NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Czemu muszą się skończyć? Wszyscy bardzo je lubią.
Tak, dzięki nim wszyscy czują się dobrze i miło.
Nie jestem gotowa. Chcę się dalej nimi cieszyć.
O czym mówicie?
O lodach.
O czym niby mamy rozmawiać?
O potrójnym ślubie, który musicie zaplanować?
Więc to nie był sen?
Wszystkie razem wychodzimy za mąż?
Tak.
I razem wykonałyśmy taniec zaręczynowy na ulicy?
Dokładnie.
Pamiętacie, jak kucyk śpiewał mi „Hangin’ Tough”
głosem Joeya McIntyre’a?
Nie bardzo,
ale nie wiem, co się dzieje na górze po godzinach.
To smacznego.
Zrobię maraton ostatniego sezonu mojego ulubionego sitcomu.
Ramona nieźle przyjęła wieści o waszym ślubie.
Chodzi ci o to, że jej rodzice, którzy są już razem, biorą ślub drugi raz?
Tak, jest bohaterką.
A chłopcy?
Rozmawialiście o wprowadzeniu się Steve’a?
Jakiś czas temu, ale...
teraz powinnam wrócić do tematu.
Kochają Steve’a. Był w ich życiu od zawsze.
Wiem, ale spotykanie się z kimś to jedna rzecz,
a wyjście za niego to druga.
Przeprowadzka Steve’a to duża zmiana, szczególnie dla Maxa.
Nie lubi zmian.
Pamiętacie, jak wyrzucili Jennifer Esposito z Zaprzysiężonych?
Przez cały rok bojkotował CBS.
Chcę tylko, by wszystko się udało.
Steve nie żeni się tylko ze mną, ale z całą moją rodziną.
Jak sobie z tym radzi Steve?
Znasz Steve’a, twardy jak skała.
Jestem kłębkiem nerwów.
Chcę tylko, by dzieci mnie zaakceptowały.
Żenię się nie tylko z Didż, ale z całą jej rodziną.
Jesteście dla siebie stworzeni.
Co to za prezenty? Próbujesz kupić ich uczucia?
Tak, nie jestem idiotą.
Mam gry Nintendo dla Jacksona,
kolekcję Sherlocka Holmesa dla Maxa
i kilka błyszczących kluczy dla Tommy’ego.
Jak to nie zadziała, mam trochę gotówki i kartę upominkową Arby’s.
Nie boisz się, że ja cię nie zaakceptuję?
Przydałoby się trochę kasy na waciki.
Mogłabym wykorzystać kartę Arby’s.
Nie chce mi się robić kolacji.
Chcę wam tylko przypomnieć,
że przeprowadzka Steve’a niczego nie zmieni.
Codziennie będzie na śniadaniu.
Okej, to się zmieni.
On też je kanapki na śniadanie?
Czy ktoś ma jakieś pytania niezwiązane ze śniadaniem?
Spokojnie, kochamy Steve’a.
Kocham Steve’a.
Nie mogę w to uwierzyć.
Bałam się, że się zdenerwujesz, Max.
Tak!
Na tych dwóch głupków.
Mówiłem im, że jak udamy smutnych,
to ugramy wycieczkę do Disneylandu.
Niepotrzebnie się denerwowałam tą ponowną rozmową.
Życzcie mi szczęścia. Muszę o tym porozmawiać z Cosmem.
Cześć wszystkim.
Innego powitania się spodziewałem, gdy pisałem, że będę za trzy minuty.
W porządku.
Zostawiłem dzieci w domu.
Joey! Cześć!
Co cię sprowadza?
Mam niespodziankę. Nikt nie przeczytał wiadomości?
Sorki, zablokowałam cię, gdy ciągle pisałeś o diecie ketogenicznej.
Steph, stosowałem ją dwa lata temu.
I nadal wyglądasz fantastycznie.
O jakiej niespodziance wszyscy mówią?
Czy to pączki?
Croissanty?
Jakaś zdrowa przekąska?
Źle, źle i... kto was wychował?
Jutro organizuję uroczystą kolację dla trzech nowo zaręczonych par i...
- wszyscy jesteście zaproszeni. - Ach, Joey!
To takie miłe.
To wspaniale. Dziękujemy.
Czy to w tej koreańskiej grillowni?
Nie przeszli kontroli sanepidu od dziesięciu lat.
Jadłam tam wczoraj wieczorem.
Ta rodzina wiele dla mnie zrobiła. Chcę się jakoś odwdzięczyć.
I...
mam kolejną niespodziankę.
Skończysz z głupimi akcentami?
Naprawdę? I ty to mówisz?
W czasie przyjęcia zaręczynowego
odwiedzą nas bardzo wyjątkowi goście.
