Co do cholery ?
Niech kierowca zwolni.
Chcę ostatni raz zobaczyć Łuk Triumfalny.
Dziękuję.
Co się stało ?
Wiem, że jesteś zawiedziony, ale jednak przeżyję.
Kto się tobą opiekuje ?
Gdzie jest jej lekarz ?
Tu jest jak w Kalkucie.
Kto się zajmuje tą kobietą ?
A nie mówiłam ?
Jestem Greg Moffat.
Jest pan Amerykaninem ?
Tak.
Co się stało ?
Na szczęście to nie było nic poważnego.
Nie było pana tam.
Oglądałam niepokojące wiadomości w telewizji,
wstałam i zemdlałam.
I byłam sama.
Gdzie była Sonya ?
A gdzie ty byłeś ?
Możemy porozmawiać ?
Kim ta pani dla pana jest ?
To moja ciotka.
Może mi pan powiedzieć, co się stało ?
Powinienem się martwić ?
To starsza kobieta.
Choć jestem pewien, że wciąż będzie przemiłą osobą...
Przepraszam, jeśli pana obraziła.
Ma wysokie ciśnienie.
Nie powinna się denerwować.
Jej ciało się starzeje
i wymaga więcej opieki, by dobrze funkcjonować.
Nawet hipochondrycy chorują.
Martwiliśmy się.
Nie wiedziałam, że przyjdziesz.
Dobrze, że nic ci nie jest.
Daj mi to.
Aleksy ! Chodź do mnie, kochanie.
Mamusia wróciła !
Chodź, skarbeńku.
Ależ z ciebie słodki psiak.
Taki kochany.
Chodź, skarbeńku.
Chcesz herbaty ? Kiedy coś jadłaś ?
Nie, zostaw mnie w mojej niedoli.
Tylko ty mogłabyś być tu nieszczęśliwa.
Nie, jedźcie. Jedźcie na wakacje.
Odwołaliśmy wycieczkę.
Tak mi przykro.
Dostałam wiadomość od pana Grega i od razu przyjechałam.
Dzwoniłam wczoraj jakieś 20 razy.
Nikt nie oczekuje, że będziesz pracować przez całą dobę. Wybaczam ci to.
Wybaczam też to, że przyszłaś we wczorajszych ubraniach,
śmierdząc jądrami.
Doceniam to, madame.
Ale nie wybaczę ci tego, że zostawiłaś Aleksego samego.
Masz znaleźć każde miejsce, gdzie nasrał.
A potem to sprzątniesz gołymi rękami.
Zabierz też swoje rzeczy, bo cię zwalniam,
nierzetelna polska szmato.
To było konieczne ?
Nigdy nie miałaś służby, moja droga.
Przykro mi, że tak wyszło.
Dziękuję.
Będę tęsknić za tym mieszkaniem.
Prawie było tego warte.
J.P.?
Nie powinieneś pomagać gościom ?
Nie powinniście być w Walencji ?
Musieliśmy odwołać.
Księżniczka jest chora.
To dobrze, nie ? Ze względu na mieszkanie.
Nie umiera.
Ale jest dość chora, by zniszczyć nam wakacje.
Ja to zrobię.
Nie. Nie gadam z tobą.
Właściciel dzwonił.
Bojler się zepsuł.
- Co robisz ? - Idę wziąć prysznic,
a potem pójdę na dół zastąpić J.P.
Nic z tego.
Dość tych durnych planów.
Jest święto. Wszystko zarezerwowane.
Nie ma ciepłej wody.
Pieprz się !
Pieprz się ty, twoja ciotka i niech pieprzą się też wakacje !
Możemy się zrelaksować ?
To ostatnie, co się stanie.
Co ?
Że ucieszymy się z wakacji ?
Jestem wykończona.
Ja się wszystkim zajmę.
Nie podoba mi się to.
Daj spokój. Nie bądź taka.
Jesteśmy w hotelu. Tam też byśmy byli.
I robilibyśmy to samo.
Najpierw chcę masaż.
Zabiję ją.
Co ?
Ona nigdy nie umrze.
A my nigdy nie dostaniemy tego mieszkania.
O tym myślisz ?
Nie przeszło ci to przez myśl ?
Przeszło, ale nie w ciągu ostatnich dziesięciu minut.
Może powinno.
Pomyśl, jakby to było kochać się ze mną na łóżku z baldachimem.
Mówię tylko,
że nie ma co siedzieć bezczynnie
i czekać aż Bóg ją zabierze.
Nie przestawaj.
Sophie.
To moja jedyna rodzina.
Dlatego nigdy nie chciałam dziecka.
Nawet po ślubie.
Trzeba je karmić
i myć.
Płaczą w środku nocy.
Nie można przez nie jechać na wakacje, iść do restauracji...
A żeby móc się pieprzyć, trzeba je odurzyć.
Muszę naprawić bojler.
Nie !
Nie przestawaj. Wybacz, nie mogę się powstrzymać.
Muszę zadzwonić do agencji.
Nie chcę iść tam rano, wychodzić z psem i robić jej śniadania.
