POPRZEDNIO
- Jadę do Cairo. - Wsiadaj.
- Nie przedstawiłaś się. - Sam Black Crow.
Gdzie jest Wednesday?
Wysadziłeś knajpę, żeby dostać się do psychiatryka.
Twój plan uwolnienia Demetry...
Była moją żoną.
Nie wytrzymasz tygodnia.
Jeżeli wytrzymam tydzień, dasz mi jedną noc.
Przyjmuję zakład.
Sweeney żyje?
Nie wiem, gdzie jest Dżin, ani dlaczego odszedł.
Czemu nie pomożesz mi znaleźć Wednesdaya?
- Po co? - Żeby go zabić.
Jakie wieści?
Od zaginięcia Alison doszło do trzech włamań.
Jakiś psychol kradnie damską bieliznę...
Czekaj!
- Co z tobą? - Bilquis mnie rozjebała.
Witaj, nieznajomy.
Historia Ameryki to opowieść o przeznaczeniu.
Wyzwoleni z tyranii okrutnego króla Amerykanie zbudowali potężną republikę.
Boskie przewodnictwo było niezbędne, by pokazać Stanom Zjednoczonym,
jak w sposób prawy i moralny wykorzystać nowo zdobytą potęgę.
Któż lepiej zadbałby o owieczki zbrukane krwią, jeśli nie bóg wojny Tyr?
Niech będą dwaj bogowie wojny.
Jeden był urodzonym przywódcą.
Obaj bogowie zdawali sobie sprawę, że tam gdzie wojna,
są i pieniądze.
Odyn, bardziej ambitny z bogów, łaknął władzy i wpływów.
Zaufaj mi, przyjacielu.
To dopiero pierwsza z wielu wojen.
Największa armia w dziejach ludzkości właśnie została rozbita
przez farmerów, handlarzy i kobiety.
Świat powinien mieć się na baczności.
Oto naród rozkochany w wojnie i pieniądzach.
Jesteś w domu, bracie.
Cieszę się, że Cornwallis wreszcie się poddał.
Muszę załatwić pewną osobistą sprawę.
- Kobieta? - Bogini.
Zanim zapytasz, odpowiem. Pomogę ci ją uwieść.
Ale po stuleciach wojowania i uwodzenia...
W końcu Odyn dzielił łoże z wieloma boginiami.
Nic nie mogło przygotować go na chwilę,
gdy ujrzał ją po raz pierwszy.
Najdroższa Gladys.
- Demetra. - Panie.
Pani zbóż.
Dawczyni życia.
Bogini urodzaju.
Zapraszam.
DEMETRA
Panie Wednesday?
Hank.
Nie przyszedł pan na kolację.
Na dole czeka wieczorna przekąska.
Idę.
Zanieś to wszystko do mojego pokoju.
Co to takiego?
Moje arcydzieło.
Uczta w towarzystwie bogini urodzaju to swoiste delektowanie się boskością.
- Można? - Naturalnie, Ofnirze.
Elzo, właśnie podziwiałem twoje akwarele.
Niezwykła technika.
Przypominają prace młodej Georgii O'Keeffe.
Tyle że twoje obrazy bardziej przypominają kwiaty.
Co pan tu robi?
Przecież pan nie choruje.
Nie nam oceniać przypadłości innych.
Niektóre dolegliwości widać gołym okiem, ale inne...
Skrywają się głęboko w duszy niczym czarna zgnilizna.
- Herbaty? - Poproszę bez cukru.
To miejsce bez wątpienia pomaga niektórym,
ale martwię się o to, co spotyka tu jaskrawe dusze,
którym odebrano wszelkie przyjemności.
Wkrótce się przekonasz.
- Hank. - Musimy porozmawiać.
Co?
Kontynuujcie beze mnie.
O mnie się nie martw.
Panuję nad sytuacją.
Moim zdaniem obecna sytuacja tylko potęguje pańskie problemy.
Wiekowe dziewczę wciąż daje radę.
Powinienem pana przeszukać.
Mam przy sobie to, co zwykle. Nie przepadam za pigułkami.
Bardziej pobudza mnie dzban miodu
i wiekowa tradycja Igraszek trafu i miłości.
Dobry wieczór. Chciałam tylko przekazać...
Cześć, Liz.
Wybacz, Hank.
Nie wiedziałam...
Za pięć minut rozpoczynamy zajęcia z garncarstwa.
Elizabeth uczy garncarstwa.
Tak jest.
Studiowałam ceramikę w Bennington.