Pan i pani...
Gibblerowie.
- Jesteśmy zaproszeni! - Zaproszeni!
Nie!
Wasi rodzice.
Mama i tata?
Nie widziałam ich od lat.
- Wciąż podróżują po świecie? - Tak, szukają zaginionych miast.
Co jest dziwne, bo nie mogą znaleźć San Francisco od 20 lat.
Tak bardzo się cieszę!
Mnie to nie bawi.
Niedawno się dowiedziałem, że nic ich nie obchodziłem.
Kto mnie ignoruje? Jestem Fernando.
Trzeba się o mnie troszczyć.
Dziękuję, Joey.
Wizyta rodziców wiele dla mnie znaczy.
Nie wiedzą o mojej firmie. Nigdy nie poznali Ramony.
A co ich najbardziej zaszokuje?
Nigdy nie widzieli mnie z prostymi włosami!
Zaraz, mieszkałaś obok całe dzieciństwo i nigdy nie poznałaś moich rodziców?
Poznałam Kimmy, nie pytałam, kto ją stworzył.
Nie wierzę, że twoi rodzice mnie nienawidzą.
Jestem jak Raymond, wszyscy mnie kochają.
Nie powinnam była ci mówić,
że nie zrobiłeś na nich idealnego pierwszego wrażenia.
Jak śmieli zakładać, że będę takim mężem, jakim jestem!
Kochani...
Wszyscy mamy trochę dziwnych rodziców.
Jeśli się denerwujecie, wiem, jak się przygotować na ich przyjazd.
Sugerujesz zrobienie próbnej kolacji, w której zagramy swoich rodziców?
Myślałem o robotach,
- ale to raczej za drogie. - Tak!
Para Gibblerów zagra inną parę Gibblerów.
Musi się udać.
Danny nie lubi, jak się buszuje w jego pokoju, gdy go nie ma.
To mój pokój. Od pięciu lat.
Jeśli Danny rozdawał pokoje,
czemu zawsze musiałem spać w alkowie?
Co robisz?
Miejsce w szafie.
Chyba nie będę już tego nosić.
Nawet ja uważam to za niemodne, a ja jestem Joey.
To Tommy’ego?
To jego garnitur na specjalne okazje.
Nie wiedziałam, że wciąż go mam.
Wszystko dobrze?
Tak. To mnie zaskoczyło.
Nie lubił się stroić, prawda?
Ale umiał się ubrać.
Miałem zamiar wrócić do hotelu, ale...
mogę zostać, jeśli wolisz.
Nie trzeba.
Na pewno?
Tak, dzięki.
Tommy chciał, żebym była szczęśliwa...
a Steve mnie uszczęśliwia.
W porządku.
- Kocham cię. Pa! - Kocham cię.
Tommy.
Przyszliśmy pomóc przy pudłach.
Nie martw się, mamo, obciążymy nogi.
Śmiejesz się ze mnie,
ale na starość twoje plecy mi podziękują.
Chwila, czy to garnitur taty?
Tak.
Znalazłam go z tyłu szafy.
Po prostu go oddasz?
- Cóż... - Nie, mamo, rozumiem.
Robisz miejsce dla Steve’a.
Myślałam, że Max może źle zareagować,
ale Jackson mnie zaskoczył.
- Muszę z nim porozmawiać. - Może daj mu trochę czasu.
Może masz rację.
Wiesz, pomyślałem,
że Ginger ma urodziny za kilka tygodni i...
Rety!
Spodoba jej się.
Więc mamy próbną kolację przed kolacją,
która nie jest próbną kolacją, z udawanymi rodzicami.
Dziwna sytuacja, co?
Wychodzimy za Gibblerów. Tutaj tak w każdą środę.
To oni. Chwal mnie. Chcę, żeby mnie lubili, okej?
Żeby skupili się na mnie? Nie, jesteś zdany na siebie.
Witam!
Właśnie przylecieliśmy z Brazylii.
Jakże się zmęczyły skrzydła naszego samolotu!
Tak.
Oczywiście żartuję. To ręce pilota się zmęczyły.
Widzę, że Kimmy ma urodę po pani.
Tak! Jakby były siostrami albo dokładnie tą samą osobą.
Z twojej zuchwałej gadki zgaduję, że jesteś tą impertynencką
mąciwodą z sąsiedztwa, Stephanie.
Moja Kimmy nigdy cię nie lubiła.
Już dobrze, mamo. Teraz się przyjaźnimy.
Och, Kimmy!
Nie zauważyłam cię.
Wyprostowałaś włosy!
Jakże uroczo!
Mama nazwała mnie uroczą!
Myliłam się.
