Ik ben hier om het hart van Ariadne te veroveren.
Ben ik te ambitieus?
Ik weet niet of een prins ooit te ambitieus kan zijn.
Je had geluk, het zal niet altijd zo zijn.
Het is voor mij een eer uw aanzoek te accepteren.
Is de trouwdatum vastgesteld?
We vertrekken naar Aegina binnen twee dagen.
Wat voor nieuws is er van de afgezant die Ariadne gezonden heeft?
Het schijnt dat de weg naar Aegina vol gevaren is.
Zoals onze jonge Koningin zal gaan merken.
Ik zal ze overhalen richting Phyria te gaan.
Dat zal ons de beste kans op succes geven. - En de Koningin vermoedt niets?
Ze weet dat ik vervreemd was van mijn vader.
Niet dat we ons nooit verzoend hebben.
Je hebt het goed gedaan. - Inderdaad.
Nu moet jij zorgen dat het niet voor niets was.
Twijfel je aan me?
En wanneer Ariadne dood is? - Geen zorgen.
Je krijgt je plek aan mijn Hof.
Ik wilde dat ik jouw vertrouwen in hem had.
Wees niet bang, Telemon is een banneling op zoek naar een thuis.
hij doet alles om er weer bij te horen. - Zelfs een Koningin doden?
Zelfs dat.
Je hebt het goed gedaan. - Er is meer.
Nou, kom op dan.
Je hebt me uitgemolken.
Geef me het resultaat van je wijsheid, wat ben je nog meer te weten gekomen?
Hij slaapt met een oog open.
Wat heb ik daar aan? Kom hier, dan geef ik je een pak rammel.
Je had gelijk.
Prins Telemon is de Stad uit geweest. - De hele nacht.
Om wat te doen?
Ik kan het niet zeggen.
Ik heb deze reis een week geleden gemaakt.
Het zou dwaas zijn om Koning Agenor's territorium in te gaan.
Koning Agenor heeft Atlantis altijd hoog geacht. - En zijn relatie met mijn vader, dan?
Ik weet daar niets van...ik zou liever deze reis helemaal niet maken.
Wat stel je dan voor? - De Koningin blijft in Atlantis.
Nou, dan kan er geen huwelijk zijn.
Ik moet mijn vaders zegen hebben.
Na alles wat er tussen ons gebeurd is, is dat uiterst belangrijk voor mij.
We reizen naar Aegina.
Zoals u wenst.
Mag ik een suggestie doen?
Laten we via Phyria gaan.
De Colcheanen zullen geen patrouilles in de woestijn hebben.
Ik zal het overwegen.
Maar ik alleen zal de gekozen route kennen.
Het is zoals ik het gevraagd heb.
Zoals je wenst.
Ik kan haar niet naar Aegina laten reizen, zonder dat ze weet van het potentiële gevaar.
Jason, je kunt daar niet binnen- stormen met wilde beschuldigingen.
Wat Telemon verder ook is, hij is een Prins.
En Ariadne's verloofde.
Vertrouw je hem? - Dat is nauwelijks het punt.
Zonder bewijs, ziet het er gewoon uit alsof...
Alsof wat? - Alsof je jaloers bent.
Zonder bewijs, zal Ariadne geen keus hebben dan jouw beweringen af te wijzen.
Wat, laten we haar gewoon gaan? - Ik zie geen andere mogelijkheid.
Alsjeblieft.
Dank je...om mij een privé-audiëntie toe te staan.
Kom, we gaan wandelen.
De reis naar Aegina is vol gevaren.
Ik denk alleen maar aan je veiligheid, als ik je vraag het te...heroverwegen.
De route is zorgvuldig gepland. - Niet alleen de route, de bestemming.
Het huwelijk.
Weet je zeker, dat je die man kunt vertrouwen?
Een bondgenootschap met Aegina verzekert een toekomst voor de mensen van Atlantis.
Als Telemon te vertrouwen is.
Nou, ik heb niets van onze afgezant vernomen.
Zeker, als er een probleem zou zijn... - Wat weet je van zijn verleden?
Veel meer, dan ik weet van die van jou, vrees ik.
