Poprzednio w Podróżnikach...
Wgrała komendę udając, że ratuje życie Marcy.
Masz na myśli, że mnie wykorzystałaś.
Złożę rekomendację
aby jego ojciec otrzymał nad nim opiekę.
Jacqueline, proszę!
Tu nie jest bezpiecznie.
Spakuj torbę, pojedź do mamy na kilka dni, może tydzień.
Ok, już jestem.
Co jest takie ważne?
Jestem Podróżnikiem 4112.
Komputer Kwantowy jest złomowany.
Będę potrzebował twojej pomocy przy masie rzeczy.
Witaj w dwudziestym pierwszym.
Strasznie cię przepraszam.
"Jak on może oferować domek w Whistler,
"willę w Toskanii, i kryjówka na Karaibach,
i to wszystko za 20 tysięcy dolarów?"
I muszę być szczery... sam też się zastanawiam.
Słuchajcie, robię to już od jakiegoś czasu
i jeszcze takiej oferty nie widziałem!
Więc która posiadłość najbardziej do pani przemawia?
Może kryjówka na Karaibach?
Czyż my wszyscy nie marzymy aby tam teraz być?
Ale siedem do dziesięciu dni w roku?
To jakieś 2000 za dzień.
Tak! Jeśli pojedziecie tylko raz.
To styl życia.
Czy nie to cię właśnie interesowało, Dale?
Taa... tak powiedziałem.
Ale to było po tym jak powiedziałeś,
że to potrwa tylko 90 minut
i dostaniemy darmowy obiad w House of Rib.
90 minut...
Nie no, rozumiem.
No dobrze...
Nie wiem jak ja to zrobię,
ale dajcie mi porozmawiać chwilę z moim managerem
i zobaczę czy da się coś obniżyć.
Dajcie mi pięć minut.
Jak wrócę,
zobaczycie to w kompletnie nowym świetle.
Synchronizacja i poprawki: -robtor- www.addic7ed.com Tłumaczenie: Alanthiel
Kat!
Myślałam, że mówiłeś, że już po niebezpieczeństwie.
Bo jest.
Więc po co ci broń?
Nie oddzwoniłaś do mnie.
Myślałem, że ciągle jesteś u matki.
Dlaczego się nie odezwałaś jak weszłaś do domu?
Myślałam, że jesteś w pracy!
Byłem na nogach całą noc.
Przepraszam jeśli...
Nie ważne, cieszę się, że jesteś w domu.
Nie jestem w domu. Przyszłam tylko
zabrać parę rzeczy.
Wiem, że ostatnie parę dni było szalone.
Wiesz co, zostawiłam chyba z dwanaście wiadomości.
Zanim dostałam twoją
o czwartej rano,
byłam przekonana, że nie żyjesz.
Już po wszystkim.
Po czym wszystkim?
Powiedz mi.
Wiesz, że nie mogę mówić o pracy.
Nigdy nie powiedziałeś, że moje życie jest zagrożone.
Przez moją pracę znalazłem się na celowniku... pewnej grupy.
I bałem się, że przeze mnie,
ty też możesz być w niebezpieczeństwie.
Ale już tak nie jest, już nam nie zagrażają.
Tylko tyle mogę powiedzieć.
Skąd mam wiedzieć, że to prawda?
Najwyraźniej nie masz problemu żeby mnie okłamać.
Proszę, zostań i porozmawiajmy. Zrobię śniadanie.
Nie, nie mam mowy.
Kat! Hej.
Co? Planujesz mnie nadzorować?
Co ty ode mnie chcesz?
Nic od ciebie nie chcę, Grant.
Absolutnie nic.
David?
Hej!
Zrobiłem naleśniki.
Pewnie nie pamiętasz
czym są naleśniki,
ale ja przypadkiem wiem, że je uwielbiasz.
Co się stało?
Ee, nic, tylko, ee...
Spałaś nago jak się poznaliśmy
i pomyślałem, że może...
Nie.
Fałszywy alarm.
Jak długo nie śpisz?
Och, od, ee...
Całą noc.