Nie chcę, byś o tym myślał.
Chcę, żebyś doszedł.
Naprawdę ?
Tak.
Ja się tym zajmę. Zadzwonię do agencji.
Zrobię to, bo zawsze dostaję to, czego chcę.
A czego chcesz ?
Chcę, żebyś rżnął mnie, ile sił,
a potem doszedł tak mocno,
że aż zaśniesz,
bo ja się wszystkim zajmę.
Tak ?
Kto tam ?
Przysłali mnie z agencji. Jestem nową opiekunką.
Dzień dobry. Jestem Hajar Azim. Miło mi panią poznać.
Pracuję dla Agencji Chanteclair. Kazano mi szybko przyjść.
Wynoś się stąd !
Przepraszam, czy pani to...
Anastasia LeCharnay ?
Absolutnie nie.
Masz zły adres.
Zostań tam i bądź cicho, dobrze ?
Zadzwoniłam do agencji. Kazali mi użyć klucza i wejść.
Zabierz swoje bomby i idź do dom...
Madame Anastasio, nie chcę robić pani problemów.
Zastępuję Sonyę, mam się panią opiekować,
gotować i sprzątać.
Jeśli nie chce mnie tu pani, musi pani...
Nie chcę cię tu.
Może jesteś mile widziana w Paryżu,
ale na pewno nie w moim mieszkaniu.
Dobrze.
Ale musi pani zadzwonić do agencji,
a rodzina zapłaci za ten tydzień.
Oddaję pani klucz.
Posprzątam trochę i pójdę.
Dzień dobry. Jak się dziś czujesz ?
To jakiś koszmar !
Kiepski żart !
O czym ty mówisz ?
To jakiś błąd.
Nie chcę jednej z nich tutaj.
Nie rozumiem.
Potrzebuję opiekunki, nie terrorystki.
Wysłali mi jej referencje.
Jest wykształcona. Uczy się, by zostać pielęgniarką.
Umie udzielić pierwszej pomocy...
Czyli o tym wiesz ?
Wolisz tamtą z powrotem ?
Tę dziwkę ?
Pójdziesz przelecieć panią w pokoju 14?
Mówi, że zamarza na śmierć.
Jest teraz w kuchni.
Proszę. Boję się. Nie rozłączaj się.
Co mam zrobić ? Wszyscy już u ciebie byli.
To ich najlepsza opiekunka,
a ty jesteś najgorszą klientką.
Zaczekaj.
Widzę, że nie masz czasu rozmawiać.
Obyś spał dobrze, gdy wysadzi mi mieszkanie,
a ze mnie zostanie tatar.
Usmażyć pani jajko ?
Słyszałeś tę groźbę ?
Agencja wysłała muzułmankę.
Przeżyła.
Nalać pani herbaty ?
Nie.
Powinna pani coś zjeść.
Spróbuj pierwsza.
No dalej. Zjedz.
Mam panią nakarmić ?
Nie, mój drogi.
Podoba ci się ?
Jest piękne.
Coś ci powiem.
Nigdy nie będziesz go mieć.
Pokonaliśmy was pod Poitiers w 732 roku.
W 1204 roku spaliliśmy Konstantynopol,
nie "Stambuł", do samej ziemi.
Pokonaliśmy was w bitwie pod Jafą,
Damaszkiem i Bejrutem.
Przejęliśmy Jerozolimę i oddaliśmy ją Żydom.
A w 1683 roku
na dobre wygnaliśmy was z Wiednia.
By uczcić nasze zwycięstwo,
wzięliśmy symbol z waszej flagi
i zrobiliśmy to.
Codziennie się śmiejemy, gdy jemy was na śniadanie.
Dobrze zna pani historię.
Miałam najlepszych nauczycieli.
Nauczyli mnie, jak rozpoznać wrogów cywilizacji.
Wciąż tu jesteś ?
Idź do domu !
Mam go zabrać na spacer ?
Nie powinna pani iść sama. Była pani zmęczona po ostatnim.
Wiedział, gdzie ma iść i co zrobić.
Tęskniłeś, mój mały geniuszu ?
Wiem, że nie chciała pani kolacji, ale akurat je wyłożyli.
No dobrze. To do zobaczenia jutro.
Chodź, maluchu.
Jeszcze nie czas na jedzenie.
Jak tam spacer ?
Dobrze się bawiłeś ?
Widziałam to.
Denisie, nie zaproponujesz pozostałym ?
Ja poproszę.
Najdziwniejsze jest to, że to nie jest tani hotel,
a goście są z coraz niższej klasy.
Bo tylko takie są.
Klasa niższa i super bogata.
Klasa średnia zniknęła.
Spójrz na ten stół.
Jak się poznaliście ?
Była moją studentką.
A on nie przestał robić jej wykładów.
Opowiedz im o gościu, który przyszedł nago do recepcji.
Protestował. Zepsuła mu się klimatyzacja.
Popisywał się.
Klasa średnia to przesada.
- Mów po angielsku. - Nie szkodzi.
