NETFLIX – SERIAL ORYGINALNY
TUŻ ZA ROGIEM
TEATR PALACE THEATER W DOLLYWOOD
O kurczę.
Przeglądanie starych nagrań w Dollywood
przywołuje mnóstwo wspomnień.
W 1977 roku, gdy napisałam piosenkę „Tuż za rogiem".
Byłam w trasie, śmialiśmy się, popijaliśmy i imprezowaliśmy,
ale nie zawsze było fajnie.
Bycie tak długo z dala od rodziny
nie było łatwe.
W trasie koncertowej znalazłam zupełnie nową rodzinę,
a załoga i zespoły składały się z przeróżnych osób.
Różnych ras, geje, lesbijki, osoby transpłciowe, ludzie różnych wyznań.
Liczyło się tylko to, że się kochaliśmy i przyjaźniliśmy.
Tak było i trwa to do dziś,
bo tak naprawdę liczy się, że miłość to miłość,
w rodzinach w trasie i tych prawdziwych.
Życie to nie wieczna impreza,
ale lepiej się człowiek czuje, jeśli umie się bawić
i akceptować miłość i ludzi wokół.
Jeśli więc jesteście zdołowani,
nie traćcie wiary, szczęście może na was czekać
tuż za rogiem.
Dobrej zabawy.
Tuż za rogiem Bawią się i śmieją
Ale tuż za rogiem nie wiedzą, Że czekam z nadzieją
Siedzę tu i użalam się nad sobą
A tuż za rogiem świetnie bawią się
Wytrę bezsensowne łzy I wezmę się w garść
POŁĄCZENIE PRZYCHODZĄCE, MAMA
Hej, mamo. Co nowego w ciągu pięciu minut?
Nie bądź taki mądry.
Wyślij mi listę piosenek dla zespołu na przyjęcie.
Ale dopiero, jak zatrzymasz auto.
Lee kazała mi się zająć muzyką
i obiecuję, że pospadają wam buty.
Ufasz mi, siostro?
Lee? Jesteś?
Na tysiąc procent, ale tylko co do muzyki.
- Co to ma znaczyć? - Domyśl się, braciszku.
Nie zwracaj uwagi na siostrę.
Jak na dziewczynę, którą czeka najszczęśliwszy dzień życia,
nie wydaje się doceniać tego,
że niektórzy oddaliby wszystko za takie
weselisko.
Tylerze, wiesz, że jako drużba Digby'ego
musisz przejść ze mną przez kościół?
Ramię w ramię.
Mim, dość już szampana.
Czemu się zatrzymujemy?
- Proszę pierwszy zespół. - Kochanie.
Lee! Kręcą film!
Nie ma co patrzeć w przeszłość.
Mówiłaś, że dałaś spokój tym bzdurom.
Oczywiście.
To dobrze, bo zawodowe aktorstwo
to coś w rodzaju prostytucji.
Hej, wciąż tu jestem.
Gdyby to miała być rozmowa prywatna.
Nie bądź niemądry, w tej rodzinie nie ma tajemnic.
Nie mogę się doczekać spotkania.
Szkoda, że nie spełniasz postanowienia noworocznego i nie bywasz częściej.
Athens nie jest tak daleko.
Wiesz, jak to z pracą.
Zbliżasz się do hotelu?
Tak, już podjeżdżam.
Na razie.
Hej, mamo.
Hej, Ty.
Kochanie.
Wiele tygodni cię nie widziałam.
Dwa tygodnie, mamo.
Na jedno wychodzi.
Hej, Tylerze.
- Boże. - Hej, Mim.
- Chwila. - Ktoś może jej dać kawy
albo 7-Up?
Leelee.
Co się dzieje? Jesteś zła?
Raczej rozczarowana.
Za słabo chwaliliście limuzynę!
Tato wynajął. Imprezowa, nie?
Ja mówię: „elegancka", ich ojciec słyszy: „imprezowa".
Hej, co tam?
Hej, kopę lat.
Cole'u, tort doszedł?
Przed chwilą.
Butelki z winem są w pokojach wszystkich osób z Fundacji.
Na pewno zrobią wrażenie.
- Dzięki tobie dobrze wyglądam. - Staram się.
Oto klucze.
Mable Lee...
- Nie. - Poczekaj na apartament nowożeńców.
Ktoś może mi pomóc?
Z przyjemnością zawiozę.
Zaleję Instagram zdjęciami z tego wesela w cholerę.
Nic dziwnego, że jest singielką, skoro tak mówi.
Ciebie za to czeka wiele uwagi pań,
bo jesteś bratem panny młodej.
Podałam Cole'owi gejowi
twoje wymiary,
żeby zrobił zakupy.
- Co? - W tym jednym geje są dobrzy,
prawda? W modzie.
Dzięki, mamo.
Niech mnie krew zaleje!
Mówiłam, żeby przyjechał land roverem.
Kocha tego starego blazera.
Czemu musi się zachowywać, jakby był bez grosza?
To kompletna zagadka.
Patrzcie, kto to.
Dobrze cię widzieć, synu.
- Ciebie też, tato. - Świetnie wyglądasz,
Dzięki.
Patrzcie, kto się nie spóźnił.
Zauważyliśmy, Royu.
W tym moro może cię i jeleń nie dostrzeże, ale ja widzę.
Jak każdy dookoła.
Zrozumiano, kochanie.
Ignorować znaczy kochać.
Można zaparkować półciężarówkę, ale nie myć jej.
Cole'u, co tu robisz?
Spokojnie, według twojej mamy jestem twoją Różową Brygadą.
Twoi starzy śpią kilka pokoi dalej,
mogę więc wymknąć się w nocy.
Musisz być jak ninja.
Dobrze.