Ik weet van de problemen die hij doormaakte, toen hij jong was,
en de problemen die hij heeft met zijn vader. - Vertelt hij je, waar hij `s nachts heengaat?
Heb je hem bespioneerd?
Ik vrees voor je veiligheid.
Hij is mijn toekomstige echtgenoot, geen gevangene.
Wat doet hij, wat jou zo bezorgd maakt?
Jason, ik kan dit niet doen, Atlantis is kwetsbaar...
Ik weet het, ik weet het, en ik begrijp dat je moet trouwen.
Doe je dat?
Ik heb lang en diep nagedacht over het huwelijk met Telemon.
Midden in de nacht, wanneer het leek alsof de ochtend maar niet kwam,
heb ik op en neer gelopen in mijn vertrekken, hopend op een teken.
In die momenten van conflict, vraag ik mij altijd af, wat mijn vader zou zeggen.
Hij had voor Telemon's familie veel respect.
Jason...
Ik kan niet bij jou zijn, het spijt me echt, als er een mogelijkheid was...
We moeten hier niet meer over spreken.
Vrouwe...als u mij niet voldoende vertrouwt om u te kunnen adviseren,
laat mij u dan tenminste beschermen op uw reis.
Zou je dat voor me doen?
Dan vertrekken we bij het ochtendgloren.
Jullie moeten gaan pakken. - Waar gaan we heen?
De Koningin beschermen, jij ook, we vertrekken bij dageraad.
Naar? - Aegina.
We vergezellen Ariadne naar haar huwelijk?
Natuurlijk. - Natuurlijk.
Hoe beschermen we een man, die zo koppig wordt geregeerd door zijn hart?
Vermoedelijk heeft het Orakel dergelijke moeilijkheden voorspeld.
Niet aan mij, nee.
Ik ben blij, jou hier te zien. - Ik zou nergens anders willen zijn.
Niemand zal slecht van je denken als je zou besluiten niet te gaan.
Alsjeblieft.
Vertel me iets over je vader.
Wat zou je willen weten?
Zijn sympathieën, antipathieën, wat hem gelukkig maakt, alles.
Jou te ontmoeten, zal hem gelukkig maken.
Je hoeft je niet zoveel zorgen te maken.
Maar jullie zijn op verkeerde voet uit elkaar gegaan.
En hij moet wel kunnen zien hoe ik veranderd ben.
Ik weet zeker dat hij veel daarvan aan jou zal toeschrijven.
Ik kan die eer niet opeisen.
Ik denk dat je dat wel kunt.
Meer dan je weet.
Ik zal me beter voelen als de Zon is opgegaan.
Kennelijk slaapt hij met één oog open.
Net als wij.
Ik neem de eerste wacht, jullie slapen.
De volgende fase is zeker de gevaarlijkste.
Dat vrees ik ook, maar ik heb mijn beslissing genomen.
We gaan de woestijn in, en volgen de loop van de Phyria kloof.
Je bent ver weg van het vuur.
Het spijt me, ik vergat mezelf.
Ik voel me veiliger met jou, hier.
Ik voel me veiliger, als je terug bent bij het vuur.
Vrouwe...
Voor zover ik het kan zeggen, heeft hij niets in de zin.
Misschien eindigt deze reis toch veilig, uiteindelijk.
Misschien.
Als dat zo is, dan denk ik dat we een andere vrouw voor je moeten vinden.
Er zijn andere vrouwen - Werkelijk?
Hercules zal er een voor je vinden.
Oh, ja, ik ben spectaculair goed in die dingen.
Afgezien van het feit dat mijn liefde vervloekt in een grot zit,
zou ik graag helpen.
Dank je, maar ik eigenlijk denk niet dat het zo'n slechte zaak is om op jezelf te zijn.
Oh, absoluut, daar ben ik het mee eens. - Heb je ooit iets anders gekend?
Dat staat erbuiten.
Wat is er gebeurd? - Niets, hij sliep.
Heb jij geslapen?
Nee, de hele nacht niet, ik heb gewaakt, hij sliep.
We moeten geen spoor van het kamp achterlaten. - Natuurlijk.
Gaan we via Phyria?
Is dat verstandig?
Ik denk dat het de laatste route is, waarvan de Colcheanen verwachten dat we die nemen.
