Wat is het wat je wilt weten?
Ik heb iets gezien wat niet logisch is.
Waarom zou Pasiphae Jason's leven sparen?
Jason? Nee! Nee!
Wat betekent ze voor hem? - Ze is zijn moeder.
"Ehmo klu thi. Po-sey dah-on Guy eh okhe seh mati too taw thu omeh".
"Noo tow-roo kup ton t-os a mu neh-o hai r-mawn."
Loyale en nobele inwoners van Atlantis,
vandaag stel ik aan u voor,
Poseidon's Dochter, Godin op Aarde... Koningin Ariadne!
Ze is nog niet gevonden? Je hebt het mij verzekerd!
We hebben veel mannen die naar haar zoeken, dus het is maar een kwestie van tijd.
Zolang Pasiphae leeft, heeft iedere vijand van Atlantis hoop.
Is er geen goed nieuws? - Ik zal niet liegen tegen u.
We zoeken bondgenoten, waar we kunnen...
Maar... niemand wil bondgenoot zijn van de zwakken.
Majesteit, de Kroningsspelen zijn nog maar een paar dagen weg.
Is dit echt de tijd voor zulke afleidingen? - Ik vrees van wel.
U moet een kampioen kiezen om Atlantis te vertegenwoordigen, volgens ons gebruik.
Door dat niet te doen zouden de mensen denken dat zelfs hun Koningin wanhoopt.
Heel goed, kijk wie je kunt vinden van de Koninklijke garde.
Er is één natuurlijke keuze... Jason.
Nee. - Hij is de beste zwaardvechter van Atlantis.
Daar kan geen twijfel over bestaan. - Het zou ongepast zijn.
Majesteit, uw volk heeft veel geleden.
Ze hebben een overwinning nodig... en Jason kan ze die geven.
Je kunt het niet accepteren.
Hoe kan ik weigeren? Het verzoek kwam van de Koningin zelf.
Dat maakt geen enkel verschil, Jason.
Jullie kunnen nooit bij elkaar zijn, ik dacht dat je dat begreep?
Je hebt je leven al voor haar geriskeerd en... - Ja, maar, ik doe het niet voor Ariadne.
Ik doe het voor de Stad. - Dit zijn geen normale spelen, Jason.
Ze trekken de beste strijders aan, uit heel Griekenland, ze zullen alles doen om te winnen.
Nou, dan zal het een eer zijn om mee te dingen in zo'n gezelschap.
Er sterven mensen in die spelen! Ze sterven écht!
Hoe kan hij zo stom zijn?
Was dat werkelijk nodig? - Ja!
Wat is er mis met jou?!
Niks.
Wat is er? Wat vertel je me niet?
Ik kan het niet zeggen, omdat ik beloofd heb het aan niemand te vertellen.
Sinds wanneer heb jij je aan een belofte gehouden? Gaat het om Jason?
Nou, dan denk ik dat ik het zou moeten weten, vind je niet?
Ik heb het Orakel bezocht.
Ze vertelde me... ze vertelde me, dat Pasiphae Jason's moeder is.
Hercules, als jij... - Dat doe ik niet.
Nou, dan moeten we het hem vertellen. - Nee, nee, nee.
Di... di... dit verandert alles! Hij heeft Koninklijk bloed, als Ariadne het wist...
Zou Jason de waarheid kennen, dan zal zijn hart verduisteren,
en hij zal voor altijd voor ons verloren zijn. - Zei het orakel dat?
De Goden hebben ons gekozen om hem te beschermen, Pythagoras, dat is wat ze zei.
Ons?
Links, rechts, veinzen en toeslaan.
Goed, links, rechts, veinzen, toeslaan, sneller.
Links, rechts, veinzen, toeslaan, goed.
Stop, stop, stop.
We kunnen niet bij hem zijn daar, onze enige hoop is te blijven trainen.
Kom op, laten we oefenen met de Machaira.