Chciałem pooglądać trochę telewizję,
ale byłaś tak wygodnie opatulona
na... na kanapie,
że nie chciałem cię budzić, więc, ee...
wtedy ja, ee...
wtedy ja...
Hej, wiesz co?
Weźmy trochę pozmieniajmy i-i ty usiądź tu,
bo ja zawsze siedzę z tej strony.
Och. Ok, dobrze.
Dzięki.
Dobrze.
Dobrze się czujesz?
Hmm?
Jasne!
Nie wiem.
Nie.
W sensie, obcy facet umarł
na wprost miejsca gdzie jem płatki każdego ranka,
i marnie sobie z tym radzę.
David, on by cię zabił.
To nie pomaga.
On szukał mnie.
Cóż, to już na pewno nie...
David, już po wszystkim.
Jesteś bezpieczny.
Wiesz co, a to...
to w sumie trochę pomaga,
Już myślałam, że twoi rodzice nigdy stąd nie wyjdą.
Po prostu się o mnie martwią.
No tak, ale lekarz powiedział,
że to tylko tymczasowe, co nie>
Od opuchlizny?
Boli?
Nie.
Na prawdę nic nie czujesz?
Aha.
Nic.
Nie.
A jak z tym?
Wow.
Rene...
Pielęgniarka może tu wejść w każdej chwili.
Czujesz to?
Rene...
Proszę... Proszę.
Nadal wracam do zdrowia. Powinienem odpoczywać.
Nie powinienem się zbyt ekscytować.
Ok... skarbie. Odpoczywaj.
Zobaczymy się jutro...
i pojutrze...
i po pojutrze.
Czy ja serio muszę tego słuchać
jeszcze jutro
i pojutrze, i po pojutrze?
Prawie wcisnęłam guzik
bo myślałam, że zwrócę lunch.
Jest bardzo młoda.
A ty bardzo stary.
Nie mogę się z tym sprzeczać.
Na prawdę jeszcze nic nie czujesz?
W sensie, ilość medycznym nanobotów,
które ci dałam
była ledwo powyżej minimalnego progu,
ale myślałam, że jakiekolwiek czucie do tej pory wróci.
Z wiekiem przychodzi cierpliwość.
Jak się czujesz?
Jakbym mogła już stąd wyjść,
ale będę musiała jeszcze trochę poudawać
albo wezmą mnie za cud medyczny.
Mm!
Poza tym, uwielbiam tutejsze jedzenie.
Jest świetne! Co nie?
Carly...
Carly!
Co chcesz?
Na przykład żebyś odebrała telefon.
Nie przyjechałem cię męczyć
tylko podziękować.
Podziękuj swojemu sierżantowi.
To on mnie zmusił do złożenia zeznania.
Już to zrobiłem.
Słuchaj, jestem tak samo zdenerwowany Jeffrey'em Juniorem co ty.
Nawet mi nie pozwalają go zobaczyć, Jeff!
Żadnego kontaktu.
Mi też.
Nie wiedziałaś?
Hej, partnerze.
Wszystko w porządku?
właśnie wszedłem do złej łazienki.
Z powrotem do podstaw.
Co to?
Raport o zaginionych osobach.
Zaginione osoby nie podpadają przypadkiem pod miejscowe służby?
Wkraczamy jeśli istnieje czynnik międzystanowy.
Racja.
Cała szósta zapomniała się wymeldować z tego samego hotelu.
Zostawili wszystkie swoje rzeczy.
Pensjonat i Apartamenty "Spokój"
Więc... Więc strzelam, że musimy tam jechać.
Taa.
Jesteśmy agentami FBI.
Z odznakami i tak dalej.
Racja ale, ee...
możesz prowadzić?
Potrzebujesz po prostu praktyki.
Kto chciałby zacząć?
Cześć. Nazywam się Philip... i jestem narkomanem.
Cześć, Philip.
Wiecie, najtrudniejsze jest
przyznanie samemu sobie, że nie jest się wystarczająco silnym.
Ee, że nie umiesz tak po prostu przestać...
nawet jak wiesz, co to z tobą robi.
Radziłem sobie całkiem nieźle, na prawdę...
a potem straciłem kogoś bliskiego.