Hij heeft het goed gedaan, de boodschap is duidelijk.
Ze gaan naar het Zuiden, door de woestijn.
Ze zullen de Phyria kloof bereiken voor zonsondergang.
Zorg dat je mannen klaar zijn.
Nou, twijfel je nog aan Telemon's loyaliteit?
Ik weet wat je denkt, deze route werd niet lichtvaardig gekozen.
Daar ben ik zeker van.
Geen enkele bandiet zou een konvooi van deze grootte durven aan te vallen.
Kunnen we niet via het Noorden gaan?
Het laatste wat we hoorden, is dat het overspoeld was met Colcheanen.
We moeten haar onmiddellijk in veiligheid brengen.
Help mij.
Dit heb je al die tijd al gewild.
Waar wacht je nog op?
Vergeef me.
Ga naar de rotsen.
Ariadne, kom op, rennen!
Ariadne, kijk me aan.
Dank de Goden, dat u veilig bent. - Heb je ze gezien?
Colcheanen? - Daar lijkt het op
Ik had niet aan je moeten twijfelen.
Je had je redenen.
Is het gebeurd?
Het was een slachting.
Er zijn veel doden.
En Ariadne? Hoe zit het met de Koningin?
Ik weet het niet - Maar je hebt haar gedood?
Als je daar geweest was...
Dan had ik me de taak herinnerd die ik moest uitvoeren.
In de opwinding van het moment, moeten er beslissingen genomen worden.
Dus je besloot haar te laten gaan?
Vrouwe, hij is van Koninklijke bloede.
Ik ben de zoon van een Koning...Apollo's dienaar op Aarde.
Waarom de woede van de Goden riskeren?
Als je me hier achterlaat, dan zal ik sterven. - Dat moeten de Goden beslissen.
We moeten naar de kloof gaan, om zeker te weten dat Ariadne dood is.
Ik zal je vinden, ik zal het niet vergeten.
We moeten doorbreken, zolang we onder dekking zijn van de duisternis.
Ze bereiden zich voor op de aanval.
Geef me een wapen.
Trek de pijl tot aan je oog.
Daar komen ze.
Waar heb je zo leren schieten?
Mijn vader heeft het me geleerd.
Hij vond dat iedereen moest weten, hoe zichzelf te verdedigen.
Sorry...
Wij glipten de Citadel uit, `s morgens vroeg, en gingen naar het bos.
Het was een van de weinige keren, dat we ooit alleen waren.
Je mist hem.
Meer dan je weet.
Daar...je blijft leven, voorlopig.
Ze zijn met velen, ik kan hun toortsen zien.
Het is nauwelijks een uur voor zonsopgang.
Ik vrees dat we alles moeten achterlaten als we onbemerkt willen ontsnappen.
Dion.
Kom, kom, ga terug...daarin.
We waren er zo dichtbij.
We moeten in beweging blijven.
Ik heb alles achtergelaten wat nuttig zou kunnen zijn, daarginds.
Geef me dat water.
Laten we gaan zolang we nog een kans hebben.
Het zal het bloeden stoppen, voorlopig.
We kunnen niet hier blijven, kom mee.
Hierheen.
Ze is het niet.
Een van de boogschutters zag een groep uit de kloof vluchten.
Ze probeerden ze tegen te houden, maar... - En Ariadne?
Ik vrees, dat ze onder hen was. - In welke richting gingen ze?
Noordelijk, ik betwijfel of ze het lang zullen overleven.
En jij denkt dat we dat aan het toeval moeten overlaten?
Nee, Vrouwe.
Dat is het laatste.
Zonder rust en water, zal hij vrijwel zeker sterven.
Dan moeten we rusten.
Jason...
Jason.
Je moet de Koningin in veiligheid brengen.
Niet voordat je klaar bent om weer verder te gaan.
Ik ben er niet lang meer, voor deze Wereld.
Ik laat je hier niet achter.
Ik zal jullie alleen maar ophouden.
Dan neem ik dat risico.
Hij wilde, dat je hem hier achter zou laten?
Ik wist dat er een moment zou komen waarop hij dat van je zou vragen.
Hij denkt alleen aan jouw veiligheid.
En ik wist dat je zou weigeren.