Po ostatnim weekendzie
i pokazaniu cię rodzicom,
do bani jest znów się ukrywać.
Wiesz, że moi nie są na bieżąco z obeznaniem społecznym.
Twoi dali nam pasujące piżamy na Święta.
Moi daliby nam bony na terapię konwersyjną.
Mama może cię zaskoczyć.
Uwielbia mnie i nic dziwnego.
Jak cię nie ma, nazywa cię Cole'em gejem.
- Tak? - Tak.
Po legalizacji małżeństw jednopłciowych powiedziała, że to koniec świata,
więc wiesz.
Zrobię coming-out, ale to ryzykowne.
Zawsze takie będzie.
Łatwo o wymówki przy przejściach mamy,
supermęskim tacie
i niezwykle hetero weselu Lee.
Ale dla Lee nie potrzebujesz wymówek.
Wiesz, że będzie OK.
Z jakiegoś powodu dziś na mnie wsiadła.
Kumplujecie się, wiesz, o co chodzi?
Nie, ale gdybym miał zgadywać,
może się zastanawia, co z tobą.
Powiedzenie jej prawdy
może być najlepszym prezentem ślubnym.
Nie zrobiłeś tego.
Zrobiłem, ale po tym, jak się dowiedziała.
Dowiedziała?
Zaskoczyła mnie wczoraj w domu.
- Co? - Dała mi prezent świąteczny,
a jak poszedłem po wino, włączył się wygaszacz ekranu.
Ze zdjęciami.
- Naszymi zdjęciami? - Na moim iMacu w domu.
Nie na służbowym laptopie ani komórce.
Tylko nie te z kempingu w Sweetwater?
Parada równości w Georgii?
Pływanie nago w Lake Lanier?
- Trzeba było mi powiedzieć. - Mówię ci teraz.
Zmusiła mnie, żebym przysiągł na życie kota,
że nie powiem, bo uważa, że jesteś jej winien szczerość.
I tak też jest.
Kochanie, ona cię kocha i chce,
żebyś jej ufał.
Wiem. Ja też ją kocham.
Dzięki mnie masz idealny strój na coming out.
Nie ma za co.
Dobra, zrobię to, powiem jej.
Pamiętaj, nie mów, że ci powiedziałem, że masz powiedzieć,
- kazała mi nie mówić. - Rozumiem, prawie.
Synku, to mama.
Idź.
To takie dosłowne.
Hej, mamo.
Jaki z ciebie elegant.
To na pewno robota Cole'a.
Jakżeby inaczej.
Właśnie szedłem do Lee...
Po co ten pośpiech? Mam dla ciebie podarunek.
Podarunek?
Wesołych Świąt.
No tak.
Ale fajna.
Należała do dziadka Culpeppera.
Zawsze wierzyłam, że masz po nim miłość do muzyki.
Kierował chórem kościelnym i pewnie nienawidziłby większości tego,
czego ty słuchasz, ale...
Mam dość eklektyczny gust,
mogłabyś się zdziwić.
Tylko się drażnię.
Tato miał ją na sobie, jak żenił się z mamą.
Mówił, że to jego talizman.
Dałam Lee suknię mamy,
tę samą, którą miałam na sobie, gdy wychodziłam za twojego tatę w Winder.
Chcę, żebyś ty na swoim ślubie też miał pamiątkę rodzinną.
Ja...
przyznaję, że po zeszłorocznych przejściach
stałam się potwornie sentymentalna,
ale dobrze by zrobiło mojemu staremu sercu,
gdyby dwójka moich dzieci była po ślubie,
a ja cieszyłabym się wnukami.
- Jeśli o to chodzi... - Spokojnie.
Nie zazdrość tego, że pomagamy z tatą
Lee i Digby'emu na początku małżeństwa,
tobie też byśmy pomogli, ale nie potrzebujesz.
Jesteśmy z ciebie dumni.
A ja jestem dumny z was.
Muszę skończyć się szykować i zobaczyć się z Lee.
Spotkamy się na dole?
Hej, Ty.
Chciałam powiedzieć...
- O nie. - Pa-pa.
Pani Haygood?
Mama kupiła, nim powiedziałam, że nie zmieniam nazwiska.
To była jedna z wielu świetnych rozmów.
Chodź.
Mów.
Przytłacza mnie to weselne cholerstwo,
nigdy tego nie chciałam.
Pamiętasz, jak mieliśmy pobrać się na plaży w St. Simons?
Wieki temu.
Mama za wszelką cenę chce przebić wesele królewskie.
Wie, jaka bywam nieśmiała.
Jak miałam siedem lat,
zabrała mnie do lekarza, by myślała, że mam dysfunkcję.
Aktorstwo to zmieniło.
Mogę być kimś innym,
a tu wszyscy patrzą na prawdziwą mnie.
Lubię prawdziwą ciebie.
Kiedy im powiesz?
Na brunchu noworocznym.
Po tym, jak pokażę mamie, jak bardzo się co do mnie myliła,
a przed ucieczką na miesiąc miodowy,
by nie mogła mnie zabić.
Znów tata, pewnie nie wystartowali z Bostonu.
Odbierz.
Potrzebuję chwili na zmianę kostiumu.
Hej, tato.
PANI HAYGOOD
Lepiej weź prysznic,
pewnie czuć się jeleniami i piwem.
Nie zajmie to więcej niż 10 minut.
Nie.
Twój pokój jest tu.
Myślałem, że Cole rezerwował.
Tak.
Powiedziałaś, czemu naprawdę mamy dwa pokoje?
Powiedziałam to samo, co dzieciom o sytuacji w domu.
Moje uderzenia gorąca i twój syndrom niespokojnych nóg
sprawiają, że śpimy jak dwa koty w worku.
