Wat voorafging:
Je moet mensen aangeven? - Aan de regering.
Vroeg of laat, moet je iets voor ze doen wat je liever niet wilt.
Dat realiseer je je toch wel?
Ik ben het. Ik heb wat voor je. Ik denk dat ik vooruitgang heb geboekt.
Wat heeft dat vrachtwagenongeluk ermee te maken?
Een van de teruggekeerden is gestorven in de brand. De verhalen kloppen niet met elkaar.
Al onze problemen zijn begonnen met die meid daarbinnen.
Je hebt hem vermoord. Je hebt mijn zoon vermoord.
Ik wil dat je weet dat je er niet alleen voor staat, bij niets van dit.
Het is de broer van mijn plaatsvervanger. Hij is 15 jaar geleden overleden.
Help me. - Wat gebeurt er?
Het zijn allemaal teruggekeerden en ze zijn allemaal ziek.
Ik ren nooit.
Wat een moeite om terug te komen waar je begonnen bent.
Waar is Maggie? - In de kliniek. Ze heeft de hele nacht gewerkt.
Heeft ze enig idee waar we mee te maken hebben?
Ze denkt dat 't misschien een nieuwe soort griep is of een soort van virale longontsteking.
De enige mensen die het tot nu gekregen hebben zijn de teruggekeerden.
Een stuk of vijf? - Zes, als je Arthur Holmes meetelt.
Ik zal haar zeggen dat je bent langs geweest. - Ik ben hier niet voor haar.
Dat vond ik onder een gebouw bij de fabriek van mijn familie.
De brand in '35...
ik denk dat dat die twaalf mannen doden.
Mijn familie probeerde het te verbergen door dat vrachtwagenongeluk te verzinnen.
Waarschijnlijk was het nooit bekend geworden, tot op een gegeven moment twee van hen terugkwamen.
En die zijn vermoord, drie keer.
Dit zijn mensen die opstaan uit de dood.
Waarschijnlijk dachten ze dat het geesten waren. - Wie heeft ze vermoord?
Ik weet het niet. - Wil je het weten?
Dit is een 80 jaar oude zaak, agent Bellamy.
En degene die er verantwoordelijk voor was is al lang dood nu.
Je moeder was toen een kind.
Het haar vragen?
Heb ik gedaan. - Als ze al wat erover weet...
is ze niet van plan dat met me te delen.
En je vertelt me dit gewoon uit vriendelijkheid.
Het meeste wist je al.
Ik ken mannen zoals jij. Je gaat dit niet laten rusten.
Er zijn mensen vermoord.
Misschien zijn er families die graag de waarheid willen weten.
De waarheid...
dat is tegenwoordig wat ongrijpbaars, niet?
Misschien willen mensen het weten, misschien ook niet.
Maar één ding is zeker.
Als je dit naar boven brengt...
zijn de enige mensen die het pijn gaat doen degene zijn waar je van houdt.
De Langstons.
Maggie.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Resurrection S02E05: Will
Vertaling: M@rsman & Papa Legba Controle: Skye
Mrs Langston?
Barbara.
Ik ben Elaine Richards. Ik ben een vriendin van Maggie.
Ik ken een Richards.
Caleb, toch?
Ja, hij was mijn vader.
Ik herken je van alle foto's bij Maggie thuis.
Dat is leuk.
Ik heb haar huis nooit gezien.
Kijk...
Maggie was niet altijd heel goed met...
gevoelens.
Maar dat ze jou terug heeft, dat is waar ze altijd van droomde.
Als het lijkt alsof ze hard tegen je is, het is gewoon..
Nee, het niet haar fout maar de mijne.
Na alles wat ik gedaan heb verdien ik niets meer.
We maken allemaal fouten.
Maar degene die van ons houden, vergeven ons.
Het is een behoorlijke dode boel hier. Ik kan bij je komen zitten als je dat leuk vindt.
Gewoon praten.
Dat zou leuk zijn.
Ik moet alleen nog één ding regelen.
Mr Enders.
Ik zie geen kneuzingen van het auto-ongeluk, en je koorts is verdwenen.
Pas maar op dat ik niet ga springen van geluk.
Wat is er verdomme met me aan de hand? - Mikey, kom op. Ze probeert te helpen.