We zouden er weinig bij winnen, door, door de woestijn te gaan...
Je hoeft je niet te rechtvaardigen tegenover mij.
Ik zou het niet anders gewild hebben.
Ze zijn ernstig gewond.
Het kan niet lang geleden zijn, dat ze hier passeerden.
Als we ze vinden, laat Ariadne dan aan mij over.
Het is mogelijk om een aantal dagen te overleven, zonder water.
Echt waar?
Vooropgesteld dat je rust... - Rusten?
En uit de Zon blijft.
Dat moet goed zijn, dan.
En zonder die dingen...
zijn we binnen een paar dagen dood. - Onmogelijk.
Ik ben van plan te sterven met een mooie vrouw in de ene hand,
en een kruik bier in de andere.
En je gaat nu naar ze op zoek?
Nee, ik ga een plek zoeken, om eh...mijn bestaan te overdenken.
Ik weet niet, of ik zo'n loyaliteit verdien.
Nee, vrijwel zeker niet.
Wees serieus.
Ik denk dat Pythagoras het serieuze gedeelde heeft omschreven.
Binnen enkele dagen zijn we dood.
En wat hij in feite niet noemde, was, dat dit de pijnlijkste dagen van je leven zullen zijn.
Is dat serieus genoeg?
Kijk!
Colcheanen.
Nee, een soort van reizigers.
We worden misschien toch nog gered.
Of afgeslacht...ik zeg alleen maar, dat ze misschien niet vriendelijk zijn.
Ik denk dat we dat risico moeten nemen.
Ze draaien om.
Alstublieft, vergeef ons, onze reis heeft ons wantrouwig gemaakt voor vreemdelingen.
Ook al hebben we uw hulp hard nodig.
Wat is er met jullie vriend?
Ik vrees dat hij het niet veel langer zal overleven, we zijn aangevallen...
We zijn aangevallen door rovers.
We zijn op weg naar Paros, maar, zonder voorraden kunnen we die reis niet maken.
Als u ons zou kunnen begeleiden naar de dichtstbijzijnde Stad.
Dan zouden we voor eeuwig bij u in de schuld staan.
De Godin zou niet willen dat we ze in de steek laten.
We zijn op weg naar het Heiligdom van Isis in Philae.
U bent van harte welkom om met ons te reizen.
We zijn ontzettend dankbaar.
Vertel me, wat brengt jullie naar Paros?
We zijn kooplieden, we proberen onze waren te verkopen.
Niet, dat daar nog iets van over is.
En de dame? Is zij uw vrouw?
Nee.
Dan...bent u inderdaad dapper om zo'n reis te maken.
Wat verkopen jullie?
Oh, eh, potten...kookpotten.
Jullie hadden erg veel pech, dat er zoveel omslachtige voorwerpen van jullie gestolen zijn.
Inderdaad.
Paarden... - Dat is niet mogelijk.
Er zijn er meer van hen. - Ze gaan naar de bergen.
Het is niet belangrijk, we moeten ze pakken bij het vallen van de avond.
Dank u, ik zal me gelukkiger voelen als we op steviger terrein zijn...
Ik ook.
Jij zult gelukkiger zijn, als je, je Koningin veilig thuis hebt.
Geen zorgen, je geheim is veilig bij mij.
Hoe wist u dat?
Orpheus mag dan blind zijn, maar hij ziet meer dan welke man ook, die ik gekend heb.
Uw reis is lang en moeilijk. - Het is onze keus.
Alleen in lijden kunnen we ons ware zelf, vinden.
Waarom moet dat zo zijn?
Zou het anders moeten zijn?
Er is grote droefheid in uw hart.
U hebt zoveel geleden voor iemand die zo jong is.
U spreekt alsof u me kent.
Het is zijn gave.
De mantel die u heeft geërfd, weegt zwaar op uw ziel...
maar het zal niet altijd zo zijn.
Al zal hij het niet geweten hebben, Minos heeft u goed voorbereid op uw taak.
Kende u mijn vader?
Ik was bedroefd om te horen van zijn overlijden.
Gelukkig zijn er weinig mensen op deze Aarde, die verteerd worden door pure slechtheid.
Pasiphae is er een.
Waarom zag hij dat niet?
