Er zijn er, die zeggen dat U wist van Jason's ontsnapping,
en zelfs daartoe aangezet hebt.
Jason is onschuldig, hij verdient het niet om te sterven.
Breng haar naar de cellen.
Waarom is er niemand hier? - Er is iets fout.
Allen groet!
Poseidon, Poseidon, Poseidon...
"O megal' Ennosigai' ek ses dnameos tode presso...
eithe di' ophthalmon ton son tade pragmath' horoien."
De priesters zegenen een nieuw Orakel.
Ze roept de Goden aan.
Mogen zij haar vertellen ons verlossing te schenken.
Poseidon, Poseidon, Poseidon...
De Goden hebben gesproken.
Wat heb je gezien, mijn kind?
Je hoeft niet bang te zijn. Vertel ons wat ze gezegd hebben.
Ze dreigden met wraak. Ze spraken van vernietiging...
verlatenheid...hun...stemmen waren woedend.
Ze waren kwaad. Gereed om op ons te vallen.
Waarom?
Want de rechtmatige erfgenaam van Atlantis wordt niet erkend.
Ze zeggen dat tot op die dag het volk geen rust zal hebben.
Ze liegt. - Dat is niet mogelijk.
Cassandra's gaven staan haar alleen toe de waarheid te spreken.
Dan vergist ze zich in wat ze ziet, breng haar weg.
Alstublieft...het meisje is onschuldig!
Dit zal uitkomen.
Heel Atlantis zal spoedig weten, dat de Goden tegen mij zijn.
Kalmeer. - Je hoorde het Orakel!
Inderdaad, ze verklaarde dat de ware erfgenaam van Atlantis niet erkend werd.
Maar wie is de ware erfgenaam?
De Goden verklaarden niet, dat het Ariadne was.
U bent het, Majesteit... de Troon is rechtmatig van U,
en de Goden in hun wijsheid hebben gesproken om U te waarschuwen,
dat U niet waarlijk erkend zult worden zolang er één Land blijft bestaan en twee Koninginnen.
Wat zullen we dan doen?
Het is duidelijk.
U moet Ariadne dwingen om aan haar Kroon te verzaken ten voordele van U.
En dan, als ze U publiekelijk gesteund heeft,
laat U de priesters aankondigen dat de profetie in vervulling is gegaan.
Doe wat je wilt, ik ben in het reine met de Goden.
Denk je dat ik je ga doden?
Ik kan niet voorspellen wat er in jouw verknipte geest omgaat.
Ik zal je, je vrijheid schenken, maar je moet eerst iets voor mij doen.
Doe afstand van je titel, en zweer een eed van trouw,
die mij erkent als de ware erfgename van Atlantis.
Dus de profetie van het Orakel was niet gunstig.
Ik geef jou een kans om te blijven leven.
In het belang van iedereen die jou dierbaar is, stel ik voor, dat je het accepteert.
Ik zal mijn volk niet in de steek laten. Ik zal mijn Troon nooit aan jou opgeven.
Dat is dan jouw beslissing.
Maar jij bent niet degene die ervoor lijdt.
Jason...praat met me...alsjeblieft.
Ik moet teruggaan.
Dat kun je niet. - Ik moet.
Het zou zelfmoord zijn.
Als je daar nu naar terug zou gaan... zou je nooit voorbij de muren komen.
Ga slapen, Pythagoras.
We zullen een plan bedenken.
We zullen haar redden.
Wat we ook moeten doen, we zullen het doen.
Gaat het met je?
Het geluid van de vogels in de morgen...maakte me altijd zo gelukkig.
Toen ik alleen was, waren ze alles wat ik had.
Je hebt ons, nu...je hoeft niet hierbuiten te zitten.
Je zult het koud krijgen. - Ik wil hierbuiten zijn.
Ik haal een deken voor je. - Nee.
Je zult Hercules wakker maken. - Niets maakt Hercules wakker.
Hier.
Dit is allemaal mijn schuld.
Iedereen die mijn leven aanraakt...ik ben vervloekt.
Dat moet je niet denken. - Ik kan er niet aan ontkomen.
Wat ik ook probeer, wat ik ook doe...
ik ben verdoemd.
Nee. - Zeg nooit tegen Hercules dat ik dat zei.
Helemaal nooit. Je moet het beloven.
Waarom? Hij houdt van je...hij geeft om jou.
Ik wil niet, dat hij mijn pijn voelt.
Dit was alles wat ik kon krijgen. - Waar is Delmos?
Wat hebben ze met hem gedaan? - Ik weet niets van zijn lot, Majesteit.
