NETFLIX ... SERIAL ORYGINALNY
Gdy wybrałem tę szkołę,
powiedziałem pani o wszystkim, co nas spotkało.
- Miała go pani chronić. - To niewybaczalne.
- Winny zostanie ukarany. - Proszę na niego spojrzeć.
Nie mogą go tak nękać.
Javed.
Co może być przyczyną tych ataków?
To sprawka nowych.
Tych z wioski.
Są bardzo agresywni.
- Zbyt wielu takich przyjmujecie. - Myślą tylko o krykiecie.
Chyba widzą we mnie zagrożenie.
Nękanie to plaga naszych czasów.
Czyste tchórzostwo.
Tworzy paskudnych ludzi.
Zatruwa społeczeństwo.
I, co ważniejsze,
stoi w sprzeczności ze wszystkim, co cenimy sobie w Weinberg.
Nie będę dłużej zawstydzać ofiary, wchodząc w szczegóły,
ani nie dam tchórzom satysfakcji.
Dość rzec,
że kij do krykieta został oszpecony.
Zapewniam was, że znajdziemy winnych
i spotka ich surowa kara.
Ale macie szansę się zrehabilitować.
Okażcie odwagę i się przyznajcie.
Dalej, ręce w górę.
To ostatnia szansa, by zachować resztki godności.
Ja to zrobiłem.
Żeby była jasność, nie wierzę ci.
- To wyłącznie mój pomysł. - Dlaczego?
Czym ci Javed zawinił?
Nie lubię go.
Jest arogancki.
Manju, wiesz, że muszę cię ukarać?
Tak.
Tydzień bez krykieta.
Przecież to nie kara.
Mylisz się.
Do tego...
będziesz zostawał w szkole po lekcjach,
by sprzątać w laboratorium.
Szybko się brudzi.
Z radością, proszę pani.
Mogę tam siedzieć tak długo, ile trzeba.
To tyle w kwestii kary.
Manju.
Brzydko postąpiłeś.
Tak, proszę pani. Dziękuję.
Agencja Modelek „Gulshan". W czym mogę pomóc?
Dzień dobry.
- Anand Mehta do Gulshana. - Zapraszam.
Dziękuję za szybkie przyjęcie.
Spoko. Wspieram kumpli Biniego.
Wspaniale.
- Jak się poznaliście? - To długa historia.
Nudna i obleśna.
Powiedział, że potrzebujesz ośmiu milionów dolców.
Na nieruchomość.
Powiesz, gdzie jest?
Pewnie – gdy przekażesz mi pieniądze.
To mi się podoba.
Ale...
prosisz, bym ci powierzył osiem milionów moich dolarów.
Mój ojciec jest prezesem koncernu wydobywczego.
Mieszkam w wielkim, luksusowym apartamencie.
Mam solidne zabezpieczenie.
I solidna jest ta propozycja.
Ale brakuje ci kasy.
Żyjemy w nowych czasach.
Takie rzeczy jak tradycja nie mogą nas ograniczać.
Gdy widzimy okazję, musimy ją chwytać.
- Racja? - Tak.
Miałeś różne kłopoty.
Ta...
farma łososia
nie ma szans wypalić.
Nie chcę być przykry,
ale niektóre z twoich inwestycji to głupota.
Zgoda, ale tu nie ma żadnego ryzyka.
Sprzedam działkę za 16.
Czuję ryzyko.
Podobasz mi się.
W razie kłopotów masz przecież zabezpieczenie.
Spróbujmy.
- Tak? - Świetnie!
Tak.
Odsetki – 22%.
Siedemnaście.
Dwadzieścia dwa.
Wóz albo przewóz.
„Masz do dyspozycji wagę szalkową i dwa obciążniki, 10 i 40 g.
Podziel kilogram mąki na dwie porcje,
po 200 i 800 gramów, równoważąc wagę trzy razy".
Hej, kurnikarzu!
Powinienem ci podziękować.
Za fiuta na kiju.
Tamten kij był stary.
Dzięki tobie tata kupił mi nowy.
Ten jest znacznie lepszy.
- Wspaniale! - Świetnie, Javed!
Manju! Podaj piłkę!
Skończyłeś?
Tak.
Najpierw rozłóż kilogram równomiernie na obu szalach.
Następnie odłóż jedną porcję i podziel drugie 500 gramów,
tworząc dwie porcje po 250 gramów.
Nuda. Porozmawiajmy o czymś interesującym.
Jak dylatacja czasu.
Mogę cię zapytać o moją mamę?
Czy wszystko u niej dobrze?
Zdaje się, że pogubiłeś się w zasadach naszych spotkań.
Nie jestem dżinem z lampy.
Tak, panie. Nie, panie.
Zapomnij, panie.
Przychodzę do ciebie, bo tego chcę.
Rzecz w tym, że wydajesz się ciekawszy
od moich zwykłych wyznawców.
Inni modlą się, bo chcą coś uzyskać.
Pomyślałem, że jesteś inny, ale może nie jesteś.