Jeśli masz pracę i nie pasożytujesz na państwie,
nie jesteś z klasy niższej.
To z jakiej ?
Wszyscy ciężko pracujemy,
ale nie mamy się lepiej niż nasi rodzice.
Powodziło im się lepiej niż nam.
Jak myślicie, dlaczego ?
Dlaczego nie macie jeszcze jednego pokoju ?
Nie obrażaj go.
Dorastałem w większym mieszkaniu niż to.
Nie wiem, czemu oczekiwałem, że będzie lepiej.
Jak poznałeś Sophie, Greg ?
Był gościem w hotelu.
A klasa coraz niższa.
Przyjechałeś do miasta i zobaczyłeś coś, co ci się spodobało.
Ktoś chce ?
Przyjechałem z powodu ciotki.
Była umierająca. Wciąż jest.
Od czterech lat.
Jesteś ze Stanów ?
- Z Las Vegas. - Niesamowite.
Pracujecie razem w hotelu ?
Ona na recepcji, a ja robię wszystko inne.
Puszczasz go do gości hotelowych ?
To niebezpieczne.
Mam klucz do każdego pokoju.
Przestań.
Jesteście za głośno.
- Postaramy się być ciszej. - Dobrze.
Ile masz lat ?
Mathieu umie liczyć po angielsku.
Jeden, dwa, trzy, cztery, pięć.
Przybij piątkę.
Lubi cię.
Dobranoc wszystkim.
Dobranoc.
Czy nie są urocze ?
Pewnie.
Masz.
Nie chcę, żebyś mnie budziła.
Oczywiście.
Wielki Książę Aleksy trzymał tu dziwkę.
Aktorkę.
Uwielbiał aktorki.
Musiały mieć 20 lat.
Ale to do Romana, jednego z bękartów cara Pawła I,
pierwotnie należało mieszkanie.
Lubił je, bo słyszał tutaj gilotynę.
To jest bawialnia.
Przyprowadzaliśmy tu ludzi takich jak ty.
Dla rozrywki.
Tańca brzucha.
Czasem śpi tam mój bratanek, gdy pokłóci się z dziewczyną.
To pokój mojego syna.
Gdzie on jest ?
Nie żyje.
Dziękuję za przypomnienie.
Przepraszam. Nie wiedziałam.
Wiem, że trudno wam to zrozumieć,
bo macie tyle dzieci,
ale my odczuwamy ze sobą więź.
Mamy wspólny rodowód.
Nie jak dwa psy poznane na ulicy.
- Madame Anastasio... - Anuszka.
Urodziłam się w Paryżu.
Oczywiście.
Mówię tylko, że nie jesteś Francuzką.
I spójrz na siebie.
Nawet się nie starasz.
Jabłka.
Gruszki, wiśnie i banany.
Madame LeCharnay.
Dobrze wyglądasz, Anuszko.
Jak się masz ?
Charles. Jak twoje ciśnienie ?
Musi więcej chodzić.
Ale denerwuje mnie to, jak zmieniła się okolica.
Myślałam, że to koniec, że w końcu nastał porządek.
Ludzie umierali, by zaprowadzić porządek.
Ale musieliśmy otworzyć serca dla głodujących dzieci, prawda ?
Francja to nie pierś, która wykarmi cały świat.
Długo już tu nie zabawimy.
Przeprowadzacie się ?
Nie. Na świecie.
Nienawidzi spacerować.
- Do widzenia. - Pa.
Na razie, Aleksy.
Idź do domu i rozpakuj zakupy.
Ja się z nim jeszcze przejdę.
Dobrze.
Nie zapytasz, czy coś jeszcze chcę ?
Chce pani coś jeszcze ?
Nie tym tonem.
Gdy jesteśmy we dwie, może pani o mnie mówić, co chce.
Ale nie przy pani znajomych.
Wy młodzi myślicie, że zawsze chodzi o was.
Halo ?
Proszę pana ?
Dzień dobry.
Ty pewnie jesteś opiekunką.
Jestem Hajar.
Cześć, Hagar.
Jestem Greg.
- Mam na imię Hajar. - Przepraszam.
Kazała mi przygotować kolację, gdy spaceruje z psem.
Jasne.
Wiem, że moja ciotka jest bardzo...
Nie znam tego słowa po francusku.
Mówię po angielsku.
To dobrze.
Jest bardzo uparta.
Nie zauważyłam.
Mam po nią iść ?
Nie, ale na przyszłość nie zostawiaj jej samej.
Zwłaszcza za tydzień, bo nas nie będzie.
Masz mój numer, prawda ?
Jest pan Amerykaninem.
Tak. A ty skąd jesteś ?
Jestem Francuzką.
Tak.
Oczywiście.
Chodziło mi o to, skąd pochodzi twoja rodzina.
Z Afryki Północnej.
Nigdy tam nie byłem.
Ja też nie.
A skąd jest pana rodzina ?
To mieszanina. Mój ojciec był jej bratem,
więc w połowie jestem taki, jak ona mówi.
Jest pan Francuzem.
W połowie Rosjaninem, Niemcem i Francuzem.