No technicznie, nie "straciłem" straciłem,
nadal jest w moim życiu, ale...
Tego się nie da wyjaśnić.
Czuję się jakby jej nie było.
Przynajmniej jej części.
W każdym razie...
Tęsknię za nią.
Dziękuję, Philip.
Kto chciałby być następny?
Cześć.
Przykro mi z powodu twojej przyjaciółki.
Dzięki.
Wszyscy potrzebujemy tyle wsparcia ile się da, co nie?
Jestem Podróżnikiem 4514.
Dyrektor wyznaczył mnie, żeby ci pomóc.
Masz rację.
Świeże powietrze jest przyjemne.
Najważniejsze to żeby się nie zafiksować.
Zafiksowałem się?
W sumie racja.
Denerwowanie się po takich przejściach jest normalne.
Tylko trzeba się upewnić,
że to nie przejdzie w nic poważniejszego.
Jak na przykład?
Chodź, usiądźmy.
Jezu!
Myślę, że doświadczasz
wczesnych symptomów PTSD (zespółu stresu pourazowego).
To idiotyczne.
Żołnierze po wojnie mają PTSD.
Ratownicy po katastrofach...
Podwyższona nerwowość,
bezsenność
przesadzona reakcja na zaskoczenie.
Przesadzona rea... Właśnie to wymyśliłaś!
Nic mi nie jest!
Teoretycznie, jest jeszcze za wcześnie żeby to zdiagnozować,
ale wczesne leczenie nie zaszkodzi, a pomóc powinno, więc...
Chodź. Przyjdź tutaj.
Daj mi ręce.
Chcę, żebyś zamknął oczy.
Chcę, żebyś myślał o tym, co ci się przydarzyło,
jednocześnie skupiając się na tym jak cię poklepuję... ok?
Serio? I to nie jest wymyślone?
Bo brzmi nieco bzdurnie.
Wiesz co? Przepraszam. Ee...
Nie możemy po prostu dalej spacerować?
Dobrze. Dobry pomysł.
Wiesz co?
Wracam do mieszkania.
Zobaczymy się po powrocie.
Gdzie idziesz?
Po coś co pomoże.
Ok.
Czyli twoją misją jest mi pomóc.
Konkretnie... dać ci to.
Krople do oczu?
Mieszanka syntetyczna.
Pomoże ci z uzależnieniem od heroiny.
Zostanie wynaleziona za jakieś dwadzieścia lat.
Nalokson, buprenorfina...
i parę innych rzeczy,
które jeszcze trudniej wymówić.
Ale... pomoże zatrzymać głód
i zahamuje objawy odstawienia.
I dopiero teraz to dostaję?
Hej, wiem, że bardzo się starałeś,
ale potem miałeś nawrót,
jak cię złapali, dali ci...
Skąd o tym wiesz?
Z przyszłości.
Może Dyrektor stwierdził, że rzucisz na własną rękę
ale nie dałeś rady.
Proszę. Widzisz?
Jest całkowicie...
To nie było zabawne.
Jasne, że było.
Jedna kropla na oko, w razie potrzeby.
Jenny, tak przy okazji.
Rewelacja.
No.
Co mam teraz zrobić?
Cokolwiek chcesz.
A ty co będziesz teraz robić?
Nie otrzymałeś żadnego szkolenia na symulatorze?
Mieliście symulator?
Wow. Ok.
Eh, poluzuj trochę chwyt na kółku
i spróbuj za dużo nie myśleć.
No wiesz, zaśpiewaj coś czy co.
To nie musi być piosenka,
Wyrecytuj coś co znasz na pamięć.
Ee, wyrecytuj protokoły.
Ee, Protokół 1. Ee...
Misja jest na pierwszym miejscu.
Ee, Dwa, zostaw przyszłość w przeszłości.
A teraz skręć tutaj.
Protokół 3...
nie odbieraj życia, nie ratuj życia,
- o ile instrukcja nie mówi inaczej. - Dobrze.
Protokół , ee, nie rozmnażaj się.
Nie rozmnażaj się.
Jak ty, do cholery, dotarłeś dziś do pracy?
No właśnie tak.
No cóż, Protokół 2
nie wybawi cię od ćwiczenia.