Tak też można to ująć.
Miałeś przyjechać land roverem,
a zjawiłeś się w zardzewiałym gracie, wyglądając jak włóczęga.
Wiesz,
miałem do wyboru jazdę do Sandy Springs, żeby zmienić auta,
albo bycie na czas.
Wiedziałem, że i tak mi się oberwie, postawiłem więc na wygodę.
Specjalnie, tak samo, jak wynajęcie limuzyny dla białej biedoty.
Dla Lee pewnie imprezowa.
Prawda? Prawda!
Mam powyżej uszu kłótni, Royu.
Po weselu Lee możemy iść na terapię albo wziąć rozwód,
albo się pozabijać, czy cokolwiek.
Ale ten weekend
należy do naszej córeczki.
Mam wrażenie, że bardziej skupia się na tobie.
No i innych damach z towarzystwa, którym chcesz zaimponować.
Tak się polepsza swój status w społeczności.
Ale ty tego nie zrozumiesz,
bo nigdy nie byłeś ze mną na żadnym spotkaniu Fundacji...
Dajmy spokój, co?
Jak ty dasz, to ja też.
Hej.
Pinterest tutaj zwymiotował?
Słuchaj...
Bardzo chcę ci o czymś powiedzieć.
Mnie samemu trochę czasu zajęło dojście do tego.
To, że ty i Digby jesteście razem tacy szczęśliwi sprawia,
że też jestem szczęśliwy.
Tak bardzo, że symbolem mojego szczęścia jest...
tęcza.
Boże, Ty.
Jestem z ciebie dumna.
- Dzięki. - Dzięki, że powiedziałeś.
- Musimy to uczcić. - OK.
Czemu tyle zwlekałeś?
Częściowo dlatego, że wciąż mieszkałaś z rodzicami.
Póki nie byłem gotów im powiedzieć, nie w porządku...
Czy przyznałeś,
- że jesteś gotów im powiedzieć? - Nie teraz.
To twój weekend, ale już niedługo.
Liczyłem, że pomożesz mi wymyślić, jak.
- Zacznę od mamy... - Nie!
Zacznij od taty.
Nie będzie zadowolony,
ale przynajmniej się nie zabije.
Jestem winien mamie, by powiedzieć jej pierwszej,
bo wystąpiła maleńka komplikacja.
Tak, wiem. Szacuneczek, braciszku.
Musisz być niezły, skoro zaciągnąłeś do szafy Cole'a.
Nie mam pojęcia...
Daj spokój.
Wiem, że tu jesteś tylko dlatego,
że powiedział ci, że widziałam zdjęcia.
Nigdy tego nie odzobaczę.
- Przepraszam. - Co z tym...
Daj, ja to zrobię.
Jaki macie z Cole'em układ?
On przecież mieszka w Atlancie, a ty w Athens.
Spotykamy się, kiedy się da, dużo jeździmy.
Cokolwiek zadecydujesz z rodzicami,
będę cię wspierać, OK?
Też im o czymś nie powiedziałam...
O czym? Wszystko w porządku?
Tak.
Ale...
Wiesz, że mama nie do końca wspiera moja karierę aktorską.
Chcę ją bez przeszkód realizować bez jej negatywnego nastawienia.
Jak więc wrócimy z Digbym z Maui,
przenosimy się do Los Angeles.
Lee, to...
Myślałam, że się ucieszysz.
Cieszę się, przysięgam, ale...
Mama mnie zabije za to, że ci powiedziałem.
W prezencie ślubnym...
Kupili wam dom.
O mój Boże.
W Sandy Springs.
O mój Boże.
Nie!
- OK, spokojnie... - Boże.
- Woda sodowa. - Cała... Nie.
- Jak to wywabić? - Cała...
- O mój Boże. - Woda sodowa.
- Ręczniki też. - Boże, nie.
Do niczego. Co teraz?
- Mama dostanie... - Nie, jak się nie dowie.
- Damy radę. - O Boże.
- Wszystko gra. - Nie wiem.
- Boże. - Zamoczmy od spodu.
OK.
- OK? - OK.
- Patrz. - Nie jest lepiej.
- Lee? Digby? - Boże, nie!
Boże, jest wszędzie!
- Wchodzę! - Uwaga!
Dobry Boże.
Co wy, na litość boską, zrobiliście z suknią mojej biednej matki?
O mój Boże.
Nie.
Najpierw było lambrusco, potem wcieraliśmy wodę,
moja bransoletka...
- Więc to wypadek? - Nie mogę oddychać.
- Tak. - OK.
- Oddychaj. - OK.
- Ja oddycham. - My też.
To tylko stara sukienka. Pamiątka rodzinna, jak można powiedzieć...
- To nie koniec świata. - Tak.
Przetrwaliśmy gorsze rzeczy.
- Mama się tym zajmie. - OK.
Tylerze, powiedz wszystkim, że próba przedślubna godzinę później.
- Lepiej o półtorej. - A sukienka?
Nie martw się, jak ktoś zaradzi kryzysowi w modzie,
to tylko Cole.
Mamy problem.
Cole'u, jesteś cudotwórcą.
Sprawdziłem tylko w Google sklepy ślubne.
Ale Google nie zadzwonił do tej miłej pani
i nie poprosił o otwarcie dzień przed sylwestrem.
To prawda.
Za 50% narzutu otworzę i o trzeciej rano.
Pięćdziesiąt procent.
Nie ma pośpiechu.
To na pewno.
Lee, wyglądasz pięknie. Skromnie na klasyczny sposób.
Dość prosta.
Cole'owi się podoba.
Cole nie musi jej nosić. Tobie się podoba?
Jest OK, daje radę.
Lee, słoneczko.
Musisz być bardziej asertywna.