Naprawdę?
Nie wiedziałem.
W każdym razie...
Za pięć minut.
Dobrze.
Jak już wspomniałem, substancje kontrolowane...
Na wasze szczęście Amor zawrócił
i ustrzelił również waszą dwójkę.
O czym pan mówi?
Dwoje podobnie myślących pasjonatów
trafiło na siebie w wariatkowie.
Kto by pomyślał?
Sądzi pan, że jej się podobam?
Dziewczyna, której nie przeszkadza ten bezmyślny bełkot,
odpowiada uprzejmością i uśmiechem, jest albo zakochana, albo głupia.
A gwarantuję, że ta ślicznotka nie jest głupia.
Wykluczone. Studiowała w Bennington.
To nie moja liga.
Ledwo ukończyłem technikum.
Nie.
Hank.
Pozwól, że będę twym Cyrano.
Przewodnikiem po miasteczku Samotność.
Skoro taki z pana Don Juan,
dlaczego został pan spoliczkowany?
Ekspresywna reakcja może być oznaką
zarówno oddania, jak i niechęci.
Pewnie tak.
Sztuka miłości powinna być przekazywana
godnym kochankom oraz osobom godnym miłości.
Czy jesteś godzien?
Chyba tak.
Też tak sądzę.
Nie potrzebuję prochów.
Ja nimi jestem.
- Muszę sobie to wszystko poukładać. - Co ty nie powiesz?
Ty nie umarłeś.
Na szczęście muchy zniknęły.
Patrząc w lustro, przynajmniej nie widzę jesiotra.
Zawsze coś.
Ale cel się nie zmienił.
Nie proszę cię o pomoc.
Chcę wiedzieć, gdzie jest.
Żeby go zabić.
To poniekąd pomoc i podżeganie.
Przecież zasłużył.
Nie twierdzę, że jest świętoszkiem.
Bo nie jesteś stuknięty.
Ale dostajesz drugą szansę, wracasz nie wiadomo skąd
i myślisz wyłącznie o zabiciu Wednesdaya?
Nie możesz o tym zapomnieć?
Twoim zdaniem powinnam pogodzić się z tym,
że Wednesday odpowiada za całe gówno, które mnie spotkało
i ujdzie mu to na sucho?
Jak zabicie Wednesdaya miałoby to zmienić?
Sprawi, że nikogo więcej nie skrzywdzi.
Nie mogę powiedzieć, gdzie jest.
Niby czym zasłużył na twoją lojalność?
Wymień jeden powód.
Ja...
Jest moim ojcem.
Okej.
Niewiele jest w stanie mnie zaskoczyć, ale to jest grubsza sprawa.
Wiele komplikuje.
Tak.
Nie.
Nie dla mnie.
Przykro mi. Musi zginąć.
Raczej prędzej niż później.
W takim razie...
życzysz mi powodzenia?
Nie mogę.
Postaraj się wieść szczęśliwe życie w tym dziwacznym Lakeville.
- Pracuję nad tym. - Pracuj ciężej.
To miejsce dla skazańca objętego ochroną świadków.
Daj spokój.
Mike, wróciłeś.
Owszem.
Marguerite, to jest Laura, moja zmarła żona.
- Była żona. - Właśnie.
Cześć.
- Marguerite to moja... - Sąsiadka?
Wybacz. Mike nie wspomniał, że miał żonę.
Auć.
Dawne i krótkie dzieje.
Co cię tu sprowadza?
Niedokończone sprawy rodzinne.
- Wszystko ustalone? - Bynajmniej.
Dobra.
To porządny gość.
Ma dobre serce.
Plącze mu się język, gdy jest zakochany.
Okej.
- Dzięki za wizytę. - Pa, Mike.
Pamiętaj, by przekazać wiadomość ojcu.
Pa.
Wydaje się miła.
Ayahuasca.
Psylocybina.
Jazgrza.
A nawet bieluń.
Rośliny rozumiem, ale zwykłe lekarstwa?
To takie pospolite.
Przemyt to poważne przestępstwo.
O tak.
Ale wystarczyło udzielić Hankowi kilku porad,
by o wszystkim zapomniał
i nie pobrał próbki moczu.
To człowiek o nadmiarze dobrej woli.
Żebyś wiedziała.
Z kalendarza wynika, że jutro minie tydzień mojego pobytu.
A ty będziesz mi winna jedną noc.
Co powiesz na 19.00?
Czarny krawat i kaftan?
Hank!
Możesz przestać?
Co znowu?
