NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Synced & corrected by -robtor- www.addic7ed.com
Przepraszam.
Umieram z głodu.
Strata czasu.
Co? Na ogół w pracy siedzę w samochodzie i czekam.
Chcesz kokosowy? Na pewno nie?
Tylko nie łam prawa. Dobrze?
Na ogół w pracy sprzątam po gliniarzach, którzy idą na skróty.
Powtórz szybko pięć razy.
„Sprzątam po gliniarzach, którzy idą na skróty”.
Nie dam rady.
Porozmawiamy w miejscu publicznym
z tym całym... Ka-duczem, Kadeuce’em Porterem.
Zajebiste rzeczy można znaleźć w sieci, wbijając numer komórki.
Szukasz czasem siebie?
Sprawdzę cię i zobaczę, co znaczy skrót KJ.
Nic nie znaczy.
Tata go wymyślił.
Musi coś znaczyć.
Nie musi.
Mówił, że będzie mi łatwiej, jeśli będę uchodzić za mężczyznę.
Podanie na studia i do każdej pracy podpisywałam skrótem KJ.
I chyba miał rację.
To otwierało mi drzwi, które inaczej byłyby zamknięte.
- Co za cynizm. - Realizm.
To dlatego zajmujesz się kradzieżami sklepowymi?
Przy okazji, nie czekają na ciebie w sądzie?
Mam papiery do wypełnienia,
więc ucisz się na chwilę.
I nie chcesz tego pączka?
Portfel, klucze, miętówki, pasek, sznurówki.
To wszystko, co pan miał?
Tak.
Proszę podpisać.
Co ci zrobili?
- Nie mówiłem Latrice, gdzie jesteś. - A pytała?
Isaiah.
Kto tam?
To my.
Isaiah? To ty?
Isaiah, gdzie byłeś? Czekałam całą noc.
- Ja... - Patrz.
Patrz, co znalazłam w rzeczach ze szpitala.
W sali Brentona w pierwszą noc był biały mężczyzna...
a teraz w jego łóżku znalazłam to.
Skąd miał jego mewę?
Musimy jechać na policję.
Musimy im powiedzieć o tym mężczyźnie.
Może on wie, kto zabił Brentona.
Ile dni minęło już od stypy?
Co robiłaś?
Ja sprzątnę, Latrice, ty odpocznij.
Słyszysz, co mówię?
U Brentona był jakiś mężczyzna.
Tam ciągle kręcili się jacyś ludzie.
To mógł być ktoś ze szpitala.
I zostawił akurat mewę?
Widziałaś, jak ją zostawia?
- Widziałaś? - Nie.
Ale...
Skąd mogła się tam wziąć?
Cały B.
Zawsze miał przy sobie jakąś mewę, którą właśnie składał.
- Teraz jedziemy na policję. - Dość tego!
Muszę iść do pracy. Rozumiesz?
Isaiah!
Nawet zwierzę zwiałoby z tego chlewu.
Ręce do góry!
Stanąć przy płocie i nie oglądać się!
Patrz, kurwa, na glebę!
Więcej nie powtórzę.
Nogi szeroko!
Pokaż, co masz. Dawaj.
Ręce do góry. Nogi szeroko.
Nie oglądaj się!
Ściągaj to, gruby. Wiem, że coś masz.
O co wam chodzi? Nic nie zrobiliśmy.
O ten kram, który otworzyłeś dwie godziny temu.
Nic nie zrobiłeś?
Doszły nas słuchy, że mieliście przyjęcie towaru.
Nic o tym nie wiem.
Ten jest czysty.
Mówiłem już, że tylko gadaliśmy.
Przy śniadaniu?
A to, kurwa, co jest?
Cuksy i energetyk. Śniadanie mistrzów.
I to my was zabijamy?
Prosta sprawa.
Powiedz, gdzie jest towar, to cię nie posadzę.
Gdybym wiedział, o co tu chodzi, to bym pomógł.
Serio.
Gruby ma tylko parę torebek.
A tu nic.
To miał być pewny cynk.
Pomyłka. Przepraszam.
Wypuść wszystkich.
Poza Grubym. Pójdzie z nami.
Tyle zachodu dla kilku torebek?
