Dat uitzicht verveelt nooit.
Als mannen wisten hoe sexy ze waren als ze reparaties doen, dan stopten ze nooit.
Ik voel mijn handen niet meer.
Waarom breng je ze niet naar hier, zodat ik er iets aan kan doen?
Waar zijn de kinderen? - Uit rijden, tot het donker wordt.
Ik moet dit echt afmaken. - Dan ga ik ook rijden.
Ik kom eraan.
Het is hier zo stil. Ik was vergeten hoe dat klinkt.
Denk jij ook wat ik denk? - We moeten niet verkopen.
We moeten zo hard niet verkopen. - Maar wacht,
jij was degene die me daarvan probeerde te overtuigen.
Het is moeilijk om twee huizen te houden en we komen hier toch bijna nooit meer.
Het eigendom onderhouden, de paarden, de reparaties.
Weet ik, ik was erbij, bij dat gesprek. Erbij en overtuigd.
Aan de andere kant, dit is thuis.
Hier komen we naar terug, als mijn baan erop zit, ja toch?
Dit is ons normale huis. - Wat is er gebeurd met nooit omkijken?
Ik kijk naar de toekomst. Om terug ons oude zelf te worden.
Ja, maar jouw baan kon nog verschillende jaren langer duren, schat, dus...
Reden te meer om een toetssteen te hebben.
We moeten niet verkopen. - Aan de andere kant,
heb je de elektriciteitsrekening gezien voor de paardenstal?
En de eigendomsbelasting is waanzinnig hoog. - Zie je hoe je net...
Ik ben het verbaal aan het verwerken.
Waarom zijn jullie al terug? - We zagen een konijn dat een vos achterna zat.
Bedoel je niet...? - Nee, hoor.
Enorm konijn, magere vos. - Daar zit een parabel in.
Ik postte een foto op Instagram in ik kreeg 200 likes.
Eén zijn met de natuur is zo mooi.
Jij bent gewoon jaloers omdat mensen echt iets geven om wat ik doe.
Ze keken naar je foto en drukten er twee keer op. Kijk maar uit, Taylor Swift.
Iedereen naar de schuur.
Voeder ze, borstel ze en veeg daarna de stallen uit, goed?
Het is ijskoud. Kunnen we het niet daarna doen?
Nee. - Helemaal niet.
Ze houdt meer van die paarden dan van ons. - Omdat ze niet tegenspreken.
Wat is...?
Wat doen zij hier? Ze horen pas over een uur of drie terug te zijn.
De gsm-ontvangst is vreselijk.
Nog een reden waarom we beter.... - Stop.
Sorry voor de storing, mevrouw. - Sorry.
We bellen al sinds vanmorgen, maar we kregen geen signaal. Wat is die geur?
We hebben goed nieuws.
Ze zijn tot een akkoord gekomen in Brussel om de Griekse schuldencrisis op te lossen.
Goddank. En paardenmest. - Pardon?
Dat is die geur.
Weer een globale depressie vermeden.
Lunch? - Bedankt, maar we moeten echt gaan.
Russell Jackson belt de hele ochtend al.
Tot we het signaal verloren. - De president wil u spreken, mevrouw.
Ik ben er zeker van dat het om de reis naar Brussel gaat.
Sorry, mag ik uw toilet gebruiken, voordat we vertrekken?
Om het even waar achter de schuur is prima.
Lach maar met stadsmussen.
De Grieken gedragen zich als verwende kinderen.
Ze willen niet bezuinigen. Ze willen geen audit.
Alsof ze het recht hebben om iedereen voorwaarden op te leggen.
Kom binnen, Elizabeth.
Je kent de vroegere minister van Financiën. - Natuurlijk. Max.
Hoe gaat het in de privésector? - Vlotjes.
Tot vandaag.
Onze oude vriend ventileert zijn mening over het Griekse akkoord dat we geregeld hebben.
De korte versie is dat mijn investeerders zich bekocht voelen.
Zie je een alternatief? - Absoluut.
Dring aan op bijkomende besparingen.
Laat de Grieken de beloftes nakomen die ze gedaan hebben.
Ik wou dat het kon, maar de Griekse economie staat op instorten.
Geloof me, meer zat er niet in. - Dat betwijfel ik.
Mijnheer, als we de Grieken ermee laten wegkomen, is dat een vreselijk precedent.
Dan holt u het vertrouwen uit in de hele beurshandel.
En als de Grieken insolvent worden, dan hebben we wereldwijde paniek.
Dan blijft er geen beurs meer over. - Als ze failliet gaan.
Mijnheer de president, er is nog tijd om het juiste te doen.
Ik raad u ten strengste aan die overeenkomst overboord te gooien en de Grieken aan te pakken.
Een herstructurering die meer neigt naar 50 cent op een dollar.
Ik waardeer je raad, Max. Maar het is een uitgemaakte zaak.
Ik stel voor dat jij je hedgefonds in orde brengt.
Het is beter een fractie van je investeringen terug te krijgen, dan helemaal niets.
Wat een tijdverlies.
Aan die werkmierenhouding zal u niet veel baat hebben bij de volgende verkiezingen, kameraad.
Let op mijn woorden.
Grappig niet? Hoe die beleefdheids- vergaderingen dat nooit zijn.
Ik kan niet iedereen blij maken.
Mijnheer, u heeft het merendeel van Europa blij gemaakt met die overeenkomst.
Daarom stel ik voor dat u naar Brussel afreist om de afspraak te ondertekenen.
Dit is niet het beste moment. - In feite is dit het perfecte moment.
Het is een ereronde.