Poczekaj chwilę.
Kat?
Masz rację. Musimy porozmawiać.
Super. Ee...
Przyjdź wieczorem do domu. Zrobię...
Nicole wyjechała, mieszkam chwilowo u niej.
Wyślę ci adres.
Jasne. Mam coś przyw...?
Carly, odebrali nam syna.
Musimy być po tej samej stronie.
Oskarżyłeś mnie o napaść,
zablokowałeś mi możliwość zdobycia pracy,
powiedziałeś sędziemu, że się nie nadaję na matkę.
Masz wszelkie prawa wściekać się na mnie,
ale zrobiłem to wszystko bo byłem na ciebie wkurzony.
Więc może przestańmy się na siebie wkurzać
i zobaczmy co się stanie?
Jak zobaczyłem, że ta dziewczyna chciała cię zastrzelić,
czułem tylko...
Nie wiem co bym zrobił gdybym stracił cię na dobre.
Tak, w sumie chyba nigdy ci za to nie podziękowałam.
No cóż, nadal tego nie zrobiłaś.
Dziękuję.
Nie ma za co.
Niech nam pan opowie co się stało.
Seminarium szło świetnie.
Miałem dwóch kupujących na haczyku.
Może trzech!
A potem...
pod koniec opuściłem salę,
żeby pójść po mojego managera.
Zazwyczaj proponujemy nieco lepszą ofertę
żeby dopiąć sprawę do końca.
Jasne.
Tylko, że jak wróciłem 20 minut później
nie było ich tu.
20 minut?
To technika sprzedaży...
dać im się z tym trochę pokisić.
Więc to chyba nie była taka świetna okazja.
Może nam pan pokazać nagrania z monitoringu?
Marce?
Hej. Mój klucz nie działa.
Cześć.
Wracając wszedłem do sklepu z narzędziami,
i jak się okazało mieli wielką...
wyprzedaż zamków.
Hura, "bezpieczeństwo."
Może usiądziesz?
Używamy tego tylko w celach szkoleniowych.
Nie obchodzi nas to.
Jasne.
Mogę się jednym poczęstować?
Jasne, tylko że są wczorajsze.
Proszę wcisnąć play.
Nic pan z tym nie robił, prawda?
Nie. Nie, przysięgam.
Może pan przestać przysięgać.
Miał pan inne plany dla tej grupy?
Mieliśmy ich zawieźć autobusem do naszej siostrzanej placówki,
żeby odebrali vouchery na darmowy obiad.
Tym autobusem przed wejściem?
Tak. Tak, a co?
Powinien pan sprawdzić hamulce.
Co to jest?
To jest urządzenie do terapii ruchu gałek ocznych
pomocne w leczeniu PTSD.
W porządku.
Podążaj wzrokiem za światłami.
Chcę, żebyś pomyślał o tym co robiłeś
tuż przed tym jak przyszedł tamten mężczyzna.
Zmywałem naczynia.
Skoncentruj się na tym, co czułeś.
Co się działo później?
Suszyłem naczynia.
N-nie rozumiem, jak to ma...
To jest część procesu znieczulania.
Podaj mi dłonie.
Zamknij oczy.
W porządku.
Wszedł tutaj siłą.
Jak się czułeś gdy to zrobił?
Ciągle mnie bił.
David... David... David!
Nie!
David.
Jestem przy tobie.
Hej. Spójrz na mnie. Hej!
Nic ci nie jest. Jestem przy tobie.
Ok?
Nic ci nie jest. Nic ci nie jest.
Jak myślisz, po co umieścili w nich dziurę?
Skupmy się może na jednej tajemnicy na raz,
- co? - Ee.
Nowi przybysze powodują zakłócenia na kamerach video,
więc to oczywiste,że mamy sześciu nowych Podróżników.
Z kompletnym pogwałceniem Protokołu 5.
Może pracują nad misją.
Upewnijmy się. A w międzyczasie,
musimy ukryć wszelkie związki z tym hotelem.
Philip, jesteś tam?
Tak, dawaj.
Opuszczam coś, co wygląda na miejsce masowego przybycia...