Słyszałeś? Wypuść mnie, kurwa!
Spadaj!
Torba w garść i spadać!
Licz się ze słowami.
Ręce z tyłu i spadać! Szybciej, jazda!
Zabieraj buty i zjeżdżaj.
Następnym razem przynieś mi pączki, suko!
Kolega z baru tak wcześnie?
KJ Harper.
Halo?
Mówi matka Brentona Butlera.
Przepraszam, pani Butler. Czym mogę służyć?
Widziałam mężczyznę u syna w pokoju. Trzeba go znaleźć.
W sypialni syna jest jakiś mężczyzna?
Nie, to było w szpitalu. Widziałam go.
Chyba przyniósł coś Brentonowi.
Jedną z jego mew. Chyba że miał ją wcześniej.
Nie jestem pewna.
Własny mąż mi nie wierzy. Muszę być pewna...
że pani mi wierzy.
Jest pani sama?
Co to za różnica? Nie zmyślam. Nie zwariowałam.
Tego nie powiedziałam.
Może go pani opisać?
Chyba tak. Nie wiem.
W takim razie...
Proszę porozmawiać z naszym rysownikiem
u mnie, na Newark Avenue.
Wystarczy podać moje nazwisko.
Możemy...
się tam spotkać?
Oczywiście.
Będę za pół godziny.
Dziękuję.
Nagle jej się przypomniało?
To może być coś ważnego.
Sanitariusz z nocnikiem. Przekaż do centrali.
To on.
- Dobra. - Nie, zaczekaj.
Hej!
Odpierdol się! Nic nie zrobiłem!
To czemu spierdalasz?
Pierdol się.
Podarłeś mi kurtkę!
Co to za sucz?
Nie ma to jak kulturalna rozmowa!
Wstawaj, pajacu!
Idziesz!
Przestań bębnić palcami, bo ci je połamię.
Wyjdziesz, jak powiesz, czy znałeś Brentona Butlera.
Ni cholery!
Po prostu lubisz pogrzeby?
Nie byłem na żadnym pogrzebie.
Wszystko jasne. Możesz iść. Chcesz telefon?
Bierz. Skończyliśmy. Jeszcze tylko zadzwonię.
BRENTON
Nasza piosenka.
Dlaczego Brenton miał twój numer?
Dlaczego, kurwa, to jedyny numer
w jego telefonie na kartę?
- Nic nie wiem. - Żenił twój towar?
- Pierdol się! - Sam się pierdol.
- Zostaw mnie! - Ty śmieciu!
Nie ruszyło cię, że przez ciebie zginął twój kumpel.
Nikt przeze mnie nie zginął.
Bo nikt mądry nie podskoczy Królom.
Ktoś podskoczył.
Ty, palancie?
Patrz.
Fajne? Ty i Brenton. Znalazłem w twoim pokoju.
Spójrz!
Dalej twierdzisz, że go nie znałeś?
Szukamy zabójcy twojego kumpla.
Nie znam Brentona Butlera.
Dobra. Zostaniesz u nas na noc.
Kurwa, jest piątek.
Zarzuty usłyszysz po weekendzie.
Mam to w dupie. Będzie mi tu ciepło.
Rób swoje.
Zabierzcie go w cholerę!
Ręce przy sobie.
Odpierdolcie się.
To była strata czasu.
Kurwa!
Kształt twarzy?
Był w takim... kapturze,
który zasłaniał twarz...
częściowo.
Więc nie. Kolor oczu?
Chyba...
chyba ten kaptur...
zasłaniał mu oczy.
Nie widziała pani jego oczu? A kształt nosa?
Będzie tu pani Harper?
Bo obiecała, że przyjdzie.
Nie wiem.
Może pani opisać jego usta?
- Usta? - Je też zasłaniał kaptur?
Pamiętam jego głos.
Był... młodzieńczy,
ale głęboki.
Brzmiał, jakby się bał.
Jakby coś wiedział.
Jakby wiedział, kto zabił mojego syna.
Głosu nie narysuję.
Pracuję tu od 15 lat. Nigdy się nie spóźniłem.
- Cztery godziny spóźnienia. - To się więcej nie powtórzy.