Ze vertellen me erg weinig. - En het volk?
Pasiphae is meedogenloos, iedereen die durft te protesteren, heeft ze gedood.
En hoe is het met Jason? - Hij is niet gezien.
Ik heb rondgevraagd, maar het schijnt, dat hij gevlucht is.
Nee...dat zou hij niet doen.
Je moet hem vinden. - My Lady...
Zelfs door met u te spreken, riskeer ik alles. - Ik smeek je, in het belang van Atlantis.
Hoe? Ik ben niets meer dan een gewone soldaat.
Ga je meer mannen laten sterven?
Meer vrouwen en kinderen tot slaaf gemaakt worden?
Ik ken een plek, waar hij kan zijn. In de bergen buiten de Stad is een jachthut.
Jason nam me ooit eens mee, om mijn broer daar te ontmoeten.
Waar is Medusa? - Oh, ze zijn weggegaan.
Op zoek naar brandhout, denk ik.
Heb je jezelf wel eens bekeken? - Met mij is het prima.
Je hebt voedsel nodig.
Nee. - Hier.
Ik heb dit opgespaard. - Het is goed, ik wil het niet.
Je maakt jezelf zwak,
je kunt geen zwaard vasthouden, je zult niet in staat zijn om te vechten.
Zie je, waar zijn je reacties? Die hebben we nodig, als we Ariadne gaan redden.
Oh, alweer, te langzaam.
Pasiphae's mannen zouden je wegmaaien als een grassprietje.
Ik denk dat zelfs Pythagoras je zou kunnen neerslaan.
Kom op! - Hercules...
Het spijt me.
Laat me nou maar.
Maar...ik...ik, wil helpen.
Dat kun je niet.
Toen ik Medusa verloor...
vertelde je me steeds "Blijf geloven, blijf sterk".
Je had gelijk.
Ik kan het nog steeds niet geloven... om weer met haar in mijn armen te slapen,
is meer dan alles wat ik had kunnen dromen.
Jij en Ariadne zijn voorbestemd om samen te zijn.
Net als ik, zul jij het geluk vinden, dat geloof ik.
Maar om te winnen, moet je doorzetten.
De Goden zullen je moed en doorzettingsvermogen testen,
en om dat aan te kunnen, zul je al je kracht nodig hebben.
Om haar te redden, zul je muren moeten neerhalen, zelfs bergen,
en dat kun je niet doen, als je, je zo voelt.
Pythagoras?
Ariadne stuurde me, jullie moeten ons helpen.
Dan leeft ze nog. - Maar ik kan niet zeggen, hoe lang nog.
Wie is zij?! - Het is goed!
Ze is een vriendin.
Weet je waar Jason is?
Ja.
Pasiphae wil Ariadne afstand laten doen van de Troon.
Ariadne houdt haar rug recht, maar...
wie weet wat Pasiphae nog voor haar in petto heeft?
Marteling en executie zijn wijdverbreid in de Stad.
De Koningin vertrouwt op Jason...haar nood is hoog.
Je moet teruggaan naar de Koningin.
Je moet alles doen wat je kunt, om haar te beschermen.
We brengen het nieuws aan Jason.
Je weet dat we het hem niet kunnen vertellen.
Ariadne is in groot gevaar, Jason moet het weten. - Hij zal alleen iets onbezonnends doen.
We kunnen niet gewoon maar afwachten en niets doen.
Ik zeg niet dat we gew...
Ik denk dat ik een manier weet, om Ariadne de Stad uit te krijgen.
Maar we kunnen het de anderen niet vertellen.
Waarom niet? - Alsjeblieft, Pythagoras, je moet me vertrouwen.
Waar zijn jullie geweest?
We hebben gewoon brandhout verzameld.
En we...hebben een plan bedacht.
Ik ga terug naar Atlantis. - Wees niet zo stom.
We kunnen hier niet eeuwig blijven zitten, we moeten weten of Ariadne nog leeft.
Nou, dan moet ik gaan. - Nee, ze zoeken jou, en Hercules.
Pythagoras is de enige, die kan gaan.
Ze zullen weten, dat je ons hielp te ontsnappen, ik kan je niet laten gaan,
Als ze je pakken, dan vermoorden ze je.
Ik heb vrienden in de Stad, mensen die ik kan vertrouwen mensen die ons...kunnen helpen.
Ik kijk niet toe, terwijl jij je leven riskeert voor de vrouw waar ik van hou.
Als de tijd rijp is, dan zul jij je rol moeten spelen, maar...
we moeten eerst uitvinden wat er gebeurt.
Hij heeft gelijk. - Weet je het zeker?