En die kunt u gebruiken. - Mee eens, ik vind dat u moet gaan.
Als u in Brussel verschijnt, kunnen de andere wereldleiders niet wegblijven.
Het maakt duidelijk dat de wereldeconomie op het hoogste niveau kritisch bekeken wordt.
En de perceptie zal goed zijn voor mijn pollcijfers.
Daar verontschuldig ik me niet voor.
Na al dat gedoe met Iran... - Het is een grote overwinning.
En die moet u opeisen.
Wie bracht die overgezouten, in het vet zwemmende, super...
Mijn moeder.
Heerlijke en bevredigende snack. - Ik breng hem mee, zodat ik hem niet moet eten.
Je kunt het ook gewoon weggooien.
Gaat niet. Ik werk met mensen uit landen waar hongersnood is.
Voedsel weggooien is inderdaad verkeerd, maar wat heeft dat ermee te maken?
Hebben we onze eerste werkruzie? - Nee, we praten alleen maar.
Ik denk van wel. Ik vind dat we het moeten vieren.
Ben je gek? Stop ermee. - 'Gek?'
Er kan iemand binnen komen. - Aanvaardbaar risico.
Dat kan je niet menen. - Alles in orde?
Dat is mijn magisch verdwijnende vriendje.
Iedereen heeft er één. - Serieus.
We kenden elkaar als kinderen.
We waren goede vrienden in het middelbaar en toen verdween hij gewoon opeens.
Ik hoor al tijden niets meer van hem en hij duikt weer op en vraagt,
'Waarom doen we niets meer samen?'
Hij is dus terug? - Ja, alsof er niets gebeurd is.
'Ik wil vandaag met je lunchen bij mij thuis, Ginjy'.
'Ginjy'? - Ja. Rossekop.
Het is een inside grap. Hij is kleurenblind. - Hij is een kerel?
Ja.
Een onvolwassen verdwijner die mij Ginjy noemt.
Ga. Ga maar lunchen met je vriend.
Ik ben hier voor Harrison Dalton.
Je hebt het gehaald.
Mijnheer Dalton, dat hoefde echt niet. - Sorry. Niemand geeft om de presidentszoon.
Mijn God. - Mijn God, jij bent het. Ginjy.
Wacht, mijn portefeuille. - Pak hem maar. Bedankt, Brian. Sorry.
Jij hoort hier beter in te zijn.
Je hebt toch een bowlingbaan in je echte huis.
Dit is tijdelijk. Ik woon niet echt bij mijn ouders, dat zou pathetisch zijn.
Wat is er met je studie gebeurd? - Heb je dat niet gehoord?
Ik kom recht uit de ontwenningkliniek.
Ja, eng.
Ik dacht dat mijn vader het tegen je moeder zou zeggen en dat jij dan...
Nee hoor.
Wil je het vragen?
Ik wil het niet vragen. - Vraag het.
Nee. - Vraag het.
Ik wil het niet vragen. - Oxy.
En ja, ik kwam op straat terecht nadat het te duur werd en ik ben je
typische aflevering van Dr. Phil.
Met de toegevoegde bonus van Eerste Zoon.
Raar dat de vermomming met de oude basebalpet en zonnebril echt werkt voor heroïnedealers.
Ik speelde het klaar TMZ te vermijden.
Ben je nu beter?
Ik werk eraan, 90 samenkomsten, 90 dagen.
Het gaat. Ik had geluk. - Inderdaad.
En net toen ik dacht dat ik mijn vader niet nog meer kon teleurstellen.
Komaan, zo denkt hij niet over je.
Hij weet het dat zwaar is om jou te zijn. - Jij bent de zuster die ik nooit had, Ginjy.
Collega CIA-kind, dat weet wat het is om op te groeien in een huis vol geheimen en leugens.
Als je erezuster,
vind ik het tijd dat je moet ophouden te praten, alsof je in een toneelstuk van Chekov zit.
Dat was de twaalfde stap.
Erkennen dat je niet in een Russisch praatdrama zit.
Ik weet dat ik dit vaak zeg, maar ik wilde dat we dit vaker deden.
We kunnen weer net zo worden als vroeger, alleen slimmer en knapper.
Daarin heb ik je al voorbijgestoken.
Nee. Nee.
Extra voorzichtig hier, heren.
Zorg dat die schoonheden terug in Griekenland komen met al hun vingers en tenen.
Degene die ze nog hebben toch. - Wij nemen het wel over.
Pardon? - Ik neem die standbeelden mee.
Ik heb geen autoriteit om ze aan iemand over te dragen.
Nu wel.
Zie je wel, Repo Man?
Dit is een bevelschrift dat me de toelating geeft om de beelden
in beslag te nemen om een schuld af te betalen van de Griekse regering.
Bel maar wie je wilt. Ze zijn nu van mij.
'Onder dekking van de duisternis heeft de eigenaar van het Global M-7 Hedge Fonds,
Max Quinn de meest vermetele en duurste inbeslagname aller tijden klaargespeeld,
met de onbetaalbare Griekse Spartaanse beelden van de democratie.'
Hij nam ze gewoon mee. Hij had zelfs geen pistool.
Had hij niet nodig, hij had een bevelschrift. Ik vraag me af hoe hij daaraan is gekomen.
Hij is een vroegere minister. Hij heeft zijn gsm gebruikt.
De Grieken waren hem 1,3 miljard schuldig gedurende tien jaar.
Diezelfde Grieken zijn op straat gekomen om te protesteren tegen het verlies van hun kunst.
Wat verwacht je dan? Ze breken borden als ze blij zijn.