Uprawiałam sobie roślinki, gdy nagle ten szaleniec...
Okej.
Ktoś taki nie powinien chodzić wolno.
Bywam nieporadny.
Przyszedłem po bukiet dla twojej Elizabeth
i strąciłem doniczkę...
Nie potrzebuję relacji. Posprzątajmy to.
Robi się.
Przepraszam.
Przynieście zmiotkę.
Witaj, Techno Chłopcze.
TRYB ANALIZY
Ja...
Miewam ostatnio dolegliwości.
Nie wszystko potrafię przetworzyć.
Czy możesz opisać dolegliwości?
Ból w klatce piersiowej i fale ciepła na twarzy.
Nie wiem.
Nie mam, kurwa, pojęcia.
Jak opisałbyś emocje towarzyszące tym dolegliwościom?
Nie ma emocji.
Dolegliwości pojawiają się, gdy jestem atakowany.
Miewałem je już wcześniej.
Ale ostatnio...
bardzo źle je znoszę.
Czy te emocje...
Przestań mówić o emocjach.
Czemu wciąż o nich wspominasz?
Emocje to uczucia intuicyjne, co odróżnia je od wiedzy lub rozumowania.
Wiem, czym są jebane emocje.
Ale ja ich nie odczuwam.
W jaki sposób emocje...
Kurwa!
Co mi, kurwa, dolega?
Muszę wiedzieć, co się dzieje.
W celu przeprowadzenia analizy wprowadź Artefakt 1.
Artefakt 1?
Czym, do chuja, jest Artefakt 1?
WPROWADŹ ARTEFAKT 1
MOTEL AMERYKA
Prawdziwe relacje.
Wszyscy ich poszukujemy.
Prawda, Salim?
Nie dołuj się z powodu utraty Dżina. Zadzwoń.
Wybierz numer 1-800-595-FAPP.
Wiesz, o czym mówię?
Potrzebny nowy plan.
Cień w niczym nam nie pomoże.
Telewizor do mnie przemówił.
- Telewizor? - Padło moje imię.
Mówił o Dżinie.
Musisz zapomnieć o tym kolesiu.
Najwyższy czas.
Lepiej pomyśl, co zrobić, bo Cień był naszym jedynym tropem.
Możemy jechać do Ohio.
Wydrukowałem to w centrum biznesowym.
Śledziłem poczynania Wszechojca.
Zaproszono go na manifestację na przedmieściach Cleveland.
Mogłam się domyślić, że mają tam nordyckie podziemie.
Nawet jeśli go znajdziemy, nie masz włóczni.
Możemy go śledzić i na bieżąco planować dalsze kroki.
Będę mógł z niego wydusić informacje na temat Dżina.
A być może tuż za horyzontem
czeka nowa, ekscytująca przygoda.
Warto mieć otwarty umysł.
Postaraj się nie żyć przeszłością.
Ja i Susan nie zamierzamy pogodzić się z faktem,
że nasza dziewczynka leży gdzieś pod zaspą śniegu.
Nie to było jej pisane.
Wierzymy, że Bóg ma wobec niej inne plany.
Dziękuję.
To dla nas wszystkich niezwykle trudny czas.
Mam nadzieję, że pozostaniemy cierpliwi...
Zaginęła dziewczynka.
W grudniu.
Zdaję sobie z tego sprawę.
Jeżeli nie znajdzie się w ciągu 48 godzin, zwykle nie żyje.
- Bill! - Taka jest prawda.
- Czemu tak mówisz? - Proszę o spokój.
- Bardzo proszę. - Czy macie jakieś wskazówki
i czy możemy je zobaczyć?
Nie mamy żadnych tropów. Dziewczyna zaginęła i trwają poszukiwania.
Przejeżdżałam obok twojego domu o 22.43 i widziałam auto.
Smacznie śpisz, podczas gdy córka McGovernonów
jest w łapach jakiegoś zboczeńca.
Pierwsza Alison, kto następny?
Nie wyciągajmy pochopnych wniosków.
Wciąż nie wiemy... Bardzo proszę o spokój.
Weźcie się w garść!
Zrobimy tak.
Anne-Marie, proszę...
Każdy, kto słyszał lub widział coś, co może stanowić wskazówkę,
stanie w tym miejscu.
Reszta się nie rusza.
Fundamentem tego miasta są ideały,
dzięki którym wspólnie zmierzamy tą samą, bezpieczną ścieżką.
Nie jesteśmy anarchistami.
Jesteśmy Lakesiderami.
W porządku?
