Hej!
- Witaj, Kalonike. - Claire, co ty robisz?
Myślę.
Powinnaś być właśnie na scenie.
Lecz, Kalonike, porzuć ten ton płochy...!
Mnie gniew unosi na nas, na niewiasty. Twierdzą mężczyźni i tak... bez pochyby
- Iżeśmy szelmy... - Skończone — tak — niby…
Chodźmy już.
No chodź.
Wszyscy kiedyś umrzemy.
Co?
Ja będę martwa,
ty będziesz martwa.
Wszyscy będą martwi.
Wszyscy.
Co ty, kurwa, gadasz?
Czy to moje... kolczyki?
Ja...
myślałam, że wszystko ci jedno.
Ty to zrób.
Ty bądź Gromiwoją. Znasz mój tekst.
Nie możesz po prostu...
A przedstawienie? Claire!
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Prawie gotowe.
Musimy tylko ustawić światła.
W porządku.
Chcę podziękować osobiście, że pan to robi.
Bardzo to doceniam.
Proszę jeszcze nie dziękować.
Nie będę odchodził od pytań.
Może pan pytać o wszystko, jeśli dotyczy to...
prezydent.
Proszę mnie nie dotykać. Czuję się świetnie.
Światła są niestety bardzo ostre.
W porządku.
Zaczynajmy.
To rosyjskie fiasko
to tak naprawdę 20% podatku
nałożone na amerykańskie firmy, które chcą nieść pomoc w regonie.
To kolejne w serii...
katastrofalne działanie podjęte przez Biały Dom.
I jak tu się dziwić...
że Kongres planował prace nad ustawą,
która miała odebrać jej dostęp do guzika atomowego?
Jako patriota,
jako Amerykanin, który kocha swój kraj
i, nie ukrywam, swoją firmę,
wiem, że zasługujemy na więcej.
O wiele więcej.
GDZIE PREZYDENT?
Nawet Bill Shepherd poczuł, że musi
wystąpić w telewizji.
MATTHEW DOWD ANALITYK ABC NEWS
Ona przewodzi partii.
STEPHANIE CUTTER STRATEŻKA
Nie wiem, co się dzieje.
- Jej grafik jest pusty. - Prezydenci już znikali.
Ale przepaść bez wieści
to nie to samo, co wyjechać na weekend.
Nie pokazuje się i nie wypowiada publicznie od trzech tygodni.
Oprócz nocnego ułaskawienia szefa sztabu jej męża.
Co było błędem strategicznym.
Doug Stamper ma problemy.
Jak wszyscy w jej rządzie.
Sekretarz prasowy zrezygnował. Po nim będą kolejni.
Członkowie jej Gabinetu mają dość.
Nie pozbędzie się tak prokurator.
- Jest... - Jest...
- W depresji. - Nie wiem...
PREZYDENT W DEPRESJI?
Jest albo silnie zaburzona albo w depresji.
„Zaburzona”? Możemy używać takich słów?
Posłuchaj, zadaję tu poważne pytanie
o jej zdolność do rządzenia.
Widzieliście już to zdjęcie? My tak.
Nie chcemy diagnozować,
ale patrząc na to, trudno się nie zastanawiać.
W imieniu naszego kraju
ta kobieta zrujnowała osiągnięcia 30 lat polityki zagranicznej
zachowując się jak...
PREZYDENT W UKRYCIU?
Ale teraz...
weszliśmy w nową fazę.
W Białym Domu palą się światła, ale jest pusty.
To znaczy ona tam jest, ale nie wychodzi.
Zaszyła się tam już na 23 dni.
Doszły nas słuchy,
że przestała cokolwiek robić.
Jest sparaliżowana.
Sparaliżowana...
Nie ma nic groźniejszego, niż sparaliżowana...
Poważnie,
ona jest chyba najgorszą rzeczą,
jaka spotkała ten kraj.
SOS.
Ocal nasze dusze.
Ocal nasze statki.
Wybierajcie.
To się dzieje naprawdę.
Nazywam się Melody Cruz,
tyle na ten temat.
Cześć!
Niezła fotka, co?
Wyjątkowa.
Starannie skalibrowana.
Ból i histeria
z niewielką szczyptą szaleństwa.
Takie Claire Underwood jeszcze nie widzieli.
Nie jest to takie łatwe, na jakie wygląda.
Żeby zrobić taką minę,
muszę przywołać jednocześnie...
ściśle określone wspomnienia.
Oto przepis.
Najpierw myślę o sposobach,
w które mężczyźni próbowali mnie kontrolować
całe moje życie.