We weten niet precies waar we mee te maken hebben.
Maar ik geef je virusremmers die effectief lijken om de ergste symptomen aan te pakken.
Voorlopig, stuur ik je naar huis met je broer. - Ik wil naar een echte dokter, een man.
Het goede nieuws is, ik zie dat jij je al beter begint te voelen.
Dr Langston?
Die andere die terugkwam, die Arthur, hij was ook ziek, is het niet?
Dat klopt.
En was het niet zo dat hij daardoor verdween?
We weten niet zeker of dat door het virus kwam, maar ja, hij verdween.
Daarom moet je voorzichtig zijn.
Oké, hulpsheriff?
We gaan hier weg, Carl. - Ja, natuurlijk.
Stelletje kwakzalvers. Ze worden nog mijn dood, die lui.
Waar zijn mijn spullen?
Dank je. - Geen probleem. Hoe gaat het?
Oké, denk ik. Geen nieuwe gevallen.
En we hebben de symptomen onder controle kunnen houden.
Dat is goed, toch? - Ik hoop het.
Heb je je contacten van de regering gesproken? - Nee.
Ik ga ze dit niet vertellen.
Het was maar een vraag. - We zijn beter af zonder hun hulp.
Een telefoonbericht voor u, dokter. - Dank je.
Maggie. Ik ben zo blij dat je hier bent.
Dat zie ik.
Je vriendin Elaine is de beste. Ga zitten, je moet wat drinken.
Nee. Ik denk dat het tijd is om naar huis te gaan. - Eén drankje. Het is meidenavond.
Meidenavond? - Niet mijn idee...
Ze had alleen iemand nodig om mee te praten.
Hoe lang is ze hier al? - Al een tijdje.
Ze is eenzaam, ik dacht toen, zij en Sam, dat het maar een avontuurtje was...
maar nu woont ze samen met een oude man.
Mijn moeder en haar vriendje kunnen het vinden? Wat verschrikkelijk.
Ze is nog een kind. Ze is jonger dan wij. Doe een beetje relaxt tegen haar.
Ze is ook mijn moeder. En waarom bemoei jij je ermee?
Ik probeer alleen maar te helpen.
Ik weet het.
Ik zeg alleen...
geef haar een kans. - Shotjes.
Ja, ze smaken naar suikerspin.
Dat klinkt smerig. - Het is smerig.
Doe het.
Ze vervalste afwezigheidsbriefjes voor de hele school.
Eén keer, liet ze het hele rugbyteam naar 'starwars' kijken.
Ik kan zeer goed schrijven.
Je zult wel erg populair zijn geweest op de middelbare school.
Nee...
Elaine was degene met de vrienden. Ik was het meisje in het scheikundelokaal.
Ik moet weg. Ik moet morgen vroeg open.
Ik moet weg. - Nog één drankje.
Maggie, jouw moeder heeft een slechte invloed. Het was leuk.
Tot ziens.
Ik moet eigenlijk ook naar huis.
Ik wou dat ik je had gekend toen je jonger was.
Het zal wel moeilijk voor je geweest zijn om op te groeien zonder moeder?
Mijn vader deed het prima.
Ja, ik weet dat hij wel fouten maakte maar hij was een goede vader.
Hij leerde om mijn haar te vlechten.
Hij is veranderd.
Dat zie ik nu.
Het voelt alsof ik in de afgelopen maand 30 jaar geleefd heb.
Ik had mijn hele leven de fantasie om een normale familie te hebben.
En toen je terugkwam, werd dat een mogelijkheid.
Ik heb het je kwalijk genomen dat jij daar niet naartoe leefde.
Het spijt me. - Nee...
Ik zeg nu dat het niet eerlijk was om jou daar de schuld van te geven.
Ik weet het niet. Hoe beter ik je leer kennen, hoe meer ik je mag...
als persoon.
Misschien moeten we daarmee beginnen.
Dat zou ik fijn vinden.
Vraag je nog of ik binnenkom?
Goedemorgen.
Dat kun je niet aan naar de kerk. - Waarom niet? Het is geen echte kerk.
Natuurlijk wel. Kleed je om.
Alsjeblieft. - Luister naar je moeder, Jacob.
