Majesteit...de Stad Thera wordt aangevallen.
Het schijnt dat Pasiphae van de dood van de Koning gehoord heeft.
Dan zijn we in oorlog.
Heer Sarpedon?
Wie bent u? - We hebben geen kwaad in de zin.
Koningin Ariadne heeft ons gestuurd om u te begeleiden naar Atlantis, Thera is gevallen.
Als we willen ontsnappen, dan moeten we nu vertrekken.
Dit is waanzin!
Hercules!
Pythagoras!
We moeten naar de Noorderpoort.
Nee! Nee!
We kunnen niet iedereen redden.
We moeten het proberen, ga naar de Hiros vallei, ik zie jullie daar.
Jason! Die jongen zorgt alleen maar voor problemen.
Je hebt hem gehoord! Naar de vallei!
Ren!
Als je klaar bent met de held te spelen, dan moeten we wegwezen, hier, nu!
Rust.
Thera is van ons, Atlantis zal niet zo makkelijk vallen.
Hun muren zijn nog nooit doorbroken.
Je vergeet, dat ik de Stad beter ken, dan wie dan ook.
Waarom denk je dat jij slaagt, terwijl er zovelen gefaald hebben?
Diep in de Koninklijke kluis is er een beeldje met de naam "Palladium".
Er wordt gezegd dat Atlantis nooit zal vallen zolang het binnen zijn muren blijft.
Denk je dat, dat waar is? - Ik heb het in mijn handen gehad.
Het bevat de macht van de Goden.
Dan is elke poging om Atlantis in te nemen verdoemd.
Zorg maar dat jouw mannen klaar zijn voor de aanval als de tijd rijp is.
Is er iets niet goed, mijn Heer?
Het is vele jaren geleden dat ik Atlantis verliet.
Ik wist niet of ik ooit zou terugkeren.
Heer Sarpedon, mijn gebeden zijn verhoord.
Ik ben zo opgelucht, dat u veilig bent.
Het is aan u te danken, als u niet uw mannen gestuurd had...
Ik sta voor eeuwig in uw schuld.
Het doet mij groot verdriet dat ik mij niet verzoend heb met de Koning, voordat hij stierf.
Wat voor slechte gevoelens er ook tussen jullie waren, het is verleden tijd.
Dit zijn donkere tijden en ik zal uw raad nodig hebben.
Ik zou vereerd zijn om mijn Koningin te dienen. - Nou vertel me, wat is het nieuws uit Thera?
Pasiphae's mannen waren genadeloos.
Haar verbanning heeft haar wraakgevoel aangewakkerd.
Bereid je voor je hemd te verliezen, je broek en je onderkleding.
Ja!
Gewoonlijk ben jij het, die zijn hemd aan zijn lijf verliest.
Vanavond niet, gooi!
Je kunt gaan.
Alles is klaar, Medea.
"Eith' Hekate doie menos ifthimon ede
moi alken hos anapeptamenosi pro mu kaleontos hapanta!"
Halt!
De Goden hebben gesproken.
Er moet iets gebeurd zijn waarom Poseidon zo kwaad is.
Ze zijn er.
Jullie zullen Poseidon's kwaadheid gevoeld hebben, daar is een goede reden voor.
Minder dan een uur geleden, is het Palladium gestolen.
Weet iemand dat het weggehaald is? - Alleen degenen in deze kamer.
Pasiphae rukt op dit moment op naar Atlantis.
Als het leger hier achter komt, dan zullen ze deserteren en de Stad zal vallen.
U wilt dat wij het terughalen?
Ik vraag dit niet lichtvaardig...maar er is niemand anders tot wie ik mij kan wenden.
Het Colcheaans leger heeft zijn kamp opgeslagen in de Icaria vallei.
Als het Palladium ergens is, dan is het daar. - Dan heeft u mijn woord.
Ik zal u niet in de steek laten.
Mogen de Goden met jullie zijn.
Denkt u echt, dat Jason succes zal hebben? - Hij heeft me nog nooit in de steek gelaten.
Is het verkeerd om te denken dat u gevoelens voor hem hebt?
Zelfs toen u een jong meisje was, wist ik altijd wat u dacht.
Toen mijn vader stierf,
zwoer ik dat mijn plicht aan Atlantis voor al het andere zou komen,
inclusief eventuele gevoelens die ik mocht hebben.
In deze moeilijke tijden, zijn we allemaal gedwongen om moeilijke keuzes te maken.
Ik betwijfel of de dief het paleis binnengekomen kan zijn, zonder hulp.
