Chcę ogłoszenia stanu wyjątkowego. Musimy wkroczyć do akcji.
- Ależ pani prezydent... - Gwardia, FEMA i EPA
czekają na obrzeżach miasta.
Właśnie rozmawiałem z rafinerią.
Wyciek już się prawie ulotnił.
Ale jakość powietrza stanowi zagrożenie.
Bezpieczny poziom jest lekko przekroczony,
- ale wiatr działa na naszą korzyść. - Na razie.
Wiatr jest zmienny.
To się skończy za dzień lub dwa.
Zmuszanie rodzin do opuszczenia domów...
To uzasadniony środek ostrożności,
ja jestem u steru i tego właśnie chcę.
Nie powinniśmy przesadzać.
Pamiętasz noc wyborów?
Ja pamiętam.
Przegrywałeś.
Statystycznie rzecz biorąc, powinieneś był przegrać.
Trzymaj telefon z dala od ust, gdy myślisz.
Słyszę, jak oddychasz.
Tak jest.
Muszę ogłosić stan wyjątkowy.
Oczywiście decyzja należy do ciebie.
Zapewniam, że uzyskasz pełne poparcie
rządu federalnego.
Obiecywałam sobie, że nie będę jak on.
Zagrałam zupełnie jak Francis.
Ale podał mnie im na tacy
i nie chcą odpuścić.
Sami się o to prosili.
Panie wiceprezydencie?
Wejdź.
Mam poczekać?
Nie.
O co chodzi?
OK.
Panie gubernatorze?
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Mówili, że nie ma problemu.
Śmierdziało zgniłymi jajkami i śmieciami. I tyle.
Ten odór wydobywał się z kranu.
A potem mojemu synowi
zaczęła lecieć krew z nosa,
- to chyba nie przypadek? - Gdzie pana syn?
Czeka z mamą na lekarza.
- Przepadam za tym dzieciakiem. - Wiem o tym.
Proszę pozwolić...
Muszę wiedzieć, co tu się dzieje.
Na początku odradzali ewakuację,
a potem zmienili zdanie.
Wszystko będzie w porządku. Obiecuję to panu.
Byliśmy pewni, że zakład będzie nas informował.
Proszę pana, pana bezpieczeństwo...
jest najważniejsze.
Poza bezpieczeństwem wszystkich rodzin w Bellport
nic się nie liczy.
Pan gubernator Olmstead
podjął dziś rano szybką decyzję
o ogłoszeniu stanu wyjątkowego.
Mamy agencje FEMA i EPA,
Gwardię stanu Ohio.
Są tu dla nas.
Każdy ma prawo czuć się bezpiecznie.
We własnym domu.
Jakim cudem nie masz pojęcia, Mark? - Nieważne. - Właśnie, że ważne.
Wiele mówi o tej beznadziejnej umowie.
Nie teraz. Skupmy się na odpowiedzi.
Miała podpisać rano ustawę.
Wezwaliśmy fotografów, dziennikarzy.
- Ale nie podpisała? - Jadę tam.
Była zbyt zajęta bezsensownym stanem wyjątkowym.
Pamiętaj, kto jest winny tej eskalacji.
Słucham?
Jeśli mamy pracować razem,
muszę uczestniczyć w decyzjach.
We wszystkich.
Rozmowa skończona.
Na litość boską!
- Dołączę do Annette w Bellport. - Nie.
Jedno z was tam to już za dużo.
Annette, zadzwoń do mnie.
Mark?
Mark, jesteś tam?
Jestem.
Porozmawiam z nim. Zawracam.
BIAŁY DOM, WASZYNGTON
Dzień dobry.
Nazywam się Kelsey Stewart.
Zastępuję rzecznika prasowego. Odpowiem dziś na pytania.
Sarah?
Czy to prawda, że gubernator niechętnie ogłaszał
stan wyjątkowy?
Gubernator ogłosił stan wyjątkowy z poparciem Białego Domu.
W zakładzie zaszło coś niedobrego.
Tak?
Arcas nie kwapi się do informowania o wycieku i wybuchu.
Ani o dwóch osobach, które zginęły.
Współpracują z Białym Domem?
Po przybyciu pani prezydent na miejsce
zaczęli współpracować, owszem.
Ale to nieważne.
Można by spytać, co robi teraz firma Shepherd Unlimited?
Arcas jest spółką zależną tego rodzinnego konglomeratu.
Twierdzi pani, że Shepherdowie są świadomi problemów w zakładzie?