Mijn gedrag van gisteravond... - Je gedrag?
Je was eerlijk. - Ik schaam me een beetje.
Lucille, je hoeft je nergens voor te schamen.
Ik kan me niet voorstellen wat Barbera dacht toen ze kwam opdagen als de 'belle' van het bal.
Dat heeft ze allemaal aan zichzelf te danken.
En als die vrouw voor altijd uit ons leven is, dan is dat maar zo.
We zijn drie jaar geleden naar dat concert geweest.
Nee...
dat was jij.
Weet je nog wat we zeiden die dag?
Ik zal altijd van je houden.
De dingen eindigde zo abrupt gisteravond na het eten, dat we geen kans hadden om gedag te zeggen.
Ik vroeg me af of je met me wilt ontbijten.
Goedemorgen, Margaret.
Goedemorgen.
Het spijt me erg om te storen.
Misschien kunnen we later nog afspreken? - Ja, tuurlijk.
Een fijne dag nog.
Ik heb nagedacht over hoe we onze nieuwe kerk moeten noemen.
Mijn vrouw, Janine, stelde 'new life church' voor...
waarvan ik denk dat het passend is op meerdere vlakken.
We overwegen ook nog andere suggesties als die er zijn.
Hoe we het ook noemen, sommige mensen daarbuiten zullen het idee niet leuk vinden...
van een kerk dat predikt voor de teruggekeerden.
Maar iedereen die hier vandaag is samengekomen geloven dat de teruggekeerden niet anders zijn...
dan de levenden. Dat ze de liefde verdienen en begrip en zelfs vergeving...
zoals iedereen.
Sommige van jullie hebben me een vraag gesteld over een ziekte...
die een aantal mensen uit onze gemeenschap heeft geraakt...
dus heb ik Dr Maggie Langston uitgenodigd om het ons kort uit te leggen.
We hebben zes gevallen gehad met het virus.
Tot zo ver, hebben alleen de teruggekeerden het virus opgelopen.
Op dit moment, is het herkenbaar aan griepachtige verschijnselen.
De symptomen kunnen erger worden als de ziekte zich ontwikkelt.
Maar het is ons tot nu toe gelukt de ziekte onder controle te houden met medicatie.
Dus wacht niet met het zoeken van hulp als je je ziek begint te voelen.
Maggie zal blijven na de dienst voor als er iemand vragen heeft.
Ons slotgezang is: "Voor de schoonheid van de aarde."
Goedemorgen, Mrs Langston. - Goedemorgen.
Ik wilde alleen even langskomen om te zien hoe het ermee is.
Enige problemen sinds u teruggekomen bent?
Ik verwacht niet dat dit een sociaal bezoekje is...
dus zeg maar waar u voor komt dan kunnen daarmee beginnen, oké?
Ik weet van de botten onder de fabriek, de brand en de mannen die zijn teruggekeerd.
En Fred ook.
Is dat zo?
U weet er ook iets van.
Ik denk dat u degene bent die de botten in de rivier heeft gedumpt.
Wat je ook denkt te weten, dat is verleden tijd.
En het blijft verleden tijd.
Ik zou daar niet zo zeker over zijn.
De teruggekeerden hebben een gewoonte om geheimen op te graven.
Ik kan me voorstellen dat u vrij veel weet over geheimen.
Maak u geen zorgen, agent Bellamy. De uwe is veilig bij mij.
De twee mannen die zijn teruggekeerd, die zijn opnieuw en opnieuw vermoord.
Op een gegeven moment zijn ze gestopt met terugkeren.
Waarom?
Het leven is een keuze.
Voor de levenden en ook voor de teruggekeerden.
Die mannen zijn de wil om te leven verloren.
Ik ging net weg. Op huisbezoek bij de Langstons.
Ik heb het lijkschouwersrapport nodig over de botten in de rivier.
Een vriendin van mijn stage, werkt in forensisch onderzoek.
Ze zei dat ze ernaar zouden kijken. - Dat is tijdverspilling.
Je blijft me buiten sluiten. Waarom?
Wat is er met je aan de hand?
Ik denk gewoon dat de regering beter uitgerust is om die resten te bestuderen.
Misschien zijn ze daar in betere handen.
Jij deed het.