Denkt u dat hij een medeplichtige had?
Vrijwel zeker, iedereen in het paleis moet ondervraagd worden.
Ik zal geen verraders tolereren aan mijn hof.
Verzamel wat voorraden, we vertrekken bij het ochtendgloren.
Waar ga je heen? - Er is iets wat ik moet doen.
Ik had je verwacht.
De Goden hebben gesproken.
Een nieuwe dageraad gaat beginnen.
Het is tijd. - Tijd waarvoor?
Ik heb mijn best gedaan je te begeleiden, maar er zijn sommige dingen...die je zelf moet zien.
Maak je geest vrij...van alle gedachten.
Vecht er niet tegen...laat de Kykeon je overspoelen.
Je zult met mijn ogen zien.
"Aw kluthi Phoib' hairmawn, theh-eh krairzmoo thespessioyo
'tairloss eh-ar horra-arn hotty tondy kewkyawna piawmen."
Wat was dat?
Het is het lot dat ons allen te wachten staat. Gisteravond deden we de eerste stap op dit pad.
Alleen jij kunt voorkomen... dat dit zal gaan gebeuren.
Hoe? Dat kan vast en zeker niemand?
Niemand, behalve jij...jij bent niet zoals gewone mensen.
Je moet je lotsbestemming omarmen.
"Soi kharin oid' Harpuia...
.. pathon hypo su tade werga."
Medea.
Ik begon me al zorgen te maken, is alles gegaan zoals gepland? Heb je het Palladium?
Toen ik het van de sokkel nam, beefde de aarde...ik heb nog nooit zo'n kracht gezien.
Je bent een Prinses van Colchis, jij hoort niets te vrezen.
Het voelt onze kracht.
Er is niets wat ons nu kan stoppen om Atlantis in te nemen.
Ik geloof, dat je ons tot vrijwilliger gemaakt hebt,
om het Palladium onder de neus weg te halen, van het hele Colcheaanse leger.
Ariadne had niemand anders, tot wie ze zich kon wenden.
Je verwacht dat hij de zin ervan ziet, maar het valt me op dat de liefde volkomen onzinnig is.
Hoe vaak je ook je leven riskeert, je bent niet van Koninklijke bloede.
Jij en Ariadne kunnen nooit bij elkaar zijn,
en als je denkt dat het anders is, dan ben je een dwaas, en je zult als dwaas sterven.
Dat kan wat harder geklonken hebben, dan ik het meende.
Dit gaat om meer dan Ariadne, ik moet dit doen. - Waarom geloof je dat?
Sinds ik naar Atlantis kwam, is mij verteld, dat ik een lotsbestemming heb, een doel.
Voor de eerste keer denk ik, dat ik het begrijp.
"O thanate, psukhas tautas nun pempe thanonton tele pros Elusion
pedion kai peirata gaies."
Ik dacht altijd dat hij onoverwinnelijk was. - Dat dacht hij ook.
Toen we kinderen waren klommen we in de stierenhokken,
en wachtten tot de stieren zich tegen ons keerden.
Minos was altijd de laatste die eruit sprong.
Hij herinnerde zich de tijden die jullie samen liefdevol doorbrachten.
Net als ik, maar toen hij mij in ballingschap stuurde...
deed het me pijn...meer dan ik kan zeggen.
Ik weet dat mijn vader zijn beslissing betreurde.
Hij dacht dat ik hem ten val wilde brengen, maar hij beoordeelde mij verkeerd.
Ik ben altijd loyaal geweest.
Hij wist dat.
Wat is er?
Het schijnt dat we de medeplichtige van de indringer hebben betrapt.
We vonden hem met bloed op zijn kleding.
Toen hij ondervraagd werd, probeerde hij te vluchten.
Was er nog iemand anders uit het paleis bij betrokken?
Hij weigert dat te zeggen. - Dan moet hij gedwongen worden om te praten.
Colcheanen!
En, wat is het plan?
Het plan voor wanneer we in het nauw gedreven zijn en ver in de minderheid?
Ja, dat plan.
Nou, we zouden kunnen sterven in deze greppel terwijl we ons verzetten,
of we kunnen sterven tijdens het vechten voor ons leven tussen de bomen.
En dat is het? - Op de derde tel, een, twee...
Waarom is het altijd drie? Het...het is zeer interessant.
Waarom niet vier, of vijf, of...?
Sorry.
Drie!
Ik denk dat onze paarden er vandoor zijn.
Nee, alsjeblieft, nee.