Wiem, że straciłeś syna. Bardzo ci współczuję,
ale mieliśmy inspekcję i musieliśmy zamknąć zakład,
bo sprzęt nie był sterylny.
- To niedopuszczalne. - To były nieprzewidziane okoliczności.
- To się nie powtórzy. - Nie moja decyzja.
Dr Kieran proszony na radiologię.
Proszę pani?
Co słychać, pani Butler?
Pamięta mnie pani?
Tak, pamiętam.
Panią i pani syna.
Czy był tu...
Pierwszej nocy
był tutaj mężczyzna w kapturze.
Widziała go pani?
Nie,
ale w nocy jest tu ekipa sprzątająca.
Widziałam, że stał w tym miejscu. Jestem pewna.
Wiem, że go widziałam.
Przepraszam, pani Butler, ale...
pani syn leżał na końcu korytarza, nie w tym pokoju.
Pani Butler?
Mówi KJ Harper z prokuratury.
Wiem, że miałyśmy się spotkać i...
próbowałam dzwonić.
Przykro mi.
Chcę zapytać o Kadeuce’a Portera.
Pani Butler?
- Kurwa! - Co za pech, kurwa!
Typowe, co?
Jeden niedobitek!
- Hej, Gary, piwo! - Mówiłeś, że nie pijesz.
Ja stawiam. Do rana. Nic się nie martw!
Ale ruszaj się, bo moja dama jest spragniona.
Widzisz ich?
- DiAngelo. Teraz ty! - Chwila.
Moment. Idź do dziewczyn. Zatańcz z paniami.
Ty dokąd, DiAngelo? Twoja kolej.
Im prędzej zagrasz, tym prędzej wygram.
Wszystko dobrze?
Hej, DiAngelo, twoja kolej!
Słyszę, kurwa!
Mogłeś wczoraj oberwać w tej pułapce.
Wszyscy mogliśmy.
Myślisz, że ludzie przejęliby się,
gdyby twoja żona została sama z dzieckiem?
Należy im się o wiele więcej.
Bo jesteś ojcem...
i mężem.
A to jest dużo więcej warte niż...
zdjęcie i renta.
Zgoda?
No, chodź.
Najważniejsza jest rodzina.
Tylko ona.
Twoja jest tutaj.
Dobry chłopak. Uśmiechnij się!
Zatańcz z żoną. Dalej.
No, ruszaj się.
- Chcesz? - Straciłeś kolejkę.
- Ja wezmę. - Jasne.
Zniszcz ich, skarbie.
Nie daj się!
Patrzcie, jak on to robi.
Cholera, ile zostało? Dwa?
Mój chłopak!
Wypychasz stanik?
To wkładki laktacyjne.
Nikt ci nie mówi o tych podnietach.
Cieknę jak Titanic.
Wielu młodym matkom cycki opadają na stałe.
Twoje już są na miejscu.
Szczerze mówiąc, na początku myślałam...
że jesteś suką.
Bo jestem.
Jak to żona gliniarza.
Myśleliście o dzieciach?
Tak, ale nie wyszło.
Mike nie może przez jakiś genetyczny feler.
Ale byłby świetnym ojcem. Zawsze tego chciał.
- Przykro mi. - Przestań. Dobrze nam się żyje.
Elegancki dom, samochód i knajpy.
Wakacje na wyspach.
Czego tu jeszcze chcieć?
Petey jest ciągle poza domem.
Nocne zmiany z nową ekipą, dzienne ze starą,
a ja sama z dzieckiem.
Nadal bierze patrole? Musi z tym skończyć.
Papiery jeszcze nie doszły...
a jeden etat nie wystarczy.
Twój mąż ściga dealerów.
Da się na tym zarobić.
Te oprychy nie używają swojej kasy, by czynić dobro.
W tych sprawach Petey jest święty.
Od dziecka taki był. Prędzej skona niż...
zrobi coś w tym rodzaju.
Uwierz mi...
lepiej nie wiedzieć, co robią w pracy.
Lepiej dla nas.
A te oddzielne, lecz połączone zdarzenia, które podlegają...
Sześć...
Dwa...
Brenton mógł dostać czapę.
Podpadł Pięciu Królom.
Ja zaczynam rozmowę od przywitania.
Kadeuce mówi, że obcy gang nie tknie Króla.