Sześciu osób w hotelowej sali konferencyjnej.
Pamiętasz cokolwiek o
grupie Podróżników przybywających dzisiaj do Bellingham?
Ee, jak mieli umrzeć?
Zgaduję, ale pewnie
coś z autokarem.
Może, awaria hamulców?
Nic takiego dzisiaj,
ale wiesz przecież, że historia się zmieniła.
Tak. Albo może zniknęli
z innego powodu.
Co, mówisz, że tak jak my zniknęliśmy?
Miejmy nadzieję, że nie.
Popracuję nad tym dalej.
Przepraszam.
Och, to musi być ulga.
Co?
Jeśli widzisz zmiany w historii,
znaczy, że nie będziesz musiał dźwigać ciężaru
wiedzy o każdym kto ma umrzeć.
Może kiedyś.
To zaskakujące jak niewiele się zmieniło
biorąc pod uwagę wszystko co zrobiliśmy.
Wiem co się stało z Aleksandrem Andreiką.
Może nie powinniśmy o tym rozmawiać.
Hej, ja rozumiem co zrobiłeś.
Ocaliłeś dzieciakowi życie.
Wiesz, że Dyrektor nie jest idealny.
Zdecydowanie nie powinniśmy o tym rozmawiać.
Nie zapominaj. To my go stworzyliśmy.
Dyrektor może nie być w stanie łamać zasad,
ale my jesteśmy.
Co?
Czuję się jakbym czekał, aż walnie we mnie piorun.
Ani jednej ciemnej chmury na niebie.
No chodź.
Gdzie idziemy?
Niespodzianka.
Troszkę lepiej?
Nie mam pojęcia.
Mam jeszcze jedną, inną terapię.
Możemy później?
Jasne.
Chociaż czasami,
lekarstwo jest najlepszym lekarstwem.
Marihuana jest znana z leczenia objawów...
Absolutnie, jest znana.
Musisz zaciągnąć się dymem.
Och, jestem zaznajomiony z tym procesem.
Wiesz, jest też świetna na zaniki pamięci.
Hej.
Cześć.
Wejdź.
Wow. Całkiem tu ładnie.
Byłeś tu już.
Pomagaliśmy jej się wprowadzić.
Racja. Racja.
Pamiętam wyłącznie kartony.
Co robisz?
Otwieram wino.
Na jak długo Nicole wyjechała?
Cały rok. Jest na urlopie naukowym.
Co to jest?
Wniosek o separację.
Musi zostać złożone...
Czekaj, czekaj, czekaj. Ty...
Mówisz o rozwodzie?
Złamałeś przysięgę, Grant.
I powiedziałem ci,
że to największy błąd jaki kiedykolwiek zr...
Kurde.
Nie, nie dotykaj.
Przepraszam.
Krwawisz.
Tak.
Ja to skończę.
Masz jakieś...?
Tak. W łazience.
Wszystko w porządku?
Muszę iść.
Nie, nie zanim to podpiszesz, Grant.
Dziękuję.
Dobrze się czujesz?
Trevor? Śpisz?
Ee... Spałem.
Śniło mi się coś.
Co?
Chodziłem po parku.
Mi rzadko się coś śni.
Widać.
Przepraszam. Nie powinnam była cię budzić.
Po prostu przyzwyczaiłam się
móc prowadzić inteligentne rozmowy
w dowolnej chwili.
Myślałem, że nie lubisz ludzi.
Kto tak powiedział.
Ellis.
Och.
W sumie miał rację.
Ale mówiłam o Dyrektorze.
Lamentuję, że te rozmowy się skończyły.
Rozmawiałem z Dyrektorem kilka razy.
Rozmawiałam z nim bez końca.
Nie wiem co mam teraz ze sobą zrobić.
Protokół 5. Możesz się radzić dzieci.
No proszę cię, mówiłam o inteligentnych rozmowach.
Czyli tęsknisz za Dyrektorem?
Heh,
chyba tak.
Interesujące.
Ty tęsknisz za nią, prawda?
Można poznać po tym jak na mnie patrzysz.
To co widzisz to świadomość,
że, zamiast ocalić Grace życie,
sprawiłem, że jej ostatnie godziny były przerażające.