Je slacht vrouwen en kinderen af, en smeekt ons om genade?
Ik werd gedwongen om te vechten, ik smeek jullie!
Dood hem.
Hij is ongewapend.
Ik kan hem niet vermoorden in koelen bloede.
Pak je zwaard op.
Pak het zwaard op, of sterf als een lafaard!
Pak het op. - Ik kan het niet...ik doe het niet...
Hercules...
We kunnen een ongewapende man niet executeren.
Hem laten gaan, kan de hele missie in gevaar brengen.
De logica zegt dat we hem moeten doden.
Jullie zullen het moeten doen, want ik doe het niet.
Goed dan.
Alsjeblieft, nee...nee, alsjeblieft, ik smeek je, doe het niet.
De ratio vereist het.
Ik zal niet meer voor de Colcheanen vechten, ik zweer het...ik zweer het op mijn leven.
Er staan grotere dingen op het spel dan het leven van één man.
Alsjeblieft...alsjeblieft...alsjeblieft...
Nee...ik kan het niet.
Het is goed, waar kom je vandaan? - Tamos, alles wat ik wil, is naar huis gaan.
Nou, dan begin maar te lopen.
Dank je, dank je.
Het is voor jouw rekening.
Drink.
Ze kunnen me zoveel martelen als ze willen.
Ik heb ze verteld, wat u me vroeg, niet meer.
Je bent loyaal, en je hebt me goed gediend. Het spijt me echt van wat ik gedaan heb.
Ik kan het risico niet lopen, vecht er niet tegen.
Denk je dat het waar is?
Wat hij zegt over zijn lotsbestemming?
Ik denk dat hij sneller is dan elke man die ik ooit gezien heb.
Hij kan naar Medusa kijken zonder in steen te veranderen.
Wat is onze rol hierin?
Het schijnt dat het onze lotsbestemming is te sterven, hem volgend op deze zelfmoordmissie.
Voordat Jason in ons leven kwam, had je niemand gevolgd op geen enkele missie.
Het was een strijd om jou uit de taveerne te krijgen.
Dat is een keiharde leugen!
Is dat zo?
Nee.
Ik heb mijn leven doorgebracht in taveernes, bewerend dat ik een held ben.
Ik herken de werkelijkheid, wanneer ik haar zie.
Daarom volg ik hem op deze belachelijke missies...
in de hoop dat ik de man word, die ik pretendeer te zijn.
Waarom volg jij hem? Dat lijkt iets zeer onlogisch om te doen.
De waarheid is...jij en Jason zijn de enige echte familie die ik heb.
Ik hou van jullie...
van jullie allebei.
En, voor een rationele man, verbijstert het me volkomen,
maar dat is het, ik doe het uit liefde.
Huil je?
Huilen? Doe niet zo belachelijk! Ik heb een beetje as...in mijn oog.
Nee...je hebt tranen in allebei je ogen...
Ga je me de hele nacht wakker houden met praten,
of laat je me wat slaap krijgen?
De gevangene is dood in zijn cel gevonden.
Het lijkt erop dat de bewakers hem te hard hebben aangepakt.
Heeft hij nog iets losgelaten, voordat hij stierf?
Erg weinig.
Er is iets wat je me niet vertelt.
Hij vertelde de mannen, dat het Palladium niet langer in de Stad is.
Uw soldaten zijn loyaal,
maar ik geloof niet dat ze dit voor zichzelf zullen houden.
Het is alleen een kwestie van tijd voordat dit nieuws zich verspreidt.
Als Dion gelijk heeft,
moet het Colcheaans leger hun kamp hebben aan de andere kant van die bergen.
Het zijn er duizenden. - Tienduizenden.
En ergens onder hen is het Palladium.
Ik zou zeggen, dat de kansen klein tot...niet bestaand zijn.
Echt waar? Zó hoog?
Ik zeg altijd, het is nooit te laat om terug te gaan, en te vluchten als lafaards.
We gaan onder dekking van de duisternis.
Daar.
Goed...
Pasiphae zal het Palladium niet ver uit haar zicht laten.
Het moet in haar tent zijn.
Goede avond.
Houd de wacht.
Pythagoras!
We gaan.
Pak ze!
Ik denk dat we ze kwijt zijn.
Ga! Ik haal jullie in.
We komen nooit langs ze.
We komen misschien over ze heen.
Kom mee. -Waar gaan we heen?
Kennelijk gaan we over ze heen.
Over ze heen?
We kunnen net zo goed in onze zwaarden vallen, dit is zelfmoord.
