię.
Bill, ona właśnie nagrywa.
Powiesz jej, żeby do mnie oddzwoniła?
- Muszę z nią pogadać. - Jasne, przekażę jej.
Musi z tobą porozmawiać.
Poczekaj na sygnał.
Skąd te kwiaty?
Od Billa.
Nie przesadzaj.
To tylko kwiaty.
Dzwonił do mnie, ale byłam zajęta,
a teraz, jak oddzwaniam, on jest w pracy.
Pewnie chce ze mną zerwać.
Faceci nie wysyłają kwiatów, żeby zerwać,
tylko po to, żeby powiedzieć, że im zależy.
I żeby o sobie przypomnieć.
Nie zapominam o nim. Jest głupi, jeśli tak myśli.
Nie przywykłaś do bycia adorowaną.
Dobrze, pójdę do niego, kiedy wróci.
Dobrze.
- Dzień dobry! - Cześć.
To tylko kwiaty!
Nie, to nie pasuje.
Może nowa melodia?
Nie, to za bardzo przypomina „Baila".
Ranchera?
Być może.
Dzięki, że mi pomagasz.
- Czemu ten kawałek jest taki trudny? - Damy radę.
Seleno, telefon!
Skarbie, twój telefon!
- Sel! - Co się dzieje?
- Cześć, skarbie! - Telefon.
Co z nim?
Tu John, agent nieruchomości.
Craftsman jest nadal dostępny
i ten drugi również.
- Craftsman? - Zadzwoń.
- Co to takiego? - Craftsman to taki dom.
- Chcesz kupić dom? - Być może.
Chcę spełnić moje marzenia.
Ostatnim było posiadanie szczeniaka.
- Skończyło się na dwóch. - Dobrze.
Wezmę klucze i pokażę ci go.
W porządku.
Chodź.
- To tutaj? - Tak.
Dobrze.
- Który klucz? - Ten.
Proszę!
Tutaj mógłby być salon paznokci,
a tutaj stanowiska fryzjerskie z suszarkami.
A tutaj wystawimy nasze projekty.
Projekty?
Moich ubrań.
To ma być salon czy butik?
Nie podoba ci się.
Tego nie powiedziałem.
Myślę tylko, że trzeba w to włożyć wiele pracy.
Wiem, ale uważasz, że sobie nie poradzę?
Myślę, że stać cię na wszystko.
Ale nie wiem, czemu tego chcesz.
Jak to? Wiesz, że zawsze chciałam mieć butik.
Tak, kiedyś.
Dlaczego „kiedyś"?
Też „kiedyś" chcesz mieć własny zespół?
Dobra, rozumiem. Masz moje wsparcie.
Ale skoro jesteś w ciągłych rozjazdach
i masz napięty grafik, to kiedy znajdziesz na to czas?
Zatrudnię kogoś.
Przecież nie przyjdę tu sama i nie będę walić młotkiem.
Nie mówiłam, że to będzie łatwe,
ale tata z garażu, który był w gorszym stanie,
stworzył całe studio nagraniowe.
Tak, ale...
- Ale co? - On wiedział, co robi.
Nieprawda!
Rozgryzł to!
Myślisz, że mnie się nie uda?
Tego nie powiedziałem.
Naprawdę myślę, że to świetny pomysł.
Ale może pogadaj o tym z ojcem.
- Zasięgnij rady. - Dobra.
- To wszystko. - Świetny pomysł.
Zrobię to.
Co robisz?
Robię, co kazałeś. Szlifuję piosenkę.
Gdzie Ricky?
Zamęczyłem go.
Jego, Pete'a. Wszystkich.
Poradzę sobie.
Nie musisz tego robić sam.
To i tak zawsze kończy się w ten sposób.
Co z tobą, synu?
Nic.
Masz rację. Ludzie przychodzą dla Seleny.
Ale to ja tworzę muzykę, której oni chcą słuchać.
To moja działka.
I gdy wszyscy idą do domu, ja tu zostaję.
Do końca.
Ale nie szkodzi. Samotnie lepiej mi się pracuje.
Możesz wyłączyć interkom? Szkoda taśmy.
AB zachowuje się,
jakbym go terroryzował.
Nie musi tego robić.
Może pracować w sklepie.
Albo jeździć ciężarówką.
Chce, żeby wyszło idealnie. Wie, jakie to jest ważne.
Narzeka, że ciężko pracuje. Ciężej ode mnie?
Nie, ale jest zły na siebie, nie na ciebie.
Nie chce cię zawieść.
- Co jest? - Spójrz.
No proszę.
Nic się nie zmienili.
Selena taka ambitna.
Trzyma mikrofon jak zawodowiec.
AB.
Wygrywający idealny dźwięk.
I Suzette.
Uparta jak osioł.
Długo nie chciała być perkusistką.
Pomyślmy.
Ambicja.
Perfekcjonizm.
Upór.
Ciekawe, po kim mają wszystkie te cechy?
Mówisz, że to wszystko moja wina?