Biały Dom i pani prezydent
starają się znaleźć osoby odpowiedzialne za incydent.
Czy będzie to miało wpływ na ustawę regulacyjną do podpisu?
Pani prezydent wkrótce to skomentuje.
Marcus?
Czy prezydent planowała rozwód z byłym prezydentem
przed jego śmiercią?
Proponuję...
- Pan wiceprezydent. - Witam.
Jeśli pani Stewart się zgodzi, odpowiem na kilka pytań.
Panie wiceprezydencie, jedno pytanie!
Kto jest twoim źródłem, Marcus?
- Anonimowi urzędnicy. - To już nie wystarczy.
Potrzebujemy nazwisk. Słucham.
Nie wiem, skąd to bierzesz.
Były prezydent
spędził ostatnią noc żywy,
przy żonie, w Białym Domu.
A jeśli chodzi o Bellport...
Nie uprzedzajmy faktów.
Co jeszcze?
Wciąż chodzimy od drzwi do drzwi, dla pewności.
Wystarczy łóżek?
Jeśli zabraknie miejsca, mamy kościoły i więzienie.
Pozostały w powietrzu siarkowodór powoli się ulatnia.
Wkrótce ludzie będą spać we własnych łóżkach.
Pani prezydent,
musi pani zrozumieć,
że ludzie zwykle panikują, jeśli chodzi o chemikalia.
Mamy doświadczenie...
A mężczyźni, którzy zginęli?
To oczywiście tragedia.
Byli cenionymi pracownikami.
Członkami społeczności. Nie da się ich zastąpić.
A Bill Shepherd?
- Tak? - Odzywał się do pana?
Informowałem go o sprawie, jak wszystkich partnerów.
Bill zadzwonił do mnie.
Są gotowi zrobić, co trzeba.
Oni są ważni dla Bellport.
Zbudowali miejscowy stadion. Tak jak tę halę i...
Wiem o ich działalności filantropijnej.
Nie o to pytałam.
Tak, pan Shepherd obserwuje rozwój sytuacji.
Chciałabym zwiedzić zakład. Coś nie tak, panie gubernatorze?
Nie, nie wydaje mi się.
Chciałem pani pokazać... jak oceniamy stan zdrowia poszkodowanych.
Może trzymajmy się trasy...
Chcę sama obejrzeć zakład.
O ile nie macie nic przeciwko?
Oczywiście, że nie!
Gwardia znaczy drzwi domów ewakuowanych rodzin.
To standardowa procedura.
Zatrzymaj samochód. Chyba kogoś widzę.
Zatrzymaj samochód.
Pani prezydent, każemy komuś tu wrócić.
Natychmiast zatrzymaj samochód.
Cholera!
Jest bezpieczna?
Nic nie jest w 100% bezpieczne.
Halo? Jest tu kto?
- Mógł stracić oko. - Niebywałe.
- Jak ona mogła? - Przestań.
- Wychowuję córkę czy zwierzę? - A oni?
- Zachowali się jak bydło. - Tak, broń jej.
Niech wie, na jakim świecie żyje.
Ładne dziewczyny są odpowiedzialne
za działanie swojej urody.
Na pewno sprowokowała tych chłopców.
Powinna się wstydzić!
Dlaczego nie robisz tego, co ci każą?
Właśnie, dlaczego?
Pani prezydent?
Pani prezydent...
Powinniśmy już jechać.
Więc ten dom jest bezpieczny?
W takim razie proszę wypić.
Tak myślałam.
FUNDACJA WOLNOŚCI SHEPHERDÓW
Na co się zgadzam?
Mogę odczytać.
Umiem czytać.
A do czego to służy?
Pozwala aplikacji ustalić, jak możemy pomóc.
Chcemy o wszystkim informować wedle potrzeby.
Chcemy pana uprzedzać, co się stanie.
Rząd nie robi takich rzeczy.
- Seth Grayson, witam. - Miło mi.
Pracuję w fundacji. Ma pan chwilę?
Jasne.
ZGADZAM SIĘ
To prezydent.
Pani prezydent.
Czyj to był pomysł? Żeby zostawić sygnet na jego łóżku?
Nie tutaj...
Fundacja Wolności Shepherdów chce pomóc.
Rząd federalny chce wam pomóc.
Tak.
Jedynym sposobem na rozwiązanie problemów Ameryki są sojusze
rządu z przemysłem prywatnym.
Prezydent i ja znamy się od lat.