Potem, myślę o...
największym lęku
Ameryki
związanym z urzędowaniem kobiety w Gabinecie Owalnym.
Na koniec...
dodaję to, czego najbardziej żałuję.
Francisa J. Underwooda.
Pani prezydent.
Czyżbyś była...
chora?
Jeśli jesteś chora, wezwę lekarza, który jest na miejscu.
Claire.
Wyjdź stąd, Mark.
- Claire, musisz przestać. - Proszę, zostawcie mnie w spokoju.
Siejesz panikę wśród narodu.
Musisz wstać.
Posłuchaj.
Przygotowałem krótkie oświadczenie,
w którym wyjaśnisz swoją nieobecność i zapowiesz powrót.
Możesz je odczytać w Ogrodzie Różanym dziś po południu.
Wierz mi, to dla dobra nas obojga.
Nic nie rozumiesz.
Wyjdź stąd, proszę.
Claire...
Spójrz na mnie.
- Spójrz na mnie. - Wyjdź.
- Proszę, daj mi spokój. - Kopiesz dołek nie tylko pod sobą...
grzebiesz też swoją prezydenturę.
Możesz przynajmniej spróbować przestać?
Nie mogę.
Po prostu nie mogę.
Nie mogę.
Nie martwcie się.
Mam plan.
Przepraszam.
Moje uszanowanie.
Wszystko w porządku?
- Tak. - Dziękuję.
Czy to była paranoja czy należyta staranność?
Jak wiesz, my odczuliśmy poniewczasie
do czego zdolna jest ta suka.
Coś jest nie tak.
Ona...
Kawy?
Nie jest w stanie
złożyć do kupy dwóch zdań.
Jesteś pewien?
Nigdy nie widziałem jej w takim stanie.
Co by to nie było... Nie zmienia to naszej sytuacji.
Wiesz, Mark...
Kiedy Conway'owi odbiło
widzieliśmy, że miałeś pewne wąt...
wątpliwości zanim wkroczyłeś do akcji.
I dobrze to rozumiemy.
Ale już czas.
Będzie z ciebie świetny prezydent.
- Możesz być tego pewny. - Chwilę, wyjaśnijmy coś sobie.
Wiem, że mocno na nią nacieraliśmy, ale...
nie poprę kolejnego zamachu.
- Nie zrobię tego. - Uspokój się.
Nic już nie mów, na litość Boską.
Są inne sposoby.
O czym mowa?
Interesuje was impeachment? Zaangażowanie Kongresu?
25. poprawka.
Ustęp 4.
Nigdy jeszcze nie użyty.
Pozwala na szybkie zażeganie kryzysu zaufania.
Na uspokojenie narodu.
Na zapewnienie świata,
że nasz rząd nie rozpadnie się, nawet jeśli prezydent...
nie będzie mógł pełnić obowiązków.
Poprawka: „mogła”.
Musi być niezdolna.
I jest.
Słuchaj...
Nasi prawnicy już się temu przyjrzeli.
Wystarczy, że wykaże braki.
Użyty tam język
można interpretować na różne sposoby.
Mark, jeśli masz jeszcze wątpliwości...
Nie, po prostu słucham.
Gabinet jest twój.
Masz znajomości w Senacie,
w Izbie Reprezentantów, po obu stronach.
Pasujesz doskonale.
Ale...
będzie to wymagało absolutnej...
Precyzji.
Rekcja łańcuchowa
zaczyna się od pisma do Kongresu,
z podpisem wiceprezydenta
KWAS FOLIOWY
i większości jego Gabinetu, z zaleceniem usunięcia mnie z urzędu.
Skąd wiem, że właśnie to będą usiłowali zrobić?
Bo dzięki 25. poprawce wymierzą we mnie osobiście.
Bill lubi, gdy jestem damą w opałach.
Chciałby, żebym nią była.
Dokąd się wybierasz?
Mam rodzinę na północy.
Gdzie?
Na północy.
Siostra Cathy jest wciąż na wybrzeżu?
W Hyannis, tak?
Świetnie.
Rodzina jest ważna w trudnych chwilach.
- Zaprosiłbym cię do środka, ale... - Czegoś jeszcze nie rozumiem.
Możemy to omówić?
Więc...
- Kierowca miał zawieźć Cathy do lekarza. - Nie czuła się dobrze.
- Byłeś z nią bez przerwy aż do końca? - Dość tego!
Próbuję tylko zrozumieć, co się stało.
Nie chcę, żebyś tu więcej przychodził.
Wiesz dobrze, co się stało.