Nou, dat was tamelijk opwindend.
Noem jij dat zo?
Ze zullen niet ver achter ons zijn.
We ontlopen ze nooit te voet.
Ga naar de rotsen.
De paden zullen te steil zijn voor hun paarden.
Pantheras, ga met je mannen vooruit.
Ja, kom op!
De anderen zullen er niet ver achteraan komen, we moeten in beweging blijven.
Nee! - Jason!
Jij!
Ik zei, dat we hem nooit hadden moeten laten gaan,
maar niemand luistert, en dit is het resultaat.
Hercules.
Hoe...hoe erg is het?
Ik kan het niet zeggen, totdat ik de pijl verwijderd heb.
Ik vrees dat dit pijn gaat doen.
Hoe ziet het...hoe ziet het eruit?
Ik moet het verbinden. - Nee, nee.
Er is geen tijd, pak het Palladium en ga. - We gaan niet weg.
Nee, ik heb het Ariadne beloofd.
Ik sterf liever, dan haar in de steek te laten. - Ik laat je niet sterven, punt uit!
Hij verliest teveel bloed. Ik moet de wond strakker verbinden.
Je hebt gelijk, dit is hopeloos. We kunnen ze nooit ontlopen.
Daar, die grot.
Als we erin kunnen komen zonder gezien te worden, gaan ze ons misschien voorbij.
Het schijnt dat ons geluk op is.
Niet noodzakelijkerwijs...
Ik hoop alleen, dat hij sterk genoeg is. - Er is maar een manier om er achter te komen.
Wat je ook doet, kijk niet naar beneden.
Oh, nee... - Wat?
Ik heb net naar beneden gekeken.
Meer!
We moeten naar zijn wond kijken.
Zij hebben onderdak in de grot gezocht, ze zitten in de val.
We zorgen dat we daar zeker van zijn.
"Gaia thea..."
Stuur bericht naar het kamp.
We rukken op naar Atlantis.
Wel, we komen er aan die kant niet uit.
Hoe is het met hem?
We moeten het bloeden stoppen.
Kijk of je wat hout kunt vinden om een vuur te maken.
Dion? Wat voor nieuws is er?
Het Colcheaanse leger is de rivier bij Nestos overgestoken.
Ze zullen de Stad bij het vallen van de avond bereiken.
Dank je, Dion.
Ik heb het bloeden voorlopig gestopt.
Dan moeten we een weg hieruit vinden.
Wat was dat?
Ik weet zeker dat het gewoon vleermuizen zijn.
Ik haat vleermuizen.
De Generaals denken dat de Colcheanen met meer dan 40.000 zijn.
Zonder het Palladium, vrees ik dat de Stad zal vallen.
Denkt u dat ik me zou moeten overgeven?
Pasiphae is geen barbaarse.
Ze zal veilige aftocht aanbieden voor uzelf en andere leden van het hof.
Denkt u dat het mijn leven is, waarvoor ik vrees?
Hoeveel zullen er sterven onder Pasiphae's heerschappij?
Ik verlaat mijn volk niet om te lijden onder haar tirannie.
De soldaten weten dat het Palladium verdwenen is.
Ze vluchten in drommen.
Zolang er soldaten zijn, zal ik naast ze staan.
Ik heb nog steeds vertrouwen in Jason.
Ze werden gepakt bij het verlaten van de Stad.
Vertel me...waarom deserteren jullie?
Misschien hebben jullie het vertrouwen verloren in jullie nieuwe Koningin?
Nee!
Een loyale soldaat vlucht niet voor aanvang van de strijd.
Atlantis is verdoemd. - Waarom geloof je dat?
De waarheid...en je leven zal gespaard worden, je hebt mijn woord.
Het Palladium is gestolen.
Zonder dat...zal Atlantis vallen.
De Goden hebben gesproken.
Laat ze vrij.
Maak bekend, dat er veilige aftocht zal zijn voor al degenen die willen volgen.
Heer Sarpedon heeft ons goed gediend.
Maak de mannen gereed. We vallen vannacht aan.
Ah, dit is hopeloos die tunnels gaan kilometers door.
Het Colcheaanse leger zal oprukken naar Atlantis, we moeten doorgaan.
Dat klinkt niet naar vleermuizen.
Ik heb gedroomd van de dag dat ik de Troon terug zou nemen.
Hijsen!
...en nu is hij eindelijk gekomen.
Misschien zijn we "het" kwijt. - Of misschien heeft "het" ons gevonden.