Więc mogę oczekiwać pełnej współpracy
od rodziny Shepherdów.
Rażące lekceważenie dla życia ludzkiego ze strony firm jak Arcas...
Arcas dba o bezpieczeństwo pracowników.
I z pomocą...
odpowiednich ustaw, jak ta o bezpieczeństwie chemicznym.
Obecnie weryfikowana.
A w międzyczasie
przenoszę jednostkę dochodzeniową EPA
do Pentagonu,
PREZYDENT W ARCAS
gdzie jej ludzie będą mogli skorzystać z zasobów armii.
I przeprowadzić dochodzenie w sprawie katastrofy.
Przysięgam na grób męża,
że dowiem się, co się tu wydarzyło.
Dziękujemy za pani wsparcie.
Chciałam zostawić go na twoim łóżku.
Nie bądź idiotą, idioci są zbędni.
Naprawdę chciała rozwodu?
- To ważne? - A jeśli chcą, żebym uzasadnił pytanie?
Uzasadnieniem pytania było już to, że nie mieli odpowiedzi.
Pani prezydent nie chce rozmawiać o byłym prezydencie.
To powiedz mi,
jak czuła się twoja matka, gdy prezydent wyrwała dłoń z jej dłoni?
Gówno cię to obchodzi, Marcus.
ODRAZA PANI PREZYDENT?
- Odraza? - To właśnie widzę.
- Żartujesz? - Nie żartuję.
Chcecie tracić czas na analizę gestu?
Nora ma rację, byłem tam. To żadna odraza.
Zgadzam się z Tomem. Pani Shepherd przymusza panią prezydent
do uniesienia ręki.
Prezydent wzdraga się.
Potem widać odrazę.
- Odrazę? - Odseparowuje się
od głównego źródła finansowania
niedoszłej fundacji męża.
Była tam, żeby znaleźć i ukarać winnych.
Firmy jak Shepherd Unlimited mają ciężko.
Dlatego ta ustawa jest ważna.
Prawo nic nie znaczy bez jego egzekwowania.
Uzbrajanie EPA to chybiony pomysł.
I nie pomoże w...
Wmawiacie jej złe zamiary,
a może Claire Underwood po prostu
stara się zachowywać jak na prezydenta przystało?
Nieźle nastraszyła pana i pana przyjaciół.
Normalny prezydent podpisałby tę ustawę.
I zmodernizował przestarzałe przepisy.
A co pan wie?
Co to niby ma znaczyć?
Jej mąż, do którego rządu pan należał,
miał właśnie...
Miał założyć fundację filantropijną.
Jej mąż miał usłyszeć zarzuty.
- Nie wezwano ławy przysięgłych. - Wiem z pewnego źródła,
że on miał być oskarżony, a ona miała go uniewinnić.
Chciała też rozwodu.
Żeby się uchronić, odseparować.
Żeby co? Wmawia mi pan,
że nie wiedziała o jego zamiarach?
- Jeśli on był winny, ona też. - Tom!
Szanuję twoje zasługi dla Washington Herald.
Ale czy mógłbyś spróbować jej nie ubliżać?
W jednej chwili odgrywa bolejącą wdowę,
w następnej wykorzystuje sukces męża.
Może to zabrzmi niestosownie,
ale możliwe jest,
że dzień śmierci jej męża był jej szczęśliwym dniem.
Może pan tu mówić, co chce.
Co pan czuje, myśli.
Wątpię w pana zdolności.
Moje zdolności?
Do odróżnienia dającej się uzasadnić paranoi od...
Tego słowa się jeszcze używa?
„Szaleństwo”?
Na jakim tle ma pan paranoję?
Swoim własnym.
Po co robimy, to co robimy i dla kogo?
Kto jest jest gorszy, panie doktorze? Dający polecenia czy wykonujący je?
Czy uważa pan, że Francis Underwood
zdradził pana?
Zastanawiam się raczej, kto zdradził jego.
Kto pana zdaniem?
Pan?
Nie wiem, czy te sesje w czymś mi jeszcze pomagają.
- Dlaczego chce mi pan dać leki? - Proszę to rozważyć.
Clozapine?
Wie pan, co to robi z człowieka?
To nowy przeciwpsychotyk. Skutki uboczne nie są tak sensacyjne, jak tych starych.
Nie musi pan cierpieć.
Skutki uboczne sprawiają, że wygląda się jak...
Znów spytam, czy używa pan tego słowa? „Szaleniec”?