Czytałeś sprawozdanie koronera. Mało ci?
Opłakuję żonę.
I nie chcę ponownie przeżywać jej ostatnich chwil.
Nie z tobą.
Myślę, że twoja żona padła ofiarą zabójstwa.
Zamykam drzwi.
- Halo? - Doug.
Mówi Fred Amburg.
- Z czyjego telefonu dzwonisz? - Ze swojego.
- Właśnie wyszedłem. - Nic nie wiedziałem.
Rozmawiałem z Colem.
Usłyszałem coś ciekawego o naszych szanownym psychiatrze.
O tym jego urlopie naukowym, czy jak one się zwą.
Szukasz go, prawda?
Tak.
Jest w domu letniskowym
w stanie Virginia.
BELLPORT DINER
POLECAMY NA ŚNIADANIE
Trzymaj.
Czy mógłbym...
Dziękuję.
Halo?
Proszę nic nie mówić.
Proszę milczeć.
I czekać.
Przepraszam, pomyliłem zakręt i trafiłem na jakieś schody.
Nie mamy dużo czasu, za chwilę musimy wrócić na górę.
Gdy Marcy przyszła do mnie
z tą propozycją...
byłem...
zszokowany, mówiąc delikatnie.
Ale ostatnio... Jak by to powiedzieć?
Pojąłem, jak jest źle. Ale usuwać prezydent z urzędu?
Jezu Chryste...
Przyjaźnię się z nią.
Mimo że martwię się o jej...
stan psychiczny,
martwię się bardziej o stan tego narodu.
Panie wiceprezydencie,
bardzo pana podziwiam.
Ale co to za zwyczaje?
- Pokoje na zapleczu, po godzinach? - Musimy być ostrożni.
Ale ryzykujemy.
Już będąc tutaj.
Przepraszam,
ale wierzę w świętość urzędu prezydenta.
Właśnie dlatego tu jesteśmy.
Chcecie,
- żebyśmy złamali przysięgę. - Chcemy waszej opinii.
Wspólnej dyskusji
wszystkich tu zebranych.
Może nie ocalimy prezydent,
ale możemy ocalić nasz rząd.
25. poprawka wymaga nie tyko stosownej chwili,
ale też poufności.
- A Senat nie dochował tajemnicy od... - Wiem o tym.
Stoi za mną Izba, zajmę się Senatem.
Przygotuję pismo
o zaniedbaniu obowiązków przez prezydent,
wyjaśniając sprawę na potrzeby Kongresu i dla potomności.
Gdy nadejdzie czas, powiadomimy was.
Wszyscy tutaj jesteśmy patriotami.
Naszym priorytetem,
naszym głównym priorytetem musi być...
przetrwanie naszego narodu.
WSPINACZKA
Proszę usiąść i wziąć głęboki oddech.
Niech pan siada.
Doktorze Rosen,
niech pan siada.
Jak pan tu wszedł?
Zakładam, że tu pan jest, bo pan cierpi.
Jeśli nie z powodu Zoe Barnes,
to z powodu jakiejś innej duszy, którą ma pan na sumieniu.
Nie.
Zakłada pan, że tu jestem, bo wiem, co mi pan zabrał.
Zabrałem?
Zatrzymał pan.
Wszystkie przedmioty osobiste powinien był pan otrzymać przy wypisie.
Zgadza się.
Powinienem był.
Trudno wyjaśnić postępowanie tak zwanych specjalistów.
Poznałem kiedyś pewną psycholog,
towarzysko.
Opowiedziała mi o imprezie, którą zorganizowała dla znajomych.
Dom pełen lekarzy od głowy.
Pod koniec przyjęcia, gdy sprzątała,
weszła do łazienki
i zobaczyła, że jeden z kolegów rozsmarował gówno
po całej ścianie łazienki.
Co za pojeb zrobiłby coś takiego?
Pogłoski są zapewne prawdziwe.
Psychiatrzy to największe pojeby z nas wszystkich.
To był akt przemocy.
Przemoc to coś zabawnego.
Ofiary nie pamiętają tak wyraźnie bólu fizycznego,
jak związanych z nim emocji.
Strachu.
Gdzie on jest?
Gdzie testament?
Już go nie mam!
Nie mam go!
Co w nim było?
Zostawił panu wszystko.
Boże...
Proszę to wziąć.
Dziękuję.
Tak myślałem, że to dziwne pytanie.
Jakie pytanie?
Spytał mnie pan,
co dał mi Francis Underwood.
Tak kończy się testament.
Pamiętaj ostatnią rzecz, którą Ci dałem.