Wat? - Jij hebt ze aan de regering gegeven.
De reden dat ze wisten waar ze waren is omdat jij ze hebt verteld waar ze waren.
God, ik wist dat je iets voor me verborgen hield.
Ik houd niets verborgen. - Sinds je terug bent uit Chicago, wist ik het al.
Er is iets gebeurd. - Dat is niet waar...
je weet niet... - Je liegt tegen me, Marty...
ik zie het, ik ken je. - Je weet helemaal niets over mij.
Juist.
Dat klopt.
Hoe werkt het nieuwe medicijn tegen insulten? - Goed, denk ik.
Er zijn geen nieuwe incidenten geweest sinds we ze hebben veranderd.
Ik zou zeg dat alles er geweldig uitziet. Geen spoor van ziekte.
Ben ik klaar. - Ga.
Moeten we hem thuishouden van school?
Nee, ik denk dat dat nog niet nodig is.
Trouwens, als het alleen de teruggekeerden treft, dan is school misschien wel de veiligste plek.
Wat jij het beste vindt.
Oma is in de keuken lunch aan het maken voor als je haar wilt zien.
Hoe gaat het met je, Mags?
Goed, druk.
Terwijl je voor iedereen zorgt in de stad, vergeet dan ook niet voor jezelf te zorgen.
Het gaat goed met me.
Bedankt. Zo gezond als een vis.
Laat me weten als er veranderingen zijn.
Wil je ze allemaal onderzoeken? - De teruggekeerden? Ik probeer het.
Er zijn er nog maar een tiental in de stad. - En je moeder?
Die is naar Sam Catlin. - Je zal haar daar niet vinden.
Nee? Waar is ze dan? - Bij je vader thuis.
Tenminste, daar was ze vanmorgen.
Wacht, ik begrijp het niet. - Ze had haast niks aan.
Een prettige reünie, denk ik.
Maar het zijn niet mijn zaken, ik hoop dat zijn ogen opengaan.
Ik ga wel met hem praten. - Zeg niet dat ik je gestuurd heb.
Ik ben gewoon bezorgd om hem.
Dit is altijd hoe Barbara het doet, uitmaken, zijn hart breken en daarna opnieuw beginnen.
Oké, ik zal wel met hem gaan praten. - Als jij denkt dat het 't beste is.
Wat duurde dat lang, geef me de medicijnen. - De apotheker zegt dat het nog niet klaar is.
Wat? Wanneer is het dan klaar? - Ze zouden bellen, wordt waarschijnlijk morgen.
Bel ze dan, zeg dat het een noodgeval is. Ik kan morgen dood zijn.
Ik zal dat niet laten gebeuren, Mikey.
Wanneer ik me beter voel, gaan er dingen veranderen hier...
te beginnen met jou en je houding.
Je bent echt een watje geworden sinds ik weg was.
Bereid je maar voor op een paar flinke schoppen onder je reet.
Carl, hoor je me?
Hoi, schat.
Kom binnen, eet je mee? - Natuurlijk.
We hebben gezelschap.
Maggie is er.
Hoeveel peper moet ik gebruiken? Er staat een theelepel, maar dat lijkt me weinig.
Ik denk een normale lepel.
We maken ongeluks-chili. O, dat is voor je tijd.
Elke keer als we deze chili maakten, verloor de St. Louis honkbalploeg de wedstrijd.
Dat is zo, blijf je ook voor de film? - Film?
Helemaal geweldig, je kan gewoon films huren via de televisie.
Je moeder wil een romantische comedy, en ik alles behalve dat.
Ik gok dat Maggie de beslissing gaat nemen.
Ik ga me omkleden. - Ik ga er wel mee verder.
Gooi het er maar uit. - Ben je zeker over dit alles, pa?
Ik weet zeker dat jij, ik en je moeder samen een film gaan kijken.
En dat is al ongelofelijk. - Ja, dat is zo.
Luister, schat.
Dingen kunnen niet zijn zoals ze waren, dat weet ik. Maar we kunnen vrienden zijn.
En ik denk dat we dat beiden nodig hebben nu. Voelt dat goed?
Ja, eigenlijk wel.
Maak jezelf nuttig en dek de tafel.
En denk na welke film je wilt zien.