Więc też już zapisałaś Brentona do Pięciu Królów?
Zbiry myślą, że są nietykalne, aż dostaną kulką w łeb.
Nie, słuchaj! Kadeuce miał rację.
Sprawdziłam ubiegłoroczną listę zatrzymań
w Południowym Dystrykcie. Policja też ich nie rusza.
Jeśli podpadają, to za drobne wykroczenia.
Wszystko kontrolują. Ale gdzie tu Brenton?
Szukam w tych aktach niebieskiego wozu.
Na próżno.
Jeszcze mniej masz z życia niż ja.
Kurwa!
Co robisz?
Zszywam kurtkę, którą mi rozerwał ten dupek.
Dużo za nią dałem.
Dokąd wcześniej uciekłaś?
Do sądu. Kompletnie zapomniałam.
Zawsze uciekasz.
Mundurowi namierzyli Nadine. Szukała działki w Bayside.
Jedziemy?
Mam stos papierów, ale odezwij się, jakbyś ją znalazł.
A ty zadzwoń, jeśli wygrzebiesz Jimmy’ego Hoffę.
Jasne. Nie ma sprawy.
Świetnie. Dzięki.
Na pewno o tym wspomną.
Cześć, tato!
Mags, ale urosłaś! Pięć centymetrów.
Chyba tak.
Co się stało?
Usiądź. Co ty tu robisz?
Chcę z tobą porozmawiać na żywo.
Za radą mamy. Jest na zewnątrz.
Co tam?
Nie chcę mieszkać u ciebie.
Dlaczego?
Z twojego nowego domu jest daleko do szkoły i...
nie miałabym czasu dla przyjaciół.
A dla mnie? O tym nie myślisz?
Cokolwiek ona wkłada ci do głowy,
jestem twoim ojcem. Zapamiętaj.
Wiem o tym.
Połowę czasu będę z tobą.
Połowę...
Dorastasz.
Na moich oczach.
Rozumiem cię...
„Chłopak się zraża do córki gliniarza”.
Nie mam chłopaka.
Będziemy się widywali. Coś wymyślimy.
Przecież są telefony. Możemy dzwonić.
- I esemesować? - Pewnie.
Będziemy esemesować.
Śmigam jak nastolatek.
Idź już. Mama czeka.
- Dobra. - Dobra.
Na razie.
Mags!
Jakoś to będzie.
Może wrócę do pracy?
Mikey wszystko zmienił, ale...
Nie mówmy już o tym.
Ja mam pracę, ty dom.
Nigdy cię w nim nie ma...
a dziecko kosztuje.
Powiedziałem, że się tym zajmę.
W porządku.
Zamawiałaś coś?
Nie. A ty?
Jest nadawca?
Od kogo to?
Petey. Cholera!
O tej porze?
Wejdź!
Zrobiłbym porządek i kupił flaszkę, gdybyś mnie uprzedził.
Wejdź i się rozgość.
Odebrałeś...
mój prezent dla wnuka – Peteya Trzeciego?
Ma na imię Michael.
W porządku.
Imię imieniem,
ale wszyscy trzej mamy krew wojownika.
Ja, ty, on. Należą mu się twoje stare rękawice.
Jaki ojciec, taki syn.
Musiałem cię trochę zahartować.
Miałem sześć lat,
kiedy złamałeś mi rękę.
Nazywasz to hartowaniem?
Ideałem nie jestem, Pete,
ale chyba wyszedłeś na ludzi.
Świetnie sobie radzisz.
Gdybym lał mocniej, byłbyś prezydentem.
Wracałeś w nocy
i wołałeś mnie do kanciapy.
Jesteś jebanym tchórzem.
Nędznym...
małym człowieczkiem...
który nic nie miał i był nikim.
A gdy wracałeś do domu,
wyładowywałeś się na mnie, aż brakowało mi tchu.
A potem nas opuściłeś, kutasie!
Łączy nas krew...
ale cała reszta różni.
Zbliż się do mojego syna, a cię zajebię.
To nie groźba, tylko obietnica.
Pożyjesz, synu...
to zobaczysz.
Widziałaś Nadine?
Biała dziewczyna.
Kurwa!
Co się dzieje? Dokąd idziemy?