Trzy połówki.
W zasadzie to więcej.
Szkot, Irlandczyk, prawdziwy Amerykanin.
Mormon. Słyszałaś o nich ?
O mormonach ? LDS ?
Zostanie pan na kolacji ?
Tak.
Grisza, obudź się.
Gdzie byłaś ?
Nie lubię być z nią sama.
Będzie przy tobie, czy tego chcesz, czy nie.
Proszę, madame.
To wszystko na dziś.
I następnym razem zapal świece, gdy będą goście.
Dziękuję, że pomagasz mojej ciotce.
Ona mi nie pomaga.
Ty jej płacisz, więc pomaga tobie.
Przestań.
Do zobaczenia.
Wygląda nieźle.
Kolacja i przystojny mężczyzna.
Po to żyję.
Oboje mamy szczęście.
Opowiedz o swoich drużynach sportowych.
Odnoszą sukcesy ?
Chcesz dziś wyjść ?
Dokąd ?
Do klubu z przyjaciółmi. Pewnie z Johnnym.
Lubi się popisywać.
Poznaję laski, tylko stojąc obok niego. Wariactwo.
Muszę wcześnie wstać.
Nie byłaś na kolacji.
Nie jestem głodna.
Zapłacili ci ?
Nie. W piątek.
Jak pacjentka ?
Urocza.
Mam nadzieję, że wie, jakie ma szczęście.
Gdzie jest twój brat ?
Nie wychodzi dziś znowu !
Pomożesz mi z tym ? Mam trzy wesela w ten weekend.
Nie, muszę się uczyć.
Amir, chodź tutaj.
Tak ?
Pomóż matce z upominkami dla gości.
Muszę wyjść.
Chyba chcesz je kiedyś robić na mój ślub ?
Nie zapomnij spodni.
Spokojnie, mamo. Ja ci pomogę.
Nie, to przynosi pecha.
To ulubione miejsce Aleksego.
Powstało na wzór obrazu.
W prostszych czasach, gdy mężczyźni widzieli piękno natury.
Mój Boże !
On nie umie pływać.
Aleksy ! O mój Boże !
Chodź tutaj !
Chodź tu !
Ty okropny, mały gówniarzu.
Widzi pani ? Dobrze mieć towarzystwo.
O mój Boże !
Pomocy !
HAJAR OPIEKUNKA
Wyślemy panią do dom...
Proszę brać leki według zaleceń i odpoczywać.
To dobre wieści.
Co pan myśli, że może powiedzieć jej, a nie mnie ?
Mam prawników.
Proszę.
Nie chce, żeby się pani denerwowała.
Ma pani wyższe ciśnienie niż wcześniej.
Leki nie załatwią sprawy, musi pani unikać stresu.
Nauczyć się relaksować.
Zainstalować aplikację do medytacji.
Czy Grisza dzwonił, gdy spałam ?
Nie dodzwoniłam się do nich,
ale są na odludziu.
Zostawiłaś wiadomość ?
Nie chciałam ich martwić.
Ale i tak zamierzałam zostać.
Słyszałam, że się modliłaś.
Wiesz coś, czego ja nie wiem.
Nic pani nie będzie.
Najadła się pani strachu.
Wyłącz światło.
Przynieś mi papierosy.
Proszę coś zjeść,
to będą nagrodą.
Ale może pani dziś zapalić tylko jednego.
Usiądź.
Na miejscu Aleksego.
Zapal dla mnie papierosa.
Nie palę.
Dobrze.
To opowiedz mi historię.
Dobrze.
Gdy mój ojciec jechał do Francji przez Tunis,
poznał...
Nie, ja ci opowiem historię.
Co chciałabyś usłyszeć ?
To jajko jest wspaniałe.
Skąd pochodzi ?
Moja rodzina to rosyjska rodzina carska.
Romanowowie.
Rosja naprawdę była wtedy częścią Europy.
Gdy wżenili się w nią Prusowie...
Katarzyna Il Wielka ?
...wszystkie zwyczaje z kontynentu stały się królewskie.
Nawet mówili po francusku.
Katarzyna Il Wielka jest pani przodkinią ?
Jubiler, który zaprojektował jaja dla rodziny carskiej,
miał francuskie nazwisko, Fabergé,
ale był Rosjaninem.
Zrobił ich mniej niż 50.
Jajo jechało tu dwa razy.
Raz z moim pra-pra-pra-pradziadkiem,
który kupił mieszkanie dla swojej kochanki
i przywiózł jajo,
by trzymać je z dala od żony, która była w Sankt Petersburgu.
A drugi raz przyjechało z moimi rodzicami.
Schowane w piórach w poduszce...
Tuż po zamordowaniu mojej rodziny.
Było ich kontem w banku.
Nie wierzę, że mogłam go dotknąć.
Życie trzeba cenić,
a szczególnie piękno.
Nawet naziści to wiedzieli. Mieszkali tutaj.
W tym mieszkaniu.
Naprawdę ?
Wiedzieli, że nienawidzimy komunistów
i byliśmy po części Niemcami.