Hebben jullie net iets gehoord? - Het geheim voor het gebruik...
Ssst!
Daar.
Hoe kan ik jullie bedanken?
Je overleving is dank genoeg. - Hoewel een kleinigheid geen kwaad zou kunnen.
Ik ben Jason.
Dat zijn Hercules, en Pythagoras. - Telemon.
Waar ga je heen? - Ik was op weg naar Atlantis,
om te strijden in de Kroningsspelen.
Ah... dan moet je tegen onze allerbeste.
Zonder twijfel. - Nee, ik bedoelde onze allerbeste.
Is dat waar?
We waren hier gewoon aan het oefenen.
We moeten teruggaan, wie weet of ze alleen waren?
Ah... je had pech, mijn vriend, op klaarlichte dag, nog wel.
Misschien was ik dom, om alleen te reizen.
Deze bossen zijn jarenlang vrij geweest van rovers.
Maar sinds de Koning stierf...
Dit is erg vriendelijk. - Eenvoudig maar voldoende.
Dit is luxe, na de laatste nachten.
Ik heb in het bos geslapen, hoe kan ik jullie danken?
Werkelijk niet nodig. - Hoe dan ook, dit... is Lemiaanse wijn.
Ik bewaarde hem voor een speciale gelegenheid.
Helemaal voor jou.
Ik vertrouw hem niet. - Zorg dat de schuine kant scherp is.
Er is teveel wat niet logisch is. - Dat is goed.
Ik heb over zijn kleding nagedacht.
Sinds wanneer ben je geïnteresseerd in kleding?
Zagen ze eruit alsof hij er verschillende dagen in geslapen had?
En waar is zijn beddengoed, zijn voorraden?
Een soldaat heeft geen voorraden nodig, en hij slaapt waar hij kan.
Telemon is in orde, Pythagoras, geloof me.
Over Jason moeten we ons zorgen maken.
Het is onze plicht om hem te beschermen, weet je nog?
Poseidon's dochter, ik stel voor, Choreon van Ithaca.
Poseidon's dochter, stel voor, Leonidas van Corinthe.
Poseidon's dochter, ik stel voor, Areto van Scythia.
Poseidon's dochter, ik stel voor, Jason van Atlantis.
Jason! Jason! Jason!
Wilt u knielen.
Kom op, Jason.
Poseidon's dochter, ik presenteer Prins Telemon van Aegina.
Prins?
Waarom zei hij dat niet?
Als ik had geweten dat hij Koninklijk was, dan had ik geld gerekend voor de nacht.
Geen woord, niets.
Hij had vast zijn redenen.
Als hij echt een Prins is, waarom reisde hij dan alleen?
Hij had gemakkelijk vermoord kunnen worden door die rovers.
Maar dat is niet gebeurd, hè? - Alleen dankzij ons.
Ik verwacht dat hij ons wil belonen op een passende Koninklijke manier.
Misschien een klein eiland, met z'n eigen taveerne.
Hij zal mensen kennen.
Een Prins in z'n eentje, zonder gevolg, dat slaat nergens op.
Majesteit?
Mag ik u voorstellen, zijne Koninklijke Hoogheid, Prins Telemon van Aegina?
Ik ben vereerd.
Dank je, Dion.
Het spijt me, dat ik u niet zelf in de Stad kon verwelkomen.
Het spijt me, dat ik mijzelf niet eerder aan u bekend heb gemaakt.
U zult natuurlijk in het paleis verblijven?
Ik zou vereerd zijn. - Uw gevolg is ook welkom.
Ik heb geen gevolg.
Dat begreep ik al.
En u wilt weten waarom een Prins van Aegina alleen reist?
Alleen als hij dat met mij wil delen.
Mijn vader zou het nooit goedkeuren als ik aan deze gevechten meedeed.
En wat een vader niet weet, kan hij niet verbieden?
U bent zeer wijs voor iemand die zo jong is.
Hebt u nooit de lasten van het Koningschap zwaar op u voelen drukken?