Wybieraj, póki nie będziesz zadowolona.
Zadowolenie to złe określenie na stan moich uczuć.
Muszę odebrać.
Ciocia Gloria.
Gdzie jesteś?
Może Ty zrozumie aluzję, jak mnie zobaczy na Instagramie.
Przykro mi to mówić,
ale jestem pewna, że Ty się z kimś widuje
i to chyba na coś poważnego.
Tylko nie Sophie czy Bijou?
Na pewno nie one.
Wreszcie ci powiedział?
Tak i wiem, że ty mu kazałeś,
dość już sekretów.
Serio?
A twój sekrecik zaczynający się na LA?
Nie mogę teraz o tym gadać. Ty mi powiedział...
Moja siostra jest samolubna jak stary kocur.
Powiedziałam, że suknia mamy stracona,
i byłoby miło, gdybyś dostała jej pierścionek.
Ale nie.
Mam tylko nadzieję, że Renee nie zrobiła nic dziwnego
z suknią druhny.
Renee ma teraz na imię Wren.
I to jego suknia towarzysza panny młodej.
Towarzysza?
To brzmi dla mnie jak te bzdury
LBTG czy XYZ.
Moja siostra musi przestać pobłażać swojej córce.
Po tygodniu ze mną twoja kuzynka wyszłaby na prostą.
Wren jest dzieckiem Glorii, a dla ciebie osobą spokrewnioną.
Co takiego?
Dzieckiem brata lub siostry, płeć nie gra tu roli,
osoby nieidentyfikującej swojej płci tradycyjnie.
Możesz ją nazywać jak chcesz poprawnie politycznie,
dla mnie jest zdezorientowana.
Dziękuję Bogu, że pobłogosławił mnie dwójką normalnych dzieci.
Zdecydowałaś?
Tak.
Przebierz się,
bo nie zdążysz na własną próbę przedślubną.
Możecie z Tylerem zamieszkać na stałe w tej szafie.
Czuć atmosferę Świąt.
Jesteś bardzo cicha.
Jak wtedy, gdy byłaś mała.
Też o tym myślę.
Chyba
nie zdawałam sobie sprawy,
jak niezręcznie będę się czuć na świeczniku.
Mówiłem mamie, by pozwoliła na ślub na plaży,
jak chciałaś, ale...
Znasz ją.
Wiem, ale samo planowanie sprawiało,
że czuła się w zeszłym roku szczęśliwa,
no i zgodziłam się.
Czy my w ogóle znamy tu kogoś?
Może parę osób.
To próba przedślubna, a nie wesele?
Niestety tak.
Chodź.
Wiesz, że mama kocha stroić się w piórka.
Boże, przynajmniej jest bar.
Chcesz coś, kochanie?
Nie, dzięki.
Dobrze.
Chyba.
Maybel Lee Meegers,
chodź tu.
- Mogę go zabrać? - Tak, Lee, na razie.
Nie odchodź.
Wyglądasz niesamowicie, mała.
Ty musisz być Digby.
A pani to pewnie sławna ciocia Gloria.
Chyba niesławna według twojej przyszłej teściowej.
Glorio, lubię droczyć się z siostrzyczką.
Właśnie miałam mówić twojej mamie,
że rozmawiałam z Wrenem w aucie i masz rację,
Lee należy się pierścionek mamy.
Glorio, na pewno?
Po trzech nieudanych małżeństwach nie przyniósł mi szczęścia.
- Trzech? - Tak.
Dziękuję wam też za to, że Wren weźmie udział w weselu.
Szczerze mówiąc, bałam się,
że suknie druhen są zbyt kobiece.
- Tak. - Ale Lee i Wren rozwiązali problem.
Oboje są zadowoleni.
- Super, co? - Jak najbardziej. Przepraszam.
Hej, stary.
Strój jest zbyt skuteczny, przyciąga kobiety.
Nie tylko one mają na ciebie ochotę.
Dzięki, że powiedziałeś Lee.
Świetnie, że w końcu wie.
- Ale co jeszcze jej powiedziałeś? - Muszę się napić. Szampana proszę.
Patrzcie.
Kuzyn Wren przybył.
Brawo,
ale to nie pomoże w przeciągnięciu moich starych na naszą stronę tęczy.
Serio, Amelio?
Wren przynajmniej żyje z dumą.
- Ja tylko... - Hej!
- Mówisz, co myślisz. - Hej, Tylerze.
Broda cię woła.
Wrenie, jesteś!
Mam nadzieję, że to OK...
Wygląda fantastycznie i tylko moja opinia się liczy.
- Jestem Cole. - Wren.
Miło mi.
- To jedna z druhen? - Towarzysz panny młodej.
Dziecko siostry, Wren.
Nie identyfikuje się z tradycyjną definicją płci.
Taki jest teraz świat. Przepraszam.
Czas na próbę ślubu.
Szeroki uśmiech proszę.
Oto i ona.
To ta chwila... kochanie.
Uda ci się?
Proszę bardzo.
Proszę.
Oddaj Lee Digby'emu.
- Siądź tu. - Wiem.
- Chodź, tato. - OK.
Raz, dwa, trzy.
Rozpocznę przemówienie, bla, bla, bla,
- spytam, kto oddaje... - Nie...
Nie dostał pan mojego maila?
Zmieniliśmy to.
Prosimy rodziców o błogosławieństwo.
Nie dostałam żadnego maila.
To nic takiego, kilka zmian.
Zmian?
Nie zwracajcie na mnie uwagi, jestem tylko matką młodej.
Przejdźcie więc do przysięgi.
Dobrze, Digby, powtarzaj po mnie.
- Ja, Digby, biorę... - Nie...
- Mamy własną przysięgę. - Od kiedy?