To nie jest środa, to dziwaczne.
To prawda. Są dość ekscentryczni.
Przestań pobąkiwać, chłopcze!
Jeśli masz coś do powiedzenia, powiedz to nam wszystkim.
Tak, kto pobąkuje, tego się ignoruje.
Bravissimo, Jeffcoat, nieodrodny ojciec.
Nawet mi się to podoba.
Chyba zapomnieli, że mnie nie lubią.
Witam, rozpustny kierowco wyścigowy Kimmy.
O nie, pamiętają!
Widzieliście moją...
Czy to moja piękna wnuczka?
Chodź, pocałuj babcię po eskimosku.
Cokolwiek to jest, nie zrobię tego.
Piętnaście miesięcy do college’u.
Piętnaście miesięcy? To prawie już. Pomogę jej się spakować.
Jak miło w końcu poznać
kogoś od tych dziwaków Tannerów.
Zaraz... to my byliśmy dziwakami?
Rodzina z trzema ojcami?
Dzieci jeżdżące samochodami przez kuchnię?
Terroryzowanie naszego strusia?
Ktoś ciągle śpiewający „Forever”?
Wyglądało to dziwnie z mojej perspektywy,
czyli pod ścianą-rzepem.
Kto się cieszy na spotkanie z mamą i tatą?
Nie mogę uwierzyć, że zobaczę rodziców.
Choć czuję, jakbym właśnie ich widziała.
Nie jestem pewna, co właśnie zobaczyłam, ale...
to temat dla mojego pastora.
Czyli mojego barmana.
- Wyglądasz super! - Dziękuję.
Gdzie Jackson?
Chyba nie przyjdzie. Powiedział, że źle się czuje.
Próbowałam z nim rozmawiać, ale unika mnie od wczoraj.
Położyłam nawet naleśnik pod jego drzwiami. Nie tknął go.
Więc wciąż tam jest?
Pytam dla kolegi.
Może pójdziecie sami? Zostanę i spróbuję z nim porozmawiać.
Dziękuję.
Może lepiej sobie z nim poradzisz.
Chodźmy.
Po prostu unikasz spotkania z Gibblerami, prawda?
Mężczyzna może mieć więcej niż jedną motywację.
Mamo, mówiłem, że jestem chory. Nie idę.
Przepraszam, to nie mama, to ja.
Mogę wejść?
Pewnie.
Nie chcę cię zarazić.
Zaryzykuję.
Jackson, wiem, że rzeczy są trochę...
dziwne, teraz gdy mama ponownie wychodzi za mąż.
Chcę, abyś wiedział, że...
kocham twoją mamę i kocham was, chłopcy.
I mam nadzieję, że zaakceptujesz mnie jako członka rodziny.
Naprawdę cię lubię, Steve.
To przez ten garnitur.
Tata włożył go na moje zakończenie podstawówki.
To mi uświadomiło, że on już nie wróci.
Nie jestem tu, by zastąpić twojego tatę.
Był świetnym facetem, który wychował świetne dzieciaki.
Jestem tylko Steve’em, facetem, który kocha waszą rodzinę.
Jeśli już ci lepiej, inni ucieszą się, jeśli przyjdziesz.
Poza tym...
mam coś dla ciebie...
gdybyś zmienił zdanie.
Dzięki, Steve.
Gdyby ktoś pytał, to ta rozmowa trwała co najmniej dwa razy dłużej.
Naprawdę nie chcę widzieć Gibblerów.
PRZYSTAŃ RYBAKA SAN FRANCISCO
Joey!
Więc... co myślicie?
To niesamowite!
W tej czapce i blezerze czuję się jak wilk morski.
Zły odgłos. Nie jak wilczyca,
tylko kapitan, ale doceniam entuzjazm, Gibblerówno. Bywaj!
Cóż, to wielka noc.
Gotowa na spotkanie z dziadkami?
Tak, cieszę się.
Chyba że to ty w peruce.
To ty w peruce, tak?
Piętnaście miesięcy do college’u.
Wielkie dzięki za zorganizowanie tej nocy,
ale głównie za ponowne połączenie mnie z rodzicami.
Czysta przyjemność, Kimmy.
Jeszcze nikomu nie mówiłam,
ale kiedy zobaczę mojego tatę,
poproszę, żeby mnie poprowadził do ołtarza.
Szczęściarz z niego.
Nadal nie wiem, co zrobić z Jacksonem.
Wszystko będzie dobrze. Jackson jest silny.
O mnie się martw.
- O ciebie? - Tak.
Jeszcze nie spotkałam pani Gibbler, a już mnie wykańcza.
Hej, Didż.
Rozmawiałeś z Jacksonem? Przyjdzie?