Powiedziałeś, że mi pomożesz.
Szok!
Myślałem, że to ty pomożesz mnie!
Rozumiesz istotę horyzontów zdarzeń,
ale wolisz skupiać się na matce i problemach rozkładania wagi.
Mam tylko 15 lat.
Daj mi szansę.
Dlaczego wziąłeś winę na siebie?
Co?
Chciałem, by wiedział, że to ja oszpeciłem jego kij.
Może nie ma tu mamy, ale nie świruj. Chciałem mu się postawić.
- Odbiło ci? - Czego chcesz?
Powinieneś się cieszyć.
Masz wszystko, czego chciałeś.
Mama mogłaby zadzwonić.
Dzwoniła.
Tata tak powiedział.
Wierzysz mu?
Wiesz, co zrobił przed przyjazdem do Bombaju.
Nic nie widziałem.
Mocno ją pobił...
Wyrzucił z domu.
I teraz siedzi u ciotki w Hubli.
Jak zwykle.
Przejdzie jej i wróci.
A jeśli nie?
- A jeśli on kłamie? - Manju!
Skąd to negatywne nastawienie?
W końcu nam się układa.
Martwię się.
- Ona chyba... - Przestań. Dość tego.
Nie zalewaj mnie bredniami.
AKADEMIA WEINBERG
Spójrz, kto przyszedł.
Prawdziwy arogant.
Chcę pani coś pokazać.
Wystarczy, że to nacisnę,
a na wasze konto trafi dziesięć milionów.
Mam być pod wrażeniem?
- Nie lubi mnie pani, ale nie szkodzi. - Nic z tych rzeczy.
Po prostu słabo pana znam.
Dzięki Bogu.
Wszystko policzyłem i zdaje się, że jesteście pod kreską.
Uwaga!
Liczba uczniów spadła.
Budynek się sypie.
Konkurencja ma lepsze zaplecze, wyniki i reputację.
Niebawem wszystko, co z Maxem stworzyliście, przepadnie.
Myśli pan, że tego nie wiem?
I co zamierzacie zrobić?
Panie Mehta, wszystko pan posprawdzał,
ale przeoczył pan to, co istotne.
Czyli?
Bardzo się pan stara, ale nic pan nie rozumie.
Proszę odrobić pracę domową.
Dzień dobry, pani Weinberg.
Jestem dziś rozchwytywana. Proszę wybaczyć.
- Witam. - Dzień dobry.
Proszę powiedzieć... od dawna zna pani Sira?
Tommy Sir i mój mąż byli dobrymi przyjaciółmi.
Czyli wie pani, że się zhańbił?
Wiem o kłamstwach, którymi niszczono jego reputację.
On jest skorumpowany.
- Zniszczył karierę Shenoya za łapówkę. - Dosyć.
Wystarczy.
Nie mogę słuchać, jak pomawia pan przyjaciół.
Tommy Sir to wcielenie uczciwości.
Zbij go!
- Widzi pani? - Rety!
Tak to jest, gdy Manju nie gra od razu!
Manju nie wchodzi?
- Co ten facet kombinuje? - Manju nie gra.
Za karę.
Narysował penisa na kiju kolegi.
Panie Kumar...
Co tu jest grane, do cholery?
Co to ma być?
- Co pan wyprawia? - Pan Kumar?
Porozmawiajmy w szkole.
Nie pozwala im pan grać i karmi ich lodami!
- Miesza pan! - Dobrze wyszkolił pan synów.
Nic nie mam przeciwko nim, naprawdę.
Powierzyłem panu synów,
a pan sprawia, że się marnują!
Co pan mówi?
To nie jego wina.
Czyżby? Tu nie ma dyscypliny!
Wiesz, co zrobił?
Tato, wszystko w porządku.
Pozwolił pan kobiecie zawiesić czołowego zawodnika?
- Dupek! - Zaraz!
- Przynosi pan wstyd wszystkim trenerom! - Panie!
Dobrze. Odpuść.
Wracajcie na boisko.
Dalej. Grajcie.
Manju, wracaj.
Manju! Wybacz.
Gnojek.
Czego chcesz?
Nudzi mi się.
Albo chcę zwrócić twoją uwagę.
O co ci biega, Manju?
Daj mi spokój.
Nie licz na to.
Ale nie mówmy o tobie.
Skupmy się na mnie.
Twój ulubiony temat?
W końcu jakaś dyskusja.
Wiedziałem, że masz w sobie iskrę.
A co dostrzegasz we mnie?
Poza wyglądem i wrodzoną charyzmą.
Co widzisz?
Mów, nie wstydź się.
Powiedz, co widzisz.
Co widzisz?
Powiedz. Nic.
Kłamca.
Wezwij kogoś! Sprowadź pomoc!
- Oszalałeś? - Szybko!
Jest tu kto?
Czy ktoś tu jest?
Javed!
Nie chciałem pomocy.
A gdyby coś się stało?
Na przykład co?
Gdzie mieszkasz?
W Sewri.
Jedziemy.