Chyba już tak długo udawało mi się oszukać śmierć,
że wydawało mi się, że mogę zrobić to samo
dla kogoś innego.
Ale żyję już wystarczająco długo, że powinienem to do dej pory zrozumieć.
Ale spróbuj zrozumieć,
że Frakcja już skaziła Dyrektora.
Wielki plan był zagrożony.
Rozumiem.
Panie i panowie...
proszę o gorące oklaski dla naszego dzisiejszego mówcy,
Doktora Edwina Callowaya!
Żartujesz sobie.
Edwin Calloway?
Czy ty wiesz ile nienawiści
i nietolerancji ten facet inspiruje?
Imigracja...
jest prawdziwym egzaminem dla narodu,
ponieważ naród musi być wystarczająco silny żeby ją przetrwać.
Za dużo dostosowań...
Ten facet to rasistowski fiut.
Nie będę tego oglądał.
Cii. Poczekaj chwilę.
Ilu z was tutaj ma wrażenie,
że ten kraj podąża we właściwym kierunku?
A jak wielu z was czuje,
że jego kultura i tradycje są szanowane
przez tych ludzi, którzy nagle
zabierają wam prace, umawiają się z waszymi córkami?
Cóż, jest powód dla którego się tak czujecie...
Ich kultury nie szanują waszej kultury.
To pomyłka.
No dobra. Wyłącz to.
Wyłącz to!
Ty to zrobiłaś?
I nadal piorun nie uderzył.
Masz.
Nie, dzięki. Czuję się w porządku.
A chcesz czuć się świetnie?
Chwila, chwila, chwila.
Protokół 4, tak?
Co ja mówiłem?
Eee...
że powinniśmy sprzedać mieszkanie?
Racja.
Tylko że chyba trzeba powiedzieć jeśli ktoś umarł,
no wiesz, w ramach jawności.
Po prostu...
odplamimy podłogę i nikt nie musi wiedzieć.
Widzisz?
Właśnie dlatego jesteś lekarzem FBI.
Kogo ja oszukuję.
Nie mogę sprzedać tego mieszkania.
Wszystkie moje rzeczy tu są.
O cholera.
Ale mnie wzięło.
A ja nic nie czuję.
Hej, Mac?
O cokolwiek chodzi,
czy możesz to wykombinować sam?
Już wykombinowałem. Chodź, popatrz na to.
Dwoje naszych zaginionych właśnie pokazało się w Sacramento.
Lokalna policja ich zatrzymała za przejechanie na czerwonym.
"Dale Miller"
i "Meredith Gilroy."
Wygląda na to,że oni też nie potrafią prowadzić.
Zasugerowałem, że tych dwoje
po prostu ma romans.
A co z resztą?
Teoretycznie?
Są już poza naszą jurysdykcją.
Lokalna policja już się wycofała.
Nie jesteś tak całkiem beznadziejny.
Hej.
Co to jest?
Prezent dla ciebie.
Wow.
Wygląda świetnie.
Nawet, ee, przykrywa...
Tak, taki był pomysł.
Ja dla ciebie też mam prezent.
Hura, bezpieczeństwo.
Nie będę ich potrzebować.
Nie zostaję.
Co?
Możesz sam kontynuować terapię
jeśli będzie taka potrzeba.
Ale widzę, że jest coraz lepiej.
K-kiedy podjęłaś decyzję?
Powiedziano mi, że miałam mieszkać tu tylko tymczasowo.
Nie możesz tak po prostu kupić mi pożegnalnego dywanu i...
David...
przeszedłeś przez traumatyczne doświadczenie.
Tak, i coś czuję, że zaraz przejdę przez następne.
Po prostu kontynuuj z leczeniem...
Nie mów do mnie jakbym był pacjentem.
jestem odpowiedzialna za to co się stało.
Powiedziałeś, że jesteśmy bezpieczni.
Bo jesteś, ale...
będziesz bezpieczniejszy beze mnie.
Jak to w ogóle możliwe?
To ty mnie uratowałaś.
I popatrz na efekt.
W sensie, twoja nerwica może nigdy całkiem nie zniknąć.