Ja. - Er is geen andere mogelijkheid.
Hoe hebben ze je behandeld, ben je in orde? - Haal me hieruit.
Als ik enige macht had... - Alsjeblieft!
Als je, je onderwerpt aan de Koningin, dan zul je veilig zijn.
Ik weet dat jouw gaven je verplichten de waarheid te vertellen...
maar je moet leren de dingen voorzichtig te stellen.
En niet trouw zijn aan de Goden? Is dit het, wat je van me vraagt?
Ik wenste, dat het niet zo was.
Maar ik...ik heb een verschrikkelijke fout gemaakt, mijn kind.
Ik heb dit ons beiden aangedaan.
Oh, maar ik...
Je deed wat je hebt gedaan om mij te beschermen.
De Goden zullen dat weten, hun begrip is groter dan het onze.
En zij zullen hetgeen er gebeurd is niet ongestraft laten.
Als kind, was dat een van de eerste lessen, die je me leerde.
Vergeet niet je eigen lessen... want die zijn inderdaad wijs.
Alles wat je kunt uitvinden, en probeer, als het al mogelijk is...
een bericht aan Ariadne te brengen.
Vertel haar, dat ik van haar hou, en dat ik haar zal bevrijden.
En als je toevallig een fles wijn vindt...
Goed idee...en misschien een kleine taart?
Doe niets stoms.
Dus niet de fles wijn? - Nee, alleen de taart.
Wees sterk, wees niet bang.
Delmos...
Jij bent niet degene, die had moeten lijden. - Wat ze me ook aandoen, U moet beloven...
dat U niet toegeeft.
Beloof het me. - Ik beloof het.
Pythagoras. - Daedalus, ik heb je hulp nodig.
Icarus.
Je hebt geluk gehad.
Pasiphae's mannen zijn daarbuiten, en doden iedereen die ze zien.
Heeft het leger zich bij haar aangesloten?
Ja, nou, het zijn ruggengraatloze recreanten. - Ze willen niet aan hun nek opgehangen worden.
Pythagoras is hier gekomen. - Om een reden.
Ik moet in de Tempel van Poseidon komen. - Ben je helemaal krankzinnig?
Ik zou dit niet doen, als er een andere mogelijkheid was.
De priesters zijn loyaal aan Pasiphae, je zou in een addernest terecht komen.
Alsjeblieft, Daedalus...het lot van Atlantis staat op het spel.
Er is iets wat ik moet terughalen.
Echt waar? Wat?
Mmm? Wat is zo waardevol, dat je zoveel riskeert?
Pandora's doos.
Oh, jij...
Ik begrijp het.
Vader... - Nee, nee, het bevalt mij.
Je komt niet eens in de buurt van de Tempel.
De straten rondom, worden dag en nacht bewaakt, het is onmogelijk.
Oh, hoe vaak heb ik het je verteld, mmm?
Zo'n woord bestaat niet.
Vader? - En ben je te weten gekomen wat ik vroeg?
Ja, vader, maar...ik ben bezorgd.
Oh, voor de liefde van de Goden, wil je me alsjeblieft vertellen wat ik wil weten?
Er is een groep melaatsen die Poseidon's genezing zoeken.
Ze verzamelen zich in de schemering.
Mmm...hm, juist, perfect, dan, eh...verbergen we ons tussen hen.
Er is een reden waarom ze gemeden worden. - Mmm...hm, en de reden is onwetendheid.
Ze zijn vervloekt, bij ze in de buurt komen is gevaarlijk!
Tchah! onzin!
Ik heb mensen gekend die onder hen waren en nooit getroffen werden.
Zelfs als het werkt, en we het Tempelgebied binnenkomen,
dan zijn er overal soldaten.
Hoe krijgen we hem in het binnenste Sanctum?
Soms vraag ik me af, of jij wel echt mijn zoon bent.
Het is duidelijk.
Wat is dat?
Het is een kleine uitvinding van mij.
Bid tot de Goden, dat dit werkt.
Nou, ga! Ga, ga!
Wat was dat? - Ze noemen het vuurpoeder.
Het werkte echt veel beter, dan ik gedacht had.
Pythagoras?
Alsjeblieft...- Wachters! - Nee, wacht!
Realiseer je, je niet wat je gedaan hebt? - Heb je de mensen zien sterven?
Is dat wat je wilde? Ik smeek je, Melas.
Dit is onze laatste hoop op het redden van de Stad.
Volg mij, er is een veiligere weg.
Er was erg weinig schade, er is niemand ernstig gewond.
Ik ben niet geïnteresseerd in wat er gebeurd is, ik wil weten waarom.