Musimy wierzyć w siebie.
Wiedziałeś, że w tym mieście przestępczość jest niższa o 97%
w stosunku do innych miejscowości?
Poważnego przestępstwa nie odnotowano tu od 1981.
Mają prawo się wściekać. Muszę dbać o ich bezpieczeństwo.
Koleś jest oderwany od rzeczywistości.
Stworzyliśmy algorytm nieparametryczny, by ujawnić tunel VPN i...
Techno Chłopiec jest poza siecią.
Zadaniem SHARD jest stworzenie kościoła dla ośmiu miliardów wyznawców.
To nie projektowanie strony internetowej.
Informacyjna autostrada do ośmiu miliardów umysłów.
Pozwalająca ujrzeć myśli.
Mógłbyś następnym razem mnie ostrzec?
Prosiłem o znalezienie Techno Chłopca.
Gdzie on jest?
Może nie chce, by go odnaleziono.
Pora na nowe rozdanie.
Stworzyłem cię w konkretnym celu.
Może już nie jesteś potrzebna.
Siemano.
Jak leci?
Thomas zagra na pianinie.
Elza zajmie się światłem,
a ty, Hank, piorunami.
Musimy zrobić to jak należy, by osiągnąć pożądany efekt.
Czeka nas sporo pracy.
Uwodzenie to ciężka praca.
Wyraz emocji tak głębokich,
że aż wpływających na grawitację, która przyciąga jej serce do twojego.
Niektóre pomysły są naprawdę niezłe. Zwłaszcza w kontekście teatru kukiełek.
To jest teatr cieni.
Jedna z pierwszych form sztuki narracyjnej.
Proszę wybaczyć. Teatr cieni.
Czemu odnoszę wrażenie, że to będzie autobiografia?
- Takie to oczywiste? - Rozumiem, że dzielny wojownik,
Tyr, to pan, a pani Wells jest Demetrą.
Ale kim jest Odyn?
Wygląda na dupka.
Łatwo krytykować.
Kurwa!
Szlag.
Bardzo śmieszne.
Pani Strzelba lubi się zakradać, co?
Słuchasz głośnej muzyki, masz otwarte drzwi,
a w środku jakiś milion stopni.
- Skąd to masz? - Zdziwiłabyś się, młoda damo.
Znalazłem ją w bibliotece.
Pasuje jak ulał do przygód Alvina i wiewiórek.
- A magnetofon? - Był u Hinzelmann.
Myślałem, że to okazja,
ale potem się okazało, że zużywa jakieś 400 baterii.
Zapytałeś ją może o pozwolenie
na pomalowanie ścian?
To miejsce należy do niej.
Podobnie jak sześć innych budynków, między innymi redakcja gazety.
Jej macki sięgają wszędzie.
W jej świecie można używać tylko trzech kolorów.
Milenijny róż nie jest jednym z nich.
To łososiowa mgiełka.
Inwestujesz w to miejsce sporo czasu jak na kogoś, kto tu nie zostaje.
Jeszcze nie podjąłem decyzji.
Na pewno zostanę dłużej niż sądziłem.
Pomyślałem, że warto trochę tu odświeżyć.
Czy zechcesz zrobić mi przyjemność i przyjść na kolację?
Na szczęście mam już plany.
Ale mógłbyś wpaść do mnie.
Co prawda nie naćpamy się oparami farby,
ale przygotuję pyszną duszoną wołowinę, a przy okazji poznasz moją siostrę.
Z przyjemnością. Dziękuję.
DJ Mike rozkręci imprezę.
Nie przynoś boomboxa.
Na razie.
W każdej chwili może wybuchnąć wojna ze starymi bogami.
SHARD znajduje się w kluczowym etapie rozwoju.
A ty postanawiasz się odciąć, by poszukać swojego ja.
Pierdol się.
Co cię to obchodzi?
Ile razy groziłeś, że mnie zastąpisz?
Najpierw Nową Medią, a teraz ekipą
niepojętych zjebów.
Kurwa! Jestem zaskoczony...
Jestem zaskoczony, że zauważyłeś moje zniknięcie.
Co ci dolega?
Pewnie jakieś złośliwe oprogramowanie.
Antywirus i rosół na receptory powinny się z tym uporać.
Nie.
Co się z tobą dzieje?
Nic mi nie jest.
Czuję się dobrze.
Wyśmienicie.
Próbowałem zrobić diagnostykę. Nie wiem, co mi dolega.
Jakie były wyniki?
System zapytał o Artefakt 1.