Czy pan sobie, kurwa, żarty stroi?
Słucham?
Chce pan mówić o skutkach ubocznych patrząc na pieprzony zegarek?
Przepraszam.
Przełóżmy to na jutrzejsze popołudnie.
To o wiele poważniejsza rozmowa.
Nie, ja mówię teraz. Pana czas się skończył.
Chuj mnie to obchodzi.
Panie Stamper. Cieszę się, że chce pan
skorzystać wreszcie z pobytu tutaj.
Ale zna pan zasady. Nigdzie nie idę.
Panie Stamper, proszę.
Nie chciałbym nikogo wzywać,
ale tak zrobię.
To jest do dupy.
Twój wujek nie jest zadowolony.
Wiesz, że bez przerwy go cytujesz?
On ma rację. Ten cyrk to był zły pomysł.
Wypadłaś wspaniale.
Zdaniem wujka tylko pogorszyliśmy sytuację.
- Mamo... - Zostałam twarzą tej akcji.
To podziała na naszą korzyść.
- Obnażyła nas publicznie. - Podkręcimy to w dowolny sposób.
Wpłynąć na Kongres.
Jeśli zawetuje ustawę, mogą to uchylić.
Jej reakcja była przesadna.
A ja wyszłam na idiotkę.
Mówię ci, wygrałaś.
Ona by się nie zgodziła.
Znam ten jej wyraz twarzy,
wierz mi.
Nie może zdecydować, czy jest Lady Macbeth czy Macbethem.
Wujek zajmie się resztą.
Nie. Dla mnie to nic osobistego. W przeciwieństwie do was.
Wiesz, że on nie lubi, gdy znajdujemy się w centrum uwagi.
Woli tradycyjne metody.
- Ja... - Myślisz, że pozjadałeś wszystkie rozumy?
Mylisz się.
Mogę z nim pomówić?
Wynajął apartament w Hay-Adams.
Stary pokój Franka.
Pani prokurator, tu Doug Stamper.
- Skąd ma pan ten numer? - Proszę posłuchać.
Następny telefon ma być od pana adwokata. Na numer mojego biura.
Robi pani błąd.
- Panie Stamper, ta rozmowa jest wysoce... - Odwołam swoje zeznania.
Jest tam pani?
Tak.
Powiem, jak to sobie wyobrażam.
Proszę mi przerwać, jeśli się mylę.
Ale odwołam zeznania.
Co oznacza, że potrzebny będzie nowy prokurator.
Pani będzie musiała siebie wyłączyć,
żeby zeznawać przeciwko mnie.
A rozmowa, którą właśnie prowadzimy,
nie posłuży pani.
Wszystko, co pani powie w sądzie, zostanie uznane za pogłoski.
A sędzia...
Jeśli będzie w dobrym humorze, zażąda więcej dowodów.
A pani i nowy prokurator nie będziecie nic mieli.
I tak dalej, i tak dalej, i tak dalej.
Nie zrobi pani tak kariery.
Sprawą, która odmieni pani życie
będzie sprawa przeciwko Claire Underwood.
To straszne,
co się tu dzieje.
Sprawdziłem sam księgi gości.
Rozmawiałem z główną zarządczynią.
A ona z pracownikami. Nic nie wiedzą.
Więc sygnet pojawił się na łóżku za sprawą magii?
Może nie powinniśmy skupiać się na samym fakcie jego pojawienia się,
ale...
na tym, co on oznacza.
Powiedz, Mark, jacy ludzie odkopaliby grób zmarłego
i ściągnęli sygnet z jego zimnego,
skostniałego palca?
Ci sami, którzy rozgłaszają plotki o ułaskawieniu Francisa
i pani rozwodzie.
Pani ich prowokuje.
Stworzyła pani spektakl, a oni będą grać do końca.
Proszę mi wierzyć.
Ci ludzie nie spoczną.
Musi pani się pokajać.
Za obrazę jej?
- Za zidentyfikowanie ich? - Musi pani dać coś od siebie.
- Nie ustawę. - Do jasnej cholery!
Ta ustawa. Słucha pani?
Chce pani spędzić resztę kadencji
broniąc zmarłego męża,
broniąc jego...
czynów?
Oni zapewnią, że każdy moment spędzony tu przez panią,
będzie przypominał pani o mężu!
Musi pani naprawić
ostatnie 100 dni.
Wtedy dostanie pani nadchodzące cztery lata.
Na wręczaniu stypendiów w Klubie Take Aim w weekend,
będzie Annette Shepherd.