Pojeździmy, aż oprzytomniejesz
i grzecznie powiesz, co wtedy widziałaś w parku.
Dobry plan? Jak sądzisz?
Dobra. Uwaga na głowę.
Brenton.
Przepraszam, Latrice, właśnie wszedłem. Zbudziłem cię?
Wszystko dobrze?
Każą mi iść po kartki.
Biuro Weterana?
Myślałam, że dadzą ci pracę.
Tłumy byłych żołnierzy próbują zacząć nowe życie.
Praca najwcześniej za pół roku.
Radzą mi wrócić do wojska.
Nie mogę was objadać.
Macie tyle wydatków.
Damy sobie radę.
Z rachunkiem ze szpitala też?
Widziałem pocztę, Latrice.
I kolejny rachunek za dom.
Twój brat wie, co robi.
Na pewno?
Martwię się.
Chyba zaczynam wariować.
Wzięłam cię za Brentona.
Często...
schodził w środku nocy
i zjadał talerz płatków.
Uwielbiał je.
To żałoba, Latrice.
Masz rozdarte serce.
Dlatego widzisz to, czego pragniesz.
I co ci się należy.
Ale głowa ci nie nawala.
Wiesz...
To serce ci pęka.
Brenton dał mi ją przed wyjazdem.
Kazał mi nosić przy sobie...
bo to amulet o magicznej mocy.
Dlatego przeżyłem kolejne misje
i wróciłem do domu.
Teraz jest twoja.
Ty też wróć.
Nie.
Jest twoja.
Zatrzymaj ją.
Hej.
- Wysiadka. Koniec wycieczki. - Zostaw.
Co my tu robimy?
Czujesz się lepiej, więc pogadamy w cztery oczy.
Mówiłam, że nic nie wiem.
Już?
Wstań. Idziemy.
Odpierdol się, ty stary kutasie!
- Zostaw mnie! - Podrapałaś mnie, gówniaro.
- Wiesz co? - Odwal się!
- Puszczaj! - Chciałem po dobroci, ale chuj z tym.
- Lepiej cię zamknę. - Puść mnie!
To był pocisk dum-dum.
Przebił się przez biodro i rozerwał na odłamki.
Lekarze usunęli, co mogli, ale reszty woleli nie dotykać,
bo groził mi całkowity paraliż.
Niech to szlag!
- Serce mi się ściska, bracie. - Co zrobić...
Włączam czujniki metalu. Jestem postrachem komunikacji lotniczej.
Ale nie chcę współczucia.
Coś tracisz, ale coś zyskujesz.
Jestem mocniejszy i bystrzejszy.
Trzeba otrzeć się o śmierć,
żeby docenić życie.
Teraz ty nosisz koronę.
Nasze marzenie ze szczenięcych czasów...
gdy handlowaliśmy na ulicy za działkę towaru.
Właśnie.
Szkoda twojego bratanka.
Jebany los.
Isaiah i Latrice nie mogą się otrząsnąć.
Ja jeszcze nie stanąłem na nogi, a oni...
mają rachunki za szpital, dom i pogrzeb.
O czym ty, kurwa, mówisz?
Chodzi o pieniądze?
Wiesz, dziwne, bo...
kiedy oberwałem i padłem na ziemię,
słyszałem tylko twój głos, który mówił: „Wstań”.
Duchem byłeś ze mną.
Jak zawsze.
Jesteśmy jak bracia.
Nie wahaj się prosić mnie o pomoc.
Załatwione.
Sarah?
Hej!
Jak ci leci?
Cześć!
KJ!
Cześć!
Hej!
Myślałam, że nie przyjdziesz.
Na urodziny taty?
Raz się kończy 63 lata.
64!
Długo cię nie było. Tęskniłam.
Nadal pracujesz w Jersey City?
Stara bieda.
Wyglądasz świetnie.
Dzięki.
I pogodnie.
Wyglądasz na szczęśliwą.
Bo jestem szczęśliwa.
Przywitaj się z tatą. Czeka.
Fajnie, że jesteś.
Dziękuję.
- Cześć! - Hej!
Myślałeś, że się nam wymkniesz?
Nie mnie.
Na balangach 30 lat temu było tyle dymu, że widziałem ledwie na pół metra.