Niech pan do niej nie dzwoni.
Inaczej tu wrócę.
Niech się pan zastanowi nad sobą.
Weź go.
Jeśli chcesz, jest twój.
Czujesz czasem, że przeżywasz życie innej osoby?
Czyje życie ty przeżywasz?
Nie ja.
Ty.
Masz problem z tożsamością.
Jeśli mogę powiedzieć coś tak niestosownego urzędującej prezydent.
Możesz mi towarzyszyć przy przebieraniu?
Mogłabyś?
Ten mały pokaz posłuszeństwa
na pogrzebie, gdy w międzyczasie
zawierałaś na boku umowę z Wiktorem,
nie przestaje mnie zadziwiać.
A to teraz?
Jak nazwać ten pokaz?
Jak obrócić przeciw sobie
323 miliony ludzi w trzy tygodnie?
Gratulacje, Claire.
Jesteś teraz problemem dla wszystkich.
Ale...
powinnaś wiedzieć, że
z Syrią sprawy zaszły za daleko.
Powiedz, co mam robić, Jane.
Byłam dziś na przyjęciu.
Na przyjęciu, na którym zwykle można spotkać prezydentów.
I jak wrażenia?
Zbiera się nie burza, ale huragan.
Jak myślisz, kiedy uderzą?
Nie mam pojęcia.
Jest późno.
To właśnie mówię.
Muszę się chyba wyprowadzić.
Rozumiem.
Trzymaj się tego kursu, pani prezydent,
a...
Pełna sala.
Wyraźnie chcecie odpowiedzi
na te same pytania, na które odpowiadam...
- Od 24 dni. - Prezydent wciąż nie opuściła rezydencji.
- Jak już mówiłam... - Kelsey, przestań.
Jak na razie przełomowe porozumienie z Rosją,
które ma przynieść sprawiedliwość i pokój w Syrii, mówi samo za siebie.
Więc...
Jeśli nie ma więcej pytań lub raczej nowych pytań...
Tak?
Czy to nie wiceprezydent kieruje tym cyrkiem?
To znaczy przejął rolę pani prezydent?
Tak mówią niektórzy członkowie Gabinetu.
Po pierwsze nie używałabym słowa „cyrk”
na określenie Białego Domu.
I...
Tak. To wszystko na dziś.
- Pani Stewart! - Dziękuję.
Na pewno nie jesteś głodny?
Zupa jest całkiem dobra.
Nie wiem, jak możesz...
Jeść?
Nie, ja...
cieszę się, że jesz.
Pani prezydent,
tego nie da się naprawić.
Czy ty to rozumiesz?
Straciłaś Kongres.
Straciłaś swój Gabinet.
Straciłaś ten kraj.
Straciłaś wszystko.
Nawet własna partia cię nie wspiera.
Błagam cię...
Błagasz mnie?
Odpuść.
Mówisz do mnie jako wiceprezydent?
Mówię do ciebie jako człowiek.
Zrzuć winę na...
obciążenie śmiercią Francisa,
obciążenie samym urzędem. Nieważne, jak to ujmiesz,
i tak najlepsze, na co możesz teraz liczyć,
to godne odejście.
Wzrusza mnie w nim,
że nie umie postępować inaczej.
Nie umie nie być porządny.
Ludzki.
Cóż za wspaniały defekt.
To wszystko oznacza,
że mają zamiar zrealizować swój plan.
Nie, Mark.
Zostaję tu, gdzie jestem.
Ma pan dwie minuty.
POLICJA SANTA FE
To nie Rachel Posner.
O ile mnie oczy nie mylą?
Znałeś Rachel Posner.
Tak, można tak powiedzieć.
Na tyle, żeby użyć jej nazwiska?
Tym się zajmujesz? Podmieniasz nazwiska?
Nie.
Jakie nazwisko nadałeś Rachel?
Nie pamiętam.
Naprawdę.
- Kiedy ostatni raz ją widziałeś? - Daj pan spokój!
Kilka lat temu, o ile pamiętam.
U niej w pracy.
Ona nie żyje?
- Nie mam z tym nic wspólnego. - Pomogłeś im ją zabić?
Mówię do ciebie.
Hola, hola!
Wezwijcie mojego prawnika.
Czy znasz...
Douga Stampera?
Nie.
Jakie dałeś jej nazwisko? Jak się nazywała?
Lisa.
- Lisa? - Tak, Lisa Cassie.
- Lisa Cassie? - Tak.
Lisa i Cassie?
Z powrotem w Białym Domu?
Przejęłaś jego pokój.
Jest większy.