Zasiada w zarządzie. Oni wszyscy są darczyńcami.
Wystąpi pani ze starą znajomą
i podpisze ustawę.
Mogę pani pomóc.
Wiem, jak rozmawiać z Shepherdami.
Może pani wyjaśnić, dlaczego myślała pani,
że postawienie tej stażystki przed prasą wyjdzie pani na dobre?
- Bo jest szczera. - Mitch Glazer był w pogotowiu.
- Ma 30 lat... - Bo nie jest Mitchem.
Bo wiem, że pozbyłeś się Seana.
Sean Jeffries miał problemy z mówieniem prawdy.
- Waszej prawdy? - Która utrzymuje przy władzy.
I co teraz?
Zamieniliśmy jego ambicję na jej naiwność.
Wierzę jej.
Wszyscy jej uwierzą.
Przepraszam, czy mam...
Nie, szukałem pani.
Chcę przeprosić za wczoraj.
Nie ma za co, pomógł mi pan.
OK.
Wie pani, że Sean nie wraca?
Słyszałam.
Pani prezydent musi coś w pani widzieć.
Jak pani myśli, co?
Dała mi niesamowitą szansę.
Słyszałam, że ma innych, świetnych kandydatów.
Tak.
Cóż, w międzyczasie
proszę dalej pełnić funkcję tymczasowego rzecznika prasowego.
Oczywiście, proszę pana.
Dziękuję panu i pani prezydent.
Wierzy pani w nią?
Wierzę.
Pytam, bo...
musi pani wiedzieć, że są potężne siły,
które działają, aby doprowadzić jej porażki.
Więc usłyszy pani plotki. Dwuznaczności. Musi pani zawsze trzymać się swojej wersji.
Nie dać się zbić z tropu...
Czym? Niestosownymi pytaniami?
Rozumiem.
Teraz jestem szefem sztabu, więc jeśli będzie pani potrzebować
pomocy lub rady,
wie pani, gdzie mnie znaleźć.
Powodzenia. Dziękuję.
W dolinie na obrzeżach Los Angeles wybuchł pożar.
Więc fundacja wysyłała wolontariuszy, którzy zgłosili się przez aplikację.
Ilu zgłosiło się w Bellport?
W mieście i okolicy
około 50 tysięcy telefonów.
Ale oprócz pożarów mamy powódź w Panhandle.
Od wielu dni pada deszcz.
W Dakocie Północnej pękła rura.
Mój siostrzeniec to wymyślił?
Jest to oparte na istniejącej technologii, ale on dostrzegł jej potencjał.
Ci ludzie wręczają nam tak naprawdę telefony,
które są obecnie przedłużeniem jestestwa.
Duncan nazywa je „sarkofagami dusz”.
Będziemy monitorować telefony.
Da nam to kontrolę nad tym, co i kiedy ludzie będą oglądać.
Czy Frank wynajął ten pokój dla widoku?
Tak,
tak myślę.
Szanowałeś go.
Bałeś się go?
Tak.
Ale zawsze wiedziałem, czego się po nim spodziewać.
A po niej?
Nigdy nie wiadomo.
Czy pracownicy zakładu zainstalowali aplikację?
- Większość z nich tak. - Dobrze.
Dobrze.
Cieszę się, że z nami pracujesz, Seth.
Twoja perspektywa w temacie Underwoodów,
mojego siostrzeńca.
Cenię ją.
Emerytowani agenci?
Teraz wolni strzelcy.
Pracują dla Nexis Securities. Jak wielu.
Ci dwaj siedzą podobno w Gaffney
już od tygodnia.
Kto ich wynajął?
Jeszcze nie wiemy.
Ale zarabiają tyle, że jeden z nich
kupił właśnie dom letniskowy.
Oni...
włamali się do pani rezydencji w Gaffney.
Co takiego?
Gdzie były Tajne Służby?
I czemu nie poinformowano mnie?
Nikogo nie poinformowano.
Dom pozostał nietknięty.
Z tego, co widać gołym okiem.
Skąd wiadomo, że ktokolwiek tam był?
Sąsiad cierpiący na bezsenność dostrzegł w środku światło telefonu.
Zakładam, że robili zdjęcia?
O rany.
Życie nocne w Gaffney się rozkręciło.
Zaczęłam jako dzieciak.
Gdy tylko miałam okazję, wsuwałam rękę do czyjejś kieszeni,
żeby zobaczyć, co się tam kryje.