Het is meer dan dat. Je kunt geen prijs zetten op Spartaanse beelden van de democratie.
Dat is hetzelfde als iemand die de Onafhankelijksverklaring zou stelen.
De sociale media staan volledig achter Quinn. Ze beschouwen hem als een moderne Jesse James.
De bandiet, niet de ex-man van Sandra Bullock.
Heeft iemand er al op gewezen dat Sparta geen democratie was?
Het was een complete militaire gemeenschap.
Ze kregen de verkeerde naam van een Britse ontdekkingsreiziger,
die ze origineel van de Grieken stal in de 19de eeuw.
Ze hebben een zwaar leven gehad. Het zijn net de pleegkinderen van de antiquiteiten.
En we willen dat ze gelukkig zijn.
Maar nu moeten we ons focussen op de economische top in Brussel.
Ik wil wat regels opstellen. - Daar gaan we weer.
Pardon?
Ik realiseerde me niet dat ik dat luidop zei.
Het is enkel dat je altijd zo...
grondig bent...
over de valkuilen van het verbroederen met personeel van andere landen.
Deze reis is anders. De top heeft de reputatie een partijcongres te zijn.
Alles is vooraf al onderhandeld.
Dat betekent vrijaf voor ons.
Persoonlijk zou ik uitkijken voor de Zweedse delegatie en hun eindeloze voorraad aquavit.
Eigenlijk waren het de Spanjaarden met hun ondergewaardeerde wijnen en olijfkleurige huid
waardoor ik het toilet omarmde. - Ik meen dit heel serieus.
We zijn recent een paar keer serieus afgegaan. Probeer jullie te gedragen.
Die beelden waren terug onderweg naar de Grieken,
die ons zo genereus toestonden om ze hier tentoon te stellen.
Je kunt je dus inbeelden hoe gênant dit is.
Mevrouw de minister, weet u waar een economie op draait?
Vertrouwen. - Echt? Ik ging zeggen geld.
Als u een verbond aangaat, verkoopt u een belofte.
Breek die belofte en angst regeert de markt.
Ik hou enkel de Grieken verantwoordelijk. - Je gijzelt hun antieke kunstschatten.
Die kun je onmogelijk verkopen. - Natuurlijk niet, ze zijn onbetaalbaar.
Wat wil je dan? - Wat iedere redelijke investeerder wil.
Nee, want alle andere redelijke investeerders ondertekenen dat schuldenakkoord.
En dat mogen ze gerust doen.
Maar ik? Ik zal volledig betaald worden.
Max, dat gaat niet gebeuren. Je moet me iets geven waar ik mee kan werken.
En een boodschap sturen dat corrupte, incompetente regeringen op weg kunnen
blijven naar de ondergang en erop rekenen dat wij de brokken opruimen?
Iemand moet neen zeggen.
Zelfs als dat schadelijk is voor je land en je president?
Daar reken ik op.
- 19. Spartan Figures -
Vertaling: Dweez
Ik hoorde dat u niet ver kwam met de voormalige minister van Financiën.
Russell, kom toch binnen. Zet een slot op die deur, Blake.
Misschien een Marine schildwacht.
Dacht u echt dat ik Quinn kon overtuigen, om die standbeelden terug te geven?
Een kerel mag hopen.
Je mag altijd de telefoon gebruiken. Wat trouwens ook bij mij helpt.
Ik kom net van de Hill. Dacht even een pitstop te maken.
Ik wilde u laten weten dat ik niet meega naar Brussel, dus...
zorg ervoor dat alles volgens plan loopt.
Geen fouten. - Ik zal mijn best doen.
Na het schandaal met Munsey, denken de mensen ofwel dat de president
erbij betrokken was of zwak was omdat hij er niets van afwist.
Het enige dat we van zijn perceptie kunnen herbouwen is de economie.
Waarom ga jij dan niet?
Omdat iemand de talkshows moet afdweilen over die verdomde standbeelden.
Ik ben duidelijk degene met de meeste persoonlijkheid op antenne.
Ja, je hebt een soort verborgen charme.
Laten we hopen van wel.
Omdat er heel wat moet worden opgeruimd na een mislukte coup.
Ik doe dus een Al Haig-imitatie, terwijl POTUS ererondjes draait.
En jij moet perfect zijn. Rij een foutloos parcours.
Ik slijp mijn schaatsen. - Strakke bochten.
Dit zijn de vier criteria voor het recht om ten oorlog te trekken,
vastgelegd door de auteur van de rechtvaardige oorlogstheorie in de Westerse traditie.
Die niemand minder was dan...?
Niemand? Sint Augustinus, komaan.
Ik weet dat het lijkt als een grote tegenstrijdigheid, dat een heilig man
het thema van oorlogsvoering zo pragmatisch aanpakt,
maar de meeste religieuze tradities benaderen het op een gelijkaardige manier.
Er zijn maar
een paar religieuze tradities die de notie van oorlog helemaal schuwen.
De meesten beschouwen het als onvermijdelijk en daarom moeten ze streven om
moreel te zijn.
Of zoals mijn militaire professor van ethiek ooit zei,
'Oorlog is altijd verkeerd.
Altijd.
Maar sommige dingen zijn nog verkeerder.'
Dat was het voor vandaag. Bedankt en tot ziens.
Dokter McCord. - Ja?
Brigadier Generaal Mitch Sarno. Geweldige lezing.
Je hebt alleen het einde gezien. Wat kan ik voor je doen, generaal?
Ik heb je cursussen militaire ethiek gevolgd, sinds je op UVA bent.