Misschien.
Ik wilde ze een tijdje van me afgooien.
Door een gevecht te winnen in een Land ver weg?
Misschien was dat niet alles, wat ik hoopte te winnen.
Ik begrijp het.
Mijn vader denkt dat onze twee Steden perfecte bondgenoten zouden zijn,
en wat voor betere manier is er om hun toekomst te verzekeren dan via een huwelijk?
En u?
Steden maken geen bondgenoten... mensen wel.
Daarom ben ik alleen gekomen.
Ben ik te ambitieus?
Ik weet niet of een Prins ooit te ambitieus kan zijn.
Kom op, Jason.
Ja.
Ja, ga door.
Ja, hij is er.
Ken ik je niet?
Ik denk van niet.
De zoutmijnen... in Hydra.
Pardon?
Wij waren in de gevangenis, daar.
Je moet je vergissen.
Kan ik je helpen?
Ik wilde je alleen feliciteren.
Hier, hou dit vast.
Mag ik je een vraag stellen? - Strakker.
Ken je Prins Telemon?
Kennelijk niet.
Je kunt nu loslaten.
Wat bedoel je met "kennelijk"?
Zie je dit?
Ik heb twee jaar in de zoutmijnen van Hydra doorgebracht.
Je vergeet niet, met wie je die plek gedeeld hebt.
Als hij daar was, waarom het dan verbergen?
Hij zei dat ik het fout had. Maar ik ken dat gezicht.
Prins of geen Prins... hij was daar.
Hoe goed we ook vechten, het zijn de Goden die over ons lot beslissen.
Ik moet me bij je verontschuldigen.
Ik had je moeten vertellen wie ik was, ik had mijn redenen.
Natuurlijk.
Ik ben niet alleen hier om mee te doen aan de gevechten.
Ik ben hier om het hart van Ariadne te veroveren.
Ik weet het, het is niet onze gewoonte.
Als het aan mijn vader lag, dan zou ik hier zijn met 100 bedienden.
Maar ik wilde dat Ariadne mij zag, niet hen.
En weet de Koningin van jouw bedoelingen?
Dat weet ze. - En?
En ik denk dat er hoop is.
Ik begrijp het.
Als ik slaag, dan zal ik niet vergeten wie ik moet bedanken.
Zonder jullie, zou ik dood in een greppel liggen.
Hij heeft niets gegeten.
We kunnen hem niet laten gaan en zo laten vechten.
Misschien moest ik eens met hem praten? - En wat zeggen?
Ik kan niet zomaar achterover leunen. - Laat het hem voelen, Hercules.
Denk eraan hoe het met jou was, met Medusa?
Ik sprak met Areto in het amfitheater, ze kent Telemon.
Hebben ze eerder gevochten?
Ze herkende hem van de gevangenis op Hydra.
Dat is belachelijk.
Wat zou een Prins doen op zo'n plek?
Precies.
Ze kan liegen, hoe weten we zeker dat ze daar zelf wel geweest is?
Ze liet me haar brandmerk zien, hier, op haar pols.
Op haar rechter pols?
Ja, dat denk ik, wat maakt dat voor verschil?
Ik verbaasde me erover, heb je gezien dat Telemon een brace draagt?
Een brace? - Een boogschutters brace.
Hij is geen boogschutter.
En hij draagt hem aan de verkeerde pols.
Ik kan me gewoon niet voorstellen, dat ik de eerste ben die naar uw hand dingt.
Uw schoonheid alleen al, moet vele aanbidders hebben aangetrokken.
Niet zoveel. - Ben ik de enige?
Het spijt me... dat was...
Ja, dat was het.
Ik zou u kunnen vertellen wat voor verstandige match het zou zijn.
Hoe Aegina uw grenzen zou garanderen, uw vijanden zou overwinnen...
uw schatkist zou vullen. - Wat voor Koningin zou kunnen weigeren?
Een met een hart.