Powiedz mi, co jest tak ważne, że musieliśmy spotkać się tu i teraz?
Chciałem spotkać się z tobą w Skrzydle Zachodnim.
Nie wychodzę stąd od...
Na pewno wciąż czytasz wiadomości.
Twoje ułaskawienie
nie pomogło mnie ani Francisowi.
Nie czuję się tutaj dobrze.
Jakich byś nie miał złych wspomnień, Doug...
Dużo czasu może zająć zrozumienie,
kto tak naprawdę nas skrzywdził.
Próbowałam skłonić cię, żebyś mi zaufał, na próżno.
Szkoda.
Ufam temu, co wiem.
Masz wrogów, którzy cię nie doceniają.
W jaki sposób według ciebie mnie zaatakują?
Mówił ci coś o tym kongresmen Cole?
Myślę, że ona żyje.
Cathy Durant.
Nie wiem, gdzie jest, co robi...
Ale uznałem za stosowne przekazać ci to.
Chcę, żebyś coś wiedział.
Francis umarł w tym pokoju.
Powiedziałam wszystkim, że w moim łóżku.
Ale to się stało tutaj,
na podłodze.
Kto go zabił, tego nie wiem.
Coś przegapiłam?
Ten, kto go zabił,
kobieta... czy mężczyzna,
dostanie to, na co zasługuje.
Wybór właściwego momentu ukształtował wszechświat.
Kto to powiedział?
Ja.
Piekło to prawda poznana za późno.
Ty to wymyśliłeś?
Thomas Hobbes.
Usher...
Ty stawiasz.
- Czekam. - Nie bądź taki uprzejmy.
Już z tobą grałem.
Wiem, co tam masz.
Bill?
Możesz dołączyć przy następnym rozdaniu.
- Nie gram. - Czy to prawda, że sfiksowała?
Czy jest demokratką?
Przygotuję to pismo.
Podbijam do stu.
A gdy przyjdzie czas, Hank,
nie chcę wylądować w Senacie ze świstkiem papieru w jednej dłoni...
I jajami w drugiej?
Dobrze to znamy.
Nie mieszajcie w to genitaliów.
Chcesz dyscypliny głosowania,
bez informowania, nad czym głosujemy. I przejścia bez obrad?
Pasuję.
Powiedz chociaż, co dostaną.
Nowego mieszkańca Białego Domu.
Cóż...
Panie prezydencie.
Grasz dalej czy pasujesz?
Sprawdzam.
I...
Dokładam 500.
Nie nazwał bym tego terytorium wroga.
Może zabrzmi to osobliwie,
ale wierzę w Republikę.
Dziękuję, że przyszedłeś.
To musi się skończyć.
Ta nagonka medialna.
Czy mógłbyś na chwilę przerwać atak?
Proszę tylko o przerwę. Kilka dni.
Pochlebia mi pani, pani prezydent.
Moje wpływy nie sięgają tak daleko.
Chcą, żeby pani złożyła rezygnację.
Kim są oni?
Kim nie są?
Mówiąc bez ogródek.
Obcesowość. To lubię.
Oszczędza czas.
Mam zrezygnować, bo śmiem być kobietą?
O nie. Tu chodzi o coś głębszego.
Myślę, że...
To tylko mój punkt widzenia,
- którym mogę się podzielić. - Mów śmiało.
Potyczki między moją rodziną a...
panią... wymknęły się spod kontroli.
Poza tym, w pewnym sensie,
pani mąż nie daje pani spokoju.
Nie mam racji?
Nie mogę zmienić historii.
Ale czasami ma pani na to ochotę.
Nie chciałaby go pani wymazać?
Pani prezydent...
Pani mąż mówił mojej matce rzeczy,
których ujawnienia nie chciałaby pani.
Słowa zmarłego są moim zdaniem nic nie warte.
Nie jeśli jego słowa można potwierdzić.
Możliwe jest
wymazanie pamięci o człowieku.
Sposobem cyfrowym.
Lub przynajmniej zatarcie pamięci.
Są na to metody.
Algorytmy.
Jaki z ciebie pewny siebie młodzieniec.
Nawet pani sprawki mogą zniknąć.
A ja mogę ułatwić nam wszystkim współpracę.
Czy twoja matka wie, że tu jesteś?
Nie.
Tak z czystej ciekawości...
Jakie jest twoje pierwsze wspomnienie? Pierwsze wspomnienie o niej?
To dziwne pytanie.
Byłam po prostu ciekawa.
Mam fotografię,
na której mnie łapie.