We hebben er belang bij hoe de volgende generatie opgeleid wordt over dat thema.
'Wij'?
Sorry, ik dacht dat je op de hoogte was van mijn werk.
Ik ben de commandant van het Nationale Oorlogscollege hier in DC.
Ik voel me gevleid dat je interesse in mij toont en ook een beetje paranoïde.
Het is een scouting missie.
We denken dat je perfect zou passen in onze afdeling Strategische Studies.
Bied je me een baan aan? - Je bent een aanwinst voor onze faculteit.
Dat is een grote eer generaal maar, ik ben gelukkig met wat ik hier doe.
Ja, de geest scherpen van liberale kunststudenten kan bevredigend zijn.
Maar onze studenten moeten het geloof en de gewoontes van een potentiële vijand begrijpen.
Je zou lesgeven aan alle toekomstige militaire en nationale beveiligingsleiders.
En werken voor Defensie.
Als je bezorgd bent om een belangenconflict, wij zijn dat niet.
Het valt allemaal onder de koepel van nationale veiligheid.
Denk erover na.
Harrison,
ik heb al twee keer gebeld en twee sms'jes gestuurd,
omdat ik echt heb getrapt tegen de ik wil je meer zien voetbal.
Maar nu begin ik me te voelen als een idioot en een stalker.
Dus zal ik niet nog eens bellen. De bal ligt in jouw kamp.
Laat me raden. - Ik ben een idioot.
Het is een karakterfout. Je mag niet doorgaan.
Maar ik moet het proberen. Hij bevindt zich in een echt fragiele staat.
Hij heeft net een heel moeilijke periode achter de rug.
Ontwenning? - Dat heb ik niet gezegd.
Hoeft ook niet. De verdwijningtruc is klassiek gedrag voor een verslaving.
Mensen kunnen genezen. - Niet door interactie.
Dat doe jij door hem achterna te zitten, zijn hand vasthouden en naar zijn gevoelens luisteren.
Maar jij weet wat het is
om een familie te hebben zoals die van hem.
Ik weet wie zijn familie is.
Ik hoorde je 'Harrison' zeggen. Ik kan ook logisch deduceren.
Vertel het alsjeblieft aan niemand. - Iedereen weet dat hij problemen heeft.
De pers zal uiteindelijk toch ontdekken dat hij in rehab zat.
Wat er ook gebeurt, jij bent niet verantwoordelijk.
Verdorie. - Gaat het? Wat is er gebeurd?
Wil je alsjeblieft op mijn koffer gaan zitten, terwijl ik hem sluit?
Kan je dat nog eens zeggen, met een lage, sexy stem?
Heb je dat allemaal wel nodig voor een reis van drie dagen?
Het is Europa. Ze beoordelen je.
Vind je dit wel goed? Het is de eerste keer dat je naar het buitenland gaat, sinds
je weet wel, al die... - Ja, ik voel me goed.
Ik heb mijn ongeopende fles zenuwpillen,
ik heb 15 uur aan walvismuziek op mijn iPad
en een bruine papieren zak waar ik in kan ademen.
Echt, ik voel me goed. Beloofd.
Ik heb elke dag aan meditatie gedaan,
waarvan ik weet dat het werkt omdat ik er zo een hekel aan heb.
Goed. - Luister. Het spreekt natuurlijk voor zich,
maar je gaat die baan niet aannemen zonder een familievergadering, nietwaar?
Ik zal zelfs beter doen.
Ik ga die baan niet aannemen. - Ga je het zelfs niet overwegen?
Religie onderwijzen op het Nationale Oorlogscollege?
Ik kan maar een bepaalde hoeveelheid cognitieve dissonantie aan.
Militaire ethiek onderwijzen, een onderwerp waar je passie voor voelt.
Ik wil niet werken voor een concurrerende regeringsafdeling.
BZ en Defensie concurreren niet. We vergelijken tegenstrijdige kennis,
vaak op een openlijk vijandige manier.
Schat, ik ben gelukkig waar ik nu ben, echt waar.
Wacht, wat is dit?
Wat is dit?
Een reeks beledigingen van buitenlandse regeringen
en het verlies van een nationale schat,
we moeten het schuldenakkoord in Brussel afwijzen.
Dat kan niet goed zijn.
Russell. Ja, ik hoorde het net op dezelfde manier als jij.
Ik zal het onderzoeken.
Dus,
tenzij we Giekenland kunnen overtuigen
om een nieuwe afspraak te maken en snel, zullen ze failliet gaan.
Wat leidt tot een globale economische catastrofe.
We zijn nog niet klaar met praten over je werkaanbod.
Concentreer jij je maar erop dat onze pensioenen en onze huizen morgen niet waardeloos zijn.
Blijkbaar zijn onze ererondes veranderd in een begrafenismars.
Er hangt duidelijk kou in de lucht.
En hier komt de Duitse bondskanselier.
Zelfs op haar charmantste kan ze ijs bevriezen.
Kanselier Schulz. Aangenaam.
Ik had gehoopt dat de omstandigheden meer feestelijk zouden zijn.
Jawel.
Ik heb begrepen dat de man die verantwoordelijk is voor deze catastrofe
een kabinetslid is dat u gekozen heeft, mijnheer de president.
Max Quinn is een voormalig kabinetslid, kanselier.
Maar aangesteld door uw president, mevrouw de minister.
U heeft volkomen gelijk.
Maar de echte catastrofe begon bij onze vrienden, de Grieken.
Waarom concentreren we ons niet op hen terug aan boord te krijgen
met het schuldenakkoord waar we allemaal zo hard voor hebben gewerkt?