Dit alles kan ik, en zal ik doen.
Maar er is iets wat veel belangrijker is voor mij... uw geluk.
Ik wil alles doen wat in mijn macht ligt om u gelukkig te maken.
Als u me de kans wilt geven.
U wenst me te zien, Majesteit?
Ja, ik heb je raad nodig. - Ik ben altijd tot uw dienst.
Prins Telemon.
Hij heeft om mijn hand gevraagd.
Dit is niet iets wat onverwacht is, de Koning van Aegina is een wijs man.
Natuurlijk zou hij een verbond willen sluiten met Atlantis, via zijn zoon.
Inderdaad. - Maar misschien heeft u andere bedenkingen?
Zou een verliefde Koningin mijn raad nodig hebben?
Je bent en wijs man, Dion.
En je hebt, natuurlijk gelijk.
Atlantis heeft bondgenoten nodig, en welke is beter dan Aegina?
Inderdaad.
En toch...
Ik begrijp het.
Maar u bent de Koningin van Atlantis.
De toekomst van de Stad ligt in uw handen.
U moet het accepteren.
Wat is er?
Areto?
Ze is bij de Goden, nu.
Wat is er gebeurd? - Het gevecht kan een harde leermeester zijn.
Ze was niet ernstig gewond, ik zag het.
Soms kan de belasting van het hart teveel worden.
Het amfitheater is geen plek voor een vrouw.
Laat haar naar de Tempel brengen.
Hij was het.
Telemon heeft haar vermoord.
Dat is belachelijk, waarom zou hij dat doen?
Omdat ze hem herkende.
Hoe kan hij haar vermoord hebben? Er zat geen krasje op haar.
Hij kan een mes gebruikt hebben. - Dan zou er bloed zijn.
Niet als het dun genoeg was, ik heb gehoord, dat het gedaan kan worden.
Als jij een Prins gaat lopen beschuldigen van moord,
dan komen we allemaal in de gevangenis terecht,
Hij is misschien niet eens een Prins.
Maar hij is een moordenaar, dat weet ik wel.
Is ze niet de mooiste vrouw, die je ooit gezien hebt?
We hebben gedineerd samen, gisteravond. - Ja?
Ik geloof dat ze gevoelens voor me heeft.
En... heeft ze je aanzoek geaccepteerd?
Niet met zoveel woorden, maar ik denk dat het slechts een kwestie van tijd is.
Ik begrijp het.
Dacht je dat ze het niet zou doen?
Ik, ehm... ik weet het niet. - Ariadne begrijpt haar positie.
Ze weet hoe waardevol een bondgenootschap tussen onze twee geweldige Steden zou zijn.
Moge Poseidon hem beschermen.
Kom op, Jason.
Ja.
Oh, ja.
Zag je dat?
Als hij niet is wie hij zegt, dat hij is, wie is hij dan?
En wat wil hij?
Je hebt goed gevochten. - De Goden waren vriendelijk.
Wil je daar wat hulp bij hebben? - Het is prima, dank je.
Ik dacht dat je misschien je brace af zou willen doen.
Ik draag hem voor het geluk.
En niet om een brandmerk van de zoutmijnen te verbergen?
Nee?
Ja.
Ik heb inderdaad tijd in de Hydra gevangenis doorgebracht.
Waarom? Wat was je misdaad?
Dat ik jong en dom was.
Op mijn 18e, ben ik weggelopen van Aegina.
Ik dacht dat ik mijn eigen weg zou kunnen vinden in de Wereld.
Aan mijn vader kon bewijzen dat ik zijn hulp niet nodig had.
Ik liet mij in met wat mensen waarvan ik dacht dat het avonturiers waren,
het bleek dat ze meer piraten waren.
Ze zouden een Prins niet brandmerken. - Dat was mijn vader.
Hij drong aan op geen speciale behandeling, en hoe ik hem er op dat moment om haatte...
ik heb redenen gehad om dankbaar te zijn, sindsdien.