Gdy teraz zapalę jednego w domu, mama obdziera mnie ze skóry.
Jak tam mój anioł?
Dobrze.
Naprawdę dobrze.
Mam dużo roboty.
- Co takiego? - Pracuję przy zabójstwie.
Ktoś potrącił czarnego chłopca
i zostawił na mrozie na pewną śmierć.
Fatalnie,
ale to tylko przestępstwo drogowe.
To morderstwo, nie przekroczenie prędkości.
Przestępstwo drugiego stopnia.
Kierowca zostawił go w rowie jak psa.
Musisz mieć dowody.
Bardzo trudno wygrać takie sprawy.
Mówię z własnego doświadczenia.
Weź się w garść, KJ.
Musisz być silniejsza od tego. I od nich.
Powtarzasz mi to całe życie.
Nie chcę, żeby cię to zdołowało.
Poprzednio też chodziło o dziecko, tak?
To dwie różne sprawy.
A ja nie mam ani dołka, ani górki.
Jestem zła, bo mnie nie słuchasz.
Słucham.
Dlatego się martwię.
Co ty tu robisz?
Jaka elegancka!
Wracam z rodzinnej imprezy.
Świetnie.
U mnie też. Zapraszamy. Z drogi!
Pamiętacie KJ?
Nie gryźcie!
Robimy...
zapas karmy.
Mieszam mielone z żołądkami
i siemieniem lnianym.
Wątróbkę też uwielbiają.
Wiem.
Kosmiczny weekend!
Wzywałem straż pożarną,
taka była balanga!
Drinka?
Mam jeszcze sznapsa z sylwestra.
Nie, dziękuję.
Na pewno?
Jak tam świadek?
Mogłem ci zdać sprawę przez telefon.
Dziewczyna dynamit. Mówię ci.
Po nocy za kratkami...
powinna ochłonąć.
- Świetnie. - Właśnie.
- Naprawdę. - Tak.
Ale dziś Ryba ma „imprezę na cztery łapy”.
Hej.
Co ty robisz?
Dlaczego?
Hej, po co to?
Nie ma sprawy.
Jest. Dokąd się wybierasz?
- Lepiej pójdę. - Nie. Zaczekaj.
Nie idź, bo narobisz głupot.
Przestań. Natychmiast.
Wszystko...
zawsze muszę spierdolić.
Ty to mówisz?
Mnie córka nie chce więcej widzieć.
Bo jestem chujowym ojcem.
Dorosła i koniec. Nie będzie drugiego podejścia.
Zostań i będziemy sobie razem robić wyrzuty.
Nie traćmy sobotniego wieczoru.
Ale do łóżka mnie nie zaciągniesz.
Chcesz kanapkę z wątróbką?
Żołądka ci nie dam, bo Lizzie by cię zagryzła.
No już.
Nie lubię wątróbki.
Dawno nie jadłem domowego obiadu.
Nie napalaj się zanadto.
Isaiah lubi pieczeń, ale dawno jej nie robiłam.
W samą porę. Jesteś głodny?
Mięso od Zeke’a.
Nadal prowadzi ten swój kram.
Jak śmiesz tu przychodzić?
Isaiah!
Seth, przestań!
Przestań!
Brudna forsa.
Po to cię wychowywałem? Tak się odwdzięczasz?
Ktoś musiał zapłacić za szpital.
Nie podskakuj, bo upadniesz.
Oto słowo boże! Alle-kurwa-luja!
- Ty... - Przestań!
Wziął kasę od dealera!
Wara od mojej rodziny!
Gdzie był twój Bóg, gdy Brenton konał w rowie?
Teraz mówisz jego matce, że to Boży plan?
Co?
Dlatego B. umarł jak przydrożny pies?
W takim razie twój Bóg to śmieć.
Nie bluźnij w moim domu!
Dom!
Twoja największa troska. I jedyna miłość!
Dbam o rodzinę, bo jestem mężczyzną.
Spokojnie.
Nie ucz mnie odpowiedzialności!
- Isaiah. - Ty dbasz o rodzinę?
Ojciec musi wiedzieć o swoim synu wszystko!
Co kocha, czego nie znosi...
co go bawi, co smuci i co go nie rusza!