De Grieken hebben het duidelijk gemaakt dat ze zonder hun kunstschat geen interesse hebben.
Ik kan u verzekeren dat minister McCord aan een oplossing werkt.
We weten dat zonder een goed financieel plan, de economie van iedereen in gevaar is.
Daarom moeten de Grieken hun geliefde beelden zo snel mogelijk terug krijgen.
Als u en ik misschien eerste minister Georgiou kunnen overtuigen om...
Om eerlijk te zijn mijnheer, Europa is niet langer geïnteresseerd in Amerikaanse hulp.
Dit moeten we zelf oplossen. Als u me wilt excuseren.
Heeft ze net haar uitnodiging ingetrokken?
Zeg me dat je ermee bezig bent, Bess. - Dat ben ik, mijnheer.
Niet enkel Georgiou neemt een stelling in, omdat Quinn hun standbeelden wegnam.
Iedereen is kwaad op ons wegens dit debacle.
De Grieken leiden de wereld naar de afgrond van een economische ramp
en de schuld ligt bij de VS?
Daarom sms'ten de Fransen me nooit terug over hun feest.
Serieus?
De discussie over gedragsregels is nooit echt doorgedrongen, hè?
Het is een vriendschapstop. Kameraadschap is diplomatie.
Ik heb net gebeld met de procureur-generaal.
Ze heeft een noodzitting belegd met het Hof van Beroep in DC,
maar de uitspraak zal er pas maandag zijn. Tegen die tijd...
Zal Griekenland al in faling zijn. - Ik heb een snelle oplossing nodig. Iemand?
Ik heb onofficieel met het IMF gepraat,
of ze nog een keer bereid zijn tot een noodlening voor de Grieken.
Goed, volg het op.
Vraag ondertussen de Europese Centrale Bank of ze een aandelenherstructurering willen doen.
Nog iets? Ik heb iets over Quinn nodig. Iets dat ik als drukmiddel kan gebruiken.
Loontaksen, belastingen. Hij kan niet volkomen zuiver zijn.
En de rechter die het bevelschrift uitvaardigde.
Dat was vast niet het meest zuivere wettelijke proces.
Onderzoeken vergen tijd, mevrouw en de top is al over twee dagen.
Genoteerd. Maar we moeten een laatste poging doen, ga dus aan het werk.
Blake, kom met me mee. Ik heb iets dat je moet doen.
EM Georgiou, ik verzeker u dat we alles doen om uw standbeelden terug te krijgen.
Maar het beste dat u kunt doen voor uw volk en de wereld is deze afspraak aanvaarden.
Onderteken het en bezorg uw land terug een stevige financiële basis.
We lenen u dus een nationale schat uit en in ruil daarvoor
krijgen we niets minder dan een daad van piraterij van uw land.
U heeft mijn woord, de antieke stukken zullen u worden teruggegeven.
Maar dat vraagt tijd. De wereldeconomie staat aan de afgrond.
We vragen u om te denken aan de levens van uw inwoners.
Dat doe ik. Als EM moet ik deze positie innemen voor het goed van mijn volk.
Nationale trots
staat op een dieptepunt.
Hoe zal een economische ramp invloed hebben op nationale trots?
Wat is uw einddoel?
Spiros, soms moeten we de last van kritiek dragen
voor een meer voordelige en langdurige oplossing.
Alsjeblieft, lees me niet de les, Conrad.
Als u misschien naar uw burgers had geluisterd,
zou uw eigen partij niet vragen dat u zich terugtrekt bij de volgende verkiezingen.
Het debacle in Iran, de corruptie van uw CIA,
uw geloofwaardigheid was het echte slachtoffer.
Als u echt iets gaf om de wereldeconomie,
dan zou u niet wachten tot de verkiezingen.
Dan zou u nu ontslag nemen.
We hebben niets meer te bespreken.
Die bloemkool ziet er goed uit. En die bieten.
En ik ben zo mee met de andijvie.
Je hoeft dit niet te doen. Je mag bestellen wat je wil.
Dat is wel goed, ik ben een aspirant-vegetariër.
Ik word het stilaan beu. - Wil je terug eieren toelaten?
Nee, ik wil terug spekburgers toelaten. - Daar kom je wel overheen.
Nee, ik droom er zelfs van.
Word ik daarom steeds wakker met mijn hoofd tussen twee kussens?
Sorry. Pardon, kan je dat wat harder zetten?
Het Witte Huis zegt dat er een ambulance gebeld werd
door iemand in het Witte Huis voor een personeelslid.
We vernamen dat het ging om een niet-levensbedreigend noodgeval.
De president is natuurlijk niet in het land,
hij woont een economische top bij in Brussel.
Dat jaagt me angst aan. - Harrison?
Ja, ik heb niets meer van hem gehoord. - Ze zeiden een personeelslid.
Weet ik.
IMF en de CEB bekijken onze petities, maar tot nu toe met niet veel liefde.
Ik probeerde de Duitsers het akkoord te laten versoepelen, maar ze geven niet toe.
Ze straffen hen omdat ze opgestapt zijn.
Waar is Blake?
Ik zag hem twee uur geleden in de lobby met stafleden praten.
Niet onze mensen. - Ik beschouwde hem nooit als een fuifbeest.
Waarschijnlijk in de gym, fietsen met Sondheim. - Ik ga hem zoeken.
Niemand verlaat deze kamer.
De minister rekent op ons. We zullen haar niet teleurstellen.
Ik heb met de Fransen en de Britten gepraat. Als we niet aan de standbeelden geraken,
kunnen we EM Georgiou misschien verleiden met een beter akkoord.