Kieszeń nieznajomego to okno jego duszy.
Co znajdowałaś?
Prezerwatywy.
Miętówki. Klucze.
Czy kradłaś to,
co znajdowałaś?
Nie miętówki. To byłoby okrutne.
To byłaś ty?
Na drodze na lotnisko?
Chciałaś dać jej lekcję pokory?
- Zapytaj Billa. - Przestań. Ja już pytałam.
- Spóźnia się. - Jest prezydentem.
Masz słabość do silnych kobiet.
Masz, masz.
Myślisz, że potrzebują twojej pomocy.
Nie wierzę.
- Wciąż palisz? - Nie, nie.
Teraz żuję tabakę.
Lubię tylko...
bawić się nią.
Czekaj.
Jest tu.
Pani prezydent,
Duncan Shepherd.
- Witam. - Claire.
Annette.
Widzę, że poznałaś Duncana.
Możemy iść?
Tak.
Nigdy nie odsuwaj się już ode mnie z odrazą.
Boskie pięćdziesiątki, co?
Ostatni raz, gdy zaciągnęłaś mnie do łazienki,
chciałaś mi pokazać malinkę.
Nie sądzę, że twój brat odpuści, Annette.
Dopóki nie zacznę go całować w pierścień.
Przypomina mi kogoś, kogo byłaś żoną.
O nie. Bill i Francis są bardzo różni.
Zgadzam się.
Wiesz, że się z nim przespałam?
Ze swoim bratem?
Z twoim mężem?
Wiem.
Interesujące.
Chociaż właściwie ma to sens.
Co ma sens?
Że miał na to przyzwolenie małżonki.
To była kampania w 98. roku.
Francis miał mocnego przeciwnika.
I spotkał ciebie na jakimś tam balu dobroczynnym.
To było na Union Station,
- w East Hall. - Tak.
A tam ty, z książeczką czekową.
Więc transakcja była obopólnie korzystna.
- Tak ci powiedział. - Nigdy nie pytałam o szczegóły.
Cóż, byłam ciekawa.
Bardzo ciekawa.
Muszę przyznać, dobrze całował.
Ale reszta...
nie zrobiła na mnie wrażenia.
Czułam, jakby nie do końca tam był.
Jakby był...
nie do końca w środku.
Oczywiście moją pierwszą myślą było,
jak pewnie u większości kobiet,
„A może to moja wina?”.
Czułam, że moje umiejętności
okazały się nie tak zaawansowane, jak mi się wcześniej wydawało.
Nie mogę tego skomentować, Annette.
Ja mogę.
To była jego wina.
I...
założę się... że z tobą nie było inaczej.
Nawet z tobą.
Blond boginią.
Nawet z tobą.
Mam rację?
Niesamowite.
Dopiero teraz to do mnie dociera.
Twoje poświęcenie.
Trochę ci współczuję.
Rzeczy, których musiałaś sobie odmawiać wszystkie te lata.
Teraz poproszę, żebyś się zamknęła.
Nic nie wiesz o małżeństwie.
Zwłaszcza o moim.
Wmawiaj sobie, co chcesz, Claire.
Obie znamy prawdę.
Czeka na ciebie na końcu korytarza, w kuchni.
Mój brat.
Tak w ogóle, wciąż potrafię to robić.
A ty?
Przegapiłaś kolację.
Poproszę, żeby coś przygotowali.
Nie jestem głodna.
Sekret polega na tym,
żeby wcisnąć wystarczająco soku z cytryny.
Żeby zrównoważyć masło.
Motłoch kocha sos Hollandaise.
Wydaje mu się ekskluzywny.
- Noc w hotelu. - Czego szukałeś?
W domu w Gaffney nic nie ma.
Nic cennego.
Frank robił pewne rzeczy.
A ty co?
Odwracałaś wzrok?
Ten strzał zdziwił mnie, zwykle jesteś ostrożny.
Niełatwo cię przestraszyć.
Przyszłość
naszego kraju
leży na szali.
Czy to brzmi...
naiwnie twoim zdaniem?
Nie, wcale.
Wiesz, że mam przyjaciół w Pentagonie?
OK, chcesz uprzykrzyć mi cztery lata kadencji.
Chcę tylko spełnienia obietnic.
Możesz wykopywać sygnety lub na czym uda ci się położyć łapska.
Ale ja też mogę zamienić twoje życie w piekło.
Raymond Tusk powiedział raz o tobie,
na jakiejś kolacji...