Są tacy, jacy są.
Nie wińmy ich, bo sami ich stworzyliśmy.
Dobrze, że wygląd mają po tobie.
Tutaj chcę urządzić salon paznokci.
Salon paznokci?
Maluje się tam klientkom paznokcie.
Czyli to salon paznokci? Nie butik?
Jedno i drugie.
To się nie uda.
Dlaczego?
Skup się na jednej branży.
Nie można zajmować się po trochu tym i tamtym.
Doprawdy?
Wiem.
- Schodzimy z tematu. - Masz rację.
Tutaj postawię stanowisko do płukania włosów.
Biegną tam rury z wodą?
Nie wiem, ale można je tam doprowadzić
albo coś przenieść.
Dobrze.
Chcesz mojej rady? Coś ci poradzę.
Nie rób tego.
Przecież tobie się udało.
- Stworzyłeś restaurację. - Która upadła!
Bo się na tym nie znaliśmy i ty też się nie znasz!
Kto zatrudni pracowników? Kto ustali ceny?
Kto zajmie się kasą? Wypłatami?
- Co z księgowością? - Ona to rozumie.
Chcemy cię tylko uchronić przed masą różnych problemów.
To po prostu nie jest idealny moment.
Rozwijasz swoją karierę.
Muzyka
jest twoim marzeniem.
Mam wiele marzeń.
A to jest tylko moje.
Ty kierujesz zespołem, Suzette planuje trasy.
AB tworzy muzykę. Natomiast ja jestem na samym końcu.
Udzielam tylko swojego głosu.
- Twój głos jest bardzo ważny. - Masz rację.
I chcę z nim zrobić wiele rzeczy.
Żeby spełnić wszystkie moje marzenia, musiałabym się sklonować.
Ale to niemożliwe.
Dlatego muszę zrobić, co się da, dysponując tylko jedną Seleną.
Dobrze.
Sel.
- Co robisz? - Porządkuję moje rzeczy.
Jak poszło z tatą?
Zgodził się z tobą.
Uznał, że to dla mnie za dużo.
I po sprawie.
To koniec.
Wątpię.
Muñequito.
- Cześć. - Hej.
Co robisz?
Nie mam pojęcia.
Tata chce, żebym zgłębiła tajniki branży, a wiesz, jak lubię się uczyć.
Wcale?
Nawet mniej.
Przynajmniej daje ci więcej zadań.
Ale nie wierzy, że ja mogę więcej udźwignąć.
Chodzi o butik.
Wiem. Powiedział mi.
Zgadzasz się z nim?
Sama nie wiem.
Posłuchaj.
Wspieranie cię nie oznacza ciągłego przytakiwania.
Tata chce tylko cię chronić.
Tak jak wtedy przed Chrisem?
Nie posłuchałaś go.
Ale wtedy też się z nim zgodziłaś.
Miała ucierpieć moja kariera i zespół. Tak się nie stało.
I nadal masz Chrisa.
To ci nie wystarczy?
Niby co?
Wybacz, Sel.
Robisz karierę jako piosenkarka.
Jesteś sławna. Ludzie cię kochają.
Masz pieniądze, dom, psy. Czego więcej ci trzeba?
Chcę mieć wszystko, co daje świat.
Więc weź trochę ode mnie, bo zaraz chyba zwariuję!
Nadal zajmuję się garderobą,
organizacją tras,
próbuję rozgryźć finanse studia i gram w zespole.
Dobrze, że twój fanklub mieści się w San Antonio,
bo też bym się tym zajmowała!
A muszę jeszcze planować...
Co musisz planować?
Nic.
Bill mi się oświadczył.
- Serio? - Tak, ale ani słowa, dobra?
- Kiedy? - Wczoraj w jego domu.
Dlatego do mnie dzwonił.
Czułam to i dlatego go unikałam.
Zgodziłaś się?
Tak!
- Nie mów jeszcze tacie. - Dobrze.
Bill sam chce z nim porozmawiać.
Chodź tu!
Wyglądasz na taką szczęśliwą. Jesteś, prawda?
Tak!
- Tak. - Wyczuwam przerażenie w głosie.
Też prawda.
Skończyłem nową piosenkę.
Wokal Seleny plus instrumenty. Posłuchaj.
Nie podoba ci się.
Może nagramy to a cappella?
Tak będzie lepiej.
No dobrze.
Nie myślę, że wokal jest najważniejszy.
Selena też tak nie uważa. Każdy z nas się tu liczy.
- Dzięki. - I synu...
nie musisz dążyć do ideału.
Wiesz?
Nigdy...
nie daliśmy idealnego koncertu.
I coś ci powiem: ta płyta też nie będzie idealna.
Ale będzie świetna,
bo będzie stworzona przez nas: ciebie, Los Dinos, nas wszystkich.
Dotarliśmy tak daleko, bo trzymaliśmy się razem.
- Tato. - Tak?
Już wiem.
O co chodzi?
- Halo? - Słucham?
Halo?