Mooi zo.
Ik heb het gehoord over het gerommel in de partij.
Maar heeft iemand u echt gevraagd om te passen voor een tweede termijn?
Mijn geldschieters trekken hun steun terug.
Als het geld opdroogt, zoekt de partij altijd iemand om overboord te gooien.
We zullen niet naar hen luisteren.
Een onderdeel van het werk is weten dat we het werk niet doen.
Wat er ook gebeurt, jij houdt je positie. Ze hebben je nodig en dat weten ze.
Ik heb nooit minister van BZ willen worden. Ik ben hier vanwege u.
Je moet je positie heroverwegen. - Wat is er aan de hand?
Conrad, we hebben al in nauwere schoentjes gestaan dan dit. Kosovo?
In godsnaam, 9/11? Waarom wil je niet vechten?
Duitsland denkt dat het de wereldeconomie kan repareren zonder de hulp van Amerika?
Prima. Misschien kunnen ze dat.
Wil je gewoon gaan zitten en met me praten?
Ik kwam naar hier om de wereld een beeld te geven
van de VS die de schuldencrisis zouden oplossen.
In plaats daarvan word ik buiten- gesloten in de hele discussie
en word er verwacht dat ik me excuseer voor het veroorzaken van een catastrofe.
Dat is enkel een tegenslag. We kunnen het nog steeds herstellen.
Dan heb je dat moment alsnog. - Ik geloof je niet.
Je klinkt geweldig. Dat klinkt goed, zelfs in het Duits.
Waar is er een badkamer? Nee, ik heb een badkamer nodig.
Ik heb geen idee wat je nu zegt.
Goed. Mijn God.
Hallo? Schiet op, alsjeblieft.
Nee.
Geen wonder dat jullie een welvaartsstaat zijn.
Echt waar? Ga je kieskeurig doen over welke munt werkt?
Verdorie.
Goed, hier kan je geen prijs op plakken.
Duitsland stribbelt tegen, dus zitten we vast over een herzien schuldenakkoord.
Dan moeten we Griekenland terug aan de onderhandelingstafel krijgen.
Wat betekent dat Quinn de beelden moet teruggeven. - Precies.
Dit is het moment waarop jullie tussenbeide komen
met jullie geweldige nieuwe ideeën hoe we dat gaan klaarspelen.
Mevrouw, we hebben echt overal gezocht.
Ik belde met een vriend op Financiën, hopend op een lijk of twee.
Niemand mag Quinn, maar daar is niets illegaal aan.
Ik contacteerde de belastingen. Die kunnen misschien iets vinden, maar dat duurt weken.
Griekenland heeft morgen een grote betaling. We hebben nu iets nodig, een soort oplossing.
De grote banken kunnen hun verliezen voor twee of drie dagen verbergen,
maar daarna kijken we aan tegen een heel slecht spelletje domino.
Portugal gaat in faling. Daarna Spanje.
De Euro keldert, export valt stil
en daarna een wereldwijde depressie.
Allemaal voor drie ellendige standbeelden. - Zo zou ik ze niet bestempelen.
Geloof me, mijn vriendin en ik moesten een jaar op voorhand boeken om hen te zien.
Esthetisch? Niet erg.
Een jaar op voorhand? - Ja.
En het was ellebogenwerk toen we er waren. - Dat zijn heel wat mensen.
Ik kan me voorstellen dat over de verdeling van de winst
vooraf onderhandeld wordt door de natie die leent.
Zoals een doorsnee rockgroep. Ze verdienen enkel geld als ze de boer op zijn.
Blake. - Blake is momenteel niet beschikbaar.
'Niet beschikbaar' zoals hij zit op toilet? - Niet echt, dat was een goed idee geweest.
Stevie. - Hoe gaat het daar in Brussel?
Ze raken het eens. - Alles goed bij jou?
Ja, helemaal. - Helemaal niet overtuigend.
Ik weet dat president Dalton daar is.
Ik vroeg me af hoe hij op je overkomt.
Hij lijkt gestresseerd, wat normaal is.
Vanwege de schuldencrisis? - Natuurlijk. Waarom?
Omdat ik Harrison onlangs zag.
Hij belde me onverwacht en wilde met me gaan lunchen
we brachten samen tijd door en het was fijn
en daarna kwamen we overeen om meer tijd samen door te brengen,
maar sinds toen beantwoordt hij mijn sms'jes niet meer.
Doet hij niet altijd zo? - Ja, maar
ik denk dat hij weer in nesten zit. - Echt?
Toen zag ik op het nieuws iets over een ambulance die naar het Witte Huis ging
en ik was bezorgd. Ik vroeg me af of mijnheer Dalton iets tegen je gezegd heeft.
Nee, dat heeft hij niet. - Wel,
ik maak me vast zorgen om niets.
Mam? - Ja, ik ben hier.
Hoe gaat het met jou? Ik bedoel, met al de rest.
Zeg tegen je vader dat alles goed is. - Het kan mij echt ook wat schelen, hoor.
En ik maak het echt goed.
Luister, ik ben blij dat je opnieuw bevriend bent met Harrison.
Als dat zo is.
Ik kan je van hier af ruiken.
Beeld je eens in hoe ik me voel. - Hoe kon je?
Jij bent de laatste waar ik dat van had verwacht.
Sorry. Mijn munten waren te groot.
Is dat een soort eufemisme? - Nee, het waren betaaltoiletten.
Wie heeft er nu nog betaaltoiletten? - Stop. Genoeg excuses.