Odesłali mojego ojca.
Ale moja matka, siostra i ja...
Byłam małą dziewczynką.
Byłyśmy ich służącymi, gotowałyśmy im,
polerowałyśmy buty,
prałyśmy pościel.
Brali moją siostrę w łóżku,
które właśnie pościeliła.
To okropne.
Tak.
Byli zwierzętami.
Zabierali wszystko.
To jajko jest podróbką.
Już ?
Pościelisz łóżko ?
Nie cierpię kłaść się wieczorem w niepościelonym łóżku.
Mam tak samo.
Dziwne, że nie zadzwonił.
Grisza to mój jedyny żyjący krewny,
a zakochał się w sępie.
Widzę ją czasem w snach, gdy krąży nad budynkiem.
Pewnie nie mają zasięgu.
Wiem, mówiłaś, że są na odludziu.
Tak...
Twoi rodzice żyją ?
Tak.
Ojciec ma jedną żonę ?
Tak.
Nimi też się opiekujesz ?
Pomagam.
Mieszkamy razem.
Pewnie masz dużo sióstr i braci.
Nie, tylko jednego brata.
Amira. Jest młodszy.
Podoba mi się twoja skóra. Jest jak kawa z mlekiem.
Nie za ciemna.
Dziewczyna Griszy uwielbia słońce.
Nie jest szczęśliwa, póki jej twarz nie wygląda jak angielskie siodło.
Jesteś bardzo ładną dziewczyną.
Dziękuję.
Czemu nie masz męża ?
Małżeństwo trzeba zaaranżować ?
Wciąż się uczę.
Podoba mi się jak jest.
Czy to twoja wiara nakazuje ci być taką nijaką ?
Noszę makijaż.
Nie poznasz sułtana, jeśli będziesz tak wyglądać.
- Sułtana ? - Wiesz, o co mi chodzi.
Podejdź tu.
Tutaj jest.
Miałam ją na sobie w Sylwestra w 1965 roku.
Mój mąż nalegał, bym zakładała ją co rok.
Pewnie byliście bardzo w sobie zakochani.
Ja go kochałam, a on kochał mnie kontrolować.
Ludzie wtedy ubierali się ładnie na każdą okazję.
Do opery, do kina.
W tym byłam na pogrzebie syna.
Co mu się stało ?
Utopił się.
To okropne. Bardzo mi przykro.
W noc, gdy umarł...
niebo zmieniło kolor.
Paryż jest znany z niebieskich świateł, ale...
pamiętam, że wtedy były fioletowe.
To zupełnie inny kolor.
Tak...
Nigdy nie wiadomo, ile czasu przyjdzie nam przeżyć samotnie.
Proszę spojrzeć na te piękne rzeczy.
Która jest pani ulubiona ?
To są moje skarby.
To należało do Wielkiego Księcia.
Wciąż pachnie koniakiem.
Ta sukienka.
Należała do mojej ciotecznej babki Iriny.
Pracowała w modzie. Zajmowała się robótkami z koralików.
Zawsze chciałam ją włożyć,
ale była ode mnie dużo grubsza.
Bądź szczupła, Hajar.
To ważne.
Ja też jestem imigrantką.
Wiem, jak to jest być na wygnaniu.
Co noc śnię o Rosji.
Kiedy ostatni raz pani tam była ?
Nigdy tam nie byłam.
Czuję się głupio.
Podoba się pani ?
Kogoś mi przypominasz.
Spóźnimy się do lekarza.
Oczywiście.
Tędy.
Kazali pani odpoczywać. Powinna pani wrócić do dom...
Proszę mi dać Aleksego. Zaczekam tutaj.
Nie, potrzebuję cię. To nie zajmie długo.
Chodź.
Wróciłaś ? Przyniosę ci talerz.
Wysłała mnie do dom...
Zwolniła cię ? Już ?
Usiądź.
Nie mogę.
Stało się coś niesamowitego.
Witajcie z powrotem. Jak było na południu ?
Wspaniale.
Jest jakaś poczta ?
Przyszedł wcześniej w tym tygodniu i mówiłem, że dziś wracasz.
Dzień dobry. W czym mogę pomóc ?
Przepraszam, że przeszkadzam. Pan to Greg Moffat ?
Tak.
Podali mi pana nazwisko w agencji Chanteclair.
Jestem Mohammed Azim.
Moja córka dla pana pracuje. Zajmuje się pańską matką.
Moją ciotką.
Coś się stało ?
Nie chcemy kłopotów.
Moja córka jest młoda i nie rozumie.
Mówiłem jej : "Ci ludzie powiedzą, że ich okradasz".
Śpiewaj ze mną.
Wszyscy znają refren "Pigalle".
Halo ?
Witajcie z powrotem. Jak się udała wycieczka ?
Co to za obcy ludzie ?
Mówiliśmy, że wracamy w sobotę.
Hajar, co to za mężczyzna ?
Cały czas taka jest ?
Zadzwonić do lekarza ?
Nie wiem.
Twój telefon działa ?