To moja wina.
Zapytałaś mnie wcześniej czy nasz związek był intymny, i...
nie wiedziałem wtedy co powiedzieć bo, no wiesz...
Bo... nie wiem... bo byłem głupi.
Powinienem był powiedzieć, że tak.
Nasz związek był intymny.
Kocham cię, Marcy.
A ty kochasz mnie. Tylko tego nie pamiętasz.
Masz rację.
Nie pamiętam.
Ale zależy mi na tobie.
Wystarczająco żeby odejść.
Rozumiem, że to trudny okres
dla was obojga.
Ale wniosek o oddanie do opieki został złożony
i Jeffrey Junior będzie się znajdował pod opieką stanu
aż do następnego przesłuchania.
Dlatego tu jesteśmy.
Musimy go zobaczyć.
Nie przed następnych przesłuchaniem.
Przykro mi.
Bądźcie pewni, że jest w dobrym domu.
Jestem jego ojcem!
Mam prawo zobaczyć syna.
Wniosek został złożony dla bezpieczeństwa Jeffrey'a.
Przez kogo?
Przez panią, prawda?
Gdy otrzymaliśmy informację o policyjnym incydencie...
Ok, chwila.
Zostałem oczyszczony ze wszystkich zarzutów.
Dzwoniłam do pana, panie Conniker,
i rozmawialiśmy długo,
ale rozumiem dlaczego mógłby pan chcieć zapomnieć o tej rozmowie.
Próbowaliśmy również bezskutecznie dzwonić do pani, pani Shannon.
Więc co mamy zrobić.
Biorąc pod uwagę wasze obecne zachowanie oraz historię...
myślę, że powinni państwo rozważyć
aby inny opiekun zajął się Jeffrey'em.
Na czas nieokreślony.
Nie oddam mojego syna jakiemuś obcemu.
O ile wasz stan nie zmieni się radykalnie,
to będzie najlepszy wybór dla Jeffrey'a.
Philip?
Tak!
Chwileczkę!
Kim ty jesteś?
To jest Jenny.
Cześć.
Dzień dobry.
Philip, mogę z tobą chwilę porozmawiać?
Czy ty sprowadziłeś kogoś z 21-ego do Kwatery?
No, właściwie to jest Podróżnikiem.
A to jest o ile lepsze?
Pójdę sobie.
Dobry pomysł.
Do usłyszenia?
Co się dzieje?
Jestem czysty, Marcy.
Tak się poznaliśmy.
Dyrektor wysłał ją, żeby mi pomogła.
Syntetyczny lek pomagający w odstawieniu heroiny.
Musze wiedzieć
z czego to jest zrobione.
Nalokson, buprenorfina,
i kilka innych rzeczy.
Jakich rzeczy.
Mam to gdzieś. To działa!
Ciało mnie nie boli jak nie jestem naćpany.
Mogę prowadzić normalne życie.
Nie ma w tym nic normalnego!
Dlaczego?
Bo kogoś poznałem?
Ty kogoś masz.
Już nie.
Muszę tu zostać na jakiś czas,
dopóki nie znajdę własnego mieszkania.
Jasne.
To jest też twoje miejsce.
Dobrze się czujesz?
W porządku.
Panie Holden.
Panie Doktorze.
Jakie prognozy?
Nadal jest duży stan zapalny.
Czujesz już coś?
Choćby mrowienie?
Wydaje mi się, że tak.
Ciężko powiedzieć.
Cóż...przeprowadźmy znowu test.
Ał!
To poczułem.
I ruch. Świetnie.
Świetnie!
- Czy to znaczy...? - To znaczy, że jest nadzieja!
Wow.
Bardzo panu dziękuję.
Czy chciałbyś, żebym poinformował twoich rodziców?
T-tak, bardzo bym chciał bo
oni też będą chcieli panu podziękować.
Zajrzę jeszcze później, zanim wyjdę,
ale co powiesz na piątkę, kolego?
Jasne.
Nadzieja?
Medyczne nanoboty zaprojektowane w przyszłości,
które osobiście zaprogramowałam
pływają sobie w twoim płynie kręgowym i naprawiają szkody.