Matka podrzuciła mnie właśnie do góry,
a mój wujek zrobił zdjęcie
swoim nowym aparatem Nikon.
Ona promieniała.
Przepełniała ją radość.
To zdjęcie to mój skarb.
Lubię ją taką pamiętać.
Zrób mi przysługę.
Spytaj Annette...
Spytaj swoją matkę,
skąd się wziąłeś.
Wciąż jest jasno?
Bardzo mnie odwodniłeś...
Wiem, wiem.
Chcesz rozmawiać o tej umowie.
Wykluczyłaś mnie, Jane.
Gdy opadnie już pył, dam ci to, czego chcesz.
Nigdy nie wątpiłem w twoją wartość.
Widziałeś gdzieś mój telefon?
Jest w łazience.
Cholera!
Co zrobiłeś z moimi...
Poszłam do EPA.
Nic nie mają.
Jezu Chryste.
Po tym mieście chodzą ludzie,
którzy wyglądają i zachowują się jak tutejsi. Ale nie są stąd.
- Grozili panu? - Skąd, są na to za sprytni.
Wiemy więc,
że pana śledzą.
- Ale jeśli nic pani na nich nie ma, to... - Mam zrzuty ekranu
ich wymiany e-mailowej.
Bo to co zrobili, jest nie w porządku.
A ja jestem głupi...
Bo wierzę, że należy postępować właściwie w tym popieprzonym świecie.
Jeden e-mail wysłano z biura Billa Shepherda.
Mówiłem pani.
Wiedzieli.
Wiedzieli, że ktoś zginie.
Muszę już iść.
Halo! Proszę zaczekać!
Co się dzieje?
Pani telefon.
- Co z nim? - Nie ufam temu żelastwu.
Pozbyłem się mojego. Wydawało mi się, że śledzą mój telefon, nie mnie.
- W jaki sposób? - Serio, muszę iść. Odezwę się do pani.
- Na razie. - Nie!
Co...
FUNDACJA WOLNOŚCI SHEPHERDÓW
DEMOKRACJA W RUCHU
Jest w Arabii Saudyjskiej.
Wiesz, że stwarza ogromne ryzyko w rękach wroga.
Stany Zjednoczone nie negocjują z terrorystami.
Żadnych negocjacji.
Dowództwo Operacji Specjalnych ma plan. Teraz trzeba dekretu prezydenckiego.
Cóż... wydasz go więc, jak już zostaniesz prezydentem.
Jane powie im wszystko.
To większe zmartwienie dla ciebie niż dla mnie.
Wtykacie kij w mrowisko. Czas ruszyć do przodu.
- Arogancki gnojek. - Uspokój się.
Myślałeś, że się nie dowiem?
Nie chcę słuchać wyzwisk.
Skończyły mi się pomysły, jak go nazwać.
- Gigantyczna głupota. - Ładna aliteracja, wujku.
Ten ręcznik jest mądrzejszy od ciebie.
To okno jest mądrzejsze od ciebie.
Nawet ten dywanik.
- Witaj, Seth. - Dzień dobry.
Seth jest mądrzejszy od ciebie.
Pot na moim czole
jest mądrzejszy od ciebie.
Bo pot na moim czole
wiedziałby, żeby nie iść bez pozwolenia z wizytą
- do prezydent USA. - Bierz od niego łapy!
Wiem, że nie czujesz się dobrze, ale...
Co powiedziałaś?
- Nie możesz się tak zachowywać! - Próbowałem pomóc. Zaprosiła mnie...
A ty poszedłeś, jak skończony debil!
Żeby być łącznikiem.
Zamknijcie się. Obydwaj!
Robiliśmy dla ciebie wszystko.
Tak się robi w rodzinie.
Posłuchaj.
Nie powinieneś był iść. Nie można jej ufać, mówiłam.
Zrujnował nasz precyzyjny plan. Plan, który mieliśmy dla niej!
Nie mogę już słuchać męskich kłótni.
Poprosiła, żebym spytał cię o coś.
Żebym spytał, skąd się wziąłem.
Seth.
Seth!
16 tygodni.
Ciąża ze związku z mężem.
Annie, robisz błąd.
Seth, potwierdź to.
- Zgadza się. - Jej mąż mi powiedział.
Ale nie wiesz, jak ludzie to przyjmą.
To może wywołać współczucie.
Kto czeka 16 tygodni?
Takiej historii nie da się kontrolować.
Jaki człowiek? O tym będą dyskusje.
Zadzwońmy do Marka.
Zaczęło się...
Nazywaliśmy ją Lisa.