Dit heeft mij gemaakt. - We hebben alleen jouw woord voor dit alles.
Dat is niet zo.
Ik vocht in het amfitheater van Aegina een jaar geleden.
Prins Telemon zat aan zijn vaders zijde.
Ik neem je niets kwalijk.
Ik weet dat je alleen handelt uit liefde voor je Stad en je Koningin.
Absoluut... je maakt makkelijk een fout.
Buig, glimlach, loop weg... loop weg.
Het kan steek houden. - Maar waarom het verbergen?
Een gevangenis brandmerk is niet iets wat je wilt dat iedereen ziet.
Het klopt niet.
Het is geen driehoek, Pythagoras, het hoeft niet te kloppen.
Vertrouw je hem?
Nee... nee, dat doe ik niet.
Eindelijk. - Maar ik weet ook dat iedereen het wel doet.
Voor zover het hen betreft, is hij een Prins, en wij... wij zijn gewoon wij.
Dit is mijn favoriete uitzicht.
Ik kan begrijpen waarom, Atlantis is echt een prachtige Stad.
De laatste keer dat we spraken, vroeg ik of ik uw enige aanbidder was.
Ja. - En u gaf geen antwoord.
Ik moet weten of mijn hoop zinloos is.
Moet? - Ik ben hier niet erg goed in.
Maar als ik niet kan hopen...
Dat heb ik niet gezegd. - Het is wat uw zwijgen zei.
Er is iemand.
Mag ik de naam weten van mijn rivaal?
Hij is een man, waarmee ik nooit kan trouwen.
Soms kan de last van Koninklijk bloed onverdraaglijk zijn.
Maar geef het tijd, en deze gevoelens kunnen afnemen.
En misschien kunt u, uzelf ertoe brengen hetzelfde voor een ander te voelen?
Misschien.
Kom op, Jason.
Oh, hij pakte hem.
Het moet verbonden worden.
De Goden keken glimlachend naar je. - Ariadne.
Je hebt Atlantis trots gemaakt.
En mijn Koningin?
Ik begrijp het.
Nee, dat doe je niet.
Dit zijn moeilijke tijden, Jason.
Mijn gevoelens voor jou zijn niet veranderd, maar...
Je bent Koningin.
Ja... ja, dat ben ik.
Als je me wilt excuseren, de spelen zijn nog niet voorbij.
Ik bid met heel mijn hart dat je zult zegevieren.
Hij is een fortuinlijk man.
Ze moet hem hoogachten, om hier persoonlijk naar beneden te komen.
Ik veronderstel niet de gedachten van de Koningin te kennen.
Natuurlijk.
Dat is Leonidas daar.
Hij is goed.
Ik dacht dat je zei, dat hij nooit verliest? - Dat doet hij ook niet.
De Goden glimlachten niet naar jou vandaag, Leonidas.
Inderdaad, dat deden ze niet. - Leonidas, hij verliest nooit.
Maar vandaag was het, alsof je nog nooit eerder gevochten had.
Je gaf Telemon de gelegenheid jouw gezicht naar de Zon te draaien,
een beginnersfout, het liet jouw rechterkant onbeschermd,
je maakte het gemakkelijk voor hem.
Hij is een goede vechter. - Maar niet zo goed als jij, bij lange na niet.
Wat gebeurde er? - Ik verloor.
Je was aan het winnen, het winnen van een van de belangrijkste gevechten van je leven.
Ik moet nu gaan. - Ik kende jouw vader.
We streden samen vele malen... hij was een man van eer.
Wat gebeurde er, Leonidas? Vertel me de waarheid.
Hij maakte het voor mij de moeite waard.
Wie? - Telemon.
Telemon betaalde je? - Ja.
Hoeveel?
Genoeg om niet meer te hoeven vechten.
Waarom zou Telemon het nodig hebben om vals te spelen?
Hij is een goede vechter, hij had misschien toch gewonnen.
