Er is oorlog, we moeten vechten. - Denk je dat we ooit terugkomen?
Maakt het uit dat ik geen Frans spreek?
Je ziet het leven wegvloeien en terwijl dat gebeurt
begrijp je hoeveel het waard was.
Hij lijkt veel ouder.
Ik heb nog geen ring, maar wil je toch met me trouwen?
Vertaling Désirée www.addic7ed.com
Dat is al de derde brief die je deze week schrijft.
Katie. Ik mis je. - Geef haar een kusje van mij.
En van mij.
Jullie eerste jubileum komt er vast aan. - Binnenkort.
Dat is het geheim van een goed huwelijk. Eén week per jaar thuis zijn.
Mijn voeten doen pijn in die laarzen. Ik denk dat ik bij de cavalerie ga.
Voor dit soort massale verplaatsingen is er altijd een goede reden.
Hopelijk zijn wij geen versterkingen. - Hoezo?
Denk eens na, waarom zouden er versterkingen nodig zijn?
Omdat de daar aanwezige soldaten al dood zijn.
Volgende keer als ze zeggen dat het met Kerst voorbij is,
vraag ik welk jaar. - Thuis op Kerstochtend.
Stel je voor. - Maak hem niet nog chagrijniger.
Er is iets mis. Heb je het aantal grote wapens gezien?
Hoe meer hoe beter zolang ze maar aan onze kant staan.
Opstaan jongens. We zijn vrijwilligers. - Waarvoor?
Een aantal jongens dragen, die naar de artsen bij die oude schuren moeten.
Dat is heel ver, en de wagens dan? - Al in gebruik, daarom doen wij het.
Vleugelmoer, drie kilometer lopen met een draagbaar, ben je gek geworden?
Hopelijk wel, dan mag ik tenminste naar huis.
Als dit zijn idee was, waarom draagt hij dan niets?
Ik draag de landkaart. - Die hebben we niet nodig.
Mijn missie, dus ik geef de bevelen. - Straks heb je ook een draagbaar nodig.
We zijn er al bijna. - Precies.
Het gaat trouwens niet om de reis, maar om het eindpunt.
Diep graven. Alles moet weg.
Wat is er aan de hand? - De Britten zijn vast iets van plan.
Alsjeblieft jongens, helemaal van jullie.
Bedankt. Jongens, optillen.
Hij is iets van plan. - Wat zoeken we hier?
Een kantine? Warm eten? - Geroosterd vlees?
Veel beter. - Wat dan?
Ik heb gehoord dat ze hier bezoek hadden.
Ik vond het de wandeling waard om een glimlach op jouw gezicht te zien.
Zuster, kunt u mijn vriend onderzoeken? Hij is er slecht aan toe.
Ik ben geen zuster, ik haal iemand. - Nee, hij heeft iets gebroken.
Zijn hart, denken we. Hij lijdt vreselijk aan liefdesverdriet.
Waarom heb je niets gezegd? - Ik dacht dat je kilometers verderop zat.
Excuseer zijn manieren, hij heeft er geen.
Joanna, dit zijn de jongens waar ik over schreef.
Dit is Vleugelmoer, Kev, AJ en Jonesy.
Zeer prettig jullie te ontmoeten. Bedankt dat jullie voor hem zorgden.
Dat ligt niet aan ons, we gooien hem steeds over de top
maar hij blijft terugkomen. - Hij lijkt wel een postduif.
We komen gewoon niet van hem af. - Kunnen jullie nu wegwezen?
Heb je nog vriendinnen die net zo mooi als jij zijn?
Geniet ervan, je hebt een uur.
Je vrienden zijn grappig. - Ze denken van wel.
Ze geven om je, dat zie ik.
We zijn er voor elkaar, meer niet.
Zat je in de buurt? - Een paar kilometer verderop.
Je zou moeten zien wat ze ons toesturen. De grootste operatie tot nu toe.
Het lijkt of we het einde naderen.
Ik hoop het.
Gaat het goed met je?
Je kijkt verdrietig.
Ben je niet blij me te zien? - Natuurlijk wel.
Mijn broer is gedood.
Het spijt me.
Hij vocht bij Verdun met de Fransen.
Ik hoor, dat het daar vreselijk is.
Is je vader in orde?
Ik denk dat zijn hart gebroken is.
Maar hij zegt dat hij door blijft vechten.
Hij gaat pas naar huis als Polen bevrijd is.
Wanneer het zover is, mag je me aan hem voorstellen.
Dat zou ik het allerliefste willen.
Elke keer...
als ze gewonden brengen, word ik misselijk
denkend dat jij het misschien bent.
Ze vertellen mij mijn hoofd laag te houden, weet je nog?
Jongens doen nooit wat hen wordt verteld.
Ik moet gaan.
Kom terug.
De Britten en de Fransen zullen alles naar ons gooien, dat ze hebben.
We graven ons diep in en we wachten.
Als het bombardement voorbij is en ze ons dood wanen, komen ze.
Dan staan we voor hen klaar.
Over twee uur wordt de laatste post opgehaald.
Het komt goed. We zijn binnenkort weer thuis.
Worden we jonger of ouder?
Waar komen jullie vandaan? - Ik ben Harry uit Southport, Lancashire.
We komen allemaal uit Lancashire.
Hoelang zijn jullie al hier? - We zijn vorige week aangekomen.
Hebben jullie al Duitsers gezien? - Nog niet.
Dat komt wel. - Heb je jeuk?
Continu sinds onze aankomst.
Dat zijn de luizen. Iedereen vergaat ervan.