Oké, je weet toch wel dat ik zeker geen romantische comedy gaat kijken.
Dat is mijn meisje. - Het gaat niet gebeuren.
Hoe gaat het met haar?
Ze slaapt al een tijdje, ik wilde haar net wakker maken voor het eten voordat het te laat is.
Het staat in de oven, als je honger hebt. - Bedankt.
Mooie dienst vandaag. Je was in je element, ik ben trots op je.
We hebben nog wel een tiental mensen nodig als we het rendabel willen krijgen.
Ze zullen komen, dat doen ze altijd.
Tom, kom snel hierheen.
Ze wil niet wakker worden.
Rachael?
Hallo? - Bel ik je op een slecht moment?
Nee, ik ben net klaar met de administratie.
Je klinkt of je wat dwars zit. - Met mij gaat het goed.
En je vader?
Ik weet dat je bezorgt bent, maar daar is geen reden voor.
Ze gaan niet verder met elkaar. Dit is anders.
Wat bedoel je? - Ik weet het niet, het is...
hij lijkt gelukkig.
Ik bemoei me er niet mee, oma.
En dat zou jij ook niet moeten doen.
Je hebt gelijk, ik zal me er niet mee bemoeien.
Fijne avond.
Dr Langston, kom snel.
Een paar uur geleden ging het goed, en ze zei net dat ze zo moe was.
Ze moet naar de onderzoekskamer, kan je een rolstoel halen?
Rachael, kan je me horen? We zullen voor je zorgen.
We zullen voor jou en je baby zorgen. - Breng mijn baby in veiligheid.
Kan die rolstoel komen?
Ik ben blij dat je belt. - Rachael is ziek, ze heeft het.
Het is serieus.
Gaat het goedkomen? - Ze is nu stabiel, maar ik weet het niet.
Ik weet helemaal niks hierover. - Ik kom er gelijk aan.
Je moet ze bellen. Als Rachael het heeft kan Jacob het ook krijgen...
en als we wachten tot het heel slecht wordt is het misschien te laat.
Ik bel ze. - Bedankt.
Goedenavond, Barbara.
Fred is er niet. - Ik kwam eigenlijk voor jou.
Ik denk hoe moeilijk het allemaal is voor jou sinds je teruggekeerd bent.
Gescheiden van je dochter...
Dat vreselijke etentje.
Ik ben er zo mee bezig om mijn familie terug te krijgen, dat ik niet zie hoe jij het ervaart.
Ik waardeer dat.
Wil je een stukje wandelen met mij?
Agent Bellamy, u werkt nog laat.
Er is iets wat ik met u wil bespreken.
Maar voordat ik iets zeg moet u beloven dat het niet helemaal vol met soldaten komt te staan.
Dit moet tussen ons blijven.
Je weet dat ik dat niet kan beloven. Maar ik luister.
Mensen worden ziek, een soort virus.
De teruggekeerden hebben er alleen last van. Het is waarschijnlijk begonnen met Arthur Holmes.
Hij was ziek toen hij terugkwam. Toen verdween hij.
Heeft iemand anders het gekregen? - Nee, nog niet. Maar het verspreidt zich.
Snel.
We hebben hulp nodig.
Bedankt voor het verslag. Hou me op de hoogte van de situatie.
Dat is het? Op de hoogte houden?
Er is niet iets wat ik kan doen op dit moment.
Je wist dit al.
Als de situatie verandert... - Deze mensen lijden, ze kunnen weer sterven...
voor altijd...
als je meer weet, moet je het ons vertellen.
Ik heb geen bruikbare informatie voor je op dit moment.
Je liegt.
Onthoud dit, agent Bellamy. Dat dit allemaal normaal is.
Ze komen terug, ze worden ziek en daarna verdwijnen ze.
We weten het gewoon niet. - Of geven er niet om.
Het was mij een genoegen, agent Bellamy.
Het spijt me. - Het is goed.
Ik wist niet dat je thuis was. - Ik ben zo klaar.
Tuurlijk, neem je tijd.
Hoe is het met Rachael? - Ze is stabiel.
Ik wilde voorzorgsmaatregelen nemen, maar ze wilde het niet.
Ze blijft een nachtje in de kliniek. - Mooi.