- O czym ty mówisz ? - Nie oddzwoniłeś.
Bo nikt do mnie nie dzwonił.
Zabierz psa do kuchni.
Hajar, dzwoniłaś do nich ?
Zawsze do nas dzwonisz na wakacjach, każesz nam wrócić do domu,
a potem wyglądasz tak idealnie jak teraz.
Dlaczego mielibyśmy odebrać ?
Sophie. Naprawdę ?
Zmieniłaś testament i zapisałaś dziewczynie mieszkanie ?
Tym się martwisz ?
Prawie umarłam.
Zasłabłam i straciłam przytomność,
a teraz biorę siedem różnych lekarstw.
Proszę, nie wiedzieliśmy.
Teraz rozumiem, dlaczego byłaś zdenerwowana
i dlaczego wprowadziłaś dziwne zmiany w testamencie,
które nie są zgodne z prawem,
i wprawiły Hajar w zakłopotanie.
Nie znasz się na prawie.
We Francji wystarczy długopis, papier i świadek.
Hajar przy mnie była, a ty ?
A ty się opalałeś.
Jesteś dzieckiem ?
Zostawimy cię samą na pięć minut i spalisz dom ?
Co ty wiesz o dzieciach ?
Twoje łono jest pełne pajęczyn.
Hej !
To twój bratanek, a ty dąsasz się, co go bardzo rani.
A teraz atakujesz mnie, bo pracuję ?
Przez całe życie nie kiwnęłaś palcem, poza tym, żeby zrobić manicure.
To jest problem dzisiejszej Francji.
Masz pracę, rodzisz się z umiejętnością jej wykonywania,
ale wolisz, by te organy były bezrobotne.
A ja myślę, że chcesz, by był twoim chłopakiem,
byście mogli kontynuować rodzinną tradycję kazirodztwa.
Przestań, denerwujesz ją.
Daj spokój. To nie ma znaczenia.
Ona nigdy nie umrze,
bo unieszczęśliwianie innych utrzymuje ją przy życiu.
Wcale tak nie myśli.
Nie chcę twojego mieszkania.
Nie stać mnie na odkurzacz, który wciągnąłby smród starości
i centymetr łupieżu, który wszystko pokrywa.
Griszo, kocham cię,
ale masz w sobie zbyt wiele innej krwi i przez to jesteś słaby.
Chodź, Greg. Pieprzyć ją.
Twoi przodkowie otruliby tę pizdę
i wlekliby jej zgniłe zwłoki dookoła murów miasta.
Przykro mi, że jesteś w tej sytuacji, ale ona nie myśli racjonalnie.
Jesteś samotna.
Wszystkich odepchnęłaś i zostałaś z obcą osobą.
Baw się dobrze.
Wszystko dobrze, madame ?
Nigdy nie czułam się lepiej.
Przygotuj mi stek.
Wciąż myślę o tym, co powinnam była powiedzieć.
To czegoś nie powiedziałaś ?
Ty za to nie powiedziałeś nic.
A co miałem mówić ? Zabrałaś mi telefon.
Więc to twoja wina.
Czekam na ciebie od czterech lat.
Zawsze mówisz o tym, co zrobisz.
Wrócisz do szkoły, zostaniesz kucharzem, otworzysz klub.
A nie robisz nic.
To było twoje jedyne zadanie i je schrzaniłeś.
To co mam zrobić ? Chcesz, żebym ją zabił ?
Nie, dopóki nie zmieni testament...
Potem możemy pogadać, bo mam mnóstwo pomysłów.
Przestań.
Nie masz siły charakteru.
Mogę cię kochać bez mieszkania, ale nie będę kochać mięczaka.
Można inaczej rozwiązywać problemy.
Jasne, masz pomysłów na pęczki.
Co zrobisz ?
Poflirtujesz ? Naprawisz jej bojler ?
Masz rację.
To mój problem, nie twój.
Załatwię to.
Hej, wypiliśmy tu kilka drinków.
Załatw to.
- Hajar. - Cześć.
- Podwieźć cię do domu ? - Nie, dziękuję.
Chciałbym z tobą porozmawiać.
Doceniam to.
Możemy prosić wino ?
Ja nie chcę.
- Tylko lampkę. - Nie piję.
Ale jesz, prawda ?
Możemy prosić pizzę z oliwkami i Sancerre ? Jedną lampkę.
Musisz mi uwierzyć. Nie wiedziałem, że jest chora.
- Wierzę. - To dobrze.
To uwierz mi też, że nie możesz wziąć mieszkania.
Nie należy do ciebie.
Odnoszę wrażenie, że jesteś osobą, która nie wykorzystuje innych.
Dobrym człowiekiem.
Jestem.
Jest moje.
To wszystko, co mam.
Nie mógłbym spać w nocy, gdybym robił to, co ty.
Twoja religia ma tyle zasad. Takiej nie ma ? Żeby nie kraść ?
Nie ukradłam go.
Ona nie wie, co robi.
Nie jest dzieckiem.
Żyje dłużej niż my dwoje razem wzięci.