Odkąd ją napisaliśmy.
Posłuchajmy więc.
Usłyszysz jutro.
Najwidoczniej nie docenia tego...
Słoneczko, musisz być bardziej asertywna.
Kochanie?
Kupili wam dom.
- Sekret LA. - Kochanie?
- Mama będzie często odwiedzać. - Jutro ważny dzień.
- Lee? - Trzy nieudane małżeństwa.
- Dobrze się czujesz? - Nie wyglądasz OK.
Co im powiesz?
Zawodowe aktorstwo to coś w rodzaju prostytucji.
Skąd te tajemnice?
Nie tylko ja mam tajemnice!
Wiecie, że Tyler jest gejem?
Boże, przepraszam cię, Tylerze.
- Słoneczko. - Lee.
Cóż...
Wygląda na to, że nad Leelee górę wziął ślubny stres,
może więc...
przejdźmy do sali kapryfolium na kolację.
Zaraz dołączymy.
Upewnij się, że wszyscy siedzą na miejscu.
Gdzie poszła? Widziałeś?
Daj jej spokój, Meli.
Może zadzwonimy po doktora Tuckermana?
Widziałam w telewizji program o atakach paniki,
tak to wyglądało.
Podobno wtedy też ludzie gadają głupoty.
Wiesz, że Leelee nie chciała tego powiedzieć.
Chcesz nam coś powiedzieć, synu?
Lee nie gadała głupot, to prawda.
Jestem gejem.
Może
doktor Tuckerman coś przepisze
- Lee na uspokojenie. - Mamo, słuchaj.
Nie, synu, ty słuchaj.
Nie jesteś taki.
Ślub siostry to nie czas na bzdety.
Nie nazywaj tego bzdetami, Lee nie dała mi wyboru.
Wyboru?
A co z wybraniem tego, żebyśmy z tatą umarli,
nigdy tego nie słysząc?
- Daj spokój, Meli. - Nie mów, że mam dać spokój.
Cała ta rodzina musi się, cholera, wziąć w garść.
Dobrze słyszałeś, cholera.
Cholera!
Cholera.
Chodźmy pogadać, synu.
Dobra.
Zawsze się popisywałeś.
- Nauczyłeś mnie. - Nie, spust jest luźny.
Wystarczy krzywo spojrzeć, a wypali.
Jak mama.
Tak.
Czas na popis.
Pamiętasz swoją pierwszą broń?
Wiatrówka Buck, model 105.
Miałem dziewięć lat.
Od początku byłeś świetnym strzelcem.
Pewnego dnia wbiegłeś do domu i tak płakałeś, że ledwie rozumiałem,
co mówisz.
Trafiłeś sójkę.
Od razu wiedziałem, że na polowanie nie pojeździmy.
Ale też, że masz dobre serce.
Wiesz...
patrzyłem, jak dorastasz
i miałem przeczucia co do ciebie.
Nie powiem, że cieszyłem się na ten dzień.
Przykro mi to mówić.
Ale obiecałem sobie, że w takim razie
spojrzę ci w oczy powiem, że cię kocham.
I kocham.
Nie ma wątpliwości.
- Tato. - Synu.
Tylko jedno pytanie.
Jesteś szczęśliwy?
Byłbym szczęśliwszy, gdyby mama nie była zła.
Daj je czas, miłość to nie włącznik od światła.
Twoja kolej.
Jak mama powiedziała, że cała rodzina musi się...
Do cholery wziąć w garść?
Tak.
Miała na myśli to, że nie tylko ty coś ukrywasz.
Chyba nie jest znów chora?
Dzięki Bogu zdrowie nam dopisuje.
Ale...
Przechodzimy przez trudny okres.
Jak długo...?
Od przeprowadzki do Sandy Springs
i od kiedy zaczęła zadawać się z tymi ludźmi.
Nie zrozum mnie źle. Podziwiam jej pracę charytatywną.
Cieszę się, że mogę dzielić jej szczęście,
ale to ją zmieniło.
Wiesz, co mnie naprawdę wkurza?
Może i nie chciałbym chodzić na te wszystkie gale,
ale ani razu mnie nie poprosiła.
Jakby się mnie wstydziła.
Potem jej przejścia ze zdrowiem.
Dopiero zrobiła się nieobliczalna.
Daj tę strzelbę.
OK.
Dobrze zrzucić ciężar z klaty.
Niefajnie coś ukrywać przed bliskimi.
Mnie to mówisz?
Ustawmy cele.
Nie jestem gotowy iść do domu.
OK.
Twoja babcia
nazywała takich jak ty
szalonymi starymi kawalerami i mówiła, że każda rodzina takiego potrzebuje.
Była przedziwna.
Synu!
Leelee?
Słoneczko?
- Gdzie ona jest? - Nie tu.
Jak to nie tu?
Digby gdzieś ją zabrał, nie wiem, gdzie. Nic jej nie będzie.
Jak się trzymasz?
Czuję się, jakbym stąpała po polu minowym.
Cole'u?
Skąd się wie, że jest się gejem?
Tak jak się wie, że się nie jest.
To tożsamość.
Jesteś dla nas jak rodzina.
Przyznam, że jak Lee cię przyprowadziła,
nie wiedziałam, co o tobie sądzić.
Ale cieszę się, że namówiła mnie do zatrudnienia cię.
Poznałam cię i wiem,
że jesteś prawie jak normalni ludzie.
Tylko barwniejszy.
Czy wiesz też,
jak bardzo obraźliwy jest ten dwuznaczny komplement?
Wiesz, co mam na myśli.
Jesteś autentyczny.
Jak mówisz,
jest się tym, kim się jest, a ty jesteś gejem na maksa.
To dobrze dla ciebie.