Ik weet mijn eerste dagen nog, ik kon niet slapen van de jeuk.
Hier zit paraffine in, smeer het op je huid,
het houdt ze weg. Maar wees voorzichtig met roken.
Bedankt. Ik ben Derek.
Tommy. Hoe oud ben je? - Ik ben 16.
Ik moest drie wervingskantoren proberen voor ik werd toegelaten.
Weten je ouders dat je hier bent? - Ik heb een briefje achtergelaten.
Blijf bij mij in de buurt. Houd buiten je hoofd laag. En schrijf naar huis.
Je familie zal elke morgen denken dat je dood bent.
Brieven bewijzen het tegendeel.
Mijn broertje zei dat tegen me.
Zullen we een kaartspelletje doen?
Jongens, kom hier eens naar kijken.
Iets achteruit. Hij moet recht staan.
Dat moet een grap zijn. - Hij stond in dat oude, gebombardeerde huis.
Kan er iemand spelen?
Ik wel. - Geef ons dan muziek.
Wanneer denk je dat het begint? - Morgen.
Alle officieren kijken al de hele dag naar de landkaart.
Altijd een slecht teken. - Het voelt anders.
We zijn ingegraven, het komt wel goed.
Denk jij dat dit het is?
Dat wat er ook gebeurt, dit het einde van de oorlog wordt?
U zult niet bang zijn voor de nachtterreur, of voor de pijl die overdag vliegt.
Of de ziektes die lurken in het duister.
Of de plaag die overdag vernietiging brengt.
Duizend man kan vallen aan uw zijde
10.000 aan uw rechterhand maar het komt niet in uw buurt.
U observeert alleen met uw ogen en ziet de straf voor slechte mensen
als u zo hoog mogelijk verblijft.
Zelfs De Heer die mij onderdak biedt, er zal u niets gebeuren.
Geen ramp zal bij uw tent komen.
Want Hij voert de engelen aan die voor u zorgen.
Hij houdt de wacht over u.
Met een lang leven zal ik Hem tevreden stellen, want Hij is mijn redding.
Amen.
Dank u, vader.
Maar we zullen ze kapot bombarderen
de hele dag, elke dag.
En dan gaan we erheen om op te ruimen.
We gaan snel naar huis, jongens.
Iedereen zal zich herinneren dat we hier de oorlog wonnen.
Hier, bij de Somme.
Los. Richten. Vuur.
Laden. Richten. Vuur.
Arme jongens.
Opschieten, de trap op.
Het dak komt naar beneden. Wegwezen.
Ik ben in orde.
Waar ben je, Freddie?
Alsjeblieft, water.
Ga je hier dood, Mikey?
We gaan dood in dit gat. - Nee.
Ik weet niet eens waar ik ben. Ik wil niet dood.
We gaan niet dood.
Wanneer denk je dat ze komen? - Snel.
Ze denken vast dat wij dood zijn.
Misschien zijn we dat ook.
Ze zijn zes dagen en nachten zonder pauze gebombardeerd.
Er kan niemand over zijn. - Laten we het hopen.
Het is wel afschuwelijk, wij hadden het ook kunnen zijn.
Precies, daarom heb ik geen medelijden met hen.
Dat hoeft ook niet van mij. - Wat dan wel?
Weet ik niet.
Reinig je geweren en bajonetten en ga wat slapen.
Morgen gaan we over de top. Om 7.30 uur.
Om de rest op te ruimen.
Het gaat vast goed.
Door de granaten ligt er een pad door het prikkeldraad en zijn hun loopgraven vernield.
Ga jij dan maar eerst, dan kom ik achter je aan.
En ik kom daarachter. - Niemand heeft dat overleefd.
Dit was het, het is voorbij. Misschien gaan we naar huis.
Ze leven nog, ik zie ze.
Ze zijn hier. - Stefan.
Dus nu gaan we echt vechten? Ik kan niet wachten.
Als er wordt geschoten, er zijn vele bomkraters.
Spring erin en hou je hoofd laag.
Als ze roepen dat je voorwaarts moet, ga dan niet meteen.
Dan volgt er een uitbarsting van geweervuur. Wacht eerst tot het ophoudt.
Ren zo snel je kunt naar de volgende bomkrater.
Ze zeggen dat er geen Duitsers meer over zijn.
Eén kogel is genoeg om te sterven.
Wacht tot hun mijnen zijn ontploft, dan gaan we allemaal tegelijk.
We verwachten weinig verzet dus blijf voorwaarts gaan.
Laten we dit afmaken en naar huis gaan. Op de fluit.
Het bombardement is opgehouden. - Ze komen eraan.
Naar je wapens. - Neem je positie in.
Voorwaarts met regelmaat.
Hoe is het met je darmen? - Hou de rangorde aan.
Ik voel vlinders. Is dat niet stom?
Ik ook. - Misschien ben je winderig. Of erger.
Wie wil er racen? Tien ballen dat ik als eerste bij de Duitsers ben.
Ik doe mee.
Lopen, jongens.
Naar voren.
Niemand thuis. - Jouw lelijke kop heeft ze afgeschrikt, Kev.
Vleugelmoer.
Cyril.
Ben.
Blijf doorgaan. Niet stilstaan.
Doorgaan.
Vooruit. Behoud de formatie.
Terug naar je wapens.
Rudi. - Naar je wapens.
Kom, opstaan.
Breng hem naar binnen, hij haalt het wel.
Help me, alsjeblieft.
Vertaling Désirée www.addic7ed.com