Wiesz może, co to takiego?
Posłuchaj.
Spośród wszystkich dzieci to na tobie, Techno Chłopcze,
zależy mi najbardziej.
Wiem, że bywałem surowy, ale SHARD jest kluczem
do naszego przetrwania i naszej przyszłości.
A ty jesteś kluczowym elementem SHARD.
Bez ciebie jest pozbawioną sensu bazą danych.
Synapsy strzelają,
ale brakuje im inteligencji,
która stworzy coś sensownego.
Zawsze uważałem, że jesteś wyjątkowy.
Znalazłeś się w potrzebie, ale nie jesteś sam.
Jestem przy tobie.
Niezależnie od skali problemu, wspólnie zdołamy mu zaradzić.
Mamy kłopot.
Techno Chłopiec zupełnie się zatracił.
Zwykła usterka lub coś gorszego.
Nie. Ja się tym zajmę.
Jest bezpieczne trzy kilometry pod ziemią.
Dzieciak nawet o tym nie wie.
Skąd mam wiedzieć? Pojawił się znikąd.
Odpierdolcie się.
Nie chcę psuć ci nastroju, ale Laura Moon wróciła do gry.
Powiedziano mi, że chcą coś rozkręcić.
Jak chcesz to rozegrać?
Czytasz w moim myślach.
- Miło mi, bogini. - Miejmy to za sobą.
Mamy dla ciebie specjalne miejsce.
O rety.
Panie i panowie, drodzy współpacjenci.
Przed wami teatr cieni w jednym akcie.
Tragiczna opowieść o miłości, stracie, tchórzostwie i być może odkupieniu.
Dobrej zabawy.
Nasza opowieść rozpoczyna się pod koniec wojny.
Grupa rebeliantów pokonała okrutnego króla tyrana.
Konflikt przyciągnął żołnierzy z różnych stron.
Byli wśród nich Odyn i Tyr.
Nie odnajdywali się w czasach pokoju.
Pokażcie, co macie.
Karty na stół.
Odyn rozpamiętywał wygrane bitwy.
Tymczasem Tyr rozmyślał o bogini, w której się zakochał.
Dwaj wojownicy złożyli jej wizytę.
Demetra.
Najświętsze z bóstw.
Pani zbóż, dawczyni życia, bogini urodzaju.
Jej widok zapierał dech w piersi.
Godny jej miłości Tyr
zabiegał o względy z miłości i dobroci.
Ale Odyn zakochał się w niej od pierwszego wejrzenia.
Niełatwo było ją uwieść.
Ale urok i pasja Odyna sprawiły, że pożądała go bardziej
aniżeli Tyra.
Po krótkich, pełnych pasji zalotach
Demetra wybrała Odyna i za niego wyszła.
Tyr odszedł, skrywając swe zranione uczucia,
by nie psuć szczęścia Demetry.
Przed nami najsmutniejsza część opowieści.
Pełna cierpienia i rozpaczy.
Gdy siła i męstwo były najbardziej potrzebne,
Odyn okazał się tchórzem, który uległ swym lękom.
Tyr był przy Demetrze, kiedy najbardziej potrzebowała wsparcia,
tymczasem Odyn odszedł w poszukiwaniu nowych wojen.
Tchórzostwo odcisnęło wieczne piętno na jego sercu.
Tak kończy się nasza opowieść.
W sztuce to pan jest Odynem.
Dziękuję za przybycie.
Gdy wspomniałaś, że to ważne,
powinienem się domyślić, że chodzi o Wednesdaya.
Mimo upływu tylu lat nadal potrafi do mnie dotrzeć.
- Mimo tego, co zrobił. - Prosił mnie o pieniądze.
Wbrew wszelkiej logice wypisałem kolejny czek.
Oboje go kochaliśmy, nawet jeśli niechętnie to przyznajemy.
Minęło 250 lat, a ty nadal jesteś zazdrosny. Wybrała mnie.
Przyznaj, że chodzi ci o forsę.
A tobie o fakt, że nadal mnie kocha.
Wszystko ci się pomyliło.
Ty kochasz mnie, ale nie potrafisz tego przyznać,
bo dla ciebie wszystko jest grą lub przedstawieniem.
Tymczasem on nie ma w sobie ani jednej fałszywej kosteczki.
Byłeś niegdyś wojownikiem. Obecnie jesteś gębowym dozorcą.
Nigdy nie wstydziłem się swoich decyzji.
A ty?
Czemu poprosiła cię o wizytę?
Nie zwierza mi się ze swych uczuć,
ale zgaduję, że nie potrafi uwierzyć,
że zależy ci na czymś więcej poza forsą i wygrywaniem.
Genialne umysły, takie jak ona,
zdają sobie sprawę, że sprzeczności wcale nie muszą się wykluczać.
Po prostu zapytaj, czego chce.
I posłuchaj odpowiedzi.
Może sobie przypomnisz boga, którym byłeś.
Jebana wróżka zębuszka.
Cień Moon?
Dobrze cię widzieć.
Mike? To moja siostra.
- Siostra. - Przyrodnia.
Z innej matki.
- Sam Black Crow, to Mike Ainsel. - Mike, co?
Otwórzmy wino.
- Jak podróż? - Długa.
Cieszę się, że przyjechałaś.
- Ładnie tu. - Dziękuję.
Gdzie podać wino?
Może być na stole. Widzisz korkociąg?
Dobrze wyglądasz.
Od dawna tu jesteś?
Nie. Jeszcze nie wiem, jak długo zostanę.
Zaczął malować mieszkanie.
- Cześć, mamo. - Sprzęt zostaw na dworze.
- Serio? - Strasznie cuchnie.
Cześć, Leon.
Sezon hokejowy i jego uroczy aromat.
Jeździ pan na łyżwach?
- Nie potrafię. - Serio?
- Mama nauczyła mnie, gdy miałem 3 lata. - Wszystkich nas uczyła.
Może nauczy również ciebie.
Kiedy ją straciliśmy...
Wpadłem w zasadzkę wroga, którego nie znałem.
Ze wstydu uciekłem,
zamiast zostać i cię pocieszyć.
Mogliśmy wspólnie stawić temu czoło.
Powinienem był zostać.
Cóż.
Tak.
Łatwiej było...
cię znienawidzić,
niż opłakiwać nasze dziecko.
Zasłużyłeś na to.
Nie miałam dokąd uciec.
I...
muszę przestać ukrywać się w tym miejscu.
Masz rację.
Chcę wrócić do świata.
Ja...
muszę znów dołączyć do jego dzikiego tańca.
Ja...
Zatem wyjedziesz stąd ze mną, gdy dotrą dokumenty?
Już tu są.
Przyszły dzisiaj.
Zatem...
Niech będzie jutro.
Muszę pożegnać przyjaciół.
Powinnaś.
Wiesz, że nigdy...
nie miałam okazji opłakiwać naszego dziecka?
Zrobimy to razem, Demetro.
A następnie poprowadzimy starych bogów do triumfu.
Wróciłeś.
Wrócił Ofnir, którego poznałam.
Do jutra.
Dzięki, że mnie nie zdradziłaś.
Zapewniam, że mam dobre intencje.
Kiedy cię poznałam, oszukałeś sprzedawcę na 20 dolców,
a mimo to wpuściłam cię do auta.
To prawda.
Miałam dobre przeczucie.
Wiedziałam, że znów się zobaczymy.
Jesteś jasnowidzem?
Nie próbuj skrzywdzić mojej siostry. Przeszła przez piekło.
Z byłym?
Bardziej przeżyła wyprowadzkę syna. Złamał jej serce.
Najstarszy?
Mówiła, że jest na Florydzie.
Taką ma nadzieję.
Wiekowo bliżej mi do niego niż do niej.
To mój siostrzeniec, ale traktowałam go jak brata.
Przez lata pisałam i dzwoniłam.
Nie odezwał się ani razu.
Gdyby mieszkał z tatą na Florydzie, wiedziałabym o tym.
Proszę na siebie uważać, panie Moon.
Będę pana obserwować.
Derek? Derek.
Odwołane? Kurwa.
- Co robimy? - Nie wiem.
Wróćmy do motelu trzy stany stąd i zapytajmy telewizor.
Lauro.
Cześć, dzieciaki. Lauro. Podobno mamy wspólnego wroga.
Zawsze będę postrzegał cię jak przyjaciela,
a nie opiekuna przynoszącego gąbki.
- Dziękuję. - Pozdrów uroczą Elizabeth.
Proszę na siebie uważać.
Wiem, że to smutne, ale czas leczy rany.
A ty, Cordelio, powinnaś zostać stylistką.
Dobrze się bawiłaś, wywijając stary dobry Numer 37?
Lubię przebieranki.
Pójdę po Demetrę i zobaczymy się w aucie.
Widziałam ją na dworze.
Nie.
Nie odchodź.
Napisy: Tomasz Roos