Ale Tyler...
Nie widzę go, wybierającego ten styl życia.
Może...
Może ty przemówiłbyś mu do rozumu?
Jako autentyczny gej.
Mam przekonać twojego syna, że tylko tak mu się zdaje?
Bo co?
Bo to najgorsze, co może się stać?
To dla mnie nieznane rejony, Cole'u.
Próbuję zrozumieć.
To zrozum, że to nie jest wybór stylu życia.
Może być i barwnie i normalnie.
Ty może taki być, nie zachowując się,
jakby chciał wygrać RuPaul's Drag Race.
Mówimy o moim synu.
Syneczku.
W takim razie zaakceptowanie go powinno być łatwe.
Myślę, że wcale nie planował się przed tobą ujawnić.
Pewnie dlatego, że zna twoje zdanie.
- Co... - Też je znałam, ale...
usłyszenie tego na głos...
To toksyczne.
Co?
Nie chcę mieć z tym do czynienia.
O czym ty mówisz?
Mówię, że pomogę tobie i Lee z weselem,
ale potem czas na zmiany z nowym rokiem.
Royu, gdzie do...
O mój Boże.
Roy postrzelił Tylera.
- Cole'u, co tu robisz? - Powiedz, że wszystko OK.
Tylko mnie drasnął.
Na szczęście strzela gorzej ode mnie.
Sata strzelba wypaliła sama.
Boże, nie próbowałem cię trafić, synu.
Przepraszam, tato. Za wcześnie na żarty?
Troszkę.
Hej, Cole'u.
Hej.
Mamy dziś wieczór pełen niespodzianek.
Boże, to wszystko moja wina.
Nieprawda. Wszystko jest w jak najlepszym porządku.
Przepraszam.
Wszyscy się na mnie gapili,
chciałam, żeby przestali i spanikowałam.
Dobrze się czujesz? Czym cię naszprycowali?
Jakimś psychodelikiem.
Zdaje mi się, czy ten wampir...
KRWAWE KŁY, NOWE ODCINKI
No już, pozerko na Buffy,
improwizowany krzyż to tani motyw.
Daj sobie wyzwanie.
OK.
Poopalaj się trochę.
Wreszcie!
Byłam zbyt słaba, by zrobić to samodzielnie...
a ty pomogłaś mi w samobójstwie.
Pierwszy wschód słońca od 200 lat
jest też moim ostatnim.
Jest boski.
KRWAWE KŁY
Czemu mam wrażenie, że dowiaduję się ostatnia?
Mówiłaś, że dałaś spokój tym bzdurom.
Żebyś przestała mnie tym męczyć.
- Męczyć? - Tak!
Chciałam ci to pokazać na brunchu noworocznym,
żeby udowodnić, że nie marnuję czasu
i nie jestem prostytutką.
Wiem, że kupiliście nam dom,
ale przeprowadzamy się do LA.
Royu?
Przyniesiesz tę starą strzelbę i zastrzelisz mnie?
- Spokojnie. - Amelio.
Poćwiczyłeś na Tylerze,
więc zabij mnie od razu.
Dzięki za wsparcie, mamo.
Celujesz dziś we wszystkim. Idziemy.
Słoneczko...
Los Angeles.
Tam wychowają nasze wnuczki.
Boże.
Wciąż nie rozumiem,
czemu nie chciała mi powiedzieć o serialiku o wampirach.
- Absurd. - Czy ty się słyszysz?
No co?
Panienko, musisz się sobie przyjrzeć uważnie,
sprawdź, czy rozpoznajesz się z przeszłości,
bo ja na pewno nie.
Zawsze taka byłam.
Boże.
Nie, proszę pani.
Co to ma znaczyć?
Od kiedy zaczęło nam iść w interesach,
obserwowałem, jak słodka dziewczyna ze wsi
zmienia się w despotycznego pawia.
Udając kogoś, kim nie jest.
Naciskasz, by dzieci nie były sobą.
A tak w ogóle, to nasz syn homoseksualista
jest chyba najlepiej przystosowany z nas wszystkich.
Widziałam, jak mu dziś nadskakujesz.
Ciekawe, gdzie się podziewał ten Roy Meegers,
przy moich przejściach w zeszłym roku.
Woził cię na każde badanie, wizytę i zabieg,
upewniał się, że bierzesz leki i robisz, co każą lekarze.
Tam się podziewał.
Ale zawsze, jak chciałam ci powiedzieć, przez co przechodzę,
nie chciałeś słuchać.
Royu, co my, kurczę...
Dobrze, porozmawiajmy.
Może już czas, byśmy oboje przestali obchodzić się
jak z jajkiem z twoimi przejściami
i nazwali rzeczy po imieniu.
Rak jajnika, Meli.
Stadium 2A.
Najbardziej przerażające, co usłyszałem w życiu.
Wiem, że ty też.
Więc...
jak próbowałaś o tym mówić,
mogłem tylko odpowiedzieć, że wszystko będzie dobrze,
bo...
nie mogłem znieść myśli...
że coś może się stać dziewczynie, której widok zapierał mi dech.
Ty też nie jesteś bez winy.
Nie powiedziałaś, że jesteś w remisji,
dowiedziałem się od Lee.
Nie spytałeś, Royu.
Prawda jest taka, że się bałem.
Bałeś się?
Że może...
będą złe wieści
i że to mnie rozwali, co by ci wcale nie pomogło,
więc...
nie pytałem.
O tak. OK.
Nie.
Nie oszukasz mnie.
Pamiętasz, jak miałem 13 lat i oglądaliśmy Stalowe magnolie?
Pamiętasz scenę, w której Olympia Dukakis mówi,
że wszyscy geje mają szynowe oświetlenie?
Nie tak dobrze jak ty.