Soms zijn we blind voor hen die ons het dierbaarst zijn.
Daar gaan we, oude vriend, ik laat dit maal niet je laatste zijn.
Ik weet niet of ik wel honger heb.
Maar je moet eten.
Hoogheid.
Pasiphae zal niet stoppen voordat ik dood ben.
En weet je wat het vreemde is? Daar ben ik niet meer bang voor.
Je moet veel vertrouwen hebben in je beschermers.
Dat heb ik inderdaad.
Als ik ergens bang voor ben, is het hun veiligheid.
Misschien moeten we bij de pelgrims blijven, ons leven aan de Goden geven.
Het schijnt goed geweest te zijn voor hen.
Denk je dat wij zo oud zullen worden?
Ik weet het niet.
Vertel me, is het een nacht vol sterren?
Inderdaad. - Dat dacht ik al.
De lucht is helder.
Vredig.
Ik zou willen dat het zo bleef.
Hier...laat me u helpen.
Ik ben dankbaar voor alles wat u voor ons gedaan heeft.
Ik vrees alleen, dat we u in de problemen brengen.
Dat kan zijn, sommige dingen kunnen niet vermeden worden.
Onze wegen waren gedoemd elkaar te kruisen sinds het begin der tijden.
Geen ziener kan werkelijk andermans lot voorzien...
maar...ik voel, dat jouw gedenk- waardige reis nog maar net is begonnen,
en dat hij lang zal leven in de harten van de mensen.
Vertel me loopt hij goed af?
Dat kan ik niet beantwoorden... maar zie het niet als een last.
De Goden bedoelen het als een gift.
Dank u.
Ik betwijfel of uw minnaar u warm mag houden.
Ik heb de blikken tussen jullie gezien.
Ik spreek voor mijn beurt.
Vrees niet.
Ik ben maar een eenvoudige koopvrouw en u mag mij aanspreken als zodanig.
Was dat maar waar.
Zou u alles opgeven voor hem?
Nee.
Mijn volk komt eerst.
Liefde is een kracht die net zo destructief is, als ze harmonieus is.
Als ik een ding geleerd heb, dan is het, dat ze niet ontkend kan worden.
Soms is het noodzakelijk haar te ontkennen.
Zij gezegend, mijn kind, je hebt nog veel te leren.
Hier.
Ik kan dat niet. - Wees geen dwaas, pak hem.
Ga, ga!
Haal de anderen hier weg, ik probeer ze tegen te houden.
We moeten doorlopen.
Hij kan niet meer verder. - Hij en ik allebei.
Overweeg het niet eens. - Maar het is...
Ik heb nog steeds nacht- merries over eenogige monsters.
We wachten hier op de anderen.
Ik dacht dat ik zei, dat je moest vluchten.
Nou, gelukkig voor jou, hou ik er niet van om verteld te worden wat ik moet doen
Jason, Jason, hoeveel zijn er nog over?
Te veel.
We schuilen daarbinnen.
Waarom zijn het altijd grotten?
Wat voor plek is dit?
Kijk naar de gravures.
Het zijn graftombes.
Hipparghos.
Het is de oude Necropolis van Koning Hipparghos.
We moeten doorlopen.
Het spoor leidt naar de Necropolis, er zijn er een stuk of zes naar binnengegaan.
En Ariadne is bij hen?
Dat weet ik niet zeker, maar we kunnen het aannemen.
Waarom doen je mannen dan niets?
Ze wagen zich niet naar binnen, Vrouwe. - Wat?
Ik zal met ze praten - Het zal niet helpen.
Ze geloven, dat geen man die de Necropolis binnengaat ooit terugkeert.
Jullie kunnen de dood vinden in de Necropolis...of je ontmoet hem hier.
Wie volgt mij?
Misschien zal dit jullie helpen te beslissen, breng hem hier.
Wie is er nog steeds bang?
Dan zullen we ze alleen tegemoet treden.
Het is tijd nu, u hebt me niet langer nodig. - Ik zal je altijd nodig hebben.
U bent tot meer in staat dan u weet.
Nee.
Jason.
Pythagoras.
Ga, ga, ga!
Wat zijn dat voor "dingen"? - Waarom sterven ze niet?