Ze wilden doden en verminken!
U kunt niet verwachten, dat alle mensen loyaal zijn,
vooral wanneer u nog steeds niet de zegen van de Goden hebt.
Spoor de daders op en hang ze op, zodat iedereen ze ziet.
Je bent dapper geweest, Delmos.
Je hebt me kracht gegeven.
Alsjeblieft, geef het niet op, nu, we zullen winnen.
Je bleef trouw aan je Koningin, en ik zal het je vergoeden.
Ik ben loyaal aan U...niet alleen omdat U mijn Koningin bent...
maar omdat ik in U geloof... en de leider die U geworden bent.
Het schijnt dat het niet lang zal duren, voordat hij in Hades is.
Hij heeft meer kracht dan je, je maar kunt voorstellen.
Zo...je hebt tijd gehad om na te denken.
Vertel me, hoe is jouw beslissing? - Ik zal nooit mijn troon afzweren voor jou.
Ik kan een dokter hem laten helpen.
Oh, jij denkt dat ik een dwaas ben. - Jij denkt dat je onkwetsbaar bent.
Dat ben je niet.
Ik ben niet degene, die waan- ideeën heeft over wie ik ben.
Ik ben Koningin van Atlantis.
Dit land werd mij nagelaten door mijn vader, en ik zal er nooit van afzien!
Geef me je zwaard.
Ga je gang...dood me. - Oh, nee.
Het is niet jouw eigen leven, waar je een oordeel over velt.
Hou hem vast!
Ik zal niet...voor je buigen.
Niet nu...nooit!
Trotseer me opnieuw...en je zult smeken om zo'n snelle dood.
Dank je, ik zal dit niet vergeten.
Als er nog iets anders is, wat je nodig hebt, we zijn hier.
Heb je hem?
Je hoeft dit niet door te zetten. - Het is wat ik wil.
Ben je vergeten hoe je was? - Ik ben niet van plan, om lang zo te leven.
Dan...
Wat bedoel je? - Mijn leven is beslist.
Ik smeek je nog eens, vertel het niet aan Hercules...of Jason.
Maak dit niet nog moeilijker voor me.
Heb je een bericht aan Ariadne doorgegeven? Hoe is het met haar?
Ze is in leven.
Maar anderen in de Stad is het niet zo goed vergaan.
Waar is ze? - Pasiphae heeft haar gevangen gezet.
Ze wil haar wil breken, haar dwingen om afstand te doen van de Troon.
Ik heb nog nooit zoveel lijden gezien.
Pasiphae is te sterk, niemand kan het tegen haar opnemen.
Ik weet niet hoeveel langer Ariadne het zal uithouden.
Goed, dan gaan we terug, we moeten haar redden.
Hoe, hoe? Waarmee?! We hebben geen plan, nog geen half plan.
Aanvallen daarbinnen betekent een zekere dood, is dat wat je wilt?
Doe het ergste, je zult niet slagen. - Je zou van gedachten kunnen veranderen.
In Colchis...
zag ik ooit Medea haar magie gebruiken om een man te breken.
Het was alsof ik een arend op het slagveld,
de inhoud van een man z'n hoofd eruit zag trekken door zijn ogen.
Zo instinctief, zo knap, zo erg...
erg...wreed.
Laten we eens kijken, hoe sterk je nu bent.
Eten. - Oh, Ik ben uitgehongerd...
Blijf daar.
Ik ben echt de gelukkigste man ter Wereld.
Ik kan niet eten met een hand. - Het spijt me.
Mmm...dit is lekker. - Jouw favoriet.
Eet jij niet?
Neem nog een beetje. - Waarom?
Omdat ik van je hou. Ik wil dat je, je dat herinnert.
Vergeet het nooit. - Dat zal ik niet.
Ik hoop het...ik hoop dat je, het je altijd herinnert.
Waarom praat je zo?
Omdat...
ik weet hoe je geheugen is.
Ik vind het niet prettig, als je zo praat.
Geen zorgen.
Ik zal bij je zijn...altijd...voor eeuwig.
Beloof je dat? - Tot in de eeuwigheid.
Kom hier. - Ik weet niet waarom...
Ik voel... - Het is goed...het is goed.
Slaap jij maar.
Ik zal je vasthouden.
Over je waken.
Is het gebeurd?
Wat is er gaande?
Er is maar één manier waarop we Ariadne kunnen redden.
We konden het niet riskeren dat Hercules er achter zou komen hij zou het nooit toestaan.
Wat toestaan?
Als ik verander in wat ik was...
Medusa...
Het is de enige manier om Pasiphae te verslaan! Mij gebruiken als wapen.