Powiedziałem ci wtedy, że lubię takie oświetlenie.
To był jedyny raz, gdy badałem grunt.
Roześmiałaś się i powiedziałaś,
że mam dziwne poczucie humoru i podziękowałaś Bogu,
że nie nazywam się Mark, Rick ani Steve.
Starczyło, bym przez lata nie wyszedł z szafy.
Byłeś zbyt młody, by to zrozumieć.
- Próbuję być z tobą szczery. - Bądźmy więc szczerzy.
Przepraszam za to, co powiedziałam,
ale ty i twoja siostra zbiliście mnie z tropu.
Jeśli chodzi o tę sprawę z Cole'em,
to wiem, że jego nastrój może być zaraźliwy.
- Jeśli się do ciebie zalecał... - Mamo...
....schlebiał ci, rozśmieszał cię,
to rozumiem, że to może być mylące.
Było na odwrót.
Ja go poderwałem.
Musisz wiedzieć, że się opierał.
Mówił, że wiązanie się z bratem najlepszej przyjaciółki
i synem szefowej to zły pomysł, zwłaszcza, że się ukrywałem.
Potem się zakochaliśmy.
Ty.
Widziałam program
o terapeucie, który pracuje ze zdezorientowaną młodzieżą.
- Mamo, to... - Z przyjemnością zapłacę.
- Proszę. - Wiesz co, mamo?
Dziś mnie postrzelono,
ale to boli bardziej.
Hej, Wrenie.
Hej.
Podobno twój tato popełnił na tobie zbrodnię nienawiści.
To był wypadek.
Nie byłem pewien, czy uda mi się z tobą pogadać.
Ludzie z reguły mnie unikają, wiem więc, jak to wygląda.
Przykro mi.
Chyba byłem zbyt pochłonięty sobą.
I osądzający.
Żałuję, że w wieku 15 lat nie byłem tak pewny siebie.
Witaj w tęczy, kuzynie.
Co? To tylko opos.
Może twoje zwierzę duchowe.
Jak to?
By uniknąć niebezpieczeństwa i konfliktu, opos często udaje martwego.
Jak widzisz oposa, który nie udaje,
to znak, żeby przestać udawać martwego.
Wziąć byka za rogi.
Na pewno twoje zwierzę duchowe.
Udawajcie, że się lubicie.
Tam są faktycznie szczęśliwi ludzie.
Płacimy za zdjęcia, nie za komentarz do wydarzeń.
Mim, gdzie, kurczę, jest Lee?
Nie wiem. Napisała, że spędza poranek z tobą.
Mi napisała, że z tobą, a po wczorajszym nie chciałam...
Boże, panna młoda uciekła.
- Cole. - Meli.
Tu jestem, mamo.
Gdzie nowa sukienka?
Mogę wszystkich przeprosić?
- Tak. - Pewnie.
Chodźcie.
Ty i Cole'u, zostańcie.
Cokolwiek to jest, może chyba zaczekać na po ślubie?
Właśnie wzięliśmy ślub.
Wzięliście?
W sądzie w Winder, jak ty i tata.
Mam też pierścionek p babci Culpepper,
jak chciałaś.
Daj spokój, mamo...
po wszystkim, co się wydarzyło, historii z suknią i atakiem paniki,
po tym, co zrobiłam Tylerowi, jego postrzale, sprawie z Kłami,
miałam wrażenie, że wszechświat na nas krzyczy.
Przykro mi. Wiem, że żałujesz, że nie mieliście z tatą
wielkiego wesela,
ale zawsze, jak opowiadałaś o urzędzie,
to brzmiało najromantyczniej na świecie.
Dwoje ludzi razem, mówiących prawdę, płynącą z serca.
Dla was się to sprawdziło, jesteście parą idealną.
Agent dziś do mnie dzwonił
i hasztag „samobójczy wampir" zyskuje na popularności,
producenci chcą wskrzesić postać, dać jej imię i własny wątek.
- Co? - Więc...
Nie przeprowadzamy się do Los Angeles.
To cudownie.
Jeśli wciąż chcecie dać nam dom, z przyjemnością w nim zamieszkamy,
ale tylko, jeśli dacie nam płacić czynsz.
Oczywiście, słoneczko.
Royu,
czy ogłosisz, że wesela nie będzie?
Nie dam rady tego zrobić.
Mamo, daj spokój,
przecież się pobraliśmy.
Możemy mieć duże wesele.
Mamy tyle do uczczenia.
Świętujcie, ja nie mam ochoty.
- Mamo. - Meli, proszę.
Digby?
Digby, synu.
Hej, tato.
Dojechaliśmy w samą porę, mama też, zaraz...
Co?
Witamy.
Darmowe drinki.
Na co się gapicie?
PRZYJĘCIE WESELNE
Proszę o uwagę.
Ślub się odbył, tylko nie tu.
A dziś wciąż sylwester.
Wejdźmy więc i bawmy się świetnie.
Co wy na to?
Ostrożnie.
Szybko, zanim coś poczuję.
- OK. - OK?
Cóż...
Za nowe początki.
Spędź jutro ze mną dzień w Athens.
Robię niezłą kapustę pastewną i fasolę czarne oczko.
A ja rewelacyjny chleb kukurydziany z pudełka.
Nigdy nie zrobiliśmy razem prawdziwego posiłku.
Naszemu związkowi przeszkadza geografia.
Oświadczasz się?
Chcę coś oświadczyć.
Zamieszkajmy razem.
Stary, mieszkasz w Athens.
Podpisałem wczoraj pożyczkę na loft.
Może być nasz, nie tylko mój.
To idealny moment. Nowy Rok,
obydwaj się ujawniliśmy,
a w Athens wszyscy o mnie wiedzą.