Nie było nawet wątpliwości.
Chciałem tylko żeby się cieszył, że odwalili dobrą robotę.
A ja chcę tylko żeby mi przynieśli śniadanie.
Spóźniają się już pół godziny,
a ja tu umieram z głodu.
Dziękuję, że mnie uratowałaś, Grace.
Już to mówiłeś.
Cześć.
Wchodź.
Carly, co ty robisz?
A jak myślisz?
Nic tam nie znajdziesz.
Mówiłem ci,
już nie piję. To na serio.
Nie, Jeff.
To tylko na pokaz.
I lepiej żebyś tego nie spieprzył...
bo to nasza jedyna szansa żeby odzyskać Jeffrey'a.
Nie martw się. To podziała.
Najważniejsze pytanie to to
gdzie mam... ee... położyć moje rzeczy.
Koło kanapy.
Hej, ee, jesteś głodna?
Myślałem o...
Nie mam jej tu, prawda?
Tej wrednej blondyneczki?
"Marcy"
wyszła szukać mieszkania.
Dlatego napisałem.
Widziałaś to?
Jego zwolennicy zaczęli go atakować,
a potem, dziś rano,
obudził się, zastrzelił swoją żonę i dziecko,
po czym popełnił samobójstwo.
- Philip, wiem... - Żona i dziecko
nie żyją i to nasza wina.
Masz na myśli, moja.
Mam na myśli, że to popieprzone, Jenny!
Nie. Na prawdę, nie jest.
To by się nie stało
gdybyś nie zhackowała jego prezentacji.
Prawdopodobnie szedłby dalej przez życie, siejąc nienawiść,
która by doprowadziła do śmierci setek ludzi.
Tysięcy!
Ty mi powiedz, to ty jesteś historykiem.
To nie od nas zależy.
Nie powiedziałam mu
żeby zabił rodzinę.
Ja tylko
powiedziałam prawdę.
A jego żona i dziecko?
Świat jest lepszym miejscem
bez Edwina Calloway.
I przykro mi,
może i zabrał ze sobą
kilka niewinnych osób,
ale nie będę przez niego czuć winy.
No cóż, Dyrektor się o tym dowie.
Jeśli Dyrektor myślał, że to co zrobiłam było złe,
to dlaczego nie wysłał posłańca?
Albo rozkazu od innej drużyny, żebym przestała.
Czy możesz mi spojrzeć w oczy i powiedzieć,
że to co zrobiłam było złe?
Kat.
Grant, co tu robisz?
Nie możesz się tak po prostu zjawiać.
Kat. Ja wiem.
Co?
Że jesteś w ciąży.
Co? Pokazałeś odznakę mojemu położnikowi?
Nie.
Mogę wejść?
Widziałem twoje suplementy w łazience.
Przeglądałeś moje rzeczy?
Tak, przejrzałem,
i możesz na mnie nawrzeszczeć
jak już porozmawiamy.
Nie będę z tobą rozmawiać.
Tak, będziesz.
Kat!
To się stało w dniu twojej imprezy niespodzianki,
ten jedyny raz jak się kochaliśmy w ciągu ostatnich czterech miesięcy.
Dopiero się dowiedziałam.
Nie wiem jeszcze czy się na nie zdecyduję.
Ostatnim razem było wystarczająco ciężko,
a wtedy wiedziałam co do mnie czujesz.
Wiesz co do ciebie...
A jeśli zdecyduję, że nie chcę,
nie będziesz stał nade mną i mnie oceniał.
To jest coś co chcieliśmy najbardziej na świecie.
To jest moja decyzja, i podejmę ją sama.
Powinieneś iść.
Czyli, willa w Toskanii, chatka w górach w Whistler,
i karaibskie ustronie...
Trzy wspaniałe posiadłości
i to wszystko w cenie dwóch lub trzech zwykłych wakacji.
No dobrze.
Widzę, że potrzebujecie więcej motywacji.
Pójdę porozmawiać z managerem
czy nie damy rady utrącić trochę z ceny.
Zaraz wracam.
Synchronizacja i poprawki: -robtor- www.addic7ed.com Tłumaczenie: Alanthiel