Geen leger kan zich verdedigen tegen mijn krachten. - Nee.
Nee, dat...is waanzin.
Vergeet je de pijn die, die vloek jou bezorgde?
Je bent er eindelijk van bevrijd. - Ik kan niet leven met wat ik gedaan heb!
De vloek die ik kreeg voor het doden van het Orakel is geen fysieke,
maar hij is niet minder pijnlijk.
De schuld knaagt aan mijn verstand, hij dringt binnen in ieder van mijn dromen,
verstikt...elke kans voor mij op vreugde.
Ik kan niet verder.
Op deze manier kan mijn dood tenminste iets goeds brengen.
Alles wat jullie nodig hebben, is mijn hoofd.
Wa...? - De rest van mij zal jullie alleen maar vertragen.
Nee, wat bedoel je!? - Mijn besluit staat vast.
Denk eraan, vergeet het nooit.
Pythagoras, zeg iets.
Nee, Medusa, stop.
Stop! - Nee, er is een grot hier dichtbij,
ik zal daar op je wachten.
Pythagoras...
Natuurlijk ga je hier niet mee akkoord.
Goed, Hercules!
Jason, ik wenste dat er een andere manier was, maar die is er niet.
Jij bent de enige persoon, die immuun is voor haar starende blik.
Alleen jij kunt Atlantis redden.
Nou...
Ariadne...
Heb je iets te zeggen? Hmm?
Vertel het me.
Ik...wens...
dat mijn volk...weet...
dat ik tot een definitief besluit gekomen ben, een waarvan ik hoop, dat ze het kunnen begrijpen.
Ik verklaar...
dat er maar één ware Koningin is van Atlantis...
en dat ben jij niet.
Het is goed.
We beginnen morgen opnieuw.
Het is slechts een kwestie van tijd.
Ik wist niet zeker of je zou komen.
Medusa... - Het is te laat om mij te ontmoedigen.
Ik...smeek je, alsjeblieft...
doe dit voor mij...voor ons allemaal.
Ik viel in slaap.
Waar is Medusa, Jason?
Hercules...
Wat is er?
Luister naar me...
Wat is er gebeurd?
Het is Medusa, nietwaar? Zeg het me, zeg me dat zij het niet is.
Het spijt me.
Wat is er gebeurd?
Ze benam zich het leven om Atlantis te redden.
Ze...ze zou dat niet doen.
Ze kon niet ontkomen aan wat ze gedaan had, haar schuld.
Nee! - Ze...ze wilde het je vertellen, Hercules.
Ze is niet dood, waar is ze? Waar is het lichaam? Laat het me zien!
Ze koos ervoor te sterven, maar niet tevergeefs.
Ze wist, dat er maar een manier was om Pasiphae's leger te verslaan.
Ik heb de doos van Pandora teruggehaald.
Wat heb je met haar gedaan?! - Het is te laat, ze is dood! Het spijt me!
Wie is daar?
Blijf staan en antwoord mij.
Halt!
Stop waar je staat.
My Lady! We worden aangevallen.
Door wie?! - Jason.
Dood hem. - Dat kunnen we niet.
Hij draagt een afgesneden hoofd van de Gorgon met zich mee.
Houd alle anderen op afstand.
Ik handel dit zelf af.
Erg slim, maar het zal niet werken.
Ik ben immuun voor het staren van de Gorgon.
Die zal mij niet doden.
Nee.
Ik wel.
Jij zult mij niet doden. - Daar zou ik niet zo zeker van zijn.
Waarom aarzel je dan? Hmm?
Ik zal je vertellen, waarom.
Omdat ik je moeder ben.
Is dit waar? - Ze is je moeder.
Daarom kun je haar niet doden.
Je bent anders, Jason...jij bent net als zij aangeraakt door de Goden.
Begrijp je nu...waarom je beter met een zwaard bent, dan ieder ander.
En waarom je naar de Gorgon kunt kijken, zonder in steen te veranderen.
Nu je de waarheid kent, kun je koesteren wie je werkelijk bent.
Dat is de reden waarom wij op deze manier voor elkaar voelen.
Ik voel niets anders dan haat voor jou.
Jason...hoe ben je hier gekomen? - Ik kan het niet uitleggen.
We moeten snel zijn, gebruik dit om je ogen te bedekken.
Wat je ook doet, voor je eigen veiligheid, doe hem niet af.
Vertrouw je me? - Je weet, dat ik dat doe.
Het is zoals het Orakel het voorspelde.
Nu Jason de waarheid weet over zijn moeder, is zijn hart verduisterd.
Jason!