To duży krok.
Ogromny.
Wiesz, że cię kocham,
ale muszę to przemyśleć.
Przepraszam.
Prawie zapomniałem, niespodzianka na wesele.
Może tego wszyscy potrzebujemy.
Zobaczymy się na dole, OK?
- Czemu światła zgasły? - Brawa dla Dolly Parton!
Szczęśliwego prawie Nowego Roku!
- To Dolly! - Na parkiet!
Gratulacje dla Lee i Digby'ego!
Zabawicie się? Dalej!
O mój Boże.
To Dolly!
Dolly!
Nie odmówię!
Meli.
Dobrze się przyjrzyj.
Tak naprawdę wygląda miłość mamy.
Strasznie umorusana.
Nie próbuj mnie czarować.
Moje życie jest zrujnowane.
Jedyne, co jest zrujnowane, to twój makijaż.
Miałaś dwa cele na ten weekend.
Jeden to wydać Lee za mąż, a drugi znaleźć mi kogoś.
Misja wykonana.
Może nie tak, jak sobie wyobrażałaś, ale jednak.
Jak zrujnowało ci to życie?
Wyglądam w nastroju na bycie rozsądną?
OK, dobrze, to posłuchaj.
Czego?
To Dolly Parton.
Wychowaliście nas na jej filmach i muzyce.
Mówiłaś, że jej smutne piosenki też poprawiają ci humor.
I co? Wynająłeś jakąś drag queen,
by śpiewała Dolly Parton z playbacku?
Nie, poprosiłem Dolly Parton.
Spotkałem ją w pracy, polubiliśmy się i zgodziła się, jak poprosiłem.
Możesz tu siedzieć i wypłakiwać oczy,
użalając się nad sobą, albo dołączyć do zabawy.
Rodzina cię potrzebuje.
I chce ciebie.
Tato też.
Powiedział mi, przez co przechodzicie.
Wiesz, że jak byłaś chora, dzwonił prawie co wieczór?
Nie chciał, żebyś wiedziała, że się sypie.
Chciał być silny.
Oparł się więc na mnie.
Kocha cię, mamo.
Jak my wszyscy.
Jesteś sercem, duszą
i osobowością rodziny.
Zeszły rok nauczył nas, jak cenne są wszystkie wspólne chwile.
Więc...
zrób coś z twarzą,
nie bądź osowiałą histeryczką i weź się, cholera, w garść.
- Weź... - Dobrze słyszałaś.
Cholera.
To twoje własne słowa.
Boże! Dolly, idę!
Ktoś tu ma pracę biurową?
Chodźcie mi pomóc!
- Znacie tę piosenkę. - Ty!
O mój Boże! Jak?
Nie wierzę.
- Teraz mi ufasz? - Tak!
Tu jest.
Hej, przystojniaku, odbijany.
- Hej. - No dobra.
Rany, to naprawdę Dolly Parton.
Serce mi się krajało, że cię nie było, wiem, że ją kochasz.
Nie tylko ją kocham.
Zatańczmy.
- Co? - Dobra.
Kochamy cię, Dolly!
- Przepraszam. - To nic.
Dziękujemy!
Hej, Tylerze!
Przyprowadź rodzinę na scenę.
Niech ich zobaczę w świetle.
Chcę zobaczyć piękną młodą parę.
Nie wstydźcie się, chodźcie.
Jaka piękna.
- Dobrze cię widzieć, przystojniaku. - Rewelacja, Dolly.
- Dzięki. - Dzięki.
Mamo, chcę cię zobaczyć!
Ty jesteś tu gwiazdą.
Tyler wiele mi o tobie opowiadał.
Boże, naprawdę? Co mówił?
Najróżniejsze rzeczy.
Widzę, że w tej rodzinie jest mnóstwo miłości.
Życzę wszystkim szczęśliwego Nowego Roku.
Tylerze i Cole'u, jestem z was dumna
i życzę wam cudownego życia razem.
Do zobaczenia o północy!
Dzięki, Dolly.
Teraz czas na postanowienia.
Ja zacznę.
Wiecie już, że was kocham,
a że wszyscy się ujawniają to i ja mogę.
Taka jestem.
Dumna, głośna,
pijana ciastem żona i matka, która tak bardzo kocha rodzinę,
że czasami szaleje.
Ale teraz postanawiam,
że będę najlepsza mamą
i będę wszędzie chwalić się córeczką aktorką.
Słoneczko, wiesz, że cię kocham i liczę, że mi wybaczysz.
Co mam wybaczyć?
To, że jesteś sobą? Kocham cię.
Tylerze...
Zmienię zdanie, obiecuję.
Bądź tylko cierpliwy,
bo zawsze będziesz moim synkiem.
A ja zawsze będę, czy ci się to podoba, czy nie,
twoja histeryczną mamą.
Tak mi się podoba.
Cole'u,
będę bardziej otwartą pracodawczynią,
błagam, nie odchodź z pracy.
Przykro mi, Amelio, ale dojazdy byłyby zbyt długie.
Postanawiam zacząć nowe życie
w Athens.
- Serio? - Serio.
Dziękuję ci.
Urocze, co?
Royu, kochanie...
Przerwę ci, Meli.
Przeszliśmy już dość
na dobre i złe, w zdrowiu i w chorobie,
by wiedzieć, że stawimy czoła wszystkiemu, co przyniesie życie.
Proszę wszystkich o uwagę. Dolly wróciła,
by odliczać sekundy do Nowego Roku.
Dziesięć, dziewięć,
osiem, siedem,
sześć, pięć
cztery, trzy,
dwa, jeden...
Szczęśliwego Nowego Roku!
Szczęśliwego!
Napisy: Małgorzata Ciborska