Kochanie!
Przez ostatnie dziesięć dni
nagrywałem was wszystkich osobno,
bo goniły mnie terminy.
Ale czegoś mi brakowało.
Nagle zrozumiałem czego.
Nas.
Wszystkich razem.
Nawet na kilka godzin.
Nie musi być idealnie.
Nasza muzyka jest lepsza, gdy gramy ją razem.
Każdy z nas bryluje w swoim fachu.
Nie jestem najlepszą perkusistką na świecie.
Ale najlepszą w naszej muzyce.
To nagranie na żywo to cały nasz zespół,
nie jedna osoba siedząca w kabinie.
Co mówi się o sumie?
- Że jest większa niż jej części. - Tak.
Chodzi mi o to,
że pracujemy lepiej, gdy się wspieramy.
Sprowadziłem was tu wszystkich naraz,
żebyśmy zagrali razem.
Red będzie nagrywał.
Zróbmy to, co umiemy najlepiej.
Nie dzwoń więcej
Próbując mi wyjaśnić
Że to, co widziałam nie jest prawdą
Chyba nie masz wstydu
Jeśli chcesz mnie przekonać
Że jesteś wierny i szczery
Nie zaprzeczaj, że cię z nią widziałam
Że twoje usta ją całowały Ty draniu
Nie ma sensu tego ukrywać
MEMORIAL COLISEUM NAGRANIE PŁYTY KONCERTOWEJ
Przestań mnie okłamywać
Jeśli znów zadzwonisz Rozłączę się
Mam dość słuchania Twoich wymówek i kłamstw
Nie dzwoń więcej Nie wybaczę ci
Nie dam ci kolejnej szansy
Jesteś nic niewart
Chyba nie masz wstydu
Jeśli chcesz mnie przekonać
Że jesteś wierny i szczery
Nie zaprzeczaj, że cię z nią widziałam
Że twoje usta ją całowały Ty draniu
Nie ma sensu tego ukrywać
Mówisz, że tylko z nią rozmawiałeś Przestań mnie okłamywać
Jeśli znów zadzwonisz Rozłączę się
Mam dość słuchania Twoich wymówek i kłamstw
Nie dzwoń więcej
Ta dziewczyna wie, czego chce.
Owszem.
Jesteś nic niewart
Wejdź!
Tato.
Mogę zrobić ten butik bez twojej zgody, ale nie chcę.
Do tej pory wszystko robiliśmy wspólnie.
Zbudowałeś Q Productions.
Kazałeś nam podążać za marzeniami i nigdy się nie poddawać.
Dałeś nam tyle cennych lekcji.
Jak miałabym zapomnieć o tej?
Byłbym głupcem, myśląc, że tak zrobisz.
Czeka cię dużo pracy.
- Wiem. - Bardzo dużo.
Przyda ci się pomoc.
Zatem
zrobimy tak.
Zadzwonię do szefowej twojego klubu w San Antonio
i poproszę, żeby ci pomogła.
Suzette mówi, że jest świetna.
Zgoda?
Zgoda.
Szerokiej drogi.
Skarbie, mam już dość twoich gierek
Gratulacje! Teraz należy do pani.
Chłopcze, to nie w porządku
Nie jestem tu po to, by ci służyć
- Cześć! - Seleno.
Piękna jak zawsze.
To Nancy Brennan z SBK Records.
Jestem twoją wielką fanką.
Dziękuję. Dla SBK nagrywa Jon Secada, prawda?
Właśnie.
- Wiesz, jak sprzedaje się płyta? - Tak.
Sto tysięcy egzemplarzy w dwa miesiące.
Wiem. Szaleństwo.
Skądże. Jesteś latynoską królową listy Billboardu.
Entre a Mi Mundo to najlepszy latynoski album roku.
Seleno,
już czas.
- Na album anglojęzyczny? - Dlatego Nancy tu jest.
Chcę cię solo.
O rany!
Nie cieszę się na karierę solową, tylko na tę płytę.
Wielkie nieba!
Nie mogę...
Cóż...
Tak?
Mówimy o zupełnie innym rynku pod względem muzycznym.
Dzięki Nancy nawiążesz współpracę z nowymi tekściarzami i muzykami.
Najlepszymi.
Z nowymi muzykami, czyli nie Los Dinos?
Nie z moją rodziną.
Cóż,
kiedy nadeszła pora na Jona Secadę,
nie wahał się porzucić Miami Sound Machine.
Rozumiem.
Seleno,
twój tata dał ci mój numer, ale i tak postanowiłam zadzwonić,
żeby powiedzieć, że chętnie poprowadzę z tobą butik.
Jestem twoją największą fanką,
więc możliwość poznania cię
i współpracy z tobą
to spełnienie moich marzeń.
W każdej chwili mogę przyjechać do Corpus.
Myślę, że się zaprzyjaźnimy.
Oddzwoń. Tu Yolanda Saldívar.
Pa.
Niektóre aspekty serialu zostały sfabularyzowane.
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz