Poprzednio w Legacies...
Moja córka, Josie, znajduje się pod wpływem czarnej magii.
Hope sądzi, że możemy ją odzyskać.
Hope jest w umyśle Josie?
Mam plany co do pana Kirby'ego.
Zabicie Landona nie jest twoją winą.
Znajdę sposób by was oboje uratować.
Chcę tej czarnej magii dla siebie.
Ich też uwolnisz.
Nic ich już nie trzyma.
Icaeus.
Josie, możesz z nią wygrać.
Już się ciebie nie boję.
Alyssa.
- Czy ty...? - Wróciłam?
Nie jako zombie? Nie rób z tego wielkiej sprawy.
Umieściłam swoją całą moc w tej monecie
dopóki nie będę gotowa, by znowu jej użyć.
Nekromanta uwolnił mnie i Alyssę, ale Landon
powinien już wrócić.
To nie jest nasz jedyny problem.
Nie rozumiem. Co jest z nią nie w porządku?
Nie jestem pewien.
Ale w się nie budzi.
Przykro mi, że do tego doszło.
- Cmentarz w Mystic Falls -
Chciałbym być przy tobie, by ostatecznie się pożegnać.
To przykre, że moje życie zostało skrócone
ale nauczyłaś mnie, jak żyć nim w pełni.
I jeśli mogę odejść
robiąc tą ostatnią rzecz, by tobie żyło się łatwiej,
było warto.
Kocham cię, Hope.
Zawsze i na zaw...
Gdzie ci się wydaje, że idziesz
zgubny mały durniu?
- Synchronizacja i korekta Darrow - - tłumaczenie Shanley -
Wiem, że wiele przeszliście w ciągu ostatnich dni.
Miesięcy właściwie.
Okej, kilka ostatnich lat było ciężkie, jeśli mam być szczery.
I chciałbym móc powiedzieć, że najgorsze już za nami.
Ale nie ważne, co nadejdzie, naprawdę wierzę,
że będziemy w stanie to przetrwać, jeśli staniemy razem,
zjednoczeni jako szkoła,
społeczność...
Przepraszam, dla wyjaśnienia: Czy ta nasza „społeczność”
zawiera twoją córkę, która mnie zamordowała
i wzięła całą szkołę jako zakładników
by urządzić sobie groteskowy pokaz czarnej magii?
Josie jest z powrotem normalna i bezpieczna.
Dzięki Hope, której, jeśli mogę zauważyć,
nawet tu nie ma, w odróżnieniu od reszty z nas.
To chyba tyle, jeśli chodzi o zjednoczenie.
Hope, jak mam nadzieję wszyscy rozumiecie, ciężko przeżyła
to, co stało się z Landonem
i potrzebuje trochę czasu dla siebie.
Skoro o tym mowa, jak ma się Landon?
Odzyskanie Landona to mój główny priorytet
i nie poddam się, jeśli mi się nie uda.
To samo zrobiłbym dla każdego z was.
Dobra, więc co mamy robić?
I czemu mamy na sobie stroje do ćwiczeń?
Zrobicie coś, na co nie mieliście szansy od dłuższego czasu:
będziecie dziećmi.
Chcę, żebyście sobie przypomnieli,
jak to jest nie martwić się o coś, o co nie powinniście
i zbliżyli się do siebie przy okazji.
Teraz, zanim zapytacie mnie jak...
Jako prezydent Komitetu Aktywności Uczniowskiej
chciałbym was powitać na pierwszym w historii
Dniu Sportu w Szkole Salvatore.
Autobusy już na was czekają na zewnątrz.
Nie zapomnijcie zabrać ze sobą uśmiechu.
Dzień sportu?
Cały dzień spędzony na prawdziwym boisku?
To jest twój plan, by wszyscy przestali patrzeć na Jo,
jak na mordercę z siekierą?
Masz lepszy pomysł?
Cieszę się, że spytałeś.
Bazując na moim własnym rozwoju, stworzyłam siedemnasto-stopniowy plan.
Elizabeth, mamy czas na dokładnie jeden stopień,
a ten zakłada, że zaopiekujesz się swoją siostrą
podczas gdy ja będę zajmował się Landonem i wieloma innymi rzeczami.
Tato, to niemożliwe.
Musiałabym wyciągnąć ciężkie działa
i cofnąć się do wrednej wersji mnie,
by przekonać wszystkich, żeby wybaczyli i zapomnieli
o tych wszystkich okropnych rzeczach, które zrobiła Jo.
A ja już nie jestem taką osobą.
Lizzie?
Ostrożnie, czarownice.
Nie dajcie się złapać na śmiechu, bo coś może pęknąć.
Wasze szyje, znaczy się.
Z drugiej strony...
niech rozpocznie się gra.
Ted?
Przepraszam, że przeszkadzam, chyba zapomniałem zabrać słuchawek.
Oto ja, potężny Nekromanta!
Ha ha!
Całkiem sam.
Oh, gdybym tylko nie traktował was tak źle.
Aby to wynagrodzić, wskrzeszę tego potwora, którego wybierzecie.
Pegaz, mówicie?
Cokolwiek pragną wasze serca, najdrożsi przyjaciele.
Powstań.
Eee...
to nie ja.
Whoa, nie jesteś podobny do konia.
Jestem Nimue. Pani Jeziora.
Jestem... Jestem Chad.
Tylko Chad.
Potrzebna mi będzie twoja pomoc, jeśli jesteś godny.
Musimy ruszać. Teraz.
To musi zostać między nami.
Reszta szkoły nie zniesie wieści, że Hope też poległa.
Jak myślisz, co się jej stało?
Nekromata musiał użyć czarnej magii, by ją pokonać.
Chwila, myślałem, że zaklęcia, którego użyłeś,
by nas sprowadzić, nie da się złamać.
Tak, nie wiem, jak to obszedł.
- Ale wiem, jak się dowiedieć. - Gdzie idziesz?
Idę wymusić na tym na tym pompatycznym dupku kilka odpowiedzi.
Jeśli masz to zrobić, pozwól mi iść ze sobą.
Nie ma mowy.
Wiem, że potrzebujemy Hope, ale w szkole potrzebujemy też ciebie,
albo całkowicie się posypiemy.
Może zwolnisz na chwilę i o tym pomyślisz.
Mój pokój nie jest wystarczająco duży dla trzech ciał.
Wy... wy musicie zająć się
tą kłamliwą, oszukańczą, zdradziecką gnidą.
Whoa, whoa, whoa...
Chodź tu ty nieusłuchany, mały...
Landon.
Cześć.
Wybacz, stary.
Czy ktoś może mi powiedzieć, co tu się do cholery dzieje?
Widzisz go. Ciekawe.
Może dlatego, że niedawno byłeś blisko śmierci.
Mam w posiadaniu pewnego upartego, wkurzającego ducha feniksa.
Ale czarna magia, którą mi obiecano
jest poza moim zasięgiem, dopóki ten ptasi móżdżek nie ożyje.
Jedyne, co muszę zrobić, to wcisnąć go z powrotem, do jego ciała
i wszyscy będziemy mogli zająć się własnymi sprawami.
Więc na co czekasz?
Ten tuman nie chce wrócić!
Świetnie się zaczyna.
No nie?
Oprócz tego, co robi Wade.
Uh, ogrywa rolę.
- Oh. - Jak na wróżka przystało.
Jak mówiłaś, jak na razie idzie dobrze.
Ale prawdziwym testem będzie, kiedy różne gatunki
wybiorą swoich kapitanów i zaczną razem grać,
dla odmiany mając wampiry, czarownice i wilkołaki w jednej drużynie.
Zanim to nastąpi, chciałabym nacieszyć się tym cudownym momentem,
kiedy oboje nadal wierzymy, że może,
tylko może, twój plan zadziała.
Zadziała, tylko daj temu trochę czasu.
Nie mogę. Nie kiedy reputacja Josie wisi na włosku.
Dobra, Lizzie. Znam ten ton głosu.
Proszę, powiedz mi, co takiego szykujesz.
Nic, z czego byłbyś dumny,
więc, jak mówiłam, zapamiętaj to
i spróbuj zapomnieć o tym, co zamierzam zaraz zrobić, okej?
Lizzie. Lizzie...
Jeśli wybierzecie mnie na swojego kapitana, chcę, żebyście wiedzieli,
że do swojej drużyny wybieram tylko czarownice.
Bo jedność zaczyna się od konwentu.
Z jednym oczywistym wyjątkiem, na który wszyscy się zgadzamy.
Więc, wszyscy którzy są za,
- niech powiedzą... - Nie.
Spójrzcie, wiem, że ostatnie czasy były ciężkie, więc przypomnę wam,
o tych łatwiejszych.
O tym, jak kiedyś było.
I o tym, co się stanie, jeśli nie wybierzecie mnie na kapitana.
To groźba?
Tylko dla tych wystarczająco głupich, by nie umieć się zachować.
Nie rób tego, Lizzie.
To właśnie typowa Jossie.
Ta sama Josie, którą znacie od lat.
Ta wielkoduszna,
współczująca, rozsądna Josie. Ta sama Josie
która nadstawiłaby karku, dla każdego z was.
Przestań!
Jasne, nawaliła.
Ale ty nawalałaś przez całe swoje życie,
a my wszyscy musieliśmy sobie z tym radzić.
Więc... po delikatnym przypomnieniu, że wiem, gdzie wszyscy z was mieszkają...
...kto głosuje na mnie?
Naprawdę doceniam wasze wsparcie.
A mój pierwszy wybór, jako kapitan?
Josie.
Super.
Bo MG powiedział mi, że mogę wybrać grę.
Skończ te gierki.
Nie jesteś wystarczająco silny
by zmusić go do powrotu do jego ciała?
Nie wystarczająco silny?
Jestem panem nieustającej śmierci.
Sędzią wszystkich istnień.
Przepłynąłem kilka rundek w Styksie.
Ale nawet ja mam...
ograniczenia.
Technicznie, mogę wskrzeszać tylko wtedy,
gdy dusza albo gospodarz tego chce.
To duża kwestia techniczna.
Przynajmniej pasuje do jego ego.
Żadna dusza nigdy nie była na tyle uparta, by odmówić mojej hojnej ofercie
powrotu do własnej postaci.
Dobra.
Przekonamy Landona, jasne? Ale co z Hope?
Szczerze, ostatnią rzeczą, której potrzebuję, jest gniew Trybrydy,
skupiający się na nie,
więc może zamieciemy to pod dywan, aż...
Co jej zrobiłeś?!
O czym ty mówisz?
Co jest nie tak z Hope?
Nie obudziła się.
Myślimy, że ma to coś wspólnego z czarną magią.
Ale nie moją.
Jeszcze nawet nie mogę jej użyć.
Myślisz, że możesz przekonać Landona,
kiedy ja będę rozpracowywał to, co stało się z Hope?
Powinieneś pomóc Dr. Saltzmanowi.
Tak zrobię. Zaraz po tym, jak wrócisz.
Nie mogę.
Widzisz? Nadal jest nierozsądnym, niewdzięcznym głupkiem.
Myślisz, że chcę, żebyś dostał tą całą czarną magię?
Słucham?
To przez to nie chcesz wrócić?
Wszyscy się na to zgodzili, ty wstrętna ropucho.
Ej, ej. Nie pomagasz.
- Chcemy tego samego, tak? - Tak.
Więc pozwól mi porozmawiać z nim sam na sam.
Dobra.
Masz godzinę.
To będzie katastrofa.
Musimy to przemyśleć.
Nie ma mowy, Jo-sey, ponieważ
jakkolwiek poruszająca i celowo przerażająca nie byłaby moja przemowa,
wiesz co mówi głośniej niż słowa?
- Czyny? - Wygrane.
Alyssa zagrzała sobie miejsce w drużynie
pełnej wampirów i wilkołaków i wybrała przeciąganie liny.
Ta lina
waży więcej niż ja. Nie powinnam być kotwicą.
- Nie, jeśli rzucisz immobilus. - Nie, nie mogę.
Nie myśl o tym, jak o oszustwie. Okej? Pomyśl o tym jak o... podjęciu działań.
Perfekcyjny bohaterski ruch.
Nie, nie, nie. Lizzie, Lizzie, nie...
W porządku, Ogiery Salvatore'ów!
Czy każdy jest gotowy na międzygatunkową rywalizację?
Lizzie!
Dzięki, za słowa otuchy, Jo.
Wszyscy będziemy tak myśleć, kiedy doprowadzimy nas
do zwycięstwa.
Jesteśmy gotowi. Dmuchnij w ten cholerny gwizdek.
Jo, na co czekasz?
Mówiłam ci, nie mogę!
No dawaj!
Puszczamy! Puszczamy!
Taaak...
Josie jest błotnym potworem, jak Malivore.
Teraz to ma sens.
bezpieczny + żywy
Nie nadążam za tym.
Jeśli zostanę martwy,
Nekromanta nie dostanie czarnej magii, której tak pragnie,
Malivore nie będzie mogło użyć finiksa jako naczynia,
a wszyscy, których kocham, będą bezpieczni i żywi.
Hope jest w bohaterskiej śpiączce. Bohaterskie ruchy zawsze prowadzą do...
...tragedii.
Okej. Więc co niby mam zrobić?
Pozwolić by złoczyńca wygrał?
Lan, złoczyńcy wygrywają każdego dnia.
Wiesz to tak samo dobrze, jak ja.
Złoczyńcy kopali nam tyłki od pierwszego dnia.
Więc czemu tym razem mielibyśmy przestać walczyć?
Nie patrz tak na mnie.
To by się nie zdarzyło, gdybyś tylko
- wcześniej rzuciła zaklęcie. - Albo gdybyś mnie posłuchała.
Nie mogę czarować, Lizzie! Odłożyłam swoją magię.
Co?
Czemu miałabyś to robić, bez mówienia mi o tym?
Próbowałam.
W porządku Jo, teraz cię słuchamy.
Problemem jest to, że próbujesz pomóc.
Ludzie powinni być na mnie wściekli, przez to, co robiłam.
A te twoje próby nic nie zmieniają.
Jak zwykle wszystko pogarszasz.
Więc proszę, błagam pozwól mi zmierzyć się z tym samej.
- Jo... - Przestań.
Przepraszam.
Um...
To nie ja.
Nie mam magii, pamiętasz?
Mogę wyjaśnić.
W pewnym sensie.
Właściwie, to ona może.
Jestem Nimue, Pani Jeziora.
Obrończyni Ekskalibura, zaklętego miecza królów...
Jasne, Gra o Tron. Łapiemy.
Tłumacząc:
ona chce miecz, który pożyczyłem od dr. Saltzmana,
który, jak się okazuje, jest prawdziwym Ekskaliburem.
W każdym razie pomyślałem, że najpierw przyjdę do was
patrząc na to, że to dość prawdopodobne, że ona jest
jedną z tych złych.
Dobra robota, Wade.
Dla twojej wiadomości, siostro, nie negocjujemy z potworami z Malivore.
Jeśli to potworów się obawiacie, musicie dać mi miecz.
Prawdziwy potwór jest do mnie magicznie przywiązany przez jego moc
i wyczuwa Ekskalibura tak samo, jak ja.
Powierzcie mi miecz,
a ja zabiorę go na chronioną wyspę Avalon.
Jeśli się zawahacie, świat zaleje ciemność.
Wybacz. Przerabialiśmy coś takiego zbyt wiele razy.
Przemyślałam to, może jednak powinniśmy oddać jej ten miecz.
Obawiam się, że jest za późno.
MG, wszystko w porządku?
Nie mogę go utrzymać.
Wyzwanie się rozpoczęło.
I tylko godny może wygrać.
- Co to jest do cholery? - Zielony Rycerz.
Kiedyś szlachetny, teraz potwór,
jego ciało i dusza zostały uszkodzone i złamane w rezultacie mocy,
której dzierżenia stał się niegodny,
jego chciwość czyni go plagą dla ludzkości.
Huh. No to nie dobrze.
Już mamy kogoś takiego.
Czemu porusza się tak wolno?
Eony temu nałożyłam na niego klątwę.
Kiedy Zielony Rycerz zbliża się do Ekskalibura, porusza się
coraz wolniej z każdym krokiem.
Ale kiedyś go dosięgnie.
A kiedy Rycerz dzierżył Ekskalibur po raz ostatni, Camelot upadł
i rozpoczęły się Mroczne Wieki.
Więc jak mamy go powstrzymać?
Skoro ostatnim trzymającym Ekskalibur był Rycerz, on jest właścicielem.
Tylko godny przeciwnik...
czempion... może go pokonać.
Moim zadaniem jest znalezienie kogoś takiego, ale
jeśli nie wierzycie, że jesteście do tego zdolni i cenicie swoje życie...
...teraz jest odpowiedni moment, by uciekać.
No błagam.
Naprawdę? Wszyscy?
Pedro?
Kiedy tu przyszedłeś?
Młodsze klasy malują palcami.
To tu powinienem być.
Znalazłaś się we właściwym miejscu, Pani.
Bo my zajmujemy się zabijaniem potworów.
To było gorące.
Oczywiście że było.
Zmiażdżę tą metalową puszkę.
Czekaj! Jed, zaczekaj!
Oh.
Godny przeciwnik musi dzierżyć Ekskalibur.
Tylko jego moc może pokonać Zielonego Rycerza.
Super.
Miło, że nam o tym mówisz.
Więc kto to zrobi?
Aż tak źle byłoby mieć ducha za współlokatora?
Mógłbym unosić się nad biurkami nauczycieli i podawać ci odpowiedzi.
Mógłbym... mógłbym przechadzać się po korytarzach
i sprawdzać, którym dziewczynom się podobasz.
Skrzydłowy duch.
A kiedy Hope w końcu wróci?
Zrozumie. Musi.
Gdyby była na moim miejscu, zrobiłaby dokładnie to samo.
Jesteś pewien?
Ryzykowała, nurkując w umyśle Josie.
Była skłonna poświęcić się, dla ogólnego dobra.
Teraz moja kolej na poświęcenie.
Nie, Lan.
Po tym, co ci zrobiłem, myślę, że to moja kolej.
Ej.
Żeby sprowadzić Landona, potrzebujesz chętnego ducha
lub gospodarza, tak?
Prawda.
A jakie jest podejście ducha.
Niechętne.
Chcę, żebyś umieścił jego ducha we mnie.
Robi się pikantnie.
Sprawa wygląda tak.
Mogę przestudiować każde zaklęcie nasenne znane ludzkości, ale...
W duchu oboje wiemy, o co właściwie chodzi.
Wiesz, że Landon nie żyje.
I wiesz, że jeśli się obudzisz,
będziesz musiała zmierzyć się z żałobą.
I jako ktoś, kto doświadczył tego rodzaju żałoby
więcej razy niż mógłbym zliczyć, nigdy nie życzyłbym
czegoś takiego ani tobie, ani komukolwiek.
Prawda jest taka, że cię tu potrzebujemy.
Landon cię potrzebuję.
Wszyscy cię potrzebujemy.
No więc. Może któryś z was
chwyci za ostrze i wyciągnie je wampirzą siłą?
Zielony Rycerz podąży za wojownikiem do granic świata,
zostawiając za sobą śmierć i zniszczenie.
- Ah tak. Więc... - W porządku.
- Nie ma mowy. - Ja przyniosłem tu miecz,
więc to ja powinienem się z nim zmierzyć.
Chyba, że ktoś ma lepszy pomysł.
Ktoś? Ktokolwiek? Proszę?
Słyszałeś Małą Syrenkę.
W pokonaniu tego czegoś, nie chodzi o to, czyja to wina,
tylko kto jest wartościowy.
Wiecie co?
Dr. Saltzman powierzył mi dowodzenie, więc...
Urządzenie dnia Sportu
nie czyni twojego słodkiego istnienia wartościowym.
Wartościowość pochodzi od wielkoduszności, współczucia,
rozsądku.
Więc dziękujemy ci Lizzie, za przypomnienie nam wszystkim,
że twoja siostra posiada wszystkie te cechy.
To ona powinna zmierzyć się z honorową śmiercią przeciwko
temu Gigantorowi.
Wiesz to tak samo dobrze, jak ja, że Josie,
jest najmniej godną osobą tutaj, nawet jeśli nam wszystkim
wyświadczyła ogromną przysługę, kiedy się ciebie pozbyła.
Bo, tak dla jasności, też jesteś zabójczynią.
Ale, hej, przynajmniej twoi rodzice nie widzą, czym się stałaś.
Jeśli naprawdę tak mnie widzisz,
to chyba to nie jest miejsce dla mnie.
Od teraz jestem w drużynie potworów.
Powodzenia w pokonywaniu go beze mnie.
Jo, przepraszam.
Nie powinnam tego mówić.
Po prostu byłaś szczera i ja też powinnam być.
Alyssa miała rację.
- To muszę być ja. - Jak cholera.
Lizzie, to jest dokładnie to, czego chciałaś.
Do tego próbowałaś mnie nakłonić przez cały dzień.
bohaterski ruch, by pokazać wszystkim, jak bardzo jest mi przykro
i że pasuję do tej szkoły
Nie masz żadnej magii.
Jaki z tego pożytek, że wróciłaś, skoro będziesz martwa.
Zaryzykuję.
Tak samo jak Hope
i wszyscy inni, którzy sprowadzili mnie z powrotem z ciemności.
Muszę udowodnić, że było warto.
Więc proszę, nie próbuj mnie powstrzymać.
Dobra, niech będzie po twojemu.
Ale nie będziesz w tym sama.
Okej.
No i?
Tylko Ekskalibur może pokonać Zielonego Rycerza.
I tylko godny wojownik może go dzierżyć.
Sukinsyn.
- Słucham? - W porządku.
Czy jest coś jeszcze, czym chciałabyś się podzielić?
Nie możesz tego zrobić.
To moje poświęcenie, Lan.
Ten sam bohaterski ruch, który sam chciałeś zrobić.
To co innego.
Jak?
- Zrób to. - Z przyjemnością.
- Nie rób tego. - Ty już nie masz prawa głosu!
Raf. Raf.
Uratowani przez prawdziwy dzwonek.
Hej.
O, dzięki Bogu.
Landon?
Myślałem, że nie żyjesz.
Pół na pół.
Jakim cudem tu jest tyle zwrotów akcji?
Kocham to miejsce.
Chad.
Hej, uh, ja tylko...
byłem w krypcie, ale tylko dlatego, że zapomniałem słuchawek.
Niczego nie dotykałem, ani nie bawiłem się z dołem.
- Ta, ta. - Wyszła z niego pani potwór
i pytała o wartościowego wojownika,
co znaczy, że szukała Hope.
Dużo obserwowałem was w misie.
Hope jest taka mądra i ładna, i wiecie, zawsze wszytko naprawia.
Hope jest teraz niedostępna.
Co jeszcze powiedziała?
Uh...
Uh, szukała jakiegoś miecza?
Ah.
I wyczuła go na boisku?
Dzień Sportu.
Powinniśmy im pomóc.
Nigdzie nie idę, dopóki nie wrócisz do swojego ciała.
O tak, utknął.
Co robimy?
Próbowaliśmy wszyscy i oficjalnie kończy nam się czas.
Pozwoliliście mi wierzyć, że jesteście w stanie pokonywać potwory.
Zazwyczaj tak jest, ale nasza główna wojowniczka jest trochę zajęta.
Więc nie ma nadziei?
W tym rzecz.
Nie jesteście godni.
Ale wszyscy wiemy, kto jest.
Więc gdzie jest Hope Mikaelson, kiedy jej potrzebujemy?
Nie przyjdzie.
To znaczy... chciałbym się mylić,
ale musimy się na to przygotować.
Żeby była z nas dumna, że ratujemy dzień tak jak ona zazwyczaj.
A możemy to zrobić jedynie działając razem.
Zjednoczeni.
Więc proszę, uwierzcie we mnie, tak jak ja wierzę w was
i razem nam się uda.
Ja nie wierzę, że wam się powiedzie.
Chyba że któreś z was ma w sobie krew królów.
Chwila.
Niby to ma znaczyć to całe bycie wartościowym?
Tak. Taka jest dokładna definicja.
Jasne, paniusiu, może w twoich czasach.
I znowu informacja, która mogła się przydać wcześniej.
Fakty są takie,
Ekskalibur jest uwięziony, a wasz świat za to zapłaci.
Słuchaj, nie obchodzi mnie, co myśli o nas kobieta,
wałęsająca się wokół stawu i rozdzielająca miecze.
Bez obrazy.
Jesteśmy wartościowi.
Musimy to tylko udowodnić.
Wzruszające oświadczenie.
Ale to nie mnie musicie przekonać.
Dobra, nie tak wyobrażałam sobie swoją śmierć, ale trudno.
Jaki mamy plan, MG?
Kaleb, Jed, Wade?
Weźcie linę i sprawdźcie, czy możecie go spowolnić.
Wspaniałe Bliźniaczki...
...chrońcie miecz,
Co zamierzasz zrobić?
Coś głupiego. Załapałam.
Nie ważne, co chcesz mi pokazać. To nie zmieni mojego... zdania.
Dyrektor S. sądzi, że czeka na ciebie.
Jeśli ty nie wrócisz, ona też nie, Lan.
A nie chcesz mieć tego na sumieniu.
Wiem, bo ledwie potrafię znieść samego siebie,
wiedząc, że jestem odpowiedzialny za twoje położenie.
Oddanie mi swojego ciała, by poczuć się
mniej winnym, nie jest dobrym powodem.
Nie, kiedy mam szansę, żeby wszystkich uratować.
To nie jest jedyny powód, dla którego to robię.
Odzyskamy Hope, nieważne czy zrobisz to jako ty,
czy jako ja.
Jak myślisz, kogo będzie chciała zobaczyć, kiedy się obudzi?
- To nie działa. - Na pewno nie z takim podejściem.
Włóż w to wszystko, co masz.
Wierzymy w ciebie, stary. Prawda, Kaleb?
Co? Jasna sprawa.
Tak, tak, wierzymy w ciebie, Wade.
Tylko przyłóż się do tego, okej? Wszyscy razem.
Incendium!
Jest odporny na ogień, jedynie go wkurzyłaś.
Spróbuj immobilus.
Właśnie to ci powtarzam przez cały dzień.
Immobilus!
Wytrzymajcie!
Potrzebujesz pomocnej dłoni?
Potrzebujemy setki... ale też się nadasz.
Jesteś rodziną królewską?
Przybył godny.
Raf ma miecz. Niech waszych się odsuną.
No dalej!
Um... proszę... wstań.
To chyba twoje.
Nie, należy do ciebie, jako do potomka Artura.
Posługuj się nim lepiej, niż twoi przodkowie
a nigdy nie będziesz musiał go zwrócić.
Pa.
Nie powiem, że mówiłem ci, że jesteś godny, ale...
Długo ci to zajęło. Gdzieś ty był, do cholery?
Landon.
Jesteś tu.
Dla ciebie... zawsze.
-
Dzięki Bogu.
Przez chwilę myślałem, że jesteś wodną nimfą.