Wat mij betreft ben jij een schande voor de hele afdeling Binnenlandse Zaken.
We zullen verder praten nadat je een bad hebt genomen.
En je kleren hebt verbrand.
Gaat u echt vertrekken? - Wat kan ik voor je doen, Elizabeth?
Heeft u een ogenblik, mijnheer?
Excuseer ons, heren.
Ik weet niet waarom ik het niet eerder zag. Ik ken je al een lange tijd.
Slechts één ding kan je zo aangrijpen.
Het is Harrison, nietwaar?
Ik wilde hem tijd geven om te herstellen, voordat de pers het uitbracht.
Het is nog niet bekend.
Stevie heeft me gebeld. Ze hebben gepraat.
Vier dagen uit rehab.
Lydia vond hem bewusteloos in zijn kamer. Heroïne, opnieuw.
Geen overdosis, enkel schrikken. Maar we zijn terug bij af.
Het zal snel op het nieuws zijn.
Arm joch. Hij heeft niet om dit leven gevraagd.
Ik heb medelijden met hem en met jou, Conrad.
Maar Harrison is nu volwassen.
Hij is bij mensen die weten hoe ze hem moeten behandelen. Laat hen hun werk doen.
Laat hem het zijne doen.
En nu moet jij het jouwe doen.
12 september, jij kwam aan op kantoor,
verzamelde iedereen en zei dat je begreep hoe we ons voelden.
Angstig, hulpeloos. Schuldig, verdrietig.
Maar je zei dat we sterk moesten zijn voor al de mensen die dat niet konden.
Toen zei je dat iedereen die het niet aankon mocht vertrekken,
zonder vragen, zonder schande. Weet je nog wie er vertrok?
Niemand. - Vanwege jou.
Dat was lang geleden, Bess. - Conrad. We kunnen dit herstellen.
We moeten het op zijn minst proberen.
Russell. Is alles in orde? - Voor zover we weten.
Daarom ben ik niet hier. - Kom binnen.
Die...
werkaanbieding van het Oorlogscollege, Henry...
dat was geen echte vraag. - Het kwam van jouw kantoor.
Van mij, om precies te zijn.
Jij bent een topreligieuze lesgever met een militaire achtergrond
die tevens het hoogste niveau veiligheidsmachtiging heeft.
Het is je op het lijf geschreven. Waar wacht je dus nog op?
Ik hou van de baan die ik heb.
Je zou ethiek kunnen geven aan een groep toekomstige militaire leiders.
Het NSA-werk dat je deed,
daar was je goed in. Je kunt me niet vertellen dat je dat niet mist.
Is het lesgeven een dekmantel voor inlichtingenwerk?
Het zou een echte baan zijn,
maar ik kan niet zeggen wat er wel of niet kan bijkomen.
Ik kan wel zeggen dat het een publieke dienst is.
Is dat niet het leven dat je nu al leidt? - Ik ga geen rekenschap afleggen aan Defensie.
Als je mijn werk kent, weet je dat ik uitgesproken kritiek heb op hun beleid.
Reden temeer om daar te zijn. Voeg een stem van rede toe.
Help de beleidsmakers de principes begrijpen van Augustinus rechtvaardige oorlog.
Ik zal erover denken.
Elizabeth zal het goedvinden.
Vertel me eens iets, Russell.
Werken die bedreigende middernachtelijke ritjes echt?
Bij de meeste mensen.
Max, je standbeelden gaan terug de boer op.
Zoals een doorsnee rockgroep. Dat is de enige manier waarop ze iets opbrengen.
Wat? Die kerels verdienen een fortuin met bedrijfsponsoring.
Ze hebben kledinglijnen en parfums.
Dat was de analogie van iemand anders. Maar de economie erachter is hetzelfde.
Je bezorgt de Spartaanse beelden morgen terug aan het Smithsonian,
waar ze beginnen aan een nieuwe tentoonstelling en wereldtournee.
Vanuit het perspectief van de Grieken zijn ze nog steeds uitgeleend.
Maar jij krijgt alle winst tot die schuld volledig is afbetaald.
Maar dat duurt een eeuw. - Langer, maar wat kan jou dat schelen?
Bij jou draait het om het principe. Actie werd ondernomen, vertrouwen is hersteld.
De economie draait op vertrouwen, zeggen ze. - En geld.
Dit is een oplossing waar de Grieken mee kunnen leven.
Je aandeelhouders verkiezen dit vast, boven gijzelnemers worden.
Ze zullen mopperen, maar ze werden wat nerveus over die globale depressie.
We hebben dus een afspraak? - Een slechte, maar ja.
Bedankt. We spreken elkaar snel weer.
Ik hou ervan als we een financieel Armageddon kunnen voorkomen..
Ik wil de goede stemming niet breken.
Klein probleem, ik kan geen enkele Europese leider of hun personeel bereiken.
Ze kunnen goed allemaal naar huis zijn gegaan.
Mevrouw de minister. - Blake. Vertel op.
De Duitsers hebben een geheime vergadering met de andere Europese staatshoofden,
waarbij ze de Amerikanen Sie frieren sich dich schwaenze ab.
Ik kan ook zeggen 'nog een rondje Schnapps.'
Blake was gisterenavond op een feitenvindende missie.
Maar publiek urineren was zijn idee. - De natuur roept in elke taal hetzelfde.
Je was dus de hele tijd tegen haar aan het praten?
Behalve toen ik vastzat met een skinhead en een mimespeler.
Mevrouw, die spionage-episodes werken veel beter als u ons allemaal inlicht.