Robiłem, co mogłem, ale nie wiem.
Śpiewający telegram dla Kimmy i Jimmy’ego Gibblerów.
O rany.
Niestety mam smutne wieści
Gibblerowie się nie pojawią
Jest im bardzo przykro
Niech wszyscy dobrze się bawią
Moi rodzice nie przyjdą?
Hej, czekajcie.
To moja wina. Porozmawiam z nią.
Dobrze.
- Skarbie. - Hej.
Wszystko dobrze?
Tak, dobrze, ale...
Biedna Kimmy. Zawsze chce widzieć dobro w innych.
Dopuszczałem taki scenariusz.
Jako dzieci dostawaliśmy dużo takich telegramów.
Nasza rodzina będzie inna.
Zwracacie za parking?
Nie
Kimmy, jesteś tu?
Nie.
Tylko smutne płaszcze.
Smutne płaszcze, jeśli zobaczycie Kimmy, powiedzcie jej, że Joey jej szuka.
Właściwie to ja.
Jestem smutnym płaszczem.
Przepraszam.
Czuję, że to moja wina.
To całkowicie twoja wina.
Czuję się za to trochę odpowiedzialny.
Tak, nikt inny nie może być odpowiedzialny.
No... oprócz mnie.
To moja wina, że tak szybko się ucieszyłam.
Miałam nadzieję, że tym razem będzie inaczej.
Próbowałam temu zaprzeczać, ale zawsze tacy byli.
Dlatego spędzałam tyle czasu u Tanner.
Byliście moją prawdziwą rodziną.
Czuję tak samo.
Dlatego spędzałem tyle czasu z Jesse’em i Dannym.
Nie za bardzo lubię o tym mówić,
ale też nie miałem najlepszej rodziny.
Dlatego wy wszyscy staliście się moją rodziną.
Super.
Chyba łączy nas więcej, niż myśleliśmy.
Masz marionetkę świstaka?
Jestem ekscentryczna, nie szalona.
Właśnie do mnie dotarło.
Jeśli mój tata nie przyszedł dziś, to pewnie nie przyjdzie na mój ślub.
Nie wie, co traci.
Patrzenie, jak dorastasz, było absolutną przyjemnością.
Kimmy...
byłbym zaszczycony,
gdybyś pozwoliła mi się poprowadzić do ołtarza.
Naprawdę?
Byłbym bardzo szczęśliwy.
Dzięki, Joey.
Lepiej wróćmy na przyjęcie.
Ludzie zapomną, że to klub żeglarski,
jeśli nie widzą mnie w tej czapce.
Suniemy, Gibblerówno.
Wszystko dobrze, Kimmy?
Bardzo dobrze.
Joey ze mną porozmawiał.
Ten Joey?
Dzwoniłeś do dziadka Danny’ego i pytałeś, co mówić?
Przyjmij do wiadomości, że sam dobrze sobie poradziłem.
Tak jak ta mała.
Dzięki.
Kimberlina, jak twoi rodzice śmią się nie pojawić?
Podróżują po świecie, szukając skarbu,
i nie zdają sobie sprawy, że najcenniejszy skarb to ty.
Dziękuję, Fernando.
Też cię kocham.
Ramona, przepraszam, że nie poznałaś dziadków.
W porządku.
Jeśli są tacy, jak się wydaje, to dobrze.
Przykro mi, że nasi rodzice znów zawiedli.
Ale...
myślę, że mamy wspaniałą rodzinę bez nich.
Dokładnie.
Więc...
odegramy ich na weselu?
Ale tym razem będę tatą. W końcu założę monokl.
Dobra robota, Jeffcoat.
Cześć wszystkim! Przepraszam za spóźnienie.
Masz na sobie garnitur taty.
Jesteś przystojny jak tata.
Tak. Steve mi go dał.
Zamówił poprawki u krawca.
To takie urocze.
To wspaniale, że go włożyłeś.
Oczywiście. Był na specjalne okazje.
Zaręczasz się ze Steve’em, a to dość wyjątkowa okazja.
Jackson, zmieniasz się we wspaniałego, dojrzałego mężczyznę.
- Tata byłby z ciebie dumny. - Dzięki, mamo.
Dziękuję, Steve.
Nie wyobrażam sobie innego męża dla mamy.
Dzięki. To wiele dla mnie znaczy.
Nie chciałbym spędzić życia z innymi ludźmi.
Dziękuję.
Tak się robi w rodzinie.
Wszyscy wypijmy za rodzinę.
Za te, w których się urodziliśmy,
i te, które tworzymy.
- Zdrowie. - I te, za które się przebierasz.
Za rodzinę!
Na zdrowie!
Napisy: Anna Izabela Wiśniewska