Seth, uspokój się!
Co o nim wiesz?
Tylko na tym mu zależało...
żeby ojciec się nim zainteresował.
Wystarczyło zapytać.
Co podać, stary?
O, kurwa!
Posypkę do moich pączków.
Śniadanie mistrzów.
Czego chcesz? Dałem wam wolne.
Pogadać o nalocie Wilcoxa.
Ćpun zostawił burgera. Chcesz?
Wilcox czasem daje dupy.
O tym chcę pogadać.
Bo tym razem nie dał.
Tu jest parę stów na głowę.
Dla mnie też.
Chcę taką samą dolę jak każdy.
Plombuj towar na miejscu.
Znasz przepisy o materiale dowodowym.
Nie mam pluskwy.
Nie jestem z wydziału wewnętrznego.
Muszę myśleć o rodzinie.
Zadbać o nich, gdyby coś mi się przytrafiło.
Ten chłopak na rowerze był zwykłym oprychem.
Dlatego skończył jak zwierzę.
Zrobię, co trzeba. Nie jestem tchórzem.
Odjebało ci, że przychodzisz tu z tym szajsem?
Swoje sprawy załatwiamy na ulicy.
Sprzątnij to gówno.
Czekaj na dole za pięć minut.
Twój autobus.
To była kasa od Królów.
Nie chcę mieć z nimi nic wspólnego.
Chciał nam pomóc.
Możesz już wrócić do pracy?
Dziś w rzeźni mam tylko jedną zmianę. Będę o szóstej, siódmej.
Dobrze.
Masz przejebane.
Powiem, że mnie porwałeś i zgwałciłeś.
Odpowiesz za posiadanie narkotyków, włóczęgostwo,
stawianie oporu i napaść na policjanta.
Wczoraj dobry glina, dzisiaj zły? To na nic.
Na proces zaczekasz w poprawczaku.
Po wyroku przeniosą cię do więzienia dla kobiet,
gdzie odsiedzisz od czterech do siedmiu lat.
Z twoim zachowaniem posiedzisz siedem.
Widziałam trzech facetów.
Wsiedli do samochodu i odjechali. To wszystko.
- Mogę już iść? - Jaki samochód?
Nie wiem.
Był czarny. Czarny z czerwonym pasem.
Podpisz tu i tu.
Tyle widziałam. Nie kłamię!
Skąd widziałaś samochód i tych ludzi?
Ze starej elektrowni.
Czasem chodzę tam spać. Usłyszałam coś...
jakieś odgłosy i...
nic nie zrobiłam, ale potem zapadła cisza,
więc wstałam i ich zobaczyłam.
Jak Boga kocham, nie kłamię!
Czekaj tu.
Co masz na sobie?
Pomarzyć dobra rzecz.
Nadine się obudziła?
Właśnie z nią rozmawiam.
Mówi, że to był czarny samochód z czerwonym pasem.
Chwila, jaki kolor?
Czarny z czerwonym pasem.
- Na pewno kłamie. - Zatrzymaj ją tam, dobrze?
Już jadę.
50 dolarów. W porządku?
W porządku. Co macie?
Jedziemy.
Więc mamy umowę.
Czekamy na przyjazd pani prokurator.
Spisze twoje zeznania.
- Co nowego? - Nic.
Co jest? Twój chłopak przeholował?
Powiedziałem „skończ”, a on nie kumał.
Wszystko mu się pomyliło.
- Co jest? - Wisisz mi...
pięć dych. Czekam.
W porządku.
Dobrze wiesz.
W porządku.
Bierz tego skurwysyna.
Odwal się!
Mówię ostatni raz!
Nogi szeroko.
- Teraz, kurwa... - Nie ruszaj się.
- Nie ruszaj się, kurwa. - Co mówiłem?
Odwróć się twarzą do ściany.
Skurwysyn.
Co się, kurwa, gapisz?
Dalej, skurwysynu. Znasz musztrę.
Ruszać się, kurwa.
- Myślisz, że masz przejebane? - Odwal się!
Ruszaj się, bo ci pokażę, skurwielu!
Co za śmieć. Kumasz?
Ja ci jeszcze pokażę, śmieciu! Zabieraj go!
Napisy: Basia Howard