Kobieta w sklepie, gdzie pracowała Lisa, twierdzi,
że pytała pani o nią kilka razy.
Miała u nas dług, ale...
Nie żyje?
Nie wiem.
Dużo tam nie ma.
Parę listów.
Wycinki, listy i...
Zdjęcie.
Nic specjalnego.
Nasz kraj ma teraz problem.
Pani prezydent
zignorowała rady starszych doradców,
ludzi znających wojny w teorii i praktyce.
Przez jej problemy psychiczne jesteśmy osłabieni.
PREZYDENT IGNORUJE RADY
Musimy utrzymać szereg,
aż nasz kraj wróci na prostą.
To był niesamowity klip. Jak skomentuje pani
krytyczne słowa sekretarza obrony pod adresem prezydent?
Sekretarz jest wielokrotnie odznaczanym generałem Marynarki Wojennej
z 40-letnim stażem służby temu krajowi.
Rozumiem jego frustrację.
Czy zgadza się pani, że Mark Usher
jest Dickiem Cheney tego rządu?
Jest tylko jeden Dick Cheney.
- Jasne. - Mark Usher
jest Markiem Usherem tego rządu.
Jaka jest więc rola wiceprezydenta?
Wiceprezydent ma pełne poparcie całego Gabinetu.
A prezydent?
Prezydent mówi za siebie.
Sugeruje pani, że sekretarz obrony
nie jest jedyną osobą sfrustrowaną zachowaniem prezydent?
To miasto karmi się plotkami i pomówieniami,
co jest jałowe. - Raha?
To przeszkadza, ja tak nie pracuję.
To jak pani pracuje? Jak pracować z taką prezydent?
Ktoś dzwoni.
Twoja prezydent.
Czy ten rząd jest dysfunkcyjny?
Moja relacja z tym...
Claire.
Jane,
muszę wiedzieć, kiedy dokładnie pociągną za spust.
Nie chcesz wrócić do domu?
Wygląda to, jakbyście świetnie się bawili.
Widać czułość.
Owszem, krążyły plotki o mnie i Tomie,
ale to pomówienia.
Był dla mnie jak brat.
Potrafił mnie pocieszyć.
Co sprawia, że cała sytuacja robi się trudniejsza.
Prawda jest taka,
że Toma zabili Rosjanie.
A Mark Usher to zatuszował.
Robię, co mogę, żeby za to odpowiedział.
ale musisz mi pomóc.
Musisz powiedzieć agentom FBI
o swoim związku z Tomem.
- Pani prezydent, ja... - Rozumiem.
Powiedz tylko,
że chodziliście na randki.
Byliście zakochani.
I Tom powiedział ci na osobności
o swoich podejrzeniach dotyczących
Marka Ushera i jego współpracy z Rosjanami.
A gdy go widziałaś po raz ostatni, jechał do domu wiceprezydenta,
żeby go oskarżyć.
Nie pozwolę, żeby wiceprezydentowi uszło to na sucho.
Ty i ja, jako kobiety,
musimy oddawać ciosy.
Potrzebuję cię u swego boku.
Zanim przekażemy pismo,
proponuję, abyśmy pochylili teraz głowy
i pomodlili się za nasz wielki naród.
Mogę rzucić okiem?
Zbierzcie swoje rzeczy.
Każdy członek Gabinetu obecny w tym pokoju zostaje zdymisjonowany.
Zwalniam was.
Proszę ich wyprowadzić.
Wiesz co,
nigdy nie myślałem, że masz ambicje zasiadać w Gabinecie Owalnym.
To praca na zaledwie cztery lata,
osiem, jeśli ci się poszczęści.
Halo. Gdzie jesteś?
Co takiego?
Już wracam.
Jeśli nie dopuściła do podpisania, to utrudniała działanie.
Można ją oskarżyć.
Słyszysz mnie?
Brak jeszcze szczegółów,
ale doszły już do nas wieści, że FBI...
Mark,
- ...ma dowody,... - znajdź jakiś telewizor.
- ...że Mark Usher... - Albo komputer.
- ...współpracował... - Albo radio.
nieoficjalnie z urzędnikami rosyjskimi.
WICEPREZYDENT I ROSJANIE?
Robił to już zanim prezydent
zawarła polaryzujące porozumienie dotyczące pokoju w Syrii.
FBI zajmie się sprawą,
ale agencja nie ogłosiła jeszcze,
czy zamierza prowadzić oficjalne dochodzenie.
Jeśli tak się stanie, może to oznaczać katastrofę
dla już mocno obciążonego rządu.