Nawet ja nie oceniam tak szybko.
Gdybym miała opisać swoje wrażenia, byłam dzisiaj beznadziejna.
Przepraszam, że zepsułam twój Dzień Sportu.
Dzień Sportu mnie nie obchodzi.
Okej, może trochę.
Ale bardziej zależy mi na tobie.
Wiem.
Zawsze tak było.
Nie ważne, czy byłam dawną mną, czy tą, nad którą pracuję.
To wiele dla mnie znaczy.
Alyssa dała jakiś znak?
Byłam dzisiaj dla niej dość brutalna.
Być może nawet jestem jej winna przeprosiny.
Przepadła.
Ale to znaczy tylko, że muszę sprowadzić ją z powrotem.
Jeśli komuś może się udać, to na pewno tobie.
Łącznik.
Takie imię powinieneś mieć, jako superbohater.
Okej.
Mój super zmysł mówi mi, że powinnaś sprawdzić, co u Jo.
Ona cię potrzebuje, Lizzie.
Prawdziwej ciebie.
Oszczędź mi tego spandeksu.
Wyprzedzam cię o krok.
Lizzie uważa, że powinnam spędzić trochę czasu z mamą.
Tylko ja i ona.
Trochę jak Lizzie, kiedy przechodziła przez swoje trudności.
Myśli, że tym razem to ja powinnam skupić się na sobie dla odmiany.
I nie chcę, żebyś myślał, że nie potrafisz mi pomóc,
bo wiem, że wszystko, co ostatnio robisz,
to próbowanie mi pomóc.
Myślę, że to...
dobry pomysł.
Widzisz, spędziłem tak wiele czasu, próbując kontrolować wszystko wokół,
że czasami to ja jestem tym, który wywołuje chaos.
Muszę się nauczyć trochę odpuszczać.
Czy nadal tu śmierdzi trupem?
Nie.
To zapach Ocean Dusk.
Naprawdę się cieszę, że nie widziałam cię w tym stanie.
Ja też.
Jak mogłaś o tym wiedzieć?
Po prostu.
Chciałam przez to spać bez końca.
Co skłoniło cię do powrotu?
Wiem, że skopałabyś mi tyłek, gdybym nie wrócił.
Prawda.
Ja i Rafael zawarliśmy ugodę.
On i ja budzimy się każdego dnia,
by podjąć walkę ze złymi.
Coś jak super-squad przybocznych.
Wymyślimy jakiś znak, jak dla Batmana, żebyś mogła nas wzywać.
Nie sądzę, że kiedykolwiek znajdę się znowu tak daleko od ciebie.
Hej, Lan... Oh.
Uh, przepraszam. Właśnie...
- Wrócę później. - W porządku. Właśnie wychodziłam.
Właśnie wychodziłam.
- Na pewno? - Tak.
Pa, Hope.
- Lepiej, żeby to było dobre. - Serio, Lan?
Powinieneś uklęknąć... w obecności króla.
Myślałem, że kochasz to miejsca.
Życie takimi dramatami jest o wiele trudniejsze,
od oglądania ich w misie.
Taak, nie musisz mi o tym mówić.
Tak więc odchodzę, zanim to się stanie zbyt trudne.
Spróbuję wyciągnąć coś z istnienia w tym życiu.
Ja tak samo.
Więc dokąd zmierzasz?
Wracam do Ice Dream Palace.
Tym razem zamierzam zostać menagerem.
Powodzenia, Chad.
Naprawdę mam nadzieję, że ci się uda.
O mój Boże!
Co z tobą nie tak?!
Chad nie żyje. A jesteśmy połączeni.
To znaczy, że ja też umrę?
Znowu?
Twoje obawy są zrozumiałe.
To będzie obrzydliwe i bolesne.
Ale nie musisz się martwić podzieleniem tego losu, jeśli się zgodzisz
by mi się poddać...
jako moja wieczna akolitka.
Co powiesz, Czarownico?
- Synced and corrected by Darrow - - www.addic7ed.com -