Już się boję...
Co takiego?
Powiedział: „Nie wiem, czy ona jest osobą,
czy gra rolę tej osoby".
Wydało mi się to wtedy bardzo dziwne, ale może miał rację.
Jesteś...
nieosiągalna.
Wiem, że będzie ci trudno.
Ale musisz mnie traktować jak równą sobie.
Co zrobiłaś z testamentem męża?
To był trust odwołalny.
Załatwiłam to.
Nie mówię o tym.
Mówię o tym drugim.
Tym nowym.
Doug Stamper na pewno chciałby bardzo się w niego wczytać.
Co jest w tym testamencie?
Bardzo się starasz,
żeby Doug
nie dobrał się do niego.
Claire Hale ma sekret.
Douglas Stamper jest na spotkaniu z prokuratorem
dokładnie w tym momencie.
Wyszedł, Claire.
I już nie wróci do zakładu.
Potrzebujesz więc mojej pomocy.
Jeszcze dziś wieczorem
będę patrzył, jak podpisujesz ustawę
leżącą na twoim biurku.
Dla zmarłych
królestwo nic nie znaczy.
Mają swoje requiem i wieczność. To z Macbetha. Opery, nie sztuki.
Teraz musisz tylko pójść tam na górę z najstarszą, najlepszą przyjaciółką i...
ująć jej wzniesioną dłoń.
Pani prezydent?
Uważa pani naprawdę, że wojsko jest nieistotne?
Oglądałem pani nominacje ze swojej izby
w imieniu ONZ.
Wiem, wstyd mi.
Ten się śmieje, kto się śmieje najgłośniej... Czy ostatni?
Ostania. Ona.
- Vincent Abruzzo. - Dziewiąty okręg?
Nie nadaję się na takie przyjęcia.
Zwykle znajduję krzesło i siedzę cały wieczór.
- Pani prezydent? - Miło było pana poznać.
Pani prezydent, proszę pozwolić...
Cieszę się, że mamy w końcu kobietę w Gabinecie Owalnym.
Ścieżki historii są kręte, ale...
Rządy białych mężczyzn w średnim wieku dobiegają końca.
Bill Shepherd i jemu podobni muszą odejść.
Czy ktoś poza tobą wie o dokumencie, który do niego przyszedł?
Nie, oczywiście, że nie.
Jeśli ktoś inny dorwie ten testament...
To pozostanie między nami.
Dopiero odkryliśmy, że zniknął.
Dzwoniłem do biura prokurator i dostałem informację,
- że oskarżenie wycofano. - Jak to możliwe?
Wydawało mi się, że parę dni temu zgubiłem telefon.
Teraz jestem pewien, że go wziął i zawarł umowę telefonicznie.
Mogę zebrać ławę przysięgłych,
a za tydzień moglibyśmy przesłuchiwać świadków.
Kogo mamy?
Sekretarz Durant.
I innych.
Na pewno nie muszę panu mówić, co jest dobre, a co złe.
Ale proszę wierzyć, ludzie zrobią wszystko,
żeby ocalić własną skórę.
Może pani wygrać tę sprawę?
To zależy od pana.
Nie będę nadstawiał karku, nie mając pewności wygranej.
To miasto nie wybacza.
Daję panu szansę na nowy początek.
- Akurat. - Mogę zaoferować immunitet
w zamian za zeznanie.
Jednak nie mogę dać żadnych gwarancji
jeśli chodzi o reputację pana lub byłego prezydenta.
Musiałby pan zeznawać na posiedzeniu jawnym.
To jest moja oferta.
Muszę poprosić o radę prawnika.
Dziękuję za poświęcony mi czas.
Wesprzyj z nami fundusz stypendialny
dla młodych kobiet
Take Aim.
Spójrzcie na te twarze.
Twarze naszej przyszłości.
Mam ogromny zaszczyt
przedstawić wam dziś wieczorem
prezydent Stanów Zjednoczonych, Claire Underwood.
Patrzę na te wspaniałe, młode kobiety
i brakuje mi słów.
Co to jest?
Dali nam je. Co z nimi zrobią?
Ja nie będę pił tej wody,
nie ma, kurwa, mowy.
Pojadę do Canton, jeśli będzie trzeba.
Dobrze...
Co jeszcze pan Grayson
powiedział panu o tej aplikacji?
Nic.
Można poczytać o niej w Internecie.
Wielu moich znajomych
zgłosiło się już po wyjściu pani prezydent.