Zanim zaczniemy, chciałabym dać ci szansę
złożyć rezygnację.
W takim razie zostawię was.
Nigdy nie miałem nieoficjalnych kontaktów z Rosjanami. Nigdy.
Spędził pan wakacje w daczy wiceministra Zorkina
nad Morzem Czarnym.
- latem 1991 r. - 20 lat temu.
Zacznijmy od końca, od pytań dotyczących zeznania pani Stewart.
Czyjego?
Znaleźliśmy jej telefon. W sklepie w Bellport.
Wie o aplikacji.
Tak załóżmy.
- Mówiłeś już mojemu wujkowi? - Nie odbiera telefonu.
Twoja matka też nie odbiera.
Nasi ludzi śledzą reporterkę.
Ale nie wiemy, czy coś już na nas ma.
- Przesyłka dla pana Shepherda. - Dziękuję.
Jest zaadresowana do ciebie.
Możesz mnie zostawić na chwilę.
Nazywam się Catherine Durant.
Dzisiejsza data to wtorek, 18 lipca 2017 r.
Jest godzina...
20.37.
Zanim zacznę, chcę powiedzieć,
że każda kara,
jaką historia wymierzy Claire Underwood,
będzie zasłużona.
Z żalem wspominam dzień, w którym przyjęłam z rąk jej męża nominację
na stanowisko sekretarza stanu.
Zacznijmy więc...
Niniejszym przysięgam, że wszystko, co powiem
jest prawdą.
Jej mąż zaginął 6 godzin temu.
- Chcesz usłyszeć więcej? - Nie.
Wiem, co powie.
Myślisz, że Rosjanie ich wyciągnęli?
Nie,
jestem tego pewna.
Myślisz, że komuś innemu to wysłała?
Już byśmy wiedzieli.
Poprosiłam Nathana, żeby ci pomagał.
Wiem, jak dobrze się wam ze sobą współpracuje.
Znajdziemy ją.
Nie zapomniałam o obietnicy, którą sobie nawzajem złożyliśmy.
Mam nadzieję, że ty też nie.
Wróciłem z Nowego Meksyku.
Co zrobiłeś Rachel?
Czy tam Cassie?
- Jestem 5 minut drogi od ciebie. - Rozłącz się.
- Doug! - Rozłącz się,
albo już nigdy się nie odezwę.
Przyjadę do ciebie.
Nathan,
wciąż słuchasz?
Myślisz, że ona będzie cię chronić?
Wydaje mi się bardzo na miejscu,
że jesteś pierwszą osobą, z którą się spotykam po powrocie do pracy.
Historia zatoczyła krąg.
Rozmawiałaś ze swoim synem?
A właściwie...
Nie swoim?
Czy wiesz, jak na tym etapie rozwinięty jest płód?
16 tygodni to...
coś niewyobrażalnego.
Tak wygląda 16 tygodni.
Nie mogę przestać o tym myśleć.
Tak w ogóle, cytuję Melody Cruz.
Właśnie nagrała program na jutro.
Ze stosownymi rekwizytami.
Amerykanie usłyszą po raz pierwszy historię bezdzietnej prezydent,
która poddała się aborcji,
będąc mężatką,
w 16. tygodniu ciąży.
Chciałam zobaczyć twoją minę,
kiedy dowiadujesz się, że Frank cię zdradził.
Nikt nie potrafi już dochować tajemnicy.
Nawet takiej, którą miał zabrać do grobu.
Wstyd i hańba.
Ale co jest gorsze?
To, że zdradził twoją tajemnicę,
czy to, że czekałaś do 16. tygodnia?
Ty i twoja partia.
Ta wasza wyższość moralna, jakże jest wygodna.
Nie wierzysz w połowę tego, co mówisz.
Wyemitujcie go.
Program Cruz.
Wyemitujcie go.
A potem możesz wrócić do domu
i opowiedzieć Duncanowi o początkach życia.
Ale zanim pójdziesz,
chcę ci coś pokazać. Chodź ze mną.
Poznaj członkinie mojego nowego Gabinetu.
Chciałam tylko zobaczyć twoją minę.
Dziękuję, że zebrałyście się panie na tak nagłe wezwanie.
Chcę też podziękować
za waszą chęć do służby.
Chcę, abyśmy zbudowały razem nową Amerykę.
Nasza praca rozpoczyna się już dziś.
Połóżcie, proszę,
lewą dłoń na egzemplarzu Konstytucji,
leżącym przed każdą z was.
I powtarzajcie za mną:
Uroczyście przysięgam...
nie brać jeńców.
Napisy: Kamila Zubala