Wiesz, jaka ona jest. Odmawiałam setki razy.
Była chora, więc się nią zaopiekowałam.
To jej decyzja.
Ja o to nie prosiłam. Ona tego chce.
Dasz mi chwilę. Zaraz wrócę.
Kurwa.
Smacznego.
- Muszę wracać do domu. - Proszę...
Sam nie wiem. Nie idź jeszcze.
Mnie nie zależy na mieszkaniu.
Ale Sophie tak. Musiałem spróbować.
Nigdy nie marzyłem, że będę miał to, co mam.
Mieszkam w Paryżu.
Wiesz, co to znaczy dla reszty świata ?
Wiesz, co Ameryka znaczy dla reszty świata ?
Lubisz pizzę ?
Wszyscy lubią pizzę.
Najgorsze w tym wszystkim jest to...
że nie wiem, jak wyrazić moją wdzięczność
za to, jak opiekujesz się Anuszką.
Wiem, jaka bywa trudna.
To moja praca.
Jesteś w niej dobra.
Dlaczego to robisz ?
Uczę się, by zdać egzamin i zostać asystentką pielęgniarki.
Jeśli zdam, będę to robić przez trzy lata,
a potem zostaną pielęgniarką, co jest wspaniałą pracą.
Nie przeszkadza ci, że cię obraża ?
Jak większość ludzi w jej wieku
jest zła, bo jest ignorowana.
Trzeba im poświęcać uwagę.
Mieszkasz sama ?
Mieszkam z matką, ojcem i bratem.
Tak jest praktyczniej.
Twój ojciec jest miły.
Pracuje na poczcie.
To niesamowita praca.
Dziesięć godzin tygodniowo i zawsze strajkują.
A twój ojciec ?
Nie żyje.
Muszę przestać o to pytać.
Cała twoja rodzina nie żyje.
Nie. Moja matka żyje.
Wyszła ponownie za mąż.
Nie poradziła sobie z tym, że ojciec pił
i gdy umarł, dała się wciągnąć do kościoła mormonów.
Wykorzystuje to jako wymówkę, by móc zgrywać lepszą od innych.
Nie to, że mam coś do religii.
Nie podoba mi się to, że oddala ludzi od siebie.
Zgadzam się.
Wierzysz w Boga ?
Chciałbym,
ale nie wiem, jak ktoś taki jak ja, mógłby pojąć coś takiego jak to.
Ładna noc.
- Nigdy tak nie wychodzę. - Ja też nie.
Chcesz iść na spacer ?
Powinnam wracać do dom...
Ja też.
Może na krótki.
Czasem nie wierzę, że tu mieszkam.
Ale widok.
Brzmisz jak turysta.
Dla Paryżan to banał.
Tak, ale nie mają problemów z bagietkami, beretami
i muzyką graną na akordeonie.
Jest Paryż idealny i ten prawdziwy.
Jesteście z Sophie zaręczeni ?
Jest rozwiedziona. Nie chce tego robić drugi raz.
A ty ?
Nie wiem.
Mam swój plan, więc mogę poczekać.
Moi rodzice to tradycjonaliści,
a mnie się nie podobały ich sugestie.
Wierzysz w to ?
W małżeństwo ?
W całość.
Wierzę.
Ale to nie znaczy, że wiem.
Nie da się znaleźć dowodu.
To czego szukasz ?
Czasem dowód przychodzi z zaskoczenia.
Na przykład ?
Ktoś okazuje się być taki, jaki liczyłeś, że będzie.
Powinniśmy już iść.
Masz rację.
Cholera. Jesteś cała ?
Strasznie mi głupio.
- To moja wina. - Nie.
Na pewno jesteś cała ?
- To nie wygląda dobrze. - Nic mi nie jest.
Powinniśmy to opatrzyć.
Dobrze.
Tylko...
Potrzebujemy wody.
Przepraszam za bałagan.
Proszę, usiądź.
Wygląda gorzej, niż się czuję.
Okej.
- Ja to zrobię. - Daj spokój.
Wstrzymaj oddech.
Jak nowe.
Dziękuję.
Mogę cię pocałować ?
Nie.
Muszę już iść.
Ludzie będą się zastanawiać, gdzie jestem.
I gdzie ty jesteś.
Tak.
Zabiorę cię do dom...
Lepiej pójdę sama.
Wiem, że się tego nie spodziewaliśmy, ale...
Wiedzieliśmy, co robimy.
Tak, wiem.
To się nie może powtórzyć.
Zaczekaj.
Zapomnij o tej sprawie z mieszkaniem.
Dobrze się z tobą bawiłem.
Nie martw się.
Zajmę się tym.
- Dopiero przyszedłeś ? - Nie mogłem spać.
Przykro mi.
Wszystko się jakoś ułoży.
Oczywiście, że tak.
Weź filiżankę i usiądź ze mną.
Muszę się zabrać do pracy. Mam dużo do zrobienia.
Co robisz ? Czytam.
Skończyłam na dziś.
Kto tak powiedział ?
Jest 19.00. Potrzebuje pani czegoś jeszcze ?