Powiedział...
Pan Grayson?
Tak, on.
Powiedział, że dadzą nam znać, co się stanie,
- zanim to się stanie. - Jak?
Tego niestety nie wiem.
Gdzie jest Ithaca?
Jedna jest w Grecji.
A inna w północnej części stanu Nowy Jork.
Z tej pochodzę.
To gazeta,
wychodzi raz na tydzień.
To musiało się stać,
bo stało się już wcześniej.
Złożyliśmy skargę do EPA,
ale...
lepiej nie mówić.
Ale tym razem to był poważny wybuch.
I kilku mężczyzn zginęło.
A w firmie o tym wiedzieli.
Wiedzieli.
Witaj w domu.
W samą porę.
Nastawiłam właśnie kawę.
Za późno na kawę.
Mamy przecież tyle do omówienia.
Cieszę się, że wyszedłeś.
Nie wiem, co tam robiłeś.
Jak tam rozmowa z panią prokurator?
Pani sekretarz Durant negocjuje warunki swojego wystąpienia przed sądem.
A co jeśli...
ktoś zniechęci do tego Cathy?
Uciszy ja?
Sprawa ucichnie.
Tak, ale wciąż będą chcieli wiedzieć,
kto wiedział co.
Kiedy.
Dla mnie to jasne.
Myślisz, że to ja kazałam ci wziąć na siebie winę?
On tak twierdził.
- Szepnął mi to do ucha. - A ty uwierzyłeś.
Jak zawsze.
Powiem ci, co ja myślę.
Zoe Barnes popełniła samobójstwo.
A ja miałem być ułaskawiony.
Od jego śmierci mam związane ręce.
Myślę, że my dwoje otrzymaliśmy podarunek od wszechświata.
Nie wiem, co to znaczy.
Wyjaśnię.
Oboje straciliśmy kogoś,
kto wpłynął na kształt naszego życia.
Co wyszło nam na dobre, ale też zaszkodziło.
A teraz jesteśmy tutaj.
Nieoczekiwanie wolni.
Możemy obrać inny kurs.
Możemy robić, co chcemy, Doug.
Ale nasze losy splatały się.
Czy to ci się podoba, czy nie.
Od dziesięcioleci.
Moim zdaniem...
zasługujemy na rozstanie.
Problem tylko w tym, że najpierw musimy zająć się Cathy Durant.
Wtedy będziemy w końcu wolni.
Będziemy robić, co naprawdę chcemy.
Co powinniśmy robić.
Czego chce Doug Stamper?
Próbujesz go wymazać?
Nie jesteś w stanie.
Nic nie próbuję.
Oprócz bycia urzędującym prezydentem Stanów Zjednoczonych.
Mylisz się, zakładając,
że ambicje Francisa bezpośrednio pokrywały się z moimi.
Najlepszym sposobem odcięcia się od jego ciemnych sprawek
jest czynienie dobra.
Taki mam plan.
Widzę, że cię to śmieszy.
Ale to prawda.
Nie rozumiałem, co w tobie widział.
Aparycję masz całkiem, całkiem.
Ale wnętrze...
Śmierć LeAnn.
Nie.
Nigdy jej nie lubiłaś.
To nie było konieczne.
Tak mu też powiedziałam.
A jednak...
Doug, zrób mi przysługę.
Zamknij oczy.
Proszę.
Chciał, żebyś je wziął.
Żeby coś takiego wydarzyło się w tym momencie.
Nie wróży to dobrze.
Wiem.
Ktoś zabił Francisa.
A jednak nie chce dać mu odejść.
Tej ostatniej nocy,
gdy ostatni raz rozmawialiśmy,
odrzuciłam telefon od niego w Gabinecie Owalnym.
Mijały już dwa miesiące
i nie chciał dłużej czekać.
Więc zjawił się w Białym Domu,
jak złodziej.
To było przerażające.
Był wściekły, bełkotał.
„Dlaczego nie robisz tego, co ci każą, Claire?”
Ogłosiłam światu, że Francis umarł w naszym łóżku.
Ale to nieprawda.
Zamknęłam się tamtej nocy u siebie w pokoju,
obudziłam się rano i znalazłam go martwego w jego pokoju.
Zabili go, żeby zamknąć mi usta.
Muszę pochować Francisa.
Na dobre.
Potrzebujesz pomocy przy podpisaniu?
Nie, Bill, wystarczy.
Właściwie mam jeden warunek.
Zwróć go.