Hij kon er niet zeker van zijn, toch, nietwaar?
Kan dat werkelijk zoveel voor hem betekenen? Om een gevecht te winnen, zo ver van huis?
Hij is niet hier om een gevecht te winnen.
Hij wil Ariadne's hand winnen. - Wat maakt het uit?
En hij weet dat slechts één man hem in de weg staat.
Jason.
Telemon moest er zeker van zijn, dat hij hem in de finale tegemoet zou treden.
Zodat hij hem kan doden.
Ik gaf mijn woord, dat ik zou strijden, en dat ga ik doen.
De Stad rekent op mij. - En dat is de enige reden?
Dit heeft niets te maken met Ariadne.
Je zult in een val lopen. - Dat weet je niet, je hebt geen bewijs.
Kijk wat er met Areto gebeurd is.
Ze kan die wond maanden geleden opgelopen hebben.
En Leonidas?
Alleen omdat Telemon hem betaalde, als... als dat waar is,
betekent dat niet, dat hij me wil vermoorden. - Het is de perfecte plek.
Als jij sterft in de arena, dan zullen de mensen zeggen, dat het de wil van de Goden is.
Niemand zou Telemon verdenken.
Hij is een strijder, geen moordenaar, hij wil gewoon winnen, net als wij allemaal.
Nee, hij wil Ariadne.
En jij bent de enige persoon die hem in de weg staat.
Dat is volkomen... - Hij weet wat ze voor je voelt, Jason.
Als jij weg bent, is de weg voor hem vrij.
Luister, ik zwoer dat ik zou vechten voor Atlantis.
En ik kan de mensen niet teleurstellen, nu, dat doe ik niet.
Dion zegt dat u me wilt spreken?
Ik dacht dat we misschien even konden gaan wandelen?
Ik vrees dat ik veel Staatszaken af te handelen heb, vanavond.
Natuurlijk.
We hebben gesproken over de grote voordelen,
die een verbond tussen onze twee Steden met zich mee zouden brengen.
Inderdaad.
Ik dacht dat u mij misschien... - Dat ik u misschien een antwoord zou geven?
Het is geen onbelangrijke beslissing. - Het is de belangrijkste van ons leven.
En ik zal hem alle aandacht geven die hij verdient.
Ik weet van uw gevoelens ten aanzien van Jason.
Maar jullie weten allebei dat die vereniging nooit kan bestaan.
Dit is het lot wat de Goden voor ons bepaald hebben.
We kunnen er niet omheen, hoezeer we dat ook wensen.
Niemand kent zijn eigen lot.
U kunt beslissen over het mijne.
Ik zal u mijn antwoord morgen geven.
Dus dat betekent...? - Het betekent...
dat ik u mijn antwoord morgen geef.
Het is nog niet te laat, je kunt nog...
Moge Poseidon je bijstaan.
Kom op, Jason. - Kom op, Jason.
Oh, ja.
Dat was onwaardig van je. - De bedoeling is te winnen, nietwaar?
Je had geluk.
Het zal niet altijd zo zijn.
Hoe heb ik zo stom kunnen zijn?
Wees stil. - We zijn allemaal beetgenomen.
Jullie niet, jullie geloofden hem al niet vanaf het begin.
Ik had mijn verdenkingen.
Jullie probeerden me te waarschuwen, waarom luisterde ik niet?
Omdat jij altijd het beste van mensen denkt.
Dion zei dat u hier zou zijn.
Het kan niet gemakkelijk geweest zijn, zo te verliezen.
Jason is een goede vechter, het is geen schande van zo'n man te verliezen.
Ik hoop van niet.
U beloofde me, dat ik uw antwoord zou krijgen, vandaag.
Ja... en dat zult u krijgen, dat krijgt u.
Prins Telemon.
Het zou een eer voor mij zijn, uw aanzoek te aanvaarden.
Weet je zeker, dat je deze man kunt vertrouwen?
Jason!