Dat is het tegengestelde van hoe ze echt werken. Wanneer is die vergadering?
Grappig dat u het vraagt. Op dit moment.
Mijnheer de president, Duitsland sluit ons buiten.
Er is een geheime vergadering om het akkoord af te voeren.
Waar? - Hier, tweede verdieping, de Petite Ballroom.
Verandering van plannen. De minister en ik moeten een vergadering verstoren.
Ga weg van die deur. Nu.
Moeten we kloppen?
Excuseer me, mijnheer de president. - Sorry dat we zo laat zijn.
Mijnheer, u en uw minister van BZ maken geen deel uit van deze vergadering.
Nu wel.
Wat ik bedoel, is dat u niet welkom bent. - Daar komen we wel overheen.
Onze beslissing is blijvend. Geen akkoorden meer.
De Grieken moeten gestraft worden voor hun recente gedrag.
We overwegen om hen uit de Eurozone te schoppen.
Dit is niet het moment om terug te trekken.
Mijnheer, we gaan niet zitten luisteren naar uw argumenten uit eigenbelang.
Gezien de recente gebeurtenissen,
heeft u geen autoriteit meer genoeg om iemands aandacht vast te houden.
Ik ben blij dat u daarover begint, kanselier Schulz. Uw aandacht.
Of, meer specifiek, uw aandachtsboog.
Zijn uw herinneringen echt zo kort?
Als ik rondkijk in deze kamer, zie ik geen enkele natie, groot of klein,
die immuun is voor ongeluk.
Ierland. Drie jaar geleden,
uw aandelen waren niets waard en moesten uitgekocht worden om te overleven.
Spanje. Uw werkloosheidscijfer ligt op 26%.
Een hele generatie trekt weg.
Portugal.
Gisteren lag uw schuld op 129% van het Bruto Nationaal Product.
Wilt u het echt helemaal alleen het hoofd bieden?
Kanselier, u schudt uw hoofd.
Dit is geen oefening in moraliteit. De toekomst van uw burgers staat op het spel.
We kunnen samen een front vormen, zoals aan het einde van WO II,
of we kunnen alleen wegkwijnen.
Iedereen die wil vertrekken,
daar is de deur.
Goed.
Ik denk dat het tijd is om wat werk te verzetten.
Hoe gaat het met je? - Daar kijk je naar.
Sorry dat ik niet belde. Ik ben een slechte vriend.
Stop. Het is goed. - Nee, dat is het niet.
Ik wil je vertellen dat ik beter zal worden, maar ik weet het echt niet.
Waarschijnlijk zal ik een tijdje een puinhoop zijn. Hopelijk een nuchtere.
Maar, ik weet het niet. Het is de druk om me te gedragen als een normaal mens,
die zorgt ervoor dat ik me opgesloten voel, dus
dat zal ik niet doen.
Harry.
Ik ben de dochter van de minister van BZ en ik liet mijn studies vallen,
ik ging tot de limiet op al haar kredietkaarten en toen moest ik terug bij hen intrekken.
Ik denk dat we overeenkomsten kunnen vinden.
Ik win toch. - Je was altijd zo competitief.
Sorry, ik hoorde de trompetten niet. - Die deed ik van de hand, te afleidend.
Mijnheer Dalton. - Stevie.
Fijn je te zien. - U ook.
Ik hoorde dat alles goed ging in Brussel, je bent terug aan de top.
Voorlopig wel.
Ik moet ervan door.
Ik zal je bellen.
Het huis ziet er geweldig uit. Nu dat alles werkt.
Hoe kreeg je waterdruk op de eerste verdieping?
Zuivere vaardigheid. Ik belde een loodgieter.
Weet je, ik heb zitten denken. - Je neemt die baan bij het Oorlogscollege.
Ik wist het. Ik bedoel, je moet wel.
Het is uitdagend, heeft vooruitzichten.
Een kans om beleidmakers te beïnvloeden. Hoe kan je dat afwijzen?
Je hield van je werk bij de NSA en je mist een leven van dienstbetoon.
Als ik erin zit, waarom jij dan niet?
We hadden het er altijd over om er volledig voor te gaan.
En dit is onze kans. We laten dit huis los en gaan ervoor.
Ik wilde zeggen dat het er goed zou uitzien met rode luiken.
Echt?
Ik wilde al dat andere pas zeggen na het avondeten.
Heb ik het perfect gedaan? - Zo ongeveer.
Het is onlogisch om de boerderij aan te houden, vooral als ik die andere baan aanneem.
Het vraagt een grotere toewijding, ik zal heel wat moeten reizen.
Ik wilde enkel zeker zijn dat jij ermee instemde voordat...
Goed.
Dat hoef je niet te zeggen. We kunnen er nog over nadenken.
Ik zeg het, ik wil er niet over nadenken. Ik ben het moe erover te denken. Weet je wat?
We kunnen al dit pastorale gedoe doen als we oud zijn.
Zijn we niet oud? Dat is geweldig. Het wordt beter en beter.
We moeten het tegen de kinderen zeggen. - Inderdaad.
Dat zal moeilijk worden, ze zijn hier zo graag.
We ruïneren hun leven toch niet, of wel?
Als we hun levens al niet geruïneerd hebben, zal dit het ook niet doen.
Goed, maar als iemand begint te huilen, mag ik dan zeggen dat het jouw idee was?
Mijn...? Ja, zeker. - Jongens.
Ik trok aan het kortste eind, dus moet ik zeggen dat we ons allemaal vervelen
en ons afvroegen of het weekend konden opdoeken en naar huis gaan.
Goed, het kan ook mijn idee zijn.