Ik heb mijn contact gebeld bij de regering.
En?
Ze gaan niet helpen. - Waarom niet?
Hoe ernstig moet het wel niet worden? - Ik denk dat we daar achter moeten komen.
Die botten uit de rivier...
dat waren slachtoffers van een brand bij de fabriek van jouw familie.
Ze zijn teruggekeerd en vermoord.
Je vader heeft me gevraagd om het verder niet uit te zoeken...
dus dat ga ik ook niet doen.
Denkt hij dat mijn familie die mannen vermoord heeft.
Ik weet het niet, het is lang geleden.
Alleen Margaret weet de details. En ik vraag me af of ze alles weet.
Ik heb gelogen, toen ik zei dat je niks van mij afwist.
Dat is zo.
Waarschijnlijk meer als iemand anders op dit moment.
Ik heb de botten aan de regering gegeven.
Waarom?
Het is de kliniek.
Je spreekt met Dr Langston. Hou haar rustig, ik kom er aan.
Rachael heeft koorts. Ik moet erheen.
Ga, ik blijf hier.
Carl?
Broertje, ben je daar?
Ik voel me echt slecht, Carl. Ik heb hulp nodig.
Maatje, alsjeblieft.
Carl. Ben je daar, broertje?
Help me.
Ik ben hier nog nooit geweest op dit tijdstip.
Te bang.
Te kwetsbaar.
Maar nu niet meer. Er is een kracht als je terugkomt.
Denk je ook niet? - Ik weet het niet.
Ga zitten, alsjeblieft.
Dit moet zwaar zijn voor je, om terug te komen.
Het is zwaar voor iedereen.
Ik stel me voor dat het heel zwaar moet zijn voor jou.
Zoveel mensen zijn kwaad op je.
Het was niet zo erg.
Ik weet waarom je naar je liefde terugging toen je net terugkwam.
Schaamte. Erge schaamte.
Al die dingen die je hebt gedaan...
met je man en je kind.
En natuurlijk voel jij je beschaamd.
Het zou onmenselijk zijn als je dat niet zou doen.
Ik wil naar huis. - Kijk naar de vrouw die je dochter is geworden.
Zonder jou.
Ze waren beter af zonder jou. En je weet dat.
Alsjeblieft, het spijt me.
Maar dat wist niet wat er allemaal is gebeurd.
Jacob is nog steeds verdronken in de rivier door jou.
Als ik het verleden kon veranderen zou ik het doen.
Maar dat is gek...
We kunnen het verleden niet veranderen.
Alleen de toekomst.
Heb jij een idee waarom ik ben uitgekozen?
Waarom kom ik terug, en niet iemand anders?
Het lijkt erop dat degene die er verantwoordelijk is daar...
een of andere zieke maatstaaf heeft.
Carl.
Weet jij waarom we terugkwamen?
Nee.
Ik wel.
Waarom?
Om ons te straffen voor onze zonden.
Ik dacht dat het een tweede kans was. Ik dacht dat het zou werken.
Dat gebeurt nooit.
Ze willen jou niet, Barbara.
Dat is jouw straf.
Het is teveel, ik kan dit niet meer.
Ik denk dat ik dit niet meer kan, Carl.
Ik denk dat ik hier niet meer wil zijn.
Het is een keuze. Al deze pijn kan zomaar...
verdwijnen.
Hoe?
Simpel.
Je moet het laten gaan.
Laten gaan? - Juist.
Hallo? - Mikey Enders is verdwenen.
Ik kreeg net een telefoontje van Carl, hij zegt dat hij weg is.
Ik laat Rachael opnemen in het ziekenhuis. Ik wil geen risico's nemen.
Wat kan ik voor je doen?
Probeer erachter te komen wat er in hemelsnaam gebeurt.
Ik ga het proberen.
De ambulance is er over vijf minuten. - Bedankt.
Maggie?
Elaine?
Wat is er aan de hand? - Je moeder.
Wat?
Ik zag haar in het park met je oma. En ze verdween zomaar.
Waar heb jij het over? - Je moeder, ze is weg.
Wat betekent dat?
Dat ze weg is.
Marty?
Op zoek naar antwoorden. Ik neem contact op.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: M@rsman & Papa Legba
Controle: Skye