Co się z tobą dzisiaj stało ?
Miałam kochanków, wiesz ?
Twoja oziębłość nie wzbudzi więcej mojej życzliwości.
Rzecz w tym,
że pani życzliwość jest ogromna.
Nie chcę być niewdzięczna,
ale nie mogę przyjąć mieszkania.
O to chodzi ?
Oczywiście, że możesz.
Jeśli ktoś powinien się czuć winny, to ja.
Nigdy nie czułam się lepiej.
To nie w porządku.
Powinno zostać w rodzinie.
Nie współczuj Griszy.
Miał niejedną okazję,
by wykazać się odrobiną przyzwoitości, jaką ty mi okazałaś.
Jest przyzwoity.
Jest dla pani dobry i wiem, że będzie pani tego żałować.
Bo on jest pani rodziną,
a ja nie.
Jak śmiesz mnie obrażać ?
Proszę na mnie spojrzeć. Nie jesteśmy spokrewnione.
Odrzucasz ewidentną poprawę statusu ?
Mam swój własny rodowód.
Już rozumiem.
Jesteś zbyt dumna.
Niby z czego ?
Pięciu tysięcy lat historii.
Sztuki, nauki, języka, muzyki.
Powinna pani zwiedzić jedną z sal w Luwrze,
w której nie ma Mony Lisy.
I co się od tamtej pory stało ?
Twoi ludzie są prymitywni.
Są kolebką cywilizacji.
Karaluchy są kolebką cywilizacji.
Dlatego nigdy się nie rozwiniecie. Jesteście prości.
Polegacie na religii, by mówiła wam, co robić.
Nie możesz przyjąć fortuny, nawet gdy sama wpada ci w ręce.
Zamknij się ! Aleksy !
Coś jeszcze ?
Czy mogę iść ?
Możesz iść.
Życzę ci dobrego życia jako służąca.
Dzień dobry, Leno.
Już popołudnie, panie Moffat.
Jak wizyta u lekarza ?
Jest w świetnej formie, ale musi przyjmować leki.
Słyszał pan, że komputer powoduje raka ?
Nowe rosyjskie badania.
Anuszko ?
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Czemu Lena nie wykupiła recepty ?
Bo nie zna francuskiego ani rosyjskiego.
To dla ciebie kłopot ?
Ależ skąd.
Za to świetnie gotuje.
Każę jej kupić żeberka jagnięce i zostaniesz na kolacji.
To dużo jedzenia dla dwóch osób. Zadzwonię do Sophie.
Nie ma mowy.
Minęły dwa miesiące.
Dowiodłaś swoich racji.
Jest dla mnie martwa.
Prawie tak martwa, jak mnie tego życzy.
Jeśli zbliży się do mnie albo do mieszkania,
zostawię wszystko Ambasadzie Rosyjskiej.
Nie możesz kazać mi wybierać między wami dwiema.
Nie każę.
Co tu robisz ?
- Muszę zobaczyć się z Gregiem. - Nie ma go.
Mogę w czymś pomóc ?
Gdzie jest ?
- Kim pani jest ? - Jestem Raha, matka Hajar.
No dalej.
Powiedz jej.
Na pewno otworzyła.
Monsieur Greg...
Wynocha !
Nie jestem sama. Wejdźcie.
Co się dzieje ?
Nie jesteście tu mile widziane.
Przepraszam, madame. To nie dotyczy pani, tylko jego.
- Co się stało ? - Pojawił się pewien problem,
a aborcja nie wchodzi w grę.
- Słucham ? - Słyszałeś.
Nie rozumiem.
Miałeś to naprawić, a nie zrobić jej dziecko.
Naprawdę ?
Co pan zrobił ? Myśli pan, że może robić, co mu się podoba ?
Mamo, to nie tak.
Zamierzałam ci powiedzieć, ale nie chciałam zniszczyć ci życia.
Na to już za późno.
Chciałam, żebyś wiedział.
Jesteś jakąś służącą,
którą pan domu może wykorzystywać, kiedy chce ?
- Nie. - Więc jak to było ?
Ewidentnie chciał odzyskać mieszkanie.
Nie można mu się oprzeć, czy robisz tak cały czas ?
Nie mów tak do niej.
Jak ? Jest pokojówką.
Nie tak cię wychowałam.
Dlaczego to zrobiłaś ?
Bo...
Bo go kocham.
Co ?
Jezu Chryste.
- Co ty, do diabła, wyprawiasz ? - Nie wiem.
Nie wiem.
Co ? Żartujesz sobie ?
Hajar.
- Co ? - Nie wiem.
Nie wiem...
Powinienem być zły, a nie jestem.
Czuję się...
Jestem szczęśliwy.
A ty ?
Tego właśnie chciałam. Przedłużenia linii.
Co, do cholery ? To miało zabić ją, nie mnie.
To jest moje. Przyjmuję to jako zapłatę.
- Czekaj ! - Daj jej odejść.
Leno, przynieś szampana.
My nie możemy.
Ale ja mogę.
Napisy : Agnieszka Otawska-Bojarska